Nazanin در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۷

2025-02-09T09:27:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۷
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	}}		}}
	[[پرونده:33169400.jpg\|بندانگشتی\|اوگو فوسکولو]]		[[پرونده:33169400.jpg\|بندانگشتی\|اوگو فوسکولو]]
	فوسکولو، اوگو (~~۱۷۷۸ـ۱۸۲۷~~)(Foscolo, Ugo)		فوسکولو، اوگو (۱۷۷۸ـ۱۸۲۷م)(Foscolo, Ugo)

	نویسندۀ ایتالیایی. ونیزی میهن‌پرست پرشور که در کنار فرانسوی‌ها علیه متجاوزان اتریشی جنگید. سرخوردگی او از [[بناپارت، ناپلیون\|ناپلئون]]، الهام‌بخش رمان پُرطرفدارش، ''آخرین نامه‌های جاکوپو اورتیس''<ref>''Le Ultime lettere di jacopo Ortis/The Last Letters of Jacopo Ortis''</ref> (~~۱۸۰۲~~)، شد. با منظومۀ میهن‌پرستانه‌اش با ''نا''م''گورها''<ref>''Dei sepolchri'' </ref> (~~۱۸۰۷~~)، که در قالب شعر سپید بود، مشهور شد. برخی دیگر از آثار او عبارت‌اند از تراژدی‌<ref>tragedy</ref>های سیاسی ''آژاکس''<ref>''Aiace/Ajax'' </ref> (~~۱۸۱۱~~) و ''ریتچاردا''<ref>''Ricciarda''</ref> (~~۱۸۱۲~~). فوسکولو در [[زانت]]<ref>Zante</ref> به‌دنیا آمد و در [[اسپالاتو]]<ref>Spalato</ref> و [[ونیز]] تحصیل کرد. از ~~۱۷۹۶~~ افسر ارتش جمهوری‌هایی بود که سعی داشتند به [[ایتالیا]] وحدت بخشند. از ۱۸۰۴ تا ~~۱۸۰۶~~ در ارتش فرانسه خدمت کرد. در ~~۱۸۰۸~~ در دانشگاه [[پاویا، شهر\|پاویا]]<ref>Pavia</ref> معانی و بیان تدریس می‌کرد. نمایش‌نامۀ ''آژاکس'' حاکی از احساسات ضد ناپلئونی او بود؛ بنابراین تا سقوط ناپلئون در ~~۱۸۱۳~~ اجازۀ ورود به [[میلان]] نیافت. هنگامی که اتریشی‌ها دیگربار در ونیز به‌قدرت رسیدند، فوسکولو به‌سبب میهن‌دوستی به‌ناچار وطن را ترک کرد. او نخست به [[~~سوییس\|~~سوئیس]] و سپس، در حدود ~~۱۸۱۶،~~ به [[انگلستان]] رفت و سال‌های آخر زندگیش را به همکاری با نشریات ادبی و تدریس زبان ایتالیایی پرداخت.		نویسندۀ ایتالیایی. ونیزی میهن‌پرست پرشور که در کنار فرانسوی‌ها علیه متجاوزان اتریشی جنگید. سرخوردگی او از [[بناپارت، ناپلیون\|ناپلئون]]، الهام‌بخش رمان پُرطرفدارش، ''آخرین نامه‌های جاکوپو اورتیس''<ref>''Le Ultime lettere di jacopo Ortis/The Last Letters of Jacopo Ortis''</ref> (۱۸۰۲م)، شد. با منظومۀ میهن‌پرستانه‌اش با ''نا''م''گورها''<ref>''Dei sepolchri'' </ref> (۱۸۰۷م)، که در قالب شعر سپید بود، مشهور شد. برخی دیگر از آثار او عبارت‌اند از تراژدی‌<ref>tragedy</ref>های سیاسی ''آژاکس''<ref>''Aiace/Ajax'' </ref> (۱۸۱۱م) و ''ریتچاردا''<ref>''Ricciarda''</ref> (۱۸۱۲م). فوسکولو در [[زانت]]<ref>Zante</ref> به‌دنیا آمد و در [[اسپالاتو]]<ref>Spalato</ref> و [[ونیز]] تحصیل کرد. از ۱۷۹۶م افسر ارتش جمهوری‌هایی بود که سعی داشتند به [[ایتالیا]] وحدت بخشند. از ۱۸۰۴ تا ۱۸۰۶م در ارتش فرانسه خدمت کرد. در ۱۸۰۸م در دانشگاه [[پاویا، شهر\|پاویا]]<ref>Pavia</ref> معانی و بیان تدریس می‌کرد. نمایش‌نامۀ ''آژاکس'' حاکی از احساسات ضد ناپلئونی او بود؛ بنابراین تا سقوط ناپلئون در ۱۸۱۳م اجازۀ ورود به [[میلان]] نیافت. هنگامی که اتریشی‌ها دیگربار در ونیز به‌قدرت رسیدند، فوسکولو به‌سبب میهن‌دوستی به‌ناچار وطن را ترک کرد. او نخست به [[سوئیس]] و سپس، در حدود ۱۸۱۶م، به [[انگلستان]] رفت و سال‌های آخر زندگیش را به همکاری با نشریات ادبی و تدریس زبان ایتالیایی پرداخت.

