داوید، ژاک ـ لوئی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ داوید، ژاک ـ لویی (۱۷۴۸ـ۱۸۲۵) را به داوید، ژاک ـ لوئی منتقل کرد

2025-01-19T17:43:24Z

Mohammadi3 صفحهٔ داوید، ژاک ـ لویی (۱۷۴۸ـ۱۸۲۵) را به داوید، ژاک ـ لوئی منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۳
(بدون تفاوت)

Nazanin در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۴

2024-10-15T05:44:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:Jacques-Louis David, Le Serment des Horaces.jpg\|بندانگشتی\|سوگند هُراتیوس‌ها اثر ژاک لوئی داوید]]~~
	داوید، ژاک ـ لوئی (۱۷۴۸ـ۱۸۲۵م)(David, Jacques-Louis)<br /> {{جعبه زندگینامه		داوید، ژاک ـ لوئی (۱۷۴۸ـ۱۸۲۵م)(David, Jacques-Louis)<br /> {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =ژاک ـ لویی داوید		\|عنوان =ژاک ـ لویی داوید
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\|سمت =نقاش رسمی ناپلیون، نماینده پاریس، عضو کمیته امنیت عمومی		\|سمت =نقاش رسمی ناپلیون، نماینده پاریس، عضو کمیته امنیت عمومی
	\|جوایز و افتخارات =جایزه رم		\|جوایز و افتخارات =جایزه رم
	\|آثار =سوگند هراتیوس ها (~~۱۷۸۴،~~ لوور، پاریس)، ناپلئون در گذر از کوه‌های آلپ (۱۸۰۰م؛ لوور، پاریس)، و ناپلئون در حال تاراندن عقاب‌ها (۱۸۱۰م؛ ورسای)، مادام رِکامیه (۱۸۰۰م؛ لوور، پاریس)		\|آثار =سوگند هراتیوس ها (۱۷۸۴م، لوور، پاریس)، ناپلئون در گذر از کوه‌های آلپ (۱۸۰۰م؛ لوور، پاریس)، و ناپلئون در حال تاراندن عقاب‌ها (۱۸۱۰م؛ ورسای)، مادام رِکامیه (۱۸۰۰م؛ لوور، پاریس)
	\|خویشاوندان سرشناس =فرانسوآ بوشه (عمو)		\|خویشاوندان سرشناس = فرانسوآ بوشه (عمو)
	\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان		\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
	\|دوره =		\|دوره =
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}نقاش فرانسوی. از بزرگ‌ترین نقاشان نئوکلاسیک<ref>neoclassicism </ref> بود که می‌کوشید به هنرش معنایی سیاسی بخشد. در دورۀ [[انقلاب فرانسه]]<ref>French Revolution</ref> از طرفداران فعال جمهوری بود، و به همین سبب، زندانی شد (۱۷۹۴ـ۱۷۹۵م). در نقاشی خود با نام ''مرگ مارا''<ref>''Death of Marat'' </ref> (۱۷۹۳م؛ موزه‌های سلطنتی بروکسل<ref>Musées Royaux, Brussels</ref>)، قتلی سیاسی را همچون فاجعه‌ای کلاسیک<ref>classical</ref> عرضه کرده است. داوید نخست در [[پاریس، شهر\|پاریس]]، و سپس در [[رم، شهر\|رم]] هنر آموخت. در رم به طراحی از روی مجسمه‌های روم باستان، و آشنایی با شخصیت‌های اصلی [[رنسانس]]<ref>Renaissance</ref> پرداخت. از ۱۷۷۵ تا ۱۷۸۵م، با تأثیر از آثاری که در رم آ‌فرید، اسلوب نئوکلاسیک نظرگیر خود را پروراند؛ تابلوی ''سوگند