https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AF%DB%8C%D9%88%DB%8C%DB%8C%D8%8C_%D8%AC%D8%A7%D9%86_%28%DB%B1%DB%B8%DB%B5%DB%B9%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B5%DB%B2%29دیویی، جان (۱۸۵۹ـ۱۹۵۲) - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-18T17:00:33Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AF%DB%8C%D9%88%DB%8C%DB%8C%D8%8C_%D8%AC%D8%A7%D9%86_(%DB%B1%DB%B8%DB%B5%DB%B9%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B5%DB%B2)&diff=1258905&oldid=prevReza rouzbahani در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
{{جعبه زندگینامه<br />
|عنوان =جان دیویی<br />
|نام =John Dewey <br />
|نام دیگر=<br />
|نام اصلی=<br />
|نام مستعار=<br />
|لقب=<br />
|زادروز=۱۸۵۹م<br />
|تاریخ مرگ=۱۹۵۲م<br />
|دوره زندگی=<br />
|ملیت=امریکایی<br />
|محل زندگی=<br />
|تحصیلات و محل تحصیل=دکتری دانشگاه جان هاپکینز<br />
| شغل و تخصص اصلی =فیلسوف<br />
|شغل و تخصص های دیگر=روان شناس<br />
|سبک =<br />
|مکتب =<br />
|سمت = ریاست جامعه روانشناسی امریکا در ۱۸۹۹، تدریس فلسفه در دانشگاه میشیگان (۱۸۸۴) و در دانشگاه مینه سوتا (۱۸۸۸)<br />
|جوایز و افتخارات =استاد افتخاری دانشگاه کلمبیا تا ۱۹۳۹<br />
|آثار =مفهوم قوس بازتاب در روانشناسی (۱۸۹۶)؛ چگونه می اندیشیم (۱۹۱۰)؛ دموکراسی و تربیت (۱۹۱۶)<br />
|خویشاوندان سرشناس =<br />
|گروه مقاله =روانشناسی و روانپزشکی<br />
|دوره =<br />
|فعالیت های مهم =<br />
|رشته =<br />
|پست تخصصی =<br />
|باشگاه =<br />
}}دیویی، جان (۱۸۵۹ـ۱۹۵۲)(Dewey, John)<br/> [[File:20271200.jpg|thumb|ديويي، جان]] فیلسوف، متخصص تعلیم و تربیت و روانشناس امریکایی. در ۱۸۷۹ از دانشگاه ورمانت<ref>Vermont </ref> فارغالتحصیل شد و در ۱۸۸۴ از دانشگاه جان هاپکینز<ref>John Hopkins</ref> دانشنامۀ دکتری گرفت. جی استنلی هال<ref> G Stanley Hall </ref>، از بنیادگذاران روانشناسی تجربی، و چارلز ساندرس پِرْس<ref>Charles Sanders Peirce </ref> از استادانش بودند. اما دیویی بیشتر به اندیشۀ فلسفی آلمانی، بهخصوص به خصلت وحدتبخش و منسجم ایدئالیسم<ref>idealism</ref> هگل<ref> Hegel </ref> علاقهمند بود که در نقطۀ مقابل تجربهگرایی انگلیسی قرار داشت. دیویی نخست در دانشگاه میشیگان (۱۸۸۴) و سپس در دانشگاه مینهسوتا<ref>University of Minnesota </ref> (۱۸۸۸) فلسفه تدریس کرد. در ۱۸۸۹ به دانشگاه میشیگان بازگشت. در ۱۸۹۴ به ریاست گروه فلسفه، روانشناسی و علم تربیت<ref>pedagogy </ref> دانشگاه شیکاگو رسید. در این دانشگاه به اصلاح نظریه و فعالیتهای آموزشی سخت علاقهمند شد و اصول آموزشی خود را در مدرسۀ مشهور آزمایشگاهی تجربی، موسوم به مدرسۀ دیویی، که در ۱۸۹۶ به همت دانشگاه شیکاگو تأسیس شد، به آزمایش نهاد. این اصول بهجای تأکید بر اجرای برنامههای درسی رسمی، بر یادگیری از راه فعالیتهای گوناگون تأکید داشتند. اثر تأثیرگذار و ماندگار او با عنوان ''مدرسه و جامعه''<ref>''The School and Society'' </ref> (۱۸۹۹) روش و برنامۀ درسی مدرسه را بهگونهای تعریف میکرد که رشد کودک در آن دغدغۀ اصلی بود. دیویی در ۱۸۹۹ به ریاست جامعۀ روانشناسی امریکا<ref>American Psychological Association</ref> برگزیده شد و در ۱۹۰۵ به مقام ریاست جامعۀ فلسفی امریکا<ref> Philosophical Association</ref> نایل آمد. از ۱۹۰۴ تا ۱۹۳۰ در دانشگاه کلمبیا تدریس کرد و پس از بازنشستگی (۱۹۳۰)، تا ۱۹۳۹ استاد افتخاری بود. دیویی از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۱ در چین و ژاپن سخنرانیهایی ایراد کرد و در ۱۹۲۸ از مدارس اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بازدید کرد. دربارۀ مسائل اجتماعی و بحرانهای رویاروی دموکراسی صنعتی امریکا مقالاتی برای عامۀ مردم منتشر کرد. دیویی برای تحقّق بسیاری از اهداف آزادیخواهانه کوشید و در سازمانهای مدنی و مسائل ملی متعدد مشارکت داشت و نقش رهبری ایفا