رمان گوتیک - تاریخچهٔ نسخه‌ها

https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86_%DA%AF%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9 رمان گوتیک - تاریخچهٔ نسخه‌ها 2026-04-26T13:45:52Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86_%DA%AF%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9&diff=2010249167&oldid=prev Mohammadi3 در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۲ 2025-07-14T08:12:03Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۲</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رمان گوتیک (gothic novel)</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رمان گوتیک (gothic novel)</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گونۀ ادبی در [[انگلیسی، ادبیات|ادبیات انگلیسی]] که با قصر اوترانتو<ref>The Castle of Otranto</ref> اثر [[والپول، هوراس (۱۷۱۷ـ۱۷۹۷)|هوراس والپول]]<ref>Horace Walpole</ref> پایه‌گذاری شد. ویژگی این سبک استفاده از وقایع اسرارآمیز، خشونت‌بار، و ترسناک است. دیگر نویسندگان این گونۀ ادبی عبارت‌اند از آن [[رادکلیف، آن وارد (۱۷۶۴ـ۱۸۲۳)|رادکلیف]]<ref>Ann Radcliff</ref>، متیو مانک لوئیس<ref>Matthew ‘Monk’ Lewis</ref>، [[شلی، مری ولستونکرافت (۱۷۹۷ـ۱۸۵۱)|مِری شِلی]]<ref>Mary Shelley</ref>، [[استوکر، برم (۱۸۴۷ـ۱۹۱۲)|برام استوکر]]<ref>Bram Stoker</ref> (ایرلندی) و [[پو، ادگار آلن (۱۸۰۹ـ۱۸۴۹)|ادگار آلن پو]]<ref>Edgar Allen Poe</ref>، نویسندۀ امریکایی. در اواخر قرن 20 این گونۀ ادبی خاصه در فیلم، بار دیگر اقبال عام یافت. [[کینگ، استیون ادوین <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(1947ـ )</del>|استیون کینگ]]<ref>Stephen King</ref>، نویسندۀ امریکایی، رمان‌های خوش‌ساختی در این سبک آفریده است. عناصر اخلاقی وجه تمایز آثار گوتیک از نوشته‌های ترسناک است. در این سبک گرچه صحنه‌های ترسناک و اعمال خشونت‌بار وجود دارد اما همه در رمان‌ واقعی گوتیک به مرگی که سزاوار آن است می‌میرند. خون‌آشام و یا مخلوقات عجیب دیگر این رمان‌ها مظاهر غضب خداوندی‌اند تا پرهیزکاران، آزمایش و ضعف‌ها، افکار شیطانی، و خودسری‌ها ارزیابی شوند. یکی از ملزومات طرح در داستان گوتیک حضور یک یا دو انسان معمولی است که زنده می‌مانند و حوادث را ضبط می‌کنند، مثل جاناتان هارکر<ref>Jonathan Harker</ref> در فرانکنشتینِ<ref>Frankenstein</ref> مری شلی، و خواننده خود را با آنان نزدیک احساس می‌کند. حضور شیطان، که در آخر کار نابود می‌شود، برای پرورش شخصیت رمان‌های گوتیک نتایج مفیدی دارد. در قرن 19 گوتیک آن‌چنان محبوبیت یافت که در آثار دیگری از گونه‌های متفاوت ادغام شد. [[کالینز، ویلکی (۱۸۲۴ـ ۱۸۸۹)|ویلکی کالینز]]<ref>Wilkie Collins</ref> در رمان اسرارآمیز خود، ''زنی در لباس سفید''<ref>''The Woman in White''</ref>، و [[دویل، آرتور کانن (۱۸۵۹ـ۱۹۳۰)|آرتور کانن دویل]]<ref>Arthur Conan Doyle</ref> در داستان جنایی خیالی‌اش، ''سگ خانوادۀ باسکرویل''<ref>''The Hound of the Baskervilles''</ref>، از ابزارهای گونۀ گوتیک بهره گرفتند. [[آستین، جین (۱۷۷۵ـ۱۸۱۷)|جین آستین]]<ref>Jane Austen</ref> در اثر خود، دیر نورتنگر<ref>Northanger Abbey</ref>، سبک گوتیک را به استهزاء