شامپانی، فیلیپ دو - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۱

2025-02-24T18:41:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۱
خط ۳:		خط ۳:
	شامپانی، فیلیپ دو (1602ـ1674م) Champaigne, Philippe de		شامپانی، فیلیپ دو (1602ـ1674م) Champaigne, Philippe de

	نقاش فرانسوی. تک‌چهره‌ساز سرآمد دربار [[~~لویی سیزدهم\|~~لوئی سیزدهم]]<ref>Louis XIII</ref> و از تبار فلاندری<ref>Flemish</ref> بود. در 1621م به [[پاریس، شهر\|پاریس]] رفت و از حمایت [[ریشلیو، آرمان ژان دو پلسی دو (۱۵۸۵ـ۱۶۴۲)\|کاردینال ریشلیو]]<ref>Cardinal Richelieu</ref> بهره‌مند شد. شیوۀ هنری‌اش فاخر، متین، و حساب‌شده بود. پردۀ ادای نذر<ref>Ex Voto</ref> (1662م؛ [[لوور]]<ref>Louvre</ref>، پاریس)، مشهورترین اثر اوست. شامپانی نخست در [[بروکسل]]<ref>Brussels</ref> منظره‌پردازی آموخت، و در 1621م به پاریس رفت و با [[پوسن، نیکلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵)\|نیکلا پوسن]]<ref>Nicolas Poussin</ref> جوان در تزیین [[لوکزامبورگ، کاخ\|کاخ لوکزامبورگ]]<ref>Luxemburg</ref> همکاری ‌کرد. دو تک‌چهره‌سازی‌اش از ریشلیو، بعدها شهرت یافتند. یکی از آن‌ها، پرتره‌ای سه‌گانه است ([[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی، لندن]]<ref>National Gallery, London</ref>) که شامپانی آن را به این منظور کشید که مدل برنینی<ref>Bernini</ref> مجسمه‌ساز، در ساختن نیم‌تنه<ref>Bust</ref>‌ای از کاردینال قرار گیرد. پیش از او نیز [[وان دایک، آنتونی (۱۵۹۹ـ۱۶۴۱)\|وان دایک]]<ref>Van Dyck</ref> چنین تابلویی را به همین منظور از [[چارلز اول]]<ref>Charles I</ref>، پادشاه انگلستان، نقاشی کرده بود. دیگری تصویر تمام‌قد [[ریشلیو، آرمان ژان دو پلسی دو (۱۵۸۵ـ۱۶۴۲)\|ریشلیو]] است، که چنان رسمی و باوقار نقاشی شده، که الگویی برای تک‌چهره‌سازی تشریفاتی [[فرانسه]] قرار گرفته است. ریشلیو، برای نقاشی گنبد سوربون<ref>Sorbonne</ref>، او را به خدمت گرفت. در 1648م عضو آکادمی<ref>Académie</ref> شد. با تأثیر از فرقۀ یانسن<ref>Jansenism</ref>، جنبشی که در پورت ـ رویال<ref>Port-Royal</ref> مرکزیت داشت، سبک زاهدمنشانه‌ای در آثارش شکل گرفت. دخترش کاترین<ref>Catherine</ref> نیز تارک دنیا شده بود. تابلوی ادای نذر، تصویری است از مداوای دختر افلیجش با شفاعت راهبۀ اعظم<ref>Mother Superior</ref>. پس از 1659م هنرش را وقف اجرای آثار دینی کرد، و تزیین چندین کلیسای پاریس را برعهده گرفت. ژان باتیسیت دو شامپانی<ref>Jean Baptiste de Champaigne</ref> (1631ـ1681م)، برادرزادۀ فیلیپ نیز نقاش بود، و با او همکاری می‌کرد.		نقاش فرانسوی. تک‌چهره‌ساز سرآمد دربار [[لوئی سیزدهم]]<ref>Louis XIII</ref> و از تبار فلاندری<ref>Flemish</ref> بود. در 1621م به [[پاریس، شهر\|پاریس]] رفت و از حمایت [[ریشلیو، آرمان ژان دو پلسی دو (۱۵۸۵ـ۱۶۴۲)\|کاردینال ریشلیو]]<ref>Cardinal Richelieu</ref> بهره‌مند شد. شیوۀ هنری‌اش فاخر، متین، و حساب‌شده بود. پردۀ ادای نذر<ref>Ex Voto</ref> (1662م؛ [[لوور]]<ref>Louvre</ref>، پاریس)، مشهورترین اثر اوست. شامپانی نخست در [[بروکسل]]<ref>Brussels</ref> منظره‌پردازی آموخت، و در 1621م به پاریس رفت و با [[پوسن، نیکلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵)\|نیکلا پوسن]]<ref>Nicolas Poussin</ref> جوان در تزیین [[لوکزامبورگ، کاخ\|کاخ لوکزامبورگ]]<ref>Luxemburg</ref> همکاری ‌کرد. دو تک‌چهره‌سازی‌اش از ریشلیو، بعدها شهرت یافتند. یکی از آن‌ها، پرتره‌ای سه‌گانه است ([[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی، لندن]]<ref>National Gallery, London</ref>) که شامپانی آن را به این منظور کشید که مدل برنینی<ref>Bernini</ref> مجسمه‌ساز، در ساختن نیم‌تنه<ref>Bust</ref>‌ای از کاردینال قرار گیرد. پیش از او نیز [[وان دایک، آنتونی (۱۵۹۹ـ۱۶۴۱)\|وان دایک]]<ref>Van Dyck</ref> چنین تابلویی را به همین منظور از [[چارلز اول]]<ref>Charles I</ref>، پادشاه انگلستان، نقاشی کرده بود. دیگری تصویر تمام‌قد [[ریشلیو، آرمان ژان دو پلسی دو (۱۵۸۵ـ۱۶۴۲)\|ریشلیو]] است، که چنان رسمی و باوقار نقاشی شده، که الگویی برای تک‌چهره‌سازی تشریفاتی [[فرانسه]] قرار گرفته است. ریشلیو، برای نقاشی گنبد سوربون<ref>Sorbonne</ref>، او را به خدمت گرفت. در 1648م عضو آکادمی<ref>Académie</ref> شد. با تأثیر از فرقۀ یانسن<ref>Jansenism</ref>، جنبشی که در پورت ـ رویال<ref>Port-Royal</ref> مرکزیت داشت، سبک زاهدمنشانه‌ای در آثارش شکل گرفت. دخترش کاترین<ref>Catherine</ref> نیز تارک دنیا شده بود. تابلوی ادای نذر، تصویری است از مداوای دختر افلیجش با شفاعت راهبۀ اعظم<ref>Mother Superior</ref>. پس از 1659م هنرش را وقف اجرای آثار دینی کرد، و تزیین چندین کلیسای پاریس را برعهده گرفت. ژان باتیسیت دو شامپانی<ref>Jean Baptiste de Champaigne</ref> (1631ـ1681م)، برادرزادۀ فیلیپ نیز نقاش بود، و با او همکاری می‌کرد.

