سالیری، آنتونیو - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۷

2025-04-22T04:37:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۷
خط ۶:		خط ۶:
	[[پرونده:Salieri, Antonio.jpg\|بندانگشتی\|آنتونیو سالیری]]		[[پرونده:Salieri, Antonio.jpg\|بندانگشتی\|آنتونیو سالیری]]
	آهنگ‌ساز ایتالیایی. معلم [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت، فرانتس\|شوبرت]]<ref>Schubert		آهنگ‌ساز ایتالیایی. معلم [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت، فرانتس\|شوبرت]]<ref>Schubert
	</ref>، [[هومل، فریتس (۱۸۵۴ـ۱۹۳۶)\|هومل]]<ref>Hummel </ref>، و [[لیست، فرانتس (۱۸۱۱ـ۱۸۸۶)\|لیست]]<ref>Liszt </ref>، و رقیب موسیقایی [[موتسارت، ولفگانگ ~~آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)~~\|موتسارت]] در دربار امپراتوری [[وین]]<ref>Vienna </ref> بود، که سمَت آهنگ‌ساز آن‌جا را داشت. می‌گویند موتسارت را مسموم کرد، اما دلیل و مدرکی بر این مدعا وجود ندارد. موسیقی را از برادرش فرانچسکو سالیِری<ref>Francesco Salieri</ref> فراگرفت، که از شاگردان [[تارتینی، جوزپه (۱۶۹۲ـ۱۷۷۰)\|جوزِپّه تارتینی]]<ref>Giuseppe Tartini </ref> بود. در پانزده‌سالگی یتیم شد، و خانوادۀ موچه‌نیگو<ref>Mocenigo </ref> بر تحصیل او در مدرسۀ سان مارکو<ref>San Marco</ref> در [[ونیز]] نظارت کردند. سالیِری در این مدرسه با فلوریان گاسمان<ref>Florian Gassmann</ref> آشنا شد، که در ۱۷۶۶م او را به وین برد، بر ادامۀ تحصیل او نظارت، و او را به دربار معرفی کرد. پس از مرگ گاسمان در ۱۷۷۴م، سالیری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی شد. اپرای ''اِئُروپای بازشناخته‌شده<ref>''Europa riconosciuta''</ref>'' او در شب افتتاح ''لا اسکالا<ref>La Scala</ref>''ی [[میلان، شهر\|میلان]] در ۱۷۷۴م بر روی صحنه رفت. اپرای ''خلوص<ref>''Tarare'' </ref>'' (۱۷۸۷م) وی آن‌قدر از لحاظ نمایشی پرقدرت بود که در آغاز آن را به گلوک<ref>Gluck </ref> نسبت می‌دادند. سالیری از ۱۷۸۸م که در مقام [[کاپلمایستر]] دربار جانشین جوزِپّه بونو<ref>Giuseppe Bonno</ref> شد، بیشتر در وین اقامت داشت. تا ۱۸۱۸م رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان<ref>Tonkünstler Society</ref> بود و در نخستین اجرای ''آفرینش<ref>''Creation'' </ref>'' اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> در ۱۷۹۸م، [[کنتینوئو\|کُنتینوئو]] نواخت.		</ref>، [[هومل، فریتس (۱۸۵۴ـ۱۹۳۶)\|هومل]]<ref>Hummel </ref>، و [[لیست، فرانتس (۱۸۱۱ـ۱۸۸۶)\|لیست]]<ref>Liszt </ref>، و رقیب موسیقایی [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]] در دربار امپراتوری [[وین]]<ref>Vienna </ref> بود، که سمَت آهنگ‌ساز آن‌جا را داشت. می‌گویند موتسارت را مسموم کرد، اما دلیل و مدرکی بر این مدعا وجود ندارد. موسیقی را از برادرش فرانچسکو سالیِری<ref>Francesco Salieri</ref> فراگرفت، که از شاگردان [[تارتینی، جوزپه (۱۶۹۲ـ۱۷۷۰)\|جوزِپّه تارتینی]]<ref>Giuseppe Tartini </ref> بود. در پانزده‌سالگی یتیم شد، و خانوادۀ موچه‌نیگو<ref>Mocenigo </ref> بر تحصیل او در مدرسۀ سان مارکو<ref>San Marco</ref> در [[ونیز]] نظارت کردند. سالیِری در این مدرسه با فلوریان گاسمان<ref>Florian Gassmann</ref> آشنا شد، که در ۱۷۶۶م او را به وین برد، بر ادامۀ تحصیل او نظارت، و او را به دربار معرفی کرد. پس از مرگ گاسمان در ۱۷۷۴م، سالیری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی شد. اپرای ''اِئُروپای بازشناخته‌شده<ref>''Europa riconosciuta''</ref>'' او در شب افتتاح ''لا اسکالا<ref>La Scala</ref>''ی [[میلان، شهر\|میلان]] در ۱۷۷۴م بر روی صحنه رفت. اپرای ''خلوص<ref>''Tarare'' </ref>'' (۱۷۸۷م) وی آن‌قدر از لحاظ نمایشی پرقدرت بود که در آغاز آن را به گلوک<ref>Gluck </ref> نسبت می‌دادند. سالیری از ۱۷۸۸م که در مقام [[کاپلمایستر]] دربار جانشین جوزِپّه بونو<ref>Giuseppe Bonno</ref> شد، بیشتر در وین اقامت داشت. تا ۱۸۱۸م رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان<ref>Tonkünstler Society</ref> بود و در نخستین اجرای ''آفرینش<ref>''Creation'' </ref>'' اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> در ۱۷۹۸م، [[کنتینوئو\|کُنتینوئو]] نواخت.

