زیگفلد، فلورنتس (۱۸۶۷ـ۱۹۳۲) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۰

2025-03-01T19:50:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۰
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	زیگفلد، فلورنتس (۱۸۶۷ـ۱۹۳۲)(Ziegfeld, Florenz)<br />		زیگفلد، فلورنتس (۱۸۶۷ـ۱۹۳۲)(Ziegfeld, Florenz)<br />

	تهیه‌کنندۀ امریکایی نمایش، زادۀ [[شیکاگو]]. برای نمایش‌های موزیکال پرشکوه و شگفت‌انگیز خود معروف است. در نمایشگاه جهانی [[کلمبیا]] در شیکاگو<ref>Chicago World's Columbian Exposition</ref> در ۱۸۹۳ جاذبه‌های موسیقایی را تبلیغ می‌کرد و بعدها ادارۀ امور تعدادی از کمدین‌های مشهور، ازجمله فنی برایس<ref>Fanny Brice </ref> و [[فیلدز، دبلیو سی (۱۸۸۰ـ۱۹۴۶)\|دبلیو سی فیلدز]]<ref>W C Fields</ref>، را برعهده گرفت و با مدیریت خود آن‌ها را به ستاره تبدیل کرد. زیگفلد با نمایش‌هایی که (با عنوان ''مسخرگی<ref>''follies'' </ref>'') در ۱۹۰۷ بر روی صحنۀ [[نیویورک]] آورد، روو<ref>revue </ref>هایی (جُنگ‌های نمایشی) را در صحنۀ موسیقی [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] مطرح کرد. این رووهای بسیار موفق که برای دختران زیبایش و صحنه‌پردازی‌های حیرت‌انگیز و گیج‌کنندۀ خود زبانزد بودند، به مسخرگی‌های زیگفلد<ref>Ziegfeld Follies</ref> معروف شدند. این رووها تا پایان عمر او هر سال اجرا می‌شدند و تا ۱۹۵۷ هم با چند وقفه ادامه پیدا کردند. زیگفلد به تهیۀ برنامه‌های موسیقایی سنتی هم پرداخت، ازجمله ''قایق نمایش<ref>''Show Boat'' </ref>''(۱۹۲۷) اثر جروم کرن<ref>Jerome Kern</ref> و اسکار هامرشتاین دوم<ref>Oscar Hammerstein II</ref>، و ''تلخ و شیرین<ref>''Bitter Sweet'' </ref>'' (۱۹۲۹) اثر [[کاوارد، ~~نویل (۱۸۹۹ـ۱۹۷۳)~~\|نوئل کاوارد]]<ref>Nöel Coward</ref>.		تهیه‌کنندۀ امریکایی نمایش، زادۀ [[شیکاگو]]. برای نمایش‌های موزیکال پرشکوه و شگفت‌انگیز خود معروف است. در نمایشگاه جهانی [[کلمبیا]] در شیکاگو<ref>Chicago World's Columbian Exposition</ref> در ۱۸۹۳ جاذبه‌های موسیقایی را تبلیغ می‌کرد و بعدها ادارۀ امور تعدادی از کمدین‌های مشهور، ازجمله فنی برایس<ref>Fanny Brice </ref> و [[فیلدز، دبلیو سی (۱۸۸۰ـ۱۹۴۶)\|دبلیو سی فیلدز]]<ref>W C Fields</ref>، را برعهده گرفت و با مدیریت خود آن‌ها را به ستاره تبدیل کرد. زیگفلد با نمایش‌هایی که (با عنوان ''مسخرگی<ref>''follies'' </ref>'') در ۱۹۰۷ بر روی صحنۀ [[نیویورک]] آورد، روو<ref>revue </ref>هایی (جُنگ‌های نمایشی) را در صحنۀ موسیقی [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] مطرح کرد. این رووهای بسیار موفق که برای دختران زیبایش و صحنه‌پردازی‌های حیرت‌انگیز و گیج‌کنندۀ خود زبانزد بودند، به مسخرگی‌های زیگفلد<ref>Ziegfeld Follies</ref> معروف شدند. این رووها تا پایان عمر او هر سال اجرا می‌شدند و تا ۱۹۵۷ هم با چند وقفه ادامه پیدا کردند. زیگفلد به تهیۀ برنامه‌های موسیقایی سنتی هم پرداخت، ازجمله ''قایق نمایش<ref>''Show Boat'' </ref>''(۱۹۲۷) اثر جروم کرن<ref>Jerome Kern</ref> و اسکار هامرشتاین دوم<ref>Oscar Hammerstein II</ref>، و ''تلخ و شیرین<ref>''Bitter Sweet'' </ref>'' (۱۹۲۹) اثر [[کاوارد، نوئل\|نوئل کاوارد]]<ref>Nöel Coward</ref>.

