لنا اولین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۹

2025-07-20T17:29:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۹
خط ۶:		خط ۶:
	(نام کامل: لنا ماریا یونا اولین<ref>Lena Maria Jonna Olin</ref>) بازیگر سوئدی. پدر و مادرش بازیگر بودند، اما خودش در ابتدا علاقه‌ای به بازیگری نداشت. پدرش استیگ اولین<ref>''<bdi>Stig Olin</bdi>''</ref> بازیگر نقش‌های اصلی در سینمای سوئدِ دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰م، در تعدادی از فیلم‌های [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] جلوی دوربین رفته و خود نیز چند فیلم طی دهۀ ۱۹۵۰م، کارگردانی کرده است. لنا پس از پایان دورۀ دبیرستان مدتی در یک بیمارستان کار می‌کرد و آموزگار بود. به تشویق اینگمار برگمان فیلم ساز نامدار سوئدی و دوست خانوادگی‌شان وارد یک مدرسۀ تئاتر شد. خیلی زود به تئاتر سلطنتی دراماتیک<ref>Royal Dramatic Theatre</ref> در استکهلم راه پیدا کرد و مورد توجه قرار گرفت. از نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۷۰م با ایفای نقش کوتاهی در فیلمی از برگمان (''چهره به چهره''<ref>''Face to Face''</ref>)، در فیلم‌های سوئدی بازی می‌کرد. به دنبال ایفای نقش در ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی''<ref>''The Unbearable Lightness of Being''</ref> (1988م)، در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و به آمریکا رفت. برای ''دشمنان، یک داستان عاشقانه''<ref>''Enemies, A Love Story''</ref> (1989م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود. همسر نخستش اوریان رامبری<ref>Örjan Ramberg</ref> بازیگر است و همسر دومش لاسه هالستروم<ref>Lasse Hallström</ref> (از ۱۹۹۴م)، کارگردان.		(نام کامل: لنا ماریا یونا اولین<ref>Lena Maria Jonna Olin</ref>) بازیگر سوئدی. پدر و مادرش بازیگر بودند، اما خودش در ابتدا علاقه‌ای به بازیگری نداشت. پدرش استیگ اولین<ref>''<bdi>Stig Olin</bdi>''</ref> بازیگر نقش‌های اصلی در سینمای سوئدِ دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰م، در تعدادی از فیلم‌های [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] جلوی دوربین رفته و خود نیز چند فیلم طی دهۀ ۱۹۵۰م، کارگردانی کرده است. لنا پس از پایان دورۀ دبیرستان مدتی در یک بیمارستان کار می‌کرد و آموزگار بود. به تشویق اینگمار برگمان فیلم ساز نامدار سوئدی و دوست خانوادگی‌شان وارد یک مدرسۀ تئاتر شد. خیلی زود به تئاتر سلطنتی دراماتیک<ref>Royal Dramatic Theatre</ref> در استکهلم راه پیدا کرد و مورد توجه قرار گرفت. از نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۷۰م با ایفای نقش کوتاهی در فیلمی از برگمان (''چهره به چهره''<ref>''Face to Face''</ref>)، در فیلم‌های سوئدی بازی می‌کرد. به دنبال ایفای نقش در ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی''<ref>''The Unbearable Lightness of Being''</ref> (1988م)، در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و به آمریکا رفت. برای ''دشمنان، یک داستان عاشقانه''<ref>''Enemies, A Love Story''</ref> (1989م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود. همسر نخستش اوریان رامبری<ref>Örjan Ramberg</ref> بازیگر است و همسر دومش لاسه هالستروم<ref>Lasse Hallström</ref> (از ۱۹۹۴م)، کارگردان.

	اولین مثل [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)\|گرتا گاربو]] و [[برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)\|اینگرید برگمان]] محصول موفق و درخشان دیگری از سوئد بود که در هالیوودِ دهۀ ۱۹۸۰م محبوب شد. در واقع او با چهرۀ ملیح و مرموزش مناسب‌ترین انتخاب برای ایفای نقش زنِ هنرمندِ مستقل و اسرارآمیزِ نسخۀ سینمایی [[بار هستی\|بار هستی/ ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی'']] (رمان معروف [[کوندرا، میلان\|میلان کوندرا]]) بود؛ ضمن این که ویژگی‌های یک زن برگمانی را نیز دارا بود و به همین دلیل یک‌بار در ''فانی و الکساندر''<ref>''Fanny och Alexander''</ref> (1982م) و بار دیگر در نقش «آنا<ref>Anna</ref>» در فیلم ''پس از تمرینِ''<ref>''After the Rehearsal''</ref> (1984م) برگمان ظاهر شد. اوج کار اولین در ۱۹۸۹م با فیلم ''دشمنان، یک داستان عاشقانه'' بود. در این فیلم او توانست نقش «ماشا<ref>Masha</ref>»، یکی از بازماندگان اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها، را با قدرت هرچه تمام‌تر بازی کند. در ۱۹۹۰م در ''هاوانا''<ref>''Havana''</ref> کنار [[ردفورد، رابرت\|رابرت ردفورد]] بازی کرد. اما فیلم چندان موفق نبود. در ۱۹۹3م، یکی از بهترین شهرآشوب‌های تاریخ سینما را کنار [[اولدمن، گری ~~(۱۹۵۸)~~\|گری اولدمن]] در نوآرِ مدرنِ ''از رومئو خون می‌رود''<ref>''Romeo Is Bleeding''</ref> به تصویر کشید. خشونت و بی‌رحمی، ملاحت و اغواگری و شیطان‌صفتی‌ اولین در این فیلم از مثال‌زدنی‌ترین نمونه‌های دهۀ ۱۹۹۰م به شمار می‌رود. لنا اولین در سال‌های پس از این به تناوب در آثار هالیوود و اروپایی عمدتاً در نقش‌های اصلی یا شخصیت‌های مهم فیلم‌ها بازی کرده است.		اولین مثل [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)\|گرتا گاربو]] و [[برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)\|اینگرید برگمان]] محصول موفق و درخشان دیگری از سوئد بود که در هالیوودِ دهۀ ۱۹۸۰م محبوب شد. در واقع او با چهرۀ ملیح و مرموزش مناسب‌ترین انتخاب برای ایفای نقش زنِ هنرمندِ مستقل و اسرارآمیزِ نسخۀ سینمایی [[بار هستی\|بار هستی/ ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی'']] (رمان معروف [[کوندرا، میلان\|میلان کوندرا]]) بود؛ ضمن این که ویژگی‌های یک زن برگمانی را نیز دارا بود و به همین دلیل یک‌بار در ''فانی و الکساندر''<ref>''Fanny och Alexander''</ref> (1982م) و بار دیگر در نقش «آنا<ref>Anna</ref>» در فیلم ''پس از تمرینِ''<ref>''After the Rehearsal''</ref> (1984م) برگمان ظاهر شد. اوج کار اولین در ۱۹۸۹م با فیلم ''دشمنان، یک داستان عاشقانه'' بود. در این فیلم او توانست نقش «ماشا<ref>Masha</ref>»، یکی از بازماندگان اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها، را با قدرت هرچه تمام‌تر بازی کند. در ۱۹۹۰م در ''هاوانا''<ref>''Havana''</ref> کنار [[ردفورد، رابرت\|رابرت ردفورد]] بازی کرد. اما فیلم چندان موفق نبود. در ۱۹۹3م، یکی از بهترین شهرآشوب‌های تاریخ سینما را کنار [[اولدمن، گری\|گری اولدمن]] در نوآرِ مدرنِ ''از رومئو خون می‌رود''<ref>''Romeo Is Bleeding''</ref> به تصویر کشید. خشونت و بی‌رحمی، ملاحت و اغواگری و شیطان‌صفتی‌ اولین در این فیلم از مثال‌زدنی‌ترین نمونه‌های دهۀ ۱۹۹۰م به شمار می‌رود. لنا اولین در سال‌های پس از این به تناوب در آثار هالیوود و اروپایی عمدتاً در نقش‌های اصلی یا شخصیت‌های مهم فیلم‌ها بازی کرده است.

