دومیه، اونوره (۱۸۰۸ـ۱۸۷۹) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۵

2025-02-24T19:15:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۵
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	نقاش فرانسوی. با کاریکاتورهای طنزآمیز و بسیار احساسی‌اش، جامعۀ پاریسی را تشریح کرده است. بیش از ۴هزار چاپنقش سنگی<ref>lithograph		نقاش فرانسوی. با کاریکاتورهای طنزآمیز و بسیار احساسی‌اش، جامعۀ پاریسی را تشریح کرده است. بیش از ۴هزار چاپنقش سنگی<ref>lithograph

	</ref> و نقاشی‌ هجوآمیز و گویا (بیشتر پس از ۱۸۶۰م) پدید آورد که در عصر خویش توجه چندانی را برنیانگیخت. دومیه برای نشریه‌های ادواری ''لا کاریکاتور''<ref>La Caricature</ref> و ''شاری‌واری''<ref> Charivari </ref> و دیگر نشریات طراحی کرد. تصاویر کلیشه‌ای خیالی از شخصیت‌های معاصرش می‌ساخت؛ یک‌بار به‌سبب انتقاد از پادشاه [[~~لویی فیلیپ\|~~لوئی فیلیپ]]<ref>King Louis </ref>زندانی شد. نقاشی‌هایش نشان‌دهندۀ سبک روان و پالت تک‌رنگ اویند. از کاریکاتورهایش، مجسمه نیز می‌ساخت، ازجمله مجسمۀ مفرغی<ref> bronze </ref> ''راتاپویل''<ref>''Ratapoil''</ref> (ح ۱۸۵۰م؛ [[لوور]]<ref> Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]). دومیه در کاریکاتورسازی‌هایش بینش مجسمه‌سازی داشت، و پیکره‌های گِلی کوچکی می‌ساخت و سپس آن‌ها را با چاپنقش‌های سنگی‌اش انطباق می‌داد، و تضادهای تاریک‌وروشن مجسمه‌وار را در آثارش حفظ می‌کرد. با این همه در ۴۰سالگی، احتمالاً به توصیۀ دوستان نقاشِ خود در مکتب باربیزون<ref>Barbizon School </ref>، به نقاشی پرداخت؛ در این مسیر با ساده‌سازی احساس‌برانگیز و تمرکز بر رنگ‌سایه‌ها، به مراحل اعلایی دست یافت. دومیه به استثنای نقاشی‌های خیالی‌اش از موضوع دون کیشوت<ref>Don Quixote </ref> ـ که به آن بسیار علاقه‌مند بود ـ در مضمون، نقاشی واقع‌گرا<ref>realist </ref> شمرده می‌شود که صحنه‌های زندگی روزمره را می‌کشید و اغلب در مقابل سالن‌های تئاتر و ایستگاه‌های راه‌آهن به طراحی می‌پرداخت؛ چندین اثرش از ''قطار درجۀ سه''<ref>''Third Class Carriage'' </ref>، تمایل او را در به‌تصویرکشیدن اجتماع و انزوای فردیِ مکنون در آن، بازمی‌تاباند. دومیه آثار رامبرانت<ref>Rembrandt </ref> را در موزۀ لوور مطالعه و بررسی کرده بود، لیکن در شیوۀ هنری‌اش، با آخرین نقاشی‌های گویا<ref>Goya </ref> قرابت بیشتری دارد، و این ویژگی در کارهای گرافیکی‌اش مشهود است. دومیه در اواخر عمر، دچار ضعف بینایی شد و در هنگام مرگ تقریباً نابینا بود، و در خانۀ محقری در والموندوا<ref>Valmondois </ref>، سِن ـ اِ ـ اوآز<ref>Seine-et-Oise </ref>، که دوستش [[کورو، ژان باپتیست کامی (۱۷۹۶ـ۱۸۷۵)\|کورو]]<ref>Corot</ref>برایش مهیا کرده بود، درگذشت.		</ref> و نقاشی‌ هجوآمیز و گویا (بیشتر پس از ۱۸۶۰م) پدید آورد که در عصر خویش توجه چندانی را برنیانگیخت. دومیه برای نشریه‌های ادواری ''لا کاریکاتور''<ref>La Caricature</ref> و ''شاری‌واری''<ref> Charivari </ref> و دیگر نشریات طراحی کرد. تصاویر کلیشه‌ای خیالی از شخصیت‌های معاصرش می‌ساخت؛ یک‌بار به‌سبب انتقاد از پادشاه [[لوئی فیلیپ]]<ref>King Louis </ref>زندانی شد. نقاشی‌هایش نشان‌دهندۀ سبک روان و پالت تک‌رنگ اویند. از کاریکاتورهایش، مجسمه نیز می‌ساخت، ازجمله مجسمۀ مفرغی<ref> bronze </ref> ''راتاپویل''<ref>''Ratapoil''</ref> (ح ۱۸۵۰م؛ [[لوور]]<ref> Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]). دومیه در کاریکاتورسازی‌هایش بینش مجسمه‌سازی داشت، و پیکره‌های گِلی کوچکی می‌ساخت و سپس آن‌ها را با چاپنقش‌های سنگی‌اش انطباق می‌داد، و تضادهای تاریک‌وروشن مجسمه‌وار را در آثارش حفظ می‌کرد. با این همه در ۴۰سالگی، احتمالاً به توصیۀ دوستان نقاشِ خود در مکتب باربیزون<ref>Barbizon School </ref>، به نقاشی پرداخت؛ در این مسیر با ساده‌سازی احساس‌برانگیز و تمرکز بر رنگ‌سایه‌ها، به مراحل اعلایی دست یافت. دومیه به استثنای نقاشی‌های خیالی‌اش از موضوع دون کیشوت<ref>Don Quixote </ref> ـ که به آن بسیار علاقه‌مند بود ـ در مضمون، نقاشی واقع‌گرا<ref>realist </ref> شمرده می‌شود که صحنه‌های زندگی روزمره را می‌کشید و اغلب در مقابل سالن‌های تئاتر و ایستگاه‌های راه‌آهن به طراحی می‌پرداخت؛ چندین اثرش از ''قطار درجۀ سه''<ref>''Third Class Carriage'' </ref>، تمایل او را در به‌تصویرکشیدن اجتماع و انزوای فردیِ مکنون در آن، بازمی‌تاباند. دومیه آثار رامبرانت<ref>Rembrandt </ref> را در موزۀ لوور مطالعه و بررسی کرده بود، لیکن در شیوۀ هنری‌اش، با آخرین نقاشی‌های گویا<ref>Goya </ref> قرابت بیشتری دارد، و این ویژگی در کارهای گرافیکی‌اش مشهود است. دومیه در اواخر عمر، دچار ضعف بینایی شد و در هنگام مرگ تقریباً نابینا بود، و در خانۀ محقری در والموندوا<ref>Valmondois </ref>، سِن ـ اِ ـ اوآز<ref>Seine-et-Oise </ref>، که دوستش [[کورو، ژان باپتیست کامی (۱۷۹۶ـ۱۸۷۵)\|کورو]]<ref>Corot</ref>برایش مهیا کرده بود، درگذشت.

