غریزه خوشبختی (کتاب) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۸

2022-01-05T09:58:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۸
خط ۸:		خط ۸:
	'''خلاصۀ داستان'''		'''خلاصۀ داستان'''

	گاستون رومیلی<ref>Guston Romilly</ref>، قهرمان رمان، مانند برنار کنه، از خانواده‌اش و کارخانۀ پدری‌اش در شهر پون- دو- لور<ref>Pont-de-l Eur</ref> (واقع در [[نورماندی]]) بریده است. در 1909 در پاریس با دختری جوان به نام والانتین گونتران<ref>Valentine Gontran</ref> که در یکی از خیاط‌خانه‌ها طراح مد است آشنا شده و از او دختری پیدا کرده است. پس از وقوع [[جنگ جهانی اول]]، گاستون می‌تواند تعصبات قشری خانواده‌اش را به دور افکند و در 1915 با او ازدواج کند. آن‌گاه پاریس را ترک می‌کنند و به پریگور، زادگاه زنش، می‌رود و با موفقیت به ملک‌داری می‌پردازند. در آغاز داستان، دختر آن‌ها، کولت<ref>Colette</ref>، 18 سال دارد و عاشق مردی جوان به نام آندره دو ساوینیاک<ref>Andre de Saviniac</ref> است و آرزومند ازدواج با اوست. دلاله‌ای به نام مادام دو لاگیشاردی<ref>Mme de La Guichardie</ref>، که در آن ناحیه قدرتی دارد، مشوق این وصلت است. اما والانتین و گاستون دستخوش عذاب وجدان می‌شوند که اگر مردم منطقه بفهمند آن دو پس از 6 سال از تولد دخترشان با هم ازدواج کرده‌اند، چه خواهند گفت؟ در واقع خانوادۀ متعصب ساوینیاک ممکن است با فهمیدن راز نامشروع بودن دختر، به ازدواج رضایت ندهند. ~~خوش‌بختانه~~ به همت مادام دو لاگیشاردی سمج، این مشکل تدریجاً رفع می‌شود. اما در این اثنا والانتین خبردار می‌شود که مارتن- بوسیر<ref>Martin-Bussiere</ref> متمول، پدر حقیقی کولت، مرده و کولت وارث کلان او شده است. والانتین حتی تا این زمان رازش را از گاستون هم مخفی کرده. او سرگذشت خود را به تمامی برای مادام دو لاگیشاردی نقل می‌کند و این بار نیز او به عهده می‌گیرد که کارها را سامان دهد. ابتدا به سراغ گاستون می‌رود و این ماجرای ناخوشایند را برایش شرح می‌دهد. ولی گاستون خود اعتراف می‌کند که از ماجرا خبر داشته و جالب‌تر این که دختر هم از ابتدای کودکی حقیقت را می‌دانسته و به نامزدش هم گفته و او اشکالی نگرفته است. نهایتا همه به این نتیجه می‌رسند که در میان این مردمان متعصب خطر فقط در فاش کردن حقیقت است و حال می‌توانند با حفظ رازشان با ~~خوش‌بختی~~ به زندگی ادامه دهند.		گاستون رومیلی<ref>Guston Romilly</ref>، قهرمان رمان، مانند برنار کنه، از خانواده‌اش و کارخانۀ پدری‌اش در شهر پون- دو- لور<ref>Pont-de-l Eur</ref> (واقع در [[نورماندی]]) بریده است. در 1909 در پاریس با دختری جوان به نام والانتین گونتران<ref>Valentine Gontran</ref> که در یکی از خیاط‌خانه‌ها طراح مد است آشنا شده و از او دختری پیدا کرده است. پس از وقوع [[جنگ جهانی اول]]، گاستون می‌تواند تعصبات قشری خانواده‌اش را به دور افکند و در 1915 با او ازدواج کند. آن‌گاه پاریس را ترک می‌کنند و به پریگور، زادگاه زنش، می‌رود و با موفقیت به ملک‌داری می‌پردازند. در آغاز داستان، دختر آن‌ها، کولت<ref>Colette</ref>، 18 سال دارد و عاشق مردی جوان به نام آندره دو ساوینیاک<ref>Andre de Saviniac</ref> است و آرزومند ازدواج با اوست. دلاله‌ای به نام مادام دو لاگیشاردی<ref>Mme de La Guichardie</ref>، که در آن ناحیه قدرتی دارد، مشوق این وصلت است. اما والانتین و گاستون دستخوش عذاب وجدان می‌شوند که اگر مردم منطقه بفهمند آن دو پس از 6 سال از تولد دخترشان با هم ازدواج کرده‌اند، چه خواهند گفت؟ در واقع خانوادۀ متعصب ساوینیاک ممکن است با فهمیدن راز نامشروع بودن دختر، به ازدواج رضایت ندهند. خوشبختانه به همت مادام دو لاگیشاردی سمج، این مشکل تدریجاً رفع می‌شود. اما در این اثنا والانتین خبردار می‌شود که مارتن- بوسیر<ref>Martin-Bussiere</ref> متمول، پدر حقیقی کولت، مرده و کولت وارث کلان او شده است. والانتین حتی تا این زمان رازش را از گاستون هم مخفی کرده. او سرگذشت خود را به تمامی برای مادام دو لاگیشاردی نقل می‌کند و این بار نیز او به عهده می‌گیرد که کارها را سامان دهد. ابتدا به سراغ گاستون می‌رود و این ماجرای ناخوشایند را برایش شرح می‌دهد. ولی گاستون خود اعتراف می‌کند که از ماجرا خبر داشته و جالب‌تر این که دختر هم از ابتدای کودکی حقیقت را می‌دانسته و به نامزدش هم گفته و او اشکالی نگرفته است. نهایتا همه به این نتیجه می‌رسند که در میان این مردمان متعصب خطر فقط در فاش کردن حقیقت است و حال می‌توانند با حفظ رازشان با خوشبختی به زندگی ادامه دهند.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۷