Mohammadi3 در ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۱

2025-04-15T07:41:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۱
خط ۵:		خط ۵:

	[[پرونده:Salieri, Antonio.jpg\|بندانگشتی\|آنتونیو سالیری]]		[[پرونده:Salieri, Antonio.jpg\|بندانگشتی\|آنتونیو سالیری]]
	آهنگ‌ساز ایتالیایی. معلم [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[~~شوبرت ،~~ فرانتس ~~(۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)~~\|شوبرت]]<ref>Schubert		آهنگ‌ساز ایتالیایی. معلم [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت، فرانتس\|شوبرت]]<ref>Schubert
	</ref>، [[هومل، فریتس (۱۸۵۴ـ۱۹۳۶)\|هومل]]<ref>Hummel </ref>، و [[لیست، فرانتس (۱۸۱۱ـ۱۸۸۶)\|لیست]]<ref>Liszt </ref>، و رقیب موسیقایی [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]] در دربار امپراتوری [[وین]]<ref>Vienna </ref> بود، که سمَت آهنگ‌ساز آن‌جا را داشت. می‌گویند موتسارت را مسموم کرد، اما دلیل و مدرکی بر این مدعا وجود ندارد. موسیقی را از برادرش فرانچسکو سالیِری<ref>Francesco Salieri</ref> فراگرفت، که از شاگردان [[تارتینی، جوزپه (۱۶۹۲ـ۱۷۷۰)\|جوزِپّه تارتینی]]<ref>Giuseppe Tartini </ref> بود. در پانزده‌سالگی یتیم شد، و خانوادۀ موچه‌نیگو<ref>Mocenigo </ref> بر تحصیل او در مدرسۀ سان مارکو<ref>San Marco</ref> در [[ونیز]] نظارت کردند. سالیِری در این مدرسه با فلوریان گاسمان<ref>Florian Gassmann</ref> آشنا شد، که در ۱۷۶۶م او را به وین برد، بر ادامۀ تحصیل او نظارت، و او را به دربار معرفی کرد. پس از مرگ گاسمان در ۱۷۷۴م، سالیری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی شد. اپرای ''اِئُروپای بازشناخته‌شده<ref>''Europa riconosciuta''</ref>'' او در شب افتتاح ''لا اسکالا<ref>La Scala</ref>''ی [[میلان، شهر\|میلان]] در ۱۷۷۴م بر روی صحنه رفت. اپرای ''خلوص<ref>''Tarare'' </ref>'' (۱۷۸۷م) وی آن‌قدر از لحاظ نمایشی پرقدرت بود که در آغاز آن را به گلوک<ref>Gluck </ref> نسبت می‌دادند. سالیری از ۱۷۸۸م که در مقام [[کاپلمایستر]] دربار جانشین جوزِپّه بونو<ref>Giuseppe Bonno</ref> شد، بیشتر در وین اقامت داشت. تا ۱۸۱۸م رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان<ref>Tonkünstler Society</ref> بود و در نخستین اجرای ''آفرینش<ref>''Creation'' </ref>'' اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> در ۱۷۹۸م، [[کنتینوئو\|کُنتینوئو]] نواخت.		</ref>، [[هومل، فریتس (۱۸۵۴ـ۱۹۳۶)\|هومل]]<ref>Hummel </ref>، و [[لیست، فرانتس (۱۸۱۱ـ۱۸۸۶)\|لیست]]<ref>Liszt </ref>، و رقیب موسیقایی [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]] در دربار امپراتوری [[وین]]<ref>Vienna </ref> بود، که سمَت آهنگ‌ساز آن‌جا را داشت. می‌گویند موتسارت را مسموم کرد، اما دلیل و مدرکی بر این مدعا وجود ندارد. موسیقی را از برادرش فرانچسکو سالیِری<ref>Francesco Salieri</ref> فراگرفت، که از شاگردان [[تارتینی، جوزپه (۱۶۹۲ـ۱۷۷۰)\|جوزِپّه تارتینی]]<ref>Giuseppe Tartini </ref> بود. در پانزده‌سالگی یتیم شد، و خانوادۀ موچه‌نیگو<ref>Mocenigo </ref> بر تحصیل او در مدرسۀ سان مارکو<ref>San Marco</ref> در [[ونیز]] نظارت کردند. سالیِری در این مدرسه با فلوریان گاسمان<ref>Florian Gassmann</ref> آشنا شد، که در ۱۷۶۶م او را به وین برد، بر ادامۀ تحصیل او نظارت، و او را به دربار معرفی کرد. پس از مرگ گاسمان در ۱۷۷۴م، سالیری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی شد. اپرای ''اِئُروپای بازشناخته‌شده<ref>''Europa riconosciuta''</ref>'' او در شب افتتاح ''لا اسکالا<ref>La Scala</ref>''ی [[میلان، شهر\|میلان]] در ۱۷۷۴م بر روی صحنه رفت. اپرای ''خلوص<ref>''Tarare'' </ref>'' (۱۷۸۷م) وی آن‌قدر از لحاظ نمایشی پرقدرت بود که در آغاز آن را به گلوک<ref>Gluck </ref> نسبت می‌دادند. سالیری از ۱۷۸۸م که در مقام [[کاپلمایستر]] دربار جانشین جوزِپّه بونو<ref>Giuseppe Bonno</ref> شد، بیشتر در وین اقامت داشت. تا ۱۸۱۸م رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان<ref>Tonkünstler Society</ref> بود و در نخستین اجرای ''آفرینش<ref>''Creation'' </ref>'' اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> در ۱۷۹۸م، [[کنتینوئو\|کُنتینوئو]] نواخت.

