روسو، تئودور - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۳

2025-01-25T16:53:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۳
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =~~تیودور~~ روسو		\|عنوان =تئودور روسو
	\|نام =Theodore Rousseau		\|نام =Theodore Rousseau
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=

Mohammadi3 در ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۰

2025-01-25T16:50:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۰
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	[[پرونده:22168900-3.jpg\|بندانگشتی\|حال و هوای رعد و برق در سطح مونمارتر، 1845-1848م اثر ~~تیودور~~ روسو]]		[[پرونده:22168900-3.jpg\|بندانگشتی\|حال و هوای رعد و برق در سطح مونمارتر، 1845-1848م اثر تئودور روسو]]
	روسو، تِئودور (۱۸۱۲ـ۱۸۶۷م)(Rousseau, Theodore)<br />		روسو، تِئودور (۱۸۱۲ـ۱۸۶۷م)(Rousseau, Theodore)<br />

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ روسو، تیودور (۱۸۱۲ـ۱۸۶۷) را به روسو، تئودور منتقل کرد

2025-01-25T08:32:54Z

Mohammadi3 صفحهٔ روسو، تیودور (۱۸۱۲ـ۱۸۶۷) را به روسو، تئودور منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۲
(بدون تفاوت)

Nazanin در ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۱۹

2024-10-22T05:19:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۱۹
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}روسو، تِئودور (~~۱۸۱۲ـ۱۸۶۷~~)(Rousseau, Theodore)<br/> ~~[[File:22168900.jpg\|thumb\|تابلوي منظره باتلاقي، اثر تِئودور روسو]]~~		}}
			[[پرونده:22168900-3.jpg\|بندانگشتی\|حال و هوای رعد و برق در سطح مونمارتر، 1845-1848م اثر تیودور روسو]]
			روسو، تِئودور (۱۸۱۲ـ۱۸۶۷م)(Rousseau, Theodore)<br />

	نقاش فرانسوی. از شخصیت‌های مهم رشد منظره‌پردازی مدرن فرانسه بود. جنبشی را علیه سبک آکادمیک<ref>academic		نقاش فرانسوی. از شخصیت‌های مهم رشد منظره‌پردازی مدرن [[فرانسه]] بود. جنبشی را علیه سبک آکادمیک<ref>academic
			</ref> غالب زمان خویش رهبری کرد، و طراوت و طبیعت‌گرایی<ref>naturalism </ref> نوینی را رواج داد. از سرآمدان [[مکتب باربیزون]]<ref>Barbizon School </ref> شد. روسو از منظره‌پردازان انگلیسی، [[کانستبل، جان (۱۷۷۶ـ۱۸۳۷)\|کانستبل]]<ref>Constable </ref> و [[بانینگتون، ریچارد (۱۸۰۱ـ۱۸۲۸)\|ریچارد بانینگتون]]<ref>Richard Bonington </ref>، تأثیر پذیرفت، و از طبیعت در بسیاری از نقاط فرانسه طرح برداشت. ناکامی‌اش در سالن<ref>Salon </ref>های متعدد که لقب «لوگران رفوزه<ref>le grand refusé </ref>» (مردود بزرگ) را برایش به‌همراه داشت، او را به خلوت‌گزینی در باربیزون<ref>Barbizon </ref> در جنگل [[فونتن بلو\|فونتن‌بلو]]<ref>Fontainebleau </ref> برانگیخت (۱۸۴۸م)، که با روحیۀ رمانتیک<ref>romantic </ref>اش آن‌جا را مرکز دنیای وحش می‌شمرد. آثارش اگرچه از مطالعۀ دقیق طبیعت مایه می‌گیرند، اغلب‌ از افسردگی شدیدی نشان دارند. روسو نقاشی را از خویشاوندش پو دو سن مارتن<ref>Pau de St Martin</ref> و منظره‌پرداز خرده‌پای دیگری آموخت. در باربیزون، [[دوپره، ژول (۱۸۱۱ـ۱۸۸۹)\|ژول دوپره]]<ref> Jules Dupré </ref>، [[دیاز دولاپنیا، نارسیس ویرجیلیو (۱۸۰۸ـ۱۸۷۶)\|دیاز دولاپِنیا]]<ref>Diaz de la Peña </ref>، و [[میله، ژان فرانسوا (۱۸۱۴ـ۱۸۷۵)\|میله]]<ref>Millet </ref> به او پیوستند، و چهار نقاش هستۀ مکتب باربیزون را تشکیل دادند. حُزن نقاشی‌های تیره‌رنگ او از محوطه‌های باز جنگلی، که [[بودلر، شارل (۱۸۲۱ـ۱۸۶۷)\|شارل بودلر]]<ref>Charles Baudelaire</ref> نیز بدان اشاره کرد، هم از روحیۀ خود او برمی‌خاست و هم از خُلق تنگ ناشی از بیماری روانی همسرش. با این‌همه، رویکرد عینی او به طبیعت نیز شایان توجه است. در دهۀ ۱۸۵۰م با توفیق روبه‌رو شد.
	</ref> غالب زمان خویش رهبری کرد، و طراوت و طبیعت‌گرایی<ref>naturalism </ref> نوینی را رواج داد. از سرآمدان مکتب باربیزون<ref>Barbizon School </ref> شد. روسو از منظره‌پردازان انگلیسی، کانستبل<ref>Constable </ref> و ریچارد بانینگتون<ref>Richard Bonington </ref>، تأثیر پذیرفت، و از طبیعت در بسیاری از نقاط فرانسه طرح برداشت. ناکامی‌اش در سالن<ref>Salon </ref>های متعدد که لقب «لوگران رفوزه<ref>le grand refusé </ref>» (مردود بزرگ) را برایش به‌همراه داشت، او را به خلوت‌گزینی در باربیزون<ref>Barbizon </ref> در جنگل فونتن‌بلو<ref>Fontainebleau </ref> برانگیخت (~~۱۸۴۸~~)، که با روحیۀ رمانتیک<ref>romantic </ref>اش آن‌جا را مرکز دنیای وحش می‌شمرد. آثارش اگرچه از مطالعۀ دقیق طبیعت مایه می‌گیرند، اغلب‌ از افسردگی شدیدی نشان دارند. روسو نقاشی را از خویشاوندش پو دو سن مارتن<ref>Pau de St Martin</ref> و منظره‌پرداز خرده‌پای دیگری آموخت. در باربیزون، ژول دوپره<ref> Jules Dupré </ref>، دیاز دولاپِنیا<ref>Diaz de la Peña </ref>، و میله<ref>Millet </ref> به او پیوستند، و چهار نقاش هستۀ مکتب باربیزون را تشکیل دادند. حُزن نقاشی‌های تیره‌رنگ او از محوطه‌های باز جنگلی، که شارل بودلر<ref>Charles Baudelaire</ref> نیز بدان اشاره کرد، هم از روحیۀ خود او برمی‌خاست و هم از خُلق تنگ ناشی از بیماری روانی همسرش. با این‌همه، رویکرد عینی او به طبیعت نیز شایان توجه است. در دهۀ ~~۱۸۵۰~~ با توفیق روبه‌رو شد.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =تیودور روسو
|نام =Theodore Rousseau
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=لوگران رفوزه (مردود بزرگ)
|زادروز=۱۸۱۲م
|تاریخ مرگ=۱۸۶۷م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =مکتب باربیزون
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}روسو، تِئودور (۱۸۱۲ـ۱۸۶۷)(Rousseau, Theodore)<br/> [[File:22168900.jpg|thumb|تابلوي منظره باتلاقي، اثر تِئودور روسو]]

