ساندرا بولاک - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۷

2025-07-23T16:17:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۷
خط ۴:		خط ۴:
	(نام کامل: ساندرا آنت بولاک<ref><bdi>Sandra Annette Bullock</bdi></ref>) بازیگر امریکاییِ برندۀ [[اسکار، جایزه\|جایزۀ اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن، و از ستارگان پول‌ساز هالیوود<ref>Hollywood</ref> در دهه‌های 1990م و پس از آن. طی نزدیک به 40سال فعالیت حرفه‌ای در بیش از 50 فیلم سینمایی و ویدئویی و تلویزیونی بازی کرده است. در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴م در میان بازیگران زن دنیا بیشترین دستمزد را دریافت کرده و در سال 2010م مجلۀ [[تایم]] نام او را در فهرست ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان آورد.		(نام کامل: ساندرا آنت بولاک<ref><bdi>Sandra Annette Bullock</bdi></ref>) بازیگر امریکاییِ برندۀ [[اسکار، جایزه\|جایزۀ اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن، و از ستارگان پول‌ساز هالیوود<ref>Hollywood</ref> در دهه‌های 1990م و پس از آن. طی نزدیک به 40سال فعالیت حرفه‌ای در بیش از 50 فیلم سینمایی و ویدئویی و تلویزیونی بازی کرده است. در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴م در میان بازیگران زن دنیا بیشترین دستمزد را دریافت کرده و در سال 2010م مجلۀ [[تایم]] نام او را در فهرست ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان آورد.

	مادرش خواننده آلمانی [[اپرا]] و پدرش استاد آمریکایی تعلیم آواز بود. از کودکی به عنوان سیاهی‌لشکر در اپراهای مادرش روی صحنه می‌رفت. تحصیلاتش را در دانشکدۀ هنرهای نمایشی دانشگاه [[کارولینای شمالی]] برای ادامۀ فعالیت نمایشی رها کرد. سپس به یک گروه تئاتری در نیویورک پیوست. در ادامه بخت آن را یافت تا در چند نمایش بیرون از برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> نقش‌هایی کوتاه ایفا کند و سپس در نقشی فرعی در فیلم تلویزیونیِ ''مقابلۀ نهایی بایانیک: مرد شش میلیون دلاری و زن بایانیک''<ref>''Bionic Showdown: The Six Million Dollar Man and the Bionic Woman''</ref> (1989م) ظاهر شد که این حضور تلویزیونی با ایفای نقش در فیلم تلویزیونی جنایی ''قتلِ دورۀ آمادگی''<ref>''The Preppie Murder''</ref> (1989م) تداوم پیدا کرد و سرانجام به حضور او در نقش اصلی مجموعۀ 12قسمتی ''دختر کارمند''<ref>''Working Girl''</ref> (۱۹۹۰م) انجامید. در اینجا او جایگزین [[گریفیث، ملانی\|ملانی گریفیث]] (در نسخۀ سینمایی اثر) شده بود. این مجموعه راه‌گشای ورود او به دنیای سینما شد. در فیلم ویدئوییِ ''چه کسی به پاتاکانگو شکیل کرد؟''<ref>''Who Shot Patakango?''</ref> (1989م) در نقش یکی از اعضای گروه دانش‌آموزان سال آخر یک دبیرستان در [[بروکلین]] بازی می‌کرد که ضمن از سر گذراندن تنش‌های عاطفی باید با معضلات تبعیض نژادی هم دست‌وپنجه نرم می‌کردند؛ که همین، ایفای نقش اصلی در کمدی ''عاشقانۀ شمارۀ ۹<ref>''Love Potion No. 9''</ref>'' (1992م) را برای او به دنبال داشت. بولاک در این فیلم به عنوان یک روانشناس حیوانات کنار تیت داناوان<ref>Tate Donovan</ref> در قالب یک متخصص شیمی زیستی نقش دو دلدادۀ خجالتی را داشتند که برای غلبه بر این مشکل نوعی معجون را روی خودشان آزمایش می‌کردند. سال بعد در ''وقتی که مهمانی تمام شد''<ref><bdi>''When the Party's Over''</bdi></ref> در تصویری از زندگی غیرمتعارف گروهی هنرمندِ هم‌خانه (سه زن و مرد همجنس‌دوست) در لس آنجلس، نقش یک نقاشِ زن-آزادخواهِ بدبین و تلخ‌اندیش را به عهده گرفت. سال 1993م نقطۀ عطفی در اوائل کارنامۀ حرفه‌ای بولاک به‌شمار می‌آید. در فیلم علمی-تخیلی و طنزآمیز ''مرد ویرانگر''<ref>''Demolition Man''</ref> در نقش یک مأمور پلیس بخت حضور در کنار ستارگانی چون [[استالونه، سیلوستر\|سیلوستر استالونه]] و وسلی اسنایپس<ref>Wesley Snipes</ref> را یافت. ''در چیزی به نام عشق''<ref>''The Thing Called Love''</ref>، فیلم ناموفقِ [[باگدانوویچ، پیتر\|پیتر باگدانوویچ]]، نقش خواننده‌ای را داشت که سودای رسیدن به مقام یک ستارۀ موسیقی کانتری<ref>country music</ref> را در سر می‌پروراند. بولاک که به‌واسطۀ پس‌زمینۀ حرفه‌ای والدینش، از دوران کودکی تجربیاتی در عرصۀ موسیقی و آواز داشت، آوازهایش را در این فیلم شخصاً ارائه کرد. اما حضورش مقابل [[ریوز، کیانو\|کیانو ریوز]] در [[تریلر\|تریلرِ]] پرفروشِ ''سرعت''<ref>''Speed''</ref> (1994م) بود که او را به شهرت رساند. در این فیلم در نقش «آنی<ref>Annie</ref>» دختر پرجنب‌وجوشی بود که به‌ناچار و از روی بی‌میلی رانندگی اتوبوسی بمب‌گذاری شده را در شرایطی حساس می‌پذیرد و همراهی مناسب برای ریوز در نقش یک خنثی‌کنندۀ بی‌باک بمب است. در این فیلم با ارائۀ ترکیبی متعادل از هوشمندی سرعت انتقال و شوخ‌طبعی، نقش‌آفرینی‌اش را به سطحی ورای حضور معمول بازیگران زن در این قبیل آثار ارتقا داد. شهرت دارد که پس از پایان فیلمبرداری ''سرعت،'' در بازدیدی خاطره‌انگیز از استودیوی محل فیلم‌برداری، در حال راندن یک اتوبوس ویژۀ شهر نیویورک وارد آنجا شد. در دنبالۀ ''سرعت'' (۱۹۹۷م) پس از امتناع ریوز از حضور مجدد، بولاک این بار در کنار جیسون پاتریک<ref>Jason Patric</ref> قرار گرفت. پس از آن در حضوری کاملاً متفاوت، اما همچنان پول‌ساز، نقش اصلی یک کمدی عاشقانه را به عهده گرفت. در ''هنگامی که خواب بودی''<ref>''While You Were Sleeping''</ref> (1995م) در نقشی که در اصل برای [[مور، دمی ~~(۱۹۶۲)~~\|دمی مور]] در نظر گرفته شده بود (که به دلیل عدم توافق بر سر میزان دستمزد آن را نپذیرفت)، همراه بیل پولمن<ref>Bill Pullman</ref> و پیتر گلگر<ref>Peter Gallagher</ref> رئوس مثلث عشقی غریبی را تشکیل دادند. دیگر فیلم او در ۱۹۹۵م، ''شبکه''<ref>''The Net''</ref>، یک موفقیت تجاری دیگر (اگرچه در سطحی متفاوت) بود. بولاک در این فیلم، در نقش تیپیک [[رابرتس، جولیا\|جولیا رابرتس]] در آن سال‌ها (به‌طور آشکار تقلیدی از بازی رابرتس در ''پروندۀ پلیکان''<ref>''The Pelican Brief''</ref>/ 1993م)، ایفاگر نقش یک اپراتور سادۀ کامپیوتر بود که پایش به یک توطئۀ پیچیدۀ سیاسی-اقتصادی کشیده می‌شد. پس از آن در یک تریلر دادگاهی-سیاسِی دیگر، ''زمانی برای کشتن''<ref>''A Time to Kill''</ref> (1996م)، ولی این بار در نقشی فرعی‌تر ظاهر شد؛ یک فارغ‌التحصیل جوان حقوق که دست همکاری به یک وکیل مخالف تبعیض نژادی در ایالات جنوبی (با بازی متیو مک‌کانهی<ref>Matthew McConaughey</ref>) می‌دهد. نقش‌آفرینی بولاک در ''زمانی برای کشتن'' تأثیرپذیری او از بازی‌های رابرتس را به گونه‌ای دیگر مؤکد ساخت. در ''در عشق و جنگ''<ref>''In Love and War''</ref> (1996م) نقش یک پرستار آمریکایی [[صلیب سرخ]] را داشت که در سال‌های [[جنگ جهانی اول]] در جبهۀ شمال ایتالیا با [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]] (با بازی کریس اودانل<ref>Chris O'Donnell</ref>) آشنا می‌شود و الهام‌بخش او در خلق رمان [[وداع با اسلحه\|''وداع با اسلحه'']] می‌شود. در واقع او ایفاگر مجدد نقشی شد که در نسخه‌های مختلف ''وداع با اسلحه'' [[هیز، هلن (۱۹۰۰ـ۱۹۹۳)\|هلن هیز]] و [[جنیفر جونز]] آن را بازی کرده بودند. جذابیت شخصیت بولاک در این فیلم تا حد زیادی ناشی از آسیب‌پذیری و تردید و تزلزل او در انتخاب یکی از دو محبوبش بود. او بار دیگر پس از ''هنگامی که خواب بودی'' نقش رأس اصلی یک مثلث عشقی را ایفا کرد. ایفای این نقش را می‌توان به مثابه نوعی بلوغ هنری در کارنامه‌اش ارزیابی کرد. بولاک با ملاحت غیرمعمولش، حالت خاص چهره و موهای بلند و صاف سیاهِ پرکلاغی، از مدعیان کسب عنوان ستارۀ اصلی آثار رمانتیک هالیوود در اواسط دههٔ ۱۹۹۰م به شمار می‌آمد. او در برخوردهایش با خبرنگاران رسانه‌ها و همچنین اعضای گروه‌های فیلمسازی ثابت کرده که چهرۀ شاد و خوشایندش منحصر به روی پرده نیست.		مادرش خواننده آلمانی [[اپرا]] و پدرش استاد آمریکایی تعلیم آواز بود. از کودکی به عنوان سیاهی‌لشکر در اپراهای مادرش روی صحنه می‌رفت. تحصیلاتش را در دانشکدۀ هنرهای نمایشی دانشگاه [[کارولینای شمالی]] برای ادامۀ فعالیت نمایشی رها کرد. سپس به یک گروه تئاتری در نیویورک پیوست. در ادامه بخت آن را یافت تا در چند نمایش بیرون از برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> نقش‌هایی کوتاه ایفا کند و سپس در نقشی فرعی در فیلم تلویزیونیِ ''مقابلۀ نهایی بایانیک: مرد شش میلیون دلاری و زن بایانیک''<ref>''Bionic Showdown: The Six Million Dollar Man and the Bionic Woman''</ref> (1989م) ظاهر شد که این حضور تلویزیونی با ایفای نقش در فیلم تلویزیونی جنایی ''قتلِ دورۀ آمادگی''<ref>''The Preppie Murder''</ref> (1989م) تداوم پیدا کرد و سرانجام به حضور او در نقش اصلی مجموعۀ 12قسمتی ''دختر کارمند''<ref>''Working Girl''</ref> (۱۹۹۰م) انجامید. در اینجا او جایگزین [[گریفیث، ملانی\|ملانی گریفیث]] (در نسخۀ سینمایی اثر) شده بود. این مجموعه راه‌گشای ورود او به دنیای سینما شد. در فیلم ویدئوییِ ''چه کسی به پاتاکانگو شکیل کرد؟''<ref>''Who Shot Patakango?''</ref> (1989م) در نقش یکی از اعضای گروه دانش‌آموزان سال آخر یک دبیرستان در [[بروکلین]] بازی می‌کرد که ضمن از سر گذراندن تنش‌های عاطفی باید با معضلات تبعیض نژادی هم دست‌وپنجه نرم می‌کردند؛ که همین، ایفای نقش اصلی در کمدی ''عاشقانۀ شمارۀ ۹<ref>''Love Potion No. 9''</ref>'' (1992م) را برای او به دنبال داشت. بولاک در این فیلم به عنوان یک روانشناس حیوانات کنار تیت داناوان<ref>Tate Donovan</ref> در قالب یک متخصص شیمی زیستی نقش دو دلدادۀ خجالتی را داشتند که برای غلبه بر این مشکل نوعی معجون را روی خودشان آزمایش می‌کردند. سال بعد در ''وقتی که مهمانی تمام شد''<ref><bdi>''When the Party's Over''</bdi></ref> در تصویری از زندگی غیرمتعارف گروهی هنرمندِ هم‌خانه (سه زن و مرد همجنس‌دوست) در لس آنجلس، نقش یک نقاشِ زن-آزادخواهِ بدبین و تلخ‌اندیش را به عهده گرفت. سال 1993م نقطۀ عطفی در اوائل کارنامۀ حرفه‌ای بولاک به‌شمار می‌آید. در فیلم علمی-تخیلی و طنزآمیز ''مرد ویرانگر''<ref>''Demolition Man''</ref> در نقش یک مأمور پلیس بخت حضور در کنار ستارگانی چون [[استالونه، سیلوستر\|سیلوستر استالونه]] و وسلی اسنایپس<ref>Wesley Snipes</ref> را یافت. ''در چیزی به نام عشق''<ref>''The Thing Called Love''</ref>، فیلم ناموفقِ [[باگدانوویچ، پیتر\|پیتر باگدانوویچ]]، نقش خواننده‌ای را داشت که سودای رسیدن به مقام یک ستارۀ موسیقی کانتری<ref>country music</ref> را در سر می‌پروراند. بولاک که به‌واسطۀ پس‌زمینۀ حرفه‌ای والدینش، از دوران کودکی تجربیاتی در عرصۀ موسیقی و آواز داشت، آوازهایش را در این فیلم شخصاً ارائه کرد. اما حضورش مقابل [[ریوز، کیانو\|کیانو ریوز]] در [[تریلر\|تریلرِ]] پرفروشِ ''سرعت''<ref>''Speed''</ref> (1994م) بود که او را به شهرت رساند. در این فیلم در نقش «آنی<ref>Annie</ref>» دختر پرجنب‌وجوشی بود که به‌ناچار و از روی بی‌میلی رانندگی اتوبوسی بمب‌گذاری شده را در شرایطی حساس می‌پذیرد و همراهی مناسب برای ریوز در نقش یک خنثی‌کنندۀ بی‌باک بمب است. در این فیلم با ارائۀ ترکیبی متعادل از هوشمندی سرعت انتقال و شوخ‌طبعی، نقش‌آفرینی‌اش را به سطحی ورای حضور معمول بازیگران زن در این قبیل آثار ارتقا داد. شهرت دارد که پس از پایان فیلمبرداری ''سرعت،'' در بازدیدی خاطره‌انگیز از استودیوی محل فیلم‌برداری، در حال راندن یک اتوبوس ویژۀ شهر نیویورک وارد آنجا شد. در دنبالۀ ''سرعت'' (۱۹۹۷م) پس از امتناع ریوز از حضور مجدد، بولاک این بار در کنار جیسون پاتریک<ref>Jason Patric</ref> قرار گرفت. پس از آن در حضوری کاملاً متفاوت، اما همچنان پول‌ساز، نقش اصلی یک کمدی عاشقانه را به عهده گرفت. در ''هنگامی که خواب بودی''<ref>''While You Were Sleeping''</ref> (1995م) در نقشی که در اصل برای [[مور، دمی\|دمی مور]] در نظر گرفته شده بود (که به دلیل عدم توافق بر سر میزان دستمزد آن را نپذیرفت)، همراه بیل پولمن<ref>Bill Pullman</ref> و پیتر گلگر<ref>Peter Gallagher</ref> رئوس مثلث عشقی غریبی را تشکیل دادند. دیگر فیلم او در ۱۹۹۵م، ''شبکه''<ref>''The Net''</ref>، یک موفقیت تجاری دیگر (اگرچه در سطحی متفاوت) بود. بولاک در این فیلم، در نقش تیپیک [[رابرتس، جولیا\|جولیا رابرتس]] در آن سال‌ها (به‌طور آشکار تقلیدی از بازی رابرتس در ''پروندۀ پلیکان''<ref>''The Pelican Brief''</ref>/ 1993م)، ایفاگر نقش یک اپراتور سادۀ کامپیوتر بود که پایش به یک توطئۀ پیچیدۀ سیاسی-اقتصادی کشیده می‌شد. پس از آن در یک تریلر دادگاهی-سیاسِی دیگر، ''زمانی برای کشتن''<ref>''A Time to Kill''</ref> (1996م)، ولی این بار در نقشی فرعی‌تر ظاهر شد؛ یک فارغ‌التحصیل جوان حقوق که دست همکاری به یک وکیل مخالف تبعیض نژادی در ایالات جنوبی (با بازی متیو مک‌کانهی<ref>Matthew McConaughey</ref>) می‌دهد. نقش‌آفرینی بولاک در ''زمانی برای کشتن'' تأثیرپذیری او از بازی‌های رابرتس را به گونه‌ای دیگر مؤکد ساخت. در ''در عشق و جنگ''<ref>''In Love and War''</ref> (1996م) نقش یک پرستار آمریکایی [[صلیب سرخ]] را داشت که در سال‌های [[جنگ جهانی اول]] در جبهۀ شمال ایتالیا با [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]] (با بازی کریس اودانل<ref>Chris O'Donnell</ref>) آشنا می‌شود و الهام‌بخش او در خلق رمان [[وداع با اسلحه\|''وداع با اسلحه'']] می‌شود. در واقع او ایفاگر مجدد نقشی شد که در نسخه‌های مختلف ''وداع با اسلحه'' [[هیز، هلن (۱۹۰۰ـ۱۹۹۳)\|هلن هیز]] و [[جنیفر جونز]] آن را بازی کرده بودند. جذابیت شخصیت بولاک در این فیلم تا حد زیادی ناشی از آسیب‌پذیری و تردید و تزلزل او در انتخاب یکی از دو محبوبش بود. او بار دیگر پس از ''هنگامی که خواب بودی'' نقش رأس اصلی یک مثلث عشقی را ایفا کرد. ایفای این نقش را می‌توان به مثابه نوعی بلوغ هنری در کارنامه‌اش ارزیابی کرد. بولاک با ملاحت غیرمعمولش، حالت خاص چهره و موهای بلند و صاف سیاهِ پرکلاغی، از مدعیان کسب عنوان ستارۀ اصلی آثار رمانتیک هالیوود در اواسط دههٔ ۱۹۹۰م به شمار می‌آمد. او در برخوردهایش با خبرنگاران رسانه‌ها و همچنین اعضای گروه‌های فیلمسازی ثابت کرده که چهرۀ شاد و خوشایندش منحصر به روی پرده نیست.

