دوتچو دی بوئونینسنیا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۶

2025-07-29T05:46:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۶
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	دوتچو دی بوئونینسِنیا (قبل از ۱۲۷۸ـ ۱۳۱۸م)(Duccio di Buoninsegna)<br /> [[File:20175300.jpg\|thumb\|جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک، اثر دوتچو دی بوئونینسنیا]]نقاش ایتالیایی. در مقام نخستین شخصیت اصلی مکتب سیِنایی<ref>Sienese school </ref>، در تحول نقاشی تأثیری ژرف داشت. تخته‌نگارۀ محرابی<ref>altarpiece </ref> ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà ''</ref> (۱۳۰۸ـ۱۳۱۱م؛ موزۀ کلیسای جامع، سینا<ref>Cathedral Museum, Siena </ref>) برای کلیسای جامع سیِنا<ref>Siena Cathedral </ref>، ازجمله کارهای هنری اوست. در این اثر پیکر مریم عذرا در اصل به‌شیوۀ بیزانسی<ref>Byzantine </ref> و با جزءپردازی‌های زرین ولی گرم و صمیمی، ساخته شده است. این نقاشی که در بزرگداشت پیروزی جنگی سینا در دفع مهاجمان اجرا شده بود، با مراسم دسته‌گردانی رسمی، از آتلیۀ دوتچو تا کلیسای جامع، در خیابان‌های شهر حمل گردید. هر دو طرف این تختۀ عظیم (۴.۳ متر در ۲.۱ متر) مصوّر شده است: بر یک‌‌رو چهرۀ مریم عذرا و کودک با فرشتگان و قدّیسان و بر روی دیگر ۲۷ واقعه از زندگی مسیح. این مجموعه به‌وضوح مهارت او را در روایتگری آشکار می‌سازد. هنر دوتچو به‌سبب شیوۀ بیزانسی‌اش، از کار معاصرانش، همچون [[چیمابوئه، جووانی\|چیمابوئه]]<ref>Cimabue </ref> و [[جوتو\|جوتّو]]<ref>Giotto </ref> متمایز است. نباید از نظر دور داشت که آثار دوتچو به هیچ رو با تمثال‌سازی‌های کلیشه‌ای زاهدانۀ یونانی پیوند ندارد، بلکه با آثار هنری وابسته به‌شیوۀ احیایی بیزانسی مرتبط است که از قرن ۱۱م در دربار امپراتوری قسطنطنیه<ref>Constantinople </ref> رواج داشت؛ و در نسخ خطی مذهّب آن دوران نشان داده‌شده است. طلااندازی در پس‌زمینه و جزئیات متن، ظرافت خطی، و استفادۀ زیرکانۀ رنگ در ایجاد هماهنگی، برخلاف آثار جوتو که تابع فرم‌اند، از مشخصات این شیوه به‌شمار می‌رود. پردۀ ''مریم روچلّائی''<ref>''Rucellai Madonna ''</ref> که برای نمازخانۀ سانتا ماریا نووِلّا<ref>Santa Maria Novella </ref>، فلورانس<ref>Florence </ref> (۱۲۸۵م؛ موزۀ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]) نقاشی شد، مدت‌ها منسوب به چیمابوئه بود، لیکن اکنون به‌یقین کار دوتچو به‌شمار می‌آید. دیگر آثار منسوب به او عبارت‌اند از ''مریم عذرای بر تخت‌نشسته با سه راهب زانوزدۀ فرانسیسی''<ref>''Virgin Enthroned With Three Kneeling Franciscans ''</ref> (نگارخانۀ [[~~سینا،~~ شهر\|~~سینا~~]]<ref>Pinacoteca, Siena </ref>)؛ نقاشی‌های سه‌لته‌ای در نگارخانۀ ملّی لندن<ref>National Gallery, London </ref>؛ و [[کاخ باکینگام]]،<ref>Buckingham Palace </ref> [[لندن (انگلستان)\|لندن]]؛ و ''مریم عذرا و فرشتگان''<ref>''Virgin and Angels ''</ref> ([[پروجا، شهر\|پروجا]]<ref>Perugia </ref>، نیز در [[برن، شهر\|برن]]<ref>Bern		