فولر، ساموئل (مایکل) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ فولر، سامویل (مایکل) (۱۹۱۱ـ۱۹۹۷) را به فولر، ساموئل (مایکل) منتقل کرد

2025-02-24T05:26:35Z

Mohammadi3 صفحهٔ فولر، سامویل (مایکل) (۱۹۱۱ـ۱۹۹۷) را به فولر، ساموئل (مایکل) منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۶
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۶

2025-02-24T05:26:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۶
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	فولر، ساموئل (مایکل) (~~۱۹۱۱ـ۱۹۹۷~~)(Fuller, Samuel (Michael))<br /> [[File:33176300.jpg\|thumb\|فولِر، ساموئِل (مايکِل)]]کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، و رمان‌نویس امریکایی. با تصویرپردازی تکان‌دهنده و بهره‌گیری از فرهنگ پرشور و مردم‌پسند در فیلم‌هایش، یکی از نخستین و بزرگ‌ترین فیلم‌سازان مستقل امریکا شد. آثار او که ملهم از تجاربش در زمینۀ نوشتن گزارش‌ جنایی و رمان‌‌های بازاری و خدمت نظام در [[جنگ جهانی دوم]] است، در واقع بررسی‌های تهییج‌کننده و خشونت‌بار دربارۀ وجه تاریک روح امریکایی است. آثار او، از ''خیابان پارک''<ref>Park Row</ref> (۱۹۵۲) تا ''راهرو شوک''<ref>''Shock Corridor''</ref> (۱۹۶۳) و ''سگ سفید''<ref>''White Dog'' </ref> (۱۹۸۲)، که عنوان‌بندی‌های خلاصه دارند، همواره به درون‌مایه‌هایی مشخص می‌پردازند: نزاع فرد برای کسب آزادی شخصی، علاقۀ او به هویت روان‌شناختی، نژادی و ملی، و گرایش پایان‌ناپذیر آدمی به خشونت. در اواخر دهۀ ۱۹۳۰ با سِمت نویسنده به صنعت سینما روآورد، و از تجاربش در مقام گزارش‌نویس جنایی و نویسندۀ رمان‌های مردم‌پسند، بهره گرفت. نخستین فیلمش، ''من جسی جیمز را کشتم''<ref>''I Shot Jesse James'' </ref> (۱۹۴۹) را در ژانر (گونه)<ref>genre </ref> وسترن<ref>western</ref> ساخت و بعد با فیلم‌هایی نظیر ''چهل تفنگ''<ref>''Forty Guns''</ref> (۱۹۵۷) و ''بُرد خدنگ (جهش تیر)''<ref>''Run of the Arrow''</ref> (۱۹۵۷) به این گونۀ سینمایی بازگشت، با این‌حال برخی از بهترین آثار او به گونۀ فیلم‌های نُوار مهیج<ref>noirish thriller films</ref> تعلق دارند، ازجمله ''جیب‌بری در خیابان جنوب''<ref>''Pickup on South Street'' </ref> (۱۹۵۳)، ''کیمونوی ارغوانی''<ref>''The Crimson Kimono''</ref> (۱۹۵۹)، ''دنیای تبهکاران امریکا''<ref>''Underworld USA'' </ref> (۱۹۶۱)، و ''بوسۀ عریان''<ref>''The Naked Kiss''</ref> (۱۹۶۴) که جملگی جنبۀ تاریک جامعۀ امریکا را می‌نمایانند.		فولر، ساموئل (مایکل) (۱۹۱۱ـ۱۹۹۷م)(Fuller, Samuel (Michael))<br /> [[File:33176300.jpg\|thumb\|فولِر، ساموئِل (مايکِل)]]کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، و رمان‌نویس امریکایی. با تصویرپردازی تکان‌دهنده و بهره‌گیری از فرهنگ پرشور و مردم‌پسند در فیلم‌هایش، یکی از نخستین و بزرگ‌ترین فیلم‌سازان مستقل امریکا شد. آثار او که ملهم از تجاربش در زمینۀ نوشتن گزارش‌ جنایی و رمان‌‌های بازاری و خدمت نظام در [[جنگ جهانی دوم]] است، در واقع بررسی‌های تهییج‌کننده و خشونت‌بار دربارۀ وجه تاریک روح امریکایی است. آثار او، از ''خیابان پارک''<ref>Park Row</ref> (۱۹۵۲) تا ''راهرو شوک''<ref>''Shock Corridor''</ref> (۱۹۶۳) و ''سگ سفید''<ref>''White Dog'' </ref> (۱۹۸۲)، که عنوان‌بندی‌های خلاصه دارند، همواره به درون‌مایه‌هایی مشخص می‌پردازند: نزاع فرد برای کسب آزادی شخصی، علاقۀ او به هویت روان‌شناختی، نژادی و ملی، و گرایش پایان‌ناپذیر آدمی به خشونت. در اواخر دهۀ ۱۹۳۰ با سِمت نویسنده به صنعت سینما روآورد، و از تجاربش در مقام گزارش‌نویس جنایی و نویسندۀ رمان‌های مردم‌پسند، بهره گرفت. نخستین فیلمش، ''من جسی جیمز را کشتم''<ref>''I Shot Jesse James'' </ref> (۱۹۴۹) را در ژانر (گونه)<ref>genre </ref> وسترن<ref>western</ref> ساخت و بعد با فیلم‌هایی نظیر ''چهل تفنگ''<ref>''Forty Guns''</ref> (۱۹۵۷) و ''بُرد خدنگ (جهش تیر)''<ref>''Run of the Arrow''</ref> (۱۹۵۷) به این گونۀ سینمایی بازگشت، با این‌حال برخی از بهترین آثار او به گونۀ فیلم‌های نُوار مهیج<ref>noirish thriller films</ref> تعلق دارند، ازجمله ''جیب‌بری در خیابان جنوب''<ref>''Pickup on South Street'' </ref> (۱۹۵۳)، ''کیمونوی ارغوانی''<ref>''The Crimson Kimono''</ref> (۱۹۵۹)، ''دنیای تبهکاران امریکا''<ref>''Underworld USA'' </ref> (۱۹۶۱)، و ''بوسۀ عریان''<ref>''The Naked Kiss''</ref> (۱۹۶۴) که جملگی جنبۀ تاریک جامعۀ امریکا را می‌نمایانند.

