سانتر، ژاک - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۰

2025-12-16T05:30:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۰
خط ۱:		خط ۱:

	~~سانتِر، ژاک (۱۹۳۷)(Santer, Jacques)~~

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان = ژاک سانتِر		\|عنوان = ژاک سانتِر
خط ۲۹:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}سانتِر، ژاک (۱۹۳۷م - )(Santer, Jacques)

	سیاستمدار اهل لوکزامبورگ، از ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۴ نخست‌وزیر آن کشور و از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ رئیس «کمیسیون اروپا». انتخاب وی به ریاست کمیسیون اروپا به‌عنوان جانشین ژان - لوک دئان<ref>Jean-Luc Dehaene</ref>، نخست‌وزیر بلژیک، که نامزدی‌اش برای این مقام رد شده بود، موقعیت وی را در مقام جانشینی ارزشمند برای دلور<ref>Delors </ref>~~ ~~تضعیف کرد. اما سانتر با این ادعا که آرزوهایش برای تقویت «اتحادیۀ اروپا» دست‌کمی از آمال دئان ندارد، مشخصاً دست به دامن پارلمان تازه انتخاب شدۀ اروپا شد که خودش نیز در سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ عضو آن بود. پارلمان اروپا در میانۀ دسامبر ۱۹۹۸ در اعتراض به مدیریت بی‌بندوبار بودجۀ ۱۰۰میلیارد دلاری اتحادیۀ اروپا، تهدید به انتقاد از کمیسیون اروپا و حتی برکناری اعضای آن کرد. درپی امتناع پارلمان اروپا از تأیید حساب‌های ۱۹۹۶ اتحادیۀ اروپا، بحران آغاز شد. پارلمان اروپا، که شدیداً نگران کلاهبرداری در اتحادیۀ اروپا بود، در اوایل ژانویۀ ۱۹۹۹ چند تن از اعضای کمیسیون اروپا را برای استعفا زیر فشار گذاشت و حمایت از برکنارکردن همۀ اعضای کمیسیون اروپا در میان اعضای خشمگین پارلمان اروپا با هر گرایش سیاسی افزایش یافت. پس از آن که سانتر با مهلتی یازده‌ساعته تهدید به کناره‌گیری کرد، پارلمان اروپا تهدید خود را مبنی بر برکناری همۀ بیست عضو کمیسیون پس گرفت. سانتر برنامه‌ای هشت‌بندی برای پاکسازی، ازجمله دسترسی بدون محدودیت کمیتۀ منتخبی از پارلمان به اسناد کمیسیون و پایان‌بخشیدن به پارتی‌بازی در انتصابات، ارائه کرد. اما در مارس ۱۹۹۹، همۀ اعضای کمیسیون اروپا، ازجمله سانتر، درپی گزارش قاطعی که دربارۀ کلاهبرداری و سوء مدیریت کمیسیون انتشار یافت از مقام خود کناره‌گیری کردند. در همان ماه از رومانو پرودی<ref>Romano Prodi</ref>، نخست‌وزیر پیشین ایتالیا، دعوت شد تا به جای سانتر ریاست کمیسیون اروپا را برعهده گیرد.		سیاستمدار اهل لوکزامبورگ، از ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۴ نخست‌وزیر آن کشور و از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ رئیس «کمیسیون اروپا». انتخاب وی به ریاست کمیسیون اروپا به‌عنوان جانشین ژان - لوک دئان<ref>Jean-Luc Dehaene</ref>، نخست‌وزیر بلژیک، که نامزدی‌اش برای این مقام رد شده بود، موقعیت وی را در مقام جانشینی ارزشمند برای دلور<ref>Delors </ref> تضعیف کرد. اما سانتر با این ادعا که آرزوهایش برای تقویت «اتحادیۀ اروپا» دست‌کمی از آمال دئان ندارد، مشخصاً دست به دامن پارلمان تازه انتخاب شدۀ اروپا شد که خودش نیز در سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ عضو آن بود. پارلمان اروپا در میانۀ دسامبر ۱۹۹۸ در اعتراض به مدیریت بی‌بندوبار بودجۀ ۱۰۰میلیارد دلاری اتحادیۀ اروپا، تهدید به انتقاد از کمیسیون اروپا و حتی برکناری اعضای آن کرد. درپی امتناع پارلمان اروپا از تأیید حساب‌های ۱۹۹۶ اتحادیۀ اروپا، بحران آغاز شد. پارلمان اروپا، که شدیداً نگران کلاهبرداری در اتحادیۀ اروپا بود، در اوایل ژانویۀ ۱۹۹۹ چند تن از اعضای کمیسیون اروپا را برای استعفا زیر فشار گذاشت و حمایت از برکنارکردن همۀ اعضای کمیسیون اروپا در میان اعضای خشمگین پارلمان اروپا با هر گرایش سیاسی افزایش یافت. پس از آن که سانتر با مهلتی یازده‌ساعته تهدید به کناره‌گیری کرد، پارلمان اروپا تهدید خود را مبنی بر برکناری همۀ بیست عضو کمیسیون پس گرفت. سانتر برنامه‌ای هشت‌بندی برای پاکسازی، ازجمله دسترسی بدون محدودیت کمیتۀ منتخبی از پارلمان به اسناد کمیسیون و پایان‌بخشیدن به پارتی‌بازی در انتصابات، ارائه کرد. اما در مارس ۱۹۹۹، همۀ اعضای کمیسیون اروپا، ازجمله سانتر، درپی گزارش قاطعی که دربارۀ کلاهبرداری و سوء مدیریت کمیسیون انتشار یافت از مقام خود کناره‌گیری کردند. در همان ماه از رومانو پرودی<ref>Romano Prodi</ref>، نخست‌وزیر پیشین ایتالیا، دعوت شد تا به جای سانتر ریاست کمیسیون اروپا را برعهده گیرد.

