https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B4%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D8%8C_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%AD%D9%85%D8%A7%D9%86_%28%DB%B1%DB%B8%DB%B8%DB%B6%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B5%DB%B8%29 2026-05-02T02:52:42Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D8%8C_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%AD%D9%85%D8%A7%D9%86_(%DB%B1%DB%B8%DB%B8%DB%B6%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B5%DB%B8)&diff=1229389&oldid=prev 2019-07-24T05:23:50Z

<p>جایگزینی متن - &#039;\\2&#039; به &#039;&lt;!--2&#039;</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> شَکری، عبدالرَّحمان (۱۸۸۶ـ۱۹۵۸)&lt;br&gt;<br /> &lt;p&gt;شاعر، منتقد و داستان‌نویس مصری. همانند مازنی، دانش‌آموختۀ دانشسرای عالی تربیت معلم قاهره، و پروردۀ نظام سکولاری بود که در نیمۀ دوم قرن ۱۹ در مصر پدید آمد. نخستین دیوانش را در ۱۹۰۹ منتشر کرد. پس از آن به انگلستان رفت و سه سال در دانشگاه شفیلد به تحصیل پرداخت. در ۱۹۱۲ به مصر بازگشت و پنج کتاب شعر بین سال‌های ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۸ چاپ کرد. مقدمه‌هایی که بر این کتاب‌ها نوشته، بیانگر دانش وسیع و عمیق او از شعر و نقد در انگستان قرن‌های ۱۸ و ۱۹ است. شکری همچون مازنی و عقاد عضو گروه دیوان بود و شهرتش را بیشتر مدیون شعر است تا نقد و داستان‌نویسی. او شیفتۀ مکتب رمانتیک بود و بسیاری از اصول آن را با شعر جدید عربی درآمیخت. دو مجموعۀ نخست شعر شکری به‌شیوۀ کهن است، اما سال‌های بین ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۸ سروده‌های وی به رمانتیک گراییده و احساس، خیال‌پردازی، سادگی زبان و ذوق زیباپرستی از ویژگی‌های بارز آن است. او معتقد است که شاعر راستین از استعدادی برخوردار است که در بقیۀ افراد نوع بشر وجود ندارد. تأثیر شاعرانی چون کیتس، کولریج و وردزورث بر شعر شکری آشکار است. با انتشار&#039;&#039; الدایون&#039;&#039; (۱۹۲۱)، روابط دوستانۀ مازنی و عقّاد با شکری تیره شد. شکری، به‌خلاف مازنی و عقّاد، از فعالیت‌های اجتماعی پرهیز داشت و سال‌های واپسین زندگی را در انزوا گذرانید. کلیات اشعار شکری منتشر شده است (اسکندریه، ۱۹۶۰).&lt;/p&gt;<br /> &lt;br&gt;&lt;!--26105900--&gt;<br /> [[رده:ادبیات عرب]]<br /> [[رده:(ادبیات عرب)آثار و اشخاص]]</div>

DaneshGostar