Mohammadi3 در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۴

2025-07-19T19:44:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۴
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	* ''شب و لحظه''<ref><bdi>''The Night and the Moment''</bdi></ref> (آنا ماریا تاتو<ref>Anna Maria Tatò</ref> - ۱۹۹۴)		* ''شب و لحظه''<ref><bdi>''The Night and the Moment''</bdi></ref> (آنا ماریا تاتو<ref>Anna Maria Tatò</ref> - ۱۹۹۴)
	* ''شب‌هنگام در منهتن''<ref><bdi>''Night Falls on Manhattan''</bdi></ref> ([[لومت، سیدنی (۱۹۲۴ـ ۲۰۱۱)\|سیدنی لومت]] - ۱۹۹۶)		* ''شب‌هنگام در منهتن''<ref><bdi>''Night Falls on Manhattan''</bdi></ref> ([[لومت، سیدنی (۱۹۲۴ـ ۲۰۱۱)\|سیدنی لومت]] - ۱۹۹۶)
	* ''دروازهٔ نهم''<ref><bdi>''The Ninth Gate''</bdi></ref> ([[پولانسکی، رومن ~~(۱۹۳۳)~~\|رومن پولانسکی]] - ۱۹۹۹)		* ''دروازهٔ نهم''<ref><bdi>''The Ninth Gate''</bdi></ref> ([[پولانسکی، رومن\|رومن پولانسکی]] - ۱۹۹۹)
	* ''شکلات''<ref><bdi>''Chocolat''</bdi></ref> (لاسه هالستروم - ۲۰۰۰)		* ''شکلات''<ref><bdi>''Chocolat''</bdi></ref> (لاسه هالستروم - ۲۰۰۰)
	* ''تاریکی''<ref><bdi>''Darkness''</bdi></ref> (ژاومه بالاگرو<ref>Jaume Balagueró</ref> - ۲۰۰۲)		* ''تاریکی''<ref><bdi>''Darkness''</bdi></ref> (ژاومه بالاگرو<ref>Jaume Balagueró</ref> - ۲۰۰۲)

Mohammadi3 در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۴

2025-07-15T07:34:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۴
خط ۴:		خط ۴:
	لنا اولین (استکهلم 22 مارس 1955م - ) Lena Olin		لنا اولین (استکهلم 22 مارس 1955م - ) Lena Olin

	(نام کامل: لنا ماریا یونا اولین<ref>Lena Maria Jonna Olin</ref>) بازیگر سوئدی. پدر و مادرش بازیگر بودند، اما خودش در ابتدا علاقه‌ای به بازیگری نداشت. پدرش استیگ اولین<ref>''<bdi>Stig Olin</bdi>''</ref> بازیگر نقش‌های اصلی در سینمای سوئدِ دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰م، در تعدادی از فیلم‌های [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] جلوی دوربین رفته و خود نیز چند فیلم طی دهۀ ۱۹۵۰م، کارگردانی کرده است. لنا پس از پایان دورۀ دبیرستان مدتی در یک بیمارستان کار می‌کرد و آموزگار بود. به تشویق ~~[[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|~~اینگمار برگمان]] فیلم ساز نامدار سوئدی و دوست خانوادگی‌شان وارد یک مدرسۀ تئاتر شد. خیلی زود به تئاتر سلطنتی دراماتیک<ref>Royal Dramatic Theatre</ref> در استکهلم راه پیدا کرد و مورد توجه قرار گرفت. از نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۷۰م با ایفای نقش کوتاهی در فیلمی از برگمان (''چهره به چهره''<ref>''Face to Face''</ref>)، در فیلم‌های سوئدی بازی می‌کرد. به دنبال ایفای نقش در ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی''<ref>''The Unbearable Lightness of Being''</ref> (1988م)، در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و به آمریکا رفت. برای ''دشمنان، یک داستان عاشقانه''<ref>''Enemies, A Love Story''</ref> (1989م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود. همسر نخستش اوریان رامبری<ref>Örjan Ramberg</ref> بازیگر است و همسر دومش لاسه هالستروم<ref>Lasse Hallström</ref> (از ۱۹۹۴م)، کارگردان.		(نام کامل: لنا ماریا یونا اولین<ref>Lena Maria Jonna Olin</ref>) بازیگر سوئدی. پدر و مادرش بازیگر بودند، اما خودش در ابتدا علاقه‌ای به بازیگری نداشت. پدرش استیگ اولین<ref>''<bdi>Stig Olin</bdi>''</ref> بازیگر نقش‌های اصلی در سینمای سوئدِ دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰م، در تعدادی از فیلم‌های [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] جلوی دوربین رفته و خود نیز چند فیلم طی دهۀ ۱۹۵۰م، کارگردانی کرده است. لنا پس از پایان دورۀ دبیرستان مدتی در یک بیمارستان کار می‌کرد و آموزگار بود. به تشویق اینگمار برگمان فیلم ساز نامدار سوئدی و دوست خانوادگی‌شان وارد یک مدرسۀ تئاتر شد. خیلی زود به تئاتر سلطنتی دراماتیک<ref>Royal Dramatic Theatre</ref> در استکهلم راه پیدا کرد و مورد توجه قرار گرفت. از نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۷۰م با ایفای نقش کوتاهی در فیلمی از برگمان (''چهره به چهره''<ref>''Face to Face''</ref>)، در فیلم‌های سوئدی بازی می‌کرد. به دنبال ایفای نقش در ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی''<ref>''The Unbearable Lightness of Being''</ref> (1988م)، در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و به آمریکا رفت. برای ''دشمنان، یک داستان عاشقانه''<ref>''Enemies, A Love Story''</ref> (1989م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود. همسر نخستش اوریان رامبری<ref>Örjan Ramberg</ref> بازیگر است و همسر دومش لاسه هالستروم<ref>Lasse Hallström</ref> (از ۱۹۹۴م)، کارگردان.

