https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B4%D9%88%D9%BE%D9%86%D8%8C_%D9%81%D8%B1%D8%AF%D8%B1%DB%8C%DA%A9_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%88%D8%A7_%28%DB%B1%DB%B8%DB%B1%DB%B0%D9%80%DB%B1%DB%B8%DB%B4%DB%B9%29شوپن، فردریک فرانسوا (۱۸۱۰ـ۱۸۴۹) - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-04T11:30:22Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%D9%88%D9%BE%D9%86%D8%8C_%D9%81%D8%B1%D8%AF%D8%B1%DB%8C%DA%A9_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%88%D8%A7_(%DB%B1%DB%B8%DB%B1%DB%B0%D9%80%DB%B1%DB%B8%DB%B4%DB%B9)&diff=2010218748&oldid=prevMohammadi3 در ۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۲2025-02-24T05:22:04Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۲</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l28">خط ۲۸:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۸:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|باشگاه =</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|باشگاه =</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>}}شوپن، فردریک فرانسوا (۱۸۱۰ـ۱۸۴۹)(Chopin, Frederic Francois)<br /> [[File:26136700-1.jpg|thumb|فردریک فرانسوا شوپن]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>}}شوپن، فردریک فرانسوا (۱۸۱۰ـ۱۸۴۹)(Chopin, Frederic Francois)<br /> [[File:26136700-1.jpg|thumb|فردریک فرانسوا شوپن]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آهنگساز و نوازندۀ لهستانی [[پیانو|پیانو]]. فعالیت حرفهای خود را در سمت نوازندۀ پیانو از ۸سالگی آغاز کرد. در مقام یک اجراکنندۀ موسیقی، تحولی بنیادی در فن نوازندگی پیانوفورته<ref>pianoforte</ref> ایجاد کرد، و مشخصۀ ساختههای او، که دو کنسرتوی پیانو و تعدادی آثار ارکستریاند، حالوهوایی بسیار لطیف و سبُک و ریتمهایی سلیس و روان دارد. شوپن از ۱۸۳۱ در [[پاریس، شهر|پاریس]] زندگی میکرد و در تالارها و مجالس بابروز آنجا نام و آوازهای داشت، هرچند بهندرت کنسرتی رسمی برگزار میکرد. در ۱۸۳۶ لیست<ref>Liszt</ref>، آهنگساز، او را به [[ساند، ژرژ (۱۸۰۴ـ۱۸۷۶)|ژرژ ساند]]<ref>George Sand</ref> معرفی کرد و شوپن در سالهای ۱۸۳۸ـ۱۸۴۶ رابطۀ بسیار نزدیکی با او داشت. طی این دوران او از شوپن که به سل مبتلا شده بود، در [[مایورکا]]<ref>Mallorca</ref> پرستاری میکرد و شوپن بهشدت مشغول آهنگسازی بود و مدتی هم سلامتی خود را بازیافت. در ۱۹۰۹ موسیقی او مبنای بالۀ ''پریرویان (سیلفیدها)''<ref>Les Sylphides</ref> اثر [[فوکین، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میخاییل (۱۸۸۰ـ۱۹۴۲)</del>|میخائیل فوکین]]<ref>Mikhail Fokine</ref> قرار گرفت و [[گرچانینوف، الکساندر (۱۸۶۴ـ۱۹۵۶)|الکساندر گرچانینوف]]<ref>Alexander Gretchaninov</ref> (۱۸۴۶-۱۹۵۶)، از شاگردان [[ریمسکی کورساکوف، نیکلای (۱۸۴۴ـ۱۹۰۸)|ریمسکی ـ کورساکوف]]<ref>Rimsky-Korsakov</ref>، آن را برای ارکستر تنظیم کرد. پدرش استاد [[فرانسه، زبان|زبان فرانسه]] در [[ورشو، شهر|ورشو]]<ref>Warsaw</ref> بود. شوپن تعلیم پیانو را از ۶سالگی آغاز و در ۷سالگی در یک کنسرت شبانه نوازندگی