می‌گیرد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گونۀ ادبی در [[انگلیسی، ادبیات|ادبیات انگلیسی]] که با قصر اوترانتو<ref>The Castle of Otranto</ref> اثر [[والپول، هوراس (۱۷۱۷ـ۱۷۹۷)|هوراس والپول]]<ref>Horace Walpole</ref> پایه‌گذاری شد. ویژگی این سبک استفاده از وقایع اسرارآمیز، خشونت‌بار، و ترسناک است. دیگر نویسندگان این گونۀ ادبی عبارت‌اند از آن [[رادکلیف، آن وارد (۱۷۶۴ـ۱۸۲۳)|رادکلیف]]<ref>Ann Radcliff</ref>، متیو مانک لوئیس<ref>Matthew ‘Monk’ Lewis</ref>، [[شلی، مری ولستونکرافت (۱۷۹۷ـ۱۸۵۱)|مِری شِلی]]<ref>Mary Shelley</ref>، [[استوکر، برم (۱۸۴۷ـ۱۹۱۲)|برام استوکر]]<ref>Bram Stoker</ref> (ایرلندی) و [[پو، ادگار آلن (۱۸۰۹ـ۱۸۴۹)|ادگار آلن پو]]<ref>Edgar Allen Poe</ref>، نویسندۀ امریکایی. در اواخر قرن 20 این گونۀ ادبی خاصه در فیلم، بار دیگر اقبال عام یافت. [[کینگ، استیون ادوین|استیون کینگ]]<ref>Stephen King</ref>، نویسندۀ امریکایی، رمان‌های خوش‌ساختی در این سبک آفریده است. عناصر اخلاقی وجه تمایز آثار گوتیک از نوشته‌های ترسناک است. در این سبک گرچه صحنه‌های ترسناک و اعمال خشونت‌بار وجود دارد اما همه در رمان‌ واقعی گوتیک به مرگی که سزاوار آن است می‌میرند. خون‌آشام و یا مخلوقات عجیب دیگر این رمان‌ها مظاهر غضب خداوندی‌اند تا پرهیزکاران، آزمایش و ضعف‌ها، افکار شیطانی، و خودسری‌ها ارزیابی شوند. یکی از ملزومات طرح در داستان گوتیک حضور یک یا دو انسان معمولی است که زنده می‌مانند و حوادث را ضبط می‌کنند، مثل جاناتان هارکر<ref>Jonathan Harker</ref> در فرانکنشتینِ<ref>Frankenstein</ref> مری شلی، و خواننده خود را با آنان نزدیک احساس می‌کند. حضور شیطان، که در آخر کار نابود می‌شود، برای پرورش شخصیت رمان‌های گوتیک نتایج مفیدی دارد. در قرن 19 گوتیک آن‌چنان محبوبیت یافت که در آثار دیگری از گونه‌های متفاوت ادغام شد. [[کالینز، ویلکی (۱۸۲۴ـ ۱۸۸۹)|ویلکی کالینز]]<ref>Wilkie Collins</ref> در رمان اسرارآمیز خود، ''زنی در لباس سفید''<ref>''The Woman in White''</ref>، و [[دویل، آرتور کانن (۱۸۵۹ـ۱۹۳۰)|آرتور کانن دویل]]<ref>Arthur Conan Doyle</ref> در داستان جنایی خیالی‌اش، ''سگ خانوادۀ باسکرویل''<ref>''The Hound of the Baskervilles''</ref>، از ابزارهای گونۀ گوتیک بهره گرفتند. [[آستین، جین (۱۷۷۵ـ۱۸۱۷)|جین آستین]]<ref>Jane Austen</ref> در اثر خود، دیر نورتنگر<ref>Northanger Abbey</ref>، سبک گوتیک را به استهزاء می‌گیرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86_%DA%AF%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9&diff=2010174103&oldid=prev Mohammadi2 در ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۱ 2024-04-22T18:31:59Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رمان گوتیک (gothic novel)</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رمان گوتیک (gothic novel)</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گونۀ ادبی در ادبیات انگلیسی که با قصر اوترانتو<ref>The Castle of Otranto</ref> اثر هوراس والپول<ref>Horace Walpole</ref> پایه‌گذاری شد. ویژگی این سبک استفاده از وقایع اسرارآمیز، خشونت‌بار، و ترسناک است. دیگر نویسندگان این گونۀ ادبی عبارت‌اند از آن رادکلیف<ref>Ann