لانگت ـ هیگینز، هیو کریستوفر (۱۹۲۳ـ ۲۰۰۴م) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۵

2025-10-06T06:15:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۵
خط ۱:		خط ۱:

	لانْگِت ـ هیگینز، هیو کریسْتوفِر (۱۹۲۳ـ ~~۲۰۰۴~~ )(Longuet-Higgins, Hugh Christopher)<br/> متخصص شیمی‌ نظری، اهل انگلستان. کاربرد آنالیزهای ریاضی بسیار دقیق، مخصوصاً مکانیک آماری<ref>statistical mechanics		لانْگِت ـ هیگینز، هیو کریسْتوفِر (۱۹۲۳ـ ۲۰۰۴م)(Longuet-Higgins, Hugh Christopher)<br/> متخصص شیمی‌ نظری، اهل انگلستان. کاربرد آنالیزهای ریاضی بسیار دقیق، مخصوصاً مکانیک آماری<ref>statistical mechanics
	</ref> را در مسائل شیمی توسعه داد. در کِنت<ref>Kent		</ref> را در مسائل شیمی توسعه داد. در کِنت<ref>Kent
	</ref> زاده شد و در آکسفورد درس خواند. از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴، استاد فیزیک نظری<ref>theoretical physics</ref> در کینگز کالج<ref> King’s College </ref> لندن بود. از ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۷، استاد شیمی نظری (محض)<ref>theoretical chemistry </ref> کیمبریج بود. سپس به دانشگاه ادینبورگ<ref>Edinburgh University </ref> رفت تا دربارۀ سیستم‌های داده‌پردازی و هوش مصنوعی مطالعه کند. او تصور می‌کرد این مطالعات بیشتر به بیولوژی<ref>biology </ref> نزدیک است تا فیزیک پزشکی<ref>physiochemical </ref>. در ۱۹۷۴، به دانشگاه ساسکس<ref>Sussex University </ref> رفت و به مطالعۀ مکانیسم‌های زبان و فهم موسیقی تعمیم داد. لانگت ـ هیگینز با موفقیت ساختار هیدریدهای بور<ref>boron hydrides</ref> و سپس، ساختار هیدرید بریلیوم<ref>beryllium hydride </ref> و وجود یون<ref>ion </ref>-(B<sub>۱۲</sub>H<sub>۱۲</sub>)<sub>۲</sub> را پیش‌بینی کرد. در ۱۹۴۷، نظریۀ اربیتالی مولکول‌های آلی مزدوج<ref>orbital theory of conjugated organic molecules </ref> را مطرح کرد و نتایجی را که به‌صورت تجربی ده‌ها سال شناخته شده بودند، از طرق نظری به‌دست آورد. چگونگی بیان خصوصیات سیستم‌های مزدوج<ref>conjugated systems</ref> را با نظریۀ اربیتال مولکولی، و با بررسی اربیتال‌های غیر پیوندی<ref> nonbonding orbital </ref> نشان داد. برای تشریح خصوصیات ترمودینامیکی<ref>thermodynamic properties</ref> مخلوط‌ها نظریه‌ای عرضه کرد که بعداً آن‌ را به محلول‌های پلیمری نیز تعمیم داد. خصوصیات نوری<ref> optical properties</ref> مولکول‌های مارپیچ<ref> helical molecules </ref> را بررسی کرد و در زمینۀ طیف الکترون<ref>electronic spectra</ref> نیز تحقیقاتی صورت داد. از ۱۹۵۴، از تکنیک‌های ریاضی برای پیشگویی مسائل شیمی محض استفاده می‌کرد. ازجمله پیش‌بینی کرد که سیلکوبوتادی‌ان<ref> cyclobutadiene</ref>، که همه مترصد ساخت آن بودند، به شکل لیگاند<ref> ligand </ref>ی متصل به فلز واسطه<ref>transition metal </ref> است. سه سال بعد این ترکیب با موفقیت تهیه شد. همچنین، نظریۀ گروه<ref>group theory </ref> را برای تعریف عناصر تقارن مولکول‌های غیر صلب<ref>elements of symmetry of nonrigid molecules</ref>، نظیر هیدرازین<ref> hydrazine </ref> (N<sub>۲</sub>H<sub>۴</sub>)، به‌کار بست و ترازهای کوانتومی<ref>quantum levels</ref> اختصاصی این مولکول را طبقه‌بندی کرد.		