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ سالیری ، آنتونیو (۱۷۵۰ـ۱۸۲۵) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به سالیری، آنتونیو منتقل کرد

2025-04-15T07:30:31Z

Mohammadi3 صفحهٔ سالیری ، آنتونیو (۱۷۵۰ـ۱۸۲۵) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به سالیری، آنتونیو منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۰
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۴ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۳

2025-03-04T05:23:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۳
خط ۲:		خط ۲:
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=آنتونیو سالیری‌\|نام=Antonio Salieri\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۷۵۰م\|تاریخ مرگ=۱۸۲۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسۀ سان مارکو در ونیز، وین\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=در ۱۷۷۴، سالیِری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرای اِئُروپای بازشناخته‌شده او در شب افتتاح لا اسکالای میلان در ۱۷۷۴ بر روی صحنه رفت، اپرای خلوص (۱۷۸۷)، تا ۱۸۱۸ رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان بود\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=آنتونیو سالیری‌\|نام=Antonio Salieri\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۷۵۰م\|تاریخ مرگ=۱۸۲۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسۀ سان مارکو در ونیز، وین\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=در ۱۷۷۴، سالیِری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرای اِئُروپای بازشناخته‌شده او در شب افتتاح لا اسکالای میلان در ۱۷۷۴ بر روی صحنه رفت، اپرای خلوص (۱۷۸۷)، تا ۱۸۱۸ رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان بود\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}

	سالیری‌، آنتونیو (~~۱۷۵۰ـ۱۸۲۵~~)		سالیری‌، آنتونیو (۱۷۵۰ـ۱۸۲۵م) (Salieri, Antonio)

	~~(Salieri, Antonio)~~
	[[پرونده:Salieri, Antonio.jpg\|بندانگشتی\|آنتونیو سالیری]]		[[پرونده:Salieri, Antonio.jpg\|بندانگشتی\|آنتونیو سالیری]]
	آهنگ‌ساز ایتالیایی. معلم [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت ، فرانتس (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)\|شوبرت]]<ref>Schubert		آهنگ‌ساز ایتالیایی. معلم [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت ، فرانتس (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)\|شوبرت]]<ref>Schubert
	</ref>، [[هومل، فریتس (۱۸۵۴ـ۱۹۳۶)\|هومل]]<ref>Hummel </ref>، و [[لیست، فرانتس (۱۸۱۱ـ۱۸۸۶)\|لیست]]<ref>Liszt </ref>، و رقیب موسیقایی [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]] در دربار امپراتوری [[وین]]<ref>Vienna </ref> بود، که سمَت آهنگ‌ساز آن‌جا را داشت. می‌گویند موتسارت را مسموم کرد، اما دلیل و مدرکی بر این مدعا وجود ندارد. موسیقی را از برادرش فرانچسکو سالیِری<ref>Francesco Salieri</ref> فراگرفت، که از شاگردان [[تارتینی، جوزپه (۱۶۹۲ـ۱۷۷۰)\|جوزِپّه تارتینی]]<ref>Giuseppe Tartini </ref> بود. در پانزده‌سالگی یتیم شد، و خانوادۀ موچه‌نیگو<ref>Mocenigo </ref> بر تحصیل او در مدرسۀ سان مارکو<ref>San Marco</ref> در [[ونیز]] نظارت کردند. سالیِری در این مدرسه با فلوریان گاسمان<ref>Florian Gassmann</ref> آشنا شد، که در ~~۱۷۶۶~~ او را به وین برد، بر ادامۀ تحصیل او نظارت، و او را به دربار معرفی کرد. پس از مرگ گاسمان در ~~۱۷۷۴،~~ سالیری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی شد. اپرای ''اِئُروپای بازشناخته‌شده<ref>''Europa riconosciuta''</ref>'' او در شب افتتاح ''لا اسکالا<ref>La Scala</ref>''ی [[میلان، شهر\|میلان]] در ~~۱۷۷۴~~ بر روی صحنه رفت. اپرای ''خلوص<ref>''Tarare'' </ref>'' (~~۱۷۸۷~~) وی آن‌قدر از لحاظ نمایشی پرقدرت بود که در آغاز آن را به گلوک<ref>Gluck </ref> نسبت می‌دادند. سالیری از ~~۱۷۸۸~~ که در مقام [[کاپلمایستر]] دربار جانشین جوزِپّه بونو<ref>Giuseppe Bonno</ref> شد، بیشتر در وین اقامت داشت. تا ~~۱۸۱۸~~ رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان<ref>Tonkünstler Society</ref> بود و در نخستین اجرای ''آفرینش<ref>''Creation'' </ref>'' اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> در ~~۱۷۹۸،~~ [[~~کنتینویو~~\|کُنتینوئو]] نواخت.		</ref>، [[هومل، فریتس (۱۸۵۴ـ۱۹۳۶)\|هومل]]<ref>Hummel </ref>، و [[لیست، فرانتس (۱۸۱۱ـ۱۸۸۶)\|لیست]]<ref>Liszt </ref>، و رقیب موسیقایی [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]] در دربار امپراتوری [[وین]]<ref>Vienna </ref> بود، که سمَت آهنگ‌ساز آن‌جا را داشت. می‌گویند موتسارت را مسموم کرد، اما دلیل و مدرکی بر این مدعا وجود ندارد. موسیقی را از برادرش فرانچسکو سالیِری<ref>Francesco Salieri</ref> فراگرفت، که از شاگردان [[تارتینی، جوزپه (۱۶۹۲ـ۱۷۷۰)\|جوزِپّه تارتینی]]<ref>Giuseppe Tartini </ref> بود. در پانزده‌سالگی یتیم شد، و خانوادۀ موچه‌نیگو<ref>Mocenigo </ref> بر تحصیل او در مدرسۀ سان مارکو<ref>San Marco</ref> در [[ونیز]] نظارت کردند. سالیِری در این مدرسه با فلوریان گاسمان<ref>Florian Gassmann</ref> آشنا شد، که در ۱۷۶۶م او را به وین برد، بر ادامۀ تحصیل او نظارت، و او را به دربار معرفی کرد. پس از مرگ گاسمان در ۱۷۷۴م، سالیری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی شد. اپرای ''اِئُروپای بازشناخته‌شده<ref>''Europa riconosciuta''</ref>'' او در شب افتتاح ''لا اسکالا<ref>La Scala</ref>''ی [[میلان، شهر\|میلان]] در ۱۷۷۴م بر روی صحنه رفت. اپرای ''خلوص<ref>''Tarare'' </ref>'' (۱۷۸۷م) وی آن‌قدر از لحاظ نمایشی پرقدرت بود که در آغاز آن را به گلوک<ref>Gluck </ref> نسبت می‌دادند. سالیری از ۱۷۸۸م که در مقام [[کاپلمایستر]] دربار جانشین جوزِپّه بونو<ref>Giuseppe Bonno</ref> شد، بیشتر در وین اقامت داشت. تا ۱۸۱۸م رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان<ref>Tonkünstler Society</ref> بود و در نخستین اجرای ''آفرینش<ref>''Creation'' </ref>'' اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> در ۱۷۹۸م، [[کنتینوئو\|کُنتینوئو]] نواخت.

