سیبلیوس ، یان (۱۸۶۵ـ۱۹۵۷) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۵۳

2024-05-21T04:53:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:Sibelius 625-854b883.jpg\|بندانگشتی\|یان سیبلیوس]]~~
	سیبلیوس‌، یان‌‌ (۱۸۶۵ـ۱۹۵۷)(Sibelius, Jean)<br /> {{جعبه زندگینامه		سیبلیوس‌، یان‌‌ (۱۸۶۵ـ۱۹۵۷)(Sibelius, Jean)<br /> {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =یان‌‌ سیبِلیوس‌		\|عنوان =یان‌‌ سیبِلیوس‌
خط ۲۷:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}آهنگ‌ساز فنلاندی. آثار او عبارت‌اند از [[پویم سمفونیک\|پوئم سمفونیک‌]]<nowiki/>های ملی‌گرایانه‌ مانند ''آن ساگا''<ref>''En saga''</ref> (۱۸۹۳) و ''فینلاندیا''<ref>''Finlandia''</ref> (۱۹۰۰)، یک کنسرتوی ویولن (۱۹۰۴)، و هفت سمفونی. در ۱۹۴۰ بی‌مقدمه دست از آهنگ‌سازی برداشت و بقیۀ عمر را در انزوا به‌سر برد. سیبلیوس پسر یک جراح بود؛ تحصیلات قدیمی داشت و برای دنبال‌کردن حرفۀ وکالت وارد دانشگاه هلسینکی<ref>Helsinki University</ref> شد. هنگام تحصیل حقوق ترتیبی داد تا در دورۀ آموزشی ویژه‌ای زیرنظر مارتین وگلیوس<ref>Martin Wegelius</ref> در کنسرواتوار شرکت کند، و در ۱۸۸۵ رشتۀ حقوق را به کلّی رها کرد تا به کنسرواتوار بپیوندد. در ۱۸۸۹ کنسرواتوار را ترک کرد و اجرایی عمومی از یک [[کوآرتت زهی]] و یک سوییت برای ارکستر زهی خود را ترتیب داد. سیبلیوس ملی‌گرایی پرشور بود و به مطالعه و بررسی «کالِوالا<ref>Kalevala</ref>» و سایر آثار ادبی [[فنلاند]] پرداخت تا آن‌ها را موضوع آثار خود سازد، و نخستین اثر او از این دست ''کوّلروو''<ref>''Kullerro''</ref> بود که در ۱۸۹۲ در هلسینکی به اجرا درآمد. با این اثر به موفقیت بزرگی دست یافت و احساسات عمومی را برای اعتراض به نفوذ بیگانگان، به‌خصوص روس‌ها، برانگیخت. این احساسات ملی‌گرایانه در ۱۸۹۹ با پوئم سمفونیک ''فینلاندیا'' شدت بیشتر گرفت و این اثر تبدیل به سرود ملی غیررسمی فنلاند شد. سمفونی اول او، که از [[چایکوفسکی، پیوتر ایلیچ (۱۸۴۰ـ۱۸۹۳)\|چایکوفسکی]]<ref>Tchaikovsky</ref> تأثیر پذیرفته بود، در ۱۸۹۹ برای نخستین‌بار اجرا شد. سمفونی دوم در ۱۹۰۲ عرضه شد و اثری کاملاً شخصی بود، که در آن جمله‌های کوتاه، فرازهای پرحجمی از صدا می‌ساختند و ناگزیر به‌سوی فیناله‌ای پیروزمندانه حرکت می‌کردند. بسیاری از آثار او در [[آلمان]] منتشر شدند. شهرت او در [[انگلستان]] پس از اجرای سمفونی چهارم در جشنوارۀ بیرمنگام<ref>Birmingham Festival</ref> (۱۹۱۲) بسیار گسترده‌تر شد؛ این اثر که سال