شارپ، فیلیپ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۳۹

2025-10-05T16:39:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	[[File:26010400.jpg\|thumb\|شارپ، فیلیپ]]		[[File:26010400.jpg\|thumb\|شارپ، فیلیپ]]
	~~شارْپ، فیْلیْپ~~ (~~۱۹۴۴~~)(Sharp, Phillip)<br/>		شارپ، فیلیپ (۱۹۴۴م - )(Sharp, Phillip)<br/>

	متخصص امریکایـی زیست‌شناسی مولکولی. با ریچارد رابرتس<ref>Richard Robert</ref> به جایزۀ نوبل پزشکی و فیزیولوژی ~~۱۹۹۳~~ دست یافت. این جایزه به‌سبب کشف ژن‌های گسسته، که با قطعات غیررمزگذار دی‌اِن‌اِی جدا می‌شوند، به آنان اعطا شد. شارپ با استفاده از روش اختصاصی‌اش برای اندازه‌گیری قطعات اسید نوکلئیک ژن‌ها، دریافت که ژن‌ها مرکب از قطعاتی از مادۀ وراثتی‌اند که با قطعاتی که اطلاعات ژنتیکی ندارند (اینترون<ref>intron</ref>) جدا می‌شوند. شارپ نقشه‌برداری با نوکلئاز~~ ~~S<sub>۱</sub> را ابداع کرد روشی برای اندازه‌گیری اندازۀ قطعات اسید نوکلئیک در ژن‌هاست. سپس، با استفاده از این فناوری مشخص کرد که ژن‌ها گسسته‌اند. در ~~۱۹۷۷،~~ او و روبرتس مستقل از هم گزارش کردند که یک مولکول آراِن‌اِی پیک آدنوویروس با چهار محل متمایز در دی‌اِن‌اِی مطابقت دارد و نواحی متفاوت دی‌اِن‌اِی را اینترون‌‌هایی از هم جدا می‌کنند که دارای اطلاعات وراثتی نیستند. پیش از این دستاورد، عموماً تصور می‌شد ژن‌ها قطعات ممتدی از دی‌اِن‌اِی و الگوهای مستقیم سنتز مولکول‌های آراِن‌اِی پیک (mRNA)‌، و این مولکول‌ها نیز الگوی سنتز پروتئین‌اند. اما پیش از آن‌که پروتئین بتواند از mRNA ترجمه شود، لازم است اینترون‌ها با پردازش از آن جدا شوند. اکنون مشخص شده است که بیشتر ژن‌های یوکاریوتی اینترون دارند و عدم توانایی در زدودن اینترون موجب بیماری‌هایی، مثل برخی از اشکال تالاسمی<ref>thalassaemia</ref> می‌شود.		متخصص امریکایـی زیست‌شناسی مولکولی. با ریچارد رابرتس<ref>Richard Robert</ref> به جایزۀ نوبل پزشکی و فیزیولوژی ۱۹۹۳م دست یافت. این جایزه به‌سبب کشف ژن‌های گسسته، که با قطعات غیررمزگذار دی‌اِن‌اِی جدا می‌شوند، به آنان اعطا شد. شارپ با استفاده از روش اختصاصی‌اش برای اندازه‌گیری قطعات اسید نوکلئیک ژن‌ها، دریافت که ژن‌ها مرکب از قطعاتی از مادۀ وراثتی‌اند که با قطعاتی که اطلاعات ژنتیکی ندارند (اینترون<ref>intron</ref>) جدا می‌شوند. شارپ نقشه‌برداری با نوکلئاز S<sub>۱</sub> را ابداع کرد روشی برای اندازه‌گیری اندازۀ قطعات اسید نوکلئیک در ژن‌هاست. سپس، با استفاده از این فناوری مشخص کرد که ژن‌ها گسسته‌اند. در ۱۹۷۷م، او و روبرتس مستقل از هم گزارش کردند که یک مولکول آراِن‌اِی پیک آدنوویروس با چهار محل متمایز در دی‌اِن‌اِی مطابقت دارد و نواحی متفاوت دی‌اِن‌اِی را اینترون‌‌هایی از هم جدا می‌کنند که دارای اطلاعات وراثتی نیستند. پیش از این دستاورد، عموماً تصور می‌شد ژن‌ها قطعات ممتدی از دی‌اِن‌اِی و الگوهای مستقیم سنتز مولکول‌های آراِن‌اِی پیک (mRNA)‌، و این مولکول‌ها نیز الگوی سنتز پروتئین‌اند. اما پیش از آن‌که پروتئین بتواند از mRNA ترجمه شود، لازم است اینترون‌ها با پردازش از آن جدا شوند. اکنون مشخص شده است که بیشتر ژن‌های یوکاریوتی اینترون دارند و عدم توانایی در زدودن اینترون موجب بیماری‌هایی، مثل برخی از اشکال تالاسمی<ref>thalassaemia</ref> می‌شود.