2022-01-05T09:57:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۷
خط ۸:		خط ۸:
	'''خلاصۀ داستان'''		'''خلاصۀ داستان'''

	گاستون رومیلی<ref>Guston Romilly</ref>، قهرمان رمان، مانند برنار کنه، از خانواده‌اش و کارخانۀ پدری‌اش در شهر پون- دو- لور<ref>Pont-de-l Eur</ref> (واقع در [[نورماندی]]) بریده است. در 1909 در پاریس با دختری جوان به نام والانتین گونتران<ref>Valentine Gontran</ref> که ~~طراح مد~~ در یکی از ~~خیاط‌خانه‌هاست~~ آشنا شده و از او دختری پیدا کرده است. پس از وقوع جنگ جهانی ~~اول،~~ گاستون می‌تواند تعصبات قشری خانواده‌اش را به دور افکند و در 1915 با او ازدواج کند. آن‌گاه پاریس را ترک ~~می‌کند~~ و به پریگور، زادگاه زنش، می‌رود و با موفقیت به ~~ملکداری می‌پردازد~~. در آغاز ~~داستان ،~~ دختر آن‌ها، کولت<ref>Colette</ref>، 18 سال دارد و عاشق مردی جوان به نام آندره دو ساوینیاک<ref>Andre de Saviniac</ref> است و آرزومند ~~آرزو~~ با اوست. دلاله‌ای به نام مادام دو لاگیشاردی<ref>Mme de La Guichardie</ref>، که در آن ناحیه قدرتی دارد، مشوق این وصلت است. اما والانتین و گاستون دستخوش عذاب وجدان می‌شوند که اگر مردم منطقه بفهمند آن دو پس از 6 سال از تولد دخترشان با هم ازدواج کرده‌اند، چه خواهند گفت؟ در واقع خانوادۀ متعصب ساوینیاک ممکن است با فهمیدن راز نامشروع بودن دختر، به ازدواج رضایت ندهند. ~~خوشبختانه~~ به همت مادام دو لاگیشاردی سمج، این مشکل ~~تدریجا~~ رفع می‌شود. اما در این اثنا والانتین خبردار می‌شود که مارتن- بوسیر<ref>Martin-Bussiere</ref> متمول، پدر حقیقی کولت، مرده ~~است~~ و کولت وارث کلان او شده است. والانتین حتی تا این زمان رازش را از گاستون هم مخفی کرده ~~بود~~. او سرگذشت خود را به تمامی برای مادام دو لاگیشاردی نقل می‌کند و این بار نیز او به عهده می‌گیرد که کارها را سامان دهد. ابتدا به سراغ گاستون می‌رود و این ماجرای ناخوشایند را برایش شرح می‌دهد. ولی گاستون خود اعتراف می‌کند که ~~خود~~ از ماجرا خبر داشته و جالب‌تر این که دختر هم از ابتدای کودکی حقیقت را می‌دانسته و به نامزدش هم گفته و او اشکالی نگرفته است. نهایتا همه به این نتیجه می‌رسند که در میان این مردمان متعصب خطر فقط در فاش کردن حقیقت است و حال می‌توانند با حفظ رازشان با ~~خوشبختی~~ به زندگی ادامه دهند.		گاستون رومیلی<ref>Guston Romilly</ref>، قهرمان رمان، مانند برنار کنه، از خانواده‌اش و کارخانۀ پدری‌اش در شهر پون- دو- لور<ref>Pont-de-l Eur</ref> (واقع در [[نورماندی]]) بریده است. در 1909 در پاریس با دختری جوان به نام والانتین گونتران<ref>Valentine Gontran</ref> که در یکی از خیاط‌خانه‌ها طراح مد است آشنا شده و از او دختری پیدا کرده است. پس از وقوع [[جنگ جهانی اول]]، گاستون می‌تواند تعصبات قشری خانواده‌اش را به دور افکند و در 1915 با او ازدواج کند. آن‌گاه پاریس را ترک می‌کنند و به پریگور، زادگاه زنش، می‌رود و با موفقیت به ملک‌داری می‌پردازند. در آغاز داستان، دختر آن‌ها، کولت<ref>Colette</ref>، 18 سال دارد و عاشق مردی جوان به نام آندره دو ساوینیاک<ref>Andre de Saviniac</ref> است و آرزومند ازدواج با اوست. دلاله‌ای به نام مادام دو لاگیشاردی<ref>Mme de La Guichardie</ref>، که در آن ناحیه قدرتی دارد، مشوق این وصلت است. اما والانتین و گاستون دستخوش عذاب وجدان می‌شوند که اگر مردم منطقه بفهمند آن دو پس از 6 سال از تولد دخترشان با هم ازدواج کرده‌اند، چه خواهند گفت؟ در واقع خانوادۀ متعصب ساوینیاک ممکن است با فهمیدن راز نامشروع بودن دختر، به ازدواج رضایت ندهند. خوش‌بختانه به همت مادام دو لاگیشاردی سمج، این مشکل تدریجاً رفع می‌شود. اما در این اثنا والانتین خبردار می‌شود که مارتن- بوسیر<ref>Martin-Bussiere</ref> متمول، پدر حقیقی کولت، مرده و کولت وارث کلان او شده است. والانتین حتی تا این زمان رازش را از گاستون هم مخفی کرده. او سرگذشت خود را به تمامی برای مادام دو لاگیشاردی نقل می‌کند و این بار نیز او به عهده می‌گیرد که کارها را سامان دهد. ابتدا به سراغ گاستون می‌رود و این ماجرای ناخوشایند را برایش شرح می‌دهد. ولی گاستون خود اعتراف می‌کند که از ماجرا خبر داشته و جالب‌تر این که دختر هم از ابتدای کودکی حقیقت را می‌دانسته و به نامزدش هم گفته و او اشکالی نگرفته است. نهایتا همه به این نتیجه می‌رسند که در میان این مردمان متعصب خطر فقط در فاش کردن حقیقت است و حال می‌توانند با حفظ رازشان با خوش‌بختی به زندگی ادامه دهند.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۲

