Nazanin در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۵

2024-10-21T18:35:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۵
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =کودکی مریم عذرا (~~۱۸۴۹~~)؛ بشارت بر تو ای خدمتکار خداوند (~~۱۸۵۰~~) (هر دو در نگارخانه تیت)؛ اشعار (~~۱۸۷۰~~)		\|آثار =بئاتا بئاتریکس (۱۸۴۶م)، کودکی مریم عذرا (۱۸۴۹م)؛ بشارت بر تو ای خدمتکار خداوند (۱۸۵۰م) (هر دو در نگارخانه تیت)؛ اشعار (۱۸۷۰م)
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =کریستینا روسّتی (خواهر)
	\|گروه مقاله =~~ادبیات غرب~~		\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
	\|دوره =		\|دوره =
	\|فعالیت های مهم =		\|فعالیت های مهم =
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}روسِّتی، ~~دانْتِه گابْریِل~~ (~~۱۸۲۸ـ۱۸۸۲~~)(Rossetti, Dante Gabriel)<br/> [[File:22167100.jpg\|thumb\|تابلوي بئا بئاتريکس]]		}}روسِّتی، دانته گابریل (۱۸۲۸ـ۱۸۸۲م)(Rossetti, Dante Gabriel)<br/> [[File:22167100.jpg\|thumb\|تابلوي بئا بئاتريکس (۱۸۴۶م) اثر دانته گابریل روستی]]