هُراتیوس‌ها''<ref>''The Oath of the Horatii'' </ref> (۱۷۸۴م؛ [[لوور]]، پاریس) از آثار مهم این دوره است؛ داوید با این اثر می‌خواست غیرت وطن‌پرستانۀ جمهوری‌خواهان را برانگیزد. داوید پس از مرگ [[روبسپیر، ماکسیمیلیان (۱۷۵۸ـ۱۷۹۴)\|روبسپیر]]<ref>Robespierre </ref>، پیشوای ژاکوبن<ref>Jacobin </ref>ها، دوباره به زندان افتاد و به‌سختی از گیوتین رهایی یافت. تابلوی ''ربودن زنان قوم سابین''<ref>''The Rape of Sabine Women''</ref> (۱۷۹۹م؛ لوور، پاریس) را به همسرش اهدا کرد، که ناله‌های ملتمسانه‌اش به رهایی داوید از مرگ کمک کرده بود. زمانی که ناپلئون به‌قدرت رسید، نقاش رسمی او شد، و پرده‌هایی پرشکوه و شاهانه آفرید؛ ازجمله تابلوی ''ناپلئون در گذر از کوه‌های آلپ''<ref>''Napoleon Crossing the Alps'' </ref> (۱۸۰۰م؛ لوور، پاریس)، و ''ناپلئون در حال تاراندن عقاب‌ها''<ref>''Napoleon Distributing the Eagles''</ref> (۱۸۱۰م؛ [[ورسای، شهر و کاخ\|ورسای]]<ref>Versailles</ref>). گسترۀ آثارش، تک‌چهره‌سازی را نیز دربرمی‌گیرد؛ تابلوی ''مادام رِکامیه''<ref>''Mme Récamier''</ref> (۱۸۰۰م؛ لوور، پاریس) از گزیده‌ترین آن‌هاست. شیوۀ کار داوید، که شاگردانش، به‌ویژه اَنگر<ref>Ingres</ref>، میراث‌بَر آن بودند، در نیمۀ اول قرن ۱۹م بر نقاشی [[فرانسه]] تسلط یافت. داوید در پاریس به‌دنیا آمد، و تعلیمات آغازینش را نزد عمویش [[بوشه، فرانسوا (۱۷۰۳ـ۱۷۷۰)\|فرانسوآ بوشه]]<ref>François Boucher </ref> فراگرفت، و سپس نزد [[وین، ژوزف ماری (۱۷۱۶ـ۱۸۰۹)\|ژوزف ماری وین]]<ref>Joseph Marie Vien</ref> (۱۷۱۶ـ۱۸۰۹م)، نقاش نئوکلاسیک، هنر آموخت. اولین آرزویش دریافت جایزۀ رم<ref>Prix de Rome</ref> بود، که سرانجام پس از چهار بار تلاش، در ۱۷۷۴م آن را دریافت کرد. سپس با ویِن به رم رفت. پس از بازگشت به فرانسه، در مدرسۀ عالی هنرهای زیبا<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref> پذیرفته شد، ولی آثارش همچنان از ویِن تأثیر داشت. در کنگرۀ<ref>Convention</ref> دوران انقلاب، نمایندۀ پرشور پاریس شد، و به ‌عضویت کمیتۀ امنیت عمومی<ref>Committee of Public Safety </ref> درآمد. پس از سقوط ناپلئون، بوربون‌ها<ref>Bourbons</ref> او را طرد کردند؛ از آن پس در [[بروکسل]] اقامت گزید، و تا آخر عمر در آن‌جا ماند.		}}
			[[پرونده:Jacques-Louis David, Le Serment des Horaces.jpg\|بندانگشتی\|سوگند هُراتیوس‌ها اثر ژاک لوئی داوید]]
