دایزنهوفر، یوهان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۲

2025-10-06T05:42:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
			{{جعبه زندگینامه
	~~دایْزِنْهوفِر، یوهان (۱۹۴۳)(Deisenhofer, Johann)<br /> [[File:20058900.jpg\|thumb\|دايْزِنْهوفِر، يوهان]]~~ {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =یوهان دایزنهوفر		\|عنوان =یوهان دایزنهوفر
	\|نام =Johann Deisenhofer		\|نام =Johann Deisenhofer
خط ۱۲:		خط ۱۱:
	\|ملیت=آلمانی		\|ملیت=آلمانی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=~~بخش زیست شیمی موسسه ماکس پلانک در مونیخ،~~ دکتری در رشته کاربرد بلورنگاری پرتوی ایکس در ~~مولکول های زیست شناخت~~		\|تحصیلات و محل تحصیل=دکتری در رشته کاربرد بلورنگاری پرتوی ایکس در مولکول‌های زیست‌شناخت
	\| شغل و تخصص اصلی =~~شیمی دان~~		\| شغل و تخصص اصلی =شیمی‌دان
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت = استاد ~~زیست شیمی~~ دانشگاه تگزاس		\|سمت = استاد زیست‌شیمی دانشگاه تگزاس
	\|جوایز و افتخارات =~~جایزه~~ نوبل شیمی (مشترک با روبرت هوبر و هارتموت میشل- ~~۱۹۸۸~~)		\|جوایز و افتخارات =نوبل شیمی (مشترک با روبرت هوبر و هارتموت میشل- ۱۹۸۸م)
	\|آثار =		\|آثار =
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
خط ۲۷:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}~~شیمی‌دان آلمانی~~ . اولین‌بار روش بلورنگاری<ref>x-ray crystallography </ref> پرتوی ایکس را برای مولکول‌های زیست‌شناختی، با استفاده از پرتو ایکس برای شناسایی ساختار اتمی<ref>atomic structure</ref>، به کار برد. به‌سبب تعیین ساختار سه‌بعدی مرکز واکنش فتوسنتزی در باکتری‌ها، با روبرت هوبر<ref>Robert Huber </ref> و هارتموت میشل<ref>Hartmut Michel</ref> جایزۀ نوبل شیمی ۱۹۸۸ را دریافت کرد. در ۱۹۸۱، میشل موفق شد بلورهای مرکز واکنش فتوسنتز<ref>photosynthetic reaction center</ref> را از باکتری ارغوانی<ref>purple bacterium</ref> ''Viridis Rhodipseudomonas'' تهیه کند. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵، دایزنهوفر، هوبر، و میشل برای تعیین جزئیات ساختار اتمی این مرکز واکنش از بلورنگاری پرتوی ایکس استفاده کردند. این تحقیق سبب افزایش درک فرآیند فتوسنتز شد و به بررسی پروتئین‌های غشایی<ref>membrance-~~bound proteins </ref> (پروتئین‌های درون‌ یاخته‌های غشا~~) نیز کمک کرد. این پروتئین‌ها در بسیاری از فرآیندهای زیست‌شناختی، نظیر انتقال مادۀ غذایی به‌درون یاخته، دخیل‌اند. دایزنهوفر در سوزامالتهایم<ref>Zusamaltheim</ref> باواریا زاده شد و در دانشگاه فنی<ref>Technical University</ref> مونیخ، و در بخش زیست‌شیمی مؤسسۀ ماکس پلانک<ref>Max Planck Institute</ref> در مونیخ، که بعداً به مارتینزرید<ref>Martinsried</ref> در نزدیکی مونیخ منتقل شد، درس خواند. او با کار در آزمایشگاه هوبر در مارتینزرید، دکترای خود را در رشتۀ کاربرد بلورنگاری پرتوی ایکس در مولکول‌های زیست‌شناختی دریافت کرد (~~۱۹۷۴~~)~~. در ۱۹۸۸، به امریکا مهاجرت کرد و در دانشگاه تگزاس<ref>University of Texas~~</~~ref~~>~~، واقع در شهر دالاس<ref>Dallas</ref>، استاد زیست‌شیمی شد.~~		}}[[File:20058900.jpg\|thumb\|دايْزِنْهوفِر، يوهان]]
			دایْزِنْهوفِر، یوهان (۱۹۴۳م - )(Deisenhofer, Johann)<br />