2022-01-05T09:52:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۲
خط ۳:		خط ۳:
	غریزۀ خوشبختی		غریزۀ خوشبختی

	(به فرانسوی: L'Instinct Du Bonheur) عنوان رمانی از آندره موروا<ref>André Maurois</ref> (1885- 1967/ با نام اصلی امیل سالومون ویلهلم هرزوگ<ref>Émile Salomon Wilhelm Herzog</ref>) نویسندۀ فرانسوی. رمان نخستین بار در سال 1934م انتشار یافته و ترجمۀ فارسی آن به قلم ابوذر صداقت، توسط کتابفروشی فروتن به سال 1333ش منتشر شده است. ''غریزۀ خوشبختی'' پس از رمان‌های ''برنار کنه''<ref>''Bernard Quesnay''</ref> (1922)، ''کلیما''<ref>''Climats''</ref> (1928) و ''کانون خانواده''<ref>Le Cercle de famille</ref> (1932) نوشته شده و برخی از شخصیت‌های آن آثار پیشین به شکل فرعی در رمان اخیر نیز حضور می‌یابند و این زنجیره گویی که ناظر بر مشاهدات و تجربیات شخصی نویسنده است. حوادث رمان در قصر ایالت پریگور<ref>Périgord</ref> رخ می‌دهد که موروا پس از ازدواج دومش اغلب در همان نواحی زندگی می‌کرده.		(به فرانسوی: L'Instinct Du Bonheur) عنوان رمانی از آندره موروا<ref>André Maurois</ref> (1885- 1967/ با نام اصلی امیل سالومون ویلهلم هرزوگ<ref>Émile Salomon Wilhelm Herzog</ref>) نویسندۀ [[فرانسه\|فرانسوی]]. رمان نخستین بار در سال 1934م انتشار یافته و ترجمۀ فارسی آن به قلم ابوذر صداقت، توسط کتابفروشی فروتن به سال 1333ش منتشر شده است. ''غریزۀ خوشبختی'' پس از رمان‌های ''برنار کنه''<ref>''Bernard Quesnay''</ref> (1922)، ''کلیما''<ref>''Climats''</ref> (1928) و ''کانون خانواده''<ref>Le Cercle de famille</ref> (1932) نوشته شده و برخی از شخصیت‌های آن آثار پیشین به شکل فرعی در رمان اخیر نیز حضور می‌یابند و این زنجیره گویی که ناظر بر مشاهدات و تجربیات شخصی نویسنده است. حوادث رمان در قصر ایالت پریگور<ref>Périgord</ref> رخ می‌دهد که موروا پس از ازدواج دومش اغلب در همان نواحی زندگی می‌کرده.

Reza rouzbahani در ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۲

2022-01-05T09:52:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۲
خط ۳:		خط ۳:
	غریزۀ خوشبختی		غریزۀ خوشبختی