Nazanin در ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۳

2024-10-31T11:43:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فیلیپ دو شامپانی\|نام=Philippe de Champaigne\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=1602م\|تاریخ مرگ=1674م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=پردۀ ادای نذر (1662؛ لوور، پاریس)؛ تزیین کاخ لوکزامبورگ همراه با نیکلا پوسن\|خویشاوندان سرشناس=ژان باتیسیت دو شامپانی (برادرزاده)\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فیلیپ دو شامپانی\|نام=Philippe de Champaigne\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=1602م\|تاریخ مرگ=1674م\|دوره زندگی=\|ملیت=فرانسوی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=پردۀ ادای نذر (1662؛ لوور، پاریس)؛ تزیین کاخ لوکزامبورگ همراه با نیکلا پوسن\|خویشاوندان سرشناس=ژان باتیسیت دو شامپانی (برادرزاده)\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}
	[[پرونده:2042156207.jpg\|بندانگشتی\|فیلیپ دو شامپانی]]		[[پرونده:2042156207-3.jpg\|بندانگشتی\|ادای نذر اثر فیلیپ دو شامپانی]]
	شامپانی، فیلیپ دو (~~1602ـ1674~~) Champaigne, Philippe de		شامپانی، فیلیپ دو (1602ـ1674م) Champaigne, Philippe de