			نقاش فرانسوی. از بزرگ‌ترین نقاشان نئوکلاسیک<ref>neoclassicism </ref> بود که می‌کوشید به هنرش معنایی سیاسی بخشد. در دورۀ [[انقلاب فرانسه]]<ref>French Revolution</ref> از طرفداران فعال جمهوری بود، و به همین سبب، زندانی شد (۱۷۹۴ـ۱۷۹۵م). در نقاشی خود با نام ''مرگ مارا''<ref>''Death of Marat'' </ref> (۱۷۹۳م؛ موزه‌های سلطنتی بروکسل<ref>Musées Royaux, Brussels</ref>)، قتلی سیاسی را همچون فاجعه‌ای کلاسیک<ref>classical</ref> عرضه کرده است. داوید نخست در [[پاریس، شهر\|پاریس]]، و سپس در [[رم، شهر\|رم]] هنر آموخت. در رم به طراحی از روی مجسمه‌های روم باستان، و آشنایی با شخصیت‌های اصلی [[رنسانس]]<ref>Renaissance</ref> پرداخت. از ۱۷۷۵ تا ۱۷۸۵م، با تأثیر از آثاری که در رم آ‌فرید، اسلوب نئوکلاسیک نظرگیر خود را پروراند؛ تابلوی ''سوگند هُراتیوس‌ها''<ref>''The Oath of the Horatii'' </ref> (۱۷۸۴م؛ [[لوور]]، پاریس) از آثار مهم این دوره است؛ داوید با این اثر می‌خواست غیرت وطن‌پرستانۀ جمهوری‌خواهان را برانگیزد. داوید پس از مرگ [[روبسپیر، ماکسیمیلیان (۱۷۵۸ـ۱۷۹۴)\|روبسپیر]]<ref>Robespierre </ref>، پیشوای ژاکوبن<ref>Jacobin </ref>ها، دوباره به زندان افتاد و به‌سختی از گیوتین رهایی یافت. تابلوی ''ربودن زنان قوم سابین''<ref>''The Rape of Sabine Women''</ref> (۱۷۹۹م؛ لوور، پاریس) را به همسرش اهدا کرد، که ناله‌های ملتمسانه‌اش به رهایی داوید از مرگ کمک کرده بود. زمانی که ناپلئون به‌قدرت رسید، نقاش رسمی او شد، و پرده‌هایی پرشکوه و شاهانه آفرید؛ ازجمله تابلوی ''ناپلئون در گذر از کوه‌های آلپ''<ref>''Napoleon Crossing the Alps'' </ref> (۱۸۰۰م؛ لوور، پاریس)، و ''ناپلئون در حال تاراندن عقاب‌ها''<ref>''Napoleon Distributing the Eagles''</ref> (۱۸۱۰م؛ [[ورسای، شهر و کاخ\|ورسای]]<ref>Versailles</ref>). گسترۀ آثارش، تک‌چهره‌سازی را نیز دربرمی‌گیرد؛ تابلوی ''مادام رِکامیه''<ref>''Mme Récamier''</ref> (۱۸۰۰م؛ لوور، پاریس) از گزیده‌ترین آن‌هاست. شیوۀ کار داوید، که شاگردانش، به‌ویژه اَنگر<ref>Ingres</ref>، میراث‌بَر آن بودند، در نیمۀ اول قرن ۱۹م بر نقاشی [[فرانسه]] تسلط یافت. داوید در پاریس به‌دنیا آمد، و تعلیمات آغازینش را نزد عمویش [[بوشه، فرانسوا (۱۷۰۳ـ۱۷۷۰)\|فرانسوآ بوشه]]<ref>François Boucher </ref> فراگرفت، و سپس نزد [[وین، ژوزف ماری (۱۷۱۶ـ۱۸۰۹)\|ژوزف ماری وین]]<ref>Joseph Marie Vien</ref> (۱۷۱۶ـ۱۸۰۹م)، نقاش نئوکلاسیک، هنر آموخت. اولین آرزویش دریافت جایزۀ رم<ref>Prix de Rome</ref> بود، که سرانجام پس از چهار بار تلاش، در ۱۷۷۴م آن را دریافت کرد. سپس با ویِن به رم رفت. پس از بازگشت به فرانسه، در مدرسۀ عالی هنرهای زیبا<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref> پذیرفته شد، ولی آثارش همچنان از ویِن تأثیر داشت. در کنگرۀ<ref>Convention</ref> دوران انقلاب، نمایندۀ پرشور پاریس شد، و به ‌عضویت کمیتۀ امنیت عمومی<ref>Committee of Public Safety </ref> درآمد. پس از سقوط ناپلئون، بوربون‌ها<ref>Bourbons</ref> او را طرد کردند؛ از آن پس در [[بروکسل]] اقامت گزید، و تا آخر عمر در آن‌جا ماند.