	بولاک در هشتادودومین دورۀ مراسم آکادمی اسکار برای به تصویر کشیدن لی آن توهی<ref>Leigh Anne Tuohy</ref> در درام زندگی‌نامه‌ای ''نقطۀ کور''<ref>''The Blind Side''</ref> (۲۰۰۹م) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد و علاوه بر این همین جایزه را نیز از مراسم گلدن گلوب<ref>Golden Globe Award</ref> دریافت کرد. او برای فیلم علمی-تخیلی ''جاذبه''<ref>''Gravity''</ref> (۲۰۱۳) که در آن نقش یک فضانورد گیرافتاده در فضا را ایفا می‌کند، بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد.		بولاک در هشتادودومین دورۀ مراسم آکادمی اسکار برای به تصویر کشیدن لی آن توهی<ref>Leigh Anne Tuohy</ref> در درام زندگی‌نامه‌ای ''نقطۀ کور''<ref>''The Blind Side''</ref> (۲۰۰۹م) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد و علاوه بر این همین جایزه را نیز از مراسم گلدن گلوب<ref>Golden Globe Award</ref> دریافت کرد. او برای فیلم علمی-تخیلی ''جاذبه''<ref>''Gravity''</ref> (۲۰۱۳) که در آن نقش یک فضانورد گیرافتاده در فضا را ایفا می‌کند، بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد.

Mohammadi3 در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۰

2025-07-22T06:00:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۰
خط ۴:		خط ۴:
	(نام کامل: ساندرا آنت بولاک<ref><bdi>Sandra Annette Bullock</bdi></ref>) بازیگر امریکاییِ برندۀ [[اسکار، جایزه\|جایزۀ اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن، و از ستارگان پول‌ساز هالیوود<ref>Hollywood</ref> در دهه‌های 1990م و پس از آن. طی نزدیک به 40سال فعالیت حرفه‌ای در بیش از 50 فیلم سینمایی و ویدئویی و تلویزیونی بازی کرده است. در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴م در میان بازیگران زن دنیا بیشترین دستمزد را دریافت کرده و در سال 2010م مجلۀ [[تایم]] نام او را در فهرست ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان آورد.		(نام کامل: ساندرا آنت بولاک<ref><bdi>Sandra Annette Bullock</bdi></ref>) بازیگر امریکاییِ برندۀ [[اسکار، جایزه\|جایزۀ اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن، و از ستارگان پول‌ساز هالیوود<ref>Hollywood</ref> در دهه‌های 1990م و پس از آن. طی نزدیک به 40سال فعالیت حرفه‌ای در بیش از 50 فیلم سینمایی و ویدئویی و تلویزیونی بازی کرده است. در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴م در میان بازیگران زن دنیا بیشترین دستمزد را دریافت کرده و در سال 2010م مجلۀ [[تایم]] نام او را در فهرست ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان آورد.

	مادرش خواننده آلمانی [[اپرا]] و پدرش استاد آمریکایی تعلیم آواز بود. از کودکی به عنوان سیاهی‌لشکر در اپراهای مادرش روی صحنه می‌رفت. تحصیلاتش را در دانشکدۀ هنرهای نمایشی دانشگاه [[کارولینای شمالی]] برای ادامۀ فعالیت نمایشی رها کرد. سپس به یک گروه تئاتری در نیویورک پیوست. در ادامه بخت آن را یافت تا در چند نمایش بیرون از برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> نقش‌هایی کوتاه ایفا کند و سپس در نقشی فرعی در فیلم تلویزیونیِ ''مقابلۀ نهایی بایانیک: مرد شش میلیون دلاری و زن بایانیک''<ref>''Bionic Showdown: The Six Million Dollar Man and the Bionic Woman''</ref> (1989م) ظاهر شد که این حضور تلویزیونی با ایفای نقش در فیلم تلویزیونی جنایی ''قتلِ دورۀ آمادگی''<ref>''The Preppie Murder''</ref> (1989م) تداوم پیدا کرد و سرانجام به حضور او در نقش اصلی مجموعۀ 12قسمتی ''دختر کارمند''<ref>''Working Girl''</ref> (۱۹۹۰م) انجامید. در اینجا او جایگزین [[گریفیث، ملانی\|ملانی گریفیث]] (در نسخۀ سینمایی اثر) شده بود. این مجموعه راه‌گشای ورود او به دنیای سینما شد. در فیلم ویدئوییِ ''چه کسی به پاتاکانگو شکیل کرد؟''<ref>''Who Shot Patakango?''</ref> (1989م) در نقش یکی از اعضای گروه دانش‌آموزان سال آخر یک دبیرستان در [[بروکلین]] بازی می‌کرد که ضمن از سر گذراندن تنش‌های عاطفی باید با معضلات تبعیض نژادی هم دست‌وپنجه نرم می‌کردند؛ که همین، ایفای نقش اصلی در کمدی ''عاشقانۀ شمارۀ ۹<ref>''Love Potion No. 9''</ref>'' (1992م) را برای او به دنبال داشت. بولاک در این فیلم به عنوان یک روانشناس حیوانات کنار تیت داناوان<ref>Tate Donovan</ref> در قالب یک متخصص شیمی زیستی نقش دو دلدادۀ خجالتی را داشتند که برای غلبه بر این مشکل نوعی معجون را روی خودشان آزمایش می‌کردند. سال بعد در ''وقتی که مهمانی تمام شد''<ref><bdi>''When the Party's Over''</bdi></ref> در تصویری از زندگی غیرمتعارف گروهی هنرمندِ هم‌خانه (سه زن و مرد همجنس‌دوست) در لس آنجلس، نقش یک نقاشِ زن-آزادخواهِ بدبین و تلخ‌اندیش را به عهده گرفت. سال 1993م نقطۀ عطفی در اوائل کارنامۀ حرفه‌ای بولاک به‌شمار می‌آید. در فیلم علمی-تخیلی و طنزآمیز ''مرد ویرانگر''<ref>''Demolition Man''</ref> در نقش یک مأمور پلیس بخت حضور در کنار ستارگانی چون [[استالونه، سیلوستر\|سیلوستر استالونه]] و وسلی اسنایپس<ref>Wesley Snipes</ref> را یافت. ''در چیزی به نام عشق''<ref>''The Thing Called Love''</ref>، فیلم ناموفقِ [[باگدانوویچ، پیتر\|پیتر باگدانوویچ]]، نقش خواننده‌ای را داشت که سودای رسیدن به مقام یک ستارۀ موسیقی کانتری<ref>country music</ref> را در سر می‌پروراند. بولاک که به‌واسطۀ پس‌زمینۀ حرفه‌ای والدینش، از دوران کودکی تجربیاتی در عرصۀ موسیقی و آواز داشت، آوازهایش را در این فیلم شخصاً ارائه کرد. اما حضورش مقابل [[ریوز، کیانو ~~(۱۹۶۴)~~\|کیانو ریوز]] در [[تریلر\|تریلرِ]] پرفروشِ ''سرعت''<ref>''Speed''</ref> (1994م) بود که او را به شهرت رساند. در این فیلم در نقش «آنی<ref>Annie</ref>» دختر پرجنب‌وجوشی بود که به‌ناچار و از روی بی‌میلی رانندگی اتوبوسی بمب‌گذاری شده را در شرایطی حساس می‌پذیرد و همراهی مناسب برای ریوز در نقش یک خنثی‌کنندۀ بی‌باک بمب است. در این فیلم با ارائۀ ترکیبی متعادل از هوشمندی سرعت انتقال و شوخ‌طبعی، نقش‌آفرینی‌اش را به سطحی ورای حضور معمول بازیگران زن در این قبیل آثار ارتقا داد. شهرت دارد که پس از پایان فیلمبرداری ''سرعت،'' در بازدیدی خاطره‌انگیز از استودیوی محل فیلم‌برداری، در حال راندن یک اتوبوس ویژۀ شهر نیویورک وارد آنجا شد. در دنبالۀ ''سرعت'' (۱۹۹۷م) پس از امتناع ریوز از حضور مجدد، بولاک این بار در کنار جیسون پاتریک<ref>Jason Patric</ref> قرار گرفت. پس از آن در حضوری کاملاً متفاوت، اما همچنان پول‌ساز، نقش اصلی یک کمدی عاشقانه را به عهده گرفت. در ''هنگامی که خواب بودی''<ref>''While You Were Sleeping''</ref> (1995م) در نقشی که در اصل برای [[مور، دمی (۱۹۶۲)\|دمی مور]] در نظر گرفته شده بود (که به دلیل عدم توافق بر سر میزان دستمزد آن را نپذیرفت)، همراه بیل پولمن<ref>Bill Pullman</ref> و پیتر گلگر<ref>Peter Gallagher</ref> رئوس مثلث عشقی غریبی را تشکیل دادند. دیگر فیلم او در ۱۹۹۵م، ''شبکه''<ref>''The Net''</ref>، یک موفقیت تجاری دیگر (اگرچه در سطحی متفاوت) بود. بولاک در این فیلم، در نقش تیپیک [[رابرتس، جولیا\|جولیا رابرتس]] در آن سال‌ها (به‌طور آشکار تقلیدی از بازی رابرتس در ''پروندۀ پلیکان''<ref>''The Pelican Brief''</ref>/ 1993م)، ایفاگر نقش یک اپراتور سادۀ کامپیوتر بود که پایش به یک توطئۀ پیچیدۀ سیاسی-اقتصادی کشیده می‌شد. پس از آن در یک تریلر دادگاهی-سیاسِی دیگر، ''زمانی برای کشتن''<ref>''A Time to Kill''</ref> (1996م)، ولی این بار در نقشی فرعی‌تر ظاهر شد؛ یک فارغ‌التحصیل جوان حقوق که دست همکاری به یک وکیل مخالف تبعیض نژادی در ایالات جنوبی (با بازی متیو مک‌کانهی<ref>Matthew McConaughey</ref>) می‌دهد. نقش‌آفرینی بولاک در ''زمانی برای کشتن'' تأثیرپذیری او از بازی‌های رابرتس را به گونه‌ای دیگر مؤکد ساخت. در ''در عشق و جنگ''<ref>''In Love and War''</ref> (1996م) نقش یک پرستار آمریکایی [[صلیب سرخ]] را داشت که در سال‌های [[جنگ جهانی اول]] در جبهۀ شمال ایتالیا با [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]] (با بازی کریس اودانل<ref>Chris O'Donnell</ref>) آشنا می‌شود و الهام‌بخش او در خلق رمان [[وداع با اسلحه\|''وداع با اسلحه'']] می‌شود. در واقع او ایفاگر مجدد نقشی شد که در نسخه‌های مختلف ''وداع با اسلحه'' [[هیز، هلن (۱۹۰۰ـ۱۹۹۳)\|هلن هیز]] و [[جنیفر جونز]] آن را بازی کرده بودند. جذابیت شخصیت بولاک در این فیلم تا حد زیادی ناشی از آسیب‌پذیری و تردید و تزلزل او در انتخاب یکی از دو محبوبش بود. او بار دیگر پس از ''هنگامی که خواب بودی'' نقش رأس اصلی یک مثلث عشقی را ایفا کرد. ایفای این نقش را می‌توان به مثابه نوعی بلوغ هنری در کارنامه‌اش ارزیابی کرد. بولاک با ملاحت غیرمعمولش، حالت خاص چهره و موهای بلند و صاف سیاهِ پرکلاغی، از مدعیان کسب عنوان ستارۀ اصلی آثار رمانتیک هالیوود در اواسط دههٔ ۱۹۹۰م به شمار می‌آمد. او در برخوردهایش با خبرنگاران رسانه‌ها و همچنین اعضای گروه‌های فیلمسازی ثابت کرده که چهرۀ شاد و خوشایندش منحصر به روی پرده نیست.		مادرش خواننده آلمانی [[اپرا]] و پدرش استاد آمریکایی تعلیم آواز بود. از کودکی به عنوان سیاهی‌لشکر در اپراهای مادرش روی صحنه می‌رفت. تحصیلاتش را در دانشکدۀ هنرهای نمایشی دانشگاه [[کارولینای شمالی]] برای ادامۀ فعالیت نمایشی رها کرد. سپس به یک گروه تئاتری در نیویورک پیوست. در ادامه بخت آن را یافت تا در چند نمایش بیرون از برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> نقش‌هایی کوتاه ایفا کند و سپس در نقشی فرعی در فیلم تلویزیونیِ ''مقابلۀ نهایی بایانیک: مرد شش میلیون دلاری و زن بایانیک''<ref>''Bionic Showdown: The Six Million Dollar Man and the Bionic Woman''</ref> (1989م) ظاهر شد که این حضور تلویزیونی با ایفای نقش در فیلم تلویزیونی جنایی ''قتلِ دورۀ آمادگی''<ref>''The Preppie Murder''</ref> (1989م) تداوم پیدا کرد و سرانجام به حضور او در نقش اصلی مجموعۀ 12قسمتی ''دختر کارمند''<ref>''Working Girl''</ref> (۱۹۹۰م) انجامید. در اینجا او جایگزین [[گریفیث، ملانی\|ملانی گریفیث]] (در نسخۀ سینمایی اثر) شده بود. این مجموعه راه‌گشای ورود او به دنیای سینما شد. در فیلم ویدئوییِ ''چه کسی به پاتاکانگو شکیل کرد؟''<ref>''Who Shot Patakango?''</ref> (1989م) در نقش یکی از اعضای گروه دانش‌آموزان سال آخر یک دبیرستان در [[بروکلین]] بازی می‌کرد که ضمن از سر گذراندن تنش‌های عاطفی باید با معضلات تبعیض نژادی هم دست‌وپنجه نرم می‌کردند؛ که همین، ایفای نقش اصلی در کمدی ''عاشقانۀ شمارۀ ۹<ref>''Love Potion No. 9''</ref>'' (1992م) را برای او به دنبال داشت. بولاک در این فیلم به عنوان یک روانشناس حیوانات کنار تیت داناوان<ref>Tate Donovan</ref> در قالب یک متخصص شیمی زیستی نقش دو دلدادۀ خجالتی را داشتند که برای غلبه بر این مشکل نوعی معجون را روی خودشان آزمایش می‌کردند. سال بعد در ''وقتی که مهمانی تمام شد''<ref><bdi>''When the Party's Over''</bdi></ref> در تصویری از زندگی غیرمتعارف گروهی هنرمندِ هم‌خانه (سه زن و مرد همجنس‌دوست) در لس آنجلس، نقش یک نقاشِ زن-آزادخواهِ بدبین و تلخ‌اندیش را به عهده گرفت. سال 1993م نقطۀ عطفی در اوائل کارنامۀ حرفه‌ای بولاک به‌شمار می‌آید. در فیلم علمی-تخیلی و طنزآمیز ''مرد ویرانگر''<ref>''Demolition Man''</ref> در نقش یک مأمور پلیس بخت حضور در کنار ستارگانی چون [[استالونه، سیلوستر\|سیلوستر استالونه]] و وسلی اسنایپس<ref>Wesley Snipes</ref> را یافت. ''در چیزی به نام عشق''<ref>''The Thing Called Love''</ref>، فیلم ناموفقِ [[باگدانوویچ، پیتر\|پیتر باگدانوویچ]]، نقش خواننده‌ای را داشت که سودای رسیدن به مقام یک ستارۀ موسیقی کانتری<ref>country music</ref> را در سر می‌پروراند. بولاک که به‌واسطۀ پس‌زمینۀ حرفه‌ای والدینش، از دوران کودکی تجربیاتی در عرصۀ موسیقی و آواز داشت، آوازهایش را در این فیلم شخصاً ارائه کرد. اما حضورش مقابل [[ریوز، کیانو\|کیانو ریوز]] در [[تریلر\|تریلرِ]] پرفروشِ ''سرعت''<ref>''Speed''</ref> (1994م) بود که او را به شهرت رساند. در این فیلم در نقش «آنی<ref>Annie</ref>» دختر پرجنب‌وجوشی بود که به‌ناچار و از روی بی‌میلی رانندگی اتوبوسی بمب‌گذاری شده را در شرایطی حساس می‌پذیرد و همراهی مناسب برای ریوز در نقش یک خنثی‌کنندۀ بی‌باک بمب است. در این فیلم با ارائۀ ترکیبی متعادل از هوشمندی سرعت انتقال و شوخ‌طبعی، نقش‌آفرینی‌اش را به سطحی ورای حضور معمول بازیگران زن در این قبیل آثار ارتقا داد. شهرت دارد که پس از پایان فیلمبرداری ''سرعت،'' در بازدیدی خاطره‌انگیز از استودیوی محل فیلم‌برداری، در حال راندن یک اتوبوس ویژۀ شهر نیویورک وارد آنجا شد. در دنبالۀ ''سرعت'' (۱۹۹۷م) پس از امتناع ریوز از حضور مجدد، بولاک این بار در کنار جیسون پاتریک<ref>Jason Patric</ref> قرار گرفت. پس از آن در حضوری کاملاً متفاوت، اما همچنان پول‌ساز، نقش اصلی یک کمدی عاشقانه را به عهده گرفت. در ''هنگامی که خواب بودی''<ref>''While You Were Sleeping''</ref> (1995م) در نقشی که در اصل برای [[مور، دمی (۱۹۶۲)\|دمی مور]] در نظر گرفته شده بود (که به دلیل عدم توافق بر سر میزان دستمزد آن را نپذیرفت)، همراه بیل پولمن<ref>Bill Pullman</ref> و پیتر گلگر<ref>Peter Gallagher</ref> رئوس مثلث عشقی غریبی را تشکیل دادند. دیگر فیلم او در ۱۹۹۵م، ''شبکه''<ref>''The Net''</ref>، یک موفقیت تجاری دیگر (اگرچه در سطحی متفاوت) بود. بولاک در این فیلم، در نقش تیپیک [[رابرتس، جولیا\|جولیا رابرتس]] در آن سال‌ها (به‌طور آشکار تقلیدی از بازی رابرتس در ''پروندۀ پلیکان''<ref>''The Pelican Brief''</ref>/ 1993م)، ایفاگر نقش یک اپراتور سادۀ کامپیوتر بود که پایش به یک توطئۀ پیچیدۀ سیاسی-اقتصادی کشیده می‌شد. پس از آن در یک تریلر دادگاهی-سیاسِی دیگر، ''زمانی برای کشتن''<ref>''A Time to Kill''</ref> (1996م)، ولی این بار در نقشی فرعی‌تر ظاهر شد؛ یک فارغ‌التحصیل جوان حقوق که دست همکاری به یک وکیل مخالف تبعیض نژادی در ایالات جنوبی (با بازی متیو مک‌کانهی<ref>Matthew McConaughey</ref>) می‌دهد. نقش‌آفرینی بولاک در ''زمانی برای کشتن'' تأثیرپذیری او از بازی‌های رابرتس را به گونه‌ای دیگر مؤکد ساخت. در ''در عشق و جنگ''<ref>''In Love and War''</ref> (1996م) نقش یک پرستار آمریکایی [[صلیب سرخ]] را داشت که در سال‌های [[جنگ جهانی اول]] در جبهۀ شمال ایتالیا با [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]] (با بازی کریس اودانل<ref>Chris O'Donnell</ref>) آشنا می‌شود و الهام‌بخش او در خلق رمان [[وداع با اسلحه\|''وداع با اسلحه'']] می‌شود. در واقع او ایفاگر مجدد نقشی شد که در نسخه‌های مختلف ''وداع با اسلحه'' [[هیز، هلن (۱۹۰۰ـ۱۹۹۳)\|هلن هیز]] و [[جنیفر جونز]] آن را بازی کرده بودند. جذابیت شخصیت بولاک در این فیلم تا حد زیادی ناشی از آسیب‌پذیری و تردید و تزلزل او در انتخاب یکی از دو محبوبش بود. او بار دیگر پس از ''هنگامی که خواب بودی'' نقش رأس اصلی یک مثلث عشقی را ایفا کرد. ایفای این نقش را می‌توان به مثابه نوعی بلوغ هنری در کارنامه‌اش ارزیابی کرد. بولاک با ملاحت غیرمعمولش، حالت خاص چهره و موهای بلند و صاف سیاهِ پرکلاغی، از مدعیان کسب عنوان ستارۀ اصلی آثار رمانتیک هالیوود در اواسط دههٔ ۱۹۹۰م به شمار می‌آمد. او در برخوردهایش با خبرنگاران رسانه‌ها و همچنین اعضای گروه‌های فیلمسازی ثابت کرده که چهرۀ شاد و خوشایندش منحصر به روی پرده نیست.