	اولین مثل [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)\|گرتا گاربو]] و [[برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)\|اینگرید برگمان]] محصول موفق و درخشان دیگری از سوئد بود که در هالیوودِ دهۀ ۱۹۸۰م محبوب شد. در واقع او با چهرۀ ملیح و مرموزش مناسب‌ترین انتخاب برای ایفای نقش زنِ هنرمندِ مستقل و اسرارآمیزِ نسخۀ سینمایی [[بار هستی\|بار هستی/ ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی'']] (رمان معروف [[کوندرا، میلان ~~(۱۹۲۹)~~\|میلان کوندرا]]) بود؛ ضمن این که ویژگی‌های یک زن برگمانی را نیز دارا بود و به همین دلیل یک‌بار در ''فانی و الکساندر''<ref>''Fanny och Alexander''</ref> (1982م) و بار دیگر در نقش «آنا<ref>Anna</ref>» در فیلم ''پس از تمرینِ''<ref>''After the Rehearsal''</ref> (1984م) برگمان ظاهر شد. اوج کار اولین در ۱۹۸۹م با فیلم ''دشمنان، یک داستان عاشقانه'' بود. در این فیلم او توانست نقش «ماشا<ref>Masha</ref>»، یکی از بازماندگان اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها، را با قدرت هرچه تمام‌تر بازی کند. در ۱۹۹۰م در ''هاوانا''<ref>''Havana''</ref> کنار [[ردفورد، رابرت\|رابرت ردفورد]] بازی کرد. اما فیلم چندان موفق نبود. در ۱۹۹3م، یکی از بهترین شهرآشوب‌های تاریخ سینما را کنار [[اولدمن، گری (۱۹۵۸)\|گری اولدمن]] در نوآرِ مدرنِ ''از رومئو خون می‌رود''<ref>''Romeo Is Bleeding''</ref> به تصویر کشید. خشونت و بی‌رحمی، ملاحت و اغواگری و شیطان‌صفتی‌ اولین در این فیلم از مثال‌زدنی‌ترین نمونه‌های دهۀ ۱۹۹۰م به شمار می‌رود. لنا اولین در سال‌های پس از این به تناوب در آثار هالیوود و اروپایی عمدتاً در نقش‌های اصلی یا شخصیت‌های مهم فیلم‌ها بازی کرده است.		اولین مثل [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)\|گرتا گاربو]] و [[برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)\|اینگرید برگمان]] محصول موفق و درخشان دیگری از سوئد بود که در هالیوودِ دهۀ ۱۹۸۰م محبوب شد. در واقع او با چهرۀ ملیح و مرموزش مناسب‌ترین انتخاب برای ایفای نقش زنِ هنرمندِ مستقل و اسرارآمیزِ نسخۀ سینمایی [[بار هستی\|بار هستی/ ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی'']] (رمان معروف [[کوندرا، میلان\|میلان کوندرا]]) بود؛ ضمن این که ویژگی‌های یک زن برگمانی را نیز دارا بود و به همین دلیل یک‌بار در ''فانی و الکساندر''<ref>''Fanny och Alexander''</ref> (1982م) و بار دیگر در نقش «آنا<ref>Anna</ref>» در فیلم ''پس از تمرینِ''<ref>''After the Rehearsal''</ref> (1984م) برگمان ظاهر شد. اوج کار اولین در ۱۹۸۹م با فیلم ''دشمنان، یک داستان عاشقانه'' بود. در این فیلم او توانست نقش «ماشا<ref>Masha</ref>»، یکی از بازماندگان اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها، را با قدرت هرچه تمام‌تر بازی کند. در ۱۹۹۰م در ''هاوانا''<ref>''Havana''</ref> کنار [[ردفورد، رابرت\|رابرت ردفورد]] بازی کرد. اما فیلم چندان موفق نبود. در ۱۹۹3م، یکی از بهترین شهرآشوب‌های تاریخ سینما را کنار [[اولدمن، گری (۱۹۵۸)\|گری اولدمن]] در نوآرِ مدرنِ ''از رومئو خون می‌رود''<ref>''Romeo Is Bleeding''</ref> به تصویر کشید. خشونت و بی‌رحمی، ملاحت و اغواگری و شیطان‌صفتی‌ اولین در این فیلم از مثال‌زدنی‌ترین نمونه‌های دهۀ ۱۹۹۰م به شمار می‌رود. لنا اولین در سال‌های پس از این به تناوب در آثار هالیوود و اروپایی عمدتاً در نقش‌های اصلی یا شخصیت‌های مهم فیلم‌ها بازی کرده است.

Mohammadi3 در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۰

2025-07-15T07:30:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۰
خط ۶:		خط ۶:
	(نام کامل: لنا ماریا یونا اولین<ref>Lena Maria Jonna Olin</ref>) بازیگر سوئدی. پدر و مادرش بازیگر بودند، اما خودش در ابتدا علاقه‌ای به بازیگری نداشت. پدرش استیگ اولین<ref>''<bdi>Stig Olin</bdi>''</ref> بازیگر نقش‌های اصلی در سینمای سوئدِ دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰م، در تعدادی از فیلم‌های [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] جلوی دوربین رفته و خود نیز چند فیلم طی دهۀ ۱۹۵۰م، کارگردانی کرده است. لنا پس از پایان دورۀ دبیرستان مدتی در یک بیمارستان کار می‌کرد و آموزگار بود. به تشویق [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] فیلم ساز نامدار سوئدی و دوست خانوادگی‌شان وارد یک مدرسۀ تئاتر شد. خیلی زود به تئاتر سلطنتی دراماتیک<ref>Royal Dramatic Theatre</ref> در استکهلم راه پیدا کرد و مورد توجه قرار گرفت. از نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۷۰م با ایفای نقش کوتاهی در فیلمی از برگمان (''چهره به چهره''<ref>''Face to Face''</ref>)، در فیلم‌های سوئدی بازی می‌کرد. به دنبال ایفای نقش در ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی''<ref>''The Unbearable Lightness of Being''</ref> (1988م)، در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و به آمریکا رفت. برای ''دشمنان، یک داستان عاشقانه''<ref>''Enemies, A Love Story''</ref> (1989م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود. همسر نخستش اوریان رامبری<ref>Örjan Ramberg</ref> بازیگر است و همسر دومش لاسه هالستروم<ref>Lasse Hallström</ref> (از ۱۹۹۴م)، کارگردان.		(نام کامل: لنا ماریا یونا اولین<ref>Lena Maria Jonna Olin</ref>) بازیگر سوئدی. پدر و مادرش بازیگر بودند، اما خودش در ابتدا علاقه‌ای به بازیگری نداشت. پدرش استیگ اولین<ref>''<bdi>Stig Olin</bdi>''</ref> بازیگر نقش‌های اصلی در سینمای سوئدِ دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰م، در تعدادی از فیلم‌های [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] جلوی دوربین رفته و خود نیز چند فیلم طی دهۀ ۱۹۵۰م، کارگردانی کرده است. لنا پس از پایان دورۀ دبیرستان مدتی در یک بیمارستان کار می‌کرد و آموزگار بود. به تشویق [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] فیلم ساز نامدار سوئدی و دوست خانوادگی‌شان وارد یک مدرسۀ تئاتر شد. خیلی زود به تئاتر سلطنتی دراماتیک<ref>Royal Dramatic Theatre</ref> در استکهلم راه پیدا کرد و مورد توجه قرار گرفت. از نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۷۰م با ایفای نقش کوتاهی در فیلمی از برگمان (''چهره به چهره''<ref>''Face to Face''</ref>)، در فیلم‌های سوئدی بازی می‌کرد. به دنبال ایفای نقش در ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی''<ref>''The Unbearable Lightness of Being''</ref> (1988م)، در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و به آمریکا رفت. برای ''دشمنان، یک داستان عاشقانه''<ref>''Enemies, A Love Story''</ref> (1989م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود. همسر نخستش اوریان رامبری<ref>Örjan Ramberg</ref> بازیگر است و همسر دومش لاسه هالستروم<ref>Lasse Hallström</ref> (از ۱۹۹۴م)، کارگردان.