دوتچو دی بوئونینسِنیا (قبل از ۱۲۷۸ـ ۱۳۱۸م)(Duccio di Buoninsegna)<br /> [[File:20175300.jpg\|thumb\|جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک، اثر دوتچو دی بوئونینسنیا]]نقاش ایتالیایی. در مقام نخستین شخصیت اصلی مکتب سیِنایی<ref>Sienese school </ref>، در تحول نقاشی تأثیری ژرف داشت. تخته‌نگارۀ محرابی<ref>altarpiece </ref> ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà ''</ref> (۱۳۰۸ـ۱۳۱۱م؛ موزۀ کلیسای جامع، سینا<ref>Cathedral Museum, Siena </ref>) برای کلیسای جامع سیِنا<ref>Siena Cathedral </ref>، ازجمله کارهای هنری اوست. در این اثر پیکر مریم عذرا در اصل به‌شیوۀ بیزانسی<ref>Byzantine </ref> و با جزءپردازی‌های زرین ولی گرم و صمیمی، ساخته شده است. این نقاشی که در بزرگداشت پیروزی جنگی سینا در دفع مهاجمان اجرا شده بود، با مراسم دسته‌گردانی رسمی، از آتلیۀ دوتچو تا کلیسای جامع، در خیابان‌های شهر حمل گردید. هر دو طرف این تختۀ عظیم (۴.۳ متر در ۲.۱ متر) مصوّر شده است: بر یک‌‌رو چهرۀ مریم عذرا و کودک با فرشتگان و قدّیسان و بر روی دیگر ۲۷ واقعه از زندگی مسیح. این مجموعه به‌وضوح مهارت او را در روایتگری آشکار می‌سازد. هنر دوتچو به‌سبب شیوۀ بیزانسی‌اش، از کار معاصرانش، همچون [[چیمابوئه، جووانی\|چیمابوئه]]<ref>Cimabue </ref> و [[جوتو\|جوتّو]]<ref>Giotto </ref> متمایز است. نباید از نظر دور داشت که آثار دوتچو به هیچ رو با تمثال‌سازی‌های کلیشه‌ای زاهدانۀ یونانی پیوند ندارد، بلکه با آثار هنری وابسته به‌شیوۀ احیایی بیزانسی مرتبط است که از قرن ۱۱م در دربار امپراتوری قسطنطنیه<ref>Constantinople </ref> رواج داشت؛ و در نسخ خطی مذهّب آن دوران نشان داده‌شده است. طلااندازی در پس‌زمینه و جزئیات متن، ظرافت خطی، و استفادۀ زیرکانۀ رنگ در ایجاد هماهنگی، برخلاف آثار جوتو که تابع فرم‌اند، از مشخصات این شیوه به‌شمار می‌رود. پردۀ ''مریم روچلّائی''<ref>''Rucellai Madonna ''</ref> که برای نمازخانۀ سانتا ماریا نووِلّا<ref>Santa Maria Novella </ref>، فلورانس<ref>Florence </ref> (۱۲۸۵م؛ موزۀ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]) نقاشی شد، مدت‌ها منسوب به چیمابوئه بود، لیکن اکنون به‌یقین کار دوتچو به‌شمار می‌آید. دیگر آثار منسوب به او عبارت‌اند از ''مریم عذرای بر تخت‌نشسته با سه راهب زانوزدۀ فرانسیسی''<ref>''Virgin Enthroned With Three Kneeling Franciscans ''</ref> (نگارخانۀ [[سیه‌نا، شهر\|سیه‌نا]]<ref>Pinacoteca, Siena </ref>)؛ نقاشی‌های سه‌لته‌ای در نگارخانۀ ملّی لندن<ref>National Gallery, London </ref>؛ و [[کاخ باکینگام]]،<ref>Buckingham Palace </ref> [[لندن (انگلستان)\|لندن]]؛ و ''مریم عذرا و فرشتگان''<ref>''Virgin and Angels ''</ref> ([[پروجا، شهر\|پروجا]]<ref>Perugia </ref>، نیز در [[برن، شهر\|برن]]<ref>Bern
	</ref>)؛ و ''قدیس یوحنّا درحالِ موعظه''<ref>''St John Preaching''		</ref>)؛ و ''قدیس یوحنّا درحالِ موعظه''<ref>''St John Preaching''
	</ref> ([[بوداپست]]).		</ref> ([[بوداپست]]).