کرد (همان هنگام برای نخستین بار اثری منتشر کرد، یک پولونز در سل مینور)، و در ۸سالگی نخستین کنسرت خود را داد. از ۱۸۲۲ از ژوزف السنر<ref>Józef Elsner</ref> درس آهنگسازی میگرفت و در این رشته و نیز در بداههنوازی پیشرفت نظرگیری داشت. در ۱۸۲۷ کنسرواتوار ورشو<ref>Warsaw Conservatory</ref> را ترک کرد و در ۱۸۲۹ در [[وین|وین]] به نوازندگی پرداخت. پس از بازگشت، عاشق کنستانسیا گلادکووسکا<ref>Konstancja Gladkowska</ref>، خواننده، شد که در سومین کنسرت از کنسرتهای ۱۸۳۰ او برنامه داشت؛ اما همان سال [[لهستان|لهستان]] را ترک کرد و در اکتبر ۱۸۳۱ به [[پاریس، شهر|پاریس]] رفت و در آن شهر همواره کنسرت میداد و تدریس خصوصی میکرد. در ۱۸۳۸ به دیدار ژرژ ساند در نوآن<ref>Nohant</ref> رفت. در کشمکش خانوادگی بین ژرژ ساند و فرزندانش که به دعوایی با شوپن منجر شد، آن دو از هم جدا شدند. ۱۳ سال آخر زندگی شوپن در جدال دائمی با بیماری گذشت، و او آخرین کنسرت عمومی خود را در فوریۀ ۱۸۴۸ برگزار کرد، اما همچنان به تدریس و نوازندگی ادامه میداد. آثار شوپن، که تقریباً همگی برای تکنوازی پیانو ساخته شدهاند، (در کنار موسیقی لیست) مهمترین سهم قرن ۱۹ را در پیشبرد و تکامل سبک رُمانتیک ادا کردند. موسیقی شوپن سراپا اصیل است، و از لحاظ ملودی سادگی آشکاری دارد که معمولاً مجموعۀ متنوعی از جریانهای زیرساز پیچیدۀ هارمونی و ریتم را پنهان میدارد. ازجمله آثار اوست: پیانو و ارکستر دو کنسرتو در می مینور و فا مینور (۱۸۲۹-۱۸۳۰)؛ چهار اثر دیگر با ارکستر، ازجمله ''آندانته اسپیاناتو''<ref>Andante Spianato</ref> (۱۸۳۴). تک''''''نوازی'''''' پیانو ۵۰ مازورکا<ref>mazurka</ref> در سیزده دسته (۱۸۳۰-۱۸۴۹)، ۲۷ اتود، ۲۶ پرلود<ref>prelude</ref> (۲۴ پرلود در تمامی گامها)، اپوس ۲۸ (۱۸۳۶-۱۸۳۹)، ۲۹ نکتورن<ref>nocturne</ref>، نوزده والس (۱۸۲۷-۱۸۴۱)، شانزده پولونز، چهار بالاد در سل مینور، فا، لابمل، فا مینور (۱۸۳۱-۱۸۴۲)، چهار امپرومپتو<ref>impromptu</ref>، چهار اسکرتسو<ref>scherzo</ref> در سی مینور، سیبمل مینور، دودیز مینور، می (۱۸۳۱-۱۸۳۹)، سه روندو<ref>rondo</ref>، ''بارکارول''<ref>Barcarolle</ref> در فادیز، ''لالایی''<ref>Berceuse</ref>، ''بولِرو''<ref>Bolero</ref>، فانتزی در فا مینور، ''تارانتِلاّ''<ref>''Tarantella''</ref>، و قطعههای پیانویی متفرقۀ دیگر. مجلسی سه سونات در دو مینور (۱۸۲۸)، سیبمل مینور (۱۸۳۹)، سی مینور (۱۸۴۴)، تریوی پیانو (۱۸۲۹)؛ سونات [[ویولنسل|ویولنسل]] و پیانو (۱۸۳۲).</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آهنگساز و نوازندۀ لهستانی [[پیانو|پیانو]]. فعالیت حرفهای خود را در سمت نوازندۀ پیانو از ۸سالگی آغاز کرد. در مقام یک اجراکنندۀ موسیقی، تحولی بنیادی در فن نوازندگی پیانوفورته<ref>pianoforte</ref> ایجاد کرد، و مشخصۀ ساختههای او، که دو کنسرتوی پیانو و تعدادی آثار ارکستریاند، حالوهوایی بسیار لطیف و سبُک و ریتمهایی سلیس و روان دارد. شوپن از ۱۸۳۱ در [[پاریس، شهر|پاریس]] زندگی میکرد و در تالارها و مجالس بابروز آنجا نام و آوازهای داشت، هرچند بهندرت کنسرتی رسمی برگزار میکرد. در ۱۸۳۶ لیست<ref>Liszt</ref>، آهنگساز، او را به [[ساند، ژرژ (۱۸۰۴ـ۱۸۷۶)|ژرژ ساند]]<ref>George Sand</ref> معرفی کرد و شوپن در سالهای ۱۸۳۸ـ۱۸۴۶ رابطۀ بسیار نزدیکی با او داشت. طی این دوران او از شوپن که به سل مبتلا شده بود، در [[مایورکا]]<ref>Mallorca</ref> پرستاری میکرد و شوپن بهشدت مشغول آهنگسازی بود و مدتی هم سلامتی خود را بازیافت. در ۱۹۰۹ موسیقی او مبنای بالۀ ''پریرویان (سیلفیدها)''<ref>Les Sylphides</ref> اثر [[فوکین، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میخائیل</ins>|میخائیل فوکین]]<ref>Mikhail Fokine</ref> قرار گرفت و [[گرچانینوف، الکساندر (۱۸۶۴ـ۱۹۵۶)|الکساندر گرچانینوف]]<ref>Alexander Gretchaninov</ref> (۱۸۴۶-۱۹۵۶)، از شاگردان [[ریمسکی کورساکوف، نیکلای (۱۸۴۴ـ۱۹۰۸)|ریمسکی ـ کورساکوف]]<ref>Rimsky-Korsakov</ref>، آن را برای ارکستر تنظیم کرد. پدرش استاد [[فرانسه، زبان|زبان فرانسه]] در [[ورشو، شهر|ورشو]]<ref>Warsaw</ref> بود. شوپن تعلیم پیانو را از ۶سالگی آغاز و در ۷سالگی در یک کنسرت شبانه نوازندگی کرد (همان هنگام برای نخستین بار اثری منتشر کرد، یک پولونز در سل مینور)، و در ۸سالگی نخستین کنسرت خود را داد. از ۱۸۲۲ از ژوزف السنر<ref>Józef Elsner</ref> درس آهنگسازی میگرفت و در این رشته و نیز در بداههنوازی پیشرفت نظرگیری داشت. در ۱۸۲۷ کنسرواتوار ورشو<ref>Warsaw Conservatory</ref> را ترک کرد و در ۱۸۲۹ در [[وین|وین]] به نوازندگی پرداخت. پس از بازگشت، عاشق کنستانسیا گلادکووسکا<ref>Konstancja Gladkowska</ref>، خواننده، شد که در سومین کنسرت از کنسرتهای ۱۸۳۰ او برنامه داشت؛ اما همان سال [[لهستان|لهستان]] را ترک کرد و در اکتبر ۱۸۳۱ به [[پاریس، شهر|پاریس]] رفت و در آن شهر همواره کنسرت میداد و تدریس خصوصی میکرد. در ۱۸۳۸ به دیدار ژرژ ساند در نوآن<ref>Nohant</ref> رفت. در کشمکش خانوادگی بین ژرژ ساند و فرزندانش که به دعوایی با شوپن منجر شد، آن دو از هم جدا شدند. ۱۳ سال آخر زندگی شوپن در جدال دائمی با بیماری گذشت، و او آخرین کنسرت عمومی خود را در فوریۀ ۱۸۴۸ برگزار کرد، اما همچنان به تدریس و نوازندگی ادامه میداد. آثار شوپن، که تقریباً همگی برای تکنوازی پیانو ساخته شدهاند، (در کنار موسیقی لیست) مهمترین سهم قرن ۱۹ را در پیشبرد و تکامل سبک رُمانتیک ادا کردند. موسیقی شوپن سراپا اصیل است، و از لحاظ ملودی سادگی آشکاری دارد که معمولاً مجموعۀ متنوعی از جریانهای زیرساز پیچیدۀ هارمونی و ریتم را پنهان میدارد. ازجمله آثار اوست: پیانو و ارکستر دو کنسرتو در می مینور و فا مینور (۱۸۲۹-۱۸۳۰)؛ چهار اثر دیگر با ارکستر، ازجمله ''آندانته اسپیاناتو''<ref>Andante Spianato</ref> (۱۸۳۴). تک''''''نوازی'''''' پیانو ۵۰ مازورکا<ref>mazurka</ref> در سیزده دسته (۱۸۳۰-۱۸۴۹)، ۲۷ اتود، ۲۶ پرلود<ref>prelude</ref> (۲۴ پرلود در تمامی گامها)، اپوس ۲۸ (۱۸۳۶-۱۸۳۹)، ۲۹ نکتورن<ref>nocturne</ref>، نوزده والس (۱۸۲۷-۱۸۴۱)، شانزده پولونز، چهار بالاد در سل مینور، فا، لابمل، فا مینور (۱۸۳۱-۱۸۴۲)، چهار امپرومپتو<ref>impromptu</ref>، چهار اسکرتسو<ref>scherzo</ref> در سی مینور، سیبمل مینور، دودیز مینور، می (۱۸۳۱-۱۸۳۹)، سه روندو<ref>rondo</ref>، ''بارکارول''<ref>Barcarolle</ref> در فادیز، ''لالایی''<ref>Berceuse</ref>، ''بولِرو''<ref>Bolero</ref>، فانتزی در فا مینور، ''تارانتِلاّ''<ref>''Tarantella''</ref>، و قطعههای پیانویی متفرقۀ دیگر. مجلسی سه سونات در دو مینور (۱۸۲۸)، سیبمل مینور (۱۸۳۹)، سی مینور (۱۸۴۴)، تریوی پیانو (۱۸۲۹)؛ سونات [[ویولنسل|ویولنسل]] و پیانو (۱۸۳۲).</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&nbsp;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&nbsp;</div></td></tr>
