خاچاطوریان، آرام ایلیچ (۱۹۰۳ـ۱۹۷۸) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۵

2025-04-09T07:25:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۵
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	<p>		<p>

	آهنگ‌ساز ارمنی. استفادۀ او از تِم‌های محلی در آثاری همچون باله‌های ''گایانه''<ref>''Gayaneh''</ref> (۱۹۴۲)، که شامل ''رقص شمشیر''<ref>''Sabre Dance'' </ref> است، و ''اسپارتاکوس''<ref>''Spartacus'' </ref> (۱۹۵۶) نمود دارد. پدر او، که صحاف بود، پس از [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]] توانست او را برای تحصیل به مسکو بفرستد. در آن‌جا وارد مدرسۀ موسیقی گِنسین<ref>Gnesin School of Music</ref> شد و در ۱۹۲۳ زیرنظر میخائیل گِنسین<ref>Mikhail Gnesin</ref> به تحصیل پرداخت؛ از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۷ در کنسرواتوار مسکو<ref>Moscow Conservatory </ref> از سرگِی واسیلِنکو<ref>Sergey Vasilenko </ref> و [[میاسکوفسکی، نیکلای (۱۸۸۱ـ۱۹۵۰)\|نیکلای میاسکوفسکی]]<ref>Nikolay Myaskovsky</ref> تعلیم گرفت. ترانه‌های محلی [[ارمنستان]] و سایر نواحی جنوبی روسیه را مطالعه کرد و برای ساخته‌هایش از آن‌ها تأثیر پذیرفت. کنسرتوی [[پیانو]] و یک سمفونی پیش از جنگ برایش موفقیت به‌همراه آوردند، اما پاکسازی آهنگ‌سازان در ۱۹۴۸ به ضرر او تمام شد و به‌همین‌سبب به موسیقی باله و فیلم‌های میهنی روآورد. ازجمله آثار اوست: باله‌های صحنه‌ای'' خوشبختی''<ref>''Happiness'' </ref> (۱۹۳۹) و ''اسپارتاکوس'' (۱۹۵۶)؛ موسیقی صحنه‌ای برای نمایش‌نامه‌های ''مکبث''<ref>''Macbeth'' </ref> اثر [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|شکسپیر]]<ref>Shakespeare </ref>، ''لوپه دِ وِگا''<ref>Lope de Vega </ref>، ''ناقوس‌های کرملین''<ref>''Kremlin Chimes'' </ref> اثر پاگادین<ref>Pogodin </ref>، ''بالماسکۀ''<ref>''Masquerade'' </ref> اثر [[لرمانتوف، ~~میخاییل (۱۸۱۴ـ۱۸۴۱)~~\|لِرمانتوف]]<ref>Lermontov </ref>، و آثار دیگر ارکستری. سه سمفونی (۱۹۳۲ـ۱۹۴۷)، ''سوییت رقص''<ref>Dance Suite </ref> (۱۹۳۳)، ''اوورتور موقرانه''<ref>''Solemn Overture''</ref>، «''به پایان جنگ''<ref>''To the End of the War'' </ref>» برای ارکستر؛ ''ترانۀ استالین''<ref>''Song of Stalin''</ref> برای کُر و ارکستر (۱۹۳۸).</p><!--19001800-->		آهنگ‌ساز ارمنی. استفادۀ او از تِم‌های محلی در آثاری همچون باله‌های ''گایانه''<ref>''Gayaneh''</ref> (۱۹۴۲)، که شامل ''رقص شمشیر''<ref>''Sabre Dance'' </ref> است، و ''اسپارتاکوس''<ref>''Spartacus'' </ref> (۱۹۵۶) نمود دارد. پدر او، که صحاف بود، پس از [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]] توانست او را برای تحصیل به مسکو بفرستد. در آن‌جا وارد مدرسۀ موسیقی گِنسین<ref>Gnesin School of Music</ref> شد و در ۱۹۲۳ زیرنظر میخائیل گِنسین<ref>Mikhail Gnesin</ref> به تحصیل پرداخت؛ از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۷ در کنسرواتوار مسکو<ref>Moscow Conservatory </ref> از سرگِی واسیلِنکو<ref>Sergey Vasilenko </ref> و [[میاسکوفسکی، نیکلای (۱۸۸۱ـ۱۹۵۰)\|نیکلای میاسکوفسکی]]<ref>Nikolay Myaskovsky</ref> تعلیم گرفت. ترانه‌های محلی [[ارمنستان]] و سایر نواحی جنوبی روسیه را مطالعه کرد و برای ساخته‌هایش از آن‌ها تأثیر پذیرفت. کنسرتوی [[پیانو]] و یک سمفونی پیش از جنگ برایش موفقیت به‌همراه آوردند، اما پاکسازی آهنگ‌سازان در ۱۹۴۸ به ضرر او تمام شد و به‌همین‌سبب به موسیقی باله و فیلم‌های میهنی روآورد. ازجمله آثار اوست: باله‌های صحنه‌ای'' خوشبختی''<ref>''Happiness'' </ref> (۱۹۳۹) و ''اسپارتاکوس'' (۱۹۵۶)؛ موسیقی صحنه‌ای برای نمایش‌نامه‌های ''مکبث''<ref>''Macbeth'' </ref> اثر [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|شکسپیر]]<ref>Shakespeare </ref>، ''لوپه دِ وِگا''<ref>Lope de Vega </ref>، ''ناقوس‌های کرملین''<ref>''Kremlin Chimes'' </ref> اثر پاگادین<ref>Pogodin </ref>، ''بالماسکۀ''<ref>''Masquerade'' </ref> اثر [[لرمانتوف، میخائیل\|لِرمانتوف]]<ref>Lermontov </ref>، و آثار دیگر ارکستری. سه سمفونی (۱۹۳۲ـ۱۹۴۷)، ''سوییت رقص''<ref>Dance Suite </ref> (۱۹۳۳)، ''اوورتور موقرانه''<ref>''Solemn Overture''</ref>، «''به پایان جنگ''<ref>''To the End of the War'' </ref>» برای ارکستر؛ ''ترانۀ استالین''<ref>''Song of Stalin''</ref> برای کُر و ارکستر (۱۹۳۸).</p><!--19001800-->

Nazanin در ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۷

2024-07-06T10:37:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۷
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	\|ملیت=ارمنی		\|ملیت=ارمنی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه موسیقی گنسین		\|تحصیلات و محل تحصیل=مسکو ، مدرسه موسیقی گنسین
			کنسرواتوار مسکو
	\| شغل و تخصص اصلی =آهنگ ساز		\| شغل و تخصص اصلی =آهنگ ساز
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
خط ۳۳:		خط ۳۴:
	<p>		<p>

	آهنگ‌ساز ارمنی. استفادۀ او از تِم‌های محلی در آثاری همچون باله‌های ''گایانه''<ref>''Gayaneh''</ref> (۱۹۴۲)، که شامل ''رقص شمشیر''<ref>''Sabre Dance'' </ref> است، و ''اسپارتاکوس''<ref>''Spartacus'' </ref> (۱۹۵۶) نمود دارد. پدر او، که صحاف بود، پس از [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]] توانست او را برای تحصیل به مسکو بفرستد. در آن‌جا وارد مدرسۀ موسیقی گِنسین<ref>Gnesin School of Music</ref> شد و در ۱۹۲۳ زیرنظر میخائیل گِنسین<ref>Mikhail Gnesin</ref> به تحصیل پرداخت؛ از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۷ در کنسرواتوار مسکو<ref>Moscow Conservatory </ref> از سرگِی واسیلِنکو<ref>Sergey Vasilenko </ref> و [[میاسکوفسکی، نیکلای (۱۸۸۱ـ۱۹۵۰)\|نیکلای میاسکوفسکی]]<ref>Nikolay Myaskovsky</ref> تعلیم گرفت. ترانه‌های محلی [[ارمنستان]] و سایر نواحی جنوبی روسیه را مطالعه کرد و برای ساخته‌هایش از آن‌ها تأثیر پذیرفت. کنسرتوی پیانو و یک سمفونی پیش از جنگ برایش موفقیت به‌همراه آوردند، اما پاکسازی آهنگ‌سازان در ۱۹۴۸ به ضرر او تمام شد و به‌همین‌سبب به موسیقی باله و فیلم‌های میهنی روآورد. ازجمله آثار اوست: باله‌های صحنه‌ای'' خوشبختی''<ref>''Happiness'' </ref> (۱۹۳۹) و ''اسپارتاکوس'' (۱۹۵۶)؛ موسیقی صحنه‌ای برای نمایش‌نامه‌های ''مکبث''<ref>''Macbeth'' </ref> اثر [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|شکسپیر]]<ref>Shakespeare </ref>، ''لوپه دِ وِگا''<ref>Lope de Vega </ref>، ''ناقوس‌های کرملین''<ref>''Kremlin Chimes'' </ref> اثر پاگادین<ref>Pogodin </ref>، ''بالماسکۀ''<ref>''Masquerade'' </ref> اثر [[لرمانتوف، میخاییل (۱۸۱۴ـ۱۸۴۱)\|لِرمانتوف]]<ref>Lermontov </ref>، و آثار دیگر ارکستری. سه سمفونی (۱۹۳۲ـ۱۹۴۷)، ''سوییت رقص''<ref>Dance Suite </ref> (۱۹۳۳)، ''اوورتور موقرانه''<ref>''Solemn Overture''</ref>، «''به پایان جنگ''<ref>''To the End of the War'' </ref>» برای ارکستر؛ ''ترانۀ استالین''<ref>''Song of Stalin''</ref> برای کُر و ارکستر (۱۹۳۸).