https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B1%D8%A7%D9%87_%D8%A8%DB%8C_%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85_%28%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%29راه بی سرانجام (کتاب) - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-18T19:33:20Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87_%D8%A8%DB%8C_%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8)&diff=2010229798&oldid=prevMohammadi3 در ۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۳۸2025-04-23T22:38:27Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۳۸</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l11">خط ۱۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کتاب مجموعهای از 6 متن است به نامهای منشأ اثر هنری (نوشته شده در حدود 1935- 1936م)، عصر «جهانبینیها» (یا: عصر تصویر جهان/ 1938م)، هگل و مفهوم تجربۀ او (1942- 1943م)، سخن نیچه: «خدا مرده است» (1943م)، چرا شاعران (1946م) و گفتار آناکسیماندروس (1946م). از این 6 متن، متن نخست در سال 1961م توسط هایدگر بازبینی و تکمیل شده است. این 6 متن اگرچه در نگاه اول، پراکنده به نظر میرسند، اما جمله پیرامون یک موضوع واحد میچرخند: فلسفه، یعنی فلسفۀ مابعدالطبیعه، و تاریخ آن. در واقع، در نظر هایدگر بیهوده است که بخواهیم دربارۀ مسألهای از «مسائل کنونی» موضعگیری کنیم، بیآنکه قبلاً دربارۀ تلویحی که هر «امر کنونی»ای در بر دارد تفحص کنیم. زیرا این تلویح دقیقاً تاریخ مابعدالطبیعۀ غربی در تمامیت آن است. به این معنی، ترتیب این متون خود گویاست: از متهورانهترین متن، یعنی متن اول که میکوشد تا از تفکر مابعدالطبیعی خلاص شود، به استوارترین متن (یعنی آخرین متن) میرسیم که به آخرین سرچشمههای اندیشه بازمیگردد؛ با طی طریقی دوگانه که ثمرۀ آن مساحی قلمرو تاریخ مابعدالطبیعه، چه در گستره و چه ژرفای آن است. </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کتاب مجموعهای از 6 متن است به نامهای منشأ اثر هنری (نوشته شده در حدود 1935- 1936م)، عصر «جهانبینیها» (یا: عصر تصویر جهان/ 1938م)، هگل و مفهوم تجربۀ او (1942- 1943م)، سخن نیچه: «خدا مرده است» (1943م)، چرا شاعران (1946م) و گفتار آناکسیماندروس (1946م). از این 6 متن، متن نخست در سال 1961م توسط هایدگر بازبینی و تکمیل شده است. این 6 متن اگرچه در نگاه اول، پراکنده به نظر میرسند، اما جمله پیرامون یک موضوع واحد میچرخند: فلسفه، یعنی فلسفۀ مابعدالطبیعه، و تاریخ آن. در واقع، در نظر هایدگر بیهوده است که بخواهیم دربارۀ مسألهای از «مسائل کنونی» موضعگیری کنیم، بیآنکه قبلاً دربارۀ تلویحی که هر «امر کنونی»ای در بر دارد تفحص کنیم. زیرا این تلویح دقیقاً تاریخ مابعدالطبیعۀ غربی در تمامیت آن است. به این معنی، ترتیب این متون خود گویاست: از متهورانهترین متن، یعنی متن اول که میکوشد تا از تفکر مابعدالطبیعی خلاص شود، به استوارترین متن (یعنی آخرین متن) میرسیم که به آخرین سرچشمههای اندیشه بازمیگردد؛ با طی طریقی دوگانه که ثمرۀ آن مساحی قلمرو تاریخ مابعدالطبیعه، چه در گستره و چه ژرفای آن است. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>«منشأ اثر هنری» نشاندهندۀ موضوع کوشش هایدگر برای «اندیشیدن» هنر، یعنی برای درک این حالت رفیع تجلی هستی، بیرون از کلیۀ مقولاتی است که سنت مابعدالطبیعی و زیباییشناسی آن ساخته و پرداخته است. «عصر تصویر جهان» میکوشد تا عصر ما (عصر جدید) را با ابتدا کردن به تلویحی که مابعدالطبیعۀ غربی آن را میسازد مشخص کند. این کمال، به نوبۀ خود، در متن سوم ([[هگل، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گیورگ </del>ویلهلم فریدریش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(۱۷۷۰ـ۱۸۳۱)</del>|هگل]] و مفهوم تجربۀ او) به مناسبت بررسی عمیق مقدمه بر ''پدیدارشناسی روح''<ref>''Phänomenologie des Geistes''</ref>، به طور مستقیم و آشکار در نظر گرفته شده است. تأمل دربارۀ سخن [[نیچه، فریدریش ویلهلم (۱۸۴۴ـ۱۹۰۰)|نیچه]] که میگوید «خدا مرده است» و به نوعی مهر پایان بر مابعدالطبیعه میزند، اجازه میدهد که در پرتو تبیین آخرین نظام فلسفی غرب، به مفهوم نیچهای [[هیچ انگاری|نیهیلیسم]] بازگردد و وضع ما را در لحظۀ کنونی تاریخ ارزشیابی کند. متن بعدی که عنوانش از شعری از [[هولدرلین، فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۴۳)|هولدرلین]] (با عنوان ''نان و شراب'') اخذ شده، در 29 دسامبر 1946م (بیستمین سالگرد [[راینر ماریا ریلکه]]) به یاد ریلکه ایراد شده است. آخرین متن که بلندترین متن کتاب هم هست، به تأمل دربارۀ نخستین متن فلسفی، یعنی گفتار [[آناکسیماندروس|آناکسیماندروس ملطی]]، میپردازد. </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>«منشأ اثر هنری» نشاندهندۀ موضوع کوشش هایدگر برای «اندیشیدن» هنر، یعنی برای درک این حالت رفیع تجلی هستی، بیرون از کلیۀ مقولاتی است که سنت مابعدالطبیعی و زیباییشناسی آن ساخته و پرداخته است. «عصر تصویر جهان» میکوشد تا عصر ما (عصر جدید) را با ابتدا کردن به تلویحی که مابعدالطبیعۀ غربی آن را میسازد مشخص کند. این کمال، به نوبۀ خود، در متن سوم ([[هگل، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گئورگ </ins>ویلهلم فریدریش|هگل]] و مفهوم تجربۀ او) به مناسبت بررسی عمیق مقدمه بر ''پدیدارشناسی روح''<ref>''Phänomenologie des Geistes''</ref>، به طور مستقیم و آشکار در نظر گرفته شده است. تأمل دربارۀ سخن [[نیچه، فریدریش ویلهلم (۱۸۴۴ـ۱۹۰۰)|نیچه]] که میگوید «خدا مرده است» و به نوعی مهر پایان بر مابعدالطبیعه میزند، اجازه میدهد که در پرتو تبیین آخرین نظام فلسفی غرب، به مفهوم نیچهای [[هیچ انگاری|نیهیلیسم]] بازگردد و وضع ما را در لحظۀ کنونی تاریخ ارزشیابی کند. متن بعدی که عنوانش از شعری از [[هولدرلین، فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۴۳)|هولدرلین]] (با عنوان ''نان و شراب'') اخذ شده، در 29 دسامبر 1946م (بیستمین سالگرد [[راینر ماریا ریلکه]]) به یاد ریلکه ایراد شده است. آخرین متن که بلندترین متن کتاب هم هست، به تأمل دربارۀ نخستین متن فلسفی، یعنی گفتار [[آناکسیماندروس|آناکسیماندروس ملطی]]، میپردازد. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