قبل ساخته شده بود، گویی مثال دیدگاهی است که سیبلیوس در ۱۹۰۷ به [[مالر، گوستاو (۱۸۶۰ـ۱۹۱۱)\|مالر]] گفته بود، که دلیل وجود یک سمفونی «منطق ژرفی است که پیوندی میان تمامی موتیف‌ها می‌آفریند». سمفونی بازنگری‌شدۀ پنجم (۱۹۱۵ـ۱۹۱۹)، ادامۀ تکامل همین آرمان است. سیبلیوس در ۱۹۱۴، رهبری نخستین اجرای ''اوکئانید‌ها''<ref>''Oceanides''</ref>''(دختران اوکئانوس)'' را در نورفوک<ref>Norfolk</ref>، [[کنتیکت]]<ref>Connecticut</ref>، [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]]، برعهده‌گرفت و [[دانشگاه ییل]]<ref>Yale University</ref> به او دکترای افتخاری اعطا کرد. سمفونی هفتم (۱۹۲۴) حاصل فعالیت حرفه‌ای آهنگ‌ساز است، که پیش‌تررفتن از آن کار دشواری بود.		}}
			[[پرونده:Sibelius 625-854b883.jpg\|بندانگشتی\|یان سیبلیوس]]

			آهنگ‌ساز فنلاندی. آثار او عبارت‌اند از [[پویم سمفونیک\|پوئم سمفونیک‌]]<nowiki/>های ملی‌گرایانه‌ مانند ''آن ساگا''<ref>''En saga''</ref> (۱۸۹۳) و ''فینلاندیا''<ref>''Finlandia''</ref> (۱۹۰۰)، یک کنسرتوی ویولن (۱۹۰۴)، و هفت سمفونی. در ۱۹۴۰ بی‌مقدمه دست از آهنگ‌سازی برداشت و بقیۀ عمر را در انزوا به‌سر برد. سیبلیوس پسر یک جراح بود؛ تحصیلات قدیمی داشت و برای دنبال‌کردن حرفۀ وکالت وارد دانشگاه هلسینکی<ref>Helsinki University</ref> شد. هنگام تحصیل حقوق ترتیبی داد تا در دورۀ آموزشی ویژه‌ای زیرنظر مارتین وگلیوس<ref>Martin Wegelius</ref> در کنسرواتوار شرکت کند، و در ۱۸۸۵ رشتۀ حقوق را به کلّی رها کرد تا به کنسرواتوار بپیوندد. در ۱۸۸۹ کنسرواتوار را ترک کرد و اجرایی عمومی از یک [[کوآرتت زهی]] و یک سوییت برای ارکستر زهی خود را ترتیب داد. سیبلیوس ملی‌گرایی پرشور بود و به مطالعه و بررسی «کالِوالا<ref>Kalevala</ref>» و سایر آثار ادبی [[فنلاند]] پرداخت تا آن‌ها را موضوع آثار خود سازد، و نخستین اثر او از این دست ''کوّلروو''<ref>''Kullerro''</ref> بود که در ۱۸۹۲ در هلسینکی به اجرا درآمد. با این اثر به موفقیت بزرگی دست یافت و احساسات عمومی را برای اعتراض به نفوذ بیگانگان، به‌خصوص روس‌ها، برانگیخت. این احساسات ملی‌گرایانه در ۱۸۹۹ با پوئم سمفونیک ''فینلاندیا'' شدت بیشتر گرفت و این اثر تبدیل به سرود ملی غیررسمی فنلاند شد. سمفونی اول او، که از [[چایکوفسکی، پیوتر ایلیچ (۱۸۴۰ـ۱۸۹۳)\|چایکوفسکی]]<ref>Tchaikovsky</ref> تأثیر پذیرفته بود، در ۱۸۹۹ برای نخستین‌بار اجرا شد. سمفونی دوم در ۱۹۰۲ عرضه شد و اثری کاملاً شخصی بود، که در آن جمله‌های کوتاه، فرازهای پرحجمی از صدا می‌ساختند