Nazanin در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۳

2024-10-15T05:43:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:Jacques-Louis David, Le Serment des Horaces.jpg\|بندانگشتی\|سوگند هُراتیوس‌ها اثر ژاک لوئی داوید]]
	داوید، ژاک ـ لوئی (~~۱۷۴۸ـ۱۸۲۵~~)(David, Jacques-Louis)<br /> ~~[[File:20054400.jpg\|thumb\|سوگند هراتيوس‌ها، اثر ژاک ـ لوئي داويد]]~~ {{جعبه زندگینامه		داوید، ژاک ـ لوئی (۱۷۴۸ـ۱۸۲۵م)(David, Jacques-Louis)<br /> {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =ژاک ـ لویی داوید		\|عنوان =ژاک ـ لویی داوید
	\|نام =Jacques-Louis David		\|نام =Jacques-Louis David
خط ۷:		خط ۷:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=~~۱۷۴۸م~~		\|زادروز=پاریس۱۷۴۸م
	\|تاریخ مرگ=۱۸۲۵م		\|تاریخ مرگ=۱۸۲۵م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\|سمت =نقاش رسمی ناپلیون، نماینده پاریس، عضو کمیته امنیت عمومی		\|سمت =نقاش رسمی ناپلیون، نماینده پاریس، عضو کمیته امنیت عمومی
	\|جوایز و افتخارات =جایزه رم		\|جوایز و افتخارات =جایزه رم
	\|آثار =سوگند هراتیوس ها (۱۷۸۴، لوور، پاریس)		\|آثار =سوگند هراتیوس ها (۱۷۸۴، لوور، پاریس)، ناپلئون در گذر از کوه‌های آلپ (۱۸۰۰م؛ لوور، پاریس)، و ناپلئون در حال تاراندن عقاب‌ها (۱۸۱۰م؛ ورسای)، مادام رِکامیه (۱۸۰۰م؛ لوور، پاریس)
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =فرانسوآ بوشه (عمو)
	\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان		\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
	\|دوره =		\|دوره =
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}نقاش فرانسوی. از بزرگ‌ترین نقاشان نئوکلاسیک<ref>neoclassicism </ref> بود که می‌کوشید به هنرش معنایی سیاسی بخشد. در دورۀ انقلاب فرانسه<ref>French Revolution</ref> از طرفداران فعال جمهوری بود، و به همین سبب، زندانی شد (~~۱۷۹۴ـ۱۷۹۵~~). در ~~نقاشیِ~~ خود با نام ''مرگ مارا''<ref>''Death of Marat'' </ref> (~~۱۷۹۳؛~~ موزه‌های سلطنتی بروکسل<ref>Musées Royaux, Brussels</ref>)، قتلی سیاسی را همچون فاجعه‌ای کلاسیک<ref>classical</ref> عرضه کرده است. داوید نخست در پاریس، و سپس در رم هنر آموخت. در رم به طراحی از روی مجسمه‌های روم باستان، و آشنایی با شخصیت‌های اصلی رنسانس<ref>Renaissance</ref> پرداخت. از ۱۷۷۵ تا ~~۱۷۸۵،~~ با تأثیر از آثاری که در رم آ‌فرید، اسلوب نئوکلاسیک نظرگیر خود را پروراند؛ تابلوی ''سوگند هُراتیوس‌ها''<ref>''The Oath of the Horatii'' </ref> (~~۱۷۸۴؛ لوور،~~ پاریس) از آثار مهم این دوره است؛ داوید با این اثر می‌خواست غیرت وطن‌پرستانۀ جمهوری‌خواهان را برانگیزد. داوید پس از مرگ روبسپیر<ref>Robespierre </ref>، پیشوای ژاکوبن<ref>Jacobin </ref>ها، دوباره به زندان افتاد و به‌سختی از گیوتین رهایی یافت. تابلوی ''ربودن زنان قوم سابین''<ref>''The Rape of Sabine Women''</ref> (~~۱۷۹۹؛~~ لوور، پاریس) را به همسرش اهدا کرد، که ناله‌های ملتمسانه‌اش به رهایی داوید از مرگ کمک کرده بود. زمانی که ناپلئون به‌قدرت رسید، نقاش رسمی او شد، و پرده‌هایی پرشکوه و شاهانه آفرید؛ ازجمله تابلوی ''ناپلئون در گذر از کوه‌های آلپ''<ref>''Napoleon Crossing the Alps'' </ref> (~~۱۸۰۰؛~~ لوور، پاریس)، و ''ناپلئون در حال تاراندن عقاب‌ها''<ref>''Napoleon Distributing the Eagles''</ref> (~~۱۸۱۰؛~~ ورسای<ref>Versailles</ref>). گسترۀ آثارش، تک‌چهره‌سازی را نیز دربرمی‌گیرد؛ تابلوی ''مادام رِکامیه''<ref>''Mme Récamier''</ref> (~~۱۸۰۰؛~~ لوور، پاریس) از ~~گزیده‌ترینِ~~ آن‌هاست. شیوۀ ~~کارِ~~ داوید، که شاگردانش، به‌ویژه اَنگر<ref>Ingres</ref>، میراث‌بَر آن بودند، در نیمۀ اول قرن ۱۹ بر نقاشی فرانسه تسلط یافت. داوید در پاریس به‌دنیا آمد، و تعلیمات آغازینش را نزد عمویش فرانسوآ بوشه<ref>François Boucher </ref> فراگرفت، و سپس نزد ژوزف ماری وین<ref>Joseph Marie Vien</ref> (~~۱۷۱۶ـ۱۸۰۹~~)، نقاش نئوکلاسیک، هنر آموخت. اولین آرزویش دریافت جایزۀ رم<ref>Prix de Rome</ref> بود، که سرانجام پس از چهار بار تلاش، در ~~۱۷۷۴~~ آن را دریافت کرد. سپس با ویِن به رم رفت. پس از بازگشت به فرانسه، در مدرسۀ عالی هنرهای زیبا<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref> پذیرفته شد، ولی آثارش همچنان از ویِن تأثیر داشت. در کنگرۀ<ref>Convention</ref> دوران انقلاب، نمایندۀ پرشور پاریس شد، و به ‌عضویت کمیتۀ امنیت عمومی<ref>Committee of Public Safety </ref> درآمد. پس از سقوط ناپلئون، بوربون‌ها<ref>Bourbons</ref> او را طرد کردند؛ از آن پس در بروکسل اقامت گزید، و تا آخر عمر در آن‌جا ماند.		}}نقاش فرانسوی. از بزرگ‌ترین نقاشان نئوکلاسیک<ref>neoclassicism </ref> بود که می‌کوشید به هنرش معنایی سیاسی بخشد. در دورۀ [[انقلاب فرانسه]]<ref>French Revolution</ref> از طرفداران فعال جمهوری بود، و به همین سبب، زندانی شد (۱۷۹۴ـ۱۷۹۵م). در نقاشی خود با نام ''مرگ مارا''<ref>''Death of Marat'' </ref> (۱۷۹۳م؛ موزه‌های سلطنتی بروکسل<ref>Musées Royaux, Brussels</ref>)، قتلی سیاسی را همچون فاجعه‌ای کلاسیک<ref>classical</ref> عرضه کرده است. داوید نخست در [[پاریس، شهر\|پاریس]]، و سپس در [[رم، شهر\|رم]] هنر آموخت. در رم به طراحی از روی مجسمه‌های روم باستان، و آشنایی با شخصیت‌های اصلی [[رنسانس]]<ref>Renaissance</ref> پرداخت. از ۱۷۷۵ تا ۱۷۸۵م، با تأثیر از آثاری که در رم آ‌فرید، اسلوب نئوکلاسیک نظرگیر خود را پروراند؛ تابلوی ''سوگند هُراتیوس‌ها''<ref>''The Oath of the Horatii'' </ref> (۱۷۸۴م؛ [[لوور]]، پاریس) از آثار مهم این دوره است؛ داوید با این اثر می‌خواست غیرت وطن‌پرستانۀ جمهوری‌خواهان را برانگیزد. داوید پس از مرگ [[روبسپیر، ماکسیمیلیان (۱۷۵۸ـ۱۷۹۴)\|روبسپیر]]<ref>Robespierre </ref>، پیشوای ژاکوبن<ref>Jacobin </ref>ها، دوباره به زندان افتاد و به‌سختی از گیوتین رهایی یافت. تابلوی ''ربودن زنان قوم سابین''<ref>''The Rape of Sabine Women''</ref> (۱۷۹۹م؛ لوور، پاریس) را به همسرش اهدا کرد، که ناله‌های ملتمسانه‌اش به رهایی داوید از مرگ کمک کرده بود. زمانی که ناپلئون به‌قدرت رسید، نقاش رسمی او شد، و پرده‌هایی پرشکوه و شاهانه آفرید؛ ازجمله تابلوی ''ناپلئون در گذر از کوه‌های آلپ''<ref>''Napoleon Crossing the Alps'' </ref> (۱۸۰۰م؛ لوور، پاریس)، و ''ناپلئون در حال تاراندن عقاب‌ها''<ref>''Napoleon Distributing the Eagles''</ref> (۱۸۱۰م؛ [[ورسای، شهر و کاخ\|ورسای]]<ref>Versailles</ref>). گسترۀ آثارش، تک‌چهره‌سازی را نیز دربرمی‌گیرد؛ تابلوی ''مادام رِکامیه''<ref>''Mme Récamier''</ref> (۱۸۰۰م؛ لوور، پاریس) از گزیده‌ترین آن‌هاست. شیوۀ کار داوید، که شاگردانش، به‌ویژه اَنگر<ref>Ingres</ref>، میراث‌بَر آن بودند، در نیمۀ اول قرن ۱۹م بر نقاشی [[فرانسه]] تسلط یافت. داوید در پاریس به‌دنیا آمد، و تعلیمات آغازینش را نزد عمویش [[بوشه، فرانسوا (۱۷۰۳ـ۱۷۷۰)\|فرانسوآ بوشه]]<ref>François Boucher </ref> فراگرفت، و سپس نزد [[وین، ژوزف ماری (۱۷۱۶ـ۱۸۰۹)\|ژوزف ماری وین]]<ref>Joseph Marie Vien</ref> (۱۷۱۶ـ۱۸۰۹م)، نقاش نئوکلاسیک، هنر آموخت. اولین آرزویش دریافت جایزۀ رم<ref>Prix de Rome</ref> بود، که سرانجام پس از چهار بار تلاش، در ۱۷۷۴م آن را دریافت کرد. سپس با ویِن به رم رفت. پس از بازگشت به فرانسه، در مدرسۀ عالی هنرهای زیبا<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref> پذیرفته شد، ولی آثارش همچنان از ویِن تأثیر داشت. در کنگرۀ<ref>Convention</ref> دوران انقلاب، نمایندۀ پرشور پاریس شد، و به ‌عضویت کمیتۀ امنیت عمومی<ref>Committee of Public Safety </ref> درآمد. پس از سقوط ناپلئون، بوربون‌ها<ref>Bourbons</ref> او را طرد کردند؛ از آن پس در [[بروکسل]] اقامت گزید، و تا آخر عمر در آن‌جا ماند.

