دندی، ونسان (۱۸۵۱ـ۱۹۳۱) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۰۲

2024-07-07T06:02:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۰۲
خط ۷:		خط ۷:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=~~۱۸۵۱م~~		\|زادروز=پاریس۱۸۵۱م
	\|تاریخ مرگ=۱۹۳۱م		\|تاریخ مرگ=۱۹۳۱م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}} ~~دَنْدی،~~ وَنسان (۱۸۵۱ـ۱۹۳۱)~~(D'Indy, Vincent)<br/> [[File:20162400.jpg\|thumb\|دَنْدي، وَنسان]]~~		}} دَندی، وَنسان (۱۸۵۱ـ۱۹۳۱)

	آهنگ‌ساز فرانسوی. زیر نظر سزار فرانک<ref>César Franck		(D'Indy, Vincent)<br />
			[[پرونده:D'Indy, Vincent.jpg\|بندانگشتی\|ونسان دندی]]
	</ref> تحصیل کرد و از بنیادگذاران اسکولا کانتوروم<ref>Schola Cantorum </ref> بود. ازجمله آثار اوست: اپراها (''فِروال''<ref>Fervaal</ref>، ۱۸۹۷)، سمفونی‌ها، پوئم سمفونیک (''ایشْتار''<ref> Ishtar </ref>، ۱۸۹۶)، و موسیقی مجلسی. دندی از خانواده‌ای اشرافی، اهل منطقۀ آردش<ref>Ardèche </ref> در ویواره<ref>Vivarais </ref> بود، اما در پاریس به‌دنیا آمد. مادرش هنگام تولد او درگذشت و مادربزرگ پدری‌اش که موسیقی‌دان خوبی بود، او را بزرگ کرد. در ۱۱‌سالگی او را برای تعلیم پیانو نزد لوئی دیِه‌مِر<ref>Louis Diémer</ref> و برای آموزش نظری نزد آلبر لاوینیاک<ref> Albert Lavignac </ref> فرستادند، و پس از آن تحصیل پیانو را زیرنظر ژان مارمونتل<ref>Jean Marmontel</ref> دنبال کرد. در ۱۸۷۰ نخستین آثار خود را منتشر ساخت و در دفاع از پاریس دربرابر ارتش پروس شرکت کرد. برای جلب رضایت خانواده‌اش در رشتۀ حقوق مشغول تحصیل شد، اما تصمیم داشت موسیقی‌دان شود و برای مشورت نزد فرانک رفت، که به او پیشنهاد تعلیم داده بود. همچنین برای طبع‌آزمایی در ارکستر اِدوئار کولون<ref> Edouard Colonne </ref> نوازندۀ تیمپانی شد. ژول پادِلو<ref>Jules Pasdeloup </ref> یکی از آثار او را برای نخستین‌بار اجرا کرد، که اوورتوری برای نمایش‌نامۀ ''پیکّولومینی''<ref>Piccolomini </ref> اثر ''شیلر''<ref>Schiller </ref> بود، و پس از آن بخشی از سه‌گانۀ ''والنشتاین''<ref>Wallenstein </ref> او شد. پس از فرانک، او فرانتس لیست را تحسین می‌کرد، و در ۱۸۷۳ دو ماه را در وایمار<ref>Weimar</ref> با این آهنگ‌ساز و ریشارد واگنر<ref> Richard Wagner</ref>~~ ~~سپری کرد و در ۱۸۷۶ در نخستین اجرای اپراهای ''حلقۀ نیبلونگ''<ref> Ring des Nibelungen </ref> در بایرویت<ref>Bayreuth </ref>~~ ~~نیز حضور یافت. دَندی به شارل لامورو<ref>Charles Lamoureux </ref>، رهبر ارکستر، کمک کرد تا موسیقی واگنر را به پاریس معرفی کند ( ''لوهنگرین''<ref>Lohengrin </ref>، ۱۸۸۷) و به احیای آثار ژان ـ فیلیپ رامو<ref>Jean-Philippe Rameau </ref>، کریستوف ویلیبالد فون گلوک<ref>Christoph Willibald von Gluck </ref>، و کلاودیو مونته‌وردی<ref>Claudio Monteverdi </ref> (''تاج‌گذاریِ پوپّه‌آ''<ref>L’incornazione Poppea </ref> با ویراست خودش) پرداخت. در ۱۸۹۴ به شارل بورد<ref>Charles Bordes </ref> پیوست تا به‌همراه فلیکس گیلمان<ref>Félix Guilmant </ref>~~ ~~مدرسۀ اسکولا کانتوروم را پایه‌گذاری کنند؛ دَندی تا پایان عمر در این مدرسه تدریس کرد و شاگردان برجستۀ بسیاری داشت که یکی از آنان ادگار وارِز<ref>Edgard Varèse </ref> بود. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای ''بیگانه''<ref>L’étranger </ref>~~ ~~(۱۸۹۸ـ۱۹۰۱). ارکستری ''سمفونی برمبنای یک ترانۀ کوهستانی فرانسوی (سمفونی سِوِنُل)''<ref>(Symphonie sur un chant montagnard francais (Symphonie Cévenole </ref> برای پیانو و ارکستر (۱۸۸۶)؛ ''روز تابستانی در کوهستان''<ref>Jour d’été </ref> (۱۹۰۵). موسیقی مجلسی سه کوآرتت زهی (۱۸۹۰، ۱۸۹۷، ۱۹۲۹)؛ سِکستت زهی و کویینتت پیانو (۱۹۲۴) پیانو و ترانه‌ها هجده اپوس از آثار پیانویی، شامل سونات در می ماژور، ''تِم واریه''<ref>Thème varié </ref>؛ ۹۰ ''شانسون‌های عامیانه ویواره''<ref>Chansons populaires du Vivarais</ref>، تنظیم‌هایی از دوازده ترانۀ محلی فرانسوی برای کُر بدون همراهی.		آهنگ‌ساز فرانسوی. زیر نظر [[فرانک، سزار (۱۸۲۲ـ۱۸۹۰)\|سزار فرانک]]<ref>César Franck
			</ref> تحصیل کرد و از بنیادگذاران اسکولا کانتوروم<ref>Schola Cantorum </ref> بود. ازجمله آثار اوست: اپراها (''فِروال''<ref>Fervaal</ref>، ۱۸۹۷)، سمفونی‌ها، پوئم سمفونیک (''ایشْتار''<ref> Ishtar </ref>، ۱۸۹۶)، و موسیقی مجلسی. دندی از خانواده‌ای اشرافی، اهل منطقۀ آردش<ref>Ardèche </ref> در ویواره<ref>Vivarais </ref> بود، اما در [[پاریس، شهر\|پاریس]] به‌دنیا آمد. مادرش هنگام تولد او درگذشت و مادربزرگ پدری‌اش که موسیقی‌دان خوبی بود، او را بزرگ کرد. در ۱۱‌سالگی او را برای تعلیم پیانو نزد لوئی دیِه‌مِر<ref>Louis Diémer</ref> و برای آموزش نظری نزد آلبر لاوینیاک<ref> Albert Lavignac </ref> فرستادند، و پس از آن تحصیل [[پیانو]] را زیرنظر [[مارمونتل، ژان فرانسوا (۱۷۲۳ـ۱۷۹۹)\|ژان مارمونتل]]<ref>Jean Marmontel</ref> دنبال کرد. در ۱۸۷۰ نخستین آثار خود را منتشر ساخت و در دفاع از پاریس دربرابر ارتش پروس شرکت کرد. برای جلب رضایت خانواده‌اش در رشتۀ حقوق مشغول تحصیل شد، اما تصمیم داشت موسیقی‌دان شود و برای مشورت نزد فرانک رفت، که به او پیشنهاد تعلیم داده بود. همچنین برای طبع‌آزمایی در ارکستر اِدوئار کولون<ref> Edouard Colonne </ref> نوازندۀ [[تیمپانی]] شد. ژول پادِلو<ref>Jules Pasdeloup </ref> یکی از آثار او را برای نخستین‌بار اجرا کرد، که اوورتوری برای نمایش‌نامۀ ''پیکّولومینی''<ref>Piccolomini </ref> اثر [[شیلر، یوهان (۱۷۵۹ـ۱۸۰۵)\|شیلر]]<ref>Schiller </ref> بود، و پس از آن بخشی از سه‌گانۀ ''والنشتاین''<ref>Wallenstein </ref> او شد. پس از فرانک، او [[لیست، فرانتس (۱۸۱۱ـ۱۸۸۶)\|فرانتس لیست]] را تحسین می‌کرد، و در ۱۸۷۳ دو ماه را در وایمار<ref>Weimar</ref> با این آهنگ‌ساز و [[واگنر، ریشارد (۱۸۱۳ـ۱۸۸۳)\|ریشارد