Mohammadi3 در ‏۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۵

2025-10-05T16:25:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
			[[File:26010400.jpg\|thumb\|شارپ، فیلیپ]]
			شارْپ، فیْلیْپ (۱۹۴۴)(Sharp, Phillip)<br/>

	~~شارْپ، فیْلیْپ (۱۹۴۴)(Sharp, Phillip)<br/> [[File:26010400.jpg\|thumb\|شارْپ، فيْليْپ]]~~متخصص امریکایـی زیست‌شناسی مولکولی. با ریچارد رابرتس<ref>Richard Robert</ref> به جایزۀ نوبل پزشکی و فیزیولوژی ۱۹۹۳ دست یافت. این جایزه به‌سبب کشف ژن‌های گسسته، که با قطعات غیررمزگذار دی‌اِن‌اِی جدا می‌شوند، به آنان اعطا شد. شارپ با استفاده از روش اختصاصی‌اش برای اندازه‌گیری قطعات اسید نوکلئیک ژن‌ها، دریافت که ژن‌ها مرکب از قطعاتی از مادۀ وراثتی‌اند که با قطعاتی که اطلاعات ژنتیکی ندارند (اینترون<ref>intron</ref>) جدا می‌شوند. شارپ نقشه‌برداری با نوکلئاز S<sub>۱</sub> را ابداع کرد روشی برای اندازه‌گیری اندازۀ قطعات اسید نوکلئیک در ژن‌هاست. سپس، با استفاده از این فناوری مشخص کرد که ژن‌ها گسسته‌اند. در ۱۹۷۷، او و روبرتس مستقل از هم گزارش کردند که یک مولکول آراِن‌اِی پیک آدنوویروس با چهار محل متمایز در دی‌اِن‌اِی مطابقت دارد و نواحی متفاوت دی‌اِن‌اِی را اینترون‌‌هایی از هم جدا می‌کنند که دارای اطلاعات وراثتی نیستند. پیش از این دستاورد، عموماً تصور می‌شد ژن‌ها قطعات ممتدی از دی‌اِن‌اِی و الگوهای مستقیم سنتز مولکول‌های آراِن‌اِی پیک (mRNA)‌، و این مولکول‌ها نیز الگوی سنتز پروتئین‌اند. اما پیش از آن‌که پروتئین بتواند از mRNA ترجمه شود، لازم است اینترون‌ها با پردازش از آن جدا شوند. اکنون مشخص شده است که بیشتر ژن‌های یوکاریوتی اینترون دارند و عدم توانایی در زدودن اینترون موجب بیماری‌هایی، مثل برخی از اشکال تالاسمی<ref>thalassaemia</ref> می‌شود.		متخصص امریکایـی زیست‌شناسی مولکولی. با ریچارد رابرتس<ref>Richard Robert</ref> به جایزۀ نوبل پزشکی و فیزیولوژی ۱۹۹۳ دست یافت. این جایزه به‌سبب کشف ژن‌های گسسته، که با قطعات غیررمزگذار دی‌اِن‌اِی جدا می‌شوند، به آنان اعطا شد. شارپ با استفاده از روش اختصاصی‌اش برای اندازه‌گیری قطعات اسید نوکلئیک ژن‌ها، دریافت که ژن‌ها مرکب از قطعاتی از مادۀ وراثتی‌اند که با قطعاتی که اطلاعات ژنتیکی ندارند (اینترون<ref>intron</ref>) جدا می‌شوند. شارپ نقشه‌برداری با نوکلئاز S<sub>۱</sub> را ابداع کرد روشی برای اندازه‌گیری اندازۀ قطعات اسید نوکلئیک در ژن‌هاست. سپس، با استفاده از این فناوری مشخص کرد که ژن‌ها گسسته‌اند. در ۱۹۷۷، او و روبرتس مستقل از هم گزارش کردند که یک مولکول آراِن‌اِی پیک آدنوویروس با چهار محل متمایز در دی‌اِن‌اِی مطابقت دارد و نواحی متفاوت دی‌اِن‌اِی را اینترون‌‌هایی از هم جدا می‌کنند که دارای اطلاعات وراثتی نیستند. پیش از این دستاورد، عموماً تصور می‌شد ژن‌ها قطعات ممتدی از دی‌اِن‌اِی و الگوهای مستقیم سنتز مولکول‌های آراِن‌اِی پیک (mRNA)‌، و این مولکول‌ها نیز الگوی سنتز پروتئین‌اند. اما پیش از آن‌که پروتئین بتواند از mRNA ترجمه شود، لازم است اینترون‌ها با پردازش از آن جدا شوند. اکنون مشخص شده است که بیشتر ژن‌های یوکاریوتی اینترون دارند و عدم توانایی در زدودن اینترون موجب بیماری‌هایی، مثل برخی از اشکال تالاسمی<ref>thalassaemia</ref> می‌شود.

