https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%81%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%8C_%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D9%85%D9%88%D9%86%D8%AF_%28%DB%B1%DB%B8%DB%B5%DB%B6%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B3%DB%B9%29فروید، زیگموند (۱۸۵۶ـ۱۹۳۹) - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-11T18:13:00Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%8C_%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D9%85%D9%88%D9%86%D8%AF_(%DB%B1%DB%B8%DB%B5%DB%B6%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B3%DB%B9)&diff=2010119049&oldid=prevMohammadi2 در ۳۰ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۱۳2021-08-30T07:13:12Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
فرویْد، زیگموند (۱۸۵۶ـ۱۹۳۹)(Freud, Sigmund)<br /> {{جعبه زندگینامه<br />
|عنوان = زیگموند فرویْد<br />
|نام = Sigmund Freud<br />
|نام دیگر=<br />
|نام اصلی=<br />
|نام مستعار=<br />
|لقب=<br />
|زادروز= فرایبورگ، موراوی 1856م<br />
|تاریخ مرگ=1939م<br />
|دوره زندگی=<br />
|ملیت= اتریشی<br />
|محل زندگی=<br />
|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیلات پزشکی در وین از 1873 <br />
| شغل و تخصص اصلی =پزشک<br />
|شغل و تخصص های دیگر=متخصص بیماریهای روانی<br />
|سبک =<br />
|مکتب =<br />
|سمت =پزشک دستیار در بیمارستان وین در 1884 و مدرس عصبشناسی در 1885<br />
|جوایز و افتخارات = بنیانگذار مکتب روانکاوی و پیشگام مطالعۀ ذهن ناهشیار (ناخودآگاه)، مبدع روشهای تداعی آزاد و تعبیر رؤیا، ابداعکنندۀ بیشتر اصطلاحات روانکاوی <br />
|آثار =تعبیر رؤیا (1900)؛ ورای اصل لذت (1920)؛ من و نهاد (1923)؛ تمدن و ناخشنودیهای آن (1930)؛ شوخیها و ارتباط آنها با ناخودآگاه (1905)؛ توتم و تابو (1913)؛ مقدمهای بر روانکاوی (1917)<br />
|خویشاوندان سرشناس =<br />
|گروه مقاله =روانشناسی و روانپزشکی<br />
|دوره =<br />
|فعالیتهای مهم =<br />
|رشته =<br />
|پست تخصصی =<br />
|باشگاه =<br />
}}[[File:33097100-5.jpg|thumb|زيگموند فرويد]][[File:33097100.jpg|thumb|زيگموند فرويد]]<p style="text-align: justify;">پزشک اتریشی، متخصص بیماریهای روانی، بنیانگذار مکتب روانکاوی، و پیشگام مطالعۀ ذهن ناهشیار (ناخودآگاه)<ref>unconscious<br />
</ref>. روشهای تداعی آزاد<ref>free association<br />
</ref> و تعبیر رؤیا<ref> interpretation of dreams </ref> را ابداع کرد که از فنون پایۀ روانکاوی<ref>psychoanalysis </ref>اند. تأثیر نیروهای ناخودآگاه بر افکار و اعمال اشخاص، دستاورد فروید بود؛ او این نظریۀ بحثانگیز را نیز مطرح کرد که ریشۀ روانرنجوری<ref>neurosis </ref>های بزرگسالی، واپسراندن تمایلات جنسی در کودکی است. برخی از کتابهای مهم اوست:''تعبیر رؤیا''<ref>''Die Traumdeutung'' </ref> (۱۹۰۰)؛ ''ورای اصل لذت''<ref>''Jenseits des Lustprinzips/Beyond The Pleasure Principle''</ref> (۱۹۲۰)؛''من و نهاد''<ref>''Das Ich und das Es/The Ego and The Id'' </ref> (۱۹۲۳)؛ ''تمدن و ناخشنودیهای آن''<ref>''Das Unbehagen in der Kultur/Civilization and its Discontents'' </ref> (۱۹۳۰). تأثیر او در جهان بهحدی گسترده بوده که امروز، تقریباً در همۀ شاخههای فکری، مشهود است. فروید از ۱۸۸۶ تا ۱۹۳۸ در وین<ref>Vienna <br />