Nazanin در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۲

2024-10-18T10:32:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۲
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}دومیِه، اونوره (~~۱۸۰۸ـ۱۸۷۹~~)(Daumier, Honoré)<br/> [[File:20208500.jpg\|thumb\|دون کيشوت، اثر اونوره دوميِه]]		}}دومیِه، اونوره (۱۸۰۸ـ۱۸۷۹م)(Daumier, Honoré)<br/> [[File:20208500.jpg\|thumb\|دون کيشوت، اثر اونوره دوميِه]]


خط ۳۳:		خط ۳۳:
	نقاش فرانسوی. با کاریکاتورهای طنزآمیز و بسیار احساسی‌اش، جامعۀ پاریسی را تشریح کرده است. بیش از ۴هزار چاپنقش سنگی<ref>lithograph		نقاش فرانسوی. با کاریکاتورهای طنزآمیز و بسیار احساسی‌اش، جامعۀ پاریسی را تشریح کرده است. بیش از ۴هزار چاپنقش سنگی<ref>lithograph

	</ref> و نقاشی‌ هجوآمیز و گویا (بیشتر پس از ~~۱۸۶۰~~) پدید آورد که در عصر خویش توجه چندانی را برنیانگیخت. دومیه برای نشریه‌های ادواری ''لا کاریکاتور''<ref>La Caricature</ref> و ''شاری‌واری''<ref> Charivari </ref> و دیگر نشریات طراحی کرد. تصاویر ~~کلیشه‌ایِ~~ خیالی از شخصیت‌های معاصرش می‌ساخت؛ یک‌بار به‌سبب انتقاد از پادشاه لوئی فیلیپ<ref>King Louis </ref>زندانی شد. نقاشی‌هایش نشان‌دهندۀ سبک روان و پالت تک‌رنگ اویند. از کاریکاتورهایش، مجسمه نیز می‌ساخت، ازجمله مجسمۀ مفرغی<ref> bronze </ref> ''راتاپویل''<ref>''Ratapoil''</ref> (ح ~~۱۸۵۰؛~~ لوور<ref> Louvre </ref>، پاریس). دومیه در کاریکاتورسازی‌هایش بینش مجسمه‌سازی داشت، و پیکره‌های گِلی کوچکی می‌ساخت و سپس آن‌ها را با چاپنقش‌های سنگی‌اش انطباق می‌داد، و تضادهای تاریک‌وروشن مجسمه‌وار را در آثارش حفظ می‌کرد. با این همه در ۴۰سالگی، احتمالاً به توصیۀ دوستان نقاشِ خود در مکتب باربیزون<ref>Barbizon School </ref>، به نقاشی پرداخت؛ در این مسیر با ساده‌سازی احساس‌برانگیز و تمرکز بر رنگ‌سایه‌ها، به مراحل اعلایی دست یافت. دومیه به استثنای نقاشی‌های خیالی‌اش از موضوع دون کیشوت<ref>Don Quixote </ref> ـ که به آن بسیار علاقه‌مند بود ـ در مضمون، نقاشی واقع‌گرا<ref>realist </ref> شمرده می‌شود که صحنه‌های زندگی روزمره را می‌کشید و اغلب در مقابل سالن‌های تئاتر و ایستگاه‌های راه‌آهن به طراحی می‌پرداخت؛ چندین اثرش از ''قطار درجۀ سه''<ref>''Third Class Carriage'' </ref>، تمایل او را در به‌تصویرکشیدن اجتماع و انزوای فردیِ مکنون در آن، بازمی‌تاباند. دومیه آثار رامبرانت<ref>Rembrandt </ref> را در موزۀ لوور مطالعه و بررسی کرده بود، لیکن در شیوۀ هنری‌اش، با آخرین نقاشی‌های گویا<ref>Goya </ref> قرابت بیشتری دارد، و این ویژگی در کارهای گرافیکی‌اش مشهود است. دومیه در اواخر عمر، دچار ضعف بینایی شد و در هنگام مرگ تقریباً نابینا بود، و در خانۀ محقری در والموندوا<ref>Valmondois </ref>، سِن ـ اِ ـ اوآز<ref>Seine-et-Oise </ref>، که دوستش کورو<ref>Corot</ref>برایش مهیا کرده بود، درگذشت.		