دوپارک، هانری فوکه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ دوپارک، هانری فوکه ( ۱۸۴۸ـ۱۹۳۳) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به دوپارک، هانری فوکه منتقل کرد

2025-08-12T08:42:41Z

Mohammadi3 صفحهٔ دوپارک، هانری فوکه ( ۱۸۴۸ـ۱۹۳۳) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به دوپارک، هانری فوکه منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۲
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۱۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۲

2025-08-12T08:22:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۲
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	}}		}}
	[[پرونده:Duparc, Henri Fouques.png\|بندانگشتی\|هانری فوکه دوپارک]]		[[پرونده:Duparc, Henri Fouques.png\|بندانگشتی\|هانری فوکه دوپارک]]
	دوپارک، هانری فوکه ( ۱۸۴۸ـ۱۹۳۳م)(Duparc, Henri Fouques)<br />		دوپارک، هانری فوکه (۱۸۴۸ـ۱۹۳۳م)(Duparc, Henri Fouques)<br />

	آهنگ‌ساز فرانسوی. ترانه‌های او به‌سبب احساسات تغزلی نهفته در آن‌ها به‌یادماندنی‌اند و فقط شانزده قطعه از آن‌ها باقی مانده است. دو پارک نزد یسوعی<ref>Jesuit </ref>ها در کولِژ دو ووژیرار<ref>Collége de Vaugirard </ref> تحصیل کرد، و در آن‌جا از [[فرانک، سزار (۱۸۲۲ـ۱۸۹۰)\|سزار فرانک]]<ref>César Franck</ref> تعلیم [[پیانو]] گرفت، و پس از آن به‌طور خصوصی نزد او آهنگ‌سازی آموخت. از جمله آثار اندک اوست: پوئم سمفونیک ''لِنور''<ref> Lénore </ref> (۱۸۷۵م)، و یک نکتورن به‌نام ''به ستاره‌ها''<ref>Aux étoiles </ref>؛ اما ترانه‌هایش، مثل «دعوت به سفر<ref>Invitation au Voyage </ref>» و «فیدیله<ref>Phydile</ref>»، بیش از همه نام او را ماندگار کرده‌اند. منتقد بی‌رحم کار خود بود و تقریباً تمامی ساخته‌های خود را ازبین برد. در محیط‌های رسمی موسیقایی هیچ‌گاه حضور نداشت، اما تا ۱۸۸۵م با چند وقفه به آهنگ‌سازی ادامه داد، و در این سال دچار حمله‌های عصبی درمان‌ناپذیری شد و دوران بازنشستگی را در [[سوئیس]] گذراند.		آهنگ‌ساز فرانسوی. ترانه‌های او به‌سبب احساسات تغزلی نهفته در آن‌ها به‌یادماندنی‌اند و فقط شانزده قطعه از آن‌ها باقی مانده است. دو پارک نزد یسوعی<ref>Jesuit </ref>ها در کولِژ دو ووژیرار<ref>Collége de Vaugirard </ref> تحصیل کرد، و در آن‌جا از [[فرانک، سزار (۱۸۲۲ـ۱۸۹۰)\|سزار فرانک]]<ref>César Franck</ref> تعلیم [[پیانو]] گرفت، و پس از آن به‌طور خصوصی نزد او آهنگ‌سازی آموخت. از جمله آثار اندک اوست: پوئم سمفونیک ''لِنور''<ref> Lénore </ref> (۱۸۷۵م)، و یک نکتورن به‌نام ''به ستاره‌ها''<ref>Aux étoiles </ref>؛ اما ترانه‌هایش، مثل «دعوت به سفر<ref>Invitation au Voyage </ref>» و «فیدیله<ref>Phydile</ref>»، بیش از همه نام او را ماندگار کرده‌اند. منتقد بی‌رحم کار خود بود و تقریباً تمامی ساخته‌های خود را ازبین برد. در محیط‌های رسمی موسیقایی هیچ‌گاه حضور نداشت، اما تا ۱۸۸۵م با چند وقفه به آهنگ‌سازی ادامه داد، و در این سال دچار حمله‌های عصبی درمان‌ناپذیری شد و دوران بازنشستگی را در [[سوئیس]] گذراند.