	نقاش فرانسوی. تک‌چهره‌ساز سرآمد دربار [[لویی سیزدهم\|لوئی سیزدهم]]<ref>Louis XIII</ref> و از تبار فلاندری<ref>Flemish</ref> بود. در ~~1621~~ به پاریس رفت و از حمایت [[ریشلیو، آرمان ژان دو پلسی دو (۱۵۸۵ـ۱۶۴۲)\|کاردینال ریشلیو]]<ref>Cardinal Richelieu</ref> بهره‌مند شد. شیوۀ هنری‌اش فاخر، متین، و حساب‌شده بود. پردۀ ادای نذر<ref>Ex Voto</ref> (~~1662؛~~ [[لوور]]<ref>Louvre</ref>، پاریس)، مشهورترین اثر اوست. شامپانی نخست در بروکسل<ref>Brussels</ref> منظره‌پردازی آموخت، و در ~~1621~~ به پاریس رفت و با [[پوسن، نیکلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵)\|نیکلا پوسن]]<ref>Nicolas Poussin</ref> جوان در تزیین [[لوکزامبورگ، کاخ\|کاخ لوکزامبورگ]]<ref>Luxemburg</ref> همکاری ‌کرد. دو تک‌چهره‌سازی‌اش از ریشلیو، بعدها شهرت یافتند. یکی از آن‌ها، پرتره‌ای سه‌گانه است (نگارخانۀ ملی، لندن<ref>National Gallery, London</ref>) که شامپانی آن را به این منظور کشید که مدل برنینی<ref>Bernini</ref> مجسمه‌ساز، در ساختن نیم‌تنه<ref>Bust</ref>‌ای از کاردینال قرار گیرد. پیش از او نیز وان دایک<ref>Van Dyck</ref> چنین تابلویی را به همین منظور از [[چارلز اول]]<ref>Charles I</ref>، پادشاه انگلستان، نقاشی کرده بود. دیگری تصویر تمام‌قد ریشلیو است، که چنان رسمی و باوقار نقاشی شده، که الگویی برای تک‌چهره‌سازی تشریفاتی فرانسه قرار گرفته است. ریشلیو، برای نقاشی گنبد سوربون<ref>Sorbonne</ref>، او را به خدمت گرفت. در ~~1648~~ عضو آکادمی<ref>Académie</ref> شد. با تأثیر از فرقۀ یانسن<ref>Jansenism</ref>، جنبشی که در پورت ـ رویال<ref>Port-Royal</ref> مرکزیت داشت، سبک زاهدمنشانه‌ای در آثارش شکل گرفت. دخترش کاترین<ref>Catherine</ref> نیز تارک دنیا شده بود. تابلوی ادای نذر، تصویری است از مداوای دختر افلیجش با شفاعت راهبۀ اعظم<ref>Mother Superior</ref>. پس از ~~1659~~ هنرش را وقف اجرای آثار دینی کرد، و تزیین چندین کلیسای پاریس را برعهده گرفت. ژان باتیسیت دو شامپانی<ref>Jean Baptiste de Champaigne</ref> (~~1631ـ1681~~)، برادرزادۀ فیلیپ نیز نقاش بود، و با او همکاری می‌کرد.		نقاش فرانسوی. تک‌چهره‌ساز سرآمد دربار [[لویی سیزدهم\|لوئی سیزدهم]]<ref>Louis XIII</ref> و از تبار فلاندری<ref>Flemish</ref> بود. در 1621م به [[پاریس، شهر\|پاریس]] رفت و از حمایت [[ریشلیو، آرمان ژان دو پلسی دو (۱۵۸۵ـ۱۶۴۲)\|کاردینال ریشلیو]]<ref>Cardinal Richelieu</ref> بهره‌مند شد. شیوۀ هنری‌اش فاخر، متین، و حساب‌شده بود. پردۀ ادای نذر<ref>Ex Voto</ref> (1662م؛ [[لوور]]<ref>Louvre</ref>، پاریس)، مشهورترین اثر اوست. شامپانی نخست در [[بروکسل]]<ref>Brussels</ref> منظره‌پردازی آموخت، و در 1621م به پاریس رفت و با [[پوسن، نیکلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵)\|نیکلا پوسن]]<ref>Nicolas Poussin</ref> جوان در تزیین [[لوکزامبورگ، کاخ\|کاخ لوکزامبورگ]]<ref>Luxemburg</ref> همکاری ‌کرد. دو تک‌چهره‌سازی‌اش از ریشلیو، بعدها شهرت یافتند. یکی از آن‌ها، پرتره‌ای سه‌گانه است ([[نگارخانه ملی لندن\|نگارخانۀ ملی، لندن]]<ref>National Gallery, London</ref>) که شامپانی آن را به این منظور کشید که مدل برنینی<ref>Bernini</ref> مجسمه‌ساز، در ساختن نیم‌تنه<ref>Bust</ref>‌ای از کاردینال قرار گیرد. پیش از او نیز [[وان دایک، آنتونی (۱۵۹۹ـ۱۶۴۱)\|وان دایک]]<ref>Van Dyck</ref> چنین تابلویی را به همین منظور از [[چارلز اول]]<ref>Charles I</ref>، پادشاه انگلستان، نقاشی کرده بود. دیگری تصویر تمام‌قد [[ریشلیو، آرمان ژان دو پلسی دو (۱۵۸۵ـ۱۶۴۲)\|ریشلیو]] است، که چنان رسمی و باوقار نقاشی شده، که الگویی برای تک‌چهره‌سازی تشریفاتی [[فرانسه]] قرار گرفته است. ریشلیو، برای نقاشی گنبد سوربون<ref>Sorbonne</ref>، او را به خدمت گرفت. در 1648م عضو آکادمی<ref>Académie</ref> شد. با تأثیر از فرقۀ یانسن<ref>Jansenism</ref>، جنبشی که در پورت ـ رویال<ref>Port-Royal</ref> مرکزیت داشت، سبک زاهدمنشانه‌ای در آثارش شکل گرفت. دخترش کاترین<ref>Catherine</ref> نیز تارک دنیا شده بود. تابلوی ادای نذر، تصویری است از مداوای دختر افلیجش با شفاعت راهبۀ اعظم<ref>Mother Superior</ref>. پس از 1659م هنرش را وقف اجرای آثار دینی کرد، و تزیین چندین کلیسای پاریس را برعهده گرفت. ژان باتیسیت دو شامپانی<ref>Jean Baptiste de Champaigne</ref> (1631ـ1681م)، برادرزادۀ فیلیپ نیز نقاش بود، و با او همکاری می‌کرد.