Nazanin در ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۵۴

2022-06-28T05:54:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =~~کلود شابرول~~		\|عنوان =ساموئل (مایکل) فولر
	\|نام =~~Claude Chabrol~~		\|نام =Samuel (Michael) Fuller
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
	\|نام اصلی=		\|نام اصلی=
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=~~پاریس 24 ژوئن ۱۹۳۰م~~		\|زادروز=۱۹۱۱م
	\|تاریخ مرگ=~~پاریس 12 سپتامبر 2010م~~		\|تاریخ مرگ=۱۹۹۷م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=~~فرانسوی~~		\|ملیت=امریکایی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=		\|تحصیلات و محل تحصیل=
	\| شغل و تخصص اصلی =~~کارگردان سینما~~		\| شغل و تخصص اصلی =کارگردان، تهیه‌کننده
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=فیلم‌نامه‌نویس، رمان‌نویس
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =~~خرس طلایی جشنوارۀ بین‌المللی فیلم برلین~~ (~~1959~~)~~؛ جایزه فیپرشی جشنوارۀ فیلم برلین~~ (~~1973~~)		\|جوایز و افتخارات =
	~~\|آثار =جام شراب~~ (~~جوجه در سرکه~~) (~~1984~~)		\|آثار =خیابان پارک (۱۹۵۲)، راهرو شوک (۱۹۶۳) و سگ سفید (۱۹۸۲)، من جسی جیمز را کشتم (۱۹۴۹)، کیمونوی ارغوانی (۱۹۵۹)، دنیای تبهکاران امریکا (۱۹۶۱)، و بوسۀ عریان (۱۹۶۴)
	\|خویشاوندان سرشناس =~~استفان اودران (همسر)~~		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =سینما		\|گروه مقاله =سینما
	\|دوره =		\|دوره =
	\|فعالیت‌های مهم =~~از بنیادگذاران جنبش موج نوی فرانسه~~		\|فعالیت‌های مهم =
	\|رشته =		\|رشته =
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	~~فولِر، ساموئِل~~ (~~مایکِل~~) (۱۹۱۱ـ۱۹۹۷)(Fuller, Samuel (Michael))<br/> [[File:33176300.jpg\|thumb\|فولِر، ساموئِل (مايکِل)]]کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، و رمان‌نویس امریکایی. با تصویرپردازی تکان‌دهنده و بهره‌گیری از فرهنگ پرشور و مردم‌پسند در فیلم‌هایش، یکی از نخستین و بزرگ‌ترین فیلم‌سازان مستقل امریکا شد. آثار او که ملهم از تجاربش در زمینۀ نوشتن گزارش‌ جنایی و رمان‌‌های بازاری و خدمت نظام در جنگ جهانی دوم است، در واقع بررسی‌های تهییج‌کننده و خشونت‌بار دربارۀ وجه ~~تاریکِ~~ روح امریکایی است. آثار او، از ''خیابان پارک''<ref>Park Row</ref> (۱۹۵۲) تا ''راهرو شوک''<ref>''Shock Corridor''</ref> (۱۹۶۳) و ''سگ سفید''<ref>''White Dog'' </ref> (۱۹۸۲)، که عنوان‌بندی‌های خلاصه دارند، همواره به درون‌مایه‌هایی مشخص می‌پردازند: نزاع فرد برای کسب آزادی شخصی، علاقۀ او به هویت روان‌شناختی، نژادی و ملی، و گرایش پایان‌ناپذیر آدمی به خشونت. در اواخر دهۀ ۱۹۳۰ با سِمت نویسنده به صنعت سینما روآورد، و از تجاربش در مقام گزارش‌نویس جنایی و نویسندۀ رمان‌های مردم‌پسند، بهره گرفت. نخستین فیلمش، ''من جسی جیمز را کشتم''<ref>''I Shot Jesse James'' </ref> (۱۹۴۹) را در ژانر (گونه)<ref>genre </ref> وسترن<ref>western</ref> ساخت و بعد با فیلم‌هایی نظیر ''چهل تفنگ''<ref>''Forty Guns''</ref> (۱۹۵۷) و ''بُرد خدنگ (جهش تیر)''<ref>''Run of the Arrow''</ref> (۱۹۵۷) به این گونۀ سینمایی بازگشت، با این‌حال برخی از بهترین آثار او به گونۀ فیلم‌های نُوار مهیج<ref>noirish thriller films</ref> تعلق دارند، ازجمله ''جیب‌بری در خیابان جنوب''<ref>''Pickup on South Street'' </ref> (۱۹۵۳)، ''کیمونوی ارغوانی''<ref>''The Crimson Kimono''</ref> (۱۹۵۹)، ''دنیای تبهکاران امریکا''<ref>''Underworld USA'' </ref> (۱۹۶۱)، و ''بوسۀ عریان''<ref>''The Naked Kiss''</ref> (۱۹۶۴) که جملگی جنبۀ تاریک جامعۀ امریکا را می‌نمایانند.		فولر، ساموئل (مایکل) (۱۹۱۱ـ۱۹۹۷)(Fuller, Samuel (Michael))<br /> [[File:33176300.jpg\|thumb\|فولِر، ساموئِل (مايکِل)]]کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، و رمان‌نویس امریکایی. با تصویرپردازی تکان‌دهنده و بهره‌گیری از فرهنگ پرشور و مردم‌پسند در فیلم‌هایش، یکی از نخستین و بزرگ‌ترین فیلم‌سازان مستقل امریکا شد. آثار او که ملهم از تجاربش در زمینۀ نوشتن گزارش‌ جنایی و رمان‌‌های بازاری و خدمت نظام در [[جنگ جهانی دوم]] است، در واقع بررسی‌های تهییج‌کننده و خشونت‌بار دربارۀ وجه تاریک روح امریکایی است. آثار او، از ''خیابان پارک''<ref>Park Row</ref> (۱۹۵۲) تا ''راهرو شوک''<ref>''Shock Corridor''</ref> (۱۹۶۳) و ''سگ سفید''<ref>''White Dog'' </ref> (۱۹۸۲)، که عنوان‌بندی‌های خلاصه دارند، همواره به درون‌مایه‌هایی مشخص می‌پردازند: نزاع فرد برای کسب آزادی شخصی، علاقۀ او به هویت روان‌شناختی، نژادی و ملی، و گرایش پایان‌ناپذیر آدمی به خشونت. در اواخر دهۀ ۱۹۳۰ با سِمت نویسنده به صنعت سینما روآورد، و از تجاربش در مقام گزارش‌نویس جنایی و نویسندۀ رمان‌های مردم‌پسند، بهره گرفت. نخستین فیلمش، ''من جسی جیمز را کشتم''<ref>''I Shot Jesse James'' </ref> (۱۹۴۹) را در ژانر (گونه)<ref>genre </ref> وسترن<ref>western</ref> ساخت و بعد با فیلم‌هایی نظیر ''چهل تفنگ''<ref>''Forty Guns''</ref> (۱۹۵۷) و ''بُرد خدنگ (جهش تیر)''<ref>''Run of the Arrow''</ref> (۱۹۵۷) به این گونۀ سینمایی بازگشت، با این‌حال برخی از بهترین آثار او به گونۀ فیلم‌های نُوار مهیج<ref>noirish thriller films</ref> تعلق دارند، ازجمله ''جیب‌بری در خیابان جنوب''<ref>''Pickup on South Street'' </ref> (۱۹۵۳)، ''کیمونوی ارغوانی''<ref>''The Crimson Kimono''</ref> (۱۹۵۹)، ''دنیای تبهکاران امریکا''<ref>''Underworld USA'' </ref> (۱۹۶۱)، و ''بوسۀ عریان''<ref>''The Naked Kiss''</ref> (۱۹۶۴) که جملگی جنبۀ تاریک جامعۀ امریکا را می‌نمایانند.


