عبدالله بن حسین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۰

2025-12-24T08:20:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۰
خط ۷:		خط ۷:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=		\|زادروز=۱۹۶۲م
	\|تاریخ مرگ=		\|تاریخ مرگ=
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[File:31026400-1.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-5.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-6.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-2.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]] عبدالله بن حسین (~~۱۹۶۲~~)<br />		}}[[File:31026400-1.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-5.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-6.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-2.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]] عبدالله بن حسین (۱۹۶۲م - )<br />

	(یا: ملک عبدالله دوم) پادشاه اردن (حک: از ۱۹۹۹). پس از مرگ پدرش، حسین بن طلال، که از ۱۹۵۲ پادشاه اردن هاشمی<ref>Hashemite Kingdom </ref> بود، بر تخت پادشاهی نشست. عبدالله که در ارتش اردن درجۀ سپهبدی داشت و در امور کشورداری بی‌تجربه بود، چهارمین پادشاه این کشور کوچک، اما از نظر استراتژیکی مهم، شد. او قول داد که میراث ملک حسین را حفظ کند و سیاست میانه‌روی و تعهد به صلح در خاورمیانه را دنبال کند. عبدالله در ۲۵ ژانویۀ ۱۹۹۹ هنگامی به شهرت رسید که ملک حسین او را جانشین برادرِ خود، حسن، اعلام کرد، در حالی که حسن از ۳۴ سال پیش مقام ولیعهدی داشت. عبدالله را کمی پس از تولدش ولیعهد اعلام کردند، اما در ۱۹۶۵ این عنوان را به عمویش واگذار کردند، زیرا ملک حسین، می‌خواست مردی بزرگ‌سال در ادارۀ امور کشور به او کمک کند. بازگرداندن ولیعهدی به عبدالله حاکی از وجود اختلاف در دربار سلطنتی بود و دربارۀ توانایی عبدالله در رویارویی با چالش‌های رهبری در کشوری با مشکلات اقتصادی و همسایگان بی‌ثبات پرسش‌هایی برانگیخت. لیکن، دیپلمات‌ها خیلی زود از نشانه‌های بلوغ، که در پادشاه جوان دیدند، و تعهد او به حفظ سیاست‌های پدرش دلگرم شدند. انتقال سلطنت به عبدالله، به‌سبب پایگاه قدرتش در ارتش، که افراد آن بیشتر اعراب بدوی<ref>Bedouin </ref>اند، و زیربنای پشتیبانی از خاندان سلطنت را تشکیل می‌دهند، به‌آرامی صورت گرفت. همچنین، با مخالفت فلسطینی‌هایی، که بخش مهمی از ساکنان کشورش را تشکیل می‌داد، روبه‌رو نشد؛ چون شاهزاده‌خانم رانیه<ref>Princess Rania </ref>، همسر او، فلسطینی و اهل کرانۀ باختری<ref>West Bank </ref> است. عبدالله برادر ناتنی‌اش، حمزه، را به‌منزلۀ اقدامی در جهت تحکیم صفوف خاندان سلطنت، به ولیعهدی برگزید. حمزه فرزند ارشد ملکه نور<ref>Queen Noor </ref>، چهارمین همسر ملک حسین، است. عبدالله فرزند تونی‌ گاردینر<ref>Tony Gardiner</ref>، دومین همسر ملک حسین، است که زنی انگلیسی بود. در انگلستان و امریکا درس خواند.		(یا: ملک عبدالله دوم) پادشاه اردن (حک: از ۱۹۹۹). پس از مرگ پدرش، حسین بن طلال، که از ۱۹۵۲ پادشاه اردن هاشمی<ref>Hashemite Kingdom </ref> بود، بر تخت پادشاهی نشست. عبدالله که در ارتش اردن درجۀ سپهبدی داشت و در امور کشورداری بی‌تجربه بود، چهارمین پادشاه این کشور کوچک، اما از نظر استراتژیکی مهم، شد. او قول داد که میراث ملک حسین را حفظ کند و سیاست میانه‌روی و تعهد به صلح در خاورمیانه را دنبال کند. عبدالله در ۲۵ ژانویۀ ۱۹۹۹ هنگامی به شهرت رسید که ملک حسین او را جانشین برادرِ خود، حسن، اعلام کرد، در حالی که حسن از ۳۴ سال پیش مقام ولیعهدی داشت. عبدالله را کمی پس از تولدش ولیعهد اعلام کردند، اما در ۱۹۶۵ این عنوان را به عمویش واگذار کردند، زیرا ملک حسین، می‌خواست مردی بزرگ‌سال در ادارۀ امور کشور به او کمک کند. بازگرداندن ولیعهدی به عبدالله حاکی از وجود اختلاف در دربار سلطنتی بود و دربارۀ توانایی عبدالله در رویارویی با چالش‌های رهبری در کشوری با مشکلات اقتصادی و همسایگان بی‌ثبات پرسش‌هایی برانگیخت. لیکن، دیپلمات‌ها خیلی زود از نشانه‌های بلوغ، که در پادشاه جوان دیدند، و تعهد او به حفظ سیاست‌های پدرش دلگرم شدند. انتقال سلطنت به عبدالله، به‌سبب پایگاه قدرتش در ارتش، که افراد آن بیشتر اعراب بدوی<ref>Bedouin </ref>اند، و زیربنای پشتیبانی از خاندان سلطنت را تشکیل می‌دهند، به‌آرامی صورت گرفت. همچنین، با مخالفت فلسطینی‌هایی، که بخش مهمی از ساکنان کشورش را تشکیل می‌داد، روبه‌رو نشد؛ چون شاهزاده‌خانم رانیه<ref>Princess Rania </ref>، همسر او، فلسطینی و اهل کرانۀ باختری<ref>West Bank </ref> است. عبدالله برادر ناتنی‌اش، حمزه، را به‌منزلۀ اقدامی در جهت تحکیم صفوف خاندان سلطنت، به ولیعهدی برگزید. حمزه فرزند ارشد ملکه نور<ref>Queen Noor </ref>، چهارمین همسر ملک حسین، است. عبدالله فرزند تونی‌ گاردینر<ref>Tony Gardiner</ref>، دومین همسر ملک حسین، است که زنی انگلیسی بود. در انگلستان و امریکا درس خواند.