Nazanin در ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۰

2024-07-09T06:50:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۰
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=~~جعبه زندگینامه~~\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}~~سالیِری‌، آنتونیو (۱۷۵۰ـ۱۸۲۵)(Salieri, Antonio)~~		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=آنتونیو سالیری‌\|نام=Antonio Salieri\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۷۵۰م\|تاریخ مرگ=۱۸۲۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسۀ سان مارکو در ونیز، وین\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=در ۱۷۷۴، سالیِری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرای اِئُروپای بازشناخته‌شده او در شب افتتاح لا اسکالای میلان در ۱۷۷۴ بر روی صحنه رفت، اپرای خلوص (۱۷۸۷)، تا ۱۸۱۸ رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان بود\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}

	~~[[File:25046000.jpg\|thumb\|ساليِري‌، آنتونيو]]~~		سالیری‌، آنتونیو (۱۷۵۰ـ۱۸۲۵)

	آهنگ‌ساز ایتالیایی. معلم بتهوون، شوبرت<ref>Schubert		(Salieri, Antonio)
			[[پرونده:Salieri, Antonio.jpg\|بندانگشتی\|آنتونیو سالیری]]
	</ref>، هومل<ref>Hummel </ref>، و لیست<ref>Liszt </ref>، و رقیب موسیقایی موتسارت در دربار امپراتوری وین<ref>Vienna </ref>~~ ~~بود، که ~~سِمَتِ~~ آهنگ‌ساز آن‌جا را داشت. می‌گویند موتسارت را مسموم کرد، اما دلیل و مدرکی بر این مدعا وجود ندارد. موسیقی را از برادرش فرانچسکو سالیِری<ref>Francesco Salieri</ref>~~ ~~فراگرفت، که از شاگردان جوزِپّه تارتینی<ref>Giuseppe Tartini </ref>~~ ~~بود. در پانزده‌سالگی یتیم شد، و خانوادۀ موچه‌نیگو<ref>Mocenigo </ref>~~ ~~بر تحصیل او در مدرسۀ سان مارکو<ref>San Marco</ref>~~ ~~در ونیز نظارت کردند. سالیِری در این مدرسه با فلوریان گاسمان<ref>Florian Gassmann</ref>~~ ~~آشنا شد، که در ۱۷۶۶ او را به وین برد، بر ادامۀ تحصیل او نظارت، و او را به دربار معرفی کرد. پس از مرگ گاسمان در ۱۷۷۴، ~~سالیِری~~ آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی شد. اپرای ''اِئُروپای بازشناخته‌شده<ref>''Europa riconosciuta''</ref>''~~ ~~او در شب افتتاح ''لا اسکالا<ref>La Scala</ref>''ی میلان در ۱۷۷۴ بر روی صحنه رفت. اپرای ''خلوص<ref>''Tarare'' </ref>''~~ ~~(۱۷۸۷) وی آن‌قدر از لحاظ نمایشی پرقدرت بود که در آغاز آن را به گلوک<ref>Gluck </ref>~~ ~~نسبت می‌دادند. سالیری از ۱۷۸۸ که در مقام کاپلمایستر دربار جانشین جوزِپّه بونو<ref>Giuseppe Bonno</ref>~~ ~~شد، بیشتر در وین اقامت داشت. تا ۱۸۱۸ رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان<ref>Tonkünstler Society</ref>~~ ~~بود و در نخستین اجرای ''آفرینش<ref>''Creation'' </ref>''~~ ~~اثر هایدن<ref>Haydn</ref>~~ ~~در ۱۷۹۸، کُنتینوئو نواخت.		آهنگ‌ساز ایتالیایی. معلم [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت ، فرانتس (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)\|شوبرت]]<ref>Schubert
			</ref>، [[هومل، فریتس (۱۸۵۴ـ۱۹۳۶)\|هومل]]<ref>Hummel </ref>، و [[لیست، فرانتس (۱۸۱۱ـ۱۸۸۶)\|لیست]]<ref>Liszt </ref>، و رقیب موسیقایی [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]] در دربار امپراتوری [[وین]]<ref>Vienna </ref> بود، که سمَت آهنگ‌ساز آن‌جا را داشت. می‌گویند موتسارت را مسموم کرد، اما دلیل و مدرکی بر این مدعا وجود ندارد. موسیقی را از برادرش فرانچسکو سالیِری<ref>Francesco Salieri</ref> فراگرفت، که از شاگردان [[تارتینی، جوزپه (۱۶۹۲ـ۱۷۷۰)\|جوزِپّه تارتینی]]<ref>Giuseppe Tartini </ref> بود. در پانزده‌سالگی یتیم شد، و خانوادۀ موچه‌نیگو<ref>Mocenigo </ref> بر تحصیل او در مدرسۀ سان مارکو<ref>San Marco</ref> در [[ونیز]] نظارت کردند. سالیِری در این مدرسه با فلوریان گاسمان<ref>Florian Gassmann</ref> آشنا شد، که در ۱۷۶۶ او را به وین برد، بر ادامۀ تحصیل او نظارت، و او را به دربار معرفی کرد. پس از مرگ گاسمان در ۱۷۷۴، سالیری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی شد. اپرای ''اِئُروپای بازشناخته‌شده<ref>''Europa riconosciuta''</ref>'' او در شب افتتاح ''لا اسکالا<ref>La Scala</ref>''ی [[میلان، شهر\|میلان]] در ۱۷۷۴ بر روی صحنه رفت. اپرای ''خلوص<ref>''Tarare'' </ref>'' (۱۷۸۷) وی آن‌قدر از لحاظ نمایشی پرقدرت بود که در آغاز آن را به گلوک<ref>Gluck </ref> نسبت می‌دادند. سالیری از ۱۷۸۸ که در مقام [[کاپلمایستر]] دربار جانشین جوزِپّه بونو<ref>Giuseppe Bonno</ref> شد، بیشتر در وین اقامت داشت. تا ۱۸۱۸ رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان<ref>Tonkünstler Society</ref> بود و در نخستین اجرای ''آفرینش<ref>''Creation'' </ref>'' اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> در ۱۷۹۸، [[کنتینویو\|کُنتینوئو]] نواخت.

