فریدمن، جروم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۷

2025-10-08T06:57:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۷
خط ۱:		خط ۱:

	~~فریدْمَن، جِروم (۱۹۳۰)(Friedman, Jerome I)~~

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان = ~~جِروم فریدْمَن~~		\|عنوان = جروم فریدمن
	\|نام = Jerome I Friedman		\|نام = Jerome I Friedman
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
خط ۱۴:		خط ۱۱:
	\|ملیت= امریکایی		\|ملیت= امریکایی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=دانشگاه شیکاگو، مدرک دکتری در ~~1956~~		\|تحصیلات و محل تحصیل=دانشگاه شیکاگو، مدرک دکتری در 1956م
	\| شغل و تخصص اصلی =فیزیک‌دان		\| شغل و تخصص اصلی =فیزیک‌دان
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت = مدیر آزمایشگاه علوم هسته‌ای در مؤسسۀ فناوری ماساچوست در ~~1980،~~ رئیس بخش فیزیک مؤسسۀ فناوری ماساچوست از 1983 تا ~~1988~~		\|سمت = مدیر آزمایشگاه علوم هسته‌ای در مؤسسۀ فناوری ماساچوست در 1980م، رئیس بخش فیزیک مؤسسۀ فناوری ماساچوست از 1983 تا 1988م
	\|جوایز و افتخارات =~~جایزۀ~~ نوبل فیزیک (~~1990~~) مشترکا به‌همراه هنری وِی ‌کِندال و ریچارد تیلور		\|جوایز و افتخارات =نوبل فیزیک (1990م) مشترکا به‌همراه هنری وِی ‌کِندال و ریچارد تیلور
	\|آثار =		\|آثار =
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
خط ۲۹:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}فریدْمَن، جِروم (۱۹۳۰)(Friedman, Jerome I)

	فیزیک‌دان امریکایی. به‌همراه هنری وِی ‌کِندال<ref>Henry Way Kendall		فیزیک‌دان امریکایی. به‌همراه هنری وِی ‌کِندال<ref>Henry Way Kendall

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ فریدمن، جروم (۱۹۳۰) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به فریدمن، جروم منتقل کرد

2025-10-08T06:55:53Z

Mohammadi3 صفحهٔ فریدمن، جروم (۱۹۳۰) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به فریدمن، جروم منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۵
(بدون تفاوت)

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

فریدْمَن، جِروم (۱۹۳۰)(Friedman, Jerome I)

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = جِروم فریدْمَن
|نام = Jerome I Friedman
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز= شیکاگو، واقع در ایلینوی 1930م
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت= امریکایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=دانشگاه شیکاگو، مدرک دکتری در 1956
| شغل و تخصص اصلی =فیزیک‌دان
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت = مدیر آزمایشگاه علوم هسته‌ای در مؤسسۀ فناوری ماساچوست در 1980، رئیس بخش فیزیک مؤسسۀ فناوری ماساچوست از 1983 تا 1988
|جوایز و افتخارات =جایزۀ نوبل فیزیک (1990) مشترکا به‌همراه هنری وِی ‌کِندال و ریچارد تیلور
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =فیزیک و مکانیک
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

فیزیک‌دان امریکایی. به‌همراه هنری وِی ‌کِندال<ref>Henry Way Kendall

</ref> و ریچارد تیلور<ref>Richard Taylor
</ref>، به‌سبب تحقیقات اساسی‌شان در زمینۀ برخورد الکترون‌های پرانرژی با پروتون‌ها و نوترون‌ها به جایزۀ نوبل فیزیک ۱۹۹۰ دست یافت. این تحقیقات در گسترش مدل کوارک<ref>quark model
</ref> در حوزۀ فیزیک ذرات<ref>particle physics</ref> اهمیت داشت. در ۱۹۷۰، فریدمن، تایلور، و کِندال رهبری گروهی از پژوهشگران را در مرکز شتاب‌دهندۀ خطی استنفورد<ref> Stanford Linear Accelerator Center </ref> در کالیفرنیا<ref>California </ref> برعهده داشتند. هدف آزمایش‌هایی که در طی این پژوهش‌ها صورت می‌گرفت، بمباران پروتون‌ها و سپس نوترون‌ها با الکترون‌های پُرانرژی بود. آنان با توجه به آزمایش‌‌هایی که پیش‌تر انجام شده بود، می‌دانستند که پروتون حجم کوچک و محدودی دارد و بر این باور بودند که الکترون‌ها هنگام گذار از میان پروتون‌ها انحراف‌هایی کوچک از خود نشان می‌دهند. اما آنان طی آزمایش دریافتند که الکترون در گذار از درون پروتون گاهی با زاویه‌هایی بزرگ پراکنده می‌شود. جیمز بیورکِن<ref>Bjorken, James D </ref> و ریچارد فاینمن<ref>Richard P Feynman </ref> نظریه‌پردازانی بودند که به تعبیر این امر پرداختند. آنان مدعی شدند که الکترون‌ها در درون پروتون با اجسام نقطه‌مانند سختی روبه‌رو می‌شوند. کمی بعد مشخص شد این اجسام کوراک‌هایی‌اند که موری گل ـ ‌من<ref>Murray Gell-Mann </ref> و جورج تسوایگ<ref>George Zweig </ref>، مستقل از‌هم وجود آن‌ها را در ۱۹۶۴ پیش‌بینی کرده بودند. امروزه کوارک‌ها را ذراتی می‌شناسند که ازجمله بنیادی‌ترین قطعات سازندۀ ماده‌اند. فریدمن در شیکاگو، واقع در ایلینوی<ref>Illinois</ref>، زاده شد و در دانشگاه شیکاگو درس خواند. در ۱۹۵۶، دکتری گرفت. در ۱۹۵۶، در مقام پژوهشگر به آزمایشگاه فیزیک انرژی بالا<ref> High Energy Physics Laboratory</ref> در دانشگاه استنفورد<ref> Stanford University</ref>، واقع در کالیفرنیا، پیوست و با روش‌هایی که برای آزمایش پراکندگی الکترون به‌کار می‌رفت آشنا شد. در دانشگاه استنفورد، برای مدتی طولانی همکار هنری کندال بود، و با ریچارد تایلور نیز آشنا شد. در ۱۹۶۰، به بخش فیزیک مؤسسۀ فناوری ماساچوست (ام‌ آی تی)<ref> (Massachusetts Institute of Technology (MIT</ref> پیوست. در ۱۹۶۱، کندال نیز به گروه پژوهشی او ملحق شد. در ۱۹۶۳، فریدمن، کندال، تایلور، و دیگران در دانشگاه استنفورد همکاری خود را آغاز کردند تا تجهیزات پراکندگی الکترون را در مرکز شتاب‌دهندۀ خطی استنفورد بسازند. در ۱۹۸۰، فریدمن مدیر آزمایشگاه علوم هسته‌ای در مؤسسۀ فناوری ماساچوست شد. از ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۸ نیز رئیس بخش فیزیک آن‌جا بود و سپس، تمام‌وقت به تدریس و تحقیق بازگشت.

 

----

[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]