</ref> مطب خصوصی داشت و نظریهها و نوشتههایش را عمدتاً از مطالعه بر روی بیماران خود، استنتاج کرد که بیشتر زنان میانسال طبقۀ متوسط بودند. فروید ابداعکنندۀ بیشتر اصطلاحات روانکاوی بود که بسیاری از آنها بههمان صورت رواج عام یافت. نظریههای او نحوۀ تفکر مردم دربارۀ سرشت انسان را تغییر داد و سبب نگرشی آزادتر به موضوعات جنسی شد. امروزه اعتقاد بر این است که رفتار ضد اجتماعی اغلب ناشی از نیروهای ناخودآگاه است، و این مفاهیم جدید به بیان جامعتر وضعیت انسان در هنر و ادبیات انجامیده است. با وجود این، نظریههای فروید بین روانشناسان و روانپزشکان اختلاف نظرهایی ایجاد کرده است و روشهای روانکاوی او در همۀ موارد کاربردی نیست. فروید در فرایبورگ<ref>Freiburg</ref>، موراوی<ref> Moravia </ref> (نام قدیمی پرژیبور<ref>Pribor </ref> در جمهوری چک) متولد شد. تحصیلات پزشکی را از ۱۸۷۳ در وین آغاز و زیر نظر ارنست ویلهلم فون بروک<ref>Ernst Wilhelm von Brücke </ref> کار کرد. در این دوره، فروید عضو تیمی پژوهشی بود که آثار بیحسکنندگی موضعی کوکائین را کشف کردند. در ۱۸۸۴ در بیمارستان وین پزشک دستیار شد و در ۱۸۸۵ سمت مدرس عصبشناسی را یافت. در همان سال مطالعۀ هیپنوتیسم<ref>hypnosis</ref>، بهمنزلۀ روش درمان بیماری هیستری<ref> hysteria </ref>، را زیر نظر فیزیولوژیست فرانسوی، ژان شارکو<ref>Jean-Martin charcot </ref>، در بیمارستان سالتیتریر پاریس آغاز کرد. او از این عقیدۀ شارکو که هیستری منشأ روانی دارد و افکار ممکن است تغییرات جسمی ایجاد کنند متأثر بود. در ۱۸۸۶ با این نخستین الهام، که به پیدایش روانکاوی انجامید، به وین بازگشت. فروید در زمینۀ هیستری متأثر از پژوهش یوزف برویر<ref>Josef Breuer </ref>، پزشک وینی، نیز بود و در ۱۸۹۳ او و برویر کتاب ''مطالعاتی دربارۀ هیستری''<ref>''research into hysteria''</ref> را منتشر کردند. این کتاب کلیاتی از این نظریه است که درمان هیستری با هیپنوتیسم ممکن است. این روش مبتنیبر آزادسازی عقاید موجد این بیماری از ناخودآگاه است. فروید در ۱۸۹۵ فن تداعی آزاد را که سبب علاقۀ او به تعبیر رؤیا شد، جانشین هیپنوتیسم کرد. از آن پس به مطالعات خود و کشفیات حاصل از آنها در روانکاوی سرعت بخشید و بهترتیب کتابهای ''تعبیر رؤیا'' (۱۹۰۰)، ''آسیبشناسی روانی زندگی روزمره''<ref>''Zur Psychopathologie des Alltagslebens/The Psychopathology of Everyday Life'' </ref> (۱۹۰۴) و ''سه رساله در مورد نظریۀ جنسی''<ref>''Drei Abhandlungen Zur Sexualtheore/Three Ireatises on the Sexual Theory'' </ref> (۱۹۰۵) را بهچاپ رساند. در کتاب ''تعبیر رؤیا''، این عقیدۀ مهم را مطرح کرد که اجزای به خاطر آورده شده در رؤیاها نماد فعالیت ذهن ناخودآگاه در حین خواب است یعنی، زمانیکه اراده فعال نیست و خویشتنداری آگاهانه موقتاً متوقف میشود. نظریات او مخالفتهای فراوانی برانگیخت، چون تأکید او بر این که تقریباً همۀ روانرنجوریها ناشی از سرکوبی امیال جنسی است، از لحاظ اخلاقی برای مردم آن زمان تکاندهنده بود. با وجود این، ناظران آگاه به مواردی پی بردند و درنتیجۀ آن به این آموزه علاقهمند شدند که آشفتگی در رشد جنسی کودک مبین بسیاری از آشفتگیهای عاطفی و هیجانی است و تکانههای جنسی، در صورت جهتگیری درست، ممکن است به نیروهایی والایش یابند که الهامبخش موفقیتهای بزرگ است. فروید در ۱۹۰۳ محفل روانکاوی وین را تأسیس کرد و تا ۱۹۰۶ شاخههایی از آن در چندین کشور دیگر بهوجود آمد. تأثیر او تا ۱۹۰۸ گسترش بیشتری یافت و نخستین کنگرۀ بینالمللی روانکاوی در سالزبورگ<ref>''Salzburg'' </ref> اتریش برگزار شد و در ۱۹۰۹ انجمن بینالمللی روانکاوی تشکل یافت. پس از اشغال وین بهدست نازیها، در ۱۹۳۸ به لندن پناهنده شد و یک سال بعد در همانجا درگذشت. از دیگر کتابهای مهم فروید است:''شوخیها و ارتباط آنها با ناخودآگاه''<ref>''Der witz/Jokes and Their Relation to The unconscious'' </ref> (۱۹۰۵)؛ ''توتم و تابو''<ref>''Totem and Taboo''</ref> (۱۹۱۳)؛ ''مقدمهای بر روانکاوی''<ref>''Vorlesungen Zur Einführung in die Psychoanalyse/Introduction to Psychoanalysis''</ref> (۱۹۱۷)؛ ''موسی و یکتاپرستی''، که آخرین اثر اوست.</p> <br />
&nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:روانشناسی و روانپزشکی]] <br />
[[Category:اشخاص و اماکن]]<br />
<references /></div>Mohammadi2