</table>Mohammadi3https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87_%D8%A8%DB%8C_%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8)&diff=2010187238&oldid=prevMohammadi3 در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۵2024-09-11T18:45:47Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۵</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:2042164455.jpg|جایگزین=نسخهای از کتاب|بندانگشتی|320x320پیکسل|نسخهای از کتاب]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:2042164455.jpg|جایگزین=نسخهای از کتاب|بندانگشتی|320x320پیکسل|نسخهای از کتاب]]</div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">راه بیسرانجام (کتاب)</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: ''کورهراههای جنگلی''/ به آلمانی: ''Holzwege'') کتابی از [[مارتین هایدگر]]، به آلمانی. در آلمانی، کلمۀ holzwege لفظاً یعنی راههای جنگلی؛ اما معنای اصطلاحی آن بیراههها و راههایی است که برای چوب جمع کردن در آنها پرسه میزنند. هایدگر این کلمه را به مثابه استعارهای برای توضیح معنای اندیشیدن یا تفکر به کار میبرد و در فلسفۀ وی مراد از ایدهها و تفکرات شخص خود اوست که چونان کورهراههای جنگلی میتوان در آنها قدم زد و آنگاه ماند یا برگشت. گمان میرود که هایدگر نوشتارهای مفصل این کتاب را چون راههای بیسرانجامی میداند که صرفاً مسالۀ طی کردن آنها مهم و مطرح است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: ''کورهراههای جنگلی''/ به آلمانی: ''Holzwege'') کتابی از [[مارتین هایدگر]]، به آلمانی. در آلمانی، کلمۀ holzwege لفظاً یعنی راههای جنگلی؛ اما معنای اصطلاحی آن بیراههها و راههایی است که برای چوب جمع کردن در آنها پرسه میزنند. هایدگر این کلمه را به مثابه استعارهای برای توضیح معنای اندیشیدن یا تفکر به کار میبرد و در فلسفۀ وی مراد از ایدهها و تفکرات شخص خود اوست که چونان کورهراههای جنگلی میتوان در آنها قدم زد و آنگاه ماند یا برگشت. گمان میرود که هایدگر نوشتارهای مفصل این کتاب را چون راههای بیسرانجامی میداند که صرفاً مسالۀ طی کردن آنها مهم و مطرح است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l7">خط ۷:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۹:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''توصیف کتاب'''</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''توصیف کتاب'''</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کتاب مجموعهای از 6 متن است به نامهای منشأ اثر هنری (نوشته شده در حدود 1935- <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1936</del>)، عصر «جهانبینیها» (یا: عصر تصویر جهان/ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1938</del>)، هگل و مفهوم تجربۀ او (1942- <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1943</del>)، سخن نیچه: «خدا مرده است» (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1943</del>)، چرا شاعران (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1946</del>) و گفتار آناکسیماندروس (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1946</del>). از این 6 متن، متن نخست در سال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1961 </del>توسط هایدگر بازبینی و تکمیل شده است. این 6 متن اگرچه در نگاه اول، پراکنده به نظر میرسند، اما جمله پیرامون یک موضوع واحد میچرخند: فلسفه، یعنی فلسفۀ مابعدالطبیعه، و تاریخ آن. در واقع، در نظر هایدگر بیهوده است که بخواهیم دربارۀ مسألهای از «مسائل کنونی» موضعگیری کنیم، بیآنکه قبلاً دربارۀ تلویحی که هر «امر کنونی»ای در بر دارد تفحص کنیم. زیرا این تلویح دقیقاً تاریخ مابعدالطبیعۀ غربی در تمامیت آن است. به این معنی، ترتیب این متون خود گویاست: از متهورانهترین متن، یعنی متن اول که میکوشد تا از تفکر مابعدالطبیعی خلاص شود، به استوارترین متن (یعنی آخرین متن) میرسیم که به آخرین سرچشمههای اندیشه بازمیگردد؛ با طی طریقی دوگانه که ثمرۀ آن مساحی قلمرو تاریخ مابعدالطبیعه، چه در گستره و چه ژرفای آن است. </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کتاب مجموعهای از 6 متن است به نامهای منشأ اثر هنری (نوشته شده در حدود 1935- <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1936م</ins>)، عصر «جهانبینیها» (یا: عصر تصویر جهان/ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1938م</ins>)، هگل و مفهوم تجربۀ او (1942- <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1943م</ins>)، سخن نیچه: «خدا مرده است» (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1943م</ins>)، چرا شاعران (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1946م</ins>) و گفتار آناکسیماندروس (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1946م</ins>). از این 6 متن، متن نخست در سال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1961م </ins>توسط هایدگر بازبینی و تکمیل شده است. این 6 متن اگرچه در نگاه اول، پراکنده به نظر میرسند، اما جمله پیرامون یک موضوع واحد میچرخند: فلسفه، یعنی فلسفۀ مابعدالطبیعه، و تاریخ آن. در واقع، در نظر هایدگر بیهوده است که بخواهیم دربارۀ مسألهای از «مسائل کنونی» موضعگیری کنیم، بیآنکه قبلاً دربارۀ تلویحی که هر «امر کنونی»ای در بر دارد تفحص کنیم. زیرا این تلویح دقیقاً تاریخ مابعدالطبیعۀ غربی در تمامیت آن است. به این معنی، ترتیب این متون خود گویاست: از متهورانهترین متن، یعنی متن اول که میکوشد تا از تفکر مابعدالطبیعی خلاص شود، به استوارترین متن (یعنی آخرین متن) میرسیم که به آخرین سرچشمههای اندیشه بازمیگردد؛ با طی طریقی دوگانه که ثمرۀ آن مساحی قلمرو تاریخ مابعدالطبیعه، چه در گستره و چه ژرفای آن است. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>«منشأ اثر هنری» نشاندهندۀ موضوع کوشش هایدگر برای «اندیشیدن» هنر، یعنی برای درک این حالت رفیع تجلی هستی، بیرون از کلیۀ مقولاتی است که سنت مابعدالطبیعی و زیباییشناسی آن ساخته و پرداخته است. «عصر تصویر جهان» میکوشد تا عصر ما (عصر جدید) را با ابتدا کردن به تلویحی که مابعدالطبیعۀ غربی آن را میسازد مشخص کند. این کمال، به نوبۀ خود، در متن سوم ([[هگل، گیورگ ویلهلم فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۳۱)|هگل]] و مفهوم تجربۀ او) به مناسبت بررسی عمیق مقدمه بر ''پدیدارشناسی روح''<ref>''Phänomenologie des Geistes''</ref>، به طور مستقیم و آشکار در نظر گرفته شده است. تأمل دربارۀ سخن [[نیچه، فریدریش ویلهلم (۱۸۴۴ـ۱۹۰۰)|نیچه]] که میگوید «خدا مرده است» و به نوعی مهر پایان بر مابعدالطبیعه میزند، اجازه میدهد که در پرتو تبیین آخرین نظام فلسفی غرب، به مفهوم نیچهای [[هیچ انگاری|نیهیلیسم]] بازگردد و وضع ما را در لحظۀ کنونی تاریخ ارزشیابی کند. متن بعدی که عنوانش از شعری از [[هولدرلین، فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۴۳)|هولدرلین]] (با عنوان ''نان و شراب'') اخذ شده، در 29 دسامبر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1946 </del>(بیستمین سالگرد [[راینر ماریا ریلکه]]) به یاد ریلکه ایراد شده است. آخرین متن که بلندترین متن کتاب هم هست، به تأمل دربارۀ نخستین متن فلسفی، یعنی گفتار [[آناکسیماندروس|آناکسیماندروس ملطی]]، میپردازد. </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>«منشأ اثر هنری» نشاندهندۀ موضوع کوشش هایدگر برای «اندیشیدن» هنر، یعنی برای درک این حالت رفیع تجلی هستی، بیرون از کلیۀ مقولاتی است که سنت مابعدالطبیعی و زیباییشناسی آن ساخته و پرداخته است. «عصر تصویر جهان» میکوشد تا عصر ما (عصر جدید) را با ابتدا کردن به تلویحی که مابعدالطبیعۀ غربی آن را میسازد مشخص کند. این کمال، به نوبۀ خود، در متن سوم ([[هگل، گیورگ ویلهلم فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۳۱)|هگل]] و مفهوم تجربۀ او) به مناسبت بررسی عمیق مقدمه بر ''پدیدارشناسی روح''<ref>''Phänomenologie des Geistes''</ref>، به طور مستقیم و آشکار در نظر گرفته شده است. تأمل دربارۀ سخن [[نیچه، فریدریش ویلهلم (۱۸۴۴ـ۱۹۰۰)|نیچه]] که میگوید «خدا مرده است» و به نوعی مهر پایان بر مابعدالطبیعه میزند، اجازه میدهد که در پرتو تبیین آخرین نظام فلسفی غرب، به مفهوم نیچهای [[هیچ انگاری|نیهیلیسم]] بازگردد و وضع ما را در لحظۀ کنونی تاریخ ارزشیابی کند. متن بعدی که عنوانش از شعری از [[هولدرلین، فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۴۳)|هولدرلین]] (با عنوان ''نان و شراب'') اخذ شده، در 29 دسامبر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1946م </ins>(بیستمین سالگرد [[راینر ماریا ریلکه]]) به یاد ریلکه ایراد شده است. آخرین متن که بلندترین متن کتاب هم هست، به تأمل دربارۀ نخستین متن فلسفی، یعنی گفتار [[آناکسیماندروس|آناکسیماندروس ملطی]]، میپردازد. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
</table>Mohammadi3https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87_%D8%A8%DB%8C_%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8)&diff=2010187237&oldid=prevMohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ راه بیسرانجام (کتاب) را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به راه بی سرانجام (کتاب) منتقل کرد2024-09-11T18:45:04Z<p>Mohammadi3 صفحهٔ <a href="/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87_%D8%A8%DB%8C%E2%80%8C%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8)&action=edit&redlink=1" class="new" title="راه بیسرانجام (کتاب) (صفحه وجود ندارد)">راه بیسرانجام (کتاب)</a> را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به <a href="/index.php/%D8%B1%D8%A7%D9%87_%D8%A8%DB%8C_%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8)" title="راه بی سرانجام (کتاب)">راه بی سرانجام (کتاب)</a> منتقل کرد</p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۵</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-notice" lang="fa"><div class="mw-diff-empty">(بدون تفاوت)</div>
</td></tr></table>Mohammadi3https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87_%D8%A8%DB%8C_%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8)&diff=2010130712&oldid=prevReza rouzbahani در ۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۲۳2022-02-05T20:23:29Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۲۳</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:2042164455.jpg|جایگزین=نسخهای از کتاب|بندانگشتی|320x320پیکسل|نسخهای از کتاب]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:2042164455.jpg|جایگزین=نسخهای از کتاب|بندانگشتی|320x320پیکسل|نسخهای از کتاب]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: کورهراههای جنگلی/ به آلمانی: ''Holzwege'') کتابی از [[مارتین هایدگر]]، به آلمانی. در آلمانی، کلمۀ holzwege لفظاً یعنی راههای جنگلی؛ اما معنای اصطلاحی آن بیراههها و راههایی است که برای چوب جمع کردن در آنها پرسه میزنند. هایدگر این کلمه را به مثابه استعارهای برای توضیح معنای اندیشیدن یا تفکر به کار میبرد و در فلسفۀ وی مراد از ایدهها و تفکرات شخص خود اوست که چونان کورهراههای جنگلی میتوان در آنها قدم زد و آنگاه ماند یا برگشت. گمان میرود که هایدگر نوشتارهای مفصل این کتاب را چون راههای بیسرانجامی میداند که صرفاً مسالۀ طی کردن آنها مهم و مطرح است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">''</ins>کورهراههای جنگلی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">''</ins>/ به آلمانی: ''Holzwege'') کتابی از [[مارتین هایدگر]]، به آلمانی. در آلمانی، کلمۀ holzwege لفظاً یعنی راههای جنگلی؛ اما معنای اصطلاحی آن بیراههها و راههایی است که برای چوب جمع کردن در آنها پرسه میزنند. هایدگر این کلمه را به مثابه استعارهای برای توضیح معنای اندیشیدن یا تفکر به کار میبرد و در فلسفۀ وی مراد از ایدهها و تفکرات شخص خود اوست که چونان کورهراههای جنگلی میتوان در آنها قدم زد و آنگاه ماند یا برگشت. گمان میرود که هایدگر نوشتارهای مفصل این کتاب را چون راههای بیسرانجامی میداند که صرفاً مسالۀ طی کردن آنها مهم و مطرح است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کتاب که مشتمل بر 6 متن بلند است، نخستین بار در سال 1950م به صورت یک مجموعه انتشار یافت و برگردان فارسی آن نیز در سال 1378ش (به قلم منوچهر اسدی) تحت عنوان ''راههای جنگلی''، توسط نشر «درج» در تهران منتشر شده است. ترجمۀ مذکور شامل این فصلهاست: «سرچشمه اثر هنری»، «تصویر عالم عصر جدید»، «مفهوم تجربه از نظرگاه هگل»، «کلام نیچه<span> </span>:خدا مرده است»، «به چه کار میآیند شاعران...؟» و «کلام آناکسیمندر».