https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%82%D9%88%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87قورخانه - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-01T18:04:56Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D9%88%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87&diff=2010148379&oldid=prevShahraabi در ۲۲ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۲۷2023-05-22T20:27:58Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۲۲ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۲۷</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>قورخانه <br></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>قورخانه <br></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><p>(واژهای ترکی به معنای زرادخانه) محل ساختن و تدارک اسلحه و ساز و برگ جنگی در عهد صفویه تا قاجاریه. قورخانۀ مرکزی ایران در عهد شاهعباس صفوی اول در جوار بارۀ شمالی اصفهان ساخته شد. در ایروان نیز، افزون بر جباخانه، قورخانهای نیز برای دفاع از حملات عثمانیان ساخته شده بود. در اواخر دورۀ صفوی، بر اثر آشفتگی عمومی و بیعلاقگی مقامات کشوری و لشکری به جنگ، توجه کمتری به قورخانه میشد، اما در دورۀ سلطنت نادرشاه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">افشار، </del>بهسبب ضرورتهای جنگی، قورخانه جان تازهای گرفت؛ چنانکه رقم توپهای نادرشاه را تا ۵هزار عراده ذکر کردهاند. در دورۀ حکومت قاجار، تأسیس قورخانه و کارخانۀ باروتسازی نیز رونق گرفت. عباس میرزای قاجار به قورخانه اهمیت بسیار میداد. حکایت علاقۀ حاجی میرزا آغاسی به توپ و قنات زبانزد است. در دورۀ صدارت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">امیرکبیر، </del>قورخانههایی در تهران، تبریز، مشهد، و اصفهان ساخته شد. در ۱۲۷۶ق، کارخانۀ تفنگسازی مستقلی در تهران به راه انداخته شد. حاج میرزا حسینخان سپهسالار اعظم (مشیرالدوله) به قورخانه توجه داشت. ناصرالدین شاه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قاجار، </del>به یاری دکتر طولوزان فرانسوی، کارخانۀ فشنگسازی ساخت (۱۳۰۳ق). ناصرالملک چندی در صدارت میرزا حسینخان مشیرالدوله به وزارت عسکری (قورخانه) رسید (۱۲۸۹ق). پس از قاجاریه به قورخانه تخشایی و سپس اسلحهسازی گفتند. در دورۀ رضاشاه پهلوی کارخانههای مهماتسازی، باروتسازی، تفنگ، فشنگ و مسلسلسازی (در تهران و پارچین) جای قورخانه را گرفت. ساختمان قورخانۀ دورۀ ناصری (در جنب میدان امام خمینی) به ایستگاه متروی تهران تبدیل شده است.</p></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><p>(واژهای ترکی به معنای زرادخانه) محل ساختن و تدارک اسلحه و ساز و برگ جنگی در عهد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>صفویه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>تا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[قاجاریه، سلسله|</ins>قاجاریه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins>. قورخانۀ مرکزی ایران در عهد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[عباس صفوی اول|</ins>شاهعباس صفوی اول<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>در جوار بارۀ شمالی اصفهان ساخته شد. در ایروان نیز، افزون بر جباخانه، قورخانهای نیز برای دفاع از حملات عثمانیان ساخته شده بود. در اواخر دورۀ صفوی، بر اثر آشفتگی عمومی و بیعلاقگی مقامات کشوری و لشکری به جنگ، توجه کمتری به قورخانه میشد، اما در دورۀ سلطنت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>نادرشاه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">افشار]]، </ins>بهسبب ضرورتهای جنگی، قورخانه جان تازهای گرفت؛ چنانکه رقم توپهای نادرشاه را تا ۵هزار عراده ذکر کردهاند. در دورۀ حکومت قاجار، تأسیس قورخانه و کارخانۀ باروتسازی نیز رونق گرفت. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[عباس میرزا قاجار|</ins>عباس میرزای قاجار<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>به قورخانه اهمیت بسیار میداد. حکایت علاقۀ حاجی میرزا آغاسی به توپ و قنات زبانزد است. در دورۀ صدارت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[امیرکبیر]]، </ins>قورخانههایی در تهران، تبریز، مشهد، و اصفهان ساخته شد. در ۱۲۷۶ق، کارخانۀ تفنگسازی مستقلی در تهران به راه انداخته شد. حاج میرزا حسینخان سپهسالار اعظم (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[مشیرالدوله، میرزا حسین خان|</ins>مشیرالدوله<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins>) به قورخانه توجه داشت. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>ناصرالدین شاه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قاجار]]، </ins>به یاری دکتر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[طولوزان، ژوزف (۱۸۲۰ ـ۱۸۹۷)|</ins>طولوزان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>فرانسوی، کارخانۀ فشنگسازی ساخت (۱۳۰۳ق). ناصرالملک چندی در صدارت میرزا حسینخان مشیرالدوله به وزارت عسکری (قورخانه) رسید (۱۲۸۹ق). پس از قاجاریه به قورخانه تخشایی و سپس اسلحهسازی گفتند. در دورۀ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)|</ins>رضاشاه پهلوی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>کارخانههای مهماتسازی، باروتسازی، تفنگ، فشنگ و مسلسلسازی (در تهران و پارچین) جای قورخانه را گرفت. ساختمان قورخانۀ دورۀ ناصری (در جنب میدان امام خمینی) به ایستگاه متروی تهران تبدیل شده است.</p></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><br><!--34096200--></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><br><!--34096200--></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:امور نظامی و نظامی گری]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:امور نظامی و نظامی گری]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:تسلیحات، تجهیزات و مواد]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:تسلیحات، تجهیزات و مواد]]</div></td></tr>
</table>Shahraabihttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D9%88%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87&diff=1215181&oldid=prevDaneshGostar: جایگزینی متن - '\\3' به '<!--3'2019-07-24T05:23:50Z<p>جایگزینی متن - '\\3' به '<!--3'</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
قورخانه <br><br />
<p>(واژهای ترکی به معنای زرادخانه) محل ساختن و تدارک اسلحه و ساز و برگ جنگی در عهد صفویه تا قاجاریه. قورخانۀ مرکزی ایران در عهد شاهعباس صفوی اول در جوار بارۀ شمالی اصفهان ساخته شد. در ایروان نیز، افزون بر جباخانه، قورخانهای نیز برای دفاع از حملات عثمانیان ساخته شده بود. در اواخر دورۀ صفوی، بر اثر آشفتگی عمومی و بیعلاقگی مقامات کشوری و لشکری به جنگ، توجه کمتری به قورخانه میشد، اما در دورۀ سلطنت نادرشاه افشار، بهسبب ضرورتهای جنگی، قورخانه جان تازهای گرفت؛ چنانکه رقم توپهای نادرشاه را تا ۵هزار عراده ذکر کردهاند. در دورۀ حکومت قاجار، تأسیس قورخانه و کارخانۀ باروتسازی نیز رونق گرفت. عباس میرزای قاجار به قورخانه اهمیت بسیار میداد. حکایت علاقۀ حاجی میرزا آغاسی به توپ و قنات زبانزد است. در دورۀ صدارت امیرکبیر، قورخانههایی در تهران، تبریز، مشهد، و اصفهان ساخته شد. در ۱۲۷۶ق، کارخانۀ تفنگسازی مستقلی در تهران به راه انداخته شد. حاج میرزا حسینخان سپهسالار اعظم (مشیرالدوله) به قورخانه توجه داشت. ناصرالدین شاه قاجار، به یاری دکتر طولوزان فرانسوی، کارخانۀ فشنگسازی ساخت (۱۳۰۳ق). ناصرالملک چندی در صدارت میرزا حسینخان مشیرالدوله به وزارت عسکری (قورخانه) رسید (۱۲۸۹ق). پس از قاجاریه به قورخانه تخشایی و سپس اسلحهسازی گفتند. در دورۀ رضاشاه پهلوی کارخانههای مهماتسازی، باروتسازی، تفنگ، فشنگ و مسلسلسازی (در تهران و پارچین) جای قورخانه را گرفت. ساختمان قورخانۀ دورۀ ناصری (در جنب میدان امام خمینی) به ایستگاه متروی تهران تبدیل شده است.</p><br />
<br><!--34096200--><br />
[[رده:امور نظامی و نظامی گری]]<br />
[[رده:تسلیحات، تجهیزات و مواد]]</div>DaneshGostar