و ناگزیر به‌سوی فیناله‌ای پیروزمندانه حرکت می‌کردند. بسیاری از آثار او در [[آلمان]] منتشر شدند. شهرت او در [[انگلستان]] پس از اجرای سمفونی چهارم در جشنوارۀ بیرمنگام<ref>Birmingham Festival</ref> (۱۹۱۲) بسیار گسترده‌تر شد؛ این اثر که سال قبل ساخته شده بود، گویی مثال دیدگاهی است که سیبلیوس در ۱۹۰۷ به [[مالر، گوستاو (۱۸۶۰ـ۱۹۱۱)\|مالر]] گفته بود، که دلیل وجود یک سمفونی «منطق ژرفی است که پیوندی میان تمامی موتیف‌ها می‌آفریند». سمفونی بازنگری‌شدۀ پنجم (۱۹۱۵ـ۱۹۱۹)، ادامۀ تکامل همین آرمان است. سیبلیوس در ۱۹۱۴، رهبری نخستین اجرای ''اوکئانید‌ها''<ref>''Oceanides''</ref>''(دختران اوکئانوس)'' را در نورفوک<ref>Norfolk</ref>، [[کنتیکت]]<ref>Connecticut</ref>، [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]]، برعهده‌گرفت و [[دانشگاه ییل]]<ref>Yale University</ref> به او دکترای افتخاری اعطا کرد. سمفونی هفتم (۱۹۲۴) حاصل فعالیت حرفه‌ای آهنگ‌ساز است، که پیش‌تررفتن از آن کار دشواری بود.

Nazanin در ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۵۳

2024-05-21T04:53:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:Sibelius 625-854b883.jpg\|بندانگشتی\|یان سیبلیوس]]
	~~سیبِلیوس‌،~~ یان‌‌ (۱۸۶۵ـ۱۹۵۷)(Sibelius, Jean)<br/> ~~[[File:25318200.jpg\|thumb\|سيبِليوس‌، يان‌‌]]~~ {{جعبه زندگینامه		سیبلیوس‌، یان‌‌ (۱۸۶۵ـ۱۹۵۷)(Sibelius, Jean)<br /> {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =یان‌‌ سیبِلیوس‌		\|عنوان =یان‌‌ سیبِلیوس‌
	\|نام =Jean Sibelius		\|نام =Jean Sibelius
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	\|ملیت=فنلاندی		\|ملیت=فنلاندی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=		\|تحصیلات و محل تحصیل=وکالت، دانشگاه هلسینکی نیمه تمام
	\| شغل و تخصص اصلی =آهنگساز		\| شغل و تخصص اصلی =آهنگساز
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =دکترای افتخاری دانشگاه ییل		\|جوایز و افتخارات =دکترای افتخاری دانشگاه ییل
	\|آثار =~~فینلاندیا~~ (~~1900~~)		\|آثار =کوّلروو، ساگا (۱۸۹۳) و فینلاندیا (۱۹۰۰)
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =موسیقی		\|گروه مقاله =موسیقی