	(به فرانسوی: L'Instinct Du Bonheur) عنوان رمانی از آندره موروا<ref>André Maurois</ref> (1885- 1967/ با نام اصلی امیل سالومون ویلهلم هرزوگ<ref>Émile Salomon Wilhelm Herzog</ref>) نویسندۀ فرانسوی. رمان نخستین بار در سال 1934م انتشار یافته و ترجمۀ فارسی آن به قلم ابوذر صداقت، توسط کتابفروشی فروتن به سال 1333ش منتشر شده است. غریزۀ خوشبختی پس از رمان‌های برنار کنه<ref>''Bernard Quesnay''</ref> (1922)، کلیما<ref>''Climats''</ref> (1928) و کانون خانواده<ref>Le Cercle de famille</ref> (1932) نوشته شده و برخی از شخصیت‌های آن آثار پیشین به شکل فرعی در رمان اخیر نیز حضور می‌یابند و این زنجیره گویی که ناظر بر مشاهدات و تجربیات شخصی نویسنده است. حوادث رمان در قصر ایالت پریگور<ref>Périgord</ref> رخ می‌دهد که موروا پس از ازدواج دومش اغلب در همان نواحی زندگی می‌کرده.		(به فرانسوی: L'Instinct Du Bonheur) عنوان رمانی از آندره موروا<ref>André Maurois</ref> (1885- 1967/ با نام اصلی امیل سالومون ویلهلم هرزوگ<ref>Émile Salomon Wilhelm Herzog</ref>) نویسندۀ فرانسوی. رمان نخستین بار در سال 1934م انتشار یافته و ترجمۀ فارسی آن به قلم ابوذر صداقت، توسط کتابفروشی فروتن به سال 1333ش منتشر شده است. ''غریزۀ خوشبختی'' پس از رمان‌های ''برنار کنه''<ref>''Bernard Quesnay''</ref> (1922)، ''کلیما''<ref>''Climats''</ref> (1928) و ''کانون خانواده''<ref>Le Cercle de famille</ref> (1932) نوشته شده و برخی از شخصیت‌های آن آثار پیشین به شکل فرعی در رمان اخیر نیز حضور می‌یابند و این زنجیره گویی که ناظر بر مشاهدات و تجربیات شخصی نویسنده است. حوادث رمان در قصر ایالت پریگور<ref>Périgord</ref> رخ می‌دهد که موروا پس از ازدواج دومش اغلب در همان نواحی زندگی می‌کرده.


	خلاصۀ داستان		'''خلاصۀ داستان'''

	گاستون ~~رومیلی،~~ قهرمان رمان، مانند برنار کنه، از خانواده‌اش و کارخانۀ پدری‌اش در شهر پون- دو- لور (واقع در نورماندی) بریده است. در 1909 در پاریس با دختری جوان به نام والانتین گونتران که طراح مد در یکی از خیاط‌خانه‌هاست آشنا شده و از او دختری پیدا کرده است. پس از وقوع جنگ جهانی اول، گاستون می‌تواند تعصبات قشری خانواده‌اش را به دور افکند و در 1915 با او ازدواج کند. آن‌گاه پاریس را ترک می‌کند و به پریگور، زادگاه زنش، می‌رود و با موفقیت به ملکداری می‌پردازد.		