Radcliff</ref>، متیو مانک لوئیس<ref>Matthew ‘Monk’ Lewis</ref>، مِری شِلی<ref>Mary Shelley</ref>، برام استوکر<ref>Bram Stoker</ref> (ایرلندی) و ادگار آلن پو<ref>Edgar Allen Poe</ref>، نویسندۀ امریکایی. در اواخر قرن 20 این گونۀ ادبی خاصه در فیلم، بار دیگر اقبال عام یافت. استیون کینگ<ref>Stephen King</ref>، نویسندۀ امریکایی، رمان‌های خوش‌ساختی در این سبک آفریده است. عناصر اخلاقی وجه تمایز آثار گوتیک از نوشته‌های ترسناک است. در این سبک گرچه صحنه‌های ترسناک و اعمال خشونت‌بار وجود دارد اما همه در رمان‌ واقعی گوتیک به مرگی که سزاوار آن است می‌میرند. خون‌آشام و یا مخلوقات عجیب دیگر این رمان‌ها مظاهر غضب خداوندی‌اند تا پرهیزکاران، آزمایش و ضعف‌ها، افکار شیطانی، و خودسری‌ها ارزیابی شوند. یکی از ملزومات طرح در داستان گوتیک حضور یک یا دو انسان معمولی است که زنده می‌مانند و حوادث را ضبط می‌کنند، مثل جاناتان هارکر<ref>Jonathan Harker</ref> در فرانکنشتینِ<ref>Frankenstein</ref> مری شلی، و خواننده خود را با آنان نزدیک احساس می‌کند. حضور شیطان، که در آخر کار نابود می‌شود، برای پرورش شخصیت رمان‌های گوتیک نتایج مفیدی دارد. در قرن 19 گوتیک آن‌چنان محبوبیت یافت که در آثار دیگری از گونه‌های متفاوت ادغام شد. ویلکی کالینز<ref>Wilkie Collins</ref> در رمان اسرارآمیز خود، ''زنی در لباس سفید''<ref>''The Woman in White''</ref>، و آرتور کانن دویل<ref>Arthur Conan Doyle</ref> در داستان جنایی خیالی‌اش، ''سگ خانوادۀ باسکرویل''<ref>''The Hound of the Baskervilles''</ref>، از ابزارهای گونۀ گوتیک بهره گرفتند. جین آستین<ref>Jane Austen</ref> در اثر خود، دیر نورتنگر<ref>Northanger Abbey</ref>، سبک گوتیک را به استهزاء می‌گیرد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گونۀ ادبی در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[انگلیسی، ادبیات|</ins>ادبیات انگلیسی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>که با قصر اوترانتو<ref>The Castle of Otranto</ref> اثر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[والپول، هوراس (۱۷۱۷ـ۱۷۹۷)|</ins>هوراس والپول<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Horace Walpole</ref> پایه‌گذاری شد. ویژگی این سبک استفاده از وقایع اسرارآمیز، خشونت‌بار، و ترسناک است. دیگر نویسندگان این گونۀ ادبی عبارت‌اند از آن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رادکلیف، آن وارد (۱۷۶۴ـ۱۸۲۳)|</ins>رادکلیف<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Ann Radcliff</ref>، متیو مانک لوئیس<ref>Matthew ‘Monk’ Lewis</ref>، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[شلی، مری ولستونکرافت (۱۷۹۷ـ۱۸۵۱)|</ins>مِری شِلی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Mary Shelley</ref>، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[استوکر، برم (۱۸۴۷ـ۱۹۱۲)|</ins>برام استوکر<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Bram Stoker</ref> (ایرلندی) و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پو، ادگار آلن (۱۸۰۹ـ۱۸۴۹)|</ins>ادگار آلن پو<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Edgar Allen Poe</ref>، نویسندۀ امریکایی. در اواخر قرن 20 این گونۀ ادبی خاصه در فیلم، بار دیگر اقبال عام یافت. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[کینگ، استیون ادوین (1947ـ )|</ins>استیون کینگ<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Stephen King</ref>، نویسندۀ امریکایی، رمان‌های خوش‌ساختی در این سبک آفریده است. عناصر اخلاقی وجه تمایز آثار گوتیک از نوشته‌های ترسناک است. در این سبک گرچه صحنه‌های ترسناک و اعمال خشونت‌بار وجود دارد اما همه در رمان‌ واقعی گوتیک به مرگی که سزاوار آن است می‌میرند. خون‌آشام و یا مخلوقات عجیب دیگر این رمان‌ها مظاهر غضب خداوندی‌اند تا پرهیزکاران، آزمایش و ضعف‌ها، افکار شیطانی، و خودسری‌ها ارزیابی شوند. یکی از ملزومات طرح در داستان گوتیک حضور یک یا دو انسان معمولی است که زنده می‌مانند و حوادث را ضبط می‌کنند، مثل جاناتان هارکر<ref>Jonathan Harker</ref> در فرانکنشتینِ<ref>Frankenstein</ref> مری شلی، و خواننده خود را با آنان نزدیک احساس می‌کند. حضور شیطان، که در آخر کار نابود می‌شود، برای پرورش شخصیت رمان‌های گوتیک نتایج مفیدی دارد. در قرن 19 گوتیک آن‌چنان محبوبیت یافت که در آثار دیگری از گونه‌های متفاوت ادغام شد. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[کالینز، ویلکی (۱۸۲۴ـ ۱۸۸۹)|</ins>ویلکی کالینز<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Wilkie Collins</ref> در رمان اسرارآمیز خود، ''زنی در لباس سفید''<ref>''The Woman in White''</ref>، و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[دویل، آرتور کانن (۱۸۵۹ـ۱۹۳۰)|</ins>آرتور کانن دویل<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Arthur Conan Doyle</ref> در داستان جنایی خیالی‌اش، ''سگ خانوادۀ باسکرویل''<ref>''The Hound of the Baskervilles''</ref>، از ابزارهای گونۀ گوتیک بهره گرفتند. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[آستین، جین (۱۷۷۵ـ۱۸۱۷)|</ins>جین آستین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Jane Austen</ref> در اثر خود، دیر نورتنگر<ref>Northanger Abbey</ref>، سبک گوتیک را به استهزاء می‌گیرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> </table>

Mohammadi2 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86_%DA%AF%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9&diff=2010174102&oldid=prev Mohammadi2 در ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۵ 2024-04-22T18:25:15Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۵</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l2">خط ۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گونۀ ادبی در ادبیات انگلیسی که با قصر اوترانتو<ref>The Castle of Otranto</ref> اثر هوراس والپول<ref>Horace Walpole</ref> پایه‌گذاری شد. ویژگی این سبک استفاده از وقایع اسرارآمیز، خشونت‌بار، و ترسناک است. دیگر نویسندگان این گونۀ ادبی عبارت‌اند از آن رادکلیف<ref>Ann Radcliff</ref>، متیو مانک لوئیس<ref>Matthew ‘Monk’ Lewis</ref>، مِری شِلی<ref>Mary Shelley</ref>، برام استوکر<ref>Bram Stoker</ref> (ایرلندی) و ادگار آلن پو<ref>Edgar Allen Poe</ref>، نویسندۀ امریکایی. در اواخر قرن 20 این گونۀ ادبی خاصه در فیلم، بار