https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AF%DB%8C%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%88%D9%86%D8%8C_%DA%A9%D9%84%DB%8C%D9%86%D8%AA%D9%88%D9%86_%D8%AC%D9%88%D8%B2%D9%81_%28%DB%B1%DB%B8%DB%B8%DB%B1%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B5%DB%B8%29دیویسون، کلینتون جوزف (۱۸۸۱ـ۱۹۵۸) - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-28T21:41:44Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AF%DB%8C%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%88%D9%86%D8%8C_%DA%A9%D9%84%DB%8C%D9%86%D8%AA%D9%88%D9%86_%D8%AC%D9%88%D8%B2%D9%81_(%DB%B1%DB%B8%DB%B8%DB%B1%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B5%DB%B8)&diff=1258903&oldid=prevReza rouzbahani در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
{{جعبه زندگینامه<br />
|عنوان =کلینتون جوزف دیویسون<br />
|نام =Clinton Joseph Davisson<br />
|نام دیگر=<br />
|نام اصلی=<br />
|نام مستعار=<br />
|لقب=<br />
|زادروز=۱۸۸۱م<br />
|تاریخ مرگ=۱۹۵۸م<br />
|دوره زندگی=<br />
|ملیت=امریکایی<br />
|محل زندگی=<br />
|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل در دانشگاه شیکاگو<br />
| شغل و تخصص اصلی =فیزیک دان<br />
|شغل و تخصص های دیگر=<br />
|سبک =<br />
|مکتب =<br />
|سمت =نشان دادن ماهیت موجی الکترونها را با آزمایش در ۱۹۲۷<br />
|جوایز و افتخارات =برنده جایزه نوبل فیزیک (۱۹۳۷)<br />
|آثار =<br />
|خویشاوندان سرشناس =<br />
|گروه مقاله =فیزیک و مکانیک<br />
|دوره =<br />
|فعالیت های مهم =<br />
|رشته =<br />
|پست تخصصی =<br />
|باشگاه =<br />
}}دِیْویسون، کلینْتون جوزِف (۱۸۸۱ـ۱۹۵۸)(Davisson, Clinton Joseph)<br/> [[File:20271100.jpg|thumb|دِيْويسون، کلينْتون جوزِف]] فیزیکدان امریکایی. در ۱۹۲۷ برای نخستین بار، ماهیت موجی الکترونها را با آزمایش نشان داد و به همین سبب جایزۀ نوبل فیزیک ۱۹۳۷ را دریافت کرد. این جایزه مشترکاً به او و جورج تامسون<ref>George Thomson </ref> اعطا شد. تامسون نیز مستقلاً در همین زمینه پژوهشهایی انجام داده بود. دیویسون در بلومینگتون<ref>Bloomington </ref> ایلینوی<ref>Illinois </ref> زاده شد و در دانشگاه شیکاگو درس خواند. از ۱۹۱۷ تا ۱۹۴۶، در شرکت وسترن الکتریک<ref>Western Electric Company </ref> مشغول بهکار بود. این شرکت بعدها تلفن بل<ref>Bell Telephone <br />
</ref> نامیده شد. دیویسون و لِستر گِرمِر<ref>Lester Germer </ref> (۱۸۹۶ـ۱۹۷۱) پراش الکترونها را کشف کردند. این کشف با نظریۀ فیزیکدان فرانسوی، لوئی دو بروی<ref>Louis de Broglie </ref>، سازگاری داشت که بنابر آن الکترونها و همۀ ذرات بنیادی دیگر میتوانند رفتار موجی داشته باشند. دیویسون و گرمر در آزمایشهای خود از تکبلوری از جنس نیکل استفاده کردند. در این بلور، که اتمهای نیکل در رئوس شبکهای مکعبی قرار داشتند، الکترونهایی با زاویۀ ۴۵ درجه نسبت به صفحۀ اتمها بر سطح خارجی بلور تابانده میشدند. آنها الکترونهایی با سرعت معلوم را به طرف این صفحه میفرستادند و الکترونهای گسیلشده را به کمک اتاقک فارادی<ref>Faraday chamber </ref> آشکارسازی میکردند. در ژانویۀ ۱۹۲۷، نتایج نشان داد که به ازای سرعت معینی از الکترونهای فرودی پراش اتفاق میافتد و باریکههای الکترونهای خروجی را میتوان با فاصلههای بینصفحهای مرتبط دانست. طول موج باریکهها تعیین شد و سپس، از این طول موج و سرعت معلوم الکترونها برای تأیید فرضیۀ دو بروی استفاده کردند. از پژوهش اول نتایجی بهدست آمد که یک تا دو درصد خطا داشت، ولی پژوهش روشمند بعدی منجر به نتایجی با سازگاری کامل شد. چندی بعد در همان سال، جورج تامسون، پسر جان جوزف تامسون<ref>John Joseph Thomson </ref>، در دانشگاه ابردین<ref>Aberdeen University</ref> اسکاتلند آزمایشهای مشابهی را با استفاده از برگههای فلزی بهانجام رساند. درپی آزمایشهای دیویسون و تامسون، دوگانگی موجـذرهای<ref> particle-wave duality </ref> ذرات زیراتمی<ref>subatomic particles<br />
</ref> بیهیچ تردیدی پذیرفته شد.<br />
<br />
&nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]</div>Reza rouzbahani