</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کتاب که مشتمل بر 6 متن بلند است، نخستین بار در سال 1950م به صورت یک مجموعه انتشار یافت و برگردان فارسی آن نیز در سال 1378ش (به قلم منوچهر اسدی) تحت عنوان ''راههای جنگلی''، توسط نشر «درج» در تهران منتشر شده است. ترجمۀ مذکور شامل این فصلهاست: «سرچشمه اثر هنری»، «تصویر عالم عصر جدید»، «مفهوم تجربه از نظرگاه هگل»، «کلام نیچه<span> </span>:خدا مرده است»، «به چه کار میآیند شاعران...؟» و «کلام آناکسیمندر».</div></td></tr>
</table>Reza rouzbahanihttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87_%D8%A8%DB%8C_%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8)&diff=2010130711&oldid=prevReza rouzbahani در ۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۱۳2022-02-05T18:13:36Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۱۳</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:2042164455.jpg|جایگزین=نسخهای از کتاب|بندانگشتی|320x320پیکسل|نسخهای از کتاب]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:2042164455.jpg|جایگزین=نسخهای از کتاب|بندانگشتی|320x320پیکسل|نسخهای از کتاب]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: کورهراههای جنگلی/ به آلمانی: ''Holzwege'') کتابی از [[مارتین هایدگر]]، به آلمانی. در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آلمانی </del>کلمۀ holzwege لفظاً یعنی راههای جنگلی؛ اما معنای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کاربردی </del>آن بیراههها و راههایی است که برای چوب جمع کردن در آنها پرسه میزنند. هایدگر این کلمه را به مثابه استعارهای برای توضیح معنای اندیشیدن یا تفکر به کار میبرد و در فلسفۀ وی مراد از ایدهها و تفکرات شخص خود اوست که چونان کورهراههای جنگلی میتوان در آنها قدم زد و آنگاه ماند یا برگشت.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: کورهراههای جنگلی/ به آلمانی: ''Holzwege'') کتابی از [[مارتین هایدگر]]، به آلمانی. در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آلمانی، </ins>کلمۀ holzwege لفظاً یعنی راههای جنگلی؛ اما معنای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اصطلاحی </ins>آن بیراههها و راههایی است که برای چوب جمع کردن در آنها پرسه میزنند. هایدگر این کلمه را به مثابه استعارهای برای توضیح معنای اندیشیدن یا تفکر به کار میبرد و در فلسفۀ وی مراد از ایدهها و تفکرات شخص خود اوست که چونان کورهراههای جنگلی میتوان در آنها قدم زد و آنگاه ماند یا برگشت<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. گمان میرود که هایدگر نوشتارهای مفصل این کتاب را چون راههای بیسرانجامی میداند که صرفاً مسالۀ طی کردن آنها مهم و مطرح است</ins>.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کتاب که مشتمل بر 6 متن بلند است، نخستین بار در سال 1950م به صورت یک مجموعه انتشار یافت و برگردان فارسی آن نیز در سال 1378ش (به قلم منوچهر اسدی) تحت عنوان ''راههای جنگلی''، توسط نشر «درج» در تهران منتشر شده است. ترجمۀ مذکور شامل این فصلهاست: «سرچشمه اثر هنری»، «تصویر عالم عصر جدید»، «مفهوم تجربه از نظرگاه هگل»، «کلام نیچه<span> </span>:خدا مرده است»، «به چه کار میآیند شاعران...؟» و «کلام آناکسیمندر».</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کتاب که مشتمل بر 6 متن بلند است، نخستین بار در سال 1950م به صورت یک مجموعه انتشار یافت و برگردان فارسی آن نیز در سال 1378ش (به قلم منوچهر اسدی) تحت عنوان ''راههای جنگلی''، توسط نشر «درج» در تهران منتشر شده است. ترجمۀ مذکور شامل این فصلهاست: «سرچشمه اثر هنری»، «تصویر عالم عصر جدید»، «مفهوم تجربه از نظرگاه هگل»، «کلام نیچه<span> </span>:خدا مرده است»، «به چه کار میآیند شاعران...؟» و «کلام آناکسیمندر».</div></td></tr>
</table>Reza rouzbahanihttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87_%D8%A8%DB%8C_%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8)&diff=2010130710&oldid=prevReza rouzbahani در ۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۰۹2022-02-05T18:09:52Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۰۹</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:2042164455.jpg|جایگزین=نسخهای از کتاب|بندانگشتی|320x320پیکسل|نسخهای از کتاب]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:2042164455.jpg|جایگزین=نسخهای از کتاب|بندانگشتی|320x320پیکسل|نسخهای از کتاب]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: کورهراههای جنگلی/ به آلمانی: ''Holzwege'') کتابی از [[مارتین هایدگر]]، به آلمانی. در آلمانی کلمۀ holzwege لفظاً یعنی راههای جنگلی؛ اما معنای کاربردی آن بیراههها و راههایی است که برای چوب جمع کردن در آنها پرسه میزنند. هایدگر این کلمه را به مثابه استعارهای برای توضیح معنای اندیشیدن یا تفکر به کار میبرد و در فلسفۀ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خود آن را </del>مراد از ایدهها و تفکرات <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شخصیاش گرفته </del>که <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بحث در صحت و سقم آنها به خوانش مخاطب بسته است. براین اساس او عقاید خود را </del>چونان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کورهراههایی میداند که </del>میتوان در آنها قدم زد و آنگاه ماند یا برگشت.