https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B2%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%D8%B1 2026-05-02T02:33:41Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B2%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%D8%B1&diff=1219141&oldid=prev 2019-07-24T05:23:50Z

<p>جایگزینی متن - &#039;\\2&#039; به &#039;&lt;!--2&#039;</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> زین‌افزار &lt;br&gt;<br /> &lt;p&gt;مجموع وسایلی که برای سواری‌گرفتن از مَرکب، عمدتاً اسب، به‌کار می‌برند. مهم‌ترین و اصلی‌ترین افزار آن زین است، که از چرم می‌سازند و سوار بر روی آن می‌نشیند. زین کاودیس است و برآمدگی‌های طرفین آن را که در جهتِ سَر و دُم حیوان است، کوهۀ زین می‌نامند. بر پشتِ لُختِ مَرکب نمدی می‌گذارند (نمد زین) و زین را روی آن استوار می‌کنند تا از آسیب‌دیدن مرکب جلوگیری شود. زین را با نواری چرمین که از زیر شکم مرکب می‌گذرد و تنگ نام دارد، و نوار دیگری که زیر دم قرار می‌گیرد (پاردُم) و نواری که به سینۀ مرکب متصل می‌شود (سینه‌بند) بر پشت آن محکم می‌بندند. دو تسمه از طرفین چپ و راست به رکاب‌ها اتصال دارند، که می‌توان با بلند یا کوتاه‌کردنشان، آن‌ها را با قامت مرکب و سوار متناسب کرد. برای مهارکردن مرکب، از لگام استفاده می‌شود که خود ترکیبی است از دسته‌جلو، کَلِّگی و دهنه که بر سر مرکب بسته می‌شود. دهنه را، که فلزی است، در دهان مرکب می‌گذارند و بدین‌ترتیب سوار می‌تواند مرکوب را به‌جهت دلخواه هدایت کند. زین‌افزار شامل وسایلی فرعی همچون مهمیز، خورجین، زین‌پوش (غاشیه) و جُل نیز می‌شود. نعل، میخ، سُم‌تراش و قَشو هم از آلاتی هستند که برای تیمار و مراقبت از چهارپایان سواری و بارکش از لوازم ضروری است.&lt;/p&gt;<br /> &lt;br&gt;&lt;!--23087700--&gt;<br /> [[رده:ورزش]]<br /> [[رده:اصطلاحات و قوانین، تجهیزات و آثار]]</div>

DaneshGostar