	اولین مثل [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)\|گرتا گاربو]] و [[برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)\|اینگرید برگمان]] محصول موفق و درخشان دیگری از سوئد بود که در هالیوودِ دهۀ ۱۹۸۰م محبوب شد. در واقع او با چهرۀ ملیح و مرموزش مناسب‌ترین انتخاب برای ایفای نقش زنِ هنرمندِ مستقل و اسرارآمیزِ نسخۀ سینمایی [[بار هستی\|بار هستی/ ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی'']] (رمان معروف [[کوندرا، میلان (۱۹۲۹)\|میلان کوندرا]]) بود؛ ضمن این که ویژگی‌های یک زن برگمانی را نیز دارا بود و به همین دلیل یک‌بار در ''فانی و الکساندر''<ref>''Fanny och Alexander''</ref> (1982م) و بار دیگر در نقش «آنا<ref>Anna</ref>» در فیلم ''پس از تمرینِ''<ref>''After the Rehearsal''</ref> (1984م) برگمان ظاهر شد. اوج کار اولین در ۱۹۸۹م با فیلم ''دشمنان، یک داستان عاشقانه'' بود. در این فیلم او توانست نقش «ماشا<ref>Masha</ref>»، یکی از بازماندگان اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها، را با قدرت هرچه تمام‌تر بازی کند. در ۱۹۹۰م در ''هاوانا''<ref>''Havana''</ref> کنار [[ردفورد، رابرت ~~(۱۹۳۶)~~\|رابرت ردفورد]] بازی کرد. اما فیلم چندان موفق نبود. در ۱۹۹3م، یکی از بهترین شهرآشوب‌های تاریخ سینما را کنار [[اولدمن، گری (۱۹۵۸)\|گری اولدمن]] در نوآرِ مدرنِ ''از رومئو خون می‌رود''<ref>''Romeo Is Bleeding''</ref> به تصویر کشید. خشونت و بی‌رحمی، ملاحت و اغواگری و شیطان‌صفتی‌ اولین در این فیلم از مثال‌زدنی‌ترین نمونه‌های دهۀ ۱۹۹۰م به شمار می‌رود. لنا اولین در سال‌های پس از این به تناوب در آثار هالیوود و اروپایی عمدتاً در نقش‌های اصلی یا شخصیت‌های مهم فیلم‌ها بازی کرده است.		اولین مثل [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)\|گرتا گاربو]] و [[برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)\|اینگرید برگمان]] محصول موفق و درخشان دیگری از سوئد بود که در هالیوودِ دهۀ ۱۹۸۰م محبوب شد. در واقع او با چهرۀ ملیح و مرموزش مناسب‌ترین انتخاب برای ایفای نقش زنِ هنرمندِ مستقل و اسرارآمیزِ نسخۀ سینمایی [[بار هستی\|بار هستی/ ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی'']] (رمان معروف [[کوندرا، میلان (۱۹۲۹)\|میلان کوندرا]]) بود؛ ضمن این که ویژگی‌های یک زن برگمانی را نیز دارا بود و به همین دلیل یک‌بار در ''فانی و الکساندر''<ref>''Fanny och Alexander''</ref> (1982م) و بار دیگر در نقش «آنا<ref>Anna</ref>» در فیلم ''پس از تمرینِ''<ref>''After the Rehearsal''</ref> (1984م) برگمان ظاهر شد. اوج کار اولین در ۱۹۸۹م با فیلم ''دشمنان، یک داستان عاشقانه'' بود. در این فیلم او توانست نقش «ماشا<ref>Masha</ref>»، یکی از بازماندگان اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها، را با قدرت هرچه تمام‌تر بازی کند. در ۱۹۹۰م در ''هاوانا''<ref>''Havana''</ref> کنار [[ردفورد، رابرت\|رابرت ردفورد]] بازی کرد. اما فیلم چندان موفق نبود. در ۱۹۹3م، یکی از بهترین شهرآشوب‌های تاریخ سینما را کنار [[اولدمن، گری (۱۹۵۸)\|گری اولدمن]] در نوآرِ مدرنِ ''از رومئو خون می‌رود''<ref>''Romeo Is Bleeding''</ref> به تصویر کشید. خشونت و بی‌رحمی، ملاحت و اغواگری و شیطان‌صفتی‌ اولین در این فیلم از مثال‌زدنی‌ترین نمونه‌های دهۀ ۱۹۹۰م به شمار می‌رود. لنا اولین در سال‌های پس از این به تناوب در آثار هالیوود و اروپایی عمدتاً در نقش‌های اصلی یا شخصیت‌های مهم فیلم‌ها بازی کرده است.