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ شارپ، فیلیپ (۱۹۴۴) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به شارپ، فیلیپ منتقل کرد

2025-10-05T15:49:34Z

Mohammadi3 صفحهٔ شارپ، فیلیپ (۱۹۴۴) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به شارپ، فیلیپ منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۹
(بدون تفاوت)

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

شارْپ، فیْلیْپ (۱۹۴۴)(Sharp, Phillip)<br/> [[File:26010400.jpg|thumb|شارْپ، فيْليْپ]]متخصص امریکایـی زیست‌شناسی مولکولی. با ریچارد رابرتس<ref>Richard Robert</ref> به جایزۀ نوبل پزشکی و فیزیولوژی ۱۹۹۳ دست یافت. این جایزه به‌سبب کشف ژن‌های گسسته، که با قطعات غیررمزگذار دی‌اِن‌اِی جدا می‌شوند، به آنان اعطا شد. شارپ با استفاده از روش اختصاصی‌اش برای اندازه‌گیری قطعات اسید نوکلئیک ژن‌ها، دریافت که ژن‌ها مرکب از قطعاتی از مادۀ وراثتی‌اند که با قطعاتی که اطلاعات ژنتیکی ندارند (اینترون<ref>intron</ref>) جدا می‌شوند. شارپ نقشه‌برداری با نوکلئاز S<sub>۱</sub> را ابداع کرد روشی برای اندازه‌گیری اندازۀ قطعات اسید نوکلئیک در ژن‌هاست. سپس، با استفاده از این فناوری مشخص کرد که ژن‌ها گسسته‌اند. در ۱۹۷۷، او و روبرتس مستقل از هم گزارش کردند که یک مولکول آراِن‌اِی پیک آدنوویروس با چهار محل متمایز در دی‌اِن‌اِی مطابقت دارد و نواحی متفاوت دی‌اِن‌اِی را اینترون‌‌هایی از هم جدا می‌کنند که دارای اطلاعات وراثتی نیستند. پیش از این دستاورد، عموماً تصور می‌شد ژن‌ها قطعات ممتدی از دی‌اِن‌اِی و الگوهای مستقیم سنتز مولکول‌های آراِن‌اِی پیک (mRNA)‌، و این مولکول‌ها نیز الگوی سنتز پروتئین‌اند. اما پیش از آن‌که پروتئین بتواند از mRNA ترجمه شود، لازم است اینترون‌ها با پردازش از آن جدا شوند. اکنون مشخص شده است که بیشتر ژن‌های یوکاریوتی اینترون دارند و عدم توانایی در زدودن اینترون موجب بیماری‌هایی، مثل برخی از اشکال تالاسمی<ref>thalassaemia</ref> می‌شود.

 

----

[[Category:زیست شناسی]] [[Category:(زیست شناسی)اشخاص و آثار]]