https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AE%D9%84%DB%8C%D9%84_%D8%AE%D8%A7%D9%86_%D8%AB%D9%82%D9%81%DB%8Cخلیل خان ثقفی - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-09T22:14:33Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AE%D9%84%DB%8C%D9%84_%D8%AE%D8%A7%D9%86_%D8%AB%D9%82%D9%81%DB%8C&diff=2010190278&oldid=prevNazanin در ۲ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۷2024-10-02T07:27:47Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۲ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۷</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l3">خط ۳:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(ملقب به اعلمالدوله) از رجال نامی دورۀ ناصری و مظفری. او پزشک، سیاستمدار، نویسنده و مترجم دورۀ قاجار، و از جمله نخستین دانش آموختگان رشتۀ پزشکی جدید در ایران بود. طب سنتی و قدیم را از پدرش [[میرزا عبدالباقی ثقفی حکیمباشی|حاج میرزا عبدالباقی اعتضادالاطباء]]، که پزشک سنّتی بنام آن دوره بود، آموخت. علوم ریاضی و طبیعی را از میرزا محمدعلی خان شیرازی (مهندسباشی)، و حکمت الهی را از آقا محمدرضا قمشهای فرا گرفت. در رشتۀ طب در [[دارالفنون]] به تحصیل پرداخت و سه سال بعد به علت کوشش مستمر در دورۀ تحصیل، موفق به دریافت نشان علمی شد و در همان دارالفنون نیز به تدریس مشغول شد. در ۱۳۰۴ش، به عنوان پزشک در وزارت امور خارجه استخدام و در ۱۳۰۵ش، از دارالفنون فارغ التحصیل شد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(ملقب به اعلمالدوله) از رجال نامی دورۀ ناصری و مظفری. او پزشک، سیاستمدار، نویسنده و مترجم دورۀ قاجار، و از جمله نخستین دانش آموختگان رشتۀ پزشکی جدید در ایران بود. طب سنتی و قدیم را از پدرش [[میرزا عبدالباقی ثقفی حکیمباشی|حاج میرزا عبدالباقی اعتضادالاطباء]]، که پزشک سنّتی بنام آن دوره بود، آموخت. علوم ریاضی و طبیعی را از میرزا محمدعلی خان شیرازی (مهندسباشی)، و حکمت الهی را از آقا محمدرضا قمشهای فرا گرفت. در رشتۀ طب در [[دارالفنون]] به تحصیل پرداخت و سه سال بعد به علت کوشش مستمر در دورۀ تحصیل، موفق به دریافت نشان علمی شد و در همان دارالفنون نیز به تدریس مشغول شد. در ۱۳۰۴ش، به عنوان پزشک در وزارت امور خارجه استخدام و در ۱۳۰۵ش، از دارالفنون فارغ التحصیل شد.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>به احتمال زیاد، او نخستین دانش آموختۀ ایرانی رشتۀ پزشکی در داخل کشور بود که به عنوان "دکتر" شناخته می شد. پیش از او، فقط تحصیلکردگانِ خارج از کشور این عنوان را کسب میکردند. او به تشویق دکتر [[طولوزان، ژوزف (۱۸۲۰ ـ۱۸۹۷)|طولوزان]] (تولوزان)، پزشک مخصوص [[ناصرالدین شاه قاجار]]، و اجازۀ عزیمتش از شاه توسط شخص طولوزان. در ۱۳۱۲ق برای تکمیل تحصیلات طبی به پاریس و مدتی هم به وین رفت. ثقفی ابتدا قصد داشت در رشتۀ دندان پزشکی تحصیل کند، اما به علت نداشتن مدرک لازم برابر نظام آموزشی فرانسه، و با وساطت سفارت ایران در پاریس، در رشتۀ پزشکی مشغول به تحصیل شد. او در ۱۲۷۶ش، نشان علمی و عنوان شوالیه را از دولت فرانسه گرفت و در ۱۲۷۷ش به ایران بازگشت. ثقفی پس از ورود به ایران، برای طبابت به دربار [[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مظفر