خط ۲۳:		خط ۲۳:
	* ''قطار شبانۀ لیسبون''<ref>''Night Train to Lisbon''</ref> (بیله آگوست<ref>''<bdi>Bille August</bdi>''</ref> - ۲۰۱۳)		* ''قطار شبانۀ لیسبون''<ref>''Night Train to Lisbon''</ref> (بیله آگوست<ref>''<bdi>Bille August</bdi>''</ref> - ۲۰۱۳)
	* ''یک زندگی''<ref>''One Life''</ref> (جیمز هاوز<ref>James Hawes</ref> - 2023)		* ''یک زندگی''<ref>''One Life''</ref> (جیمز هاوز<ref>James Hawes</ref> - 2023)


	----		----

Mohammadi3 در ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۳

2025-07-04T19:13:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=لنا اولین\|نام=Lena Olin\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=استکهلم 22 مارس 1955م\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=سوئدی\|محل زندگی=امریکا - سوئد\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=بازیگر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=متن و فهرست انتهای مقاله\|خویشاوندان سرشناس=لاسه هالستروم (همسر، از 1994م)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=لنا اولین\|نام=Lena Olin\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=استکهلم 22 مارس 1955م\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=سوئدی\|محل زندگی=امریکا - سوئد\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=بازیگر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=متن و فهرست انتهای مقاله\|خویشاوندان سرشناس=لاسه هالستروم (همسر، از 1994م)
	استیگ اولین (پدر)\|گروه مقاله=سینما\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}[[پرونده:2042173519.jpg\|بندانگشتی\|[[دی ~~لوییس،~~ دانیل ~~(۱۹۵۸)~~\|دانیل دی لوئیس]] و لنا اولین در صحنه‌ای از سبکی تحمل‌ناپذیر هستی]]		استیگ اولین (پدر)\|گروه مقاله=سینما\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}[[پرونده:2042173519.jpg\|بندانگشتی\|[[دی لوئیس، دانیل\|دانیل دی لوئیس]] و لنا اولین در صحنه‌ای از سبکی تحمل‌ناپذیر هستی]]
	[[پرونده:2042173519- 2.jpg\|بندانگشتی\|لنا اولین در نقش ماشا- در فیلم «دشمنان، یک داستان عاشقانه» ]]		[[پرونده:2042173519- 2.jpg\|بندانگشتی\|لنا اولین در نقش ماشا- در فیلم «دشمنان، یک داستان عاشقانه» ]]
	لنا اولین (استکهلم 22 مارس 1955م - ) Lena Olin		لنا اولین (استکهلم 22 مارس 1955م - ) Lena Olin

Reza rouzbahani در ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۷

2024-08-20T08:27:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:2042173519.jpg\|بندانگشتی\|[[دی لوییس، دانیل (۱۹۵۸)\|دانیل دی لوئیس]] و لنا اولین در صحنه‌ای از سبکی تحمل‌ناپذیر هستی]]		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=لنا اولین\|نام=Lena Olin\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=استکهلم 22 مارس 1955م\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=سوئدی\|محل زندگی=امریکا - سوئد\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=بازیگر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=متن و فهرست انتهای مقاله\|خویشاوندان سرشناس=لاسه هالستروم (همسر، از 1994م)
			استیگ اولین (پدر)\|گروه مقاله=سینما\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}[[پرونده:2042173519.jpg\|بندانگشتی\|[[دی لوییس، دانیل (۱۹۵۸)\|دانیل دی لوئیس]] و لنا اولین در صحنه‌ای از سبکی تحمل‌ناپذیر هستی]]
	[[پرونده:2042173519- 2.jpg\|بندانگشتی\|لنا اولین در نقش ماشا- در فیلم «دشمنان، یک داستان عاشقانه» ]]		[[پرونده:2042173519- 2.jpg\|بندانگشتی\|لنا اولین در نقش ماشا- در فیلم «دشمنان، یک داستان عاشقانه» ]]
	لنا اولین (استکهلم 22 مارس 1955م - ) Lena Olin		لنا اولین (استکهلم 22 مارس 1955م - ) Lena Olin

	(نام کامل: لنا ماریا یونا اولین<ref>Lena Maria Jonna Olin</ref>) بازیگر سوئدی. پدر و مادرش بازیگر بودند، اما خودش در ابتدا علاقه‌ای به بازیگری نداشت. پدرش استیگ اولین<ref>''<bdi>Stig Olin</bdi>''</ref> بازیگر نقش‌های اصلی در سینمای سوئدِ دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰م، در تعدادی از فیلم‌های اینگمار برگمان جلوی دوربین رفته و خود نیز چند فیلم طی دهۀ ۱۹۵۰م، کارگردانی کرده است. لنا پس از پایان دورۀ دبیرستان مدتی در یک بیمارستان کار می‌کرد و آموزگار بود. به تشویق [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] فیلم ساز نامدار سوئدی و دوست خانوادگی‌شان وارد یک مدرسۀ تئاتر شد. خیلی زود به تئاتر سلطنتی دراماتیک<ref>Royal Dramatic Theatre</ref> در استکهلم راه پیدا کرد و مورد توجه قرار گرفت. از نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۷۰م با ایفای نقش کوتاهی در فیلمی از برگمان (''چهره به چهره''<ref>''Face to Face''</ref>)، در فیلم‌های سوئدی بازی می‌کرد. به دنبال ایفای نقش در ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی''<ref>''The Unbearable Lightness of Being''</ref> (1988م)، در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و به آمریکا رفت. برای ''دشمنان، یک داستان عاشقانه''<ref>''Enemies, A Love Story''</ref> (1989م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود. همسر نخستش اوریان رامبری<ref>Örjan Ramberg</ref> بازیگر است و همسر دومش لاسه هالستروم<ref>Lasse Hallström</ref> (از ۱۹۹۴م)، کارگردان.		(نام کامل: لنا ماریا یونا اولین<ref>Lena Maria Jonna Olin</ref>) بازیگر سوئدی. پدر و مادرش بازیگر بودند، اما خودش در ابتدا علاقه‌ای به بازیگری نداشت. پدرش استیگ اولین<ref>''<bdi>Stig Olin</bdi>''</ref> بازیگر نقش‌های اصلی در سینمای سوئدِ دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰م، در تعدادی از فیلم‌های [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] جلوی دوربین رفته و خود نیز چند فیلم طی دهۀ ۱۹۵۰م، کارگردانی کرده است. لنا پس از پایان دورۀ دبیرستان مدتی در یک بیمارستان کار می‌کرد و آموزگار بود. به تشویق [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] فیلم ساز نامدار سوئدی و دوست خانوادگی‌شان وارد یک مدرسۀ تئاتر شد. خیلی زود به تئاتر سلطنتی دراماتیک<ref>Royal Dramatic Theatre</ref> در استکهلم راه پیدا کرد و مورد توجه قرار گرفت. از نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۷۰م با ایفای نقش کوتاهی در فیلمی از برگمان (''چهره به چهره''<ref>''Face to Face''</ref>)، در فیلم‌های سوئدی بازی می‌کرد. به دنبال ایفای نقش در ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی''<ref>''The Unbearable Lightness of Being''</ref> (1988م)، در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و به آمریکا رفت. برای ''دشمنان، یک داستان عاشقانه''<ref>''Enemies, A Love Story''</ref> (1989م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود. همسر نخستش اوریان رامبری<ref>Örjan Ramberg</ref> بازیگر است و همسر دومش لاسه هالستروم<ref>Lasse Hallström</ref> (از ۱۹۹۴م)، کارگردان.