	نقاش و شاعر انگلیسی. در پایه‌گذاری انجمن اخوت پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite Brotherhood </ref> در ~~۱۸۴۸،~~ شرکت داشت. علاوه‌بر صحنه‌های رمانتیکِ<ref>romantic </ref> قرون وسطایی<ref>medieval </ref>، شمار بسیاری تک‌چهرۀ آرمانی از زنان کشید؛ ازجمله تابلوی ''بئاتا بئاتریکس''<ref>''Beata Beatrix ''</ref> (~~۱۸۴۶~~). ''دوشیزۀ فرخنده''<ref>''The Blessed Damozel''</ref>~~ ~~(~~۱۸۵۰~~) از اشعار اوست. خواهرش کریستینا روسّتی<ref> Christina Rossett</ref> نیز شاعر بود. انجمن اخوت پیشارافائلی را با دو نقاش دیگر، جان اِوِرت میلی<ref>John Everett Millais</ref> و هولمن هانت<ref> Holman Hunt </ref>، تأسیس کرد، اما خودش فقط دو اثر پیشارافائلی آفرید: ''کودکیِ مریم عذرا''<ref>''The Girlhood Of Mary Virgin''</ref> (~~۱۸۴۹~~) و ''بشارت بر تو ای خدمتکار خداوند''<ref> ''Ecce Ancilla Domini''</ref> (~~۱۸۵۰~~) که هر دو در نگارخانۀ تیت<ref> Tate Gallery</ref> نگهداری می‌شوند. از آن پس، از به‌نمایش‌گذاشتن آثارش امتناع ورزید و سبکی وسیع‌تر، و دست‌مایه‌هایی شخصی‌تر را پروراند که از اشعارش مایه می‌گرفت. جان راسکینِ<ref> John Ruskin</ref> منتقد، از دوستانش بود، که کمک کرد روستّی در نقاشی به‌شهرت برسد. با ویلیام ماریس<ref> William Morris </ref>، شاعر و هنرمند، و همسر ماریس، جِین<ref>Jane </ref> نیز دوستی داشت؛ همسر ماریس معشوقۀ روسّتی، و موضوع بسیاری از آثارش شد. از ۱۸۵۷ تا ~~۱۸۵۸~~ با ادوارد برن‌ـ‌جونز<ref>Edward Burne-Jones </ref> و ویلیام ماریس دیوارنگاره<ref>fresco </ref>هایی برای اتحادیۀ آکسفورد<ref>Oxford Union </ref> پدید آورد، و دومین دورۀ آثار پیشارافائلی‌اش را با جنبش هنرها و صنایع دستی<ref>Arts and Crafts Movement </ref> آغاز کرد. مجموعه‌شعرهایش، با نام ''اشعار''<ref>''Poems ''</ref> (~~۱۸۷۰~~) را از گور همسرش الیزابت سیدال<ref>Elizabeth Siddal</ref> (~~۱۸۳۴ـ۱۸۶۲~~) بیرون آوردند؛ این اثر، «مکتب شعر شهوانی» خوانده شد و انتقاد بسیاری را برانگیخت.		نقاش و شاعر انگلیسی. در پایه‌گذاری انجمن اخوت پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite Brotherhood </ref> در ۱۸۴۸م، شرکت داشت. علاوه‌بر صحنه‌های رمانتیکِ<ref>romantic </ref> قرون وسطایی<ref>medieval </ref>، شمار بسیاری تک‌چهرۀ آرمانی از زنان کشید؛ ازجمله تابلوی ''بئاتا بئاتریکس''<ref>''Beata Beatrix ''</ref> (۱۸۴۶م). ''دوشیزۀ فرخنده''<ref>''The Blessed Damozel''</ref> (۱۸۵۰م) از اشعار اوست. خواهرش [[روستی، کریستینا (۱۸۳۰ـ۱۸۹۴)\|کریستینا روسّتی]]<ref> Christina Rossett</ref> نیز شاعر بود. انجمن اخوت پیشارافائلی را با دو نقاش دیگر، [[میلی، جان اورت (۱۸۲۹ـ۱۸۹۶)\|جان اِوِرت میلی]]<ref>John Everett Millais</ref> و [[هانت، هولمن (۱۸۲۷ـ۱۹۱۰)\|هولمن هانت]]<ref> Holman Hunt </ref>، تأسیس کرد، اما خودش فقط دو اثر پیشارافائلی آفرید: ''کودکیِ مریم عذرا''<ref>''The Girlhood Of Mary Virgin''</ref> (۱۸۴۹م) و ''بشارت بر تو ای خدمتکار خداوند''<ref> ''Ecce Ancilla Domini''</ref> (۱۸۵۰م) که هر دو در [[نگارخانه تیت\|نگارخانۀ تیت]]<ref> Tate Gallery</ref> نگهداری می‌شوند. از آن پس، از به‌نمایش‌گذاشتن آثارش امتناع ورزید و سبکی وسیع‌تر، و دست‌مایه‌هایی شخصی‌تر را پروراند که از اشعارش مایه می‌گرفت. [[راسکین، جان (۱۸۱۹ـ۱۹۰۰)\|جان راسکینِ]]<ref> John Ruskin</ref> منتقد، از دوستانش بود، که کمک کرد روستّی در نقاشی به‌شهرت برسد. با ویلیام ماریس<ref> William Morris </ref>، شاعر و هنرمند، و همسر ماریس، جِین<ref>Jane </ref> نیز دوستی داشت؛ همسر ماریس معشوقۀ روسّتی، و موضوع بسیاری از آثارش شد. از ۱۸۵۷ تا ۱۸۵۸م با [[برن ـ جونز، ادوارد (۱۸۳۳ـ۱۸۹۸)\|ادوارد برن‌ـ‌جونز]]<ref>Edward Burne-Jones </ref> و ویلیام ماریس دیوارنگاره<ref>fresco </ref>هایی برای اتحادیۀ آکسفورد<ref>Oxford Union </ref> پدید آورد، و دومین دورۀ آثار پیشارافائلی‌اش را با جنبش هنرها و صنایع دستی<ref>Arts and Crafts Movement </ref> آغاز کرد. مجموعه‌شعرهایش، با نام ''اشعار''<ref>''Poems ''</ref> (۱۸۷۰م) را از گور همسرش الیزابت سیدال<ref>Elizabeth Siddal</ref> (۱۸۳۴ـ۱۸۶۲م) بیرون آوردند؛ این اثر، «مکتب شعر شهوانی» خوانده شد و انتقاد بسیاری را برانگیخت.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =دانته گابریل روستی
|نام =Dante Gabriel Rossetti
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۲۸م
|تاریخ مرگ=۱۸۸۲م
|دوره زندگی=
|ملیت=انگلیسی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=شاعر
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =کودکی مریم عذرا (۱۸۴۹)؛ بشارت بر تو ای خدمتکار خداوند (۱۸۵۰) (هر دو در نگارخانه تیت)؛ اشعار (۱۸۷۰)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =ادبیات غرب
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}روسِّتی، دانْتِه گابْریِل (۱۸۲۸ـ۱۸۸۲)(Rossetti, Dante Gabriel)<br/> [[File:22167100.jpg|thumb|تابلوي بئا بئاتريکس]]