دیگر اقبال عام یافت. استیون کینگ<ref>Stephen King</ref>، نویسندۀ امریکایی، رمان‌های خوش‌ساختی در این سبک آفریده است. عناصر اخلاقی وجه تمایز آثار گوتیک از نوشته‌های ترسناک است. در این سبک گرچه صحنه‌های ترسناک و اعمال خشونت‌بار وجود دارد اما همه در رمان‌ واقعی گوتیک به مرگی که سزاوار آن است می‌میرند. خون‌آشام و یا مخلوقات عجیب دیگر این رمان‌ها مظاهر غضب خداوندی‌اند تا پرهیزکاران، آزمایش و ضعف‌ها، افکار شیطانی، و خودسری‌ها ارزیابی شوند. یکی از ملزومات طرح در داستان گوتیک حضور یک یا دو انسان معمولی است که زنده می‌مانند و حوادث را ضبط می‌کنند، مثل جاناتان هارکر<ref>Jonathan Harker</ref> در فرانکنشتینِ<ref>Frankenstein</ref> مری شلی، و خواننده خود را با آنان نزدیک احساس می‌کند. حضور شیطان، که در آخر کار نابود می‌شود، برای پرورش شخصیت رمان‌های گوتیک نتایج مفیدی دارد. در قرن 19 گوتیک آن‌چنان محبوبیت یافت که در آثار دیگری از گونه‌های متفاوت ادغام شد. ویلکی کالینز<ref>Wilkie Collins</ref> در رمان اسرارآمیز خود، ''زنی در لباس سفید''<ref>''The Woman in White''</ref>، و آرتور کانن دویل<ref>Arthur Conan Doyle</ref> در داستان جنایی خیالی‌اش، ''سگ خانوادۀ باسکرویل''<ref>''The Hound of the Baskervilles''</ref>، از ابزارهای گونۀ گوتیک بهره گرفتند. جین آستین<ref>Jane Austen</ref> در اثر خود، دیر نورتنگر<ref>Northanger Abbey</ref>، سبک گوتیک را به استهزاء می‌گیرد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گونۀ ادبی در ادبیات انگلیسی که با قصر اوترانتو<ref>The Castle of Otranto</ref> اثر هوراس والپول<ref>Horace Walpole</ref> پایه‌گذاری شد. ویژگی این سبک استفاده از وقایع اسرارآمیز، خشونت‌بار، و ترسناک است. دیگر نویسندگان این گونۀ ادبی عبارت‌اند از آن رادکلیف<ref>Ann Radcliff</ref>، متیو مانک لوئیس<ref>Matthew ‘Monk’ Lewis</ref>، مِری شِلی<ref>Mary Shelley</ref>، برام استوکر<ref>Bram Stoker</ref> (ایرلندی) و ادگار آلن پو<ref>Edgar Allen Poe</ref>، نویسندۀ امریکایی. در اواخر قرن 20 این گونۀ ادبی خاصه در فیلم، بار دیگر اقبال عام یافت. استیون کینگ<ref>Stephen King</ref>، نویسندۀ امریکایی، رمان‌های خوش‌ساختی در این سبک آفریده است. عناصر اخلاقی وجه تمایز آثار گوتیک از نوشته‌های ترسناک است. در این سبک گرچه صحنه‌های ترسناک و اعمال خشونت‌بار وجود دارد اما همه در رمان‌ واقعی گوتیک به مرگی که سزاوار آن است می‌میرند. خون‌آشام و یا مخلوقات عجیب دیگر این رمان‌ها مظاهر غضب خداوندی‌اند تا پرهیزکاران، آزمایش و ضعف‌ها، افکار شیطانی، و خودسری‌ها ارزیابی شوند. یکی از ملزومات طرح در داستان گوتیک حضور یک یا دو انسان معمولی است که زنده می‌مانند و حوادث را ضبط می‌کنند، مثل جاناتان هارکر<ref>Jonathan Harker</ref> در فرانکنشتینِ<ref>Frankenstein</ref> مری شلی، و خواننده خود را با آنان نزدیک احساس می‌کند. حضور شیطان، که در آخر کار نابود می‌شود، برای پرورش شخصیت رمان‌های گوتیک نتایج مفیدی دارد. در قرن 19 گوتیک آن‌چنان محبوبیت یافت که در آثار دیگری از گونه‌های متفاوت ادغام شد. ویلکی کالینز<ref>Wilkie Collins</ref> در رمان اسرارآمیز خود، ''زنی در لباس سفید''<ref>''The Woman in White''</ref>، و آرتور کانن دویل<ref>Arthur Conan Doyle</ref> در داستان جنایی خیالی‌اش، ''سگ خانوادۀ باسکرویل''<ref>''The Hound of the Baskervilles''</ref>، از ابزارهای گونۀ گوتیک بهره گرفتند. جین آستین<ref>Jane Austen</ref> در اثر خود، دیر نورتنگر<ref>Northanger Abbey</ref>، سبک گوتیک را به استهزاء می‌گیرد.