Nazanin در ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۴۳

2021-10-13T07:43:24Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =اوگو فوسکولو
|نام =Ugo Foscolo
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=زانت ۱۷۷۸م
|تاریخ مرگ=۱۸۲۷م
|دوره زندگی=
|ملیت=ایتالیایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=در اسپالاتو و ونیز
| شغل و تخصص اصلی =نویسنده
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =از ۱۷۹۶ افسر ارتش
در ۱۸۰۸ در دانشگاه پاویا معانی و بیان تدریس
|جوایز و افتخارات =
|آثار =رمان: آخرین نامه‌های جاکوپو اورتیس (۱۸۰۲)
نامگورها (۱۸۰۷)
آژاکس (۱۸۱۱) و ریتچاردا (۱۸۱۲)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =تیاتر
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:33169400.jpg|بندانگشتی|اوگو فوسکولو]]
فوسکولو، اوگو (۱۷۷۸ـ۱۸۲۷)(Foscolo, Ugo)

نویسندۀ ایتالیایی. ونیزی میهن‌پرست پرشور که در کنار فرانسوی‌ها علیه متجاوزان اتریشی جنگید. سرخوردگی او از [[بناپارت، ناپلیون|ناپلئون]]، الهام‌بخش رمان پُرطرفدارش، ''آخرین نامه‌های جاکوپو اورتیس''<ref>''Le Ultime lettere di jacopo Ortis/The Last Letters of Jacopo Ortis''</ref> (۱۸۰۲)، شد. با منظومۀ میهن‌پرستانه‌اش با ''نا''م''گورها''<ref>''Dei sepolchri'' </ref> (۱۸۰۷)، که در قالب شعر سپید بود، مشهور شد. برخی دیگر از آثار او عبارت‌اند از تراژدی‌<ref>tragedy</ref>های سیاسی ''آژاکس''<ref>''Aiace/Ajax'' </ref> (۱۸۱۱) و ''ریتچاردا''<ref>''Ricciarda''</ref> (۱۸۱۲). فوسکولو در [[زانت]]<ref>Zante</ref> به‌دنیا آمد و در [[اسپالاتو]]<ref>Spalato</ref> و [[ونیز]] تحصیل کرد. از ۱۷۹۶ افسر ارتش جمهوری‌هایی بود که سعی داشتند به [[ایتالیا]] وحدت بخشند. از ۱۸۰۴ تا ۱۸۰۶ در ارتش فرانسه خدمت کرد. در ۱۸۰۸ در دانشگاه [[پاویا، شهر|پاویا]]<ref>Pavia</ref> معانی و بیان تدریس می‌کرد. نمایش‌نامۀ ''آژاکس'' حاکی از احساسات ضد ناپلئونی او بود؛ بنابراین تا سقوط ناپلئون در ۱۸۱۳ اجازۀ ورود به [[میلان]] نیافت. هنگامی که اتریشی‌ها دیگربار در ونیز به‌قدرت رسیدند، فوسکولو به‌سبب میهن‌دوستی به‌ناچار وطن را ترک کرد. او نخست به [[سوییس|سوئیس]] و سپس، در حدود ۱۸۱۶، به [[انگلستان]] رفت و سال‌های آخر زندگیش را به همکاری با نشریات ادبی و تدریس زبان ایتالیایی پرداخت.

 

----

[[Category:ادبیات غرب]]
[[Category:رمان (اشخاص و آثار)]]
[[Category:تئاتر]]
[[Category:جهان - اشخاص و گروه ها]]
<references />

فوسکولو، اوگو (۱۷۷۸ـ۱۸۲۷) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۷

Nazanin در ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۴۳