	اولین مثل [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)\|گرتا گاربو]] و [[برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)\|اینگرید برگمان]] محصول موفق و درخشان دیگری از سوئد بود که در هالیوودِ دهۀ ۱۹۸۰م محبوب شد. در واقع او با چهرۀ ملیح و مرموزش مناسب‌ترین انتخاب برای ایفای نقش زنِ هنرمندِ مستقل و اسرارآمیزِ نسخۀ سینمایی [[بار هستی]] (رمان معروف [[کوندرا، میلان (۱۹۲۹)\|میلان کوندرا]]) بود؛ ضمن این که ویژگی‌های یک زن برگمانی را نیز دارا بود و به همین دلیل یک‌بار در ''فانی و الکساندر''<ref>''Fanny och Alexander''</ref> (1982م) و بار دیگر در نقش «آنا<ref>Anna</ref>» در فیلم ''پس از ~~تمرین~~''<ref>''After the Rehearsal''</ref> (1984م) برگمان ظاهر شد. اوج کار اولین در ۱۹۸۹م با فیلم ''دشمنان، یک داستان عاشقانه'' بود. در این فیلم او توانست نقش «ماشا<ref>Masha</ref>»، یکی از بازماندگان اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها، را با قدرت هرچه تمام‌تر بازی کند. در ۱۹۹۰م در ''هاوانا''<ref>''Havana''</ref> کنار [[ردفورد، رابرت (۱۹۳۶)\|رابرت ردفورد]] بازی کرد. اما فیلم چندان موفق نبود. در ۱۹۹3م، یکی از بهترین شهرآشوب‌های تاریخ سینما را کنار [[اولدمن، گری (۱۹۵۸)\|گری اولدمن]] در نوآرِ مدرنِ ''از رومئو خون می‌رود''<ref>''Romeo Is Bleeding''</ref> به تصویر کشید. خشونت و بی‌رحمی، ملاحت و اغواگری و شیطان‌صفتی‌ اولین در این فیلم از مثال‌زدنی‌ترین نمونه‌های دهۀ ۱۹۹۰م به شمار می‌رود. لنا اولین در سال‌های پس از این به تناوب در آثار هالیوود و اروپایی عمدتاً در نقش‌های اصلی یا شخصیت‌های مهم فیلم‌ها بازی کرده است.		اولین مثل [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)\|گرتا گاربو]] و [[برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)\|اینگرید برگمان]] محصول موفق و درخشان دیگری از سوئد بود که در هالیوودِ دهۀ ۱۹۸۰م محبوب شد. در واقع او با چهرۀ ملیح و مرموزش مناسب‌ترین انتخاب برای ایفای نقش زنِ هنرمندِ مستقل و اسرارآمیزِ نسخۀ سینمایی [[بار هستی\|بار هستی/ ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی'']] (رمان معروف [[کوندرا، میلان (۱۹۲۹)\|میلان کوندرا]]) بود؛ ضمن این که ویژگی‌های یک زن برگمانی را نیز دارا بود و به همین دلیل یک‌بار در ''فانی و الکساندر''<ref>''Fanny och Alexander''</ref> (1982م) و بار دیگر در نقش «آنا<ref>Anna</ref>» در فیلم ''پس از تمرینِ''<ref>''After the Rehearsal''</ref> (1984م) برگمان ظاهر شد. اوج کار اولین در ۱۹۸۹م با فیلم ''دشمنان، یک داستان عاشقانه'' بود. در این فیلم او توانست نقش «ماشا<ref>Masha</ref>»، یکی از بازماندگان اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها، را با قدرت هرچه تمام‌تر بازی کند. در ۱۹۹۰م در ''هاوانا''<ref>''Havana''</ref> کنار [[ردفورد، رابرت (۱۹۳۶)\|رابرت ردفورد]] بازی کرد. اما فیلم چندان موفق نبود. در ۱۹۹3م، یکی از بهترین شهرآشوب‌های تاریخ سینما را کنار [[اولدمن، گری (۱۹۵۸)\|گری اولدمن]] در نوآرِ مدرنِ ''از رومئو خون می‌رود''<ref>''Romeo Is Bleeding''</ref> به تصویر کشید. خشونت و بی‌رحمی، ملاحت و اغواگری و شیطان‌صفتی‌ اولین در این فیلم از مثال‌زدنی‌ترین نمونه‌های دهۀ ۱۹۹۰م به شمار می‌رود. لنا اولین در سال‌های پس از این به تناوب در آثار هالیوود و اروپایی عمدتاً در نقش‌های اصلی یا شخصیت‌های مهم فیلم‌ها بازی کرده است.

Reza rouzbahani در ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۰

2024-08-20T08:20:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۰
خط ۶:		خط ۶:

	اولین مثل [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)\|گرتا گاربو]] و [[برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)\|اینگرید برگمان]] محصول موفق و درخشان دیگری از سوئد بود که در هالیوودِ دهۀ ۱۹۸۰م محبوب شد. در واقع او با چهرۀ ملیح و مرموزش مناسب‌ترین انتخاب برای ایفای نقش زنِ هنرمندِ مستقل و اسرارآمیزِ نسخۀ سینمایی [[بار هستی]] (رمان معروف [[کوندرا، میلان (۱۹۲۹)\|میلان کوندرا]]) بود؛ ضمن این که ویژگی‌های یک زن برگمانی را نیز دارا بود و به همین دلیل یک‌بار در ''فانی و الکساندر''<ref>''Fanny och Alexander''</ref> (1982م) و بار دیگر در نقش «آنا<ref>Anna</ref>» در فیلم ''پس از تمرین''<ref>''After the Rehearsal''</ref> (1984م) برگمان ظاهر شد. اوج کار اولین در ۱۹۸۹م با فیلم ''دشمنان، یک داستان عاشقانه'' بود. در این فیلم او توانست نقش «ماشا<ref>Masha</ref>»، یکی از بازماندگان اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها، را با قدرت هرچه تمام‌تر بازی کند. در ۱۹۹۰م در ''هاوانا''<ref>''Havana''</ref> کنار [[ردفورد، رابرت (۱۹۳۶)\|رابرت ردفورد]] بازی کرد. اما فیلم چندان موفق نبود. در ۱۹۹3م، یکی از بهترین شهرآشوب‌های تاریخ سینما را کنار [[اولدمن، گری (۱۹۵۸)\|گری اولدمن]] در نوآرِ مدرنِ ''از رومئو خون می‌رود''<ref>''Romeo Is Bleeding''</ref> به تصویر کشید. خشونت و بی‌رحمی، ملاحت و اغواگری و شیطان‌صفتی‌ اولین در این فیلم از مثال‌زدنی‌ترین نمونه‌های دهۀ ۱۹۹۰م به شمار می‌رود. لنا اولین در سال‌های پس از این به تناوب در آثار هالیوود و اروپایی عمدتاً در نقش‌های اصلی یا شخصیت‌های مهم فیلم‌ها بازی کرده است.		اولین مثل [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)\|گرتا گاربو]] و [[برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)\|اینگرید برگمان]] محصول موفق و درخشان دیگری از سوئد بود که در هالیوودِ دهۀ ۱۹۸۰م محبوب شد. در واقع او با چهرۀ ملیح و مرموزش مناسب‌ترین انتخاب برای ایفای نقش زنِ هنرمندِ مستقل و اسرارآمیزِ نسخۀ سینمایی [[بار هستی]] (رمان معروف [[کوندرا، میلان (۱۹۲۹)\|میلان کوندرا]]) بود؛ ضمن این که ویژگی‌های یک زن برگمانی را نیز دارا بود و به همین دلیل یک‌بار در ''فانی و الکساندر''<ref>''Fanny och Alexander''</ref> (1982م) و بار دیگر در نقش «آنا<ref>Anna</ref>» در فیلم ''پس از تمرین''<ref>''After the Rehearsal''</ref> (1984م) برگمان ظاهر شد. اوج کار اولین در ۱۹۸۹م با فیلم ''دشمنان، یک داستان عاشقانه'' بود. در این فیلم او توانست نقش «ماشا<ref>Masha</ref>»، یکی از بازماندگان اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها، را با قدرت هرچه تمام‌تر بازی کند. در ۱۹۹۰م در ''هاوانا''<ref>''Havana''</ref> کنار [[ردفورد، رابرت (۱۹۳۶)\|رابرت ردفورد]] بازی کرد. اما فیلم چندان موفق نبود. در ۱۹۹3م، یکی از بهترین شهرآشوب‌های تاریخ سینما را کنار [[اولدمن، گری (۱۹۵۸)\|گری اولدمن]] در نوآرِ مدرنِ ''از رومئو خون می‌رود''<ref>''Romeo Is Bleeding''</ref> به تصویر کشید. خشونت و بی‌رحمی، ملاحت و اغواگری و شیطان‌صفتی‌ اولین در این فیلم از مثال‌زدنی‌ترین نمونه‌های دهۀ ۱۹۹۰م به شمار می‌رود. لنا اولین در سال‌های پس از این به تناوب در آثار هالیوود و اروپایی عمدتاً در نقش‌های اصلی یا شخصیت‌های مهم فیلم‌ها بازی کرده است.



	'''از کارهای بعدی''' اوست:		'''از کارهای بعدی''' اوست:

Reza rouzbahani در ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۰

2024-08-20T08:20:39Z

@@ خط ۵: / خط ۵: @@
 (نام کامل: لنا ماریا یونا اولین<ref>Lena Maria Jonna Olin</ref>) بازیگر سوئدی. پدر و مادرش بازیگر بودند، اما خودش در ابتدا علاقه‌ای به بازیگری نداشت. پدرش استیگ اولین<ref>''<bdi>Stig Olin</bdi>''</ref> بازیگر نقش‌های اصلی در سینمای سوئدِ دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰م، در تعدادی از فیلم‌های اینگمار برگمان جلوی دوربین رفته و خود نیز چند فیلم طی دهۀ ۱۹۵۰م، کارگردانی کرده است. لنا پس از پایان دورۀ دبیرستان مدتی در یک بیمارستان کار می‌کرد و آموزگار بود. به تشویق [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)|اینگمار برگمان]] فیلم ساز نامدار سوئدی و دوست خانوادگی‌شان وارد یک مدرسۀ تئاتر شد. خیلی زود به تئاتر سلطنتی دراماتیک<ref>Royal Dramatic Theatre</ref> در استکهلم راه پیدا کرد و مورد توجه قرار گرفت. از نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۷۰م با ایفای نقش کوتاهی در فیلمی از برگمان (''چهره به چهره''<ref>''Face to Face''</ref>)، در فیلم‌های سوئدی بازی می‌کرد. به دنبال ایفای نقش در ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی''<ref>''The Unbearable Lightness of Being''</ref> (1988م)، در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و به آمریکا رفت. برای ''دشمنان، یک داستان عاشقانه''<ref>''Enemies, A Love Story''</ref> (1989م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود. همسر نخستش اوریان رامبری<ref>Örjan Ramberg</ref> بازیگر است و همسر دومش لاسه هالستروم<ref>Lasse Hallström</ref> (از ۱۹۹۴م)، کارگردان.
-اولین مثل [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)|گرتا گاربو]] و [[برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)|اینگرید برگمان]] محصول موفق و درخشان دیگری از سوئد بود که در هالیوودِ دهۀ ۱۹۸۰م محبوب شد. در واقع او با چهرۀ ملیح و مرموزش مناسب‌ترین انتخاب برای ایفای نقش زنِ هنرمندِ مستقل و اسرارآمیزِ نسخۀ سینمایی [[بار هستی]] (رمان معروف [[کوندرا، میلان (۱۹۲۹)|میلان کوندرا]]) بود؛ ضمن این که ویژگی‌های یک زن برگمانی را نیز دارا بود و به همین دلیل یک‌بار در ''فانی و الکساندر''<ref>''Fanny och Alexander''</ref> (1982م) و بار دیگر در نقش «آنا<ref>Anna</ref>» در فیلم ''پس از تمرین''<ref>''After the Rehearsal''</ref> (1984م) برگمان ظاهر شد. اوج کار اولین در ۱۹۸۹م با فیلم ''دشمنان، یک داستان عاشقانه'' بود. در این فیلم او توانست نقش «ماشا<ref>Masha</ref>»، یکی از بازماندگان اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها، را با قدرت هرچه تمام‌تر بازی کند. در ۱۹۹۰م در ''هاوانا''<ref>''Havana''</ref> کنار [[ردفورد، رابرت (۱۹۳۶)|رابرت ردفورد]] بازی کرد. اما فیلم چندان موفق نبود. در ۱۹۹۴م، یکی از بهترین شهرآشوب‌های تاریخ سینما را کنار [[اولدمن، گری (۱۹۵۸)|گری اولدمن]] در نوآرِ مدرنِ ''از رومئو خون می‌رود''<ref>''Romeo Is Bleeding''</ref> به تصویر کشید. خشونت و بی‌رحمی، ملاحت و اغواگری و شیطان‌صفتی‌ اولین در این فیلم از مثال‌زدنی‌ترین نمونه‌های دهۀ ۱۹۹۰م به شمار می‌رود.
+اولین مثل [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)|گرتا گاربو]] و [[برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)|اینگرید برگمان]] محصول موفق و درخشان دیگری از سوئد بود که در هالیوودِ دهۀ ۱۹۸۰م محبوب شد. در واقع او با چهرۀ ملیح و مرموزش مناسب‌ترین انتخاب برای ایفای نقش زنِ هنرمندِ مستقل و اسرارآمیزِ نسخۀ سینمایی [[بار هستی]] (رمان معروف [[کوندرا، میلان (۱۹۲۹)|میلان کوندرا]]) بود؛ ضمن این که ویژگی‌های یک زن برگمانی را نیز دارا بود و به همین دلیل یک‌بار در ''فانی و الکساندر''<ref>''Fanny och Alexander''</ref> (1982م) و بار دیگر در نقش «آنا<ref>Anna</ref>» در فیلم ''پس از تمرین''<ref>''After the Rehearsal''</ref> (1984م) برگمان ظاهر شد. اوج کار اولین در ۱۹۸۹م با فیلم ''دشمنان، یک داستان عاشقانه'' بود. در این فیلم او توانست نقش «ماشا<ref>Masha</ref>»، یکی از بازماندگان اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها، را با قدرت هرچه تمام‌تر بازی کند. در ۱۹۹۰م در ''هاوانا''<ref>''Havana''</ref> کنار [[ردفورد، رابرت (۱۹۳۶)|رابرت ردفورد]] بازی کرد. اما فیلم چندان موفق نبود. در ۱۹۹3م، یکی از بهترین شهرآشوب‌های تاریخ سینما را کنار [[اولدمن، گری (۱۹۵۸)|گری اولدمن]] در نوآرِ مدرنِ ''از رومئو خون می‌رود''<ref>''Romeo Is Bleeding''</ref> به تصویر کشید. خشونت و بی‌رحمی، ملاحت و اغواگری و شیطان‌صفتی‌ اولین در این فیلم از مثال‌زدنی‌ترین نمونه‌های دهۀ ۱۹۹۰م به شمار می‌رود. لنا اولین در سال‌های پس از این به تناوب در آثار هالیوود و اروپایی عمدتاً در نقش‌های اصلی یا شخصیت‌های مهم فیلم‌ها بازی کرده است.
 ----