Nazanin در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۱۹

2021-12-26T08:19:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۱۹
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	[[Category:تئاتر]]		[[Category:تئاتر]]
	[[Category:جهان - اشخاص و گروه ها]]		[[Category:جهان - اشخاص و گروه ها]]

	<references />		<references />

Nazanin در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۱۸

2021-12-26T08:18:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۱۸
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	[[Category:تئاتر]]		[[Category:تئاتر]]
	[[Category:جهان - اشخاص و گروه ها]]		[[Category:جهان - اشخاص و گروه ها]]
	~~[[Category:جهان – آثار، رویدادها، اماکن]]~~
	<references />		<references />

Nazanin در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۵۹

2021-09-21T05:59:01Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =فلورنتس زیگفلد
|نام =Florenz Ziegfeld
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=شیکاگو ۱۸۶۷م
|تاریخ مرگ=۱۹۳۲م
|دوره زندگی=
|ملیت=امریکایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =تهیه‌کننده نمایش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =قایق نمایش(۱۹۲۷)، تلخ و شیرین (۱۹۲۹)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =تیاتر
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:23085200-1.jpg|بندانگشتی|فلورنتس زیگفلد]]
زیگفلد، فلورنتس (۱۸۶۷ـ۱۹۳۲)(Ziegfeld, Florenz)<br />

تهیه‌کنندۀ امریکایی نمایش، زادۀ [[شیکاگو]]. برای نمایش‌های موزیکال پرشکوه و شگفت‌انگیز خود معروف است. در نمایشگاه جهانی [[کلمبیا]] در شیکاگو<ref>Chicago World's Columbian Exposition</ref> در ۱۸۹۳ جاذبه‌های موسیقایی را تبلیغ می‌کرد و بعدها ادارۀ امور تعدادی از کمدین‌های مشهور، ازجمله فنی برایس<ref>Fanny Brice </ref> و [[فیلدز، دبلیو سی (۱۸۸۰ـ۱۹۴۶)|دبلیو سی فیلدز]]<ref>W C Fields</ref>، را برعهده گرفت و با مدیریت خود آن‌ها را به ستاره تبدیل کرد. زیگفلد با نمایش‌هایی که (با عنوان ''مسخرگی<ref>''follies'' </ref>'') در ۱۹۰۷ بر روی صحنۀ [[نیویورک]] آورد، روو<ref>revue </ref>هایی (جُنگ‌های نمایشی) را در صحنۀ موسیقی [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] مطرح کرد. این رووهای بسیار موفق که برای دختران زیبایش و صحنه‌پردازی‌های حیرت‌انگیز و گیج‌کنندۀ خود زبانزد بودند، به مسخرگی‌های زیگفلد<ref>Ziegfeld Follies</ref> معروف شدند. این رووها تا پایان عمر او هر سال اجرا می‌شدند و تا ۱۹۵۷ هم با چند وقفه ادامه پیدا کردند. زیگفلد به تهیۀ برنامه‌های موسیقایی سنتی هم پرداخت، ازجمله ''قایق نمایش<ref>''Show Boat'' </ref>''(۱۹۲۷) اثر جروم کرن<ref>Jerome Kern</ref> و اسکار هامرشتاین دوم<ref>Oscar Hammerstein II</ref>، و ''تلخ و شیرین<ref>''Bitter Sweet'' </ref>'' (۱۹۲۹) اثر [[کاوارد، نویل (۱۸۹۹ـ۱۹۷۳)|نوئل کاوارد]]<ref>Nöel Coward</ref>.

 

----

[[Category:تئاتر]]
[[Category:جهان - اشخاص و گروه ها]]
[[Category:جهان – آثار، رویدادها، اماکن]]
<references />