Mohammadi3 در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۱

2025-01-20T16:51:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۱
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	دوتچو دی بوئونینسِنیا (قبل از ۱۲۷۸ـ ۱۳۱۸م)(Duccio di Buoninsegna)<br /> [[File:20175300.jpg\|thumb\|جلوس باشکوه ~~مريم~~ عذرا و ~~مسيح~~ کودک، اثر دوتچو ~~دي بوئونينسنيا~~]]نقاش ایتالیایی. در مقام نخستین شخصیت اصلی مکتب سیِنایی<ref>Sienese school </ref>، در تحول نقاشی تأثیری ژرف داشت. تخته‌نگارۀ محرابی<ref>altarpiece </ref> ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà ''</ref> (۱۳۰۸ـ۱۳۱۱م؛ موزۀ کلیسای جامع، سینا<ref>Cathedral Museum, Siena </ref>) برای کلیسای جامع سیِنا<ref>Siena Cathedral </ref>، ازجمله کارهای هنری اوست. در این اثر پیکر مریم عذرا در اصل به‌شیوۀ بیزانسی<ref>Byzantine </ref> و با جزءپردازی‌های زرین ولی گرم و صمیمی، ساخته شده است. این نقاشی که در بزرگداشت پیروزی جنگی سینا در دفع مهاجمان اجرا شده بود، با مراسم دسته‌گردانی رسمی، از آتلیۀ دوتچو تا کلیسای جامع، در خیابان‌های شهر حمل گردید. هر دو طرف این تختۀ عظیم (۴.۳ متر در ۲.۱ متر) مصوّر شده است: بر یک‌‌رو چهرۀ مریم عذرا و کودک با فرشتگان و قدّیسان و بر روی دیگر ۲۷ واقعه از زندگی مسیح. این مجموعه به‌وضوح مهارت او را در روایتگری آشکار می‌سازد. هنر دوتچو به‌سبب شیوۀ بیزانسی‌اش، از کار معاصرانش، همچون [[چیمابوئه، جووانی\|چیمابوئه]]<ref>Cimabue </ref> و [[جوتو\|جوتّو]]<ref>Giotto </ref> متمایز است. نباید از نظر دور داشت که آثار دوتچو به هیچ رو با تمثال‌سازی‌های کلیشه‌ای زاهدانۀ یونانی پیوند ندارد، بلکه با آثار هنری وابسته به‌شیوۀ احیایی بیزانسی مرتبط است که از قرن ۱۱م در دربار امپراتوری قسطنطنیه<ref>Constantinople </ref> رواج داشت؛ و در نسخ خطی مذهّب آن دوران نشان داده‌شده است. طلااندازی در پس‌زمینه و جزئیات متن، ظرافت خطی، و استفادۀ زیرکانۀ رنگ در ایجاد هماهنگی، برخلاف آثار جوتو که تابع فرم‌اند، از مشخصات این شیوه به‌شمار می‌رود. پردۀ ''مریم روچلّائی''<ref>''Rucellai Madonna ''</ref> که برای نمازخانۀ سانتا ماریا نووِلّا<ref>Santa Maria Novella </ref>، فلورانس<ref>Florence </ref> (۱۲۸۵م؛ موزۀ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]) نقاشی شد، مدت‌ها منسوب به چیمابوئه بود، لیکن اکنون به‌یقین کار دوتچو به‌شمار می‌آید. دیگر آثار منسوب به او عبارت‌اند از ''مریم عذرای بر تخت‌نشسته با سه راهب زانوزدۀ فرانسیسی''<ref>''Virgin Enthroned With Three Kneeling Franciscans ''</ref> (نگارخانۀ [[سینا، شهر\|سینا]]<ref>Pinacoteca, Siena </ref>)؛ نقاشی‌های سه‌لته‌ای در نگارخانۀ ملّی لندن<ref>National Gallery, London </ref>؛ و [[کاخ باکینگام]]،<ref>Buckingham Palace </ref> [[لندن (انگلستان)\|لندن]]؛ و ''مریم عذرا و فرشتگان''<ref>''Virgin and Angels ''</ref> ([[پروجا، شهر\|پروجا]]<ref>Perugia </ref>، نیز در [[برن، شهر\|برن]]<ref>Bern		