</table>Mohammadi3https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%D9%88%D9%BE%D9%86%D8%8C_%D9%81%D8%B1%D8%AF%D8%B1%DB%8C%DA%A9_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%88%D8%A7_(%DB%B1%DB%B8%DB%B1%DB%B0%D9%80%DB%B1%DB%B8%DB%B4%DB%B9)&diff=2010182004&oldid=prevNazanin در ۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۹2024-07-12T13:39:25Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۹</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l28">خط ۲۸:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۸:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|باشگاه =</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|باشگاه =</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>}}شوپن، فردریک فرانسوا (۱۸۱۰ـ۱۸۴۹)(Chopin, Frederic Francois)<br /> [[File:26136700-1.jpg|thumb|فردریک فرانسوا شوپن]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>}}شوپن، فردریک فرانسوا (۱۸۱۰ـ۱۸۴۹)(Chopin, Frederic Francois)<br /> [[File:26136700-1.jpg|thumb|فردریک فرانسوا شوپن]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آهنگساز و نوازندۀ لهستانی پیانو. فعالیت حرفهای خود را در سمت نوازندۀ پیانو از ۸سالگی آغاز کرد. در مقام یک اجراکنندۀ موسیقی، تحولی بنیادی در فن نوازندگی پیانوفورته<ref>pianoforte</ref> ایجاد کرد، و مشخصۀ ساختههای او، که دو کنسرتوی پیانو و تعدادی آثار ارکستریاند، حالوهوایی بسیار لطیف و سبُک و ریتمهایی سلیس و روان دارد. شوپن از ۱۸۳۱ در [[پاریس، شهر|پاریس]] زندگی میکرد و در تالارها و مجالس بابروز آنجا نام و آوازهای داشت، هرچند بهندرت کنسرتی رسمی برگزار میکرد. در ۱۸۳۶ لیست<ref>Liszt</ref>، آهنگساز، او را به [[ساند، ژرژ (۱۸۰۴ـ۱۸۷۶)|ژرژ ساند]]<ref>George Sand</ref> معرفی کرد و شوپن در سالهای ۱۸۳۸ـ۱۸۴۶ رابطۀ بسیار نزدیکی با او داشت. طی این دوران او از شوپن که به سل مبتلا شده بود، در [[مایورکا]]<ref>Mallorca</ref> پرستاری میکرد و شوپن بهشدت مشغول آهنگسازی بود و مدتی هم سلامتی خود را بازیافت. در ۱۹۰۹ موسیقی او مبنای بالۀ ''پریرویان (سیلفیدها)''<ref>Les Sylphides</ref><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>اثر [[فوکین، میخاییل (۱۸۸۰ـ۱۹۴۲)|میخائیل فوکین]]<ref>Mikhail Fokine</ref> قرار گرفت و [[گرچانینوف، الکساندر (۱۸۶۴ـ۱۹۵۶)|الکساندر گرچانینوف]]<ref>Alexander Gretchaninov</ref><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>(۱۸۴۶-۱۹۵۶)، از شاگردان ریمسکی ـ کورساکوف<ref>Rimsky-Korsakov</ref>، آن را برای ارکستر تنظیم کرد. پدرش استاد [[فرانسه، زبان|زبان فرانسه]] در [[ورشو، شهر|ورشو]]<ref>Warsaw</ref> بود. شوپن تعلیم پیانو را از ۶سالگی آغاز و در ۷سالگی در یک کنسرت شبانه نوازندگی کرد (همان هنگام برای نخستین بار اثری منتشر