Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

روسَت (ROSAT)

ماهوارۀ مشترک امریکا ـ آلمان ـ انگلستان. در ۱۹۹۰، برای بررسی چشم‌های کیهانی<ref>cosmic sources

</ref> طول موج‌های پرتو ایکس<ref>x-ray </ref> و فرابنفش بسیار دور<ref>(extreme ultraviolet (EUV </ref> به فضا فرستاده، و به نام فیزیک‌دان آلمانی، ویلهلم رونتگن<ref> Röntgen Wilhelm </ref>، کاشف پرتوهای ایکس نام‌گذاری شد. سرانجام در ۱۲ فوریۀ ۱۹۹۹، به‌دنبال بیش از ۹هزار رصد اجرام آسمانی، ازجمله دنباله‌دارها<ref>comets </ref>، اختروش‌ها<ref>quasars </ref>، سیاه‌چاله‌ها<ref>black holes </ref>، خوشه‌های کهکشانی<ref>clusters of galaxies </ref> و اَبَرنواختران<ref>supernovae </ref>، کار ماهواره پایان یافت. روسَت برای تهیۀ نخستین نقشه‌های سراسری آسمان از بخش پرتو ایکس و پرتو فرابنفش بسیار دور طیف طراحی شده بود. در این ماهواره از یک تلسکوپ پرتو ایکس ساخت آلمان استفاده می‌کردند که زیرنظر مؤسسۀ ماکس پلانک<ref>Max Planck Institute </ref> ساخته شده بود، دوربین گسترده میدان<ref>Wide Field Camera</ref> (تلسکوپ فرابنفش بسیار دور<ref> extreme ultraviolet telescope </ref>) آن ساخت گروه انگلیسی بود و زیرنظر دانشگاه لستر<ref>Leicester </ref>، با بودجۀ شورای پژوهش‌ فیزیک ذرات بنیادی و اخترشناسی بریتانیا<ref>(Uk’s Particle Physics and Astronomy Research Council (PPARC</ref> ساخته شد. امریکا یک دوربین پرتو ایکس دیگر و وسیلۀ پرتاب را فراهم آورد. فضاپیمای اصلی و بودجۀ عملیاتی را آلمان تأمین کرد.

 

----

[[Category:اخترشناسی]] [[Category:فضا و فضانوردی]]

روست - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