الدین شاه قاجار|</del>مظفرالدین شاه قاجار]] راه پیدا کرد. او در ۱۳۱۶ به همراه هیئتی برای معالجۀ شاهزاده ملک منصور میرزا شعاع السلطنه، فرزند مظفرالدین شاه، به آلمان اعزام شد. او پس از بازگشت از این سفر، به عنوان پزشک مخصوص مظفرالدین شاه انتخاب شد و مقام والایی یافت. شاه او را از محارم خودش دانست و در ۱۳۲2ق، به او لقب اعلم الدوله داد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>به احتمال زیاد، او نخستین دانش آموختۀ ایرانی رشتۀ پزشکی در داخل کشور بود که به عنوان "دکتر" شناخته می شد. پیش از او، فقط تحصیلکردگانِ خارج از کشور این عنوان را کسب میکردند. او به تشویق دکتر [[طولوزان، ژوزف (۱۸۲۰ ـ۱۸۹۷)|طولوزان]] (تولوزان)، پزشک مخصوص [[ناصرالدین شاه قاجار]]، و اجازۀ عزیمتش از شاه توسط شخص طولوزان. در ۱۳۱۲ق برای تکمیل تحصیلات طبی به پاریس و مدتی هم به وین رفت. ثقفی ابتدا قصد داشت در رشتۀ دندان پزشکی تحصیل کند، اما به علت نداشتن مدرک لازم برابر نظام آموزشی فرانسه، و با وساطت سفارت ایران در پاریس، در رشتۀ پزشکی مشغول به تحصیل شد. او در ۱۲۷۶ش، نشان علمی و عنوان شوالیه را از دولت فرانسه گرفت و در ۱۲۷۷ش به ایران بازگشت. ثقفی پس از ورود به ایران، برای طبابت به دربار [[مظفرالدین شاه قاجار]] راه پیدا کرد. او در ۱۳۱۶ به همراه هیئتی برای معالجۀ شاهزاده ملک منصور میرزا شعاع السلطنه، فرزند مظفرالدین شاه، به آلمان اعزام شد. او پس از بازگشت از این سفر، به عنوان پزشک مخصوص مظفرالدین شاه انتخاب شد و مقام والایی یافت. شاه او را از محارم خودش دانست و در ۱۳۲2ق، به او لقب اعلم الدوله داد.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>او در انقلاب [[مشروطه]] نقش بسیار مهمی داشت، زیرا به رغم دسیسههای درباریان، اخبار صحیح را در خصوص تحولات سیاسی و اجتماعی به مظفرالدینشاه میرساند. تلاش و ترغیب های مکرر او در موافقت شاه با اعطای [[مشروطیت، فرمان|فرمان مشروطیت]]، بسیار مؤثر و مفید بود. اعلمالدوله، اولین شهردار قانونی ایران بود که به ریاست بلدیۀ تهران انتخاب شد. در زمان نیابت [[عضدالملک قاجار|عضدالملک]]، او سرکنسول ایران در سوئیس بود و در دورۀ زمامداری مستوفیالممالک، به سمت معاونت و مدیریت کل وزارت معارف و اوقاف انتخاب شد. او طی مدت زندگی اش، از 10 کشور نشانهای علمی مختلف دریافت کرد، و از خود ۳۲ جلد کتاب و رساله به یادگار گذاشت. ازجمله آثار اوست: ''هزارو یک حکایت''؛ ''صد و پنجاه مقاله یادگار عصر جدید''؛ ''خردنامۀ جاودان''؛ ''هفتاد و یک مقالۀ معرفتالروح''. </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>او در انقلاب [[مشروطه]] نقش بسیار مهمی داشت، زیرا به رغم دسیسههای درباریان، اخبار صحیح را در خصوص تحولات سیاسی و اجتماعی به مظفرالدینشاه میرساند. تلاش و ترغیب های مکرر او در موافقت شاه با اعطای [[مشروطیت، فرمان|فرمان مشروطیت]]، بسیار مؤثر و مفید بود. اعلمالدوله، اولین شهردار قانونی ایران بود که به ریاست بلدیۀ تهران انتخاب شد. در زمان نیابت [[عضدالملک قاجار|عضدالملک]]، او سرکنسول ایران در سوئیس بود و در دورۀ زمامداری مستوفیالممالک، به سمت معاونت و مدیریت کل وزارت معارف و اوقاف انتخاب شد. او طی مدت زندگی اش، از 10 کشور نشانهای علمی مختلف دریافت کرد، و از خود ۳۲ جلد کتاب و رساله به یادگار گذاشت. ازجمله آثار اوست: ''هزارو یک حکایت''؛ ''صد و پنجاه مقاله یادگار عصر جدید''؛ ''خردنامۀ جاودان''؛ ''هفتاد و یک مقالۀ معرفتالروح''. </div></td></tr>