دوتچو دی بوئونینسِنیا (قبل از ۱۲۷۸ـ ۱۳۱۸م)(Duccio di Buoninsegna)<br /> [[File:20175300.jpg\|thumb\|جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک، اثر دوتچو دی بوئونینسنیا]]نقاش ایتالیایی. در مقام نخستین شخصیت اصلی مکتب سیِنایی<ref>Sienese school </ref>، در تحول نقاشی تأثیری ژرف داشت. تخته‌نگارۀ محرابی<ref>altarpiece </ref> ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà ''</ref> (۱۳۰۸ـ۱۳۱۱م؛ موزۀ کلیسای جامع، سینا<ref>Cathedral Museum, Siena </ref>) برای کلیسای جامع سیِنا<ref>Siena Cathedral </ref>، ازجمله کارهای هنری اوست. در این اثر پیکر مریم عذرا در اصل به‌شیوۀ بیزانسی<ref>Byzantine </ref> و با جزءپردازی‌های زرین ولی گرم و صمیمی، ساخته شده است. این نقاشی که در بزرگداشت پیروزی جنگی سینا در دفع مهاجمان اجرا شده بود، با مراسم دسته‌گردانی رسمی، از آتلیۀ دوتچو تا کلیسای جامع، در خیابان‌های شهر حمل گردید. هر دو طرف این تختۀ عظیم (۴.۳ متر در ۲.۱ متر) مصوّر شده است: بر یک‌‌رو چهرۀ مریم عذرا و کودک با فرشتگان و قدّیسان و بر روی دیگر ۲۷ واقعه از زندگی مسیح. این مجموعه به‌وضوح مهارت او را در روایتگری آشکار می‌سازد. هنر دوتچو به‌سبب شیوۀ بیزانسی‌اش، از کار معاصرانش، همچون [[چیمابوئه، جووانی\|چیمابوئه]]<ref>Cimabue </ref> و [[جوتو\|جوتّو]]<ref>Giotto </ref> متمایز است. نباید از نظر دور داشت که آثار دوتچو به هیچ رو با تمثال‌سازی‌های کلیشه‌ای زاهدانۀ یونانی پیوند ندارد، بلکه با آثار هنری وابسته به‌شیوۀ احیایی بیزانسی مرتبط است که از قرن ۱۱م در دربار امپراتوری قسطنطنیه<ref>Constantinople </ref> رواج داشت؛ و در نسخ خطی مذهّب آن دوران نشان داده‌شده است. طلااندازی در پس‌زمینه و جزئیات متن، ظرافت خطی، و استفادۀ زیرکانۀ رنگ در ایجاد هماهنگی، برخلاف آثار جوتو که تابع فرم‌اند، از مشخصات این شیوه به‌شمار می‌رود. پردۀ ''مریم روچلّائی''<ref>''Rucellai Madonna ''</ref> که برای نمازخانۀ سانتا ماریا نووِلّا<ref>Santa Maria Novella </ref>، فلورانس<ref>Florence </ref> (۱۲۸۵م؛ موزۀ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]) نقاشی شد، مدت‌ها منسوب به چیمابوئه بود، لیکن اکنون به‌یقین کار دوتچو به‌شمار می‌آید. دیگر آثار منسوب به او عبارت‌اند از ''مریم عذرای بر تخت‌نشسته با سه راهب زانوزدۀ فرانسیسی''<ref>''Virgin Enthroned With Three Kneeling Franciscans ''</ref> (نگارخانۀ [[سینا، شهر\|سینا]]<ref>Pinacoteca, Siena </ref>)؛ نقاشی‌های سه‌لته‌ای در نگارخانۀ ملّی لندن<ref>National Gallery, London </ref>؛ و [[کاخ باکینگام]]،<ref>Buckingham Palace </ref> [[لندن (انگلستان)\|لندن]]؛ و ''مریم عذرا و فرشتگان''<ref>''Virgin and Angels ''</ref> ([[پروجا، شهر\|پروجا]]<ref>Perugia </ref>، نیز در [[برن، شهر\|برن]]<ref>Bern
	</ref>)؛ و ''قدیس یوحنّا درحالِ موعظه''<ref>''St John Preaching''		</ref>)؛ و ''قدیس یوحنّا درحالِ موعظه''<ref>''St John Preaching''
	</ref> ([[بوداپست]]).		</ref> ([[بوداپست]]).

