Mohammadi3 در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۵

2024-10-12T12:15:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۵
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	}}		}}

	قرآن‌شناس، ادیب، مورخ، مفسّر بزرگ اسلامی؛ که مورخان او را به‌عنوان «امام» و «حافظ» (قرآن را در ۸سالگی از حفظ بود) یاد می‌کنند. پس از مرگ پدرش، تحت حمایت جمعی، ازجمله کمال بن همام، رشد کرد و به تحصیل علوم پرداخت و در ۱۷سالگی اجازۀ تدریس یافت. خود می‌گوید در هفت علمِ تفسیر، حدیث، فقه، نحو، معانی، بدیع، بیان تبحّر داشته است و در فقه شافعی مجتهد بود. شمار آثارش، از رسائل کوچک چندصفحه‌ای تا کتاب‌های چندجلدی، بالغ بر ۶۰۰ است. شهرت وی و داشتن آثار فراوانش باعث شد که عده‌ای به او حسادت کنند و ادعا کنند که وی برخی از کتاب‌های کتابخانۀ محمودیه را به‌دست آورده و آن‌ها را اثر خود معرفی کرده است. شهرت او در جهان تشیع بیشتر به‌سبب کتاب ''البهجةالمرضیة فی شرح‌الفیه'' است که شرحی بر کتاب ''الفیۀ'' ابن مالک در علم نحو است. آثار مهم دیگر اوست: ''الاتقان فی علوم‌القرآن''؛ ''الدُّرُالمنثور فی تفسیرالمأثور''؛ ''تفسیر جلالین''؛'' طبقات‌المفسّرین''؛ ''جامع‌الصّغیر'' در حدیث؛ ''تاریخ‌الخلفاء و [[~~بغیه~~ الوعاه\|بغیة الوعاة فی طبقات اللغویین و النحاة]].''<br><!--25371500-->		قرآن‌شناس، ادیب، مورخ، مفسّر بزرگ اسلامی؛ که مورخان او را به‌عنوان «امام» و «حافظ» (قرآن را در ۸سالگی از حفظ بود) یاد می‌کنند. پس از مرگ پدرش، تحت حمایت جمعی، ازجمله کمال بن همام، رشد کرد و به تحصیل علوم پرداخت و در ۱۷سالگی اجازۀ تدریس یافت. خود می‌گوید در هفت علمِ تفسیر، حدیث، فقه، نحو، معانی، بدیع، بیان تبحّر داشته است و در فقه شافعی مجتهد بود. شمار آثارش، از رسائل کوچک چندصفحه‌ای تا کتاب‌های چندجلدی، بالغ بر ۶۰۰ است. شهرت وی و داشتن آثار فراوانش باعث شد که عده‌ای به او حسادت کنند و ادعا کنند که وی برخی از کتاب‌های کتابخانۀ محمودیه را به‌دست آورده و آن‌ها را اثر خود معرفی کرده است. شهرت او در جهان تشیع بیشتر به‌سبب کتاب ''البهجةالمرضیة فی شرح‌الفیه'' است که شرحی بر کتاب ''الفیۀ'' ابن مالک در علم نحو است. آثار مهم دیگر اوست: ''الاتقان فی علوم‌القرآن''؛ ''الدُّرُالمنثور فی تفسیرالمأثور''؛ ''تفسیر جلالین''؛'' طبقات‌المفسّرین''؛ ''جامع‌الصّغیر'' در حدیث؛ ''تاریخ‌الخلفاء و [[بغیة الوعاه\|بغیة الوعاة فی طبقات اللغویین و النحاة]].''<br><!--25371500-->
	[[رده:دین اسلام]]		[[رده:دین اسلام]]
	[[رده:آثار و مورخین]]		[[رده:آثار و مورخین]]

Mohammadi2 در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۶

2021-05-06T11:46:41Z

صفحهٔ تازه

سُیوطی، جلال‌الدین (قاهره ۸۴۹ـ۹۱۱ق)<br>

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =جلال‌الدین سُیوطی
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=قاهره ۸۴۹ق
|تاریخ مرگ=۹۱۱ق
|دوره زندگی=
|ملیت=مصری
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =قرآن‌شناس
|شغل و تخصص های دیگر=ادیب، مورخ
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =الاتقان فی علوم‌القرآن؛ الدُّرُالمنثور فی تفسیرالمأثور؛ تفسیر جلالین؛ طبقات‌المفسّرین
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =دین اسلام
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =تالیف بیش از 600 رساله
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

قرآن‌شناس، ادیب، مورخ، مفسّر بزرگ اسلامی؛ که مورخان او را به‌عنوان «امام» و «حافظ» (قرآن را در ۸سالگی از حفظ بود) یاد می‌کنند. پس از مرگ پدرش، تحت حمایت جمعی، ازجمله کمال بن همام، رشد کرد و به تحصیل علوم پرداخت و در ۱۷سالگی اجازۀ تدریس یافت. خود می‌گوید در هفت علمِ تفسیر، حدیث، فقه، نحو، معانی، بدیع، بیان تبحّر داشته است و در فقه شافعی مجتهد بود. شمار آثارش، از رسائل کوچک چندصفحه‌ای تا کتاب‌های چندجلدی، بالغ بر ۶۰۰ است. شهرت وی و داشتن آثار فراوانش باعث شد که عده‌ای به او حسادت کنند و ادعا کنند که وی برخی از کتاب‌های کتابخانۀ محمودیه را به‌دست آورده و آن‌ها را اثر خود معرفی کرده است. شهرت او در جهان تشیع بیشتر به‌سبب کتاب ''البهجةالمرضیة فی شرح‌الفیه'' است که شرحی بر کتاب ''الفیۀ'' ابن مالک در علم نحو است. آثار مهم دیگر اوست: ''الاتقان فی علوم‌القرآن''؛ ''الدُّرُالمنثور فی تفسیرالمأثور''؛ ''تفسیر جلالین''؛'' طبقات‌المفسّرین''؛ ''جامع‌الصّغیر'' در حدیث؛ ''تاریخ‌الخلفاء و [[بغیه الوعاه|بغیة الوعاة فی طبقات اللغویین و النحاة]].''<br>
[[رده:دین اسلام]]
[[رده:آثار و مورخین]]
[[رده:دین اسلام]]
[[رده:فقه و اصول و احکام]]
[[رده:دین اسلام]]
[[رده:علوم قرآنی]]

سیوطی، جلال الدین (قاهره ۸۴۹ـ۹۱۱ق) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۵

Mohammadi2 در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۶