کرد، یک پولونز در سل مینور)، و در ۸سالگی نخستین کنسرت خود را داد. از ۱۸۲۲ از ژوزف السنر<ref>Józef Elsner</ref> درس آهنگسازی میگرفت و در این رشته و نیز در بداههنوازی پیشرفت نظرگیری داشت. در ۱۸۲۷ کنسرواتوار ورشو<ref>Warsaw Conservatory</ref> را ترک کرد و در ۱۸۲۹ در وین به نوازندگی پرداخت. پس از بازگشت، عاشق کنستانسیا گلادکووسکا<ref>Konstancja Gladkowska</ref>، خواننده، شد که در سومین کنسرت از کنسرتهای ۱۸۳۰ او برنامه داشت؛ اما همان سال [[لهستان|لهستان]] را ترک کرد و در اکتبر ۱۸۳۱ به پاریس رفت و در آن شهر همواره کنسرت میداد و تدریس خصوصی میکرد. در ۱۸۳۸ به دیدار ژرژ ساند در نوآن<ref>Nohant</ref> رفت. در کشمکش خانوادگی بین ژرژ ساند و فرزندانش که به دعوایی با شوپن منجر شد، آن دو از هم جدا شدند. ۱۳ سال آخر زندگی شوپن در جدال دائمی با بیماری گذشت، و او آخرین کنسرت عمومی خود را در فوریۀ ۱۸۴۸ برگزار کرد، اما همچنان به تدریس و نوازندگی ادامه میداد. آثار شوپن، که تقریباً همگی برای تکنوازی پیانو ساخته شدهاند، (در کنار موسیقی لیست) مهمترین سهم قرن ۱۹ را در پیشبرد و تکامل سبک رُمانتیک ادا کردند. موسیقی شوپن سراپا اصیل است، و از لحاظ ملودی سادگی آشکاری دارد که معمولاً مجموعۀ متنوعی از جریانهای زیرساز پیچیدۀ هارمونی و ریتم را پنهان میدارد. ازجمله آثار اوست: پیانو و ارکستر دو کنسرتو در می مینور و فا مینور (۱۸۲۹-۱۸۳۰)؛ چهار اثر دیگر با ارکستر، ازجمله ''آندانته اسپیاناتو''<ref>Andante Spianato</ref><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>(۱۸۳۴). تک''''''نوازی'''''' پیانو ۵۰ مازورکا<ref>mazurka</ref> در سیزده دسته (۱۸۳۰-۱۸۴۹)، ۲۷ اتود، ۲۶ پرلود<ref>prelude</ref> (۲۴ پرلود در تمامی گامها)، اپوس ۲۸ (۱۸۳۶-۱۸۳۹)، ۲۹ نکتورن<ref>nocturne</ref>، نوزده والس (۱۸۲۷-۱۸۴۱)، شانزده پولونز، چهار بالاد در سل مینور، فا، لابمل، فا مینور (۱۸۳۱-۱۸۴۲)، چهار امپرومپتو<ref>impromptu</ref>، چهار اسکرتسو<ref>scherzo</ref> در سی مینور، سیبمل مینور، دودیز مینور، می (۱۸۳۱-۱۸۳۹)، سه روندو<ref>rondo</ref>، ''بارکارول''<ref>Barcarolle</ref><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>در فادیز، ''لالایی''<ref>Berceuse</ref>، ''بولِرو''<ref>Bolero</ref>، فانتزی در فا مینور، ''تارانتِلاّ''<ref>''Tarantella''</ref>، و قطعههای پیانویی متفرقۀ دیگر. مجلسی سه سونات در دو مینور (۱۸۲۸)، سیبمل مینور (۱۸۳۹)، سی مینور (۱۸۴۴)، تریوی پیانو (۱۸۲۹)؛ سونات ویولنسل و پیانو (۱۸۳۲).</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آهنگساز و نوازندۀ لهستانی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پیانو|</ins>پیانو<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins>. فعالیت حرفهای خود را در سمت نوازندۀ پیانو از ۸سالگی آغاز کرد. در مقام یک اجراکنندۀ موسیقی، تحولی بنیادی در فن نوازندگی پیانوفورته<ref>pianoforte</ref> ایجاد کرد، و مشخصۀ ساختههای او، که دو کنسرتوی پیانو و تعدادی آثار ارکستریاند، حالوهوایی بسیار لطیف و سبُک و ریتمهایی سلیس و روان دارد. شوپن از ۱۸۳۱ در [[پاریس، شهر|پاریس]] زندگی میکرد و در تالارها و مجالس بابروز آنجا نام و آوازهای داشت، هرچند بهندرت کنسرتی رسمی