Mohammadi3 در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۱

2025-01-20T16:51:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =دوتچو دی ~~بویونینسنیا~~		\|عنوان =دوتچو دی بوئونینسنیا
	\|نام =Duccio di Buoninsegna		\|نام =Duccio di Buoninsegna
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =پرده مریم روچلایی (۱۲۸۵م؛ موزه اوفیتسی، فلورانس)؛ مریم عذرای بر تخت نشسته با سه راهب زانوزده فرانسیسی (نگارخانه سینا)؛ ~~نقاشیه ای~~ سه ~~لته ای~~ در نگارخانه ملی لند		\|آثار =پرده مریم روچلایی (۱۲۸۵م؛ موزه اوفیتسی، فلورانس)؛ مریم عذرای بر تخت نشسته با سه راهب زانوزده فرانسیسی (نگارخانه سینا)؛ نقاشیه‌ای سه لته‌ای در نگارخانه ملی لند
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان		\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ دوتچو دی بویونینسنیا را به دوتچو دی بوئونینسنیا منتقل کرد

2025-01-20T16:48:57Z

Mohammadi3 صفحهٔ دوتچو دی بویونینسنیا را به دوتچو دی بوئونینسنیا منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۸
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۵

2025-01-13T14:35:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۵
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	دوتچو دی بوئونینسِنیا (قبل از ۱۲۷۸ـ ۱۳۱۸م)(Duccio di Buoninsegna)<br /> [[File:20175300.jpg\|thumb\|جلوس باشکوه مريم عذرا و مسيح کودک، اثر دوتچو دي بوئونينسنيا]]نقاش ایتالیایی. در مقام نخستین شخصیت اصلی مکتب سیِنایی<ref>Sienese school </ref>، در تحول نقاشی تأثیری ژرف داشت. تخته‌نگارۀ محرابی<ref>altarpiece </ref> ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà ''</ref> (۱۳۰۸ـ۱۳۱۱م؛ موزۀ کلیسای جامع، سینا<ref>Cathedral Museum, Siena </ref>) برای کلیسای جامع سیِنا<ref>Siena Cathedral </ref>، ازجمله کارهای هنری اوست. در این اثر پیکر مریم عذرا در اصل به‌شیوۀ بیزانسی<ref>Byzantine </ref> و با جزءپردازی‌های زرین ولی گرم و صمیمی، ساخته شده است. این نقاشی که در بزرگداشت پیروزی جنگی سینا در دفع مهاجمان اجرا شده بود، با مراسم دسته‌گردانی رسمی، از آتلیۀ دوتچو تا کلیسای جامع، در خیابان‌های شهر حمل گردید. هر دو طرف این تختۀ عظیم (۴.۳ متر در ۲.۱ متر) مصوّر شده است: بر یک‌‌رو چهرۀ مریم عذرا و کودک با فرشتگان و قدّیسان و بر روی دیگر ۲۷ واقعه از زندگی مسیح. این مجموعه به‌وضوح مهارت او را در روایتگری آشکار می‌سازد. هنر دوتچو به‌سبب شیوۀ بیزانسی‌اش، از کار معاصرانش، همچون [[~~چیمابویه،~~ جووانی ~~(ح۱۲۴۰ـ۱۳۰۲م)~~\|چیمابوئه]]<ref>Cimabue </ref> و [[جوتو\|جوتّو]]<ref>Giotto </ref> متمایز است. نباید از نظر دور داشت که آثار دوتچو به هیچ رو با تمثال‌سازی‌های کلیشه‌ای زاهدانۀ یونانی پیوند ندارد، بلکه با آثار هنری وابسته به‌شیوۀ احیایی بیزانسی مرتبط است که از قرن ۱۱م در دربار امپراتوری قسطنطنیه<ref>Constantinople </ref> رواج داشت؛ و در نسخ خطی مذهّب آن دوران نشان داده‌شده است. طلااندازی در پس‌زمینه و جزئیات متن، ظرافت خطی، و استفادۀ زیرکانۀ رنگ در ایجاد هماهنگی، برخلاف آثار جوتو که تابع فرم‌اند، از مشخصات این شیوه به‌شمار می‌رود. پردۀ ''مریم روچلّائی''<ref>''Rucellai Madonna ''</ref> که برای نمازخانۀ سانتا ماریا نووِلّا<ref>Santa Maria Novella </ref>، فلورانس<ref>Florence </ref> (۱۲۸۵م؛ موزۀ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]) نقاشی شد، مدت‌ها منسوب به چیمابوئه بود، لیکن اکنون به‌یقین کار دوتچو به‌شمار می‌آید. دیگر آثار منسوب