کرد و یکی از بنیادگذاران مدرسۀ جدید پژوهش اجتماعی<ref> New School for Social Research</ref> شهر نیویورک در ۱۹۱۹ بود. دیویی در نخستین کتابش، ''روانشناسی''<ref> ''Psychology''</ref> (۱۸۸۷)، کوشید ایدئالیسم فلسفی خود را با روانشناسی فیزیولوژیکی جدید هال تلفیق کند. با چاپ کتاب&nbsp;''اصول روانشناسی''<ref> ''Principles of Psychology''</ref> (۱۸۹''۰'') ویلیام جیمز<ref> William James</ref> و بعضی مقالات تأثیرگذار و دورانساز پرس در نشریۀ ''مونیست''<ref> Monist </ref>&nbsp;(۱۸۹۱) و تحت تأثیر داروینیسم<ref>Darvinism </ref> و آثار همکارش جورج هربرت مید<ref>George Herbert Mead</ref>، نوشتههای روانشناختی دیویی دچار تغییر شد: از این پس «خود» معنوی را در چارچوبی اجتماعی و رفتاری و بهمثابۀ مداری از فعالیتهای آلی هدفمند میدید. مقالۀ او با عنوان «مفهوم قوس بازتاب در روانشناسی<ref> ''The Reflex Arc Concept in Psychology''</ref>» (۱۸۹۶) یکی از منابع درجۀ اول جنبش روانشناسی کارکردی است که محرک و پاسخ را بهعنوان کارکردهایی بههمپیوسته برای هماهنگی و هدایت آلی در نظر میگیرد. دیویی پیامدها و مصادیق این دیدگاه را در نوشتههای مختلفی دربارۀ روانشناسی اجتماعی و تربیتی و فلسفه، بهخصوص در ''چگونه میاندیشیم''<ref> ''How We Think ''</ref> (۱۹۱۰) و اثر پرنفوذش ''دموکراسی و تربیت''<ref>''Democracy and Education''</ref> (۱۹۱۶) شرح و بسط داد. اثر اخیر بهترین معرف آموزههای فلسفی و تربیتی او و محرک جنبش تربیتی پیشرو در دهۀ ۱۹۳۰ است. دیویی در پژوهشهای روانشناسی، اخلاقی و فلسفۀ اجتماعیاش به تحلیل جنبههای منطقی اندیشه و عمل میپردازد. اندیشه از پیدایش مسئله ناشی میشود و حاصل عدم توازن آلی و تعارض است، عمل متفکرانه به حل این مسائل معطوف است و بنابراین ابزاری است برای ایجاد حقیقت که همان حل رضایتبخش و مطمئن یک مسئله است. این رویکردِ ابزارگرا نسخۀ پراگماتیسم<ref> Pragmatism </ref> دیویی است که جیمز و پرس در آن با او همعقیده بودند. در آن زمان پراگماتیسم بانفوذترین فلسفه در ایالات متحده بود. دیویی این وجه از اندیشۀ خود را در ''مقالاتی دربارۀ منطق تجربی''<ref>''Essays in Exprimental Logic''</ref> (۱۹۱۶) و ''سرشت و رفتار بشری''<ref> ''Human Nature and Conduct''</ref> (۱۹۲۲) مطرح کرد و در&nbsp;''منطق: نظریۀ پژوهش''<ref> ''Logics: The Theory of Inquiry''</ref> (۱۹۳۸) بسط داد. او دربارۀ نظریۀ تجربی رفتار هوشمندانه<ref> theory of intelligent conduct </ref>، یا پژوهش، که در تجربۀ اخلاقی و زیباشناختی حاضر است، در آثاری نظیر''اخلاق''<ref>''Ethics''</ref> (همراه با جِی اچ تافتز<ref> J H Tufts</ref> ۱۹۰۸) و&nbsp;''نظریۀ ارزشگذاری''<ref> ''Theory of Valuation''</ref> (۱۹۳۹) و ''هنر بهمثابۀ تجربه''<ref> ''Art as Experience''</ref> (۱۹۳۴) بحث کرد. فلسفۀ دیویی میکوشید نشان دهد که چگونه نتایج علم بر ارزشهای هدایتکنندۀ رفتار انسانی تأثیر میگذارد. دیویی نظریۀ طبیعیگرایانۀ گستردهای دربارۀ وجود (اگزیستانس) صورتبندی کرد که محتاج هیچگونه مفروضات یا نتایج ماوراءطبیعی نبود. کتاب ''تجربه و طبیعت''<ref> ''Experience and Nature''</ref> (۱۹۲۵) مهمترین کوشش او در عرضۀ تحلیل و توصیفی مابعدالطبیعی از تجربۀ تفکر است که در رویدادهای طبیعی ریشه دارد و ثمرۀ آن ارتباطات، علم، ارزش و هنر است. دامنۀ گسترده و گوناگونی آثار دیویی و تأثیرش بر فلسفه، زیباشناسی، تعلیم و تربیت، نظریۀ حقوقی و سیاسی و علوم اجتماعی قرن ۲۰، او را درشمار فلاسفۀ بزرگ قرار داده است. از دیگر آثارش: ''مسائل آدمیان'' (۱۹۴۶)؛ ''جستوجو برای یقین'' (۱۹۲۶)؛ ''نوسازی در فلسفه'' (۱۹۲۰).<br />
<br />
&nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:آموزش و پرورش و اخلاق]] [[Category:آثار و اشخاص، اصطلاحات و مفاهیم]] [[Category:روانشناسی و روانپزشکی]] [[Category:اشخاص و اماکن]] [[Category:فلسفه ، منطق و کلام]] [[Category:فلسفه غرب – اشخاص، آثار و مکاتب]]</div>Reza rouzbahani