خط ۳۳:		خط ۳۳:
	----		----

	[[Category:سینما]] [[Category:جهان - اشخاص]]		[[Category:سینما]]
			[[Category:جهان - اشخاص]]
			<references />

Nazanin در ‏۲۷ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۵۱

2022-06-27T15:51:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
			{{جعبه زندگینامه
			\|عنوان =کلود شابرول
			\|نام =Claude Chabrol
			\|نام دیگر=
			\|نام اصلی=
			\|نام مستعار=
			\|لقب=
			\|زادروز=پاریس 24 ژوئن ۱۹۳۰م
			\|تاریخ مرگ=پاریس 12 سپتامبر 2010م
			\|دوره زندگی=
			\|ملیت=فرانسوی
			\|محل زندگی=
			\|تحصیلات و محل تحصیل=
			\| شغل و تخصص اصلی =کارگردان سینما
			\|شغل و تخصص های دیگر=
			\|سبک =
			\|مکتب =
			\|سمت =
			\|جوایز و افتخارات =خرس طلایی جشنوارۀ بین‌المللی فیلم برلین (1959)؛ جایزه فیپرشی جشنوارۀ فیلم برلین (1973)
			\|آثار =جام شراب (جوجه در سرکه) (1984)
			\|خویشاوندان سرشناس =استفان اودران (همسر)
			\|گروه مقاله =سینما
			\|دوره =
			\|فعالیت‌های مهم =از بنیادگذاران جنبش موج نوی فرانسه
			\|رشته =
			\|پست تخصصی =
			\|باشگاه =
			}}
	فولِر، ساموئِل (مایکِل) (۱۹۱۱ـ۱۹۹۷)(Fuller, Samuel (Michael))<br/> [[File:33176300.jpg\|thumb\|فولِر، ساموئِل (مايکِل)]]کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، و رمان‌نویس امریکایی. با تصویرپردازی تکان‌دهنده و بهره‌گیری از فرهنگ پرشور و مردم‌پسند در فیلم‌هایش، یکی از نخستین و بزرگ‌ترین فیلم‌سازان مستقل امریکا شد. آثار او که ملهم از تجاربش در زمینۀ نوشتن گزارش‌ جنایی و رمان‌‌های بازاری و خدمت نظام در جنگ جهانی دوم است، در واقع بررسی‌های تهییج‌کننده و خشونت‌بار دربارۀ وجه تاریکِ روح امریکایی است. آثار او، از ''خیابان پارک''<ref>Park Row</ref> (۱۹۵۲) تا ''راهرو شوک''<ref>''Shock Corridor''</ref> (۱۹۶۳) و ''سگ سفید''<ref>''White Dog'' </ref> (۱۹۸۲)، که عنوان‌بندی‌های خلاصه دارند، همواره به درون‌مایه‌هایی مشخص می‌پردازند: نزاع فرد برای کسب آزادی شخصی، علاقۀ او به هویت روان‌شناختی، نژادی و ملی، و گرایش پایان‌ناپذیر آدمی به خشونت. در اواخر دهۀ ۱۹۳۰ با سِمت نویسنده به صنعت سینما روآورد، و از تجاربش در مقام گزارش‌نویس جنایی و نویسندۀ رمان‌های مردم‌پسند، بهره گرفت. نخستین فیلمش، ''من جسی جیمز را کشتم''<ref>''I Shot Jesse James'' </ref> (۱۹۴۹) را در ژانر (گونه)<ref>genre </ref> وسترن<ref>western</ref> ساخت و بعد با فیلم‌هایی نظیر ''چهل تفنگ''<ref>''Forty Guns''</ref> (۱۹۵۷) و ''بُرد خدنگ (جهش تیر)''<ref>''Run