به او عبارت‌اند از ''مریم عذرای بر تخت‌نشسته با سه راهب زانوزدۀ فرانسیسی''<ref>''Virgin Enthroned With Three Kneeling Franciscans ''</ref> (نگارخانۀ [[سینا، شهر\|سینا]]<ref>Pinacoteca, Siena </ref>)؛ نقاشی‌های سه‌لته‌ای در نگارخانۀ ملّی لندن<ref>National Gallery, London </ref>؛ و [[کاخ باکینگام]]،<ref>Buckingham Palace </ref> [[لندن (انگلستان)\|لندن]]؛ و ''مریم عذرا و فرشتگان''<ref>''Virgin and Angels ''</ref> ([[پروجا، شهر\|پروجا]]<ref>Perugia </ref>، نیز در [[برن، شهر\|برن]]<ref>Bern		دوتچو دی بوئونینسِنیا (قبل از ۱۲۷۸ـ ۱۳۱۸م)(Duccio di Buoninsegna)<br /> [[File:20175300.jpg\|thumb\|جلوس باشکوه مريم عذرا و مسيح کودک، اثر دوتچو دي بوئونينسنيا]]نقاش ایتالیایی. در مقام نخستین شخصیت اصلی مکتب سیِنایی<ref>Sienese school </ref>، در تحول نقاشی تأثیری ژرف داشت. تخته‌نگارۀ محرابی<ref>altarpiece </ref> ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà ''</ref> (۱۳۰۸ـ۱۳۱۱م؛ موزۀ کلیسای جامع، سینا<ref>Cathedral Museum, Siena </ref>) برای کلیسای جامع سیِنا<ref>Siena Cathedral </ref>، ازجمله کارهای هنری اوست. در این اثر پیکر مریم عذرا در اصل به‌شیوۀ بیزانسی<ref>Byzantine </ref> و با جزءپردازی‌های زرین ولی گرم و صمیمی، ساخته شده است. این نقاشی که در بزرگداشت پیروزی جنگی سینا در دفع مهاجمان اجرا شده بود، با مراسم دسته‌گردانی رسمی، از آتلیۀ دوتچو تا کلیسای جامع، در خیابان‌های شهر حمل گردید. هر دو طرف این تختۀ عظیم (۴.۳ متر در ۲.۱ متر) مصوّر شده است: بر یک‌‌رو چهرۀ مریم عذرا و کودک با فرشتگان و قدّیسان و بر روی دیگر ۲۷ واقعه از زندگی مسیح. این مجموعه به‌وضوح مهارت او را در روایتگری آشکار می‌سازد. هنر دوتچو به‌سبب شیوۀ بیزانسی‌اش، از کار معاصرانش، همچون [[چیمابوئه، جووانی\|چیمابوئه]]<ref>Cimabue </ref> و [[جوتو\|جوتّو]]<ref>Giotto </ref> متمایز است. نباید از نظر دور داشت که آثار دوتچو به هیچ رو با تمثال‌سازی‌های کلیشه‌ای زاهدانۀ یونانی پیوند ندارد، بلکه با آثار هنری وابسته به‌شیوۀ احیایی بیزانسی مرتبط است که از قرن ۱۱م در دربار امپراتوری قسطنطنیه<ref>Constantinople </ref> رواج داشت؛ و در نسخ خطی مذهّب آن دوران نشان داده‌شده است. طلااندازی در پس‌زمینه و جزئیات متن، ظرافت خطی، و استفادۀ زیرکانۀ رنگ در ایجاد هماهنگی، برخلاف آثار جوتو که تابع فرم‌اند، از مشخصات این شیوه به‌شمار می‌رود. پردۀ ''مریم روچلّائی''<ref>''Rucellai Madonna ''</ref> که برای نمازخانۀ سانتا ماریا نووِلّا<ref>Santa Maria Novella </ref>، فلورانس<ref>Florence </ref> (۱۲۸۵م؛ موزۀ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]) نقاشی شد، مدت‌ها منسوب به چیمابوئه بود، لیکن اکنون به‌یقین کار دوتچو به‌شمار می‌آید. دیگر آثار منسوب به او عبارت‌اند از ''مریم عذرای بر تخت‌نشسته با سه راهب زانوزدۀ فرانسیسی''<ref>''Virgin Enthroned With Three Kneeling Franciscans ''</ref> (نگارخانۀ [[سینا، شهر\|سینا]]<ref>Pinacoteca, Siena </ref>)؛ نقاشی‌های سه‌لته‌ای در نگارخانۀ ملّی لندن<ref>National Gallery, London </ref>؛ و [[کاخ باکینگام]]،<ref>Buckingham Palace </ref> [[لندن (انگلستان)\|لندن]]؛ و ''مریم عذرا و فرشتگان''<ref>''Virgin and Angels ''</ref> ([[پروجا، شهر\|پروجا]]<ref>Perugia </ref>، نیز در [[برن، شهر\|برن]]<ref>Bern
	</ref>)؛ و ''قدیس یوحنّا درحالِ موعظه''<ref>''St John Preaching''		</ref>)؛ و ''قدیس یوحنّا درحالِ موعظه''<ref>''St John Preaching''
	</ref> ([[بوداپست]]).		</ref> ([[بوداپست]]).