</p><!--19001800-->		آهنگ‌ساز ارمنی. استفادۀ او از تِم‌های محلی در آثاری همچون باله‌های ''گایانه''<ref>''Gayaneh''</ref> (۱۹۴۲)، که شامل ''رقص شمشیر''<ref>''Sabre Dance'' </ref> است، و ''اسپارتاکوس''<ref>''Spartacus'' </ref> (۱۹۵۶) نمود دارد. پدر او، که صحاف بود، پس از [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]] توانست او را برای تحصیل به مسکو بفرستد. در آن‌جا وارد مدرسۀ موسیقی گِنسین<ref>Gnesin School of Music</ref> شد و در ۱۹۲۳ زیرنظر میخائیل گِنسین<ref>Mikhail Gnesin</ref> به تحصیل پرداخت؛ از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۷ در کنسرواتوار مسکو<ref>Moscow Conservatory </ref> از سرگِی واسیلِنکو<ref>Sergey Vasilenko </ref> و [[میاسکوفسکی، نیکلای (۱۸۸۱ـ۱۹۵۰)\|نیکلای میاسکوفسکی]]<ref>Nikolay Myaskovsky</ref> تعلیم گرفت. ترانه‌های محلی [[ارمنستان]] و سایر نواحی جنوبی روسیه را مطالعه کرد و برای ساخته‌هایش از آن‌ها تأثیر پذیرفت. کنسرتوی [[پیانو]] و یک سمفونی پیش از جنگ برایش موفقیت به‌همراه آوردند، اما پاکسازی آهنگ‌سازان در ۱۹۴۸ به ضرر او تمام شد و به‌همین‌سبب به موسیقی باله و فیلم‌های میهنی روآورد. ازجمله آثار اوست: باله‌های صحنه‌ای'' خوشبختی''<ref>''Happiness'' </ref> (۱۹۳۹) و ''اسپارتاکوس'' (۱۹۵۶)؛ موسیقی صحنه‌ای برای نمایش‌نامه‌های ''مکبث''<ref>''Macbeth'' </ref> اثر [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|شکسپیر]]<ref>Shakespeare </ref>، ''لوپه دِ وِگا''<ref>Lope de Vega </ref>، ''ناقوس‌های کرملین''<ref>''Kremlin Chimes'' </ref> اثر پاگادین<ref>Pogodin </ref>، ''بالماسکۀ''<ref>''Masquerade'' </ref> اثر [[لرمانتوف، میخاییل (۱۸۱۴ـ۱۸۴۱)\|لِرمانتوف]]<ref>Lermontov </ref>، و آثار دیگر ارکستری. سه سمفونی (۱۹۳۲ـ۱۹۴۷)، ''سوییت رقص''<ref>Dance Suite </ref> (۱۹۳۳)، ''اوورتور موقرانه''<ref>''Solemn Overture''</ref>، «''به پایان جنگ''<ref>''To the End of the War'' </ref>» برای ارکستر؛ ''ترانۀ استالین''<ref>''Song of Stalin''</ref> برای کُر و ارکستر (۱۹۳۸).</p><!--19001800-->

Nazanin در ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۶

2024-07-06T10:36:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۶
خط ۱:		خط ۱:

	خاچاطوریان، ~~آرامْ ایلیْچ~~ (۱۹۰۳ـ۱۹۷۸)(Khachaturian, Aram Il\'yich)<br>		خاچاطوریان، آرام ایلیچ (۱۹۰۳ـ۱۹۷۸)(Khachaturian, Aram Il\'yich)<br>

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}<p>		}}
			[[پرونده:Khachaturian, Aram.jpg\|بندانگشتی\|آرام ایلیچ خاچاطوریان]]
			<p>