</table>Nazaninhttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AE%D9%84%DB%8C%D9%84_%D8%AE%D8%A7%D9%86_%D8%AB%D9%82%D9%81%DB%8C&diff=2010146479&oldid=prevShahraabi در ۱۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۳2023-04-19T08:23:51Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۹ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۳</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>خلیل خان ثقفی (۱۲41 ـ۱۳۲۳ش)</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>خلیل خان ثقفی (۱۲41 ـ۱۳۲۳ش)</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(ملقب به اعلمالدوله) از رجال نامی دورۀ ناصری و مظفری. او پزشک، سیاستمدار، نویسنده و مترجم دورۀ قاجار، و از جمله نخستین دانش آموختگان رشتۀ پزشکی جدید در ایران بود. طب سنتی و قدیم را از پدرش [[میرزا عبدالباقی ثقفی حکیمباشی|حاج میرزا عبدالباقی اعتضادالاطباء]]، که پزشک سنّتی بنام آن دوره بود، آموخت. علوم ریاضی و طبیعی را از میرزا محمدعلی خان شیرازی (مهندسباشی)، و حکمت الهی را از آقا محمدرضا قمشهای فرا گرفت.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(ملقب به اعلمالدوله) از رجال نامی دورۀ ناصری و مظفری. او پزشک، سیاستمدار، نویسنده و مترجم دورۀ قاجار، و از جمله نخستین دانش آموختگان رشتۀ پزشکی جدید در ایران بود. طب سنتی و قدیم را از پدرش [[میرزا عبدالباقی ثقفی حکیمباشی|حاج میرزا عبدالباقی اعتضادالاطباء]]، که پزشک سنّتی بنام آن دوره بود، آموخت. علوم ریاضی و طبیعی را از میرزا محمدعلی خان شیرازی (مهندسباشی)، و حکمت الهی را از آقا محمدرضا قمشهای فرا گرفت<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. در رشتۀ طب در [[دارالفنون]] به تحصیل پرداخت و سه سال بعد به علت کوشش مستمر در دورۀ تحصیل، موفق به دریافت نشان علمی شد و در همان دارالفنون نیز به تدریس مشغول شد. در ۱۳۰۴ش، به عنوان پزشک در وزارت امور خارجه استخدام و در ۱۳۰۵ش، از دارالفنون فارغ التحصیل شد</ins>.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در </del>رشتۀ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طب </del>در [[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دارالفنون</del>]] به تحصیل <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پرداخت و سه سال بعد </del>به علت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کوشش مستمر </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دورۀ تحصیل، موفق </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دریافت </del>نشان علمی شد و در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همان دارالفنون نیز </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تدریس مشغول شد</del>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به احتمال زیاد، او نخستین دانش آموختۀ ایرانی </ins>رشتۀ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پزشکی </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">داخل کشور بود که به