	بولاک در هشتادودومین دورۀ مراسم آکادمی اسکار برای به تصویر کشیدن لی آن توهی<ref>Leigh Anne Tuohy</ref> در درام زندگی‌نامه‌ای ''نقطۀ کور''<ref>''The Blind Side''</ref> (۲۰۰۹م) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد و علاوه بر این همین جایزه را نیز از مراسم گلدن گلوب<ref>Golden Globe Award</ref> دریافت کرد. او برای فیلم علمی-تخیلی ''جاذبه''<ref>''Gravity''</ref> (۲۰۱۳) که در آن نقش یک فضانورد گیرافتاده در فضا را ایفا می‌کند، بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد.		بولاک در هشتادودومین دورۀ مراسم آکادمی اسکار برای به تصویر کشیدن لی آن توهی<ref>Leigh Anne Tuohy</ref> در درام زندگی‌نامه‌ای ''نقطۀ کور''<ref>''The Blind Side''</ref> (۲۰۰۹م) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد و علاوه بر این همین جایزه را نیز از مراسم گلدن گلوب<ref>Golden Globe Award</ref> دریافت کرد. او برای فیلم علمی-تخیلی ''جاذبه''<ref>''Gravity''</ref> (۲۰۱۳) که در آن نقش یک فضانورد گیرافتاده در فضا را ایفا می‌کند، بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد.

Mohammadi3 در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۴

2025-07-21T09:24:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۴
خط ۴:		خط ۴:
	(نام کامل: ساندرا آنت بولاک<ref><bdi>Sandra Annette Bullock</bdi></ref>) بازیگر امریکاییِ برندۀ [[اسکار، جایزه\|جایزۀ اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن، و از ستارگان پول‌ساز هالیوود<ref>Hollywood</ref> در دهه‌های 1990م و پس از آن. طی نزدیک به 40سال فعالیت حرفه‌ای در بیش از 50 فیلم سینمایی و ویدئویی و تلویزیونی بازی کرده است. در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴م در میان بازیگران زن دنیا بیشترین دستمزد را دریافت کرده و در سال 2010م مجلۀ [[تایم]] نام او را در فهرست ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان آورد.		(نام کامل: ساندرا آنت بولاک<ref><bdi>Sandra Annette Bullock</bdi></ref>) بازیگر امریکاییِ برندۀ [[اسکار، جایزه\|جایزۀ اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن، و از ستارگان پول‌ساز هالیوود<ref>Hollywood</ref> در دهه‌های 1990م و پس از آن. طی نزدیک به 40سال فعالیت حرفه‌ای در بیش از 50 فیلم سینمایی و ویدئویی و تلویزیونی بازی کرده است. در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴م در میان بازیگران زن دنیا بیشترین دستمزد را دریافت کرده و در سال 2010م مجلۀ [[تایم]] نام او را در فهرست ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان آورد.

	مادرش خواننده آلمانی [[اپرا]] و پدرش استاد آمریکایی تعلیم آواز بود. از کودکی به عنوان سیاهی‌لشکر در اپراهای مادرش روی صحنه می‌رفت. تحصیلاتش را در دانشکدۀ هنرهای نمایشی دانشگاه [[کارولینای شمالی]] برای ادامۀ فعالیت نمایشی رها کرد. سپس به یک گروه تئاتری در نیویورک پیوست. در ادامه بخت آن را یافت تا در چند نمایش بیرون از برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> نقش‌هایی کوتاه ایفا کند و سپس در نقشی فرعی در فیلم تلویزیونیِ ''مقابلۀ نهایی بایانیک: مرد شش میلیون دلاری و زن بایانیک''<ref>''Bionic Showdown: The Six Million Dollar Man and the Bionic Woman''</ref> (1989م) ظاهر شد که این حضور تلویزیونی با ایفای نقش در فیلم تلویزیونی جنایی ''قتلِ دورۀ آمادگی''<ref>''The Preppie Murder''</ref> (1989م) تداوم پیدا کرد و سرانجام به حضور او در نقش اصلی مجموعۀ 12قسمتی ''دختر کارمند''<ref>''Working Girl''</ref> (۱۹۹۰م) انجامید. در اینجا او جایگزین [[گریفیث، ملانی\|ملانی گریفیث]] (در نسخۀ سینمایی اثر) شده بود. این مجموعه راه‌گشای ورود او به دنیای سینما شد. در فیلم ویدئوییِ ''چه کسی به پاتاکانگو شکیل کرد؟''<ref>''Who Shot Patakango?''</ref> (1989م) در نقش یکی از اعضای گروه دانش‌آموزان سال آخر یک دبیرستان در [[بروکلین]] بازی می‌کرد که ضمن از سر گذراندن تنش‌های عاطفی باید با معضلات تبعیض نژادی هم دست‌وپنجه نرم می‌کردند؛ که همین، ایفای نقش اصلی در کمدی ''عاشقانۀ شمارۀ ۹<ref>''Love Potion No. 9''</ref>'' (1992م) را برای او به دنبال داشت. بولاک در این فیلم به عنوان یک روانشناس حیوانات کنار تیت داناوان<ref>Tate Donovan</ref> در قالب یک متخصص شیمی زیستی نقش دو دلدادۀ خجالتی را داشتند که برای غلبه بر این مشکل نوعی معجون را روی خودشان آزمایش می‌کردند. سال بعد در ''وقتی که مهمانی تمام شد''<ref><bdi>''When the Party's Over''</bdi></ref> در تصویری از زندگی غیرمتعارف گروهی هنرمندِ هم‌خانه (سه زن و مرد همجنس‌دوست) در لس آنجلس، نقش یک نقاشِ زن-آزادخواهِ بدبین و تلخ‌اندیش را به عهده گرفت. سال 1993م نقطۀ عطفی در اوائل کارنامۀ حرفه‌ای بولاک به‌شمار می‌آید. در فیلم علمی-تخیلی و طنزآمیز ''مرد ویرانگر''<ref>''Demolition Man''</ref> در نقش یک مأمور پلیس بخت حضور در کنار ستارگانی چون [[استالونه، سیلوستر\|سیلوستر استالونه]] و وسلی اسنایپس<ref>Wesley Snipes</ref> را یافت. ''در چیزی به نام عشق''<ref>''The Thing Called Love''</ref>، فیلم ناموفقِ [[باگدانوویچ، پیتر\|پیتر باگدانوویچ]]، نقش خواننده‌ای را داشت که سودای رسیدن به مقام یک ستارۀ موسیقی کانتری<ref>country music</ref> را در سر می‌پروراند. بولاک که به‌واسطۀ پس‌زمینۀ حرفه‌ای والدینش، از دوران کودکی تجربیاتی در عرصۀ موسیقی و آواز داشت، آوازهایش را در این فیلم شخصاً ارائه کرد. اما حضورش مقابل [[ریوز، کیانو (۱۹۶۴)\|کیانو ریوز]] در [[تریلر\|تریلرِ]] پرفروشِ ''سرعت''<ref>''Speed''</ref> (1994م) بود که او را به شهرت رساند. در این فیلم در نقش «آنی<ref>Annie</ref>» دختر پرجنب‌وجوشی بود که به‌ناچار و از روی بی‌میلی رانندگی اتوبوسی بمب‌گذاری شده را در شرایطی حساس می‌پذیرد و همراهی مناسب برای ریوز در نقش یک خنثی‌کنندۀ بی‌باک بمب است. در این فیلم با ارائۀ ترکیبی متعادل از هوشمندی سرعت انتقال و شوخ‌طبعی، نقش‌آفرینی‌اش را به سطحی ورای حضور معمول بازیگران زن در این قبیل آثار ارتقا داد. شهرت دارد که پس از پایان فیلمبرداری ''سرعت،'' در بازدیدی خاطره‌انگیز از استودیوی محل فیلم‌برداری، در حال راندن یک اتوبوس ویژۀ شهر نیویورک وارد آنجا شد. در دنبالۀ ''سرعت'' (۱۹۹۷م) پس از امتناع ریوز از حضور مجدد، بولاک این بار در کنار جیسون پاتریک<ref>Jason Patric</ref> قرار گرفت. پس از آن در حضوری کاملاً متفاوت، اما همچنان پول‌ساز، نقش اصلی یک کمدی عاشقانه را به عهده گرفت. در ''هنگامی که خواب بودی''<ref>''While You Were Sleeping''</ref> (1995م) در نقشی که در اصل برای [[مور، دمی (۱۹۶۲)\|دمی مور]] در نظر گرفته شده بود (که به دلیل عدم توافق بر سر میزان دستمزد آن را نپذیرفت)، همراه بیل پولمن<ref>Bill Pullman</ref> و پیتر گلگر<ref>Peter Gallagher</ref> رئوس مثلث عشقی غریبی را تشکیل دادند. دیگر فیلم او در ۱۹۹۵م، ''شبکه''<ref>''The Net''</ref>، یک موفقیت تجاری دیگر (اگرچه در سطحی متفاوت) بود. بولاک در این فیلم، در نقش تیپیک [[رابرتس، جولیا ~~(۱۹۶۷)~~\|جولیا رابرتس]] در آن سال‌ها (به‌طور آشکار تقلیدی از بازی رابرتس در ''پروندۀ پلیکان''<ref>''The Pelican Brief''</ref>/ 1993م)، ایفاگر نقش یک اپراتور سادۀ کامپیوتر بود که پایش به یک توطئۀ پیچیدۀ سیاسی-اقتصادی کشیده می‌شد. پس از آن در یک تریلر دادگاهی-سیاسِی دیگر، ''زمانی برای کشتن''<ref>''A Time to Kill''</ref> (1996م)، ولی این بار در نقشی فرعی‌تر ظاهر شد؛ یک فارغ‌التحصیل جوان حقوق که دست همکاری به یک وکیل مخالف تبعیض نژادی در ایالات جنوبی (با بازی متیو مک‌کانهی<ref>Matthew McConaughey</ref>) می‌دهد. نقش‌آفرینی بولاک در ''زمانی برای کشتن'' تأثیرپذیری او از بازی‌های رابرتس را به گونه‌ای دیگر مؤکد ساخت. در ''در عشق و جنگ''<ref>''In Love and War''</ref> (1996م) نقش یک پرستار آمریکایی [[صلیب سرخ]] را داشت که در سال‌های [[جنگ جهانی اول]] در جبهۀ شمال ایتالیا با [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]] (با بازی کریس اودانل<ref>Chris O'Donnell</ref>) آشنا می‌شود و الهام‌بخش او در خلق رمان [[وداع با اسلحه\|''وداع با اسلحه'']] می‌شود. در واقع او ایفاگر مجدد نقشی شد که در نسخه‌های مختلف ''وداع با اسلحه'' [[هیز، هلن (۱۹۰۰ـ۱۹۹۳)\|هلن هیز]] و [[جنیفر جونز]] آن را بازی کرده بودند. جذابیت شخصیت بولاک در این فیلم تا حد زیادی ناشی از آسیب‌پذیری و تردید و تزلزل او در انتخاب یکی از دو محبوبش بود. او بار دیگر پس از ''هنگامی که خواب بودی'' نقش رأس اصلی یک مثلث عشقی را ایفا کرد. ایفای این نقش را می‌توان به مثابه نوعی بلوغ هنری در کارنامه‌اش ارزیابی کرد. بولاک با ملاحت غیرمعمولش، حالت خاص چهره و موهای بلند و صاف سیاهِ پرکلاغی، از مدعیان کسب عنوان ستارۀ اصلی آثار رمانتیک هالیوود در اواسط دههٔ ۱۹۹۰م به شمار می‌آمد. او در برخوردهایش با خبرنگاران رسانه‌ها و همچنین اعضای گروه‌های فیلمسازی ثابت کرده که چهرۀ شاد و خوشایندش منحصر به روی پرده نیست.		مادرش خواننده آلمانی [[اپرا]] و پدرش استاد آمریکایی تعلیم آواز بود. از کودکی به عنوان سیاهی‌لشکر در اپراهای مادرش روی صحنه می‌رفت. تحصیلاتش را در دانشکدۀ هنرهای نمایشی دانشگاه [[کارولینای شمالی]] برای ادامۀ فعالیت نمایشی رها کرد. سپس به یک گروه تئاتری در نیویورک پیوست. در ادامه بخت آن را یافت تا در چند نمایش بیرون از برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> نقش‌هایی کوتاه ایفا کند و سپس در نقشی فرعی در فیلم تلویزیونیِ ''مقابلۀ نهایی بایانیک: مرد شش میلیون دلاری و زن بایانیک''<ref>''Bionic Showdown: The Six Million Dollar Man and the Bionic Woman''</ref> (1989م) ظاهر شد که این حضور تلویزیونی با ایفای نقش در فیلم تلویزیونی جنایی ''قتلِ دورۀ آمادگی''<ref>''The Preppie Murder''</ref> (1989م) تداوم پیدا کرد و سرانجام به حضور او در نقش اصلی مجموعۀ 12قسمتی ''دختر کارمند''<ref>''Working Girl''</ref> (۱۹۹۰م) انجامید. در اینجا او جایگزین [[گریفیث، ملانی\|ملانی گریفیث]] (در نسخۀ سینمایی اثر) شده بود. این مجموعه راه‌گشای ورود او به دنیای سینما شد. در فیلم ویدئوییِ ''چه کسی به پاتاکانگو شکیل کرد؟''<ref>''Who Shot Patakango?''</ref> (1989م) در نقش یکی از اعضای گروه دانش‌آموزان سال آخر یک دبیرستان در [[بروکلین]] بازی می‌کرد که ضمن از سر گذراندن تنش‌های عاطفی باید با معضلات تبعیض نژادی هم دست‌وپنجه نرم می‌کردند؛ که همین، ایفای نقش اصلی در کمدی ''عاشقانۀ شمارۀ ۹<ref>''Love Potion No. 9''</ref>'' (1992م) را برای او به دنبال داشت. بولاک در این فیلم به عنوان یک روانشناس حیوانات کنار تیت داناوان<ref>Tate Donovan</ref> در قالب یک متخصص شیمی زیستی نقش دو دلدادۀ خجالتی را داشتند که برای غلبه بر این مشکل نوعی معجون را روی خودشان آزمایش می‌کردند. سال بعد در ''وقتی که مهمانی تمام شد''<ref><bdi>''When the Party's Over''</bdi></ref> در تصویری از زندگی غیرمتعارف گروهی هنرمندِ هم‌خانه (سه زن و مرد همجنس‌دوست) در لس آنجلس، نقش یک نقاشِ زن-آزادخواهِ بدبین و تلخ‌اندیش را به عهده گرفت. سال 1993م نقطۀ عطفی در اوائل کارنامۀ حرفه‌ای بولاک به‌شمار می‌آید. در فیلم علمی-تخیلی و طنزآمیز ''مرد ویرانگر''<ref>''Demolition Man''</ref> در نقش یک مأمور پلیس بخت حضور در کنار ستارگانی چون [[استالونه، سیلوستر\|سیلوستر استالونه]] و وسلی اسنایپس<ref>Wesley Snipes</ref> را یافت. ''در چیزی به نام عشق''<ref>''The Thing Called Love''</ref>، فیلم ناموفقِ [[باگدانوویچ، پیتر\|پیتر باگدانوویچ]]، نقش خواننده‌ای را داشت که سودای رسیدن به مقام یک ستارۀ موسیقی کانتری<ref>country music</ref> را در سر می‌پروراند. بولاک که به‌واسطۀ پس‌زمینۀ حرفه‌ای والدینش، از دوران کودکی تجربیاتی در عرصۀ موسیقی و آواز داشت، آوازهایش را در این فیلم شخصاً ارائه کرد. اما حضورش مقابل [[ریوز، کیانو (۱۹۶۴)\|کیانو ریوز]] در [[تریلر\|تریلرِ]] پرفروشِ ''سرعت''<ref>''Speed''</ref> (1994م) بود که او را به شهرت رساند. در این فیلم در نقش «آنی<ref>Annie</ref>» دختر پرجنب‌وجوشی بود که به‌ناچار و از روی بی‌میلی رانندگی اتوبوسی بمب‌گذاری شده را در شرایطی حساس می‌پذیرد و همراهی مناسب برای ریوز در نقش یک خنثی‌کنندۀ بی‌باک بمب است. در این فیلم با ارائۀ ترکیبی متعادل از هوشمندی سرعت انتقال و شوخ‌طبعی، نقش‌آفرینی‌اش را به سطحی ورای حضور معمول بازیگران زن در این قبیل آثار ارتقا داد. شهرت دارد که پس از پایان فیلمبرداری ''سرعت،'' در بازدیدی خاطره‌انگیز از استودیوی محل فیلم‌برداری، در حال راندن یک اتوبوس ویژۀ شهر نیویورک وارد آنجا شد. در دنبالۀ ''سرعت'' (۱۹۹۷م) پس از امتناع ریوز از حضور مجدد، بولاک این بار در کنار جیسون پاتریک<ref>Jason Patric</ref> قرار گرفت. پس از آن در حضوری کاملاً متفاوت، اما همچنان پول‌ساز، نقش اصلی یک کمدی عاشقانه را به عهده گرفت. در ''هنگامی که خواب بودی''<ref>''While You Were Sleeping''</ref> (1995م) در نقشی که در اصل برای [[مور، دمی (۱۹۶۲)\|دمی مور]] در نظر گرفته شده بود (که به دلیل عدم توافق بر سر میزان دستمزد آن را نپذیرفت)، همراه بیل پولمن<ref>Bill Pullman</ref> و پیتر گلگر<ref>Peter Gallagher</ref> رئوس مثلث عشقی غریبی را تشکیل دادند. دیگر فیلم او در ۱۹۹۵م، ''شبکه''<ref>''The Net''</ref>، یک موفقیت تجاری دیگر (اگرچه در سطحی متفاوت) بود. بولاک در این فیلم، در نقش تیپیک [[رابرتس، جولیا\|جولیا رابرتس]] در آن سال‌ها (به‌طور آشکار تقلیدی از بازی رابرتس در ''پروندۀ پلیکان''<ref>''The Pelican Brief''</ref>/ 1993م)، ایفاگر نقش یک اپراتور سادۀ کامپیوتر بود که پایش به یک توطئۀ پیچیدۀ سیاسی-اقتصادی کشیده می‌شد. پس از آن در یک تریلر دادگاهی-سیاسِی دیگر، ''زمانی برای کشتن''<ref>''A Time to Kill''</ref> (1996م)، ولی این بار در نقشی فرعی‌تر ظاهر شد؛ یک فارغ‌التحصیل جوان حقوق که دست همکاری به یک وکیل مخالف تبعیض نژادی در ایالات جنوبی (با بازی متیو مک‌کانهی<ref>Matthew McConaughey</ref>) می‌دهد. نقش‌آفرینی بولاک در ''زمانی برای کشتن'' تأثیرپذیری او از بازی‌های رابرتس را به گونه‌ای دیگر مؤکد ساخت. در ''در عشق و جنگ''<ref>''In Love and War''</ref> (1996م) نقش یک پرستار آمریکایی [[صلیب سرخ]] را داشت که در سال‌های [[جنگ جهانی اول]] در جبهۀ شمال ایتالیا با [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]] (با بازی کریس اودانل<ref>Chris O'Donnell</ref>) آشنا می‌شود و الهام‌بخش او در خلق رمان [[وداع با اسلحه\|''وداع با اسلحه'']] می‌شود. در واقع او ایفاگر مجدد نقشی شد که در نسخه‌های مختلف ''وداع با اسلحه'' [[هیز، هلن (۱۹۰۰ـ۱۹۹۳)\|هلن هیز]] و [[جنیفر جونز]] آن را بازی کرده بودند. جذابیت شخصیت بولاک در این فیلم تا حد زیادی ناشی از آسیب‌پذیری و تردید و تزلزل او در انتخاب یکی از دو محبوبش بود. او بار دیگر پس از ''هنگامی که خواب بودی'' نقش رأس اصلی یک مثلث عشقی را ایفا کرد. ایفای این نقش را می‌توان به مثابه نوعی بلوغ هنری در کارنامه‌اش ارزیابی کرد. بولاک با ملاحت غیرمعمولش، حالت خاص چهره و موهای بلند و صاف سیاهِ پرکلاغی، از مدعیان کسب عنوان ستارۀ اصلی آثار رمانتیک هالیوود در اواسط دههٔ ۱۹۹۰م به شمار می‌آمد. او در برخوردهایش با خبرنگاران رسانه‌ها و همچنین اعضای گروه‌های فیلمسازی ثابت کرده که چهرۀ شاد و خوشایندش منحصر به روی پرده نیست.