	آهنگ‌ساز ارمنی. استفادۀ او از تِم‌های محلی در آثاری همچون باله‌های ''گایانه''<ref>''Gayaneh''</ref> (۱۹۴۲)، که شامل ''رقص شمشیر''<ref>''Sabre Dance'' </ref> است، و ''اسپارتاکوس''<ref>''Spartacus'' </ref> (۱۹۵۶) نمود دارد. پدر او، که صحاف بود، پس از انقلاب روسیه توانست او را برای تحصیل به مسکو بفرستد. در آن‌جا وارد مدرسۀ موسیقی گِنسین<ref>Gnesin School of Music</ref> شد و در ۱۹۲۳ زیرنظر میخائیل گِنسین<ref>Mikhail Gnesin</ref> به تحصیل پرداخت؛ از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۷ در کنسرواتوار مسکو<ref>Moscow Conservatory </ref> از سرگِی واسیلِنکو<ref>Sergey Vasilenko </ref> و نیکلای میاسکوفسکی<ref>Nikolay Myaskovsky</ref> تعلیم گرفت. ترانه‌های محلی ارمنستان و سایر نواحی جنوبی روسیه را مطالعه کرد و برای ساخته‌هایش از آن‌ها تأثیر پذیرفت. کنسرتوی پیانو و یک سمفونی پیش از جنگ برایش موفقیت به‌همراه آوردند، اما پاکسازی آهنگ‌سازان در ۱۹۴۸ به ضرر او تمام شد و به‌همین‌سبب به موسیقی باله و فیلم‌های میهنی روآورد. ازجمله آثار اوست: باله‌های صحنه‌ای'' خوشبختی''<ref>''Happiness'' </ref> (۱۹۳۹) و ''اسپارتاکوس'' (۱۹۵۶)؛ موسیقی صحنه‌ای برای نمایش‌نامه‌های ''مکبث''<ref>''Macbeth'' </ref> اثر شکسپیر<ref>Shakespeare </ref>، ''لوپه دِ وِگا''<ref>Lope de Vega </ref>، ''ناقوس‌های کرملین''<ref>''Kremlin Chimes'' </ref> اثر پاگادین<ref>Pogodin </ref>، ''بالماسکۀ''<ref>''Masquerade'' </ref> اثر لِرمانتوف<ref>Lermontov </ref>، و آثار دیگر ارکستری. سه سمفونی (۱۹۳۲ـ۱۹۴۷)، ''سوییت رقص''<ref>Dance Suite </ref> (۱۹۳۳)، ''اوورتور موقرانه''<ref>''Solemn Overture''</ref>، «''به پایان جنگ''<ref>''To the End of the War'' </ref>» برای ارکستر؛ ''ترانۀ استالین''<ref>''Song of Stalin''</ref> برای کُر و ارکستر (۱۹۳۸).</p><!--19001800-->		آهنگ‌ساز ارمنی. استفادۀ او از تِم‌های محلی در آثاری همچون باله‌های ''گایانه''<ref>''Gayaneh''</ref> (۱۹۴۲)، که شامل ''رقص شمشیر''<ref>''Sabre Dance'' </ref> است، و ''اسپارتاکوس''<ref>''Spartacus'' </ref> (۱۹۵۶) نمود دارد. پدر او، که صحاف بود، پس از [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]] توانست او را برای تحصیل به مسکو بفرستد. در آن‌جا وارد مدرسۀ موسیقی گِنسین<ref>Gnesin School of Music</ref> شد و در ۱۹۲۳ زیرنظر میخائیل گِنسین<ref>Mikhail Gnesin</ref> به تحصیل پرداخت؛ از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۷ در کنسرواتوار مسکو<ref>Moscow Conservatory </ref> از سرگِی واسیلِنکو<ref>Sergey Vasilenko </ref> و [[میاسکوفسکی، نیکلای (۱۸۸۱ـ۱۹۵۰)\|نیکلای میاسکوفسکی]]<ref>Nikolay Myaskovsky</ref> تعلیم گرفت. ترانه‌های محلی [[ارمنستان]] و سایر نواحی جنوبی روسیه را مطالعه کرد و برای ساخته‌هایش از آن‌ها تأثیر پذیرفت. کنسرتوی پیانو و یک سمفونی پیش از جنگ برایش موفقیت به‌همراه آوردند، اما پاکسازی آهنگ‌سازان در ۱۹۴۸ به ضرر او تمام شد و به‌همین‌سبب به موسیقی باله و فیلم‌های میهنی روآورد. ازجمله آثار اوست: باله‌های صحنه‌ای'' خوشبختی''<ref>''Happiness'' </ref> (۱۹۳۹) و ''اسپارتاکوس'' (۱۹۵۶)؛ موسیقی صحنه‌ای برای نمایش‌نامه‌های ''مکبث''<ref>''Macbeth'' </ref> اثر [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|شکسپیر]]<ref>Shakespeare </ref>، ''لوپه دِ وِگا''<ref>Lope de Vega </ref>، ''ناقوس‌های کرملین''<ref>''Kremlin Chimes'' </ref> اثر پاگادین<ref>Pogodin </ref>، ''بالماسکۀ''<ref>''Masquerade'' </ref> اثر [[لرمانتوف، میخاییل (۱۸۱۴ـ۱۸۴۱)\|لِرمانتوف]]<ref>Lermontov </ref>، و آثار دیگر ارکستری. سه سمفونی (۱۹۳۲ـ۱۹۴۷)، ''سوییت رقص''<ref>Dance Suite </ref> (۱۹۳۳)، ''اوورتور موقرانه''<ref>''Solemn Overture''</ref>، «''به پایان جنگ''<ref>''To the End of the War'' </ref>» برای ارکستر؛ ''ترانۀ استالین''<ref>''Song of Stalin''</ref> برای کُر و ارکستر (۱۹۳۸).</p><!--19001800-->