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: کورهراههای جنگلی/ به آلمانی: ''Holzwege'') کتابی از [[مارتین هایدگر]]، به آلمانی. در آلمانی کلمۀ holzwege لفظاً یعنی راههای جنگلی؛ اما معنای کاربردی آن بیراههها و راههایی است که برای چوب جمع کردن در آنها پرسه میزنند. هایدگر این کلمه را به مثابه استعارهای برای توضیح معنای اندیشیدن یا تفکر به کار میبرد و در فلسفۀ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وی </ins>مراد از ایدهها و تفکرات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شخص خود اوست </ins>که چونان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کورهراههای جنگلی </ins>میتوان در آنها قدم زد و آنگاه ماند یا برگشت.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کتاب که مشتمل بر 6 متن بلند است، نخستین بار در سال 1950م به صورت یک مجموعه انتشار یافت و برگردان فارسی آن نیز در سال 1378ش (به قلم منوچهر اسدی) تحت عنوان ''راههای جنگلی''، توسط نشر «درج» در تهران منتشر شده است. ترجمۀ مذکور شامل این فصلهاست: «سرچشمه اثر هنری»، «تصویر عالم عصر جدید»، «مفهوم تجربه از نظرگاه هگل»، «کلام نیچه<span> </span>:خدا مرده است»، «به چه کار میآیند شاعران...؟» و «کلام آناکسیمندر».</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کتاب که مشتمل بر 6 متن بلند است، نخستین بار در سال 1950م به صورت یک مجموعه انتشار یافت و برگردان فارسی آن نیز در سال 1378ش (به قلم منوچهر اسدی) تحت عنوان ''راههای جنگلی''، توسط نشر «درج» در تهران منتشر شده است. ترجمۀ مذکور شامل این فصلهاست: «سرچشمه اثر هنری»، «تصویر عالم عصر جدید»، «مفهوم تجربه از نظرگاه هگل»، «کلام نیچه<span> </span>:خدا مرده است»، «به چه کار میآیند شاعران...؟» و «کلام آناکسیمندر».</div></td></tr>
</table>Reza rouzbahanihttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87_%D8%A8%DB%8C_%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8)&diff=2010130708&oldid=prevReza rouzbahani در ۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۳2022-02-05T17:53:46Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۳</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:2042164455.jpg|جایگزین=نسخهای از کتاب|بندانگشتی|320x320پیکسل|نسخهای از کتاب]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:2042164455.jpg|جایگزین=نسخهای از کتاب|بندانگشتی|320x320پیکسل|نسخهای از کتاب]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: کورهراههای جنگلی/ به آلمانی: ''Holzwege'') کتابی از [[مارتین هایدگر]]، به آلمانی. در آلمانی کلمۀ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">Holzwege </del>لفظاً یعنی راههای جنگلی؛ اما معنای کاربردی آن بیراههها و راههایی است که برای چوب جمع کردن در آنها پرسه میزنند. هایدگر این کلمه را به مثابه استعارهای برای توضیح معنای اندیشیدن یا تفکر به کار میبرد و در فلسفۀ خود آن را مراد از ایدهها و تفکرات شخصیاش گرفته که بحث در صحت و سقم آنها به خوانش مخاطب بسته است. براین اساس او عقاید خود را چونان کورهراههایی میداند که میتوان در آنها قدم زد و آنگاه ماند یا برگشت.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: کورهراههای جنگلی/ به آلمانی: ''Holzwege'') کتابی از [[مارتین هایدگر]]، به آلمانی. در آلمانی کلمۀ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">holzwege </ins>لفظاً یعنی راههای جنگلی؛ اما معنای کاربردی آن بیراههها و راههایی است که برای چوب جمع کردن در آنها پرسه میزنند. هایدگر این کلمه را به مثابه استعارهای برای توضیح معنای اندیشیدن یا تفکر به کار میبرد و در فلسفۀ خود آن را مراد از ایدهها و تفکرات شخصیاش گرفته که بحث در صحت و سقم آنها به خوانش مخاطب بسته است. براین اساس او عقاید خود را چونان کورهراههایی میداند که میتوان در آنها قدم زد و آنگاه ماند یا برگشت.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کتاب که مشتمل بر 6 متن بلند است، نخستین بار در سال 1950م به صورت یک مجموعه انتشار یافت و برگردان فارسی آن نیز در سال 1378ش (به قلم منوچهر اسدی) تحت عنوان ''راههای جنگلی''، توسط نشر «درج» در تهران منتشر شده است. ترجمۀ مذکور شامل این فصلهاست: «سرچشمه اثر هنری»، «تصویر عالم عصر جدید»، «مفهوم تجربه از نظرگاه هگل»، «کلام نیچه<span> </span>:خدا مرده است»، «به چه کار میآیند شاعران...؟» و «کلام آناکسیمندر».</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کتاب که مشتمل بر 6 متن بلند است، نخستین بار در سال 1950م به صورت یک مجموعه انتشار یافت و برگردان فارسی آن نیز در سال 1378ش (به قلم منوچهر اسدی) تحت عنوان ''راههای جنگلی''، توسط نشر «درج» در تهران منتشر شده است. ترجمۀ مذکور شامل این فصلهاست: «سرچشمه اثر هنری»، «تصویر عالم عصر جدید»، «مفهوم تجربه از نظرگاه هگل»، «کلام نیچه<span> </span>:خدا مرده است»، «به چه کار میآیند شاعران...؟» و «کلام آناکسیمندر».</div></td></tr>