Mohammadi3 در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۷

2025-12-24T08:17:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۷
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[File:31026400-1~~.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]] عبدالله بن حسین (۱۹۶۲)<br /> [[File:31026400-3.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-4~~.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-5.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-6.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-2.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]](یا: ملک عبدالله دوم) پادشاه اردن (حک: از ۱۹۹۹). پس از مرگ پدرش، حسین بن طلال، که از ۱۹۵۲ پادشاه اردن هاشمی<ref>Hashemite Kingdom </ref> بود، بر تخت پادشاهی نشست. عبدالله که در ارتش اردن درجۀ سپهبدی داشت و در امور کشورداری بی‌تجربه بود، چهارمین پادشاه این کشور کوچک، اما از نظر استراتژیکی مهم، شد. او قول داد که میراث ملک حسین را حفظ کند و سیاست میانه‌روی و تعهد به صلح در خاورمیانه را دنبال کند. عبدالله در ۲۵ ژانویۀ ۱۹۹۹ هنگامی به شهرت رسید که ملک حسین او را جانشین برادرِ خود، حسن، اعلام کرد، در حالی که حسن از ۳۴ سال پیش مقام ولیعهدی داشت. عبدالله را کمی پس از تولدش ولیعهد اعلام کردند، اما در ۱۹۶۵ این عنوان را به عمویش واگذار کردند، زیرا ملک حسین، می‌خواست مردی بزرگ‌سال در ادارۀ امور کشور به او کمک کند. بازگرداندن ولیعهدی به عبدالله حاکی از وجود اختلاف در دربار سلطنتی بود و دربارۀ توانایی عبدالله در رویارویی با چالش‌های رهبری در کشوری با مشکلات اقتصادی و همسایگان بی‌ثبات پرسش‌هایی برانگیخت. لیکن، دیپلمات‌ها خیلی زود از نشانه‌های بلوغ، که در پادشاه جوان دیدند، و تعهد او به حفظ سیاست‌های پدرش دلگرم شدند. انتقال سلطنت به عبدالله، به‌سبب پایگاه قدرتش در ارتش، که افراد آن بیشتر اعراب بدوی<ref>Bedouin </ref>اند، و زیربنای پشتیبانی از خاندان سلطنت را تشکیل می‌دهند، به‌آرامی صورت گرفت. همچنین، با مخالفت فلسطینی‌هایی، که بخش مهمی از ساکنان کشورش را تشکیل می‌داد، روبه‌رو نشد؛ چون شاهزاده‌خانم رانیه<ref>Princess Rania </ref>، همسر او، فلسطینی و اهل کرانۀ باختری<ref>West Bank </ref> است. عبدالله برادر ناتنی‌اش، حمزه، را به‌منزلۀ اقدامی در جهت تحکیم صفوف خاندان سلطنت، به ولیعهدی برگزید. حمزه فرزند ارشد ملکه نور<ref>Queen Noor </ref>، چهارمین همسر ملک حسین، است. عبدالله فرزند تونی‌ گاردینر<ref>Tony Gardiner</ref>، دومین همسر ملک حسین، است که زنی انگلیسی بود. در انگلستان و امریکا درس خواند.		}}[[File:31026400-1.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-5.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-6.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-2.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]] عبدالله بن حسین (۱۹۶۲)<br />