	بولاک در هشتادودومین دورۀ مراسم آکادمی اسکار برای به تصویر کشیدن لی آن توهی<ref>Leigh Anne Tuohy</ref> در درام زندگی‌نامه‌ای ''نقطۀ کور''<ref>''The Blind Side''</ref> (۲۰۰۹م) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد و علاوه بر این همین جایزه را نیز از مراسم گلدن گلوب<ref>Golden Globe Award</ref> دریافت کرد. او برای فیلم علمی-تخیلی ''جاذبه''<ref>''Gravity''</ref> (۲۰۱۳) که در آن نقش یک فضانورد گیرافتاده در فضا را ایفا می‌کند، بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد.		بولاک در هشتادودومین دورۀ مراسم آکادمی اسکار برای به تصویر کشیدن لی آن توهی<ref>Leigh Anne Tuohy</ref> در درام زندگی‌نامه‌ای ''نقطۀ کور''<ref>''The Blind Side''</ref> (۲۰۰۹م) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد و علاوه بر این همین جایزه را نیز از مراسم گلدن گلوب<ref>Golden Globe Award</ref> دریافت کرد. او برای فیلم علمی-تخیلی ''جاذبه''<ref>''Gravity''</ref> (۲۰۱۳) که در آن نقش یک فضانورد گیرافتاده در فضا را ایفا می‌کند، بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد.

Mohammadi3 در ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۵

2025-07-20T19:15:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۵
خط ۴:		خط ۴:
	(نام کامل: ساندرا آنت بولاک<ref><bdi>Sandra Annette Bullock</bdi></ref>) بازیگر امریکاییِ برندۀ [[اسکار، جایزه\|جایزۀ اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن، و از ستارگان پول‌ساز هالیوود<ref>Hollywood</ref> در دهه‌های 1990م و پس از آن. طی نزدیک به 40سال فعالیت حرفه‌ای در بیش از 50 فیلم سینمایی و ویدئویی و تلویزیونی بازی کرده است. در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴م در میان بازیگران زن دنیا بیشترین دستمزد را دریافت کرده و در سال 2010م مجلۀ [[تایم]] نام او را در فهرست ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان آورد.		(نام کامل: ساندرا آنت بولاک<ref><bdi>Sandra Annette Bullock</bdi></ref>) بازیگر امریکاییِ برندۀ [[اسکار، جایزه\|جایزۀ اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن، و از ستارگان پول‌ساز هالیوود<ref>Hollywood</ref> در دهه‌های 1990م و پس از آن. طی نزدیک به 40سال فعالیت حرفه‌ای در بیش از 50 فیلم سینمایی و ویدئویی و تلویزیونی بازی کرده است. در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴م در میان بازیگران زن دنیا بیشترین دستمزد را دریافت کرده و در سال 2010م مجلۀ [[تایم]] نام او را در فهرست ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان آورد.

	مادرش خواننده آلمانی [[اپرا]] و پدرش استاد آمریکایی تعلیم آواز بود. از کودکی به عنوان سیاهی‌لشکر در اپراهای مادرش روی صحنه می‌رفت. تحصیلاتش را در دانشکدۀ هنرهای نمایشی دانشگاه [[کارولینای شمالی]] برای ادامۀ فعالیت نمایشی رها کرد. سپس به یک گروه تئاتری در نیویورک پیوست. در ادامه بخت آن را یافت تا در چند نمایش بیرون از برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> نقش‌هایی کوتاه ایفا کند و سپس در نقشی فرعی در فیلم تلویزیونیِ ''مقابلۀ نهایی بایانیک: مرد شش میلیون دلاری و زن بایانیک''<ref>''Bionic Showdown: The Six Million Dollar Man and the Bionic Woman''</ref> (1989م) ظاهر شد که این حضور تلویزیونی با ایفای نقش در فیلم تلویزیونی جنایی ''قتلِ دورۀ آمادگی''<ref>''The Preppie Murder''</ref> (1989م) تداوم پیدا کرد و سرانجام به حضور او در نقش اصلی مجموعۀ 12قسمتی ''دختر کارمند''<ref>''Working Girl''</ref> (۱۹۹۰م) انجامید. در اینجا او جایگزین [[گریفیث، ملانی\|ملانی گریفیث]] (در نسخۀ سینمایی اثر) شده بود. این مجموعه راه‌گشای ورود او به دنیای سینما شد. در فیلم ویدئوییِ ''چه کسی به پاتاکانگو شکیل کرد؟''<ref>''Who Shot Patakango?''</ref> (1989م) در نقش یکی از اعضای گروه دانش‌آموزان سال آخر یک دبیرستان در [[بروکلین]] بازی می‌کرد که ضمن از سر گذراندن تنش‌های عاطفی باید با معضلات تبعیض نژادی هم دست‌وپنجه نرم می‌کردند؛ که همین، ایفای نقش اصلی در کمدی ''عاشقانۀ شمارۀ ۹<ref>''Love Potion No. 9''</ref>'' (1992م) را برای او به دنبال داشت. بولاک در این فیلم به عنوان یک روانشناس حیوانات کنار تیت داناوان<ref>Tate Donovan</ref> در قالب یک متخصص شیمی زیستی نقش دو دلدادۀ خجالتی را داشتند که برای غلبه بر این مشکل نوعی معجون را روی خودشان آزمایش می‌کردند. سال بعد در ''وقتی که مهمانی تمام شد''<ref><bdi>''When the Party's Over''</bdi></ref> در تصویری از زندگی غیرمتعارف گروهی هنرمندِ هم‌خانه (سه زن و مرد همجنس‌دوست) در لس آنجلس، نقش یک نقاشِ زن-آزادخواهِ بدبین و تلخ‌اندیش را به عهده گرفت. سال 1993م نقطۀ عطفی در اوائل کارنامۀ حرفه‌ای بولاک به‌شمار می‌آید. در فیلم علمی-تخیلی و طنزآمیز ''مرد ویرانگر''<ref>''Demolition Man''</ref> در نقش یک مأمور پلیس بخت حضور در کنار ستارگانی چون [[استالونه، سیلوستر\|سیلوستر استالونه]] و وسلی اسنایپس<ref>Wesley Snipes</ref> را یافت. ''در چیزی به نام عشق''<ref>''The Thing Called Love''</ref>، فیلم ناموفقِ [[باگدانوویچ، پیتر ~~(۱۹۳۹)~~\|پیتر ~~باگدانوویچ،~~]] نقش خواننده‌ای را داشت که سودای رسیدن به مقام یک ستارۀ موسیقی کانتری<ref>country music</ref> را در سر می‌پروراند. بولاک که به‌واسطۀ پس‌زمینۀ حرفه‌ای والدینش، از دوران کودکی تجربیاتی در عرصۀ موسیقی و آواز داشت، آوازهایش را در این فیلم شخصاً ارائه کرد. اما حضورش مقابل [[ریوز، کیانو (۱۹۶۴)\|کیانو ریوز]] در [[تریلر\|تریلرِ]] پرفروشِ ''سرعت''<ref>''Speed''</ref> (1994م) بود که او را به شهرت رساند. در این فیلم در نقش «آنی<ref>Annie</ref>» دختر پرجنب‌وجوشی بود که به‌ناچار و از روی بی‌میلی رانندگی اتوبوسی بمب‌گذاری شده را در شرایطی حساس می‌پذیرد و همراهی مناسب برای ریوز در نقش یک خنثی‌کنندۀ بی‌باک بمب است. در این فیلم با ارائۀ ترکیبی متعادل از هوشمندی سرعت انتقال و شوخ‌طبعی، نقش‌آفرینی‌اش را به سطحی ورای حضور معمول بازیگران زن در این قبیل آثار ارتقا داد. شهرت دارد که پس از پایان فیلمبرداری ''سرعت،'' در بازدیدی خاطره‌انگیز از استودیوی محل فیلم‌برداری، در حال راندن یک اتوبوس ویژۀ شهر نیویورک وارد آنجا شد. در دنبالۀ ''سرعت'' (۱۹۹۷م) پس از امتناع ریوز از حضور مجدد، بولاک این بار در کنار جیسون پاتریک<ref>Jason Patric</ref> قرار گرفت. پس از آن در حضوری کاملاً متفاوت، اما همچنان پول‌ساز، نقش اصلی یک کمدی عاشقانه را به عهده گرفت. در ''هنگامی که خواب بودی''<ref>''While You Were Sleeping''</ref> (1995م) در نقشی که در اصل برای [[مور، دمی (۱۹۶۲)\|دمی مور]] در نظر گرفته شده بود (که به دلیل عدم توافق بر سر میزان دستمزد آن را نپذیرفت)، همراه بیل پولمن<ref>Bill Pullman</ref> و پیتر گلگر<ref>Peter Gallagher</ref> رئوس مثلث عشقی غریبی را تشکیل دادند. دیگر فیلم او در ۱۹۹۵م، ''شبکه''<ref>''The Net''</ref>، یک موفقیت تجاری دیگر (اگرچه در سطحی متفاوت) بود. بولاک در این فیلم، در نقش تیپیک [[رابرتس، جولیا (۱۹۶۷)\|جولیا رابرتس]] در آن سال‌ها (به‌طور آشکار تقلیدی از بازی رابرتس در ''پروندۀ پلیکان''<ref>''The Pelican Brief''</ref>/ 1993م)، ایفاگر نقش یک اپراتور سادۀ کامپیوتر بود که پایش به یک توطئۀ پیچیدۀ سیاسی-اقتصادی کشیده می‌شد. پس از آن در یک تریلر دادگاهی-سیاسِی دیگر، ''زمانی برای کشتن''<ref>''A Time to Kill''</ref> (1996م)، ولی این بار در نقشی فرعی‌تر ظاهر شد؛ یک فارغ‌التحصیل جوان حقوق که دست همکاری به یک وکیل مخالف تبعیض نژادی در ایالات جنوبی (با بازی متیو مک‌کانهی<ref>Matthew McConaughey</ref>) می‌دهد. نقش‌آفرینی بولاک در ''زمانی برای کشتن'' تأثیرپذیری او از بازی‌های رابرتس را به گونه‌ای دیگر مؤکد ساخت. در ''در عشق و جنگ''<ref>''In Love and War''</ref> (1996م) نقش یک پرستار آمریکایی [[صلیب سرخ]] را داشت که در سال‌های [[جنگ جهانی اول]] در جبهۀ شمال ایتالیا با [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]] (با بازی کریس اودانل<ref>Chris O'Donnell</ref>) آشنا می‌شود و الهام‌بخش او در خلق رمان [[وداع با اسلحه\|''وداع با اسلحه'']] می‌شود. در واقع او ایفاگر مجدد نقشی شد که در نسخه‌های مختلف ''وداع با اسلحه'' [[هیز، هلن (۱۹۰۰ـ۱۹۹۳)\|هلن هیز]] و [[جنیفر جونز]] آن را بازی کرده بودند. جذابیت شخصیت بولاک در این فیلم تا حد زیادی ناشی از آسیب‌پذیری و تردید و تزلزل او در انتخاب یکی از دو محبوبش بود. او بار دیگر پس از ''هنگامی که خواب بودی'' نقش رأس اصلی یک مثلث عشقی را ایفا کرد. ایفای این نقش را می‌توان به مثابه نوعی بلوغ هنری در کارنامه‌اش ارزیابی کرد. بولاک با ملاحت غیرمعمولش، حالت خاص چهره و موهای بلند و صاف سیاهِ پرکلاغی، از مدعیان کسب عنوان ستارۀ اصلی آثار رمانتیک هالیوود در اواسط دههٔ ۱۹۹۰م به شمار می‌آمد. او در برخوردهایش با خبرنگاران رسانه‌ها و همچنین اعضای گروه‌های فیلمسازی ثابت کرده که چهرۀ شاد و خوشایندش منحصر به روی پرده نیست.		مادرش خواننده آلمانی [[اپرا]] و پدرش استاد آمریکایی تعلیم آواز بود. از کودکی به عنوان سیاهی‌لشکر در اپراهای مادرش روی صحنه می‌رفت. تحصیلاتش را در دانشکدۀ هنرهای نمایشی دانشگاه [[کارولینای شمالی]] برای ادامۀ فعالیت نمایشی رها کرد. سپس به یک گروه تئاتری در نیویورک پیوست. در ادامه بخت آن را یافت تا در چند نمایش بیرون از برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> نقش‌هایی کوتاه ایفا کند و سپس در نقشی فرعی در فیلم تلویزیونیِ ''مقابلۀ نهایی بایانیک: مرد شش میلیون دلاری و زن بایانیک''<ref>''Bionic Showdown: The Six Million Dollar Man and the Bionic Woman''</ref> (1989م) ظاهر شد که این حضور تلویزیونی با ایفای نقش در فیلم تلویزیونی جنایی ''قتلِ دورۀ آمادگی''<ref>''The Preppie Murder''</ref> (1989م) تداوم پیدا کرد و سرانجام به حضور او در نقش اصلی مجموعۀ 12قسمتی ''دختر کارمند''<ref>''Working Girl''</ref> (۱۹۹۰م) انجامید. در اینجا او جایگزین [[گریفیث، ملانی\|ملانی گریفیث]] (در نسخۀ سینمایی اثر) شده بود. این مجموعه راه‌گشای ورود او به دنیای سینما شد. در فیلم ویدئوییِ ''چه کسی به پاتاکانگو شکیل کرد؟''<ref>''Who Shot Patakango?''</ref> (1989م) در نقش یکی از اعضای گروه دانش‌آموزان سال آخر یک دبیرستان در [[بروکلین]] بازی می‌کرد که ضمن از سر گذراندن تنش‌های عاطفی باید با معضلات تبعیض نژادی هم دست‌وپنجه نرم می‌کردند؛ که همین، ایفای نقش اصلی در کمدی ''عاشقانۀ شمارۀ ۹<ref>''Love Potion No. 9''</ref>'' (1992م) را برای او به دنبال داشت. بولاک در این فیلم به عنوان یک روانشناس حیوانات کنار تیت داناوان<ref>Tate Donovan</ref> در قالب یک متخصص شیمی زیستی نقش دو دلدادۀ خجالتی را داشتند که برای غلبه بر این مشکل نوعی معجون را روی خودشان آزمایش می‌کردند. سال بعد در ''وقتی که مهمانی تمام شد''<ref><bdi>''When the Party's Over''</bdi></ref> در تصویری از زندگی غیرمتعارف گروهی هنرمندِ هم‌خانه (سه زن و مرد همجنس‌دوست) در لس آنجلس، نقش یک نقاشِ زن-آزادخواهِ بدبین و تلخ‌اندیش را به عهده گرفت. سال 1993م نقطۀ عطفی در اوائل کارنامۀ حرفه‌ای بولاک به‌شمار می‌آید. در فیلم علمی-تخیلی و طنزآمیز ''مرد ویرانگر''<ref>''Demolition Man''</ref> در نقش یک مأمور پلیس بخت حضور در کنار ستارگانی چون [[استالونه، سیلوستر\|سیلوستر استالونه]] و وسلی اسنایپس<ref>Wesley Snipes</ref> را یافت. ''در چیزی به نام عشق''<ref>''The Thing Called Love''</ref>، فیلم ناموفقِ [[باگدانوویچ، پیتر\|پیتر باگدانوویچ]]، نقش خواننده‌ای را داشت که سودای رسیدن به مقام یک ستارۀ موسیقی کانتری<ref>country music</ref> را در سر می‌پروراند. بولاک که به‌واسطۀ پس‌زمینۀ حرفه‌ای والدینش، از دوران کودکی تجربیاتی در عرصۀ موسیقی و آواز داشت، آوازهایش را در این فیلم شخصاً ارائه کرد. اما حضورش مقابل [[ریوز، کیانو (۱۹۶۴)\|کیانو ریوز]] در [[تریلر\|تریلرِ]] پرفروشِ ''سرعت''<ref>''Speed''</ref> (1994م) بود که او را به شهرت رساند. در این فیلم در نقش «آنی<ref>Annie</ref>» دختر پرجنب‌وجوشی بود که به‌ناچار و از روی بی‌میلی رانندگی اتوبوسی بمب‌گذاری شده را در شرایطی حساس می‌پذیرد و همراهی مناسب برای ریوز در نقش یک خنثی‌کنندۀ بی‌باک بمب است. در این فیلم با ارائۀ ترکیبی متعادل از هوشمندی سرعت انتقال و شوخ‌طبعی، نقش‌آفرینی‌اش را به سطحی ورای حضور معمول بازیگران زن در این قبیل آثار ارتقا داد. شهرت دارد که پس از پایان فیلمبرداری ''سرعت،'' در بازدیدی خاطره‌انگیز از استودیوی محل فیلم‌برداری، در حال راندن یک اتوبوس ویژۀ شهر نیویورک وارد آنجا شد. در دنبالۀ ''سرعت'' (۱۹۹۷م) پس از امتناع ریوز از حضور مجدد، بولاک این بار در کنار جیسون پاتریک<ref>Jason Patric</ref> قرار گرفت. پس از آن در حضوری کاملاً متفاوت، اما همچنان پول‌ساز، نقش اصلی یک کمدی عاشقانه را به عهده گرفت. در ''هنگامی که خواب بودی''<ref>''While You Were Sleeping''</ref> (1995م) در نقشی که در اصل برای [[مور، دمی (۱۹۶۲)\|دمی مور]] در نظر گرفته شده بود (که به دلیل عدم توافق بر سر میزان دستمزد آن را نپذیرفت)، همراه بیل پولمن<ref>Bill Pullman</ref> و پیتر گلگر<ref>Peter Gallagher</ref> رئوس مثلث عشقی غریبی را تشکیل دادند. دیگر فیلم او در ۱۹۹۵م، ''شبکه''<ref>''The Net''</ref>، یک موفقیت تجاری دیگر (اگرچه در سطحی متفاوت) بود. بولاک در این فیلم، در نقش تیپیک [[رابرتس، جولیا (۱۹۶۷)\|جولیا رابرتس]] در آن سال‌ها (به‌طور آشکار تقلیدی از بازی رابرتس در ''پروندۀ پلیکان''<ref>''The Pelican Brief''</ref>/ 1993م)، ایفاگر نقش یک اپراتور سادۀ کامپیوتر بود که پایش به یک توطئۀ پیچیدۀ سیاسی-اقتصادی کشیده می‌شد. پس از آن در یک تریلر دادگاهی-سیاسِی دیگر، ''زمانی برای کشتن''<ref>''A Time to Kill''</ref> (1996م)، ولی این بار در نقشی فرعی‌تر ظاهر شد؛ یک فارغ‌التحصیل جوان حقوق که دست همکاری به یک وکیل مخالف تبعیض نژادی در ایالات جنوبی (با بازی متیو مک‌کانهی<ref>Matthew McConaughey</ref>) می‌دهد. نقش‌آفرینی بولاک در ''زمانی برای کشتن'' تأثیرپذیری او از بازی‌های رابرتس را به گونه‌ای دیگر مؤکد ساخت. در ''در عشق و جنگ''<ref>''In Love and War''</ref> (1996م) نقش یک پرستار آمریکایی [[صلیب سرخ]] را داشت که در سال‌های [[جنگ جهانی اول]] در جبهۀ شمال ایتالیا با [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]] (با بازی کریس اودانل<ref>Chris O'Donnell</ref>) آشنا می‌شود و الهام‌بخش او در خلق رمان [[وداع با اسلحه\|''وداع با اسلحه'']] می‌شود. در واقع او ایفاگر مجدد نقشی شد که در نسخه‌های مختلف ''وداع با اسلحه'' [[هیز، هلن (۱۹۰۰ـ۱۹۹۳)\|هلن هیز]] و [[جنیفر جونز]] آن را بازی کرده بودند. جذابیت شخصیت بولاک در این فیلم تا حد زیادی ناشی از آسیب‌پذیری و تردید و تزلزل او در انتخاب یکی از دو محبوبش بود. او بار دیگر پس از ''هنگامی که خواب بودی'' نقش رأس اصلی یک مثلث عشقی را ایفا کرد. ایفای این نقش را می‌توان به مثابه نوعی بلوغ هنری در کارنامه‌اش ارزیابی کرد. بولاک با ملاحت غیرمعمولش، حالت خاص چهره و موهای بلند و صاف سیاهِ پرکلاغی، از مدعیان کسب عنوان ستارۀ اصلی آثار رمانتیک هالیوود در اواسط دههٔ ۱۹۹۰م به شمار می‌آمد. او در برخوردهایش با خبرنگاران رسانه‌ها و همچنین اعضای گروه‌های فیلمسازی ثابت کرده که چهرۀ شاد و خوشایندش منحصر به روی پرده نیست.