Nazanin در ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۲

2024-10-17T08:42:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۲
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	~~دوتْچو~~ دی بوئونینسِنیا (قبل از ۱۲۷۸ـ ۱۳۱۸م)(Duccio di Buoninsegna)<br /> [[File:20175300.jpg\|thumb\|جلوس باشکوه مريم عذرا و مسيح کودک، اثر دوتچو دي بوئونينسنيا]]نقاش ایتالیایی. در مقام نخستین شخصیت اصلی مکتب سیِنایی<ref>Sienese school </ref>، در تحول نقاشی تأثیری ژرف داشت. تخته‌نگارۀ محرابی<ref>altarpiece </ref> ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà ''</ref> (۱۳۰۸ـ۱۳۱۱م؛ موزۀ کلیسای جامع، سینا<ref>Cathedral Museum, Siena </ref>) برای کلیسای جامع سیِنا<ref>Siena Cathedral </ref>، ازجمله کارهای هنری اوست. در این اثر پیکر مریم عذرا در اصل به‌شیوۀ بیزانسی<ref>Byzantine </ref> و با جزءپردازی‌های زرین ولی گرم و صمیمی، ساخته شده است. این نقاشی که در بزرگداشت پیروزی جنگی سینا در دفع مهاجمان اجرا شده بود، با مراسم دسته‌گردانی رسمی، از آتلیۀ دوتچو تا کلیسای جامع، در خیابان‌های شهر حمل گردید. هر دو طرف این تختۀ عظیم (۴.۳ متر در~~ ~~۲.۱ متر) مصوّر شده است: بر یک‌‌رو چهرۀ مریم عذرا و کودک با فرشتگان و قدّیسان و بر روی دیگر ۲۷ واقعه از زندگی مسیح. این مجموعه به‌وضوح مهارت او را در روایتگری آشکار می‌سازد. هنر دوتچو به‌سبب شیوۀ بیزانسی‌اش، از کار معاصرانش، همچون چیمابوئه<ref>Cimabue </ref> و جوتّو<ref>Giotto </ref> متمایز است. نباید از نظر دور داشت که آثار دوتچو به هیچ رو با تمثال‌سازی‌های کلیشه‌ای زاهدانۀ یونانی پیوند ندارد، بلکه با آثار هنری وابسته به‌شیوۀ احیایی بیزانسی مرتبط است که از قرن ۱۱م در دربار امپراتوری قسطنطنیه<ref>Constantinople </ref> رواج داشت؛ و در نسخ خطی مذهّب آن دوران نشان داده‌شده است. طلااندازی در پس‌زمینه و جزئیات متن، ظرافت خطی، و استفادۀ زیرکانۀ رنگ در ایجاد هماهنگی، برخلاف آثار جوتو که تابع فرم‌اند، از مشخصات این شیوه به‌شمار می‌رود. پردۀ ''مریم روچلّائی''<ref>''Rucellai Madonna ''</ref>~~ ~~که برای نمازخانۀ سانتا ماریا نووِلّا<ref>Santa Maria Novella </ref>، فلورانس<ref>Florence </ref> (۱۲۸۵م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، فلورانس) نقاشی شد، مدت‌ها منسوب به چیمابوئه بود، لیکن اکنون به‌یقین کار دوتچو به‌شمار می‌آید. دیگر آثار منسوب به او عبارت‌اند از ''مریم عذرای بر تخت‌نشسته با سه راهب زانوزدۀ فرانسیسی''<ref>''Virgin Enthroned With Three Kneeling Franciscans ''</ref> (نگارخانۀ سینا<ref>Pinacoteca, Siena </ref>)؛ نقاشی‌های سه‌لته‌ای در نگارخانۀ ملّی لندن<ref>National Gallery, London </ref>؛ و کاخ ~~باکینگام،~~<ref>Buckingham Palace </ref> ~~لندن؛~~ و ''مریم عذرا و فرشتگان''<ref>''Virgin and Angels ''</ref> (پروجا<ref>Perugia </ref>، نیز در برن<ref>Bern		دوتچو دی بوئونینسِنیا (قبل از ۱۲۷۸ـ ۱۳۱۸م)(Duccio di Buoninsegna)<br /> [[File:20175300.jpg\|thumb\|جلوس باشکوه مريم عذرا و مسيح کودک، اثر دوتچو دي بوئونينسنيا]]نقاش ایتالیایی. در مقام نخستین شخصیت اصلی مکتب سیِنایی<ref>Sienese school </ref>، در تحول نقاشی تأثیری ژرف داشت. تخته‌نگارۀ محرابی<ref>altarpiece </ref> ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà ''</ref> (۱۳۰۸ـ۱۳۱۱م؛ موزۀ کلیسای جامع، سینا<ref>Cathedral Museum, Siena </ref>) برای کلیسای جامع سیِنا<ref>Siena Cathedral </ref>، ازجمله کارهای هنری اوست. در این اثر پیکر مریم عذرا در اصل به‌شیوۀ بیزانسی<ref>Byzantine </ref> و با جزءپردازی‌های زرین ولی گرم و صمیمی، ساخته شده است. این نقاشی که در بزرگداشت پیروزی جنگی سینا در دفع مهاجمان اجرا شده بود، با مراسم دسته‌گردانی رسمی، از آتلیۀ دوتچو تا کلیسای جامع، در خیابان‌های شهر حمل گردید. هر دو طرف این تختۀ عظیم (۴.۳ متر در ۲.۱ متر) مصوّر شده است: بر یک‌‌رو چهرۀ مریم عذرا و کودک با فرشتگان و قدّیسان و بر روی دیگر ۲۷ واقعه از زندگی مسیح. این مجموعه به‌وضوح مهارت او را در روایتگری آشکار می‌سازد. هنر دوتچو به‌سبب شیوۀ بیزانسی‌اش، از کار معاصرانش، همچون [[چیمابویه، جووانی (ح۱۲۴۰ـ۱۳۰۲م)\|چیمابوئه]]<ref>Cimabue </ref> و [[جوتو\|جوتّو]]<ref>Giotto </ref> متمایز است. نباید از نظر دور داشت که آثار دوتچو به هیچ رو با تمثال‌سازی‌های کلیشه‌ای زاهدانۀ یونانی پیوند ندارد، بلکه با آثار هنری وابسته به‌شیوۀ احیایی بیزانسی مرتبط است که از قرن ۱۱م در دربار امپراتوری قسطنطنیه<ref>Constantinople </ref> رواج داشت؛ و در نسخ خطی مذهّب آن دوران نشان داده‌شده است. طلااندازی در پس‌زمینه و جزئیات متن، ظرافت خطی، و استفادۀ زیرکانۀ رنگ در ایجاد هماهنگی، برخلاف آثار جوتو که تابع فرم‌اند، از مشخصات این شیوه به‌شمار می‌رود. پردۀ ''مریم روچلّائی''<ref>''Rucellai Madonna ''</ref> که برای نمازخانۀ سانتا ماریا نووِلّا<ref>Santa Maria Novella </ref>، فلورانس<ref>Florence </ref> (۱۲۸۵م؛ موزۀ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]) نقاشی شد، مدت‌ها منسوب به چیمابوئه بود، لیکن اکنون به‌یقین کار دوتچو به‌شمار می‌آید. دیگر آثار منسوب به او عبارت‌اند از ''مریم عذرای بر تخت‌نشسته با سه راهب زانوزدۀ فرانسیسی''<ref>''Virgin Enthroned With Three Kneeling Franciscans ''</ref> (نگارخانۀ [[سینا، شهر\|سینا]]<ref>Pinacoteca, Siena </ref>)؛ نقاشی‌های سه‌لته‌ای در نگارخانۀ ملّی لندن<ref>National Gallery, London </ref>؛ و [[کاخ باکینگام]]،<ref>Buckingham Palace </ref> [[لندن (انگلستان)\|لندن]]؛ و ''مریم عذرا و فرشتگان''<ref>''Virgin and Angels ''</ref> ([[پروجا، شهر\|پروجا]]<ref>Perugia </ref>، نیز در [[برن، شهر\|برن]]<ref>Bern
	</ref>)؛ و ''قدیس یوحنّا درحالِ موعظه''<ref>''St John Preaching''		</ref>)؛ و ''قدیس یوحنّا درحالِ موعظه''<ref>''St John Preaching''
	</ref> (بوداپست).		</ref> ([[بوداپست]]).