Nazanin در ‏۴ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۴۶

2020-03-04T10:46:49Z

صفحهٔ تازه

داوید، ژاک ـ لوئی (۱۷۴۸ـ۱۸۲۵)(David, Jacques-Louis)<br /> [[File:20054400.jpg|thumb|سوگند هراتيوس‌ها، اثر ژاک ـ لوئي داويد]] {{جعبه زندگینامه
|عنوان =ژاک ـ لویی داوید
|نام =Jacques-Louis David
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۷۴۸م
|تاریخ مرگ=۱۸۲۵م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =نیوکلاسیسیسم
|مکتب =
|سمت =نقاش رسمی ناپلیون، نماینده پاریس، عضو کمیته امنیت عمومی
|جوایز و افتخارات =جایزه رم
|آثار =سوگند هراتیوس ها (۱۷۸۴، لوور، پاریس)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}نقاش فرانسوی. از بزرگ‌ترین نقاشان نئوکلاسیک<ref>neoclassicism </ref> بود که می‌کوشید به هنرش معنایی سیاسی بخشد. در دورۀ انقلاب فرانسه<ref>French Revolution</ref> از طرفداران فعال جمهوری بود، و به همین سبب، زندانی شد (۱۷۹۴ـ۱۷۹۵). در نقاشیِ خود با نام ''مرگ مارا''<ref>''Death of Marat'' </ref> (۱۷۹۳؛ موزه‌های سلطنتی بروکسل<ref>Musées Royaux, Brussels</ref>)، قتلی سیاسی را همچون فاجعه‌ای کلاسیک<ref>classical</ref> عرضه کرده است. داوید نخست در پاریس، و سپس در رم هنر آموخت. در رم به طراحی از روی مجسمه‌های روم باستان، و آشنایی با شخصیت‌های اصلی رنسانس<ref>Renaissance</ref> پرداخت. از ۱۷۷۵ تا ۱۷۸۵، با تأثیر از آثاری که در رم آ‌فرید، اسلوب نئوکلاسیک نظرگیر خود را پروراند؛ تابلوی ''سوگند هُراتیوس‌ها''<ref>''The Oath of the Horatii'' </ref> (۱۷۸۴؛ لوور، پاریس) از آثار مهم این دوره است؛ داوید با این اثر می‌خواست غیرت وطن‌پرستانۀ جمهوری‌خواهان را برانگیزد. داوید پس از مرگ روبسپیر<ref>Robespierre </ref>، پیشوای ژاکوبن<ref>Jacobin </ref>ها، دوباره به زندان افتاد و به‌سختی از گیوتین رهایی یافت. تابلوی ''ربودن زنان قوم سابین''<ref>''The Rape of Sabine Women''</ref> (۱۷۹۹؛ لوور، پاریس) را به همسرش اهدا کرد، که ناله‌های ملتمسانه‌اش به رهایی داوید از مرگ کمک کرده بود. زمانی که ناپلئون به‌قدرت رسید، نقاش رسمی او شد، و پرده‌هایی پرشکوه و شاهانه آفرید؛ ازجمله تابلوی ''ناپلئون در گذر از کوه‌های آلپ''<ref>''Napoleon Crossing the Alps'' </ref> (۱۸۰۰؛ لوور، پاریس)، و ''ناپلئون در حال تاراندن عقاب‌ها''<ref>''Napoleon Distributing the Eagles''</ref> (۱۸۱۰؛ ورسای<ref>Versailles</ref>). گسترۀ آثارش، تک‌چهره‌سازی را نیز دربرمی‌گیرد؛ تابلوی ''مادام رِکامیه''<ref>''Mme Récamier''</ref> (۱۸۰۰؛ لوور، پاریس) از گزیده‌ترینِ آن‌هاست. شیوۀ کارِ داوید، که شاگردانش، به‌ویژه اَنگر<ref>Ingres</ref>، میراث‌بَر آن بودند، در نیمۀ اول قرن ۱۹ بر نقاشی فرانسه تسلط یافت. داوید در پاریس به‌دنیا آمد، و تعلیمات آغازینش را نزد عمویش فرانسوآ بوشه<ref>François Boucher </ref> فراگرفت، و سپس نزد ژوزف ماری وین<ref>Joseph Marie Vien</ref> (۱۷۱۶ـ۱۸۰۹)، نقاش نئوکلاسیک، هنر آموخت. اولین آرزویش دریافت جایزۀ رم<ref>Prix de Rome</ref> بود، که سرانجام پس از چهار بار تلاش، در ۱۷۷۴ آن را دریافت کرد. سپس با ویِن به رم رفت. پس از بازگشت به فرانسه، در مدرسۀ عالی هنرهای زیبا<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref> پذیرفته شد، ولی آثارش همچنان از ویِن تأثیر داشت. در کنگرۀ<ref>Convention</ref> دوران انقلاب، نمایندۀ پرشور پاریس شد، و به ‌عضویت کمیتۀ امنیت عمومی<ref>Committee of Public Safety </ref> درآمد. پس از سقوط ناپلئون، بوربون‌ها<ref>Bourbons</ref> او را طرد کردند؛ از آن پس در بروکسل اقامت گزید، و تا آخر عمر در آن‌جا ماند.

  

----

<br />
[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
[[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]
<references />