	بولاک در هشتادودومین دورۀ مراسم آکادمی اسکار برای به تصویر کشیدن لی آن توهی<ref>Leigh Anne Tuohy</ref> در درام زندگی‌نامه‌ای ''نقطۀ کور''<ref>''The Blind Side''</ref> (۲۰۰۹م) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد و علاوه بر این همین جایزه را نیز از مراسم گلدن گلوب<ref>Golden Globe Award</ref> دریافت کرد. او برای فیلم علمی-تخیلی ''جاذبه''<ref>''Gravity''</ref> (۲۰۱۳) که در آن نقش یک فضانورد گیرافتاده در فضا را ایفا می‌کند، بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد.		بولاک در هشتادودومین دورۀ مراسم آکادمی اسکار برای به تصویر کشیدن لی آن توهی<ref>Leigh Anne Tuohy</ref> در درام زندگی‌نامه‌ای ''نقطۀ کور''<ref>''The Blind Side''</ref> (۲۰۰۹م) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد و علاوه بر این همین جایزه را نیز از مراسم گلدن گلوب<ref>Golden Globe Award</ref> دریافت کرد. او برای فیلم علمی-تخیلی ''جاذبه''<ref>''Gravity''</ref> (۲۰۱۳) که در آن نقش یک فضانورد گیرافتاده در فضا را ایفا می‌کند، بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد.
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	* ''هشت یار اوشن''<ref><bdi>''Ocean's Eight''</bdi></ref> (گری راس<ref><bdi>Gary Ross</bdi></ref> - ۲۰۱۸)		* ''هشت یار اوشن''<ref><bdi>''Ocean's Eight''</bdi></ref> (گری راس<ref><bdi>Gary Ross</bdi></ref> - ۲۰۱۸)
	* ''نابخشودنی''<ref>''The Unforgivable''</ref> (نورا فینگشاید<ref>Nora Fingscheidt</ref> - ۲۰۲۱)		* ''نابخشودنی''<ref>''The Unforgivable''</ref> (نورا فینگشاید<ref>Nora Fingscheidt</ref> - ۲۰۲۱)
	* ''قطار سریع‌السیر''<ref><bdi>''Bullet Train''</bdi></ref> (دیوید لیچ<ref>David Leitch</ref> - ۲۰۲۲)		* ''قطار سریع‌السیر''<ref><bdi>''Bullet Train''</bdi></ref> (دیوید لیچ<ref>David Leitch</ref> - ۲۰۲۲)<br /><br /><br /><br />

	----		----

Mohammadi3 در ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۵

2025-07-20T14:35:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۵
خط ۴:		خط ۴:
	(نام کامل: ساندرا آنت بولاک<ref><bdi>Sandra Annette Bullock</bdi></ref>) بازیگر امریکاییِ برندۀ [[اسکار، جایزه\|جایزۀ اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن، و از ستارگان پول‌ساز هالیوود<ref>Hollywood</ref> در دهه‌های 1990م و پس از آن. طی نزدیک به 40سال فعالیت حرفه‌ای در بیش از 50 فیلم سینمایی و ویدئویی و تلویزیونی بازی کرده است. در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴م در میان بازیگران زن دنیا بیشترین دستمزد را دریافت کرده و در سال 2010م مجلۀ [[تایم]] نام او را در فهرست ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان آورد.		(نام کامل: ساندرا آنت بولاک<ref><bdi>Sandra Annette Bullock</bdi></ref>) بازیگر امریکاییِ برندۀ [[اسکار، جایزه\|جایزۀ اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن، و از ستارگان پول‌ساز هالیوود<ref>Hollywood</ref> در دهه‌های 1990م و پس از آن. طی نزدیک به 40سال فعالیت حرفه‌ای در بیش از 50 فیلم سینمایی و ویدئویی و تلویزیونی بازی کرده است. در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴م در میان بازیگران زن دنیا بیشترین دستمزد را دریافت کرده و در سال 2010م مجلۀ [[تایم]] نام او را در فهرست ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان آورد.

