https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B3%DA%AF%D8%B1%D9%87%D8%8C_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%88_%28%DB%B1%DB%B9%DB%B0%DB%B5%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B8%DB%B9%29سگره، امیلیو (۱۹۰۵ـ۱۹۸۹) - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-28T04:47:13Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B3%DA%AF%D8%B1%D9%87%D8%8C_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%88_(%DB%B1%DB%B9%DB%B0%DB%B5%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B8%DB%B9)&diff=1290966&oldid=prevShahraabi در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
سِگْرِه، اِمیلیو (۱۹۰۵ـ۱۹۸۹)(Segre, Emilio)<br />
<br />
{{جعبه زندگینامه<br />
|عنوان =اِمیلیو سِگْرِه<br />
|نام =Emilio Segre<br />
|نام دیگر=<br />
|نام اصلی=<br />
|نام مستعار=<br />
|لقب=<br />
|زادروز=ایتالیا 1905م<br />
|تاریخ مرگ=1989م<br />
|دوره زندگی=<br />
|ملیت=امریکایی<br />
|محل زندگی=<br />
|تحصیلات و محل تحصیل=<br />
| شغل و تخصص اصلی =<br />
|شغل و تخصص های دیگر=<br />
|سبک =<br />
|مکتب =<br />
|سمت =استاد دانشگاه پالرمو و دانشگاه کالیفرنیا<br />
|جوایز و افتخارات = جایزۀ نوبل فیزیک در 1959<br />
|آثار =<br />
|خویشاوندان سرشناس =<br />
|گروه مقاله =فیزیک و مکانیک<br />
|دوره =<br />
|فعالیتهای مهم =<br />
|رشته =<br />
|پست تخصصی =<br />
|باشگاه =<br />
}}<br />
<br />
فیزیکدان امریکایی، زادۀ ایتالیا. در ۱۹۵۹، به جایزۀ نوبل فیزیک دستیافت. این جایزه بهسبب کشف پادپروتون<ref>antiproton</ref>، نوعی پادماده<ref>antimatter </ref>، در ۱۹۵۵، مشترکاً به او و همکارش، اوئن چمبرلین<ref>Owen Chamberlain</ref>، اعطا شد. سگره اولین عنصر مصنوعی<ref>synthetic element </ref>، با نام تکنسیوم<ref>technetium </ref>، با عدد اتمی<ref>atomic number</ref>&nbsp;۴۳، را نیز کشف کرد (۱۹۳۷). در نزدیکی رم<ref>Rome </ref>&nbsp;زاده شد. در آنجا درس خواند و همکار انریکو فرمی<ref>Enrico Fermi</ref>&nbsp;بود. در ۱۹۳۶، استاد دانشگاه پالرمو<ref>University of Palermo</ref>&nbsp;شد، ولی تحت فشار دولت فاشیست تبعید شد. از ۱۹۳۸، بهجز پژوهشهایی که در زمان جنگ در لوس آلاموس<ref>Los Alamos</ref>&nbsp;انجام داد، در دانشگاه کالیفرنیا<ref>California </ref>، واقع در برکلی<ref>Berkeley </ref>، مشغول به کار بود و در ۱۹۴۷، در آنجا به استادی رسید. در ۱۹۴۰، عنصر جدید دیگری با عدد اتمی ۸۵ کشف کرد که اکنون آن را اَستاتین<ref>astatine </ref>&nbsp;مینامند. سگره بار دیگر، و اینبار در دانشگاه کلمبیا با فرمی روبهرو شد و با او دربارۀ استفاده از پلوتونیوم<ref>plutonium </ref>&nbsp;۲۳۹ بهجای اورانیوم ۲۳۵ در بمبهای اتمی به بحث پرداخت. سگره که تحقیق در زمینۀ تولید پلوتونیوم را در برکلی آغاز کرده بود، به لوس آلاموس منتقل شد تا به مطالعه دربارۀ شکافت خودبهخودی<ref>spontaneous fission</ref>&nbsp;ایزوتوپهای اورانیوم<ref>uranium </ref>&nbsp;و پلوتونیوم بپردازد. در ۱۹۴۷، با استفاده از شتابدهندۀ سیکلوترون<ref>cyclotron accelerator</ref>&nbsp;در برکلی، تحقیق در زمینههای برهمکنش پروتون ـ پروتون و پروتون ـ نوترون را شروع کرد و بدینترتیب، موفق به آشکارسازی پادپروتون شد. این کشف نظریۀ کوانتومی نسبیتی<ref>relativistic quantum theory</ref>&nbsp;فیزیکدان انگلیسی، پاول دیراک<ref>Paul Dirac</ref>، را تأیید کرد.<br />
<br />
&nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]</div>Shahraabi