</table>Reza rouzbahanihttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87_%D8%A8%DB%8C_%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8)&diff=2010130707&oldid=prevReza rouzbahani در ۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۱2022-02-05T17:51:19Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۱</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:2042164455.jpg|جایگزین=نسخهای از کتاب|بندانگشتی|320x320پیکسل|نسخهای از کتاب]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:2042164455.jpg|جایگزین=نسخهای از کتاب|بندانگشتی|320x320پیکسل|نسخهای از کتاب]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کورهراهها</del>/ به آلمانی: ''Holzwege'') کتابی از [[مارتین هایدگر]]، به آلمانی. کتاب که مشتمل بر 6 متن بلند است، نخستین بار در سال 1950م به صورت یک مجموعه انتشار یافت و برگردان فارسی آن نیز در سال 1378ش (به قلم منوچهر اسدی) تحت عنوان ''راههای جنگلی''، توسط نشر «درج» در تهران منتشر شده است. ترجمۀ مذکور شامل این فصلهاست: «سرچشمه اثر هنری»، «تصویر عالم عصر جدید»، «مفهوم تجربه از نظرگاه هگل»، «کلام نیچه<span> </span>:خدا مرده است»، «به چه کار میآیند شاعران...؟» و «کلام آناکسیمندر».</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کورهراههای جنگلی</ins>/ به آلمانی: ''Holzwege'') کتابی از [[مارتین هایدگر]]، به آلمانی. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در آلمانی کلمۀ Holzwege لفظاً یعنی راههای جنگلی؛ اما معنای کاربردی آن بیراههها و راههایی است که برای چوب جمع کردن در آنها پرسه میزنند. هایدگر این کلمه را به مثابه استعارهای برای توضیح معنای اندیشیدن یا تفکر به کار میبرد و در فلسفۀ خود آن را مراد از ایدهها و تفکرات شخصیاش گرفته که بحث در صحت و سقم آنها به خوانش مخاطب بسته است. براین اساس او عقاید خود را چونان کورهراههایی میداند که میتوان در آنها قدم زد و آنگاه ماند یا برگشت.</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کتاب که مشتمل بر 6 متن بلند است، نخستین بار در سال 1950م به صورت یک مجموعه انتشار یافت و برگردان فارسی آن نیز در سال 1378ش (به قلم منوچهر اسدی) تحت عنوان ''راههای جنگلی''، توسط نشر «درج» در تهران منتشر شده است. ترجمۀ مذکور شامل این فصلهاست: «سرچشمه اثر هنری»، «تصویر عالم عصر جدید»، «مفهوم تجربه از نظرگاه هگل»، «کلام نیچه<span> </span>:خدا مرده است»، «به چه کار میآیند شاعران...؟» و «کلام آناکسیمندر».</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l8">خط ۸:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۰:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>«منشأ اثر هنری» نشاندهندۀ موضوع کوشش هایدگر برای «اندیشیدن» هنر، یعنی برای درک این حالت رفیع تجلی هستی، بیرون از کلیۀ مقولاتی است که سنت مابعدالطبیعی و زیباییشناسی آن ساخته و پرداخته است. «عصر تصویر جهان» میکوشد تا عصر ما (عصر جدید) را با ابتدا کردن به تلویحی که مابعدالطبیعۀ غربی آن را میسازد مشخص کند. این کمال، به نوبۀ خود، در متن سوم ([[هگل، گیورگ ویلهلم فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۳۱)|هگل]] و مفهوم تجربۀ او) به مناسبت بررسی عمیق مقدمه بر ''پدیدارشناسی روح''<ref>''Phänomenologie des Geistes''</ref>، به طور مستقیم و آشکار در نظر گرفته شده است. تأمل دربارۀ سخن [[نیچه، فریدریش ویلهلم (۱۸۴۴ـ۱۹۰۰)|نیچه]] که میگوید «خدا مرده است» و به نوعی مهر پایان بر مابعدالطبیعه میزند، اجازه میدهد که در پرتو تبیین آخرین نظام فلسفی غرب، به مفهوم نیچهای [[هیچ انگاری|نیهیلیسم]] بازگردد و وضع ما را در لحظۀ کنونی تاریخ ارزشیابی کند. متن بعدی که عنوانش از شعری از [[هولدرلین، فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۴۳)|هولدرلین]] (با عنوان ''نان و شراب'') اخذ شده، در 29 دسامبر 1946 (بیستمین سالگرد [[راینر ماریا ریلکه]]) به یاد ریلکه ایراد شده است. آخرین متن که بلندترین متن کتاب هم هست، به تأمل دربارۀ نخستین متن فلسفی، یعنی گفتار [[آناکسیماندروس|آناکسیماندروس ملطی]]، میپردازد. </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>«منشأ اثر هنری» نشاندهندۀ موضوع کوشش هایدگر برای «اندیشیدن» هنر، یعنی برای درک این حالت رفیع تجلی هستی، بیرون از کلیۀ مقولاتی است که سنت مابعدالطبیعی و زیباییشناسی آن ساخته و پرداخته است. «عصر تصویر جهان» میکوشد تا عصر ما (عصر جدید) را با ابتدا کردن به تلویحی که مابعدالطبیعۀ غربی آن را میسازد مشخص کند. این کمال، به نوبۀ خود، در متن سوم ([[هگل، گیورگ ویلهلم فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۳۱)|هگل]] و مفهوم تجربۀ او) به مناسبت بررسی عمیق مقدمه بر ''پدیدارشناسی روح''<ref>''Phänomenologie des Geistes''</ref>، به طور مستقیم و آشکار در نظر گرفته شده است. تأمل دربارۀ سخن [[نیچه، فریدریش ویلهلم (۱۸۴۴ـ۱۹۰۰)|نیچه]] که میگوید «خدا مرده است» و به نوعی مهر پایان بر مابعدالطبیعه میزند، اجازه میدهد که در پرتو تبیین آخرین نظام فلسفی غرب، به مفهوم نیچهای [[هیچ انگاری|نیهیلیسم]] بازگردد و وضع ما را در لحظۀ کنونی تاریخ ارزشیابی کند. متن بعدی که عنوانش از شعری از [[هولدرلین، فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۴۳)|هولدرلین]] (با عنوان ''نان و شراب'') اخذ شده، در 29 دسامبر 1946 (بیستمین سالگرد [[راینر ماریا ریلکه]]) به یاد ریلکه ایراد شده است. آخرین متن که بلندترین متن کتاب هم هست، به تأمل دربارۀ نخستین متن فلسفی، یعنی گفتار [[آناکسیماندروس|آناکسیماندروس ملطی]]، میپردازد. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
</table>Reza rouzbahanihttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87_%D8%A8%DB%8C_%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8)&diff=2010130655&oldid=prevReza rouzbahani در ۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۸2022-02-05T09:38:40Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۸</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l7">خط ۷:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۷:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کتاب مجموعهای از 6 متن است به نامهای منشأ اثر هنری (نوشته شده در حدود 1935- 1936)، عصر «جهانبینیها» (یا: عصر تصویر جهان/ 1938)، هگل و مفهوم تجربۀ او (1942- 1943)، سخن نیچه: «خدا مرده است» (1943)، چرا شاعران (1946) و گفتار آناکسیماندروس (1946). از این 6 متن، متن نخست در سال 1961 توسط هایدگر بازبینی و تکمیل شده است. این 6 متن اگرچه در نگاه اول، پراکنده به نظر میرسند، اما جمله پیرامون یک موضوع واحد میچرخند: فلسفه، یعنی فلسفۀ مابعدالطبیعه، و تاریخ آن. در واقع، در نظر هایدگر بیهوده است که بخواهیم دربارۀ مسألهای از «مسائل کنونی» موضعگیری کنیم، بیآنکه قبلاً دربارۀ تلویحی که هر «امر کنونی»ای در بر دارد