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}آهنگ‌ساز فنلاندی. آثار او عبارت‌اند از ~~پـوئـم سمفونیک‌های~~ ملی‌گرایانه‌ مانند ''آن ساگا''<ref>''En saga''</ref> (۱۸۹۳) و ''فینلاندیا''<ref>''Finlandia''</ref> (۱۹۰۰)، یک کنسرتوی ویولن (۱۹۰۴)، و هفت سمفونی. در ۱۹۴۰ بی‌مقدمه دست از آهنگ‌سازی برداشت و بقیۀ عمر را در انزوا به‌سر برد. سیبلیوس ~~پسرِ~~ یک جراح بود؛ تحصیلات قدیمی داشت و برای دنبال‌کردن حرفۀ وکالت وارد دانشگاه هلسینکی<ref>Helsinki University</ref> شد. هنگام تحصیل حقوق ترتیبی داد تا در دورۀ آموزشی ویژه‌ای زیرنظر مارتین ~~وِگِلیوس~~<ref>Martin Wegelius</ref> در کنسرواتوار شرکت کند، و در ۱۸۸۵ رشتۀ حقوق را به کلّی رها کرد تا به کنسرواتوار بپیوندد. در ۱۸۸۹ کنسرواتوار را ترک کرد و اجرایی عمومی از یک کوآرتت زهی و یک سوییت برای ارکستر زهی خود را ترتیب داد. سیبلیوس ملی‌گرایی پرشور بود و به مطالعه و بررسی «کالِوالا<ref>Kalevala</ref>» و سایر آثار ادبی فنلاند پرداخت تا آن‌ها را موضوع آثار خود سازد، و نخستین اثر او از این دست ''کوّلروو''<ref>''Kullerro''</ref> بود که در ۱۸۹۲ در هلسینکی به اجرا درآمد. با این اثر به موفقیت بزرگی دست یافت و احساسات عمومی را برای اعتراض به نفوذ بیگانگان، به‌خصوص روس‌ها، برانگیخت. این احساسات ملی‌گرایانه در ۱۸۹۹ با پوئم سمفونیک ''فینلاندیا'' شدت بیشتر گرفت و این اثر تبدیل به سرود ملی غیررسمی فنلاند شد. سمفونی اول او، که از چایکوفسکی<ref>Tchaikovsky</ref> تأثیر پذیرفته بود، در ۱۸۹۹ برای نخستین‌بار اجرا شد. سمفونی دوم در ۱۹۰۲ عرضه شد و اثری کاملاً شخصی بود، که در آن جمله‌های کوتاه، فرازهای پرحجمی از صدا می‌ساختند و ناگزیر به‌سوی فیناله‌ای پیروزمندانه حرکت می‌کردند. بسیاری از آثار او در آلمان منتشر شدند. شهرت او در انگلستان پس از اجرای سمفونی چهارم در جشنوارۀ بیرمنگام<ref>Birmingham Festival</ref> (۱۹۱۲) بسیار گسترده‌تر شد؛ این اثر که سال قبل ساخته شده بود، گویی ~~مثالِ~~ دیدگاهی است که سیبلیوس در ۱۹۰۷ به مالر گفته بود، که دلیل وجود یک سمفونی «منطق ژرفی است که پیوندی میان تمامی موتیف‌ها می‌آفریند». سمفونی بازنگری‌شدۀ پنجم (۱۹۱۵ـ۱۹۱۹)، ادامۀ تکامل همین آرمان است. سیبلیوس در ۱۹۱۴، رهبری نخستین اجرای ''اوکئانید‌ها''<ref>''Oceanides''</ref>''(~~دخترانِ~~ اوکئانوس)'' را در نورفوک<ref>Norfolk</ref>، کنتیکت<ref>Connecticut</ref>، امریکا، برعهده‌گرفت و دانشگاه ییل<ref>Yale University</ref> به او دکترای افتخاری اعطا کرد. سمفونی هفتم (۱۹۲۴) حاصل فعالیت حرفه‌ای آهنگ‌ساز است، که پیش‌تررفتن از آن کار دشواری بود.		