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">----</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات غرب]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات غرب]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><references /></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><references /></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:مفاهیم، رویدادها، اصطلاحات، عناصر]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:مفاهیم، رویدادها، اصطلاحات، عناصر]]</div></td></tr> </table>

Mohammadi2 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86_%DA%AF%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9&diff=2010174101&oldid=prev Mohammadi2 در ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۵ 2024-04-22T18:25:02Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۵</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l3">خط ۳:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گونۀ ادبی در ادبیات انگلیسی که با قصر اوترانتو<ref>The Castle of Otranto</ref> اثر هوراس والپول<ref>Horace Walpole</ref> پایه‌گذاری شد. ویژگی این سبک استفاده از وقایع اسرارآمیز، خشونت‌بار، و ترسناک است. دیگر نویسندگان این گونۀ ادبی عبارت‌اند از آن رادکلیف<ref>Ann Radcliff</ref>، متیو مانک لوئیس<ref>Matthew ‘Monk’ Lewis</ref>، مِری شِلی<ref>Mary Shelley</ref>، برام استوکر<ref>Bram Stoker</ref> (ایرلندی) و ادگار آلن پو<ref>Edgar Allen Poe</ref>، نویسندۀ امریکایی. در اواخر قرن 20 این گونۀ ادبی خاصه در فیلم، بار دیگر اقبال عام یافت. استیون کینگ<ref>Stephen King</ref>، نویسندۀ امریکایی، رمان‌های خوش‌ساختی در این سبک آفریده است. عناصر اخلاقی وجه تمایز آثار گوتیک از نوشته‌های ترسناک است. در این سبک گرچه صحنه‌های ترسناک و اعمال خشونت‌بار وجود دارد اما همه در رمان‌ واقعی گوتیک به مرگی که سزاوار آن است می‌میرند. خون‌آشام و یا مخلوقات عجیب دیگر این رمان‌ها مظاهر غضب خداوندی‌اند تا پرهیزکاران، آزمایش و ضعف‌ها، افکار شیطانی، و خودسری‌ها ارزیابی شوند. یکی از ملزومات طرح در داستان گوتیک حضور یک یا دو انسان معمولی است که زنده می‌مانند و حوادث را ضبط می‌کنند، مثل جاناتان هارکر<ref>Jonathan Harker</ref> در فرانکنشتینِ<ref>Frankenstein</ref> مری شلی، و خواننده خود را با آنان نزدیک احساس می‌کند. حضور شیطان، که در آخر کار نابود می‌شود، برای پرورش شخصیت رمان‌های گوتیک نتایج مفیدی دارد. در قرن 19 گوتیک آن‌چنان محبوبیت یافت که در آثار دیگری از گونه‌های متفاوت ادغام شد. ویلکی کالینز<ref>Wilkie Collins</ref> در رمان اسرارآمیز خود، ''زنی در لباس سفید''<ref>''The Woman in White''</ref>، و آرتور کانن دویل<ref>Arthur Conan Doyle</ref> در داستان جنایی خیالی‌اش، ''سگ خانوادۀ باسکرویل''<ref>''The Hound of the Baskervilles''</ref>، از ابزارهای گونۀ گوتیک بهره گرفتند. جین آستین<ref>Jane Austen</ref> در اثر خود، دیر نورتنگر<ref>Northanger Abbey</ref>، سبک گوتیک را به استهزاء می‌گیرد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گونۀ ادبی در ادبیات انگلیسی که با قصر اوترانتو<ref>The Castle of Otranto</ref> اثر هوراس والپول<ref>Horace Walpole</ref> پایه‌گذاری شد. ویژگی این سبک استفاده از وقایع اسرارآمیز، خشونت‌بار، و ترسناک است. دیگر نویسندگان این گونۀ ادبی عبارت‌اند از آن رادکلیف<ref>Ann Radcliff</ref>، متیو مانک لوئیس<ref>Matthew ‘Monk’ Lewis</ref>، مِری شِلی<ref>Mary Shelley</ref>، برام استوکر<ref>Bram Stoker</ref> (ایرلندی) و ادگار آلن پو<ref>Edgar Allen Poe</ref>، نویسندۀ امریکایی. در اواخر قرن 20 این گونۀ ادبی خاصه در فیلم، بار دیگر اقبال عام یافت. استیون کینگ<ref>Stephen King</ref>، نویسندۀ امریکایی، رمان‌های خوش‌ساختی در این سبک آفریده است. عناصر اخلاقی وجه تمایز آثار گوتیک از نوشته‌های ترسناک است. در این سبک گرچه صحنه‌های ترسناک و اعمال خشونت‌بار وجود دارد اما همه در رمان‌ واقعی گوتیک به مرگی که سزاوار آن است می‌میرند. خون‌آشام و یا مخلوقات عجیب دیگر این رمان‌ها مظاهر غضب خداوندی‌اند تا پرهیزکاران، آزمایش و ضعف‌ها، افکار شیطانی، و خودسری‌ها ارزیابی شوند. یکی از ملزومات طرح در داستان گوتیک حضور یک یا دو انسان معمولی است که زنده می‌مانند و حوادث را ضبط می‌کنند، مثل جاناتان هارکر<ref>Jonathan Harker</ref> در فرانکنشتینِ<ref>Frankenstein</ref> مری شلی، و خواننده خود را با آنان نزدیک احساس می‌کند. حضور شیطان، که در آخر کار نابود می‌شود، برای پرورش شخصیت رمان‌های گوتیک نتایج مفیدی دارد. در قرن 19 گوتیک آن‌چنان محبوبیت یافت که در آثار دیگری از گونه‌های متفاوت ادغام شد. ویلکی کالینز<ref>Wilkie Collins</ref> در رمان اسرارآمیز خود، ''زنی در لباس سفید''<ref>''The Woman in White''</ref>، و آرتور کانن دویل<ref>Arthur Conan Doyle</ref> در داستان جنایی خیالی‌اش، ''سگ خانوادۀ باسکرویل''<ref>''The Hound of the Baskervilles''</ref>، از ابزارهای گونۀ گوتیک بهره گرفتند. جین آستین<ref>Jane Austen</ref> در اثر خود، دیر نورتنگر<ref>Northanger Abbey</ref>، سبک گوتیک را به استهزاء می‌گیرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات غرب]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات غرب]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"><references /></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:مفاهیم، رویدادها، اصطلاحات، عناصر]]</ins></div></td></tr> </table>

Mohammadi2 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86_%DA%AF%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9&diff=2010174099&oldid=prev Mohammadi2 در ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۱ 2024-04-22T18:21:32Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رمان گوتیک</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>رمان گوتیک <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(gothic novel)</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گونۀ ادبی در ادبیات انگلیسی که با قصر اوترانتو<ref>The Castle