</ref> و نقاشی‌ هجوآمیز و گویا (بیشتر پس از ۱۸۶۰م) پدید آورد که در عصر خویش توجه چندانی را برنیانگیخت. دومیه برای نشریه‌های ادواری ''لا کاریکاتور''<ref>La Caricature</ref> و ''شاری‌واری''<ref> Charivari </ref> و دیگر نشریات طراحی کرد. تصاویر کلیشه‌ای خیالی از شخصیت‌های معاصرش می‌ساخت؛ یک‌بار به‌سبب انتقاد از پادشاه [[لویی فیلیپ\|لوئی فیلیپ]]<ref>King Louis </ref>زندانی شد. نقاشی‌هایش نشان‌دهندۀ سبک روان و پالت تک‌رنگ اویند. از کاریکاتورهایش، مجسمه نیز می‌ساخت، ازجمله مجسمۀ مفرغی<ref> bronze </ref> ''راتاپویل''<ref>''Ratapoil''</ref> (ح ۱۸۵۰م؛ [[لوور]]<ref> Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]). دومیه در کاریکاتورسازی‌هایش بینش مجسمه‌سازی داشت، و پیکره‌های گِلی کوچکی می‌ساخت و سپس آن‌ها را با چاپنقش‌های سنگی‌اش انطباق می‌داد، و تضادهای تاریک‌وروشن مجسمه‌وار را در آثارش حفظ می‌کرد. با این همه در ۴۰سالگی، احتمالاً به توصیۀ دوستان نقاشِ خود در مکتب باربیزون<ref>Barbizon School </ref>، به نقاشی پرداخت؛ در این مسیر با ساده‌سازی احساس‌برانگیز و تمرکز بر رنگ‌سایه‌ها، به مراحل اعلایی دست یافت. دومیه به استثنای نقاشی‌های خیالی‌اش از موضوع دون کیشوت<ref>Don Quixote </ref> ـ که به آن بسیار علاقه‌مند بود ـ در مضمون، نقاشی واقع‌گرا<ref>realist </ref> شمرده می‌شود که صحنه‌های زندگی روزمره را می‌کشید و اغلب در مقابل سالن‌های تئاتر و ایستگاه‌های راه‌آهن به طراحی می‌پرداخت؛ چندین اثرش از ''قطار درجۀ سه''<ref>''Third Class Carriage'' </ref>، تمایل او را در به‌تصویرکشیدن اجتماع و انزوای فردیِ مکنون در آن، بازمی‌تاباند. دومیه آثار رامبرانت<ref>Rembrandt </ref> را در موزۀ لوور مطالعه و بررسی کرده بود، لیکن در شیوۀ هنری‌اش، با آخرین نقاشی‌های گویا<ref>Goya </ref> قرابت بیشتری دارد، و این ویژگی در کارهای گرافیکی‌اش مشهود است. دومیه در اواخر عمر، دچار ضعف بینایی شد و در هنگام مرگ تقریباً نابینا بود، و در خانۀ محقری در والموندوا<ref>Valmondois </ref>، سِن ـ اِ ـ اوآز<ref>Seine-et-Oise </ref>، که دوستش [[کورو، ژان باپتیست کامی (۱۷۹۶ـ۱۸۷۵)\|کورو]]<ref>Corot</ref>برایش مهیا کرده بود، درگذشت.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =اونوره دومیه
|نام =Honoré Daumier
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=والموندو ۱۸۰۸م
|تاریخ مرگ=۱۸۷۹م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =باربیزون
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =بیش از ۴هزار چاپنقش سنگی و نقاشی هجوآمیز و گویا (بیشتر پس از ۱۸۶۰)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}دومیِه، اونوره (۱۸۰۸ـ۱۸۷۹)(Daumier, Honoré)<br/> [[File:20208500.jpg|thumb|دون کيشوت، اثر اونوره دوميِه]]