واگنر]]<ref> Richard Wagner</ref>سپری کرد و در ۱۸۷۶ در نخستین اجرای اپراهای ''حلقۀ نیبلونگ''<ref> Ring des Nibelungen </ref> در [[بایرویت]]<ref>Bayreuth </ref> نیز حضور یافت. دَندی به شارل لامورو<ref>Charles Lamoureux </ref>، رهبر ارکستر، کمک کرد تا موسیقی واگنر را به پاریس معرفی کند ( ''لوهنگرین''<ref>Lohengrin </ref>، ۱۸۸۷) و به احیای آثار ژان ـ فیلیپ رامو<ref>Jean-Philippe Rameau </ref>، کریستوف ویلیبالد فون گلوک<ref>Christoph Willibald von Gluck </ref>، و کلاودیو مونته‌وردی<ref>Claudio Monteverdi </ref> (''تاج‌گذاریِ پوپّه‌آ''<ref>L’incornazione Poppea </ref> با ویراست خودش) پرداخت. در ۱۸۹۴ به شارل بورد<ref>Charles Bordes </ref> پیوست تا به‌همراه فلیکس گیلمان<ref>Félix Guilmant </ref> مدرسۀ اسکولا کانتوروم را پایه‌گذاری کنند؛ دَندی تا پایان عمر در این مدرسه تدریس کرد و شاگردان برجستۀ بسیاری داشت که یکی از آنان [[وارز، ادگار (۱۸۸۳ـ۱۹۶۵)\|ادگار وارِز]]<ref>Edgard Varèse </ref> بود. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای ''بیگانه''<ref>L’étranger </ref> (۱۸۹۸ـ۱۹۰۱). ارکستری ''سمفونی برمبنای یک ترانۀ کوهستانی فرانسوی (سمفونی سِوِنُل)''<ref>(Symphonie sur un chant montagnard francais (Symphonie Cévenole </ref> برای پیانو و ارکستر (۱۸۸۶)؛ ''روز تابستانی در کوهستان''<ref>Jour d’été </ref> (۱۹۰۵). موسیقی مجلسی سه [[کوآرتت زهی]] (۱۸۹۰، ۱۸۹۷، ۱۹۲۹)؛ سِکستت زهی و کویینتت پیانو (۱۹۲۴) پیانو و ترانه‌ها هجده اپوس از آثار پیانویی، شامل سونات در می ماژور، ''تِم واریه''<ref>Thème varié </ref>؛ ۹۰ ''شانسون‌های عامیانه ویواره''<ref>Chansons populaires du Vivarais</ref>، تنظیم‌هایی از دوازده ترانۀ محلی فرانسوی برای کُر بدون همراهی.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =ونسان دندی
|نام =Vincent D'Indy
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۵۱م
|تاریخ مرگ=۱۹۳۱م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل در رشته حقوق
| شغل و تخصص اصلی =آهنگ ساز
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =سمفونی برمبنای یک ترانه کوهستانی فرانسوی (سمفونی سونل) برای پیانو و ارکستر (۱۸۸۶)؛ روز تابستانی در کوهستان (۱۹۰۵)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}} دَنْدی، وَنسان (۱۸۵۱ـ۱۹۳۱)(D'Indy, Vincent)<br/> [[File:20162400.jpg|thumb|دَنْدي، وَنسان]]

آهنگ‌ساز فرانسوی. زیر نظر سزار فرانک<ref>César Franck