عنوان "دکتر" شناخته می شد. پیش از او، فقط تحصیلکردگانِ خارج از کشور این عنوان را کسب میکردند. او به تشویق دکتر [</ins>[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طولوزان، ژوزف (۱۸۲۰ ـ۱۸۹۷)|طولوزان]] (تولوزان)، پزشک مخصوص </ins>[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[ناصرالدین شاه قاجار</ins>]]<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، و اجازۀ عزیمتش از شاه توسط شخص طولوزان. در ۱۳۱۲ق برای تکمیل تحصیلات طبی به پاریس و مدتی هم </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وین رفت. ثقفی ابتدا قصد داشت در رشتۀ دندان پزشکی </ins>تحصیل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کند، اما </ins>به علت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نداشتن مدرک لازم برابر نظام آموزشی فرانسه، و با وساطت سفارت ایران </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پاریس، در رشتۀ پزشکی مشغول </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تحصیل شد. او در ۱۲۷۶ش، </ins>نشان علمی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">و عنوان شوالیه را از دولت فرانسه گرفت و در ۱۲۷۷ش به ایران بازگشت. ثقفی پس از ورود به ایران، برای طبابت به دربار [[مظفر الدین شاه قاجار|مظفرالدین شاه قاجار]] راه پیدا کرد. او در ۱۳۱۶ به همراه هیئتی برای معالجۀ شاهزاده ملک منصور میرزا شعاع السلطنه، فرزند مظفرالدین شاه، به آلمان اعزام شد. او پس از بازگشت از این سفر، به عنوان پزشک مخصوص مظفرالدین شاه انتخاب </ins>شد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">و مقام والایی یافت. شاه او را از محارم خودش دانست </ins>و در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۲2ق، </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">او لقب اعلم الدوله داد</ins>.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در ۱۳۰۴ش، به عنوان پزشک در وزارت امور خارجه استخدام و در ۱۳۰۵ش، از دارالفنون فارغ التحصیل شد.</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>او در انقلاب [[مشروطه]] نقش بسیار مهمی داشت، زیرا به رغم دسیسههای درباریان، اخبار صحیح را در خصوص تحولات سیاسی و اجتماعی به مظفرالدینشاه میرساند. تلاش و ترغیب های مکرر او در موافقت شاه با اعطای [[مشروطیت، فرمان|فرمان مشروطیت]]، بسیار مؤثر و مفید بود. اعلمالدوله، اولین شهردار قانونی ایران بود که به ریاست بلدیۀ تهران انتخاب شد. در زمان نیابت [[عضدالملک قاجار|عضدالملک]]، او سرکنسول ایران در سوئیس بود و در دورۀ زمامداری مستوفیالممالک، به سمت معاونت و مدیریت کل وزارت معارف و اوقاف انتخاب شد. او طی مدت زندگی اش، از 10 کشور نشانهای علمی مختلف دریافت کرد، و از خود ۳۲ جلد کتاب و رساله به یادگار گذاشت. ازجمله آثار اوست: ''هزارو یک حکایت''؛ ''صد و پنجاه مقاله یادگار عصر جدید''؛ ''خردنامۀ جاودان''؛ ''هفتاد و یک مقالۀ معرفتالروح''. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به احتمال زیاد، او نخستین دانش آموختۀ ایرانی رشتۀ پزشکی در داخل کشور بود که به عنوان "دکتر" شناخته می شد. پیش از او، فقط تحصیلکردگانِ خارج از کشور این عنوان را کسب میکردند.