			(یا: ملک عبدالله دوم) پادشاه اردن (حک: از ۱۹۹۹). پس از مرگ پدرش، حسین بن طلال، که از ۱۹۵۲ پادشاه اردن هاشمی<ref>Hashemite Kingdom </ref> بود، بر تخت پادشاهی نشست. عبدالله که در ارتش اردن درجۀ سپهبدی داشت و در امور کشورداری بی‌تجربه بود، چهارمین پادشاه این کشور کوچک، اما از نظر استراتژیکی مهم، شد. او قول داد که میراث ملک حسین را حفظ کند و سیاست میانه‌روی و تعهد به صلح در خاورمیانه را دنبال کند. عبدالله در ۲۵ ژانویۀ ۱۹۹۹ هنگامی به شهرت رسید که ملک حسین او را جانشین برادرِ خود، حسن، اعلام کرد، در حالی که حسن از ۳۴ سال پیش مقام ولیعهدی داشت. عبدالله را کمی پس از تولدش ولیعهد اعلام کردند، اما در ۱۹۶۵ این عنوان را به عمویش واگذار کردند، زیرا ملک حسین، می‌خواست مردی بزرگ‌سال در ادارۀ امور کشور به او کمک کند. بازگرداندن ولیعهدی به عبدالله حاکی از وجود اختلاف در دربار سلطنتی بود و دربارۀ توانایی عبدالله در رویارویی با چالش‌های رهبری در کشوری با مشکلات اقتصادی و همسایگان بی‌ثبات پرسش‌هایی برانگیخت. لیکن، دیپلمات‌ها خیلی زود از نشانه‌های بلوغ، که در پادشاه جوان دیدند، و تعهد او به حفظ سیاست‌های پدرش دلگرم شدند. انتقال سلطنت به عبدالله، به‌سبب پایگاه قدرتش در ارتش، که افراد آن بیشتر اعراب بدوی<ref>Bedouin </ref>اند، و زیربنای پشتیبانی از خاندان سلطنت را تشکیل می‌دهند، به‌آرامی صورت گرفت. همچنین، با مخالفت فلسطینی‌هایی، که بخش مهمی از ساکنان کشورش را تشکیل می‌داد، روبه‌رو نشد؛ چون شاهزاده‌خانم رانیه<ref>Princess Rania </ref>، همسر او، فلسطینی و اهل کرانۀ باختری<ref>West Bank </ref> است. عبدالله برادر ناتنی‌اش، حمزه، را به‌منزلۀ اقدامی در جهت تحکیم صفوف خاندان سلطنت، به ولیعهدی برگزید. حمزه فرزند ارشد ملکه نور<ref>Queen Noor </ref>، چهارمین همسر ملک حسین، است. عبدالله فرزند تونی‌ گاردینر<ref>Tony Gardiner</ref>، دومین همسر ملک حسین، است که زنی انگلیسی بود. در انگلستان و امریکا درس خواند.