گاستون رومیلی<ref>Guston Romilly</ref>، قهرمان رمان، مانند برنار کنه، از خانواده‌اش و کارخانۀ پدری‌اش در شهر پون- دو- لور<ref>Pont-de-l Eur</ref> (واقع در [[نورماندی]]) بریده است. در 1909 در پاریس با دختری جوان به نام والانتین گونتران<ref>Valentine Gontran</ref> که طراح مد در یکی از خیاط‌خانه‌هاست آشنا شده و از او دختری پیدا کرده است. پس از وقوع جنگ جهانی اول، گاستون می‌تواند تعصبات قشری خانواده‌اش را به دور افکند و در 1915 با او ازدواج کند. آن‌گاه پاریس را ترک می‌کند و به پریگور، زادگاه زنش، می‌رود و با موفقیت به ملکداری می‌پردازد. در آغاز داستان ، دختر آن‌ها، کولت<ref>Colette</ref>، 18 سال دارد و عاشق مردی جوان به نام آندره دو ساوینیاک<ref>Andre de Saviniac</ref> است و آرزومند آرزو با اوست. دلاله‌ای به نام مادام دو لاگیشاردی<ref>Mme de La Guichardie</ref>، که در آن ناحیه قدرتی دارد، مشوق این وصلت است. اما والانتین و گاستون دستخوش عذاب وجدان می‌شوند که اگر مردم منطقه بفهمند آن دو پس از 6 سال از تولد دخترشان با هم ازدواج کرده‌اند، چه خواهند گفت؟ در واقع خانوادۀ متعصب ساوینیاک ممکن است با فهمیدن راز نامشروع بودن دختر، به ازدواج رضایت ندهند. خوشبختانه به همت مادام دو لاگیشاردی سمج، این مشکل تدریجا رفع می‌شود. اما در این اثنا والانتین خبردار می‌شود که مارتن- بوسیر<ref>Martin-Bussiere</ref> متمول، پدر حقیقی کولت، مرده است و کولت وارث کلان او شده است. والانتین حتی تا این زمان رازش را از گاستون هم مخفی کرده بود. او سرگذشت خود را به تمامی برای مادام دو لاگیشاردی نقل می‌کند و این بار نیز او به عهده می‌گیرد که کارها را سامان دهد. ابتدا به سراغ گاستون می‌رود و این ماجرای ناخوشایند را برایش شرح می‌دهد. ولی گاستون خود اعتراف می‌کند که خود از ماجرا خبر داشته و جالب‌تر این که دختر هم از ابتدای کودکی حقیقت را می‌دانسته و به نامزدش هم گفته و او اشکالی نگرفته است. نهایتا همه به این نتیجه می‌رسند که در میان این مردمان متعصب خطر فقط در فاش کردن حقیقت است و حال می‌توانند با حفظ رازشان با خوشبختی به زندگی ادامه دهند.
	----		----