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">او به تشویق دکتر [[طولوزان، ژوزف (۱۸۲۰ ـ۱۸۹۷)|طولوزان]] (تولوزان)، پزشک مخصوص [[ناصرالدین شاه قاجار]]، و اجازۀ عزیمتش از شاه توسط شخص طولوزان. در ۱۳۱۲ق برای تکمیل تحصیلات طبی به پاریس و مدتی هم به وین رفت. ثقفی ابتدا قصد داشت در رشتۀ دندان پزشکی تحصیل کند، اما به علت نداشتن مدرک لازم برابر نظام آموزشی فرانسه، و با وساطت سفارت ایران در پاریس، در رشتۀ پزشکی مشغول به تحصیل شد.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">او در ۱۲۷۶ش، نشان علمی و عنوان شوالیه را از دولت فرانسه گرفت و در ۱۲۷۷ش به ایران بازگشت. </del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ثقفی پس از ورود به ایران، برای طبابت به دربار [[مظفر الدین شاه قاجار|مظفرالدین شاه قاجار]] راه پیدا کرد. او در ۱۳۱۶ به همراه هیئتی برای معالجۀ شاهزاده ملک منصور میرزا شعاع السلطنه، فرزند مظفرالدین شاه، به آلمان اعزام شد. </del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">او پس از بازگشت از این سفر، به عنوان پزشک مخصوص مظفرالدین شاه انتخاب شد و مقام والایی یافت. شاه او را از محارم خودش دانست و در ۱۳۲2ق، به او لقب اعلم الدوله داد.</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>او در انقلاب [[مشروطه]] نقش بسیار مهمی داشت، زیرا به رغم دسیسههای درباریان، اخبار صحیح را در خصوص تحولات سیاسی و اجتماعی به مظفرالدینشاه میرساند. تلاش و ترغیب های مکرر او در موافقت شاه با اعطای [[مشروطیت، فرمان|فرمان مشروطیت]]، بسیار مؤثر و مفید بود. </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اعلمالدوله، اولین شهردار قانونی ایران بود که به ریاست بلدیۀ تهران انتخاب شد. در زمان نیابت [[عضدالملک قاجار|عضدالملک]]، او سرکنسول ایران در سوئیس بود و در دورۀ زمامداری مستوفیالممالک، به سمت معاونت و مدیریت کل وزارت معارف و اوقاف انتخاب شد.</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>او طی مدت زندگی اش، از 10 کشور نشانهای علمی مختلف دریافت کرد، و از خود ۳۲ جلد کتاب و رساله به یادگار گذاشت. ازجمله آثار اوست: ''هزارو یک حکایت''؛ ''صد و پنجاه مقاله یادگار عصر جدید''؛ ''خردنامۀ جاودان''؛ ''هفتاد و یک مقالۀ معرفتالروح''.</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>خلیل خان ثقفی چهل سال آخر عمرش را بیشتر به طبابت، تألیف و ترجمه پرداخت و در فروردین ۱۳۲۳ش در تهران درگذشت و در [[امامزاده عبدالله، گورستان|امامزاده عبدالله]] شهرری به خاک سپرده شد. </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>خلیل خان ثقفی چهل سال آخر عمرش را بیشتر به طبابت، تألیف و ترجمه پرداخت و در فروردین ۱۳۲۳ش در تهران درگذشت و در [[امامزاده عبدالله، گورستان|امامزاده عبدالله]] شهرری به خاک سپرده شد. </div></td></tr>
</table>Shahraabihttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AE%D9%84%DB%8C%D9%84_%D8%AE%D8%A7%D9%86_%D8%AB%D9%82%D9%81%DB%8C&diff=2010104092&oldid=prevShahraabi در ۱۲ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۱۰2021-04-12T07:10:25Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>خلیل خان ثقفی (۱۲41 ـ۱۳۲۳ش)<br />
<br />