Nazanin در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۷

2025-02-09T05:27:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۷
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	}}		}}
	[[پرونده:Duparc, Henri Fouques.png\|بندانگشتی\|هانری فوکه دوپارک]]		[[پرونده:Duparc, Henri Fouques.png\|بندانگشتی\|هانری فوکه دوپارک]]
	دوپارک، هانری فوکه ( ~~۱۸۴۸ـ۱۹۳۳~~)(Duparc, Henri Fouques)<br />		دوپارک، هانری فوکه ( ۱۸۴۸ـ۱۹۳۳م)(Duparc, Henri Fouques)<br />

	آهنگ‌ساز فرانسوی. ترانه‌های او به‌سبب احساسات تغزلی نهفته در آن‌ها به‌یادماندنی‌اند و فقط شانزده قطعه از آن‌ها باقی مانده است. دو پارک نزد یسوعی<ref>Jesuit </ref>ها در کولِژ دو ووژیرار<ref>Collége de Vaugirard </ref> تحصیل کرد، و در آن‌جا از [[فرانک، سزار (۱۸۲۲ـ۱۸۹۰)\|سزار فرانک]]<ref>César Franck</ref> تعلیم [[پیانو]] گرفت، و پس از آن به‌طور خصوصی نزد او آهنگ‌سازی آموخت. از جمله آثار اندک اوست: پوئم سمفونیک ''لِنور''<ref> Lénore </ref> (~~۱۸۷۵~~)، و یک نکتورن به‌نام ''به ستاره‌ها''<ref>Aux étoiles </ref>؛ اما ترانه‌هایش، مثل «دعوت به سفر<ref>Invitation au Voyage </ref>» و «فیدیله<ref>Phydile</ref>»، بیش از همه نام او را ماندگار کرده‌اند. منتقد بی‌رحم کار خود بود و تقریباً تمامی ساخته‌های خود را ازبین برد. در محیط‌های رسمی موسیقایی هیچ‌گاه حضور نداشت، اما تا ~~۱۸۸۵~~ با چند وقفه به آهنگ‌سازی ادامه داد، و در این سال دچار حمله‌های عصبی درمان‌ناپذیری شد و دوران بازنشستگی را در [[~~سوییس\|~~سوئیس]] گذراند.		آهنگ‌ساز فرانسوی. ترانه‌های او به‌سبب احساسات تغزلی نهفته در آن‌ها به‌یادماندنی‌اند و فقط شانزده قطعه از آن‌ها باقی مانده است. دو پارک نزد یسوعی<ref>Jesuit </ref>ها در کولِژ دو ووژیرار<ref>Collége de Vaugirard </ref> تحصیل کرد، و در آن‌جا از [[فرانک، سزار (۱۸۲۲ـ۱۸۹۰)\|سزار فرانک]]<ref>César Franck</ref> تعلیم [[پیانو]] گرفت، و پس از آن به‌طور خصوصی نزد او آهنگ‌سازی آموخت. از جمله آثار اندک اوست: پوئم سمفونیک ''لِنور''<ref> Lénore </ref> (۱۸۷۵م)، و یک نکتورن به‌نام ''به ستاره‌ها''<ref>Aux étoiles </ref>؛ اما ترانه‌هایش، مثل «دعوت به سفر<ref>Invitation au Voyage </ref>» و «فیدیله<ref>Phydile</ref>»، بیش از همه نام او را ماندگار کرده‌اند. منتقد بی‌رحم کار خود بود و تقریباً تمامی ساخته‌های خود را ازبین برد. در محیط‌های رسمی موسیقایی هیچ‌گاه حضور نداشت، اما تا ۱۸۸۵م با چند وقفه به آهنگ‌سازی ادامه داد، و در این سال دچار حمله‌های عصبی درمان‌ناپذیری شد و دوران بازنشستگی را در [[سوئیس]] گذراند.