Mohammadi3 در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۵

2025-12-24T08:15:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۵
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان = ~~عَبدُالله~~ بن حسین		\|عنوان = عبدالله بن حسین
	\|نام =		\|نام =
	\|نام دیگر=ملک عبدالله دوم		\|نام دیگر=ملک عبدالله دوم
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}} ~~عَبدُالله بن حسین (۱۹۶۲)<br/>~~ [[File:31026400-1.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-2.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-3.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-4.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-5.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-6.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]](یا: ملک عبدالله دوم) پادشاه اردن (حک: از ۱۹۹۹). پس از مرگ پدرش، حسین بن طلال، که از ۱۹۵۲ پادشاه اردن هاشمی<ref>Hashemite Kingdom </ref> بود، بر تخت پادشاهی نشست. عبدالله که در ارتش اردن درجۀ سپهبدی داشت و در امور کشورداری بی‌تجربه بود، چهارمین پادشاه این کشور کوچک، اما از نظر استراتژیکی مهم، شد. او قول داد که میراث ملک حسین را حفظ کند و سیاست میانه‌روی و تعهد به صلح در خاورمیانه را دنبال کند. عبدالله در ۲۵ ژانویۀ ۱۹۹۹ هنگامی به شهرت رسید که ملک حسین او را جانشین برادرِ خود، حسن، اعلام کرد، در حالی که حسن از ۳۴ سال پیش مقام ولیعهدی داشت. عبدالله را کمی پس از تولدش ولیعهد اعلام کردند، اما در ۱۹۶۵ این عنوان را به عمویش واگذار کردند، زیرا ملک حسین، می‌خواست مردی بزرگ‌سال در ادارۀ امور کشور به او کمک کند. بازگرداندن ولیعهدی به عبدالله حاکی از وجود اختلاف در دربار سلطنتی بود و دربارۀ توانایی عبدالله در رویارویی با چالش‌های رهبری در کشوری با مشکلات اقتصادی و همسایگان بی‌ثبات پرسش‌هایی برانگیخت. لیکن، دیپلمات‌ها خیلی زود از نشانه‌های بلوغ، که در پادشاه جوان دیدند، و تعهد او به حفظ سیاست‌های پدرش دلگرم شدند. انتقال سلطنت به عبدالله، به‌سبب پایگاه قدرتش در ارتش، که افراد آن بیشتر اعراب بدوی<ref>Bedouin </ref>اند، و زیربنای پشتیبانی از خاندان سلطنت را تشکیل می‌دهند، به‌آرامی صورت گرفت. همچنین، با مخالفت فلسطینی‌هایی، که بخش مهمی از ساکنان کشورش را تشکیل می‌داد، روبه‌رو نشد؛ چون شاهزاده‌خانم رانیه<ref>Princess Rania </ref>، همسر او، فلسطینی و اهل کرانۀ باختری<ref>West Bank </ref> است. عبدالله برادر ناتنی‌اش، حمزه، را به‌منزلۀ اقدامی در جهت تحکیم صفوف خاندان سلطنت، به ولیعهدی برگزید. حمزه فرزند ارشد ملکه نور<ref>Queen Noor </ref>، چهارمین همسر ملک حسین، است. عبدالله فرزند تونی‌ گاردینر<ref>Tony Gardiner</ref>، دومین همسر ملک حسین، است که زنی انگلیسی بود. در انگلستان و امریکا درس خواند.		}}[[File:31026400-1.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]] عبدالله بن حسین (۱۹۶۲)<br /> [[File:31026400-3.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-4.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-5.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-6.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-2.jpg\|thumb\|عَبدُالله بن حسين]](یا: ملک عبدالله دوم) پادشاه اردن (حک: از ۱۹۹۹). پس از مرگ پدرش، حسین بن طلال، که از ۱۹۵۲ پادشاه اردن هاشمی<ref>Hashemite Kingdom </ref> بود، بر تخت پادشاهی نشست. عبدالله که در ارتش اردن درجۀ سپهبدی داشت و در امور کشورداری بی‌تجربه بود، چهارمین پادشاه این کشور کوچک، اما از نظر استراتژیکی مهم، شد. او قول داد که میراث ملک حسین را حفظ کند و سیاست میانه‌روی و تعهد به صلح در خاورمیانه را دنبال کند. عبدالله در ۲۵ ژانویۀ ۱۹۹۹ هنگامی به شهرت رسید که ملک حسین او را جانشین برادرِ خود، حسن، اعلام کرد، در حالی که حسن از ۳۴ سال پیش مقام ولیعهدی داشت. عبدالله را کمی پس از تولدش ولیعهد اعلام کردند، اما در ۱۹۶۵ این عنوان را به عمویش واگذار کردند، زیرا ملک حسین، می‌خواست مردی بزرگ‌سال در ادارۀ امور کشور به او کمک کند. بازگرداندن ولیعهدی به عبدالله حاکی از وجود اختلاف در دربار سلطنتی بود و دربارۀ توانایی عبدالله در رویارویی با چالش‌های رهبری در کشوری با مشکلات اقتصادی و همسایگان بی‌ثبات پرسش‌هایی برانگیخت. لیکن، دیپلمات‌ها خیلی زود از نشانه‌های بلوغ، که در پادشاه جوان دیدند، و تعهد او به حفظ سیاست‌های پدرش دلگرم شدند. انتقال سلطنت به عبدالله، به‌سبب پایگاه قدرتش در ارتش، که افراد آن بیشتر اعراب بدوی<ref>Bedouin </ref>اند، و زیربنای پشتیبانی از خاندان سلطنت را تشکیل می‌دهند، به‌آرامی صورت گرفت. همچنین، با مخالفت فلسطینی‌هایی، که بخش مهمی از ساکنان کشورش را تشکیل می‌داد، روبه‌رو نشد؛ چون شاهزاده‌خانم رانیه<ref>Princess Rania </ref>، همسر او، فلسطینی و اهل کرانۀ باختری<ref>West Bank </ref> است. عبدالله برادر ناتنی‌اش، حمزه، را به‌منزلۀ اقدامی در جهت تحکیم صفوف خاندان سلطنت، به ولیعهدی برگزید. حمزه فرزند ارشد ملکه نور<ref>Queen Noor </ref>، چهارمین همسر ملک حسین، است. عبدالله فرزند تونی‌ گاردینر<ref>Tony Gardiner</ref>، دومین همسر ملک حسین، است که زنی انگلیسی بود. در انگلستان و امریکا درس خواند.