برگزار میکرد. در ۱۸۳۶ لیست<ref>Liszt</ref>، آهنگساز، او را به [[ساند، ژرژ (۱۸۰۴ـ۱۸۷۶)|ژرژ ساند]]<ref>George Sand</ref> معرفی کرد و شوپن در سالهای ۱۸۳۸ـ۱۸۴۶ رابطۀ بسیار نزدیکی با او داشت. طی این دوران او از شوپن که به سل مبتلا شده بود، در [[مایورکا]]<ref>Mallorca</ref> پرستاری میکرد و شوپن بهشدت مشغول آهنگسازی بود و مدتی هم سلامتی خود را بازیافت. در ۱۹۰۹ موسیقی او مبنای بالۀ ''پریرویان (سیلفیدها)''<ref>Les Sylphides</ref> اثر [[فوکین، میخاییل (۱۸۸۰ـ۱۹۴۲)|میخائیل فوکین]]<ref>Mikhail Fokine</ref> قرار گرفت و [[گرچانینوف، الکساندر (۱۸۶۴ـ۱۹۵۶)|الکساندر گرچانینوف]]<ref>Alexander Gretchaninov</ref> (۱۸۴۶-۱۹۵۶)، از شاگردان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ریمسکی کورساکوف، نیکلای (۱۸۴۴ـ۱۹۰۸)|</ins>ریمسکی ـ کورساکوف<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins><ref>Rimsky-Korsakov</ref>، آن را برای ارکستر تنظیم کرد. پدرش استاد [[فرانسه، زبان|زبان فرانسه]] در [[ورشو، شهر|ورشو]]<ref>Warsaw</ref> بود. شوپن تعلیم پیانو را از ۶سالگی آغاز و در ۷سالگی در یک کنسرت شبانه نوازندگی کرد (همان هنگام برای نخستین بار اثری منتشر کرد، یک پولونز در سل مینور)، و در ۸سالگی نخستین کنسرت خود را داد. از ۱۸۲۲ از ژوزف السنر<ref>Józef Elsner</ref> درس آهنگسازی میگرفت و در این رشته و نیز در بداههنوازی پیشرفت نظرگیری داشت. در ۱۸۲۷ کنسرواتوار ورشو<ref>Warsaw Conservatory</ref> را ترک کرد و در ۱۸۲۹ در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[وین|</ins>وین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>به نوازندگی پرداخت. پس از بازگشت، عاشق کنستانسیا گلادکووسکا<ref>Konstancja Gladkowska</ref>، خواننده، شد که در سومین کنسرت از کنسرتهای ۱۸۳۰ او برنامه داشت؛ اما همان سال [[لهستان|لهستان]] را ترک کرد و در اکتبر ۱۸۳۱ به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پاریس، شهر|</ins>پاریس<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>رفت و در آن شهر همواره کنسرت میداد و تدریس خصوصی میکرد. در ۱۸۳۸ به دیدار ژرژ ساند در نوآن<ref>Nohant</ref> رفت. در کشمکش خانوادگی بین ژرژ ساند و فرزندانش که به دعوایی با شوپن منجر شد، آن دو از هم جدا شدند. ۱۳ سال آخر زندگی شوپن در جدال دائمی با بیماری گذشت، و او آخرین کنسرت عمومی خود را در فوریۀ ۱۸۴۸ برگزار کرد، اما همچنان به تدریس و نوازندگی ادامه میداد. آثار شوپن، که تقریباً همگی برای تکنوازی پیانو ساخته شدهاند، (در کنار موسیقی لیست) مهمترین سهم قرن ۱۹ را در پیشبرد و تکامل سبک رُمانتیک ادا کردند. موسیقی شوپن سراپا اصیل است، و از لحاظ ملودی سادگی آشکاری دارد که معمولاً مجموعۀ متنوعی از جریانهای زیرساز پیچیدۀ هارمونی و ریتم را پنهان میدارد. ازجمله آثار اوست: پیانو و ارکستر دو کنسرتو در می مینور و فا مینور (۱۸۲۹-۱۸۳۰)؛ چهار اثر دیگر با ارکستر، ازجمله ''آندانته اسپیاناتو''<ref>Andante Spianato</ref> (۱۸۳۴). تک''''''نوازی'''''' پیانو ۵۰ مازورکا<ref>mazurka</ref> در سیزده دسته (۱۸۳۰-۱۸۴۹)، ۲۷ اتود، ۲۶ پرلود<ref>prelude</ref> (۲۴ پرلود در تمامی گامها)، اپوس ۲۸ (۱۸۳۶-۱۸۳۹)، ۲۹ نکتورن<ref>nocturne</ref>، نوزده