}}آهنگ‌ساز فنلاندی. آثار او عبارت‌اند از [[پویم سمفونیک\|پوئم سمفونیک‌]]<nowiki/>های ملی‌گرایانه‌ مانند ''آن ساگا''<ref>''En saga''</ref> (۱۸۹۳) و ''فینلاندیا''<ref>''Finlandia''</ref> (۱۹۰۰)، یک کنسرتوی ویولن (۱۹۰۴)، و هفت سمفونی. در ۱۹۴۰ بی‌مقدمه دست از آهنگ‌سازی برداشت و بقیۀ عمر را در انزوا به‌سر برد. سیبلیوس پسر یک جراح بود؛ تحصیلات قدیمی داشت و برای دنبال‌کردن حرفۀ وکالت وارد دانشگاه هلسینکی<ref>Helsinki University</ref> شد. هنگام تحصیل حقوق ترتیبی داد تا در دورۀ آموزشی ویژه‌ای زیرنظر مارتین وگلیوس<ref>Martin Wegelius</ref> در کنسرواتوار شرکت کند، و در ۱۸۸۵ رشتۀ حقوق را به کلّی رها کرد تا به کنسرواتوار بپیوندد. در ۱۸۸۹ کنسرواتوار را ترک کرد و اجرایی عمومی از یک [[کوآرتت زهی]] و یک سوییت برای ارکستر زهی خود را ترتیب داد. سیبلیوس ملی‌گرایی پرشور بود و به مطالعه و بررسی «کالِوالا<ref>Kalevala</ref>» و سایر آثار ادبی [[فنلاند]] پرداخت تا آن‌ها را موضوع آثار خود سازد، و نخستین اثر او از این دست ''کوّلروو''<ref>''Kullerro''</ref> بود که در ۱۸۹۲ در هلسینکی به اجرا درآمد. با این اثر به موفقیت بزرگی دست یافت و احساسات عمومی را برای اعتراض به نفوذ بیگانگان، به‌خصوص روس‌ها، برانگیخت. این احساسات ملی‌گرایانه در ۱۸۹۹ با پوئم سمفونیک ''فینلاندیا'' شدت بیشتر گرفت و این اثر تبدیل به سرود ملی غیررسمی فنلاند شد. سمفونی اول او، که از [[چایکوفسکی، پیوتر ایلیچ (۱۸۴۰ـ۱۸۹۳)\|چایکوفسکی]]<ref>Tchaikovsky</ref> تأثیر پذیرفته بود، در ۱۸۹۹ برای نخستین‌بار اجرا شد. سمفونی دوم در ۱۹۰۲ عرضه شد و اثری کاملاً شخصی بود، که در آن جمله‌های کوتاه، فرازهای پرحجمی از صدا می‌ساختند و ناگزیر به‌سوی فیناله‌ای پیروزمندانه حرکت می‌کردند. بسیاری از آثار او در [[آلمان]] منتشر شدند. شهرت او در [[انگلستان]] پس از اجرای سمفونی چهارم در جشنوارۀ بیرمنگام<ref>Birmingham Festival</ref> (۱۹۱۲) بسیار گسترده‌تر شد؛ این اثر که سال قبل ساخته شده بود، گویی مثال دیدگاهی است که سیبلیوس در ۱۹۰۷ به [[مالر، گوستاو (۱۸۶۰ـ۱۹۱۱)\|مالر]] گفته بود، که دلیل وجود یک سمفونی «منطق ژرفی است که پیوندی میان تمامی موتیف‌ها می‌آفریند». سمفونی بازنگری‌شدۀ پنجم (۱۹۱۵ـ۱۹۱۹)، ادامۀ تکامل همین آرمان است. سیبلیوس در ۱۹۱۴، رهبری نخستین اجرای ''اوکئانید‌ها''<ref>''Oceanides''</ref>''(دختران اوکئانوس)'' را در نورفوک<ref>Norfolk</ref>، [[کنتیکت]]<ref>Connecticut</ref>، [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]]، برعهده‌گرفت و [[دانشگاه ییل]]<ref>Yale University</ref> به او دکترای افتخاری اعطا کرد. سمفونی هفتم (۱۹۲۴) حاصل فعالیت حرفه‌ای آهنگ‌ساز است، که پیش‌تررفتن از آن کار دشواری بود.