 

نقاش فرانسوی. با کاریکاتورهای طنزآمیز و بسیار احساسی‌اش، جامعۀ پاریسی را تشریح کرده است. بیش از ۴هزار چاپنقش سنگی<ref>lithograph

</ref> و نقاشی‌ هجوآمیز و گویا (بیشتر پس از ۱۸۶۰) پدید آورد که در عصر خویش توجه چندانی را برنیانگیخت. دومیه برای نشریه‌های ادواری ''لا کاریکاتور''<ref>La Caricature</ref> و ''شاری‌واری''<ref> Charivari </ref> و دیگر نشریات طراحی کرد. تصاویر کلیشه‌ایِ خیالی از شخصیت‌های معاصرش می‌ساخت؛ یک‌بار به‌سبب انتقاد از پادشاه لوئی فیلیپ<ref>King Louis </ref>زندانی شد. نقاشی‌هایش نشان‌دهندۀ سبک روان و پالت تک‌رنگ اویند. از کاریکاتورهایش، مجسمه نیز می‌ساخت، ازجمله مجسمۀ مفرغی<ref> bronze </ref> ''راتاپویل''<ref>''Ratapoil''</ref> (ح ۱۸۵۰؛ لوور<ref> Louvre </ref>، پاریس). دومیه در کاریکاتورسازی‌هایش بینش مجسمه‌سازی داشت، و پیکره‌های گِلی کوچکی می‌ساخت و سپس آن‌ها را با چاپنقش‌های سنگی‌اش انطباق می‌داد، و تضادهای تاریک‌وروشن مجسمه‌وار را در آثارش حفظ می‌کرد. با این همه در ۴۰سالگی، احتمالاً به توصیۀ دوستان نقاشِ خود در مکتب باربیزون<ref>Barbizon School </ref>، به نقاشی پرداخت؛ در این مسیر با ساده‌سازی احساس‌برانگیز و تمرکز بر رنگ‌سایه‌ها، به مراحل اعلایی دست یافت. دومیه به استثنای نقاشی‌های خیالی‌اش از موضوع دون کیشوت<ref>Don Quixote </ref> ـ که به آن بسیار علاقه‌مند بود ـ در مضمون، نقاشی واقع‌گرا<ref>realist </ref> شمرده می‌شود که صحنه‌های زندگی روزمره را می‌کشید و اغلب در مقابل سالن‌های تئاتر و ایستگاه‌های راه‌آهن به طراحی می‌پرداخت؛ چندین اثرش از ''قطار درجۀ سه''<ref>''Third Class Carriage'' </ref>، تمایل او را در به‌تصویرکشیدن اجتماع و انزوای فردیِ مکنون در آن، بازمی‌تاباند. دومیه آثار رامبرانت<ref>Rembrandt </ref> را در موزۀ لوور مطالعه و بررسی کرده بود، لیکن در شیوۀ هنری‌اش، با آخرین نقاشی‌های گویا<ref>Goya </ref> قرابت بیشتری دارد، و این ویژگی در کارهای گرافیکی‌اش مشهود است. دومیه در اواخر عمر، دچار ضعف بینایی شد و در هنگام مرگ تقریباً نابینا بود، و در خانۀ محقری در والموندوا<ref>Valmondois </ref>، سِن ـ اِ ـ اوآز<ref>Seine-et-Oise </ref>، که دوستش کورو<ref>Corot</ref>برایش مهیا کرده بود، درگذشت.

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]