of the Arrow''</ref> (۱۹۵۷) به این گونۀ سینمایی بازگشت، با این‌حال برخی از بهترین آثار او به گونۀ فیلم‌های نُوار مهیج<ref>noirish thriller films</ref> تعلق دارند، ازجمله ''جیب‌بری در خیابان جنوب''<ref>''Pickup on South Street'' </ref> (۱۹۵۳)، ''کیمونوی ارغوانی''<ref>''The Crimson Kimono''</ref> (۱۹۵۹)، ''دنیای تبهکاران امریکا''<ref>''Underworld USA'' </ref> (۱۹۶۱)، و ''بوسۀ عریان''<ref>''The Naked Kiss''</ref> (۱۹۶۴) که جملگی جنبۀ تاریک جامعۀ امریکا را می‌نمایانند.		فولِر، ساموئِل (مایکِل) (۱۹۱۱ـ۱۹۹۷)(Fuller, Samuel (Michael))<br/> [[File:33176300.jpg\|thumb\|فولِر، ساموئِل (مايکِل)]]کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، و رمان‌نویس امریکایی. با تصویرپردازی تکان‌دهنده و بهره‌گیری از فرهنگ پرشور و مردم‌پسند در فیلم‌هایش، یکی از نخستین و بزرگ‌ترین فیلم‌سازان مستقل امریکا شد. آثار او که ملهم از تجاربش در زمینۀ نوشتن گزارش‌ جنایی و رمان‌‌های بازاری و خدمت نظام در جنگ جهانی دوم است، در واقع بررسی‌های تهییج‌کننده و خشونت‌بار دربارۀ وجه تاریکِ روح امریکایی است. آثار او، از ''خیابان پارک''<ref>Park Row</ref> (۱۹۵۲) تا ''راهرو شوک''<ref>''Shock Corridor''</ref> (۱۹۶۳) و ''سگ سفید''<ref>''White Dog'' </ref> (۱۹۸۲)، که عنوان‌بندی‌های خلاصه دارند، همواره به درون‌مایه‌هایی مشخص می‌پردازند: نزاع فرد برای کسب آزادی شخصی، علاقۀ او به هویت روان‌شناختی، نژادی و ملی، و گرایش پایان‌ناپذیر آدمی به خشونت. در اواخر دهۀ ۱۹۳۰ با سِمت نویسنده به صنعت سینما روآورد، و از تجاربش در مقام گزارش‌نویس جنایی و نویسندۀ رمان‌های مردم‌پسند، بهره گرفت. نخستین فیلمش، ''من جسی جیمز را کشتم''<ref>''I Shot Jesse James'' </ref> (۱۹۴۹) را در ژانر (گونه)<ref>genre </ref> وسترن<ref>western</ref> ساخت و بعد با فیلم‌هایی نظیر ''چهل تفنگ''<ref>''Forty Guns''</ref> (۱۹۵۷) و ''بُرد خدنگ (جهش تیر)''<ref>''Run of the Arrow''</ref> (۱۹۵۷) به این گونۀ سینمایی بازگشت، با این‌حال برخی از بهترین آثار او به گونۀ فیلم‌های نُوار مهیج<ref>noirish thriller films</ref> تعلق دارند، ازجمله ''جیب‌بری در خیابان جنوب''<ref>''Pickup on South Street'' </ref> (۱۹۵۳)، ''کیمونوی ارغوانی''<ref>''The Crimson Kimono''</ref> (۱۹۵۹)، ''دنیای تبهکاران امریکا''<ref>''Underworld USA'' </ref> (۱۹۶۱)، و ''بوسۀ عریان''<ref>''The Naked Kiss''</ref> (۱۹۶۴) که جملگی جنبۀ تاریک جامعۀ امریکا را می‌نمایانند.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