Nazanin در ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۲

2024-07-08T16:52:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۲
خط ۱:		خط ۱:

	سالیِری‌، آنتونیو (۱۷۵۰ـ۱۸۲۵)(Salieri, Antonio)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=جعبه زندگینامه\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}سالیِری‌، آنتونیو (۱۷۵۰ـ۱۸۲۵)(Salieri, Antonio)

	[[File:25046000.jpg\|thumb\|ساليِري‌، آنتونيو]]		[[File:25046000.jpg\|thumb\|ساليِري‌، آنتونيو]]

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

سالیِری‌، آنتونیو (۱۷۵۰ـ۱۸۲۵)(Salieri, Antonio)

[[File:25046000.jpg|thumb|ساليِري‌، آنتونيو]]

آهنگ‌ساز ایتالیایی. معلم بتهوون، شوبرت<ref>Schubert

</ref>، هومل<ref>Hummel </ref>، و لیست<ref>Liszt </ref>، و رقیب موسیقایی موتسارت در دربار امپراتوری وین<ref>Vienna </ref> بود، که سِمَتِ آهنگ‌ساز آن‌جا را داشت. می‌گویند موتسارت را مسموم کرد، اما دلیل و مدرکی بر این مدعا وجود ندارد. موسیقی را از برادرش فرانچسکو سالیِری<ref>Francesco Salieri</ref> فراگرفت، که از شاگردان جوزِپّه تارتینی<ref>Giuseppe Tartini </ref> بود. در پانزده‌سالگی یتیم شد، و خانوادۀ موچه‌نیگو<ref>Mocenigo </ref> بر تحصیل او در مدرسۀ سان مارکو<ref>San Marco</ref> در ونیز نظارت کردند. سالیِری در این مدرسه با فلوریان گاسمان<ref>Florian Gassmann</ref> آشنا شد، که در ۱۷۶۶ او را به وین برد، بر ادامۀ تحصیل او نظارت، و او را به دربار معرفی کرد. پس از مرگ گاسمان در ۱۷۷۴، سالیِری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی شد. اپرای ''اِئُروپای بازشناخته‌شده<ref>''Europa riconosciuta''</ref>'' او در شب افتتاح ''لا اسکالا<ref>La Scala</ref>''ی میلان در ۱۷۷۴ بر روی صحنه رفت. اپرای ''خلوص<ref>''Tarare'' </ref>'' (۱۷۸۷) وی آن‌قدر از لحاظ نمایشی پرقدرت بود که در آغاز آن را به گلوک<ref>Gluck </ref> نسبت می‌دادند. سالیری از ۱۷۸۸ که در مقام کاپلمایستر دربار جانشین جوزِپّه بونو<ref>Giuseppe Bonno</ref> شد، بیشتر در وین اقامت داشت. تا ۱۸۱۸ رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان<ref>Tonkünstler Society</ref> بود و در نخستین اجرای ''آفرینش<ref>''Creation'' </ref>'' اثر هایدن<ref>Haydn</ref> در ۱۷۹۸، کُنتینوئو نواخت.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۷
خط ۶:		خط ۶:
	[[پرونده:Salieri, Antonio.jpg\|بندانگشتی\|آنتونیو سالیری]]		[[پرونده:Salieri, Antonio.jpg\|بندانگشتی\|آنتونیو سالیری]]
	آهنگ‌ساز ایتالیایی. معلم [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت، فرانتس\|شوبرت]]<ref>Schubert		آهنگ‌ساز ایتالیایی. معلم [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت، فرانتس\|شوبرت]]<ref>Schubert