</ref> زاده شد و در آکسفورد درس خواند. از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴، استاد فیزیک نظری<ref>theoretical physics</ref> در کینگز کالج<ref> King’s College </ref> لندن بود. از ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۷، استاد شیمی نظری (محض)<ref>theoretical chemistry </ref> کیمبریج بود. سپس به دانشگاه ادینبورگ<ref>Edinburgh University </ref> رفت تا دربارۀ سیستم‌های داده‌پردازی و هوش مصنوعی مطالعه کند. او تصور می‌کرد این مطالعات بیشتر به بیولوژی<ref>biology </ref> نزدیک است تا فیزیک پزشکی<ref>physiochemical </ref>. در ۱۹۷۴، به دانشگاه ساسکس<ref>Sussex University </ref> رفت و به مطالعۀ مکانیسم‌های زبان و فهم موسیقی تعمیم داد. لانگت ـ هیگینز با موفقیت ساختار هیدریدهای بور<ref>boron hydrides</ref> و سپس، ساختار هیدرید بریلیوم<ref>beryllium hydride </ref> و وجود یون<ref>ion </ref>-(B<sub>۱۲</sub>H<sub>۱۲</sub>)<sub>۲</sub> را پیش‌بینی کرد. در ۱۹۴۷، نظریۀ اربیتالی مولکول‌های آلی مزدوج<ref>orbital theory of conjugated organic molecules </ref> را مطرح کرد و نتایجی را که به‌صورت تجربی ده‌ها سال شناخته شده بودند، از طرق نظری به‌دست آورد. چگونگی بیان خصوصیات سیستم‌های مزدوج<ref>conjugated systems</ref> را با نظریۀ اربیتال مولکولی، و با بررسی اربیتال‌های غیر پیوندی<ref> nonbonding orbital </ref> نشان داد. برای تشریح خصوصیات ترمودینامیکی<ref>thermodynamic properties</ref> مخلوط‌ها نظریه‌ای عرضه کرد که بعداً آن‌ را به محلول‌های پلیمری نیز تعمیم داد. خصوصیات نوری<ref> optical properties</ref> مولکول‌های مارپیچ<ref> helical molecules </ref> را بررسی کرد و در زمینۀ طیف الکترون<ref>electronic spectra</ref> نیز تحقیقاتی صورت داد. از ۱۹۵۴، از تکنیک‌های ریاضی برای پیشگویی مسائل شیمی محض استفاده می‌کرد. ازجمله پیش‌بینی کرد که سیلکوبوتادی‌ان<ref> cyclobutadiene</ref>، که همه مترصد ساخت آن بودند، به شکل لیگاند<ref> ligand </ref>ی متصل به فلز واسطه<ref>transition metal </ref> است. سه سال بعد این ترکیب با موفقیت تهیه شد. همچنین، نظریۀ گروه<ref>group theory </ref> را برای تعریف عناصر تقارن مولکول‌های غیر صلب<ref>elements of symmetry of nonrigid molecules</ref>، نظیر هیدرازین<ref> hydrazine </ref> (N<sub>۲</sub>H<sub>۴</sub>)، به‌کار بست و ترازهای کوانتومی<ref>quantum levels</ref> اختصاصی این مولکول را طبقه‌بندی کرد.