Nazanin در ‏۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۳

2024-05-05T08:03:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۳
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	آهنگ‌ساز فرانسوی. ترانه‌های او به‌سبب احساسات تغزلی نهفته در آن‌ها به‌یادماندنی‌اند و فقط شانزده قطعه از آن‌ها باقی مانده است. دو پارک نزد یسوعی<ref>Jesuit </ref>ها در کولِژ دو ووژیرار<ref>Collége de Vaugirard </ref> تحصیل کرد، و در آن‌جا از [[فرانک، سزار (۱۸۲۲ـ۱۸۹۰)\|سزار فرانک]]<ref>César Franck</ref> تعلیم [[پیانو]] گرفت، و پس از آن به‌طور خصوصی نزد او آهنگ‌سازی آموخت. از جمله آثار اندک اوست: پوئم سمفونیک ''لِنور''<ref> Lénore </ref> (۱۸۷۵)، و یک نکتورن به‌نام ''به ستاره‌ها''<ref>Aux étoiles </ref>؛ اما ترانه‌هایش، مثل «دعوت به سفر<ref>Invitation au Voyage </ref>» و «فیدیله<ref>Phydile</ref>»، بیش از همه نام او را ماندگار کرده‌اند. منتقد بی‌رحم کار خود بود و تقریباً تمامی ساخته‌های خود را ازبین برد. در محیط‌های رسمی موسیقایی هیچ‌گاه حضور نداشت، اما تا ۱۸۸۵ با چند وقفه به آهنگ‌سازی ادامه داد، و در این سال دچار حمله‌های عصبی درمان‌ناپذیری شد و دوران بازنشستگی را در [[سوییس\|سوئیس]] گذراند.		آهنگ‌ساز فرانسوی. ترانه‌های او به‌سبب احساسات تغزلی نهفته در آن‌ها به‌یادماندنی‌اند و فقط شانزده قطعه از آن‌ها باقی مانده است. دو پارک نزد یسوعی<ref>Jesuit </ref>ها در کولِژ دو ووژیرار<ref>Collége de Vaugirard </ref> تحصیل کرد، و در آن‌جا از [[فرانک، سزار (۱۸۲۲ـ۱۸۹۰)\|سزار فرانک]]<ref>César Franck</ref> تعلیم [[پیانو]] گرفت، و پس از آن به‌طور خصوصی نزد او آهنگ‌سازی آموخت. از جمله آثار اندک اوست: پوئم سمفونیک ''لِنور''<ref> Lénore </ref> (۱۸۷۵)، و یک نکتورن به‌نام ''به ستاره‌ها''<ref>Aux étoiles </ref>؛ اما ترانه‌هایش، مثل «دعوت به سفر<ref>Invitation au Voyage </ref>» و «فیدیله<ref>Phydile</ref>»، بیش از همه نام او را ماندگار کرده‌اند. منتقد بی‌رحم کار خود بود و تقریباً تمامی ساخته‌های خود را ازبین برد. در محیط‌های رسمی موسیقایی هیچ‌گاه حضور نداشت، اما تا ۱۸۸۵ با چند وقفه به آهنگ‌سازی ادامه داد، و در این سال دچار حمله‌های عصبی درمان‌ناپذیری شد و دوران بازنشستگی را در [[سوییس\|سوئیس]] گذراند.


			----
	<br/> <!--20172900-->		<br/> <!--20172900-->

	[[Category:موسیقی]] [[Category:مدرن جهان]]		[[Category:موسیقی]] [[Category:مدرن جهان]]

Nazanin در ‏۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۳

2024-05-05T08:03:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۳
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}~~دوپارْک، هانْری فوکِه~~ ( ۱۸۴۸ـ۱۹۳۳)(Duparc, Henri Fouques)<br/> ~~[[File:20172900.jpg\|thumb\|دوپارْک، هانْري فوکِه]]~~		}}
			[[پرونده:Duparc, Henri Fouques.png\|بندانگشتی\|هانری فوکه دوپارک]]
			دوپارک، هانری فوکه ( ۱۸۴۸ـ۱۹۳۳)(Duparc, Henri Fouques)<br />