خط ۱۶:		خط ۱۶:
	[[رده:ادبیات غرب]]		[[رده:ادبیات غرب]]
	[[رده:سایر گونه های ادبی]]		[[رده:سایر گونه های ادبی]]
			<references />

Reza rouzbahani در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۸

2022-01-04T09:28:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۸
خط ۳:		خط ۳:
	غریزۀ خوشبختی		غریزۀ خوشبختی

	(به فرانسوی: L'Instinct Du Bonheur) عنوان رمانی از آندره ~~مورووا~~ (1885- 1967/ با نام ~~مستعار~~ امیل هرزوگ) نویسندۀ فرانسوی. رمان نخستین بار در سال 1934م انتشار یافته و ترجمۀ فارسی آن به قلم ابوذر صداقت، توسط کتابفروشی فروتن به سال 1333ش منتشر شده است. غریزۀ خوشبختی پس از رمان‌های برنار کنه و کلیما و کانون خانواده نوشته شده و برخی از شخصیت‌های آن آثار پیشین به شکل فرعی در رمان اخیر نیز حضور می‌یابند و این زنجیره ~~پنداری~~ که ناظر بر مشاهدات و ~~تجربی~~ شخصی نویسنده است. حوادث رمان در قصر ایالت پریگور رخ می‌دهد که ~~مورووا~~ پس از ازدواج دومش اغلب در همان نواحی زندگی می‌کرده.		(به فرانسوی: L'Instinct Du Bonheur) عنوان رمانی از آندره موروا<ref>André Maurois</ref> (1885- 1967/ با نام اصلی امیل سالومون ویلهلم هرزوگ<ref>Émile Salomon Wilhelm Herzog</ref>) نویسندۀ فرانسوی. رمان نخستین بار در سال 1934م انتشار یافته و ترجمۀ فارسی آن به قلم ابوذر صداقت، توسط کتابفروشی فروتن به سال 1333ش منتشر شده است. غریزۀ خوشبختی پس از رمان‌های برنار کنه<ref>''Bernard Quesnay''</ref> (1922)، کلیما<ref>''Climats''</ref> (1928) و کانون خانواده<ref>Le Cercle de famille</ref> (1932) نوشته شده و برخی از شخصیت‌های آن آثار پیشین به شکل فرعی در رمان اخیر نیز حضور می‌یابند و این زنجیره گویی که ناظر بر مشاهدات و تجربیات شخصی نویسنده است. حوادث رمان در قصر ایالت پریگور<ref>Périgord</ref> رخ می‌دهد که موروا پس از ازدواج دومش اغلب در همان نواحی زندگی می‌کرده.