	----		----

Amir در ‏۱۹ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۱۶

2021-06-19T08:16:08Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =دوتچو دی بویونینسنیا
|نام =Duccio di Buoninsegna
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=قبل از ۱۲۷۸م
|تاریخ مرگ=۱۳۱۸/۱۹م
|دوره زندگی=
|ملیت=ایتالیایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =سینایی
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =پرده مریم روچلایی (۱۲۸۵م؛ موزه اوفیتسی، فلورانس)؛ مریم عذرای بر تخت نشسته با سه راهب زانوزده فرانسیسی (نگارخانه سینا)؛ نقاشیه ای سه لته ای در نگارخانه ملی لند
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
دوتْچو دی بوئونینسِنیا (قبل از ۱۲۷۸ـ ۱۳۱۸م)(Duccio di Buoninsegna)<br /> [[File:20175300.jpg|thumb|جلوس باشکوه مريم عذرا و مسيح کودک، اثر دوتچو دي بوئونينسنيا]]نقاش ایتالیایی. در مقام نخستین شخصیت اصلی مکتب سیِنایی<ref>Sienese school </ref>، در تحول نقاشی تأثیری ژرف داشت. تخته‌نگارۀ محرابی<ref>altarpiece </ref> ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà ''</ref> (۱۳۰۸ـ۱۳۱۱م؛ موزۀ کلیسای جامع، سینا<ref>Cathedral Museum, Siena </ref>) برای کلیسای جامع سیِنا<ref>Siena Cathedral </ref>، ازجمله کارهای هنری اوست. در این اثر پیکر مریم عذرا در اصل به‌شیوۀ بیزانسی<ref>Byzantine </ref> و با جزءپردازی‌های زرین ولی گرم و صمیمی، ساخته شده است. این نقاشی که در بزرگداشت پیروزی جنگی سینا در دفع مهاجمان اجرا شده بود، با مراسم دسته‌گردانی رسمی، از آتلیۀ دوتچو تا کلیسای جامع، در خیابان‌های شهر حمل گردید. هر دو طرف این تختۀ عظیم (۴.۳ متر در ۲.۱ متر) مصوّر شده است: بر یک‌‌رو چهرۀ مریم عذرا و کودک با فرشتگان و قدّیسان و بر روی دیگر ۲۷ واقعه از زندگی مسیح. این مجموعه به‌وضوح مهارت او را در روایتگری آشکار می‌سازد. هنر دوتچو به‌سبب شیوۀ بیزانسی‌اش، از کار معاصرانش، همچون چیمابوئه<ref>Cimabue </ref> و جوتّو<ref>Giotto </ref> متمایز است. نباید از نظر دور داشت که آثار دوتچو به هیچ رو با تمثال‌سازی‌های کلیشه‌ای زاهدانۀ یونانی پیوند ندارد، بلکه با آثار هنری وابسته به‌شیوۀ احیایی بیزانسی مرتبط است که از قرن ۱۱م در دربار امپراتوری قسطنطنیه<ref>Constantinople </ref> رواج داشت؛ و در نسخ خطی مذهّب آن دوران نشان داده‌شده است. طلااندازی در پس‌زمینه و جزئیات متن، ظرافت خطی، و استفادۀ زیرکانۀ رنگ در ایجاد هماهنگی، برخلاف آثار جوتو که تابع فرم‌اند، از مشخصات این شیوه به‌شمار می‌رود. پردۀ ''مریم روچلّائی''<ref>''Rucellai Madonna ''</ref> که برای نمازخانۀ سانتا ماریا نووِلّا<ref>Santa Maria Novella </ref>، فلورانس<ref>Florence </ref> (۱۲۸۵م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، فلورانس) نقاشی شد، مدت‌ها منسوب به چیمابوئه بود، لیکن اکنون به‌یقین کار دوتچو به‌شمار می‌آید. دیگر آثار منسوب به او عبارت‌اند از ''مریم عذرای بر تخت‌نشسته با سه راهب زانوزدۀ فرانسیسی''<ref>''Virgin Enthroned With Three Kneeling Franciscans ''</ref> (نگارخانۀ سینا<ref>Pinacoteca, Siena </ref>)؛ نقاشی‌های سه‌لته‌ای در نگارخانۀ ملّی لندن<ref>National Gallery, London </ref>؛ و کاخ باکینگام،<ref>Buckingham Palace </ref> لندن؛ و ''مریم عذرا و فرشتگان''<ref>''Virgin and Angels ''</ref> (پروجا<ref>Perugia </ref>، نیز در برن<ref>Bern
</ref>)؛ و ''قدیس یوحنّا درحالِ موعظه''<ref>''St John Preaching''
</ref> (بوداپست).

----
<br /> 

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
[[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]
<references />