	مادرش خواننده آلمانی [[اپرا]] و پدرش استاد آمریکایی تعلیم آواز بود. از کودکی به عنوان سیاهی‌لشکر در اپراهای مادرش روی صحنه می‌رفت. تحصیلاتش را در دانشکدۀ هنرهای نمایشی دانشگاه [[کارولینای شمالی]] برای ادامۀ فعالیت نمایشی رها کرد. سپس به یک گروه تئاتری در نیویورک پیوست. در ادامه بخت آن را یافت تا در چند نمایش بیرون از برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> نقش‌هایی کوتاه ایفا کند و سپس در نقشی فرعی در فیلم تلویزیونیِ ''مقابلۀ نهایی بایانیک: مرد شش میلیون دلاری و زن بایانیک''<ref>''Bionic Showdown: The Six Million Dollar Man and the Bionic Woman''</ref> (1989م) ظاهر شد که این حضور تلویزیونی با ایفای نقش در فیلم تلویزیونی جنایی ''قتلِ دورۀ آمادگی''<ref>''The Preppie Murder''</ref> (1989م) تداوم پیدا کرد و سرانجام به حضور او در نقش اصلی مجموعۀ 12قسمتی ''دختر کارمند''<ref>''Working Girl''</ref> (۱۹۹۰م) انجامید. در اینجا او جایگزین [[گریفیث، ملانی\|ملانی گریفیث]] (در نسخۀ سینمایی اثر) شده بود. این مجموعه راه‌گشای ورود او به دنیای سینما شد. در فیلم ویدئوییِ ''چه کسی به پاتاکانگو شکیل کرد؟''<ref>''Who Shot Patakango?''</ref> (1989م) در نقش یکی از اعضای گروه دانش‌آموزان سال آخر یک دبیرستان در [[بروکلین]] بازی می‌کرد که ضمن از سر گذراندن تنش‌های عاطفی باید با معضلات تبعیض نژادی هم دست‌وپنجه نرم می‌کردند؛ که همین، ایفای نقش اصلی در کمدی ''عاشقانۀ شمارۀ ۹<ref>''Love Potion No. 9''</ref>'' (1992م) را برای او به دنبال داشت. بولاک در این فیلم به عنوان یک روانشناس حیوانات کنار تیت داناوان<ref>Tate Donovan</ref> در قالب یک متخصص شیمی زیستی نقش دو دلدادۀ خجالتی را داشتند که برای غلبه بر این مشکل نوعی معجون را روی خودشان آزمایش می‌کردند. سال بعد در ''وقتی که مهمانی تمام شد''<ref><bdi>''When the Party's Over''</bdi></ref> در تصویری از زندگی غیرمتعارف گروهی هنرمندِ هم‌خانه (سه زن و مرد همجنس‌دوست) در لس آنجلس، نقش یک نقاشِ زن-آزادخواهِ بدبین و تلخ‌اندیش را به عهده گرفت. سال 1993م نقطۀ عطفی در اوائل کارنامۀ حرفه‌ای بولاک به‌شمار می‌آید. در فیلم علمی-تخیلی و طنزآمیز ''مرد ویرانگر''<ref>''Demolition Man''</ref> در نقش یک مأمور پلیس بخت حضور در کنار ستارگانی چون [[استالونه، سیلوستر ~~(۱۹۴۶)~~\|سیلوستر استالونه]] و وسلی اسنایپس<ref>Wesley Snipes</ref> را یافت. ''در چیزی به نام عشق''<ref>''The Thing Called Love''</ref>، فیلم ناموفقِ [[باگدانوویچ، پیتر (۱۹۳۹)\|پیتر باگدانوویچ،]] نقش خواننده‌ای را داشت که سودای رسیدن به مقام یک ستارۀ موسیقی کانتری<ref>country music</ref> را در سر می‌پروراند. بولاک که به‌واسطۀ پس‌زمینۀ حرفه‌ای والدینش، از دوران کودکی تجربیاتی در عرصۀ موسیقی و آواز داشت، آوازهایش را در این فیلم شخصاً ارائه کرد. اما حضورش مقابل [[ریوز، کیانو (۱۹۶۴)\|کیانو ریوز]] در [[تریلر\|تریلرِ]] پرفروشِ ''سرعت''<ref>''Speed''</ref> (1994م) بود که او را به شهرت رساند. در این فیلم در نقش «آنی<ref>Annie</ref>» دختر پرجنب‌وجوشی بود که به‌ناچار و از روی بی‌میلی رانندگی اتوبوسی بمب‌گذاری شده را در شرایطی حساس می‌پذیرد و همراهی مناسب برای ریوز در نقش یک خنثی‌کنندۀ بی‌باک بمب است. در این فیلم با ارائۀ ترکیبی متعادل از هوشمندی سرعت انتقال و شوخ‌طبعی، نقش‌آفرینی‌اش را به سطحی ورای حضور معمول بازیگران زن در این قبیل آثار ارتقا داد. شهرت دارد که پس از پایان فیلمبرداری ''سرعت،'' در بازدیدی خاطره‌انگیز از استودیوی محل فیلم‌برداری، در حال راندن یک اتوبوس ویژۀ شهر نیویورک وارد آنجا شد. در دنبالۀ ''سرعت'' (۱۹۹۷م) پس از امتناع ریوز از حضور مجدد، بولاک این بار در کنار جیسون پاتریک<ref>Jason Patric</ref> قرار گرفت. پس از آن در حضوری کاملاً متفاوت، اما همچنان پول‌ساز، نقش اصلی یک کمدی عاشقانه را به عهده گرفت. در ''هنگامی که خواب بودی''<ref>''While You Were Sleeping''</ref> (1995م) در نقشی که در اصل برای [[مور، دمی (۱۹۶۲)\|دمی مور]] در نظر گرفته شده بود (که به دلیل عدم توافق بر سر میزان دستمزد آن را نپذیرفت)، همراه بیل پولمن<ref>Bill Pullman</ref> و پیتر گلگر<ref>Peter Gallagher</ref> رئوس مثلث عشقی غریبی را تشکیل دادند. دیگر فیلم او در ۱۹۹۵م، ''شبکه''<ref>''The Net''</ref>، یک موفقیت تجاری دیگر (اگرچه در سطحی متفاوت) بود. بولاک در این فیلم، در نقش تیپیک [[رابرتس، جولیا (۱۹۶۷)\|جولیا رابرتس]] در آن سال‌ها (به‌طور آشکار تقلیدی از بازی رابرتس در ''پروندۀ پلیکان''<ref>''The Pelican Brief''</ref>/ 1993م)، ایفاگر نقش یک اپراتور سادۀ کامپیوتر بود که پایش به یک توطئۀ پیچیدۀ سیاسی-اقتصادی کشیده می‌شد. پس از آن در یک تریلر دادگاهی-سیاسِی دیگر، ''زمانی برای کشتن''<ref>''A Time to Kill''</ref> (1996م)، ولی این بار در نقشی فرعی‌تر ظاهر شد؛ یک فارغ‌التحصیل جوان حقوق که دست همکاری به یک وکیل مخالف تبعیض نژادی در ایالات جنوبی (با بازی متیو مک‌کانهی<ref>Matthew McConaughey</ref>) می‌دهد. نقش‌آفرینی بولاک در ''زمانی برای کشتن'' تأثیرپذیری او از بازی‌های رابرتس را به گونه‌ای دیگر مؤکد ساخت. در ''در عشق و جنگ''<ref>''In Love and War''</ref> (1996م) نقش یک پرستار آمریکایی [[صلیب سرخ]] را داشت که در سال‌های [[جنگ جهانی اول]] در جبهۀ شمال ایتالیا با [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]] (با بازی کریس اودانل<ref>Chris O'Donnell</ref>) آشنا می‌شود و الهام‌بخش او در خلق رمان [[وداع با اسلحه\|''وداع با اسلحه'']] می‌شود. در واقع او ایفاگر مجدد نقشی شد که در نسخه‌های مختلف ''وداع با اسلحه'' [[هیز، هلن (۱۹۰۰ـ۱۹۹۳)\|هلن هیز]] و [[جنیفر جونز]] آن را بازی کرده بودند. جذابیت شخصیت بولاک در این فیلم تا حد زیادی ناشی از آسیب‌پذیری و تردید و تزلزل او در انتخاب یکی از دو محبوبش بود. او بار دیگر پس از ''هنگامی که خواب بودی'' نقش رأس اصلی یک مثلث عشقی را ایفا کرد. ایفای این نقش را می‌توان به مثابه نوعی بلوغ هنری در کارنامه‌اش ارزیابی کرد. بولاک با ملاحت غیرمعمولش، حالت خاص چهره و موهای بلند و صاف سیاهِ پرکلاغی، از مدعیان کسب عنوان ستارۀ اصلی آثار رمانتیک هالیوود در اواسط دههٔ ۱۹۹۰م به شمار می‌آمد. او در برخوردهایش با خبرنگاران رسانه‌ها و همچنین اعضای گروه‌های فیلمسازی ثابت کرده که چهرۀ شاد و خوشایندش منحصر به روی پرده نیست.		مادرش خواننده آلمانی [[اپرا]] و پدرش استاد آمریکایی تعلیم آواز بود. از کودکی به عنوان سیاهی‌لشکر در اپراهای مادرش روی صحنه می‌رفت. تحصیلاتش را در دانشکدۀ هنرهای نمایشی دانشگاه [[کارولینای شمالی]] برای ادامۀ فعالیت نمایشی رها کرد. سپس به یک گروه تئاتری در نیویورک پیوست. در ادامه بخت آن را یافت تا در چند نمایش بیرون از برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> نقش‌هایی کوتاه ایفا کند و سپس در نقشی فرعی در فیلم تلویزیونیِ ''مقابلۀ نهایی بایانیک: مرد شش میلیون دلاری و زن بایانیک''<ref>''Bionic Showdown: The Six Million Dollar Man and the Bionic Woman''</ref> (1989م) ظاهر شد که این حضور تلویزیونی با ایفای نقش در فیلم تلویزیونی جنایی ''قتلِ دورۀ آمادگی''<ref>''The Preppie Murder''</ref> (1989م) تداوم پیدا کرد و سرانجام به حضور او در نقش اصلی مجموعۀ 12قسمتی ''دختر کارمند''<ref>''Working Girl''</ref> (۱۹۹۰م) انجامید. در اینجا او جایگزین [[گریفیث، ملانی\|ملانی گریفیث]] (در نسخۀ سینمایی اثر) شده بود. این مجموعه راه‌گشای ورود او به دنیای سینما شد. در فیلم ویدئوییِ ''چه کسی به پاتاکانگو شکیل کرد؟''<ref>''Who Shot Patakango?''</ref> (1989م) در نقش یکی از اعضای گروه دانش‌آموزان سال آخر یک دبیرستان در [[بروکلین]] بازی می‌کرد که ضمن از سر گذراندن تنش‌های عاطفی باید با معضلات تبعیض نژادی هم دست‌وپنجه نرم می‌کردند؛ که همین، ایفای نقش اصلی در کمدی ''عاشقانۀ شمارۀ ۹<ref>''Love Potion No. 9''</ref>'' (1992م) را برای او به دنبال داشت. بولاک در این فیلم به عنوان یک روانشناس حیوانات کنار تیت داناوان<ref>Tate Donovan</ref> در قالب یک متخصص شیمی زیستی نقش دو دلدادۀ خجالتی را داشتند که برای غلبه بر این مشکل نوعی معجون را روی خودشان آزمایش می‌کردند. سال بعد در ''وقتی که مهمانی تمام شد''<ref><bdi>''When the Party's Over''</bdi></ref> در تصویری از زندگی غیرمتعارف گروهی هنرمندِ هم‌خانه (سه زن و مرد همجنس‌دوست) در لس آنجلس، نقش یک نقاشِ زن-آزادخواهِ بدبین و تلخ‌اندیش را به عهده گرفت. سال 1993م نقطۀ عطفی در اوائل کارنامۀ حرفه‌ای بولاک به‌شمار می‌آید. در فیلم علمی-تخیلی و طنزآمیز ''مرد ویرانگر''<ref>''Demolition Man''</ref> در نقش یک مأمور پلیس بخت حضور در کنار ستارگانی چون [[استالونه، سیلوستر\|سیلوستر استالونه]] و وسلی اسنایپس<ref>Wesley Snipes</ref> را یافت. ''در چیزی به نام عشق''<ref>''The Thing Called Love''</ref>، فیلم ناموفقِ [[باگدانوویچ، پیتر (۱۹۳۹)\|پیتر باگدانوویچ،]] نقش خواننده‌ای را داشت که سودای رسیدن به مقام یک ستارۀ موسیقی کانتری<ref>country music</ref> را در سر می‌پروراند. بولاک که به‌واسطۀ پس‌زمینۀ حرفه‌ای والدینش، از دوران کودکی تجربیاتی در عرصۀ موسیقی و آواز داشت، آوازهایش را در این فیلم شخصاً ارائه کرد. اما حضورش مقابل [[ریوز، کیانو (۱۹۶۴)\|کیانو ریوز]] در [[تریلر\|تریلرِ]] پرفروشِ ''سرعت''<ref>''Speed''</ref> (1994م) بود که او را به شهرت رساند. در این فیلم در نقش «آنی<ref>Annie</ref>» دختر پرجنب‌وجوشی بود که به‌ناچار و از روی بی‌میلی رانندگی اتوبوسی بمب‌گذاری شده را در شرایطی حساس می‌پذیرد و همراهی مناسب برای ریوز در نقش یک خنثی‌کنندۀ بی‌باک بمب است. در این فیلم با ارائۀ ترکیبی متعادل از هوشمندی سرعت انتقال و شوخ‌طبعی، نقش‌آفرینی‌اش را به سطحی ورای حضور معمول بازیگران زن در این قبیل آثار ارتقا داد. شهرت دارد که پس از پایان فیلمبرداری ''سرعت،'' در بازدیدی خاطره‌انگیز از استودیوی محل فیلم‌برداری، در حال راندن یک اتوبوس ویژۀ شهر نیویورک وارد آنجا شد. در دنبالۀ ''سرعت'' (۱۹۹۷م) پس از امتناع ریوز از حضور مجدد، بولاک این بار در کنار جیسون پاتریک<ref>Jason Patric</ref> قرار گرفت. پس از آن در حضوری کاملاً متفاوت، اما همچنان پول‌ساز، نقش اصلی یک کمدی عاشقانه را به عهده گرفت. در ''هنگامی که خواب بودی''<ref>''While You Were Sleeping''</ref> (1995م) در نقشی که در اصل برای [[مور، دمی (۱۹۶۲)\|دمی مور]] در نظر گرفته شده بود (که به دلیل عدم توافق بر سر میزان دستمزد آن را نپذیرفت)، همراه بیل پولمن<ref>Bill Pullman</ref> و پیتر گلگر<ref>Peter Gallagher</ref> رئوس مثلث عشقی غریبی را تشکیل دادند. دیگر فیلم او در ۱۹۹۵م، ''شبکه''<ref>''The Net''</ref>، یک موفقیت تجاری دیگر (اگرچه در سطحی متفاوت) بود. بولاک در این فیلم، در نقش تیپیک [[رابرتس، جولیا (۱۹۶۷)\|جولیا رابرتس]] در آن سال‌ها (به‌طور آشکار تقلیدی از بازی رابرتس در ''پروندۀ پلیکان''<ref>''The Pelican Brief''</ref>/ 1993م)، ایفاگر نقش یک اپراتور سادۀ کامپیوتر بود که پایش به یک توطئۀ پیچیدۀ سیاسی-اقتصادی کشیده می‌شد. پس از آن در یک تریلر دادگاهی-سیاسِی دیگر، ''زمانی برای کشتن''<ref>''A Time to Kill''</ref> (1996م)، ولی این بار در نقشی فرعی‌تر ظاهر شد؛ یک فارغ‌التحصیل جوان حقوق که دست همکاری به یک وکیل مخالف تبعیض نژادی در ایالات جنوبی (با بازی متیو مک‌کانهی<ref>Matthew McConaughey</ref>) می‌دهد. نقش‌آفرینی بولاک در ''زمانی برای کشتن'' تأثیرپذیری او از بازی‌های رابرتس را به گونه‌ای دیگر مؤکد ساخت. در ''در عشق و جنگ''<ref>''In Love and War''</ref> (1996م) نقش یک پرستار آمریکایی [[صلیب سرخ]] را داشت که در سال‌های [[جنگ جهانی اول]] در جبهۀ شمال ایتالیا با [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]] (با بازی کریس اودانل<ref>Chris O'Donnell</ref>) آشنا می‌شود و الهام‌بخش او در خلق رمان [[وداع با اسلحه\|''وداع با اسلحه'']] می‌شود. در واقع او ایفاگر مجدد نقشی شد که در نسخه‌های مختلف ''وداع با اسلحه'' [[هیز، هلن (۱۹۰۰ـ۱۹۹۳)\|هلن هیز]] و [[جنیفر جونز]] آن را بازی کرده بودند. جذابیت شخصیت بولاک در این فیلم تا حد زیادی ناشی از آسیب‌پذیری و تردید و تزلزل او در انتخاب یکی از دو محبوبش بود. او بار دیگر پس از ''هنگامی که خواب بودی'' نقش رأس اصلی یک مثلث عشقی را ایفا کرد. ایفای این نقش را می‌توان به مثابه نوعی بلوغ هنری در کارنامه‌اش ارزیابی کرد. بولاک با ملاحت غیرمعمولش، حالت خاص چهره و موهای بلند و صاف سیاهِ پرکلاغی، از مدعیان کسب عنوان ستارۀ اصلی آثار رمانتیک هالیوود در اواسط دههٔ ۱۹۹۰م به شمار می‌آمد. او در برخوردهایش با خبرنگاران رسانه‌ها و همچنین اعضای گروه‌های فیلمسازی ثابت کرده که چهرۀ شاد و خوشایندش منحصر به روی پرده نیست.

	بولاک در هشتادودومین دورۀ مراسم آکادمی اسکار برای به تصویر کشیدن لی آن توهی<ref>Leigh Anne Tuohy</ref> در درام زندگی‌نامه‌ای ''نقطۀ کور''<ref>''The Blind Side''</ref> (۲۰۰۹م) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد و علاوه بر این همین جایزه را نیز از مراسم گلدن گلوب<ref>Golden Globe Award</ref> دریافت کرد. او برای فیلم علمی-تخیلی ''جاذبه''<ref>''Gravity''</ref> (۲۰۱۳) که در آن نقش یک فضانورد گیرافتاده در فضا را ایفا می‌کند، بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد.		بولاک در هشتادودومین دورۀ مراسم آکادمی اسکار برای به تصویر کشیدن لی آن توهی<ref>Leigh Anne Tuohy</ref> در درام زندگی‌نامه‌ای ''نقطۀ کور''<ref>''The Blind Side''</ref> (۲۰۰۹م) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد و علاوه بر این همین جایزه را نیز از مراسم گلدن گلوب<ref>Golden Globe Award</ref> دریافت کرد. او برای فیلم علمی-تخیلی ''جاذبه''<ref>''Gravity''</ref> (۲۰۱۳) که در آن نقش یک فضانورد گیرافتاده در فضا را ایفا می‌کند، بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد.

Mohammadi3 در ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۴

2025-07-08T08:04:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۴
خط ۴:		خط ۴:
	(نام کامل: ساندرا آنت بولاک<ref><bdi>Sandra Annette Bullock</bdi></ref>) بازیگر امریکاییِ برندۀ [[اسکار، جایزه\|جایزۀ اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن، و از ستارگان پول‌ساز هالیوود<ref>Hollywood</ref> در دهه‌های 1990م و پس از آن. طی نزدیک به 40سال فعالیت حرفه‌ای در بیش از 50 فیلم سینمایی و ویدئویی و تلویزیونی بازی کرده است. در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴م در میان بازیگران زن دنیا بیشترین دستمزد را دریافت کرده و در سال 2010م مجلۀ [[تایم]] نام او را در فهرست ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان آورد.		(نام کامل: ساندرا آنت بولاک<ref><bdi>Sandra Annette Bullock</bdi></ref>) بازیگر امریکاییِ برندۀ [[اسکار، جایزه\|جایزۀ اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن، و از ستارگان پول‌ساز هالیوود<ref>Hollywood</ref> در دهه‌های 1990م و پس از آن. طی نزدیک به 40سال فعالیت حرفه‌ای در بیش از 50 فیلم سینمایی و ویدئویی و تلویزیونی بازی کرده است. در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴م در میان بازیگران زن دنیا بیشترین دستمزد را دریافت کرده و در سال 2010م مجلۀ [[تایم]] نام او را در فهرست ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان آورد.