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ سانتر، ژاک (۱۹۳۷) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به سانتر، ژاک منتقل کرد

2025-12-16T05:24:25Z

Mohammadi3 صفحهٔ سانتر، ژاک (۱۹۳۷) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به سانتر، ژاک منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۴
(بدون تفاوت)

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

سانتِر، ژاک (۱۹۳۷)(Santer, Jacques)

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = ژاک سانتِر
|نام =Jacques Santer
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1937م
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت= اهل لوکزامبورگ
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =دولتمرد
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =نخست‌وزیر لوکزامبورگ (از 1984 تا 1994) و رئیس «کمیسیون اروپا» (از 1995 تا 1999)
|جوایز و افتخارات =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =تاریخ جهان
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

سیاستمدار اهل لوکزامبورگ، از ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۴ نخست‌وزیر آن کشور و از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ رئیس «کمیسیون اروپا». انتخاب وی به ریاست کمیسیون اروپا به‌عنوان جانشین ژان - لوک دئان<ref>Jean-Luc Dehaene</ref>، نخست‌وزیر بلژیک، که نامزدی‌اش برای این مقام رد شده بود، موقعیت وی را در مقام جانشینی ارزشمند برای دلور<ref>Delors </ref> تضعیف کرد. اما سانتر با این ادعا که آرزوهایش برای تقویت «اتحادیۀ اروپا» دست‌کمی از آمال دئان ندارد، مشخصاً دست به دامن پارلمان تازه انتخاب شدۀ اروپا شد که خودش نیز در سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ عضو آن بود. پارلمان اروپا در میانۀ دسامبر ۱۹۹۸ در اعتراض به مدیریت بی‌بندوبار بودجۀ ۱۰۰میلیارد دلاری اتحادیۀ اروپا، تهدید به انتقاد از کمیسیون اروپا و حتی برکناری اعضای آن کرد. درپی امتناع پارلمان اروپا از تأیید حساب‌های ۱۹۹۶ اتحادیۀ اروپا، بحران آغاز شد. پارلمان اروپا، که شدیداً نگران کلاهبرداری در اتحادیۀ اروپا بود، در اوایل ژانویۀ ۱۹۹۹ چند تن از اعضای کمیسیون اروپا را برای استعفا زیر فشار گذاشت و حمایت از برکنارکردن همۀ اعضای کمیسیون اروپا در میان اعضای خشمگین پارلمان اروپا با هر گرایش سیاسی افزایش یافت. پس از آن که سانتر با مهلتی یازده‌ساعته تهدید به کناره‌گیری کرد، پارلمان اروپا تهدید خود را مبنی بر برکناری همۀ بیست عضو کمیسیون پس گرفت. سانتر برنامه‌ای هشت‌بندی برای پاکسازی، ازجمله دسترسی بدون محدودیت کمیتۀ منتخبی از پارلمان به اسناد کمیسیون و پایان‌بخشیدن به پارتی‌بازی در انتصابات، ارائه کرد. اما در مارس ۱۹۹۹، همۀ اعضای کمیسیون اروپا، ازجمله سانتر، درپی گزارش قاطعی که دربارۀ کلاهبرداری و سوء مدیریت کمیسیون انتشار یافت از مقام خود کناره‌گیری کردند. در همان ماه از رومانو پرودی<ref>Romano Prodi</ref>، نخست‌وزیر پیشین ایتالیا، دعوت شد تا به جای سانتر ریاست کمیسیون اروپا را برعهده گیرد.

 

----

[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:سایر کشورها و حکومت های اروپایی]]