(ملقب به اعلمالدوله) از رجال نامی دورۀ ناصری و مظفری. او پزشک، سیاستمدار، نویسنده و مترجم دورۀ قاجار، و از جمله نخستین دانش آموختگان رشتۀ پزشکی جدید در ایران بود. طب سنتی و قدیم را از پدرش [[میرزا عبدالباقی ثقفی حکیمباشی|حاج میرزا عبدالباقی اعتضادالاطباء]]، که پزشک سنّتی بنام آن دوره بود، آموخت. علوم ریاضی و طبیعی را از میرزا محمدعلی خان شیرازی (مهندسباشی)، و حکمت الهی را از آقا محمدرضا قمشهای فرا گرفت.<br />
<br />
در رشتۀ طب در [[دارالفنون]] به تحصیل پرداخت و سه سال بعد به علت کوشش مستمر در دورۀ تحصیل، موفق به دریافت نشان علمی شد و در همان دارالفنون نیز به تدریس مشغول شد.<br />
<br />
در ۱۳۰۴ش، به عنوان پزشک در وزارت امور خارجه استخدام و در ۱۳۰۵ش، از دارالفنون فارغ التحصیل شد.<br />
<br />
به احتمال زیاد، او نخستین دانش آموختۀ ایرانی رشتۀ پزشکی در داخل کشور بود که به عنوان "دکتر" شناخته می شد. پیش از او، فقط تحصیلکردگانِ خارج از کشور این عنوان را کسب میکردند.<br />
<br />
او به تشویق دکتر [[طولوزان، ژوزف (۱۸۲۰ ـ۱۸۹۷)|طولوزان]] (تولوزان)، پزشک مخصوص [[ناصرالدین شاه قاجار]]، و اجازۀ عزیمتش از شاه توسط شخص طولوزان. در ۱۳۱۲ق برای تکمیل تحصیلات طبی به پاریس و مدتی هم به وین رفت. ثقفی ابتدا قصد داشت در رشتۀ دندان پزشکی تحصیل کند، اما به علت نداشتن مدرک لازم برابر نظام آموزشی فرانسه، و با وساطت سفارت ایران در پاریس، در رشتۀ پزشکی مشغول به تحصیل شد.<br />
<br />
او در ۱۲۷۶ش، نشان علمی و عنوان شوالیه را از دولت فرانسه گرفت و در ۱۲۷۷ش به ایران بازگشت. <br />
<br />
ثقفی پس از ورود به ایران، برای طبابت به دربار [[مظفر الدین شاه قاجار|مظفرالدین شاه قاجار]] راه پیدا کرد. او در ۱۳۱۶ به همراه هیئتی برای معالجۀ شاهزاده ملک منصور میرزا شعاع السلطنه، فرزند مظفرالدین شاه، به آلمان اعزام شد. <br />
<br />
او پس از بازگشت از این سفر، به عنوان پزشک مخصوص مظفرالدین شاه انتخاب شد و مقام والایی یافت. شاه او را از محارم خودش دانست و در ۱۳۲2ق، به او لقب اعلم الدوله داد.<br />
<br />
او در انقلاب [[مشروطه]] نقش بسیار مهمی داشت، زیرا به رغم دسیسههای درباریان، اخبار صحیح را در خصوص تحولات سیاسی و اجتماعی به مظفرالدینشاه میرساند. تلاش و ترغیب های مکرر او در موافقت شاه با اعطای [[مشروطیت، فرمان|فرمان مشروطیت]]، بسیار مؤثر و مفید بود. <br />
<br />
اعلمالدوله، اولین شهردار قانونی ایران بود که به ریاست بلدیۀ تهران انتخاب شد. در زمان نیابت [[عضدالملک قاجار|عضدالملک]]، او سرکنسول ایران در سوئیس بود و در دورۀ زمامداری مستوفیالممالک، به سمت معاونت و مدیریت کل وزارت معارف و اوقاف انتخاب شد.<br />
<br />
او طی مدت زندگی اش، از 10 کشور نشانهای علمی مختلف دریافت کرد، و از خود ۳۲ جلد کتاب و رساله به یادگار گذاشت. ازجمله آثار اوست: ''هزارو یک حکایت''؛ ''صد و پنجاه مقاله یادگار عصر جدید''؛ ''خردنامۀ جاودان''؛ ''هفتاد و یک مقالۀ معرفتالروح''.<br />
<br />
خلیل خان ثقفی چهل سال آخر عمرش را بیشتر به طبابت، تألیف و ترجمه پرداخت و در فروردین ۱۳۲۳ش در تهران درگذشت و در [[امامزاده عبدالله، گورستان|امامزاده عبدالله]] شهرری به خاک سپرده شد. <br />
<br />
<br /><span class="tooltiptext"></span><span dir="RTL"></span><br />
[[رده:تاریخ ایران]]<br />
[[رده:دوره قاجار]]</div>Shahraabi