of Otranto</ref> اثر هوراس والپول<ref>Horace Walpole</ref> پایه‌گذاری شد. ویژگی این سبک استفاده از وقایع اسرارآمیز، خشونت‌بار، و ترسناک است. دیگر نویسندگان این گونۀ ادبی عبارت‌اند از آن رادکلیف<ref>Ann Radcliff</ref>، متیو مانک لوئیس<ref>Matthew ‘Monk’ Lewis</ref>، مِری شِلی<ref>Mary Shelley</ref>، برام استوکر<ref>Bram Stoker</ref> (ایرلندی) و ادگار آلن پو<ref>Edgar Allen Poe</ref>، نویسندۀ امریکایی. در اواخر قرن 20 این گونۀ ادبی خاصه در فیلم، بار دیگر اقبال عام یافت. استیون کینگ<ref>Stephen King</ref>، نویسندۀ امریکایی، رمان‌های خوش‌ساختی در این سبک آفریده است. عناصر اخلاقی وجه تمایز آثار گوتیک از نوشته‌های ترسناک است. در این سبک گرچه صحنه‌های ترسناک و اعمال خشونت‌بار وجود دارد اما همه در رمان‌ واقعی گوتیک به مرگی که سزاوار آن است می‌میرند. خون‌آشام و یا مخلوقات عجیب دیگر این رمان‌ها مظاهر غضب خداوندی‌اند تا پرهیزکاران، آزمایش و ضعف‌ها، افکار شیطانی، و خودسری‌ها ارزیابی شوند. یکی از ملزومات طرح در داستان گوتیک حضور یک یا دو انسان معمولی است که زنده می‌مانند و حوادث را ضبط می‌کنند، مثل جاناتان هارکر<ref>Jonathan Harker</ref> در فرانکنشتینِ<ref>Frankenstein</ref> مری شلی، و خواننده خود را با آنان نزدیک احساس می‌کند. حضور شیطان، که در آخر کار نابود می‌شود، برای پرورش شخصیت رمان‌های گوتیک نتایج مفیدی دارد. در قرن 19 گوتیک آن‌چنان محبوبیت یافت که در آثار دیگری از گونه‌های متفاوت ادغام شد. ویلکی کالینز<ref>Wilkie Collins</ref> در رمان اسرارآمیز خود، ''زنی در لباس سفید''<ref>''The Woman in White''</ref>، و آرتور کانن دویل<ref>Arthur Conan Doyle</ref> در داستان جنایی خیالی‌اش، ''سگ خانوادۀ باسکرویل''<ref>''The Hound of the Baskervilles''</ref>، از ابزارهای گونۀ گوتیک بهره گرفتند. جین آستین<ref>Jane Austen</ref> در اثر خود، دیر نورتنگر<ref>Northanger Abbey</ref>، سبک گوتیک را به استهزاء می‌گیرد.</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:ادبیات غرب]]</ins></div></td></tr> </table>

Mohammadi2 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86_%DA%AF%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9&diff=2010174094&oldid=prev Mohammadi2: تغییرمسیر به گوتیک، رمان حذف شد 2024-04-22T18:01:22Z

<p>تغییرمسیر به <a href="/index.php/%DA%AF%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9%D8%8C_%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86" class="mw-redirect" title="گوتیک، رمان">گوتیک، رمان</a> حذف شد</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۰۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">#تغییرمسیر[[گوتیک،_رمان]]</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رمان گوتیک</ins></div></td></tr> </table>

Mohammadi2 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86_%DA%AF%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9&diff=1280113&oldid=prev DaneshGostar در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳ 2019-07-24T05:23:50Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>#تغییرمسیر[[گوتیک،_رمان]]</div>

DaneshGostar