	آهنگ‌ساز فرانسوی. ترانه‌های او به‌سبب احساسات تغزلی نهفته در آن‌ها به‌یادماندنی‌اند و فقط شانزده قطعه از آن‌ها باقی مانده است. دو پارک نزد یسوعی<ref>Jesuit </ref>ها در کولِژ دو ووژیرار<ref>Collége de Vaugirard </ref> تحصیل کرد، و در آن‌جا از سزار فرانک<ref>César Franck</ref> تعلیم پیانو گرفت، و پس از آن به‌طور خصوصی نزد او آهنگ‌سازی آموخت. از جمله آثار اندک اوست: پوئم سمفونیک ''لِنور''<ref> Lénore </ref> (۱۸۷۵)، و یک نکتورن به‌نام ''به ستاره‌ها''<ref>Aux étoiles </ref>؛ اما ترانه‌هایش، مثل «دعوت به سفر<ref>Invitation au Voyage </ref>» و «فیدیله<ref>Phydile</ref>»، بیش از همه نام او را ماندگار کرده‌اند. منتقد بی‌رحم کار خود بود و تقریباً تمامی ساخته‌های خود را ازبین برد. در محیط‌های رسمی موسیقایی هیچ‌گاه حضور نداشت، اما تا ۱۸۸۵ با چند وقفه به آهنگ‌سازی ادامه داد، و در این سال دچار حمله‌های عصبی درمان‌ناپذیری شد و دوران بازنشستگی را در سوئیس گذراند.		آهنگ‌ساز فرانسوی. ترانه‌های او به‌سبب احساسات تغزلی نهفته در آن‌ها به‌یادماندنی‌اند و فقط شانزده قطعه از آن‌ها باقی مانده است. دو پارک نزد یسوعی<ref>Jesuit </ref>ها در کولِژ دو ووژیرار<ref>Collége de Vaugirard </ref> تحصیل کرد، و در آن‌جا از [[فرانک، سزار (۱۸۲۲ـ۱۸۹۰)\|سزار فرانک]]<ref>César Franck</ref> تعلیم [[پیانو]] گرفت، و پس از آن به‌طور خصوصی نزد او آهنگ‌سازی آموخت. از جمله آثار اندک اوست: پوئم سمفونیک ''لِنور''<ref> Lénore </ref> (۱۸۷۵)، و یک نکتورن به‌نام ''به ستاره‌ها''<ref>Aux étoiles </ref>؛ اما ترانه‌هایش، مثل «دعوت به سفر<ref>Invitation au Voyage </ref>» و «فیدیله<ref>Phydile</ref>»، بیش از همه نام او را ماندگار کرده‌اند. منتقد بی‌رحم کار خود بود و تقریباً تمامی ساخته‌های خود را ازبین برد. در محیط‌های رسمی موسیقایی هیچ‌گاه حضور نداشت، اما تا ۱۸۸۵ با چند وقفه به آهنگ‌سازی ادامه داد، و در این سال دچار حمله‌های عصبی درمان‌ناپذیری شد و دوران بازنشستگی را در [[سوییس\|سوئیس]] گذراند.

	<br/> <!--20172900-->		<br/> <!--20172900-->

	[[Category:موسیقی]] [[Category:مدرن جهان]]		[[Category:موسیقی]] [[Category:مدرن جهان]]

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =هانری فوکه دوپارک
|نام =Henri Fouques Duparc
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۴۸م
|تاریخ مرگ=۱۹۳۳م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل در کولژ دو ووژیرار
| شغل و تخصص اصلی =آهنگ ساز
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =پویم سمفونیک لنور (۱۸۷۵) و یک نکتورن به نام به ستاره ها؛و ترانه؛ دعوت به سفر؛ فیدیله
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}دوپارْک، هانْری فوکِه ( ۱۸۴۸ـ۱۹۳۳)(Duparc, Henri Fouques)<br/> [[File:20172900.jpg|thumb|دوپارْک، هانْري فوکِه]]

آهنگ‌ساز فرانسوی. ترانه‌های او به‌سبب احساسات تغزلی نهفته در آن‌ها به‌یادماندنی‌اند و فقط شانزده قطعه از آن‌ها باقی مانده است. دو پارک نزد یسوعی<ref>Jesuit </ref>ها در کولِژ دو ووژیرار<ref>Collége de Vaugirard </ref> تحصیل کرد، و در آن‌جا از سزار فرانک<ref>César Franck</ref> تعلیم پیانو گرفت، و پس از آن به‌طور خصوصی نزد او آهنگ‌سازی آموخت. از جمله آثار اندک اوست: پوئم سمفونیک ''لِنور''<ref> Lénore </ref> (۱۸۷۵)، و یک نکتورن به‌نام ''به ستاره‌ها''<ref>Aux étoiles </ref>؛ اما ترانه‌هایش، مثل «دعوت به سفر<ref>Invitation au Voyage </ref>» و «فیدیله<ref>Phydile</ref>»، بیش از همه نام او را ماندگار کرده‌اند. منتقد بی‌رحم کار خود بود و تقریباً تمامی ساخته‌های خود را ازبین برد. در محیط‌های رسمی موسیقایی هیچ‌گاه حضور نداشت، اما تا ۱۸۸۵ با چند وقفه به آهنگ‌سازی ادامه داد، و در این سال دچار حمله‌های عصبی درمان‌ناپذیری شد و دوران بازنشستگی را در سوئیس گذراند.

<br/> 

[[Category:موسیقی]] [[Category:مدرن جهان]]