Mohammadi2 در ‏۱۲ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۰۲

2021-03-12T21:02:14Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه|عنوان=فیلیپ دو شامپانی|نام=Philippe de Champaigne|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=1602م|تاریخ مرگ=1674م|دوره زندگی=|ملیت=فرانسوی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=نقاش|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=پردۀ ادای نذر (1662؛ لوور، پاریس)؛ تزیین کاخ لوکزامبورگ همراه با نیکلا پوسن|خویشاوندان سرشناس=ژان باتیسیت دو شامپانی (برادرزاده)|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}
[[پرونده:2042156207.jpg|بندانگشتی|فیلیپ دو شامپانی]]
شامپانی، فیلیپ دو (1602ـ1674) Champaigne, Philippe de

نقاش فرانسوی. تک‌چهره‌ساز سرآمد دربار [[لویی سیزدهم|لوئی سیزدهم]]<ref>Louis XIII</ref> و از تبار فلاندری<ref>Flemish</ref> بود. در 1621 به پاریس رفت و از حمایت [[ریشلیو، آرمان ژان دو پلسی دو (۱۵۸۵ـ۱۶۴۲)|کاردینال ریشلیو]]<ref>Cardinal Richelieu</ref> بهره‌مند شد. شیوۀ هنری‌اش فاخر، متین، و حساب‌شده بود. پردۀ ادای نذر<ref>Ex Voto</ref> (1662؛ [[لوور]]<ref>Louvre</ref>، پاریس)، مشهورترین اثر اوست. شامپانی نخست در بروکسل<ref>Brussels</ref> منظره‌پردازی آموخت، و در 1621 به پاریس رفت و با [[پوسن، نیکلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵)|نیکلا پوسن]]<ref>Nicolas Poussin</ref> جوان در تزیین [[لوکزامبورگ، کاخ|کاخ لوکزامبورگ]]<ref>Luxemburg</ref> همکاری ‌کرد. دو تک‌چهره‌سازی‌اش از ریشلیو، بعدها شهرت یافتند. یکی از آن‌ها، پرتره‌ای سه‌گانه است (نگارخانۀ ملی، لندن<ref>National Gallery, London</ref>) که شامپانی آن را به این منظور کشید که مدل برنینی<ref>Bernini</ref> مجسمه‌ساز، در ساختن نیم‌تنه<ref>Bust</ref>‌ای از کاردینال قرار گیرد. پیش از او نیز وان دایک<ref>Van Dyck</ref> چنین تابلویی را به همین منظور از [[چارلز اول]]<ref>Charles I</ref>، پادشاه انگلستان، نقاشی کرده بود. دیگری تصویر تمام‌قد ریشلیو است، که چنان رسمی و باوقار نقاشی شده، که الگویی برای تک‌چهره‌سازی تشریفاتی فرانسه قرار گرفته است. ریشلیو، برای نقاشی گنبد سوربون<ref>Sorbonne</ref>، او را به خدمت گرفت. در 1648 عضو آکادمی<ref>Académie</ref> شد. با تأثیر از فرقۀ یانسن<ref>Jansenism</ref>، جنبشی که در پورت ـ رویال<ref>Port-Royal</ref> مرکزیت داشت، سبک زاهدمنشانه‌ای در آثارش شکل گرفت. دخترش کاترین<ref>Catherine</ref> نیز تارک دنیا شده بود. تابلوی ادای نذر، تصویری است از مداوای دختر افلیجش با شفاعت راهبۀ اعظم<ref>Mother Superior</ref>. پس از 1659 هنرش را وقف اجرای آثار دینی کرد، و تزیین چندین کلیسای پاریس را برعهده گرفت. ژان باتیسیت دو شامپانی<ref>Jean Baptiste de Champaigne</ref> (1631ـ1681)، برادرزادۀ فیلیپ نیز نقاش بود، و با او همکاری می‌کرد.

----<references />
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
[[رده:پیش از قرن 20 - اشخاص]]