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ عبدالله بن حسین (۱۹۶۲) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به عبدالله بن حسین منتقل کرد

2025-12-24T07:43:38Z

Mohammadi3 صفحهٔ عبدالله بن حسین (۱۹۶۲) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به عبدالله بن حسین منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۳
(بدون تفاوت)

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = عَبدُالله بن حسین
|نام =
|نام دیگر=ملک عبدالله دوم
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=اردنی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل در انگلستان و امریکا
| شغل و تخصص اصلی =دولتمرد
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =

|خویشاوندان سرشناس =حسین بن طلال (پدر)
|گروه مقاله =
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}} عَبدُالله بن حسین (۱۹۶۲)<br/> [[File:31026400-1.jpg|thumb|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-2.jpg|thumb|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-3.jpg|thumb|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-4.jpg|thumb|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-5.jpg|thumb|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400-6.jpg|thumb|عَبدُالله بن حسين]][[File:31026400.jpg|thumb|عَبدُالله بن حسين]](یا: ملک عبدالله دوم) پادشاه اردن (حک: از ۱۹۹۹). پس از مرگ پدرش، حسین بن طلال، که از ۱۹۵۲ پادشاه اردن هاشمی<ref>Hashemite Kingdom </ref> بود، بر تخت پادشاهی نشست. عبدالله که در ارتش اردن درجۀ سپهبدی داشت و در امور کشورداری بی‌تجربه بود، چهارمین پادشاه این کشور کوچک، اما از نظر استراتژیکی مهم، شد. او قول داد که میراث ملک حسین را حفظ کند و سیاست میانه‌روی و تعهد به صلح در خاورمیانه را دنبال کند. عبدالله در ۲۵ ژانویۀ ۱۹۹۹ هنگامی به شهرت رسید که ملک حسین او را جانشین برادرِ خود، حسن، اعلام کرد، در حالی که حسن از ۳۴ سال پیش مقام ولیعهدی داشت. عبدالله را کمی پس از تولدش ولیعهد اعلام کردند، اما در ۱۹۶۵ این عنوان را به عمویش واگذار کردند، زیرا ملک حسین، می‌خواست مردی بزرگ‌سال در ادارۀ امور کشور به او کمک کند. بازگرداندن ولیعهدی به عبدالله حاکی از وجود اختلاف در دربار سلطنتی بود و دربارۀ توانایی عبدالله در رویارویی با چالش‌های رهبری در کشوری با مشکلات اقتصادی و همسایگان بی‌ثبات پرسش‌هایی برانگیخت. لیکن، دیپلمات‌ها خیلی زود از نشانه‌های بلوغ، که در پادشاه جوان دیدند، و تعهد او به حفظ سیاست‌های پدرش دلگرم شدند. انتقال سلطنت به عبدالله، به‌سبب پایگاه قدرتش در ارتش، که افراد آن بیشتر اعراب بدوی<ref>Bedouin </ref>اند، و زیربنای پشتیبانی از خاندان سلطنت را تشکیل می‌دهند، به‌آرامی صورت گرفت. همچنین، با مخالفت فلسطینی‌هایی، که بخش مهمی از ساکنان کشورش را تشکیل می‌داد، روبه‌رو نشد؛ چون شاهزاده‌خانم رانیه<ref>Princess Rania </ref>، همسر او، فلسطینی و اهل کرانۀ باختری<ref>West Bank </ref> است. عبدالله برادر ناتنی‌اش، حمزه، را به‌منزلۀ اقدامی در جهت تحکیم صفوف خاندان سلطنت، به ولیعهدی برگزید. حمزه فرزند ارشد ملکه نور<ref>Queen Noor </ref>، چهارمین همسر ملک حسین، است. عبدالله فرزند تونی‌ گاردینر<ref>Tony Gardiner</ref>، دومین همسر ملک حسین، است که زنی انگلیسی بود. در انگلستان و امریکا درس خواند.

 

----

[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:کشورهای حوزه خلیج فارس]]