			شیمی‌دان آلمانی . اولین‌بار روش بلورنگاری<ref>x-ray crystallography </ref> پرتوی ایکس را برای مولکول‌های زیست‌شناختی، با استفاده از پرتو ایکس برای شناسایی ساختار اتمی<ref>atomic structure</ref>، به کار برد. به‌سبب تعیین ساختار سه‌بعدی مرکز واکنش فتوسنتزی در باکتری‌ها، با روبرت هوبر<ref>Robert Huber </ref> و هارتموت میشل<ref>Hartmut Michel</ref> جایزۀ نوبل شیمی ۱۹۸۸ را دریافت کرد. در ۱۹۸۱، میشل موفق شد بلورهای مرکز واکنش فتوسنتز<ref>photosynthetic reaction center</ref> را از باکتری ارغوانی<ref>purple bacterium</ref> ''Viridis Rhodipseudomonas'' تهیه کند. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵، دایزنهوفر، هوبر، و میشل برای تعیین جزئیات ساختار اتمی این مرکز واکنش از بلورنگاری پرتوی ایکس استفاده کردند. این تحقیق سبب افزایش درک فرآیند فتوسنتز شد و به بررسی پروتئین‌های غشایی<ref>membrance-bound proteins </ref> (پروتئین‌های درون‌ یاخته‌های غشا) نیز کمک کرد. این پروتئین‌ها در بسیاری از فرآیندهای زیست‌شناختی، نظیر انتقال مادۀ غذایی به‌درون یاخته، دخیل‌اند. دایزنهوفر در سوزامالتهایم<ref>Zusamaltheim</ref> باواریا زاده شد و در دانشگاه فنی<ref>Technical University</ref> مونیخ، و در بخش زیست‌شیمی مؤسسۀ ماکس پلانک<ref>Max Planck Institute</ref> در مونیخ، که بعداً به مارتینزرید<ref>Martinsried</ref> در نزدیکی مونیخ منتقل شد، درس خواند. او با کار در آزمایشگاه هوبر در مارتینزرید، دکترای خود را در رشتۀ کاربرد بلورنگاری پرتوی ایکس در مولکول‌های زیست‌شناختی دریافت کرد (۱۹۷۴). در ۱۹۸۸، به امریکا مهاجرت کرد و در دانشگاه تگزاس<ref>University of Texas</ref>، واقع در شهر دالاس<ref>Dallas</ref>، استاد زیست‌شیمی شد.

			<br /><!--20058900-->

	----		----

	~~<br /> <!--20058900-->~~

	[[Category:شیمی و بیوشیمی]]		[[Category:شیمی و بیوشیمی]]
	[[Category:(شیمی و بیوشیمی)اشخاص و آثار]]		[[Category:(شیمی و بیوشیمی)اشخاص و آثار]]
	<references />		<references />

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ دایزنهوفر، یوهان (۱۹۴۳) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به دایزنهوفر، یوهان منتقل کرد

2025-10-06T05:40:08Z

Mohammadi3 صفحهٔ دایزنهوفر، یوهان (۱۹۴۳) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به دایزنهوفر، یوهان منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۰
(بدون تفاوت)

Nazanin در ‏۴ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۲۸

2020-03-04T11:28:07Z

صفحهٔ تازه

دایْزِنْهوفِر، یوهان (۱۹۴۳)(Deisenhofer, Johann)<br /> [[File:20058900.jpg|thumb|دايْزِنْهوفِر، يوهان]] {{جعبه زندگینامه
|عنوان =یوهان دایزنهوفر
|نام =Johann Deisenhofer
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۹۴۳
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=آلمانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=بخش زیست شیمی موسسه ماکس پلانک در مونیخ، دکتری در رشته کاربرد بلورنگاری پرتوی ایکس در مولکول های زیست شناخت
| شغل و تخصص اصلی =شیمی دان
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت = استاد زیست شیمی دانشگاه تگزاس
|جوایز و افتخارات =جایزه نوبل شیمی (مشترک با روبرت هوبر و هارتموت میشل- ۱۹۸۸)
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =شیمی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}شیمی‌دان آلمانی . اولین‌بار روش بلورنگاری<ref>x-ray crystallography </ref> پرتوی ایکس را برای مولکول‌های زیست‌شناختی، با استفاده از پرتو ایکس برای شناسایی ساختار اتمی<ref>atomic structure</ref>، به کار برد. به‌سبب تعیین ساختار سه‌بعدی مرکز واکنش فتوسنتزی در باکتری‌ها، با روبرت هوبر<ref>Robert Huber </ref> و هارتموت میشل<ref>Hartmut Michel</ref> جایزۀ نوبل شیمی ۱۹۸۸ را دریافت کرد. در ۱۹۸۱، میشل موفق شد بلورهای مرکز واکنش فتوسنتز<ref>photosynthetic reaction center</ref> را از باکتری ارغوانی<ref>purple bacterium</ref> ''Viridis Rhodipseudomonas'' تهیه کند. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵، دایزنهوفر، هوبر، و میشل برای تعیین جزئیات ساختار اتمی این مرکز واکنش از بلورنگاری پرتوی ایکس استفاده کردند. این تحقیق سبب افزایش درک فرآیند فتوسنتز شد و به بررسی پروتئین‌های غشایی<ref>membrance-bound proteins </ref> (پروتئین‌های درون‌ یاخته‌های غشا) نیز کمک کرد. این پروتئین‌ها در بسیاری از فرآیندهای زیست‌شناختی، نظیر انتقال مادۀ غذایی به‌درون یاخته، دخیل‌اند. دایزنهوفر در سوزامالتهایم<ref>Zusamaltheim</ref> باواریا زاده شد و در دانشگاه فنی<ref>Technical University</ref> مونیخ، و در بخش زیست‌شیمی مؤسسۀ ماکس پلانک<ref>Max Planck Institute</ref> در مونیخ، که بعداً به مارتینزرید<ref>Martinsried</ref> در نزدیکی مونیخ منتقل شد، درس خواند. او با کار در آزمایشگاه هوبر در مارتینزرید، دکترای خود را در رشتۀ کاربرد بلورنگاری پرتوی ایکس در مولکول‌های زیست‌شناختی دریافت کرد (۱۹۷۴). در ۱۹۸۸، به امریکا مهاجرت کرد و در دانشگاه تگزاس<ref>University of Texas</ref>، واقع در شهر دالاس<ref>Dallas</ref>، استاد زیست‌شیمی شد.

 

----

<br /> 

[[Category:شیمی و بیوشیمی]]
[[Category:(شیمی و بیوشیمی)اشخاص و آثار]]
<references />