</ref> تحصیل کرد و از بنیادگذاران اسکولا کانتوروم<ref>Schola Cantorum </ref> بود. ازجمله آثار اوست: اپراها (''فِروال''<ref>Fervaal</ref>، ۱۸۹۷)، سمفونی‌ها، پوئم سمفونیک (''ایشْتار''<ref> Ishtar </ref>، ۱۸۹۶)، و موسیقی مجلسی. دندی از خانواده‌ای اشرافی، اهل منطقۀ آردش<ref>Ardèche </ref> در ویواره<ref>Vivarais </ref> بود، اما در پاریس به‌دنیا آمد. مادرش هنگام تولد او درگذشت و مادربزرگ پدری‌اش که موسیقی‌دان خوبی بود، او را بزرگ کرد. در ۱۱‌سالگی او را برای تعلیم پیانو نزد لوئی دیِه‌مِر<ref>Louis Diémer</ref> و برای آموزش نظری نزد آلبر لاوینیاک<ref> Albert Lavignac </ref> فرستادند، و پس از آن تحصیل پیانو را زیرنظر ژان مارمونتل<ref>Jean Marmontel</ref> دنبال کرد. در ۱۸۷۰ نخستین آثار خود را منتشر ساخت و در دفاع از پاریس دربرابر ارتش پروس شرکت کرد. برای جلب رضایت خانواده‌اش در رشتۀ حقوق مشغول تحصیل شد، اما تصمیم داشت موسیقی‌دان شود و برای مشورت نزد فرانک رفت، که به او پیشنهاد تعلیم داده بود. همچنین برای طبع‌آزمایی در ارکستر اِدوئار کولون<ref> Edouard Colonne </ref> نوازندۀ تیمپانی شد. ژول پادِلو<ref>Jules Pasdeloup </ref> یکی از آثار او را برای نخستین‌بار اجرا کرد، که اوورتوری برای نمایش‌نامۀ ''پیکّولومینی''<ref>Piccolomini </ref> اثر ''شیلر''<ref>Schiller </ref> بود، و پس از آن بخشی از سه‌گانۀ ''والنشتاین''<ref>Wallenstein </ref> او شد. پس از فرانک، او فرانتس لیست را تحسین می‌کرد، و در ۱۸۷۳ دو ماه را در وایمار<ref>Weimar</ref> با این آهنگ‌ساز و ریشارد واگنر<ref> Richard Wagner</ref> سپری کرد و در ۱۸۷۶ در نخستین اجرای اپراهای ''حلقۀ نیبلونگ''<ref> Ring des Nibelungen </ref> در بایرویت<ref>Bayreuth </ref> نیز حضور یافت. دَندی به شارل لامورو<ref>Charles Lamoureux </ref>، رهبر ارکستر، کمک کرد تا موسیقی واگنر را به پاریس معرفی کند ( ''لوهنگرین''<ref>Lohengrin </ref>، ۱۸۸۷) و به احیای آثار ژان ـ فیلیپ رامو<ref>Jean-Philippe Rameau </ref>، کریستوف ویلیبالد فون گلوک<ref>Christoph Willibald von Gluck </ref>، و کلاودیو مونته‌وردی<ref>Claudio Monteverdi </ref> (''تاج‌گذاریِ پوپّه‌آ''<ref>L’incornazione Poppea </ref> با ویراست خودش) پرداخت. در ۱۸۹۴ به شارل بورد<ref>Charles Bordes </ref> پیوست تا به‌همراه فلیکس گیلمان<ref>Félix Guilmant </ref> مدرسۀ اسکولا کانتوروم را پایه‌گذاری کنند؛ دَندی تا پایان عمر در این مدرسه تدریس کرد و شاگردان برجستۀ بسیاری داشت که یکی از آنان ادگار وارِز<ref>Edgard Varèse </ref> بود. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای ''بیگانه''<ref>L’étranger </ref> (۱۸۹۸ـ۱۹۰۱). ارکستری ''سمفونی برمبنای یک ترانۀ کوهستانی فرانسوی (سمفونی سِوِنُل)''<ref>(Symphonie sur un chant montagnard francais (Symphonie Cévenole </ref> برای پیانو و ارکستر (۱۸۸۶)؛ ''روز تابستانی در کوهستان''<ref>Jour d’été </ref> (۱۹۰۵). موسیقی مجلسی سه کوآرتت زهی (۱۸۹۰، ۱۸۹۷، ۱۹۲۹)؛ سِکستت زهی و کویینتت پیانو (۱۹۲۴) پیانو و ترانه‌ها هجده اپوس از آثار پیانویی، شامل سونات در می ماژور، ''تِم واریه''<ref>Thème varié </ref>؛ ۹۰ ''شانسون‌های عامیانه ویواره''<ref>Chansons populaires du Vivarais</ref>، تنظیم‌هایی از دوازده ترانۀ محلی فرانسوی برای کُر بدون همراهی.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]