فولِر، ساموئِل (مایکِل) (۱۹۱۱ـ۱۹۹۷)(Fuller, Samuel (Michael))<br/> [[File:33176300.jpg|thumb|فولِر، ساموئِل (مايکِل)]]کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، و رمان‌نویس امریکایی. با تصویرپردازی تکان‌دهنده و بهره‌گیری از فرهنگ پرشور و مردم‌پسند در فیلم‌هایش، یکی از نخستین و بزرگ‌ترین فیلم‌سازان مستقل امریکا شد. آثار او که ملهم از تجاربش در زمینۀ نوشتن گزارش‌ جنایی و رمان‌‌های بازاری و خدمت نظام در جنگ جهانی دوم است، در واقع بررسی‌های تهییج‌کننده و خشونت‌بار دربارۀ وجه تاریکِ روح امریکایی است. آثار او، از ''خیابان پارک''<ref>Park Row</ref> (۱۹۵۲) تا ''راهرو شوک''<ref>''Shock Corridor''</ref> (۱۹۶۳) و ''سگ سفید''<ref>''White Dog'' </ref> (۱۹۸۲)، که عنوان‌بندی‌های خلاصه دارند، همواره به درون‌مایه‌هایی مشخص می‌پردازند: نزاع فرد برای کسب آزادی شخصی، علاقۀ او به هویت روان‌شناختی، نژادی و ملی، و گرایش پایان‌ناپذیر آدمی به خشونت. در اواخر دهۀ ۱۹۳۰ با سِمت نویسنده به صنعت سینما روآورد، و از تجاربش در مقام گزارش‌نویس جنایی و نویسندۀ رمان‌های مردم‌پسند، بهره گرفت. نخستین فیلمش، ''من جسی جیمز را کشتم''<ref>''I Shot Jesse James'' </ref> (۱۹۴۹) را در ژانر (گونه)<ref>genre </ref> وسترن<ref>western</ref> ساخت و بعد با فیلم‌هایی نظیر ''چهل تفنگ''<ref>''Forty Guns''</ref> (۱۹۵۷) و ''بُرد خدنگ (جهش تیر)''<ref>''Run of the Arrow''</ref> (۱۹۵۷) به این گونۀ سینمایی بازگشت، با این‌حال برخی از بهترین آثار او به گونۀ فیلم‌های نُوار مهیج<ref>noirish thriller films</ref> تعلق دارند، ازجمله ''جیب‌بری در خیابان جنوب''<ref>''Pickup on South Street'' </ref> (۱۹۵۳)، ''کیمونوی ارغوانی''<ref>''The Crimson Kimono''</ref> (۱۹۵۹)، ''دنیای تبهکاران امریکا''<ref>''Underworld USA'' </ref> (۱۹۶۱)، و ''بوسۀ عریان''<ref>''The Naked Kiss''</ref> (۱۹۶۴) که جملگی جنبۀ تاریک جامعۀ امریکا را می‌نمایانند.

 

----

[[Category:سینما]] [[Category:جهان - اشخاص]]