تفحص کنیم. زیرا این تلویح دقیقاً تاریخ مابعدالطبیعۀ غربی در تمامیت آن است. به این معنی، ترتیب این متون خود گویاست: از متهورانهترین متن، یعنی متن اول که میکوشد تا از تفکر مابعدالطبیعی خلاص شود، به استوارترین متن (یعنی آخرین متن) میرسیم که به آخرین سرچشمههای اندیشه بازمیگردد؛ با طی طریقی دوگانه که ثمرۀ آن مساحی قلمرو تاریخ مابعدالطبیعه، چه در گستره و چه ژرفای آن است. </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کتاب مجموعهای از 6 متن است به نامهای منشأ اثر هنری (نوشته شده در حدود 1935- 1936)، عصر «جهانبینیها» (یا: عصر تصویر جهان/ 1938)، هگل و مفهوم تجربۀ او (1942- 1943)، سخن نیچه: «خدا مرده است» (1943)، چرا شاعران (1946) و گفتار آناکسیماندروس (1946). از این 6 متن، متن نخست در سال 1961 توسط هایدگر بازبینی و تکمیل شده است. این 6 متن اگرچه در نگاه اول، پراکنده به نظر میرسند، اما جمله پیرامون یک موضوع واحد میچرخند: فلسفه، یعنی فلسفۀ مابعدالطبیعه، و تاریخ آن. در واقع، در نظر هایدگر بیهوده است که بخواهیم دربارۀ مسألهای از «مسائل کنونی» موضعگیری کنیم، بیآنکه قبلاً دربارۀ تلویحی که هر «امر کنونی»ای در بر دارد تفحص کنیم. زیرا این تلویح دقیقاً تاریخ مابعدالطبیعۀ غربی در تمامیت آن است. به این معنی، ترتیب این متون خود گویاست: از متهورانهترین متن، یعنی متن اول که میکوشد تا از تفکر مابعدالطبیعی خلاص شود، به استوارترین متن (یعنی آخرین متن) میرسیم که به آخرین سرچشمههای اندیشه بازمیگردد؛ با طی طریقی دوگانه که ثمرۀ آن مساحی قلمرو تاریخ مابعدالطبیعه، چه در گستره و چه ژرفای آن است. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>«منشأ اثر هنری» نشاندهندۀ موضوع کوشش هایدگر برای «اندیشیدن» هنر، یعنی برای درک این حالت رفیع تجلی هستی، بیرون از کلیۀ مقولاتی است که سنت مابعدالطبیعی و زیباییشناسی آن ساخته و پرداخته است. «عصر تصویر جهان» میکوشد تا عصر ما (عصر جدید) را با ابتدا کردن به تلویحی که مابعدالطبیعۀ غربی آن را میسازد مشخص کند. این کمال، به نوبۀ خود، در متن سوم ([[هگل، گیورگ ویلهلم فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۳۱)|هگل]] و مفهوم تجربۀ او) به مناسبت بررسی عمیق مقدمه بر ''پدیدارشناسی روح''<ref>''Phänomenologie des Geistes''</ref>، به طور مستقیم و آشکار در نظر گرفته شده است. تأمل دربارۀ سخن [[نیچه، فریدریش ویلهلم (۱۸۴۴ـ۱۹۰۰)|نیچه]] که میگوید «خدا مرده است» و به نوعی مهر پایان بر مابعدالطبیعه میزند، اجازه میدهد که در پرتو تبیین آخرین نظام فلسفی غرب، به مفهوم نیچهای [[هیچ انگاری|نیهیلیسم]] بازگردد و وضع ما را در لحظۀ کنونی تاریخ ارزشیابی کند. متن بعدی که عنوانش از شعری از [[هولدرلین، فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۴۳)|هولدرلین]] (با عنوان ''نان و شراب'') اخذ شده، در 29 دسامبر 1946 (بیستمین سالگرد [[راینر ماریا ریلکه]]) به یاد ریلکه ایراد شده است. آخرین متن که بلندترین متن کتاب هم هست، به تأمل دربارۀ نخستین متن فلسفی، یعنی گفتار [[آناکسیماندروس|آناکسیماندروس ملطی]]، میپردازد. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> </del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>«منشأ اثر هنری» نشاندهندۀ موضوع کوشش هایدگر برای «اندیشیدن» هنر، یعنی برای درک این حالت رفیع تجلی هستی، بیرون از کلیۀ مقولاتی است که سنت مابعدالطبیعی و زیباییشناسی آن ساخته و پرداخته است. «عصر تصویر جهان» میکوشد تا عصر ما (عصر جدید) را با ابتدا کردن به تلویحی که مابعدالطبیعۀ غربی آن را میسازد مشخص کند. این کمال، به نوبۀ خود، در متن سوم ([[هگل، گیورگ ویلهلم فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۳۱)|هگل]] و مفهوم تجربۀ او) به مناسبت بررسی عمیق مقدمه بر ''پدیدارشناسی روح''<ref>''Phänomenologie des Geistes''</ref>، به طور مستقیم و آشکار در نظر گرفته شده است. تأمل دربارۀ سخن [[نیچه، فریدریش ویلهلم (۱۸۴۴ـ۱۹۰۰)|نیچه]] که میگوید «خدا مرده است» و به نوعی مهر پایان بر مابعدالطبیعه میزند، اجازه میدهد که در پرتو تبیین آخرین نظام فلسفی غرب، به مفهوم نیچهای [[هیچ انگاری|نیهیلیسم]] بازگردد و وضع ما را در لحظۀ کنونی تاریخ ارزشیابی کند. متن بعدی که عنوانش از شعری از [[هولدرلین، فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۴۳)|هولدرلین]] (با عنوان ''نان و شراب'') اخذ شده، در 29 دسامبر 1946 (بیستمین سالگرد [[راینر ماریا ریلکه]]) به یاد ریلکه ایراد شده است. آخرین متن که بلندترین متن کتاب هم هست، به تأمل دربارۀ نخستین متن فلسفی، یعنی گفتار [[آناکسیماندروس|آناکسیماندروس ملطی]]، میپردازد. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> </ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> </ins></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>*[https://www.gisoom.com/book/1150114/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C/ راههای جنگلی]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>*[https://www.gisoom.com/book/1150114/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C/ راههای جنگلی]</div></td></tr>
</table>Reza rouzbahanihttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B1%D8%A7%D9%87_%D8%A8%DB%8C_%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8)&diff=2010130654&oldid=prevReza rouzbahani در ۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۷2022-02-05T09:37:54Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۷</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l7">خط ۷:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۷:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کتاب مجموعهای از 6 متن است به نامهای منشأ اثر هنری (نوشته شده در حدود 1935- 1936)، عصر «جهانبینیها» (یا: عصر تصویر جهان/ 1938)، هگل و مفهوم تجربۀ او (1942- 1943)، سخن نیچه: «خدا مرده است» (1943)، چرا شاعران (1946) و گفتار آناکسیماندروس (1946). از این 6 متن، متن نخست در سال 1961 توسط هایدگر بازبینی و تکمیل شده