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

سیبِلیوس‌، یان‌‌ (۱۸۶۵ـ۱۹۵۷)(Sibelius, Jean)<br/> [[File:25318200.jpg|thumb|سيبِليوس‌، يان‌‌]] {{جعبه زندگینامه
|عنوان =یان‌‌ سیبِلیوس‌
|نام =Jean Sibelius
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1865م
|تاریخ مرگ=1957م
|دوره زندگی=
|ملیت=فنلاندی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =آهنگساز
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =کلاسیک
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =دکترای افتخاری دانشگاه ییل
|آثار =فینلاندیا (1900)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}آهنگ‌ساز فنلاندی. آثار او عبارت‌اند از پـوئـم سمفونیک‌های ملی‌گرایانه‌ مانند ''آن ساگا''<ref>''En saga''</ref> (۱۸۹۳) و ''فینلاندیا''<ref>''Finlandia''</ref> (۱۹۰۰)، یک کنسرتوی ویولن (۱۹۰۴)، و هفت سمفونی. در ۱۹۴۰ بی‌مقدمه دست از آهنگ‌سازی برداشت و بقیۀ عمر را در انزوا به‌سر برد. سیبلیوس پسرِ یک جراح بود؛ تحصیلات قدیمی داشت و برای دنبال‌کردن حرفۀ وکالت وارد دانشگاه هلسینکی<ref>Helsinki University</ref> شد. هنگام تحصیل حقوق ترتیبی داد تا در دورۀ آموزشی ویژه‌ای زیرنظر مارتین وِگِلیوس<ref>Martin Wegelius</ref> در کنسرواتوار شرکت کند، و در ۱۸۸۵ رشتۀ حقوق را به کلّی رها کرد تا به کنسرواتوار بپیوندد. در ۱۸۸۹ کنسرواتوار را ترک کرد و اجرایی عمومی از یک کوآرتت زهی و یک سوییت برای ارکستر زهی خود را ترتیب داد. سیبلیوس ملی‌گرایی پرشور بود و به مطالعه و بررسی «کالِوالا<ref>Kalevala</ref>» و سایر آثار ادبی فنلاند پرداخت تا آن‌ها را موضوع آثار خود سازد، و نخستین اثر او از این دست ''کوّلروو''<ref>''Kullerro''</ref> بود که در ۱۸۹۲ در هلسینکی به اجرا درآمد. با این اثر به موفقیت بزرگی دست یافت و احساسات عمومی را برای اعتراض به نفوذ بیگانگان، به‌خصوص روس‌ها، برانگیخت. این احساسات ملی‌گرایانه در ۱۸۹۹ با پوئم سمفونیک ''فینلاندیا'' شدت بیشتر گرفت و این اثر تبدیل به سرود ملی غیررسمی فنلاند شد. سمفونی اول او، که از چایکوفسکی<ref>Tchaikovsky</ref> تأثیر پذیرفته بود، در ۱۸۹۹ برای نخستین‌بار اجرا شد. سمفونی دوم در ۱۹۰۲ عرضه شد و اثری کاملاً شخصی بود، که در آن جمله‌های کوتاه، فرازهای پرحجمی از صدا می‌ساختند و ناگزیر به‌سوی فیناله‌ای پیروزمندانه حرکت می‌کردند. بسیاری از آثار او در آلمان منتشر شدند. شهرت او در انگلستان پس از اجرای سمفونی چهارم در جشنوارۀ بیرمنگام<ref>Birmingham Festival</ref> (۱۹۱۲) بسیار گسترده‌تر شد؛ این اثر که سال قبل ساخته شده بود، گویی مثالِ دیدگاهی است که سیبلیوس در ۱۹۰۷ به مالر گفته بود، که دلیل وجود یک سمفونی «منطق ژرفی است که پیوندی میان تمامی موتیف‌ها می‌آفریند». سمفونی بازنگری‌شدۀ پنجم (۱۹۱۵ـ۱۹۱۹)، ادامۀ تکامل همین آرمان است. سیبلیوس در ۱۹۱۴، رهبری نخستین اجرای ''اوکئانید‌ها''<ref>''Oceanides''</ref>''(دخترانِ اوکئانوس)'' را در نورفوک<ref>Norfolk</ref>، کنتیکت<ref>Connecticut</ref>، امریکا، برعهده‌گرفت و دانشگاه ییل<ref>Yale University</ref> به او دکترای افتخاری اعطا کرد. سمفونی هفتم (۱۹۲۴) حاصل فعالیت حرفه‌ای آهنگ‌ساز است، که پیش‌تررفتن از آن کار دشواری بود.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:مدرن جهان]]