والس (۱۸۲۷-۱۸۴۱)، شانزده پولونز، چهار بالاد در سل مینور، فا، لابمل، فا مینور (۱۸۳۱-۱۸۴۲)، چهار امپرومپتو<ref>impromptu</ref>، چهار اسکرتسو<ref>scherzo</ref> در سی مینور، سیبمل مینور، دودیز مینور، می (۱۸۳۱-۱۸۳۹)، سه روندو<ref>rondo</ref>، ''بارکارول''<ref>Barcarolle</ref> در فادیز، ''لالایی''<ref>Berceuse</ref>، ''بولِرو''<ref>Bolero</ref>، فانتزی در فا مینور، ''تارانتِلاّ''<ref>''Tarantella''</ref>، و قطعههای پیانویی متفرقۀ دیگر. مجلسی سه سونات در دو مینور (۱۸۲۸)، سیبمل مینور (۱۸۳۹)، سی مینور (۱۸۴۴)، تریوی پیانو (۱۸۲۹)؛ سونات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ویولنسل|</ins>ویولنسل<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و پیانو (۱۸۳۲).</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&nbsp;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&nbsp;</div></td></tr>
</table>Nazaninhttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%D9%88%D9%BE%D9%86%D8%8C_%D9%81%D8%B1%D8%AF%D8%B1%DB%8C%DA%A9_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%88%D8%A7_(%DB%B1%DB%B8%DB%B1%DB%B0%D9%80%DB%B1%DB%B8%DB%B4%DB%B9)&diff=2010116782&oldid=prevNazanin در ۷ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۴۱2021-08-07T05:41:11Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
{{جعبه زندگینامه<br />
|عنوان = فردریک فرانسوا شوپن<br />
|نام =Frederic Francois Chopin <br />
|نام دیگر=<br />
|نام اصلی=<br />
|نام مستعار=<br />
|لقب=<br />
|زادروز=1810م<br />
|تاریخ مرگ=1849م<br />
|دوره زندگی=<br />
|ملیت=لهستانی<br />
|محل زندگی=لهستان، فرانسه<br />
|تحصیلات و محل تحصیل=<br />
| شغل و تخصص اصلی =آهنگساز<br />
|شغل و تخصص های دیگر=نوازنده پیانو<br />
|سبک =کلاسیک<br />
|مکتب =<br />
|سمت =<br />
|جوایز و افتخارات =<br />
|آثار =سی مینور (1844)؛ تریوی پیانو (1829)؛ سونات ویولنسل و پیانو (1832)<br />
|خویشاوندان سرشناس =<br />
|گروه مقاله =موسیقی<br />
|دوره =<br />
|فعالیتهای مهم =<br />
|رشته =<br />
|پست تخصصی =<br />
|باشگاه =<br />
}}شوپن، فردریک فرانسوا (۱۸۱۰ـ۱۸۴۹)(Chopin, Frederic Francois)<br /> [[File:26136700-1.jpg|thumb|فردریک فرانسوا شوپن]]<br />
آهنگساز و نوازندۀ لهستانی پیانو. فعالیت حرفهای خود را در سمت نوازندۀ پیانو از ۸سالگی آغاز کرد. در مقام یک اجراکنندۀ موسیقی، تحولی بنیادی در فن نوازندگی پیانوفورته<ref>pianoforte</ref> ایجاد کرد، و مشخصۀ ساختههای او، که دو کنسرتوی پیانو و تعدادی آثار ارکستریاند، حالوهوایی بسیار لطیف و سبُک و ریتمهایی سلیس و روان دارد. شوپن از ۱۸۳۱ در [[پاریس، شهر|پاریس]] زندگی میکرد و در تالارها و مجالس بابروز آنجا نام و آوازهای داشت، هرچند بهندرت کنسرتی رسمی برگزار میکرد. در ۱۸۳۶ لیست<ref>Liszt</ref>، آهنگساز، او را به [[ساند، ژرژ (۱۸۰۴ـ۱۸۷۶)|ژرژ ساند]]<ref>George Sand</ref> معرفی کرد و شوپن در سالهای ۱۸۳۸ـ۱۸۴۶ رابطۀ بسیار نزدیکی با او داشت. طی این دوران او از شوپن که به سل مبتلا شده بود، در [[مایورکا]]<ref>Mallorca</ref> پرستاری میکرد و شوپن بهشدت مشغول آهنگسازی بود و مدتی هم سلامتی