Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

فِریدمَن، میلتون (۱۹۱۲ـ۲۰۰۶)(Friedman, Milton)

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = میلتون فِریدمَن
|نام = Milton Friedman
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1912م
|تاریخ مرگ=2006م
|دوره زندگی=
|ملیت= امریکایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =اقتصاددان
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت = استاد اقتصاد دانشگاه شیکاگو از 1948 تا 1979، یکی از مشاوران بانفوذ رؤسای جمهور نیکسون و ریگان
|جوایز و افتخارات = دریافت جایزۀ نوبل (1976) در اقتصاد، از پیشکسوتان مکتب پولی
|آثار =نظریۀ تابع مصرف (1957)؛ سرمایه‌داری و آزادی (1962)؛ تاریخ پولی ایالات متحده: 1867ـ1960 (1963)؛ چارچوب نظریِ تجزیه و تحلیل‌های پولی (1971)؛ آزادی انتخاب (1980)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =اقتصاد
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

اقتصاددان امریکایی، از پیشکسوتان مکتب پولی<ref>monetarism

</ref>. بر آن بود که اقتصاد هر کشور، و درنتیجه تورّم آن اقتصاد، با عرضۀ پول کنترل می‌شود، اگرچه اکثر دولت‌ها تمایل سیاسی به کاهش مخارج دولت، که می‌تواند یکی از پیامدهای عرضۀ پول باشد، و افزایش بی‌کاری ندارند. فریدمن به مناسبت کارهایش در زمینه‌های تجزیه و تحلیل مصرف<ref>consumption analysis
</ref>، نظریۀ پولی<ref>monetary theory </ref>، و ثبات اقتصادی<ref>economic stabilization</ref> جایزۀ نوبل ۱۹۷۶ در اقتصاد را دریافت کرد. فریدمن معتقد بود که تورّم همیشه و در هرجا یک پدیدۀ پولی است. اگر نرخِ رشدِ عرضۀ پول به میزان رشد محصول در اقتصاد محدود شود (از طریق سیاست پولی نظیر تغییرات در نرخ‌های بهره)، امکان افزایش هزینه‌ها، مانند دستمزدها یا واردات، و تبدیل این افزایش به افزایش قیمت‌ها در اقتصاد کلاً وجود نخواهد داشت. طرفداری او از کاربرد سیاست پولی<ref> monetary policy
</ref>، و ردّ اقتصاد کینزی<ref>keynesian economics </ref>، از اعتقاد او به ماهیّت تنظیم‌کنندۀ خودکار نیروهای بازار، و عقیده‌اش به وجود «نرخ بی‌کاری طبیعی<ref>natural rate of unemployment </ref>»، ناشی می‌شد. او مدعی بود که این نرخ بی‌کاری را «نیروهای ساختاری و نهادهای در بازار کار»، مانند اعانۀ بی‌کاری<ref>unemployment benefits </ref> و اتحادیه‌های تجاری، تعیین می‌کنند و در بلندمدت نمی‌توان آن را از طریق افزایش در مخارج دولت کاهش داد. فریدمن از ۱۹۴۸ تا ۱۹۷۹ استاد اقتصاد دانشگاه شیکاگو بود. او یکی از مشاوران بانفوذ رؤسای جمهور نیکسون<ref>Nixon </ref> و ریگان<ref>Reagan </ref> به‌شمار می‌رفت و کتاب‌های متعددی نوشت. او طرفدار برقراری مالیات بر درآمد منفی<ref>negative income tax </ref> به‌جای کمک‌های مربوط به تأمین اجتماعی بود تا در زمانی که درآمدها به سطح معیّنی کاهش یابند به‌صورت خودکار پرداخت شوند. به‌عقیدۀ او، این امر انگیزه‌های استخدام نیروی کار را افزایش می‌دهد و به کاهش مداخلۀ دولت می‌انجامد. فرضیۀ فریدمن دربارۀ درآمد دایمی<ref>permanent-income </ref> نقش مهمی در نظریۀ مصرف<ref>theory of consumption </ref> داشت. در این نظریه گفته می‌شد که هزینه‌های مصرفی به انتظارات بلندمدت، یا دایمی، و درآمد بستگی دارد و با نوسانات در درآمد جاری تغییر چندانی نمی‌کند. از آثارش: ''نظریۀ تابع مصرف''<ref>''A Theory of the Consumption Function'' </ref> (۱۹۵۷)؛ ''سرمایه‌داری و آزادی''<ref>''Capitalism and freedom'' </ref> (۱۹۶۲)؛ ''تاریخ پولی ایالات متحده: ۱۸۶۷ـ۱۹۶۰''‌<ref>''A Monetary History of the United States: 1867-1960''</ref> (۱۹۶۳)؛ ''چارچوب نظریِ تجزیه و تحلیل‌های پولی''<ref>''A Theoretical Framework for Monetary Analysis''</ref> (۱۹۷۱)؛ ''آزادی انتخاب''<ref>''Free To Choose''</ref> (۱۹۸۰).

 

----

[[Category:اقتصاد]] [[Category:(اقتصاد)اشخاص و آثار]]

فریدمن، میلتون (۱۹۱۲ـ۲۰۰۶) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