نقاش فرانسوی. از شخصیت‌های مهم رشد منظره‌پردازی مدرن فرانسه بود. جنبشی را علیه سبک آکادمیک<ref>academic

</ref> غالب زمان خویش رهبری کرد، و طراوت و طبیعت‌گرایی<ref>naturalism </ref> نوینی را رواج داد. از سرآمدان مکتب باربیزون<ref>Barbizon School </ref> شد. روسو از منظره‌پردازان انگلیسی، کانستبل<ref>Constable </ref> و ریچارد بانینگتون<ref>Richard Bonington </ref>، تأثیر پذیرفت، و از طبیعت در بسیاری از نقاط فرانسه طرح برداشت. ناکامی‌اش در سالن<ref>Salon </ref>های متعدد که لقب «لوگران رفوزه<ref>le grand refusé </ref>» (مردود بزرگ) را برایش به‌همراه داشت، او را به خلوت‌گزینی در باربیزون<ref>Barbizon </ref> در جنگل فونتن‌بلو<ref>Fontainebleau </ref> برانگیخت (۱۸۴۸)، که با روحیۀ رمانتیک<ref>romantic </ref>اش آن‌جا را مرکز دنیای وحش می‌شمرد. آثارش اگرچه از مطالعۀ دقیق طبیعت مایه می‌گیرند، اغلب‌ از افسردگی شدیدی نشان دارند. روسو نقاشی را از خویشاوندش پو دو سن مارتن<ref>Pau de St Martin</ref> و منظره‌پرداز خرده‌پای دیگری آموخت. در باربیزون، ژول دوپره<ref> Jules Dupré </ref>، دیاز دولاپِنیا<ref>Diaz de la Peña </ref>، و میله<ref>Millet </ref> به او پیوستند، و چهار نقاش هستۀ مکتب باربیزون را تشکیل دادند. حُزن نقاشی‌های تیره‌رنگ او از محوطه‌های باز جنگلی، که شارل بودلر<ref>Charles Baudelaire</ref> نیز بدان اشاره کرد، هم از روحیۀ خود او برمی‌خاست و هم از خُلق تنگ ناشی از بیماری روانی همسرش. با این‌همه، رویکرد عینی او به طبیعت نیز شایان توجه است. در دهۀ ۱۸۵۰ با توفیق روبه‌رو شد.

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]