	مادرش خواننده آلمانی [[اپرا]] و پدرش استاد آمریکایی تعلیم آواز بود. از کودکی به عنوان سیاهی‌لشکر در اپراهای مادرش روی صحنه می‌رفت. تحصیلاتش را در دانشکدۀ هنرهای نمایشی دانشگاه [[کارولینای شمالی]] برای ادامۀ فعالیت نمایشی رها کرد. سپس به یک گروه تئاتری در نیویورک پیوست. در ادامه بخت آن را یافت تا در چند نمایش بیرون از برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> نقش‌هایی کوتاه ایفا کند و سپس در نقشی فرعی در فیلم تلویزیونیِ ''مقابلۀ نهایی بایانیک: مرد شش میلیون دلاری و زن بایانیک''<ref>''Bionic Showdown: The Six Million Dollar Man and the Bionic Woman''</ref> (1989م) ظاهر شد که این حضور تلویزیونی با ایفای نقش در فیلم تلویزیونی جنایی ''قتلِ دورۀ آمادگی''<ref>''The Preppie Murder''</ref> (1989م) تداوم پیدا کرد و سرانجام به حضور او در نقش اصلی مجموعۀ 12قسمتی ''دختر کارمند''<ref>''Working Girl''</ref> (۱۹۹۰م) انجامید. در اینجا او جایگزین [[گریفیث، ملانی ~~(۱۹۵۷)~~\|ملانی گریفیث]] (در نسخۀ سینمایی اثر) شده بود. این مجموعه راه‌گشای ورود او به دنیای سینما شد. در فیلم ویدئوییِ ''چه کسی به پاتاکانگو شکیل کرد؟''<ref>''Who Shot Patakango?''</ref> (1989م) در نقش یکی از اعضای گروه دانش‌آموزان سال آخر یک دبیرستان در [[بروکلین]] بازی می‌کرد که ضمن از سر گذراندن تنش‌های عاطفی باید با معضلات تبعیض نژادی هم دست‌وپنجه نرم می‌کردند؛ که همین، ایفای نقش اصلی در کمدی ''عاشقانۀ شمارۀ ۹<ref>''Love Potion No. 9''</ref>'' (1992م) را برای او به دنبال داشت. بولاک در این فیلم به عنوان یک روانشناس حیوانات کنار تیت داناوان<ref>Tate Donovan</ref> در قالب یک متخصص شیمی زیستی نقش دو دلدادۀ خجالتی را داشتند که برای غلبه بر این مشکل نوعی معجون را روی خودشان آزمایش می‌کردند. سال بعد در ''وقتی که مهمانی تمام شد''<ref><bdi>''When the Party's Over''</bdi></ref> در تصویری از زندگی غیرمتعارف گروهی هنرمندِ هم‌خانه (سه زن و مرد همجنس‌دوست) در لس آنجلس، نقش یک نقاشِ زن-آزادخواهِ بدبین و تلخ‌اندیش را به عهده گرفت. سال 1993م نقطۀ عطفی در اوائل کارنامۀ حرفه‌ای بولاک به‌شمار می‌آید. در فیلم علمی-تخیلی و طنزآمیز ''مرد ویرانگر''<ref>''Demolition Man''</ref> در نقش یک مأمور پلیس بخت حضور در کنار ستارگانی چون [[استالونه، سیلوستر (۱۹۴۶)\|سیلوستر استالونه]] و وسلی اسنایپس<ref>Wesley Snipes</ref> را یافت. ''در چیزی به نام عشق''<ref>''The Thing Called Love''</ref>، فیلم ناموفقِ [[باگدانوویچ، پیتر (۱۹۳۹)\|پیتر باگدانوویچ،]] نقش خواننده‌ای را داشت که سودای رسیدن به مقام یک ستارۀ موسیقی کانتری<ref>country music</ref> را در سر می‌پروراند. بولاک که به‌واسطۀ پس‌زمینۀ حرفه‌ای والدینش، از دوران کودکی تجربیاتی در عرصۀ موسیقی و آواز داشت، آوازهایش را در این فیلم شخصاً ارائه کرد. اما حضورش مقابل [[ریوز، کیانو (۱۹۶۴)\|کیانو ریوز]] در [[تریلر\|تریلرِ]] پرفروشِ ''سرعت''<ref>''Speed''</ref> (1994م) بود که او را به شهرت رساند. در این فیلم در نقش «آنی<ref>Annie</ref>» دختر پرجنب‌وجوشی بود که به‌ناچار و از روی بی‌میلی رانندگی اتوبوسی بمب‌گذاری شده را در شرایطی حساس می‌پذیرد و همراهی مناسب برای ریوز در نقش یک خنثی‌کنندۀ بی‌باک بمب است. در این فیلم با ارائۀ ترکیبی متعادل از هوشمندی سرعت انتقال و شوخ‌طبعی، نقش‌آفرینی‌اش را به سطحی ورای حضور معمول بازیگران زن در این قبیل آثار ارتقا داد. شهرت دارد که پس از پایان فیلمبرداری ''سرعت،'' در بازدیدی خاطره‌انگیز از استودیوی محل فیلم‌برداری، در حال راندن یک اتوبوس ویژۀ شهر نیویورک وارد آنجا شد. در دنبالۀ ''سرعت'' (۱۹۹۷م) پس از امتناع ریوز از حضور مجدد، بولاک این بار در کنار جیسون پاتریک<ref>Jason Patric</ref> قرار گرفت. پس از آن در حضوری کاملاً متفاوت، اما همچنان پول‌ساز، نقش اصلی یک کمدی عاشقانه را به عهده گرفت. در ''هنگامی که خواب بودی''<ref>''While You Were Sleeping''</ref> (1995م) در نقشی که در اصل برای [[مور، دمی (۱۹۶۲)\|دمی مور]] در نظر گرفته شده بود (که به دلیل عدم توافق بر سر میزان دستمزد آن را نپذیرفت)، همراه بیل پولمن<ref>Bill Pullman</ref> و پیتر گلگر<ref>Peter Gallagher</ref> رئوس مثلث عشقی غریبی را تشکیل دادند. دیگر فیلم او در ۱۹۹۵م، ''شبکه''<ref>''The Net''</ref>، یک موفقیت تجاری دیگر (اگرچه در سطحی متفاوت) بود. بولاک در این فیلم، در نقش تیپیک [[رابرتس، جولیا (۱۹۶۷)\|جولیا رابرتس]] در آن سال‌ها (به‌طور آشکار تقلیدی از بازی رابرتس در ''پروندۀ پلیکان''<ref>''The Pelican Brief''</ref>/ 1993م)، ایفاگر نقش یک اپراتور سادۀ کامپیوتر بود که پایش به یک توطئۀ پیچیدۀ سیاسی-اقتصادی کشیده می‌شد. پس از آن در یک تریلر دادگاهی-سیاسِی دیگر، ''زمانی برای کشتن''<ref>''A Time to Kill''</ref> (1996م)، ولی این بار در نقشی فرعی‌تر ظاهر شد؛ یک فارغ‌التحصیل جوان حقوق که دست همکاری به یک وکیل مخالف تبعیض نژادی در ایالات جنوبی (با بازی متیو مک‌کانهی<ref>Matthew McConaughey</ref>) می‌دهد. نقش‌آفرینی بولاک در ''زمانی برای کشتن'' تأثیرپذیری او از بازی‌های رابرتس را به گونه‌ای دیگر مؤکد ساخت. در ''در عشق و جنگ''<ref>''In Love and War''</ref> (1996م) نقش یک پرستار آمریکایی [[صلیب سرخ]] را داشت که در سال‌های [[جنگ جهانی اول]] در جبهۀ شمال ایتالیا با [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]] (با بازی کریس اودانل<ref>Chris O'Donnell</ref>) آشنا می‌شود و الهام‌بخش او در خلق رمان [[وداع با اسلحه\|''وداع با اسلحه'']] می‌شود. در واقع او ایفاگر مجدد نقشی شد که در نسخه‌های مختلف ''وداع با اسلحه'' [[هیز، هلن (۱۹۰۰ـ۱۹۹۳)\|هلن هیز]] و [[جنیفر جونز]] آن را بازی کرده بودند. جذابیت شخصیت بولاک در این فیلم تا حد زیادی ناشی از آسیب‌پذیری و تردید و تزلزل او در انتخاب یکی از دو محبوبش بود. او بار دیگر پس از ''هنگامی که خواب بودی'' نقش رأس اصلی یک مثلث عشقی را ایفا کرد. ایفای این نقش را می‌توان به مثابه نوعی بلوغ هنری در کارنامه‌اش ارزیابی کرد. بولاک با ملاحت غیرمعمولش، حالت خاص چهره و موهای بلند و صاف سیاهِ پرکلاغی، از مدعیان کسب عنوان ستارۀ اصلی آثار رمانتیک هالیوود در اواسط دههٔ ۱۹۹۰م به شمار می‌آمد. او در برخوردهایش با خبرنگاران رسانه‌ها و همچنین اعضای گروه‌های فیلمسازی ثابت کرده که چهرۀ شاد و خوشایندش منحصر به روی پرده نیست.		مادرش خواننده آلمانی [[اپرا]] و پدرش استاد آمریکایی تعلیم آواز بود. از کودکی به عنوان سیاهی‌لشکر در اپراهای مادرش روی صحنه می‌رفت. تحصیلاتش را در دانشکدۀ هنرهای نمایشی دانشگاه [[کارولینای شمالی]] برای ادامۀ فعالیت نمایشی رها کرد. سپس به یک گروه تئاتری در نیویورک پیوست. در ادامه بخت آن را یافت تا در چند نمایش بیرون از برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> نقش‌هایی کوتاه ایفا کند و سپس در نقشی فرعی در فیلم تلویزیونیِ ''مقابلۀ نهایی بایانیک: مرد شش میلیون دلاری و زن بایانیک''<ref>''Bionic Showdown: The Six Million Dollar Man and the Bionic Woman''</ref> (1989م) ظاهر شد که این حضور تلویزیونی با ایفای نقش در فیلم تلویزیونی جنایی ''قتلِ دورۀ آمادگی''<ref>''The Preppie Murder''</ref> (1989م) تداوم پیدا کرد و سرانجام به حضور او در نقش اصلی مجموعۀ 12قسمتی ''دختر کارمند''<ref>''Working Girl''</ref> (۱۹۹۰م) انجامید. در اینجا او جایگزین [[گریفیث، ملانی\|ملانی گریفیث]] (در نسخۀ سینمایی اثر) شده بود. این مجموعه راه‌گشای ورود او به دنیای سینما شد. در فیلم ویدئوییِ ''چه کسی به پاتاکانگو شکیل کرد؟''<ref>''Who Shot Patakango?''</ref> (1989م) در نقش یکی از اعضای گروه دانش‌آموزان سال آخر یک دبیرستان در [[بروکلین]] بازی می‌کرد که ضمن از سر گذراندن تنش‌های عاطفی باید با معضلات تبعیض نژادی هم دست‌وپنجه نرم می‌کردند؛ که همین، ایفای نقش اصلی در کمدی ''عاشقانۀ شمارۀ ۹<ref>''Love Potion No. 9''</ref>'' (1992م) را برای او به دنبال داشت. بولاک در این فیلم به عنوان یک روانشناس حیوانات کنار تیت داناوان<ref>Tate Donovan</ref> در قالب یک متخصص شیمی زیستی نقش دو دلدادۀ خجالتی را داشتند که برای غلبه بر این مشکل نوعی معجون را روی خودشان آزمایش می‌کردند. سال بعد در ''وقتی که مهمانی تمام شد''<ref><bdi>''When the Party's Over''</bdi></ref> در تصویری از زندگی غیرمتعارف گروهی هنرمندِ هم‌خانه (سه زن و مرد همجنس‌دوست) در لس آنجلس، نقش یک نقاشِ زن-آزادخواهِ بدبین و تلخ‌اندیش را به عهده گرفت. سال 1993م نقطۀ عطفی در اوائل کارنامۀ حرفه‌ای بولاک به‌شمار می‌آید. در فیلم علمی-تخیلی و طنزآمیز ''مرد ویرانگر''<ref>''Demolition Man''</ref> در نقش یک مأمور پلیس بخت حضور در کنار ستارگانی چون [[استالونه، سیلوستر (۱۹۴۶)\|سیلوستر استالونه]] و وسلی اسنایپس<ref>Wesley Snipes</ref> را یافت. ''در چیزی به نام عشق''<ref>''The Thing Called Love''</ref>، فیلم ناموفقِ [[باگدانوویچ، پیتر (۱۹۳۹)\|پیتر باگدانوویچ،]] نقش خواننده‌ای را داشت که سودای رسیدن به مقام یک ستارۀ موسیقی کانتری<ref>country music</ref> را در سر می‌پروراند. بولاک که به‌واسطۀ پس‌زمینۀ حرفه‌ای والدینش، از دوران کودکی تجربیاتی در عرصۀ موسیقی و آواز داشت، آوازهایش را در این فیلم شخصاً ارائه کرد. اما حضورش مقابل [[ریوز، کیانو (۱۹۶۴)\|کیانو ریوز]] در [[تریلر\|تریلرِ]] پرفروشِ ''سرعت''<ref>''Speed''</ref> (1994م) بود که او را به شهرت رساند. در این فیلم در نقش «آنی<ref>Annie</ref>» دختر پرجنب‌وجوشی بود که به‌ناچار و از روی بی‌میلی رانندگی اتوبوسی بمب‌گذاری شده را در شرایطی حساس می‌پذیرد و همراهی مناسب برای ریوز در نقش یک خنثی‌کنندۀ بی‌باک بمب است. در این فیلم با ارائۀ ترکیبی متعادل از هوشمندی سرعت انتقال و شوخ‌طبعی، نقش‌آفرینی‌اش را به سطحی ورای حضور معمول بازیگران زن در این قبیل آثار ارتقا داد. شهرت دارد که پس از پایان فیلمبرداری ''سرعت،'' در بازدیدی خاطره‌انگیز از استودیوی محل فیلم‌برداری، در حال راندن یک اتوبوس ویژۀ شهر نیویورک وارد آنجا شد. در دنبالۀ ''سرعت'' (۱۹۹۷م) پس از امتناع ریوز از حضور مجدد، بولاک این بار در کنار جیسون پاتریک<ref>Jason Patric</ref> قرار گرفت. پس از آن در حضوری کاملاً متفاوت، اما همچنان پول‌ساز، نقش اصلی یک کمدی عاشقانه را به عهده گرفت. در ''هنگامی که خواب بودی''<ref>''While You Were Sleeping''</ref> (1995م) در نقشی که در اصل برای [[مور، دمی (۱۹۶۲)\|دمی مور]] در نظر گرفته شده بود (که به دلیل عدم توافق بر سر میزان دستمزد آن را نپذیرفت)، همراه بیل پولمن<ref>Bill Pullman</ref> و پیتر گلگر<ref>Peter Gallagher</ref> رئوس مثلث عشقی غریبی را تشکیل دادند. دیگر فیلم او در ۱۹۹۵م، ''شبکه''<ref>''The Net''</ref>، یک موفقیت تجاری دیگر (اگرچه در سطحی متفاوت) بود. بولاک در این فیلم، در نقش تیپیک [[رابرتس، جولیا (۱۹۶۷)\|جولیا رابرتس]] در آن سال‌ها (به‌طور آشکار تقلیدی از بازی رابرتس در ''پروندۀ پلیکان''<ref>''The Pelican Brief''</ref>/ 1993م)، ایفاگر نقش یک اپراتور سادۀ کامپیوتر بود که پایش به یک توطئۀ پیچیدۀ سیاسی-اقتصادی کشیده می‌شد. پس از آن در یک تریلر دادگاهی-سیاسِی دیگر، ''زمانی برای کشتن''<ref>''A Time to Kill''</ref> (1996م)، ولی این بار در نقشی فرعی‌تر ظاهر شد؛ یک فارغ‌التحصیل جوان حقوق که دست همکاری به یک وکیل مخالف تبعیض نژادی در ایالات جنوبی (با بازی متیو مک‌کانهی<ref>Matthew McConaughey</ref>) می‌دهد. نقش‌آفرینی بولاک در ''زمانی برای کشتن'' تأثیرپذیری او از بازی‌های رابرتس را به گونه‌ای دیگر مؤکد ساخت. در ''در عشق و جنگ''<ref>''In Love and War''</ref> (1996م) نقش یک پرستار آمریکایی [[صلیب سرخ]] را داشت که در سال‌های [[جنگ جهانی اول]] در جبهۀ شمال ایتالیا با [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]] (با بازی کریس اودانل<ref>Chris O'Donnell</ref>) آشنا می‌شود و الهام‌بخش او در خلق رمان [[وداع با اسلحه\|''وداع با اسلحه'']] می‌شود. در واقع او ایفاگر مجدد نقشی شد که در نسخه‌های مختلف ''وداع با اسلحه'' [[هیز، هلن (۱۹۰۰ـ۱۹۹۳)\|هلن هیز]] و [[جنیفر جونز]] آن را بازی کرده بودند. جذابیت شخصیت بولاک در این فیلم تا حد زیادی ناشی از آسیب‌پذیری و تردید و تزلزل او در انتخاب یکی از دو محبوبش بود. او بار دیگر پس از ''هنگامی که خواب بودی'' نقش رأس اصلی یک مثلث عشقی را ایفا کرد. ایفای این نقش را می‌توان به مثابه نوعی بلوغ هنری در کارنامه‌اش ارزیابی کرد. بولاک با ملاحت غیرمعمولش، حالت خاص چهره و موهای بلند و صاف سیاهِ پرکلاغی، از مدعیان کسب عنوان ستارۀ اصلی آثار رمانتیک هالیوود در اواسط دههٔ ۱۹۹۰م به شمار می‌آمد. او در برخوردهایش با خبرنگاران رسانه‌ها و همچنین اعضای گروه‌های فیلمسازی ثابت کرده که چهرۀ شاد و خوشایندش منحصر به روی پرده نیست.

	بولاک در هشتادودومین دورۀ مراسم آکادمی اسکار برای به تصویر کشیدن لی آن توهی<ref>Leigh Anne Tuohy</ref> در درام زندگی‌نامه‌ای ''نقطۀ کور''<ref>''The Blind Side''</ref> (۲۰۰۹م) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد و علاوه بر این همین جایزه را نیز از مراسم گلدن گلوب<ref>Golden Globe Award</ref> دریافت کرد. او برای فیلم علمی-تخیلی ''جاذبه''<ref>''Gravity''</ref> (۲۰۱۳) که در آن نقش یک فضانورد گیرافتاده در فضا را ایفا می‌کند، بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد.		بولاک در هشتادودومین دورۀ مراسم آکادمی اسکار برای به تصویر کشیدن لی آن توهی<ref>Leigh Anne Tuohy</ref> در درام زندگی‌نامه‌ای ''نقطۀ کور''<ref>''The Blind Side''</ref> (۲۰۰۹م) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد و علاوه بر این همین جایزه را نیز از مراسم گلدن گلوب<ref>Golden Globe Award</ref> دریافت کرد. او برای فیلم علمی-تخیلی ''جاذبه''<ref>''Gravity''</ref> (۲۰۱۳) که در آن نقش یک فضانورد گیرافتاده در فضا را ایفا می‌کند، بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد.

Reza rouzbahani در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۶

2024-07-30T07:26:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=ساندرا بولاک\|نام=Sandra Bullock\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=ویرجینیا ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۶۴م\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=امریکایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=دانشکدۀ هنرهای نمایشی دانشگاه کارولینای شمالی\|شغل و تخصص اصلی=بازیگر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=جایزۀ اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن (2009م)\|آثار=متن و انتهای مقاله\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=سینما\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}[[پرونده:2042173123.jpg\|بندانگشتی\|360x360پیکسل\|ساندرا بولاک]]		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=ساندرا بولاک\|نام=Sandra Bullock\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=ویرجینیا ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۶۴م\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=امریکایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=دانشکدۀ هنرهای نمایشی دانشگاه کارولینای شمالی\|شغل و تخصص اصلی=بازیگر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=جایزۀ اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن (2009م)\|آثار=متن و انتهای مقاله\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=سینما\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}[[پرونده:2042173123.jpg\|بندانگشتی\|360x360پیکسل\|ساندرا بولاک]]
	ساندرا بولاک (ویرجینیا ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۶۴م - ) Sandra Bullock		ساندرا بولاک (ویرجینیا ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۶۴م - ) Sandra Bullock
			[[پرونده:2042173123- 2.jpg\|بندانگشتی\|360x360پیکسل\|ساندرا بولاک در نمایی از فیلم جاذبه]]
	(نام کامل: ساندرا آنت بولاک<ref><bdi>Sandra Annette Bullock</bdi></ref>) بازیگر امریکاییِ برندۀ [[اسکار، جایزه\|جایزۀ اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن، و از ستارگان پول‌ساز هالیوود<ref>Hollywood</ref> در دهه‌های 1990م و پس از آن. طی نزدیک به 40سال فعالیت حرفه‌ای در بیش از 50 فیلم سینمایی و ویدئویی و تلویزیونی بازی کرده است. در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴م در میان بازیگران زن دنیا بیشترین دستمزد را دریافت کرده و در سال 2010م مجلۀ [[تایم]] نام او را در فهرست ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان آورد.		(نام کامل: ساندرا آنت بولاک<ref><bdi>Sandra Annette Bullock</bdi></ref>) بازیگر امریکاییِ برندۀ [[اسکار، جایزه\|جایزۀ اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن، و از ستارگان پول‌ساز هالیوود<ref>Hollywood</ref> در دهه‌های 1990م و پس از آن. طی نزدیک به 40سال فعالیت حرفه‌ای در بیش از 50 فیلم سینمایی و ویدئویی و تلویزیونی بازی کرده است. در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴م در میان بازیگران زن دنیا بیشترین دستمزد را دریافت کرده و در سال 2010م مجلۀ [[تایم]] نام او را در فهرست ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان آورد.

Reza rouzbahani در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۱

2024-07-30T07:21:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:2042173123.jpg\|بندانگشتی\|360x360پیکسل\|ساندرا بولاک]]		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=ساندرا بولاک\|نام=Sandra Bullock\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=ویرجینیا ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۶۴م\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=امریکایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=دانشکدۀ هنرهای نمایشی دانشگاه کارولینای شمالی\|شغل و تخصص اصلی=بازیگر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=جایزۀ اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن (2009م)\|آثار=متن و انتهای مقاله\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=سینما\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}[[پرونده:2042173123.jpg\|بندانگشتی\|360x360پیکسل\|ساندرا بولاک]]
	ساندرا بولاک (ویرجینیا ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۶۴م - ) Sandra Bullock		ساندرا بولاک (ویرجینیا ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۶۴م - ) Sandra Bullock

Reza rouzbahani در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۴

2024-07-30T07:14:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۴
خط ۷:		خط ۷:

	بولاک در هشتادودومین دورۀ مراسم آکادمی اسکار برای به تصویر کشیدن لی آن توهی<ref>Leigh Anne Tuohy</ref> در درام زندگی‌نامه‌ای ''نقطۀ کور''<ref>''The Blind Side''</ref> (۲۰۰۹م) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد و علاوه بر این همین جایزه را نیز از مراسم گلدن گلوب<ref>Golden Globe Award</ref> دریافت کرد. او برای فیلم علمی-تخیلی ''جاذبه''<ref>''Gravity''</ref> (۲۰۱۳) که در آن نقش یک فضانورد گیرافتاده در فضا را ایفا می‌کند، بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد.		بولاک در هشتادودومین دورۀ مراسم آکادمی اسکار برای به تصویر کشیدن لی آن توهی<ref>Leigh Anne Tuohy</ref> در درام زندگی‌نامه‌ای ''نقطۀ کور''<ref>''The Blind Side''</ref> (۲۰۰۹م) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد و علاوه بر این همین جایزه را نیز از مراسم گلدن گلوب<ref>Golden Globe Award</ref> دریافت کرد. او برای فیلم علمی-تخیلی ''جاذبه''<ref>''Gravity''</ref> (۲۰۱۳) که در آن نقش یک فضانورد گیرافتاده در فضا را ایفا می‌کند، بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد.