خود را بازیافت. در ۱۹۰۹ موسیقی او مبنای بالۀ ''پریرویان (سیلفیدها)''<ref>Les Sylphides</ref>&nbsp;اثر [[فوکین، میخاییل (۱۸۸۰ـ۱۹۴۲)|میخائیل فوکین]]<ref>Mikhail Fokine</ref> قرار گرفت و [[گرچانینوف، الکساندر (۱۸۶۴ـ۱۹۵۶)|الکساندر گرچانینوف]]<ref>Alexander Gretchaninov</ref>&nbsp;(۱۸۴۶-۱۹۵۶)، از شاگردان ریمسکی ـ کورساکوف<ref>Rimsky-Korsakov</ref>، آن را برای ارکستر تنظیم کرد. پدرش استاد [[فرانسه، زبان|زبان فرانسه]] در [[ورشو، شهر|ورشو]]<ref>Warsaw</ref> بود. شوپن تعلیم پیانو را از ۶سالگی آغاز و در ۷سالگی در یک کنسرت شبانه نوازندگی کرد (همان هنگام برای نخستین بار اثری منتشر کرد، یک پولونز در سل مینور)، و در ۸سالگی نخستین کنسرت خود را داد. از ۱۸۲۲ از ژوزف السنر<ref>Józef Elsner</ref> درس آهنگسازی میگرفت و در این رشته و نیز در بداههنوازی پیشرفت نظرگیری داشت. در ۱۸۲۷ کنسرواتوار ورشو<ref>Warsaw Conservatory</ref> را ترک کرد و در ۱۸۲۹ در وین به نوازندگی پرداخت. پس از بازگشت، عاشق کنستانسیا گلادکووسکا<ref>Konstancja Gladkowska</ref>، خواننده، شد که در سومین کنسرت از کنسرتهای ۱۸۳۰ او برنامه داشت؛ اما همان سال [[لهستان|لهستان]] را ترک کرد و در اکتبر ۱۸۳۱ به پاریس رفت و در آن شهر همواره کنسرت میداد و تدریس خصوصی میکرد. در ۱۸۳۸ به دیدار ژرژ ساند در نوآن<ref>Nohant</ref> رفت. در کشمکش خانوادگی بین ژرژ ساند و فرزندانش که به دعوایی با شوپن منجر شد، آن دو از هم جدا شدند. ۱۳ سال آخر زندگی شوپن در جدال دائمی با بیماری گذشت، و او آخرین کنسرت عمومی خود را در فوریۀ ۱۸۴۸ برگزار کرد، اما همچنان به تدریس و نوازندگی ادامه میداد. آثار شوپن، که تقریباً همگی برای تکنوازی پیانو ساخته شدهاند، (در کنار موسیقی لیست) مهمترین سهم قرن ۱۹ را در پیشبرد و تکامل سبک رُمانتیک ادا کردند. موسیقی شوپن سراپا اصیل است، و از لحاظ ملودی سادگی آشکاری دارد که معمولاً مجموعۀ متنوعی از جریانهای زیرساز پیچیدۀ هارمونی و ریتم را پنهان میدارد. ازجمله آثار اوست: پیانو و ارکستر دو کنسرتو در می مینور و فا مینور (۱۸۲۹-۱۸۳۰)؛ چهار اثر دیگر با ارکستر، ازجمله ''آندانته اسپیاناتو''<ref>Andante Spianato</ref>&nbsp;(۱۸۳۴). تک''''''نوازی'''''' پیانو ۵۰ مازورکا<ref>mazurka</ref> در سیزده دسته (۱۸۳۰-۱۸۴۹)، ۲۷ اتود، ۲۶ پرلود<ref>prelude</ref> (۲۴ پرلود در تمامی گامها)، اپوس ۲۸ (۱۸۳۶-۱۸۳۹)، ۲۹ نکتورن<ref>nocturne</ref>، نوزده والس (۱۸۲۷-۱۸۴۱)، شانزده پولونز، چهار بالاد در سل مینور، فا، لابمل، فا مینور (۱۸۳۱-۱۸۴۲)، چهار امپرومپتو<ref>impromptu</ref>، چهار اسکرتسو<ref>scherzo</ref> در سی مینور، سیبمل مینور، دودیز مینور، می (۱۸۳۱-۱۸۳۹)، سه روندو<ref>rondo</ref>، ''بارکارول''<ref>Barcarolle</ref>&nbsp;در فادیز، ''لالایی''<ref>Berceuse</ref>، ''بولِرو''<ref>Bolero</ref>، فانتزی در فا مینور، ''تارانتِلاّ''<ref>''Tarantella''</ref>، و قطعههای پیانویی متفرقۀ دیگر. مجلسی سه سونات در دو مینور (۱۸۲۸)، سیبمل مینور (۱۸۳۹)، سی مینور (۱۸۴۴)، تریوی پیانو (۱۸۲۹)؛ سونات ویولنسل و پیانو (۱۸۳۲).<br />
<br />
&nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:موسیقی]] <br />
[[Category:کلاسیک جهان]]<br />
<references /></div>Nazanin