	</ref>، [[هومل، فریتس (۱۸۵۴ـ۱۹۳۶)\|هومل]]<ref>Hummel </ref>، و [[لیست، فرانتس (۱۸۱۱ـ۱۸۸۶)\|لیست]]<ref>Liszt </ref>، و رقیب موسیقایی [[موتسارت، ولفگانگ ~~آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)~~\|موتسارت]] در دربار امپراتوری [[وین]]<ref>Vienna </ref> بود، که سمَت آهنگ‌ساز آن‌جا را داشت. می‌گویند موتسارت را مسموم کرد، اما دلیل و مدرکی بر این مدعا وجود ندارد. موسیقی را از برادرش فرانچسکو سالیِری<ref>Francesco Salieri</ref> فراگرفت، که از شاگردان [[تارتینی، جوزپه (۱۶۹۲ـ۱۷۷۰)\|جوزِپّه تارتینی]]<ref>Giuseppe Tartini </ref> بود. در پانزده‌سالگی یتیم شد، و خانوادۀ موچه‌نیگو<ref>Mocenigo </ref> بر تحصیل او در مدرسۀ سان مارکو<ref>San Marco</ref> در [[ونیز]] نظارت کردند. سالیِری در این مدرسه با فلوریان گاسمان<ref>Florian Gassmann</ref> آشنا شد، که در ۱۷۶۶م او را به وین برد، بر ادامۀ تحصیل او نظارت، و او را به دربار معرفی کرد. پس از مرگ گاسمان در ۱۷۷۴م، سالیری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی شد. اپرای ''اِئُروپای بازشناخته‌شده<ref>''Europa riconosciuta''</ref>'' او در شب افتتاح ''لا اسکالا<ref>La Scala</ref>''ی [[میلان، شهر\|میلان]] در ۱۷۷۴م بر روی صحنه رفت. اپرای ''خلوص<ref>''Tarare'' </ref>'' (۱۷۸۷م) وی آن‌قدر از لحاظ نمایشی پرقدرت بود که در آغاز آن را به گلوک<ref>Gluck </ref> نسبت می‌دادند. سالیری از ۱۷۸۸م که در مقام [[کاپلمایستر]] دربار جانشین جوزِپّه بونو<ref>Giuseppe Bonno</ref> شد، بیشتر در وین اقامت داشت. تا ۱۸۱۸م رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان<ref>Tonkünstler Society</ref> بود و در نخستین اجرای ''آفرینش<ref>''Creation'' </ref>'' اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> در ۱۷۹۸م، [[کنتینوئو\|کُنتینوئو]] نواخت.		</ref>، [[هومل، فریتس (۱۸۵۴ـ۱۹۳۶)\|هومل]]<ref>Hummel </ref>، و [[لیست، فرانتس (۱۸۱۱ـ۱۸۸۶)\|لیست]]<ref>Liszt </ref>، و رقیب موسیقایی [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]] در دربار امپراتوری [[وین]]<ref>Vienna </ref> بود، که سمَت آهنگ‌ساز آن‌جا را داشت. می‌گویند موتسارت را مسموم کرد، اما دلیل و مدرکی بر این مدعا وجود ندارد. موسیقی را از برادرش فرانچسکو سالیِری<ref>Francesco Salieri</ref> فراگرفت، که از شاگردان [[تارتینی، جوزپه (۱۶۹۲ـ۱۷۷۰)\|جوزِپّه تارتینی]]<ref>Giuseppe Tartini </ref> بود. در پانزده‌سالگی یتیم شد، و خانوادۀ موچه‌نیگو<ref>Mocenigo </ref> بر تحصیل او در مدرسۀ سان مارکو<ref>San Marco</ref> در [[ونیز]] نظارت کردند. سالیِری در این مدرسه با فلوریان گاسمان<ref>Florian Gassmann</ref> آشنا شد، که در ۱۷۶۶م او را به وین برد، بر ادامۀ تحصیل او نظارت، و او را به دربار معرفی کرد. پس از مرگ گاسمان در ۱۷۷۴م، سالیری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی شد. اپرای ''اِئُروپای بازشناخته‌شده<ref>''Europa riconosciuta''</ref>'' او در شب افتتاح ''لا اسکالا<ref>La Scala</ref>''ی [[میلان، شهر\|میلان]] در ۱۷۷۴م بر روی صحنه رفت. اپرای ''خلوص<ref>''Tarare'' </ref>'' (۱۷۸۷م) وی آن‌قدر از لحاظ نمایشی پرقدرت بود که در آغاز آن را به گلوک<ref>Gluck </ref> نسبت می‌دادند. سالیری از ۱۷۸۸م که در مقام [[کاپلمایستر]] دربار جانشین جوزِپّه بونو<ref>Giuseppe Bonno</ref> شد، بیشتر در وین اقامت داشت. تا ۱۸۱۸م رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان<ref>Tonkünstler Society</ref> بود و در نخستین اجرای ''آفرینش<ref>''Creation'' </ref>'' اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> در ۱۷۹۸م، [[کنتینوئو\|کُنتینوئو]] نواخت.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۱
خط ۵:		خط ۵:

	[[پرونده:Salieri, Antonio.jpg\|بندانگشتی\|آنتونیو سالیری]]		[[پرونده:Salieri, Antonio.jpg\|بندانگشتی\|آنتونیو سالیری]]
	آهنگ‌ساز ایتالیایی. معلم [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[~~شوبرت ،~~ فرانتس ~~(۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)~~\|شوبرت]]<ref>Schubert		آهنگ‌ساز ایتالیایی. معلم [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت، فرانتس\|شوبرت]]<ref>Schubert
	</ref>، [[هومل، فریتس (۱۸۵۴ـ۱۹۳۶)\|هومل]]<ref>Hummel </ref>، و [[لیست، فرانتس (۱۸۱۱ـ۱۸۸۶)\|لیست]]<ref>Liszt </ref>، و رقیب موسیقایی [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]] در دربار امپراتوری [[وین]]<ref>Vienna </ref> بود، که سمَت آهنگ‌ساز آن‌جا را داشت. می‌گویند موتسارت را مسموم کرد، اما دلیل و مدرکی بر این مدعا وجود ندارد. موسیقی را از برادرش فرانچسکو سالیِری<ref>Francesco Salieri</ref> فراگرفت، که از شاگردان [[تارتینی، جوزپه (۱۶۹۲ـ۱۷۷۰)\|جوزِپّه تارتینی]]<ref>Giuseppe Tartini </ref> بود. در پانزده‌سالگی یتیم شد، و خانوادۀ موچه‌نیگو<ref>Mocenigo </ref> بر تحصیل او در مدرسۀ سان مارکو<ref>San Marco</ref> در [[ونیز]] نظارت کردند. سالیِری در این مدرسه با فلوریان گاسمان<ref>Florian Gassmann</ref> آشنا شد، که در ۱۷۶۶م او را به وین برد، بر ادامۀ تحصیل او نظارت، و او را به دربار معرفی کرد. پس از مرگ گاسمان در ۱۷۷۴م، سالیری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی شد. اپرای ''اِئُروپای بازشناخته‌شده<ref>''Europa riconosciuta''</ref>'' او در شب افتتاح ''لا اسکالا<ref>La Scala</ref>''ی [[میلان، شهر\|میلان]] در ۱۷۷۴م بر روی صحنه رفت. اپرای ''خلوص<ref>''Tarare'' </ref>'' (۱۷۸۷م) وی آن‌قدر از لحاظ نمایشی پرقدرت بود که در آغاز آن را به گلوک<ref>Gluck </ref> نسبت می‌دادند. سالیری از ۱۷۸۸م که در مقام [[کاپلمایستر]] دربار جانشین جوزِپّه بونو<ref>Giuseppe Bonno</ref> شد، بیشتر در وین اقامت داشت. تا ۱۸۱۸م رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان<ref>Tonkünstler Society</ref> بود و در نخستین اجرای ''آفرینش<ref>''Creation'' </ref>'' اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> در ۱۷۹۸م، [[کنتینوئو\|کُنتینوئو]] نواخت.		</ref>، [[هومل، فریتس (۱۸۵۴ـ۱۹۳۶)\|هومل]]<ref>Hummel </ref>، و [[لیست، فرانتس (۱۸۱۱ـ۱۸۸۶)\|لیست]]<ref>Liszt </ref>، و رقیب موسیقایی [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]] در دربار امپراتوری [[وین]]<ref>Vienna </ref> بود، که سمَت آهنگ‌ساز آن‌جا را داشت. می‌گویند موتسارت را مسموم کرد، اما دلیل و مدرکی بر این مدعا وجود ندارد. موسیقی را از برادرش فرانچسکو سالیِری<ref>Francesco Salieri</ref> فراگرفت، که از شاگردان [[تارتینی، جوزپه (۱۶۹۲ـ۱۷۷۰)\|جوزِپّه تارتینی]]<ref>Giuseppe Tartini </ref> بود. در پانزده‌سالگی یتیم شد، و خانوادۀ موچه‌نیگو<ref>Mocenigo </ref> بر تحصیل او در مدرسۀ سان مارکو<ref>San Marco</ref> در [[ونیز]] نظارت کردند. سالیِری در این مدرسه با فلوریان گاسمان<ref>Florian Gassmann</ref> آشنا شد، که در ۱۷۶۶م او را به وین برد، بر ادامۀ تحصیل او نظارت، و او را به دربار معرفی کرد. پس از مرگ گاسمان در ۱۷۷۴م، سالیری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی شد. اپرای ''اِئُروپای بازشناخته‌شده<ref>''Europa riconosciuta''</ref>'' او در شب افتتاح ''لا اسکالا<ref>La Scala</ref>''ی [[میلان، شهر\|میلان]] در ۱۷۷۴م بر روی صحنه رفت. اپرای ''خلوص<ref>''Tarare'' </ref>'' (۱۷۸۷م) وی آن‌قدر از لحاظ نمایشی پرقدرت بود که در آغاز آن را به گلوک<ref>Gluck </ref> نسبت می‌دادند. سالیری از ۱۷۸۸م که در مقام [[کاپلمایستر]] دربار جانشین جوزِپّه بونو<ref>Giuseppe Bonno</ref> شد، بیشتر در وین اقامت داشت. تا ۱۸۱۸م رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان<ref>Tonkünstler Society</ref> بود و در نخستین اجرای ''آفرینش<ref>''Creation'' </ref>'' اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> در ۱۷۹۸م، [[کنتینوئو\|کُنتینوئو]] نواخت.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۳
خط ۲:		خط ۲:
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=آنتونیو سالیری‌\|نام=Antonio Salieri\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۷۵۰م\|تاریخ مرگ=۱۸۲۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسۀ سان مارکو در ونیز، وین\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=در ۱۷۷۴، سالیِری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرای اِئُروپای بازشناخته‌شده او در شب افتتاح لا اسکالای میلان در ۱۷۷۴ بر روی صحنه رفت، اپرای خلوص (۱۷۸۷)، تا ۱۸۱۸ رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان بود\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=آنتونیو سالیری‌\|نام=Antonio Salieri\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۷۵۰م\|تاریخ مرگ=۱۸۲۵م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسۀ سان مارکو در ونیز، وین\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=در ۱۷۷۴، سالیِری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرای اِئُروپای بازشناخته‌شده او در شب افتتاح لا اسکالای میلان در ۱۷۷۴ بر روی صحنه رفت، اپرای خلوص (۱۷۸۷)، تا ۱۸۱۸ رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان بود\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}

	سالیری‌، آنتونیو (~~۱۷۵۰ـ۱۸۲۵~~)		سالیری‌، آنتونیو (۱۷۵۰ـ۱۸۲۵م) (Salieri, Antonio)