نقاش و شاعر انگلیسی. در پایه‌گذاری انجمن اخوت پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite Brotherhood </ref> در ۱۸۴۸، شرکت داشت. علاوه‌بر صحنه‌های رمانتیکِ<ref>romantic </ref> قرون وسطایی<ref>medieval </ref>، شمار بسیاری تک‌چهرۀ آرمانی از زنان کشید؛ ازجمله تابلوی ''بئاتا بئاتریکس''<ref>''Beata Beatrix ''</ref> (۱۸۴۶). ''دوشیزۀ فرخنده''<ref>''The Blessed Damozel''</ref> (۱۸۵۰) از اشعار اوست. خواهرش کریستینا روسّتی<ref> Christina Rossett</ref> نیز شاعر بود. انجمن اخوت پیشارافائلی را با دو نقاش دیگر، جان اِوِرت میلی<ref>John Everett Millais</ref> و هولمن هانت<ref> Holman Hunt </ref>، تأسیس کرد، اما خودش فقط دو اثر پیشارافائلی آفرید: ''کودکیِ مریم عذرا''<ref>''The Girlhood Of Mary Virgin''</ref> (۱۸۴۹) و ''بشارت بر تو ای خدمتکار خداوند''<ref> ''Ecce Ancilla Domini''</ref> (۱۸۵۰) که هر دو در نگارخانۀ تیت<ref> Tate Gallery</ref> نگهداری می‌شوند. از آن پس، از به‌نمایش‌گذاشتن آثارش امتناع ورزید و سبکی وسیع‌تر، و دست‌مایه‌هایی شخصی‌تر را پروراند که از اشعارش مایه می‌گرفت. جان راسکینِ<ref> John Ruskin</ref> منتقد، از دوستانش بود، که کمک کرد روستّی در نقاشی به‌شهرت برسد. با ویلیام ماریس<ref> William Morris </ref>، شاعر و هنرمند، و همسر ماریس، جِین<ref>Jane </ref> نیز دوستی داشت؛ همسر ماریس معشوقۀ روسّتی، و موضوع بسیاری از آثارش شد. از ۱۸۵۷ تا ۱۸۵۸ با ادوارد برن‌ـ‌جونز<ref>Edward Burne-Jones </ref> و ویلیام ماریس دیوارنگاره<ref>fresco </ref>هایی برای اتحادیۀ آکسفورد<ref>Oxford Union </ref> پدید آورد، و دومین دورۀ آثار پیشارافائلی‌اش را با جنبش هنرها و صنایع دستی<ref>Arts and Crafts Movement </ref> آغاز کرد. مجموعه‌شعرهایش، با نام ''اشعار''<ref>''Poems ''</ref> (۱۸۷۰) را از گور همسرش الیزابت سیدال<ref>Elizabeth Siddal</ref> (۱۸۳۴ـ۱۸۶۲) بیرون آوردند؛ این اثر، «مکتب شعر شهوانی» خوانده شد و انتقاد بسیاری را برانگیخت.

 

----

[[Category:ادبیات غرب]] [[Category:شعر (اشخاص و آثار)]] [[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

روستی، دانته گابریل (۱۸۲۸ـ۱۸۸۲) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۵

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