است. این 6 متن اگرچه در نگاه اول، پراکنده به نظر میرسند، اما جمله پیرامون یک موضوع واحد میچرخند: فلسفه، یعنی فلسفۀ مابعدالطبیعه، و تاریخ آن. در واقع، در نظر هایدگر بیهوده است که بخواهیم دربارۀ مسألهای از «مسائل کنونی» موضعگیری کنیم، بیآنکه قبلاً دربارۀ تلویحی که هر «امر کنونی»ای در بر دارد تفحص کنیم. زیرا این تلویح دقیقاً تاریخ مابعدالطبیعۀ غربی در تمامیت آن است. به این معنی، ترتیب این متون خود گویاست: از متهورانهترین متن، یعنی متن اول که میکوشد تا از تفکر مابعدالطبیعی خلاص شود، به استوارترین متن (یعنی آخرین متن) میرسیم که به آخرین سرچشمههای اندیشه بازمیگردد؛ با طی طریقی دوگانه که ثمرۀ آن مساحی قلمرو تاریخ مابعدالطبیعه، چه در گستره و چه ژرفای آن است. </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کتاب مجموعهای از 6 متن است به نامهای منشأ اثر هنری (نوشته شده در حدود 1935- 1936)، عصر «جهانبینیها» (یا: عصر تصویر جهان/ 1938)، هگل و مفهوم تجربۀ او (1942- 1943)، سخن نیچه: «خدا مرده است» (1943)، چرا شاعران (1946) و گفتار آناکسیماندروس (1946). از این 6 متن، متن نخست در سال 1961 توسط هایدگر بازبینی و تکمیل شده است. این 6 متن اگرچه در نگاه اول، پراکنده به نظر میرسند، اما جمله پیرامون یک موضوع واحد میچرخند: فلسفه، یعنی فلسفۀ مابعدالطبیعه، و تاریخ آن. در واقع، در نظر هایدگر بیهوده است که بخواهیم دربارۀ مسألهای از «مسائل کنونی» موضعگیری کنیم، بیآنکه قبلاً دربارۀ تلویحی که هر «امر کنونی»ای در بر دارد تفحص کنیم. زیرا این تلویح دقیقاً تاریخ مابعدالطبیعۀ غربی در تمامیت آن است. به این معنی، ترتیب این متون خود گویاست: از متهورانهترین متن، یعنی متن اول که میکوشد تا از تفکر مابعدالطبیعی خلاص شود، به استوارترین متن (یعنی آخرین متن) میرسیم که به آخرین سرچشمههای اندیشه بازمیگردد؛ با طی طریقی دوگانه که ثمرۀ آن مساحی قلمرو تاریخ مابعدالطبیعه، چه در گستره و چه ژرفای آن است. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>«منشأ اثر هنری» نشاندهندۀ موضوع کوشش هایدگر برای «اندیشیدن» هنر، یعنی برای درک این حالت رفیع تجلی هستی، بیرون از کلیۀ مقولاتی است که سنت مابعدالطبیعی و زیباییشناسی آن ساخته و پرداخته است. «عصر تصویر جهان» میکوشد تا عصر ما (عصر جدید) را با ابتدا کردن به تلویحی که مابعدالطبیعۀ غربی آن را میسازد مشخص کند. این کمال، به نوبۀ خود، در متن سوم ([[هگل، گیورگ ویلهلم فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۳۱)|هگل]] و مفهوم تجربۀ او) به مناسبت بررسی عمیق مقدمه بر ''پدیدارشناسی روح''<ref>''Phänomenologie des Geistes''</ref>، به طور مستقیم و آشکار در نظر گرفته شده است. تأمل دربارۀ سخن [[نیچه، فریدریش ویلهلم (۱۸۴۴ـ۱۹۰۰)|نیچه]] که میگوید «خدا مرده است» و به نوعی مهر پایان بر مابعدالطبیعه میزند، اجازه میدهد که در پرتو تبیین آخرین نظام فلسفی غرب، به مفهوم نیچهای [[هیچ انگاری|نیهیلیسم]] بازگردد و وضع ما را در لحظۀ کنونی تاریخ ارزشیابی کند. متن بعدی که عنوانش از شعری از [[هولدرلین، فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۴۳)|هولدرلین]] (با عنوان ''نان و شراب'') اخذ شده، در 29 دسامبر 1946 (بیستمین سالگرد [[راینر ماریا ریلکه]]) به یاد ریلکه ایراد شده است. آخرین متن که بلندترین متن کتاب هم هست، به تأمل دربارۀ نخستین متن فلسفی، یعنی گفتار [[آناکسیماندروس|آناکسیماندروس ملطی]]، میپردازد. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> </del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>«منشأ اثر هنری» نشاندهندۀ موضوع کوشش هایدگر برای «اندیشیدن» هنر، یعنی برای درک این حالت رفیع تجلی هستی، بیرون از کلیۀ مقولاتی است که سنت مابعدالطبیعی و زیباییشناسی آن ساخته و پرداخته است. «عصر تصویر جهان» میکوشد تا عصر ما (عصر جدید) را با ابتدا کردن به تلویحی که مابعدالطبیعۀ غربی آن را میسازد مشخص کند. این کمال، به نوبۀ خود، در متن سوم ([[هگل، گیورگ ویلهلم فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۳۱)|هگل]] و مفهوم تجربۀ او) به مناسبت بررسی عمیق مقدمه بر ''پدیدارشناسی روح''<ref>''Phänomenologie des Geistes''</ref>، به طور مستقیم و آشکار در نظر گرفته شده است. تأمل دربارۀ سخن [[نیچه، فریدریش ویلهلم (۱۸۴۴ـ۱۹۰۰)|نیچه]] که میگوید «خدا مرده است» و به نوعی مهر پایان بر مابعدالطبیعه میزند، اجازه میدهد که در پرتو تبیین آخرین نظام فلسفی غرب، به مفهوم نیچهای [[هیچ انگاری|نیهیلیسم]] بازگردد و وضع ما را در لحظۀ کنونی تاریخ ارزشیابی کند. متن بعدی که عنوانش از شعری از [[هولدرلین، فریدریش (۱۷۷۰ـ۱۸۴۳)|هولدرلین]] (با عنوان ''نان و شراب'') اخذ شده، در 29 دسامبر 1946 (بیستمین سالگرد [[راینر ماریا ریلکه]]) به یاد ریلکه ایراد شده است. آخرین متن که بلندترین متن کتاب هم هست، به تأمل دربارۀ نخستین متن فلسفی، یعنی گفتار [[آناکسیماندروس|آناکسیماندروس ملطی]]، میپردازد. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> </ins></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* [https://www.gisoom.com/book/1150114/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C/ راههای جنگلی] </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>*[https://www.gisoom.com/book/1150114/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C/ راههای جنگلی]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* [http://www.asrislam.com/fa/news/16916/%D9%85%D9%81%D9%87%D9%88%D9%85-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D9%87%D8%A7%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%B1 مفهوم راه از دید هایدگر] </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>*[http://www.asrislam.com/fa/news/16916/%D9%85%D9%81%D9%87%D9%88%D9%85-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D9%87%D8%A7%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%B1 مفهوم راه از دید هایدگر]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----</div></td></tr>
</table>Reza rouzbahani