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ لانگت ـ هیگینز، هیو کریستوفر (۱۹۲۳ـ ۲۰۰۴ ) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به لانگت ـ هیگینز، هیو کریستوفر (۱۹۲۳ـ ۲۰۰۴م) منتقل کرد

2025-10-06T06:15:32Z

Mohammadi3 صفحهٔ لانگت ـ هیگینز، هیو کریستوفر (۱۹۲۳ـ ۲۰۰۴ ) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به لانگت ـ هیگینز، هیو کریستوفر (۱۹۲۳ـ ۲۰۰۴م) منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۵
(بدون تفاوت)

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

لانْگِت ـ هیگینز، هیو کریسْتوفِر (۱۹۲۳ـ ۲۰۰۴ )(Longuet-Higgins, Hugh Christopher) متخصص شیمی‌ نظری، اهل انگلستان. کاربرد آنالیزهای ریاضی بسیار دقیق، مخصوصاً مکانیک آماری<ref>statistical mechanics
</ref> را در مسائل شیمی توسعه داد. در کِنت<ref>Kent
</ref> زاده شد و در آکسفورد درس خواند. از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴، استاد فیزیک نظری<ref>theoretical physics</ref> در کینگز کالج<ref> King’s College </ref> لندن بود. از ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۷، استاد شیمی نظری (محض)<ref>theoretical chemistry </ref> کیمبریج بود. سپس به دانشگاه ادینبورگ<ref>Edinburgh University </ref> رفت تا دربارۀ سیستم‌های داده‌پردازی و هوش مصنوعی مطالعه کند. او تصور می‌کرد این مطالعات بیشتر به بیولوژی<ref>biology </ref> نزدیک است تا فیزیک پزشکی<ref>physiochemical </ref>. در ۱۹۷۴، به دانشگاه ساسکس<ref>Sussex University </ref> رفت و به مطالعۀ مکانیسم‌های زبان و فهم موسیقی تعمیم داد. لانگت ـ هیگینز با موفقیت ساختار هیدریدهای بور<ref>boron hydrides</ref> و سپس، ساختار هیدرید بریلیوم<ref>beryllium hydride </ref> و وجود یون<ref>ion </ref>-(B۱۲H۱۲)۲ را پیش‌بینی کرد. در ۱۹۴۷، نظریۀ اربیتالی مولکول‌های آلی مزدوج<ref>orbital theory of conjugated organic molecules </ref> را مطرح کرد و نتایجی را که به‌صورت تجربی ده‌ها سال شناخته شده بودند، از طرق نظری به‌دست آورد. چگونگی بیان خصوصیات سیستم‌های مزدوج<ref>conjugated systems</ref> را با نظریۀ اربیتال مولکولی، و با بررسی اربیتال‌های غیر پیوندی<ref> nonbonding orbital </ref> نشان داد. برای تشریح خصوصیات ترمودینامیکی<ref>thermodynamic properties</ref> مخلوط‌ها نظریه‌ای عرضه کرد که بعداً آن‌ را به محلول‌های پلیمری نیز تعمیم داد. خصوصیات نوری<ref> optical properties</ref> مولکول‌های مارپیچ<ref> helical molecules </ref> را بررسی کرد و در زمینۀ طیف الکترون<ref>electronic spectra</ref> نیز تحقیقاتی صورت داد. از ۱۹۵۴، از تکنیک‌های ریاضی برای پیشگویی مسائل شیمی محض استفاده می‌کرد. ازجمله پیش‌بینی کرد که سیلکوبوتادی‌ان<ref> cyclobutadiene</ref>، که همه مترصد ساخت آن بودند، به شکل لیگاند<ref> ligand </ref>ی متصل به فلز واسطه<ref>transition metal </ref> است. سه سال بعد این ترکیب با موفقیت تهیه شد. همچنین، نظریۀ گروه<ref>group theory </ref> را برای تعریف عناصر تقارن مولکول‌های غیر صلب<ref>elements of symmetry of nonrigid molecules</ref>، نظیر هیدرازین<ref> hydrazine </ref> (N۲H۴)، به‌کار بست و ترازهای کوانتومی<ref>quantum levels</ref> اختصاصی این مولکول را طبقه‌بندی کرد.

 

----

[[Category:شیمی و بیوشیمی]] [[Category:(شیمی و بیوشیمی)اشخاص و آثار]]