Nazanin در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۳۵

2020-01-20T07:35:21Z

صفحهٔ تازه

خاچاطوریان، آرامْ ایلیْچ (۱۹۰۳ـ۱۹۷۸)(Khachaturian, Aram Il\'yich)<br>

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = آرام ایلیچ خاچاطوریان
|نام =Aram Il\'yich Khachaturian
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۹۰۳م
|تاریخ مرگ=۱۹۷۸م
|دوره زندگی=
|ملیت=ارمنی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه موسیقی گنسین
| شغل و تخصص اصلی =آهنگ ساز
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =خوشبختی (۱۹۳۹) و اسپارتاکوس (۱۹۵۶)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}<p>

آهنگ‌ساز ارمنی. استفادۀ او از تِم‌های محلی در آثاری همچون باله‌های ''گایانه''<ref>''Gayaneh''</ref> (۱۹۴۲)، که شامل ''رقص شمشیر''<ref>''Sabre Dance'' </ref> است، و ''اسپارتاکوس''<ref>''Spartacus'' </ref> (۱۹۵۶) نمود دارد. پدر او، که صحاف بود، پس از انقلاب روسیه توانست او را برای تحصیل به مسکو بفرستد. در آن‌جا وارد مدرسۀ موسیقی گِنسین<ref>Gnesin School of Music</ref> شد و در ۱۹۲۳ زیرنظر میخائیل گِنسین<ref>Mikhail Gnesin</ref> به تحصیل پرداخت؛ از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۷ در کنسرواتوار مسکو<ref>Moscow Conservatory </ref> از سرگِی واسیلِنکو<ref>Sergey Vasilenko </ref> و نیکلای میاسکوفسکی<ref>Nikolay Myaskovsky</ref> تعلیم گرفت. ترانه‌های محلی ارمنستان و سایر نواحی جنوبی روسیه را مطالعه کرد و برای ساخته‌هایش از آن‌ها تأثیر پذیرفت. کنسرتوی پیانو و یک سمفونی پیش از جنگ برایش موفقیت به‌همراه آوردند، اما پاکسازی آهنگ‌سازان در ۱۹۴۸ به ضرر او تمام شد و به‌همین‌سبب به موسیقی باله و فیلم‌های میهنی روآورد. ازجمله آثار اوست: باله‌های صحنه‌ای'' خوشبختی''<ref>''Happiness'' </ref> (۱۹۳۹) و ''اسپارتاکوس'' (۱۹۵۶)؛ موسیقی صحنه‌ای برای نمایش‌نامه‌های ''مکبث''<ref>''Macbeth'' </ref> اثر شکسپیر<ref>Shakespeare </ref>، ''لوپه دِ وِگا''<ref>Lope de Vega </ref>، ''ناقوس‌های کرملین''<ref>''Kremlin Chimes'' </ref> اثر پاگادین<ref>Pogodin </ref>، ''بالماسکۀ''<ref>''Masquerade'' </ref> اثر لِرمانتوف<ref>Lermontov </ref>، و آثار دیگر ارکستری. سه سمفونی (۱۹۳۲ـ۱۹۴۷)، ''سوییت رقص''<ref>Dance Suite </ref> (۱۹۳۳)، ''اوورتور موقرانه''<ref>''Solemn Overture''</ref>، «''به پایان جنگ''<ref>''To the End of the War'' </ref>» برای ارکستر؛ ''ترانۀ استالین''<ref>''Song of Stalin''</ref> برای کُر و ارکستر (۱۹۳۸).</p>

----
[[رده:موسیقی]]
[[رده:کلاسیک جهان]]
<references />