	خلاصۀ داستان		خلاصۀ داستان

			گاستون رومیلی، قهرمان رمان، مانند برنار کنه، از خانواده‌اش و کارخانۀ پدری‌اش در شهر پون- دو- لور (واقع در نورماندی) بریده است. در 1909 در پاریس با دختری جوان به نام والانتین گونتران که طراح مد در یکی از خیاط‌خانه‌هاست آشنا شده و از او دختری پیدا کرده است. پس از وقوع جنگ جهانی اول، گاستون می‌تواند تعصبات قشری خانواده‌اش را به دور افکند و در 1915 با او ازدواج کند. آن‌گاه پاریس را ترک می‌کند و به پریگور، زادگاه زنش، می‌رود و با موفقیت به ملکداری می‌پردازد.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۴

2022-01-04T09:04:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:2042164153.jpg\|جایگزین=از چاپ‌های زبان اصلی رمان\|بندانگشتی\|از چاپ‌های زبان اصلی رمان]]		[[پرونده:2042164153.jpg\|جایگزین=از چاپ‌های زبان اصلی رمان\|بندانگشتی\|از چاپ‌های زبان اصلی رمان]]
			[[پرونده:2042164153- 2.jpg\|جایگزین=ترجمۀ فارسی رمان\|بندانگشتی\|ترجمۀ فارسی رمان]]
	غریزۀ خوشبختی		غریزۀ خوشبختی

Reza rouzbahani در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۳

2022-01-04T09:03:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:2042164153.jpg\|جایگزین=از چاپ‌های زبان اصلی رمان\|بندانگشتی\|از چاپ‌های زبان اصلی رمان]]
	غریزۀ خوشبختی		غریزۀ خوشبختی

خط ۱۱:		خط ۱۲:
	<br />		<br />
	[[رده:ادبیات غرب]]		[[رده:ادبیات غرب]]
			[[رده:سایر گونه های ادبی]]

Reza rouzbahani در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۱

2022-01-04T09:01:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۱
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	<br />		<br />
			[[رده:ادبیات غرب]]

Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «غریزۀ خوشبختی (به فرانسوی: L'Instinct Du Bonheur) عنوان رمانی از آندره مورووا (1885- 1967/ با نام مستعار امیل هرزوگ) نویسندۀ فرانسوی. رمان نخستین بار در سال 1934م انتشار یافته و ترجمۀ فارسی آن به قلم ابوذر صداقت، توسط کتابفروشی فروتن به سال 1333ش منتشر شده است. غر...» ایجاد کرد

2022-01-04T09:00:39Z

صفحه‌ای تازه حاوی «غریزۀ خوشبختی (به فرانسوی: L'Instinct Du Bonheur) عنوان رمانی از آندره مورووا (1885- 1967/ با نام مستعار امیل هرزوگ) نویسندۀ فرانسوی. رمان نخستین بار در سال 1934م انتشار یافته و ترجمۀ فارسی آن به قلم ابوذر صداقت، توسط کتابفروشی فروتن به سال 1333ش منتشر شده است. غر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

غریزۀ خوشبختی

(به فرانسوی: L'Instinct Du Bonheur) عنوان رمانی از آندره مورووا (1885- 1967/ با نام مستعار امیل هرزوگ) نویسندۀ فرانسوی. رمان نخستین بار در سال 1934م انتشار یافته و ترجمۀ فارسی آن به قلم ابوذر صداقت، توسط کتابفروشی فروتن به سال 1333ش منتشر شده است. غریزۀ خوشبختی پس از رمان‌های برنار کنه و کلیما و کانون خانواده نوشته شده و برخی از شخصیت‌های آن آثار پیشین به شکل فرعی در رمان اخیر نیز حضور می‌یابند و این زنجیره پنداری که ناظر بر مشاهدات و تجربی شخصی نویسنده است. حوادث رمان در قصر ایالت پریگور رخ می‌دهد که مورووا پس از ازدواج دومش اغلب در همان نواحی زندگی می‌کرده.

خلاصۀ داستان
----

<br />