			'''برخی دیگر از آثار سینمایی''' (از سال 2000م به بعد)

			* ''۲۸ روز''<ref><bdi>''28 Days''</bdi></ref> (بتی توماس<ref>Betty Thomas</ref> - ۲۰۰۰)
			* ''قتل با اعداد''<ref><bdi>''Murder by Numbers''</bdi></ref> (باربت شرودر<ref><bdi>Barbet Schroeder</bdi>‎</ref> - ۲۰۰۲)
			* ''برخورد''<ref><bdi>''Crash''</bdi></ref> (پل هگیس<ref>Paul Haggis</ref> - ۲۰۰۴)
			* ''خانه‌ای روی برکه''<ref><bdi>''The Lake House''</bdi></ref> (آلخاندرو اگرستی<ref>Alejandro Agresti</ref> - ۲۰۰۶)
			* ''اخطار قبلی''<ref><bdi>''Premonition''</bdi></ref> (منان یاپو<ref>Mennan Yapo</ref> - ۲۰۰۷)
			* ''مخمصه''<ref><bdi>''The Heat''</bdi></ref> (پاول فیگ<ref>Paul Feig</ref> - ۲۰۱۳)
			* ''هشت یار اوشن''<ref><bdi>''Ocean's Eight''</bdi></ref> (گری راس<ref><bdi>Gary Ross</bdi></ref> - ۲۰۱۸)
			* ''نابخشودنی''<ref>''The Unforgivable''</ref> (نورا فینگشاید<ref>Nora Fingscheidt</ref> - ۲۰۲۱)
			* ''قطار سریع‌السیر''<ref><bdi>''Bullet Train''</bdi></ref> (دیوید لیچ<ref>David Leitch</ref> - ۲۰۲۲)

	----		----

Reza rouzbahani در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۲

2024-07-30T06:32:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۲
خط ۴:		خط ۴:
	(نام کامل: ساندرا آنت بولاک<ref><bdi>Sandra Annette Bullock</bdi></ref>) بازیگر امریکاییِ برندۀ [[اسکار، جایزه\|جایزۀ اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن، و از ستارگان پول‌ساز هالیوود<ref>Hollywood</ref> در دهه‌های 1990م و پس از آن. طی نزدیک به 40سال فعالیت حرفه‌ای در بیش از 50 فیلم سینمایی و ویدئویی و تلویزیونی بازی کرده است. در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴م در میان بازیگران زن دنیا بیشترین دستمزد را دریافت کرده و در سال 2010م مجلۀ [[تایم]] نام او را در فهرست ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان آورد.		(نام کامل: ساندرا آنت بولاک<ref><bdi>Sandra Annette Bullock</bdi></ref>) بازیگر امریکاییِ برندۀ [[اسکار، جایزه\|جایزۀ اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن، و از ستارگان پول‌ساز هالیوود<ref>Hollywood</ref> در دهه‌های 1990م و پس از آن. طی نزدیک به 40سال فعالیت حرفه‌ای در بیش از 50 فیلم سینمایی و ویدئویی و تلویزیونی بازی کرده است. در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴م در میان بازیگران زن دنیا بیشترین دستمزد را دریافت کرده و در سال 2010م مجلۀ [[تایم]] نام او را در فهرست ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان آورد.

	مادرش خواننده آلمانی [[اپرا]] و پدرش استاد آمریکایی تعلیم آواز بود. از کودکی به عنوان سیاهی‌لشکر در اپراهای مادرش روی صحنه می‌رفت. تحصیلاتش را در دانشکدۀ هنرهای نمایشی دانشگاه [[کارولینای شمالی]] برای ادامۀ فعالیت نمایشی رها کرد. سپس به یک گروه تئاتری در نیویورک پیوست. در ادامه بخت آن را یافت تا در چند نمایش بیرون از برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> نقش‌هایی کوتاه ایفا کند و سپس در نقشی فرعی در فیلم تلویزیونیِ ''مقابلۀ نهایی بایانیک: مرد شش میلیون دلاری و زن بایانیک''<ref>''Bionic Showdown: The Six Million Dollar Man and the Bionic Woman''</ref> (1989م) ظاهر شد که این حضور تلویزیونی با ایفای نقش در فیلم تلویزیونی جنایی ''قتلِ دورۀ آمادگی''<ref>''The Preppie Murder''</ref> (1989م) تداوم پیدا کرد و سرانجام به حضور او در نقش اصلی مجموعۀ 12قسمتی ''دختر کارمند''<ref>''Working Girl''</ref> (۱۹۹۰م) انجامید. در اینجا او جایگزین [[گریفیث، ملانی (۱۹۵۷)\|ملانی گریفیث]] (در نسخۀ سینمایی اثر) شده بود. این مجموعه راه‌گشای ورود او به دنیای سینما شد. در فیلم ویدئوییِ ''چه کسی به پاتاکانگو شکیل کرد؟''<ref>''Who Shot Patakango?''</ref> (1989م) در نقش یکی از اعضای گروه دانش‌آموزان سال آخر یک دبیرستان در [[بروکلین]] بازی می‌کرد که ضمن از سر گذراندن تنش‌های عاطفی باید با معضلات تبعیض نژادی هم دست‌وپنجه نرم می‌کردند؛ که همین، ایفای نقش اصلی در کمدی ''عاشقانۀ شمارۀ ۹<ref>''Love Potion No. 9''</ref>'' (1992م) را برای او به دنبال داشت. بولاک در این فیلم به عنوان یک روانشناس حیوانات کنار تیت داناوان<ref>Tate Donovan</ref> در قالب یک متخصص شیمی زیستی نقش دو دلدادۀ خجالتی را داشتند که برای غلبه بر این مشکل نوعی معجون را روی خودشان آزمایش می‌کردند. سال بعد در ''وقتی که مهمانی تمام شد''<ref><bdi>''When the Party's Over''</bdi></ref> در تصویری از زندگی غیرمتعارف گروهی هنرمندِ هم‌خانه (سه زن و مرد همجنس‌دوست) در لس آنجلس، نقش یک نقاشِ زن-آزادخواهِ بدبین و تلخ‌اندیش را به عهده گرفت. سال 1993م نقطۀ عطفی در اوائل کارنامۀ حرفه‌ای بولاک به‌شمار می‌آید. در فیلم علمی-تخیلی و طنزآمیز ''مرد ویرانگر''<ref>''Demolition Man''</ref> در نقش یک مأمور پلیس بخت حضور در کنار ستارگانی چون [[استالونه، سیلوستر (۱۹۴۶)\|سیلوستر استالونه]] و وسلی اسنایپس<ref>Wesley Snipes</ref> را یافت. ''در چیزی به نام عشق''<ref>''The Thing Called Love''</ref>، فیلم ناموفقِ [[باگدانوویچ، پیتر (۱۹۳۹)\|پیتر باگدانوویچ،]] نقش خواننده‌ای را داشت که سودای رسیدن به مقام یک ستارۀ موسیقی کانتری<ref>country music</ref> را در سر می‌پروراند. بولاک که به‌واسطۀ پس‌زمینۀ حرفه‌ای والدینش، از دوران کودکی تجربیاتی در عرصۀ موسیقی و آواز داشت، آوازهایش را در این فیلم شخصاً ارائه کرد. اما حضورش مقابل [[ریوز، کیانو (۱۹۶۴)\|کیانو ریوز]] در [[تریلر\|تریلرِ]] پرفروشِ ''سرعت''<ref>''Speed''</ref> (1994م) بود که او را به شهرت رساند. در این فیلم در نقش «آنی<ref>Annie</ref>» دختر پرجنب‌وجوشی بود که به‌ناچار و از روی بی‌میلی رانندگی اتوبوسی بمب‌گذاری شده را در شرایطی حساس می‌پذیرد و همراهی مناسب برای ریوز در نقش یک خنثی‌کنندۀ بی‌باک بمب است. در این فیلم با ارائۀ ترکیبی متعادل از هوشمندی سرعت انتقال و شوخ‌طبعی، نقش‌آفرینی‌اش را به سطحی ورای حضور معمول بازیگران زن در این قبیل آثار ارتقا داد. شهرت دارد که پس از پایان فیلمبرداری ''سرعت،'' در بازدیدی خاطره‌انگیز از استودیوی محل فیلم‌برداری، در حال راندن یک اتوبوس ویژۀ شهر نیویورک وارد آنجا شد. در دنبالۀ ''سرعت'' (۱۹۹۷م) پس از امتناع ریوز از حضور مجدد، بولاک این بار در کنار جیسون پاتریک<ref>Jason Patric</ref> قرار گرفت. پس از آن در حضوری کاملاً متفاوت، اما همچنان پول‌ساز، نقش اصلی یک کمدی عاشقانه را به عهده گرفت. در ''هنگامی که خواب بودی''<ref>''While You Were Sleeping''</ref> (1995م) در نقشی که در اصل برای [[مور، دمی (۱۹۶۲)\|دمی مور]] در نظر گرفته شده بود (که به دلیل عدم توافق بر سر میزان دستمزد آن را نپذیرفت)، همراه بیل پولمن<ref>Bill Pullman</ref> و پیتر گلگر<ref>Peter Gallagher</ref> رئوس مثلث عشقی غریبی را تشکیل دادند. دیگر فیلم او در ۱۹۹۵م، ''شبکه''<ref>''The Net''</ref>، یک موفقیت تجاری دیگر (اگرچه در سطحی متفاوت) بود. بولاک در این فیلم، در نقش تیپیک [[رابرتس، جولیا (۱۹۶۷)\|جولیا رابرتس]] در آن سال‌ها (به‌طور آشکار تقلیدی از بازی رابرتس در ''پروندۀ پلیکان''<ref>''The Pelican Brief''</ref>/ 1993م)، ایفاگر نقش یک اپراتور سادۀ کامپیوتر بود که پایش به یک توطئۀ پیچیدۀ سیاسی-اقتصادی کشیده می‌شد.		مادرش خواننده آلمانی [[اپرا]] و پدرش استاد آمریکایی تعلیم آواز بود. از کودکی به عنوان سیاهی‌لشکر در اپراهای مادرش روی صحنه می‌رفت. تحصیلاتش را در دانشکدۀ هنرهای نمایشی دانشگاه [[کارولینای شمالی]] برای ادامۀ فعالیت نمایشی رها کرد. سپس به یک گروه تئاتری در نیویورک پیوست. در ادامه بخت آن را یافت تا در چند نمایش بیرون از برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> نقش‌هایی کوتاه ایفا کند و سپس در نقشی فرعی در فیلم تلویزیونیِ ''مقابلۀ نهایی بایانیک: مرد شش میلیون دلاری و زن بایانیک''<ref>''Bionic Showdown: The Six Million Dollar Man and the Bionic Woman''</ref> (1989م) ظاهر شد که این حضور تلویزیونی با ایفای نقش در فیلم تلویزیونی جنایی ''قتلِ دورۀ آمادگی''<ref>''The Preppie Murder''</ref> (1989م) تداوم پیدا کرد و سرانجام به حضور او در نقش اصلی مجموعۀ 12قسمتی ''دختر کارمند''<ref>''Working Girl''</ref> (۱۹۹۰م) انجامید. در اینجا او جایگزین [[گریفیث، ملانی (۱۹۵۷)\|ملانی گریفیث]] (در نسخۀ سینمایی اثر) شده بود. این مجموعه راه‌گشای ورود او به دنیای سینما شد. در فیلم ویدئوییِ ''چه کسی به پاتاکانگو شکیل کرد؟''<ref>''Who Shot Patakango?''</ref> (1989م) در نقش یکی از اعضای گروه دانش‌آموزان سال آخر یک دبیرستان در [[بروکلین]] بازی می‌کرد که ضمن از سر گذراندن تنش‌های عاطفی باید با معضلات تبعیض نژادی هم دست‌وپنجه نرم می‌کردند؛ که همین، ایفای نقش اصلی در کمدی ''عاشقانۀ شمارۀ ۹<ref>''Love Potion No. 9''</ref>'' (1992م) را برای او به دنبال داشت. بولاک در این فیلم به عنوان یک روانشناس حیوانات کنار تیت داناوان<ref>Tate Donovan</ref> در قالب یک متخصص شیمی زیستی نقش دو دلدادۀ خجالتی را داشتند که برای غلبه بر این مشکل نوعی معجون را روی خودشان آزمایش می‌کردند. سال بعد در ''وقتی که مهمانی تمام شد''<ref><bdi>''When the Party's Over''</bdi></ref> در تصویری از زندگی غیرمتعارف گروهی هنرمندِ هم‌خانه (سه زن و مرد همجنس‌دوست) در لس آنجلس، نقش یک نقاشِ زن-آزادخواهِ بدبین و تلخ‌اندیش را به عهده گرفت. سال 1993م نقطۀ عطفی در اوائل کارنامۀ حرفه‌ای بولاک به‌شمار می‌آید. در فیلم علمی-تخیلی و طنزآمیز ''مرد ویرانگر''<ref>''Demolition Man''</ref> در نقش یک مأمور پلیس بخت حضور در کنار ستارگانی چون [[استالونه، سیلوستر (۱۹۴۶)\|سیلوستر استالونه]] و وسلی اسنایپس<ref>Wesley Snipes</ref> را یافت. ''در چیزی به نام عشق''<ref>''The Thing Called Love''</ref>، فیلم ناموفقِ [[باگدانوویچ، پیتر (۱۹۳۹)\|پیتر باگدانوویچ،]] نقش خواننده‌ای را داشت که سودای رسیدن به مقام یک ستارۀ موسیقی کانتری<ref>country music</ref> را در سر می‌پروراند. بولاک که به‌واسطۀ پس‌زمینۀ حرفه‌ای والدینش، از دوران کودکی تجربیاتی در عرصۀ موسیقی و آواز داشت، آوازهایش را در این فیلم شخصاً ارائه کرد. اما حضورش مقابل [[ریوز، کیانو (۱۹۶۴)\|کیانو ریوز]] در [[تریلر\|تریلرِ]] پرفروشِ ''سرعت''<ref>''Speed''</ref> (1994م) بود که او را به شهرت رساند. در این فیلم در نقش «آنی<ref>Annie</ref>» دختر پرجنب‌وجوشی بود که به‌ناچار و از روی بی‌میلی رانندگی اتوبوسی بمب‌گذاری شده را در شرایطی حساس می‌پذیرد و همراهی مناسب برای ریوز در نقش یک خنثی‌کنندۀ بی‌باک بمب است. در این فیلم با ارائۀ ترکیبی متعادل از هوشمندی سرعت انتقال و شوخ‌طبعی، نقش‌آفرینی‌اش را به سطحی ورای حضور معمول بازیگران زن در این قبیل آثار ارتقا داد. شهرت دارد که پس از پایان فیلمبرداری ''سرعت،'' در بازدیدی خاطره‌انگیز از استودیوی محل فیلم‌برداری، در حال راندن یک اتوبوس ویژۀ شهر نیویورک وارد آنجا شد. در دنبالۀ ''سرعت'' (۱۹۹۷م) پس از امتناع ریوز از حضور مجدد، بولاک این بار در کنار جیسون پاتریک<ref>Jason Patric</ref> قرار گرفت. پس از آن در حضوری کاملاً متفاوت، اما همچنان پول‌ساز، نقش اصلی یک کمدی عاشقانه را به عهده گرفت. در ''هنگامی که خواب بودی''<ref>''While You Were Sleeping''</ref> (1995م) در نقشی که در اصل برای [[مور، دمی (۱۹۶۲)\|دمی مور]] در نظر گرفته شده بود (که به دلیل عدم توافق بر سر میزان دستمزد آن را نپذیرفت)، همراه بیل پولمن<ref>Bill Pullman</ref> و پیتر گلگر<ref>Peter Gallagher</ref> رئوس مثلث عشقی غریبی را تشکیل دادند. دیگر فیلم او در ۱۹۹۵م، ''شبکه''<ref>''The Net''</ref>، یک موفقیت تجاری دیگر (اگرچه در سطحی متفاوت) بود. بولاک در این فیلم، در نقش تیپیک [[رابرتس، جولیا (۱۹۶۷)\|جولیا رابرتس]] در آن سال‌ها (به‌طور آشکار تقلیدی از بازی رابرتس در ''پروندۀ پلیکان''<ref>''The Pelican Brief''</ref>/ 1993م)، ایفاگر نقش یک اپراتور سادۀ کامپیوتر بود که پایش به یک توطئۀ پیچیدۀ سیاسی-اقتصادی کشیده می‌شد. پس از آن در یک تریلر دادگاهی-سیاسِی دیگر، ''زمانی برای کشتن''<ref>''A Time to Kill''</ref> (1996م)، ولی این بار در نقشی فرعی‌تر ظاهر شد؛ یک فارغ‌التحصیل جوان حقوق که دست همکاری به یک وکیل مخالف تبعیض نژادی در ایالات جنوبی (با بازی متیو مک‌کانهی<ref>Matthew McConaughey</ref>) می‌دهد. نقش‌آفرینی بولاک در ''زمانی برای کشتن'' تأثیرپذیری او از بازی‌های رابرتس را به گونه‌ای دیگر مؤکد ساخت. در ''در عشق و جنگ''<ref>''In Love and War''</ref> (1996م) نقش یک پرستار آمریکایی [[صلیب سرخ]] را داشت که در سال‌های [[جنگ جهانی اول]] در جبهۀ شمال ایتالیا با [[همینگوی، ارنست (۱۸۹۹ـ۱۹۶۱)\|ارنست همینگوی]] (با بازی کریس اودانل<ref>Chris O'Donnell</ref>) آشنا می‌شود و الهام‌بخش او در خلق رمان [[وداع با اسلحه\|''وداع با اسلحه'']] می‌شود. در واقع او ایفاگر مجدد نقشی شد که در نسخه‌های مختلف ''وداع با اسلحه'' [[هیز، هلن (۱۹۰۰ـ۱۹۹۳)\|هلن هیز]] و [[جنیفر جونز]] آن را بازی کرده بودند. جذابیت شخصیت بولاک در این فیلم تا حد زیادی ناشی از آسیب‌پذیری و تردید و تزلزل او در انتخاب یکی از دو محبوبش بود. او بار دیگر پس از ''هنگامی که خواب بودی'' نقش رأس اصلی یک مثلث عشقی را ایفا کرد. ایفای این نقش را می‌توان به مثابه نوعی بلوغ هنری در کارنامه‌اش ارزیابی کرد. بولاک با ملاحت غیرمعمولش، حالت خاص چهره و موهای بلند و صاف سیاهِ پرکلاغی، از مدعیان کسب عنوان ستارۀ اصلی آثار رمانتیک هالیوود در اواسط دههٔ ۱۹۹۰م به شمار می‌آمد. او در برخوردهایش با خبرنگاران رسانه‌ها و همچنین اعضای گروه‌های فیلمسازی ثابت کرده که چهرۀ شاد و خوشایندش منحصر به روی پرده نیست.

			بولاک در هشتادودومین دورۀ مراسم آکادمی اسکار برای به تصویر کشیدن لی آن توهی<ref>Leigh Anne Tuohy</ref> در درام زندگی‌نامه‌ای ''نقطۀ کور''<ref>''The Blind Side''</ref> (۲۰۰۹م) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد و علاوه بر این همین جایزه را نیز از مراسم گلدن گلوب<ref>Golden Globe Award</ref> دریافت کرد. او برای فیلم علمی-تخیلی ''جاذبه''<ref>''Gravity''</ref> (۲۰۱۳) که در آن نقش یک فضانورد گیرافتاده در فضا را ایفا می‌کند، بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد.
	----		----