	~~(Salieri, Antonio)~~
	[[پرونده:Salieri, Antonio.jpg\|بندانگشتی\|آنتونیو سالیری]]		[[پرونده:Salieri, Antonio.jpg\|بندانگشتی\|آنتونیو سالیری]]
	آهنگ‌ساز ایتالیایی. معلم [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت ، فرانتس (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)\|شوبرت]]<ref>Schubert		آهنگ‌ساز ایتالیایی. معلم [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت ، فرانتس (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)\|شوبرت]]<ref>Schubert
	</ref>، [[هومل، فریتس (۱۸۵۴ـ۱۹۳۶)\|هومل]]<ref>Hummel </ref>، و [[لیست، فرانتس (۱۸۱۱ـ۱۸۸۶)\|لیست]]<ref>Liszt </ref>، و رقیب موسیقایی [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]] در دربار امپراتوری [[وین]]<ref>Vienna </ref> بود، که سمَت آهنگ‌ساز آن‌جا را داشت. می‌گویند موتسارت را مسموم کرد، اما دلیل و مدرکی بر این مدعا وجود ندارد. موسیقی را از برادرش فرانچسکو سالیِری<ref>Francesco Salieri</ref> فراگرفت، که از شاگردان [[تارتینی، جوزپه (۱۶۹۲ـ۱۷۷۰)\|جوزِپّه تارتینی]]<ref>Giuseppe Tartini </ref> بود. در پانزده‌سالگی یتیم شد، و خانوادۀ موچه‌نیگو<ref>Mocenigo </ref> بر تحصیل او در مدرسۀ سان مارکو<ref>San Marco</ref> در [[ونیز]] نظارت کردند. سالیِری در این مدرسه با فلوریان گاسمان<ref>Florian Gassmann</ref> آشنا شد، که در ~~۱۷۶۶~~ او را به وین برد، بر ادامۀ تحصیل او نظارت، و او را به دربار معرفی کرد. پس از مرگ گاسمان در ~~۱۷۷۴،~~ سالیری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی شد. اپرای ''اِئُروپای بازشناخته‌شده<ref>''Europa riconosciuta''</ref>'' او در شب افتتاح ''لا اسکالا<ref>La Scala</ref>''ی [[میلان، شهر\|میلان]] در ~~۱۷۷۴~~ بر روی صحنه رفت. اپرای ''خلوص<ref>''Tarare'' </ref>'' (~~۱۷۸۷~~) وی آن‌قدر از لحاظ نمایشی پرقدرت بود که در آغاز آن را به گلوک<ref>Gluck </ref> نسبت می‌دادند. سالیری از ~~۱۷۸۸~~ که در مقام [[کاپلمایستر]] دربار جانشین جوزِپّه بونو<ref>Giuseppe Bonno</ref> شد، بیشتر در وین اقامت داشت. تا ~~۱۸۱۸~~ رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان<ref>Tonkünstler Society</ref> بود و در نخستین اجرای ''آفرینش<ref>''Creation'' </ref>'' اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> در ~~۱۷۹۸،~~ [[~~کنتینویو~~\|کُنتینوئو]] نواخت.		</ref>، [[هومل، فریتس (۱۸۵۴ـ۱۹۳۶)\|هومل]]<ref>Hummel </ref>، و [[لیست، فرانتس (۱۸۱۱ـ۱۸۸۶)\|لیست]]<ref>Liszt </ref>، و رقیب موسیقایی [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]] در دربار امپراتوری [[وین]]<ref>Vienna </ref> بود، که سمَت آهنگ‌ساز آن‌جا را داشت. می‌گویند موتسارت را مسموم کرد، اما دلیل و مدرکی بر این مدعا وجود ندارد. موسیقی را از برادرش فرانچسکو سالیِری<ref>Francesco Salieri</ref> فراگرفت، که از شاگردان [[تارتینی، جوزپه (۱۶۹۲ـ۱۷۷۰)\|جوزِپّه تارتینی]]<ref>Giuseppe Tartini </ref> بود. در پانزده‌سالگی یتیم شد، و خانوادۀ موچه‌نیگو<ref>Mocenigo </ref> بر تحصیل او در مدرسۀ سان مارکو<ref>San Marco</ref> در [[ونیز]] نظارت کردند. سالیِری در این مدرسه با فلوریان گاسمان<ref>Florian Gassmann</ref> آشنا شد، که در ۱۷۶۶م او را به وین برد، بر ادامۀ تحصیل او نظارت، و او را به دربار معرفی کرد. پس از مرگ گاسمان در ۱۷۷۴م، سالیری آهنگ‌ساز دربار و رهبر ارکستر اپرای ایتالیایی شد. اپرای ''اِئُروپای بازشناخته‌شده<ref>''Europa riconosciuta''</ref>'' او در شب افتتاح ''لا اسکالا<ref>La Scala</ref>''ی [[میلان، شهر\|میلان]] در ۱۷۷۴م بر روی صحنه رفت. اپرای ''خلوص<ref>''Tarare'' </ref>'' (۱۷۸۷م) وی آن‌قدر از لحاظ نمایشی پرقدرت بود که در آغاز آن را به گلوک<ref>Gluck </ref> نسبت می‌دادند. سالیری از ۱۷۸۸م که در مقام [[کاپلمایستر]] دربار جانشین جوزِپّه بونو<ref>Giuseppe Bonno</ref> شد، بیشتر در وین اقامت داشت. تا ۱۸۱۸م رهبر ارکستر انجمن موسیقی‌دانان<ref>Tonkünstler Society</ref> بود و در نخستین اجرای ''آفرینش<ref>''Creation'' </ref>'' اثر [[هایدن، یوزف (۱۷۳۲ـ۱۸۰۹)\|هایدن]]<ref>Haydn</ref> در ۱۷۹۸م، [[کنتینوئو\|کُنتینوئو]] نواخت.