Reza rouzbahani در ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۲

2024-08-20T07:52:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۲
خط ۵:		خط ۵:
	(نام کامل: لنا ماریا یونا اولین<ref>Lena Maria Jonna Olin</ref>) بازیگر سوئدی. پدر و مادرش بازیگر بودند، اما خودش در ابتدا علاقه‌ای به بازیگری نداشت. پدرش استیگ اولین<ref>''<bdi>Stig Olin</bdi>''</ref> بازیگر نقش‌های اصلی در سینمای سوئدِ دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰م، در تعدادی از فیلم‌های اینگمار برگمان جلوی دوربین رفته و خود نیز چند فیلم طی دهۀ ۱۹۵۰م، کارگردانی کرده است. لنا پس از پایان دورۀ دبیرستان مدتی در یک بیمارستان کار می‌کرد و آموزگار بود. به تشویق [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] فیلم ساز نامدار سوئدی و دوست خانوادگی‌شان وارد یک مدرسۀ تئاتر شد. خیلی زود به تئاتر سلطنتی دراماتیک<ref>Royal Dramatic Theatre</ref> در استکهلم راه پیدا کرد و مورد توجه قرار گرفت. از نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۷۰م با ایفای نقش کوتاهی در فیلمی از برگمان (''چهره به چهره''<ref>''Face to Face''</ref>)، در فیلم‌های سوئدی بازی می‌کرد. به دنبال ایفای نقش در ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی''<ref>''The Unbearable Lightness of Being''</ref> (1988م)، در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و به آمریکا رفت. برای ''دشمنان، یک داستان عاشقانه''<ref>''Enemies, A Love Story''</ref> (1989م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود. همسر نخستش اوریان رامبری<ref>Örjan Ramberg</ref> بازیگر است و همسر دومش لاسه هالستروم<ref>Lasse Hallström</ref> (از ۱۹۹۴م)، کارگردان.		(نام کامل: لنا ماریا یونا اولین<ref>Lena Maria Jonna Olin</ref>) بازیگر سوئدی. پدر و مادرش بازیگر بودند، اما خودش در ابتدا علاقه‌ای به بازیگری نداشت. پدرش استیگ اولین<ref>''<bdi>Stig Olin</bdi>''</ref> بازیگر نقش‌های اصلی در سینمای سوئدِ دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰م، در تعدادی از فیلم‌های اینگمار برگمان جلوی دوربین رفته و خود نیز چند فیلم طی دهۀ ۱۹۵۰م، کارگردانی کرده است. لنا پس از پایان دورۀ دبیرستان مدتی در یک بیمارستان کار می‌کرد و آموزگار بود. به تشویق [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] فیلم ساز نامدار سوئدی و دوست خانوادگی‌شان وارد یک مدرسۀ تئاتر شد. خیلی زود به تئاتر سلطنتی دراماتیک<ref>Royal Dramatic Theatre</ref> در استکهلم راه پیدا کرد و مورد توجه قرار گرفت. از نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۷۰م با ایفای نقش کوتاهی در فیلمی از برگمان (''چهره به چهره''<ref>''Face to Face''</ref>)، در فیلم‌های سوئدی بازی می‌کرد. به دنبال ایفای نقش در ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی''<ref>''The Unbearable Lightness of Being''</ref> (1988م)، در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و به آمریکا رفت. برای ''دشمنان، یک داستان عاشقانه''<ref>''Enemies, A Love Story''</ref> (1989م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود. همسر نخستش اوریان رامبری<ref>Örjan Ramberg</ref> بازیگر است و همسر دومش لاسه هالستروم<ref>Lasse Hallström</ref> (از ۱۹۹۴م)، کارگردان.

	اولین مثل [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)\|گرتا گاربو]] و [[برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)\|اینگرید برگمان]] محصول موفق و درخشان دیگری از سوئد بود که در هالیوودِ دهۀ ۱۹۸۰م محبوب شد. در واقع او با چهرۀ ملیح و مرموزش مناسب‌ترین انتخاب برای ایفای نقش زنِ هنرمندِ مستقل و اسرارآمیزِ نسخۀ سینمایی [[بار هستی]] (رمان معروف [[کوندرا، میلان (۱۹۲۹)\|میلان کوندرا]]) بود؛ ضمن این که ویژگی‌های یک زن برگمانی را نیز دارا بود و به همین دلیل یک‌بار در ''فانی و الکساندر''<ref>''Fanny och Alexander''</ref> (1982م) و بار دیگر در نقش «آنا<ref>Anna</ref>» در فیلم ''پس از تمرین''<ref>''After the Rehearsal''</ref> (1984م) برگمان ظاهر شد.		اولین مثل [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)\|گرتا گاربو]] و [[برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)\|اینگرید برگمان]] محصول موفق و درخشان دیگری از سوئد بود که در هالیوودِ دهۀ ۱۹۸۰م محبوب شد. در واقع او با چهرۀ ملیح و مرموزش مناسب‌ترین انتخاب برای ایفای نقش زنِ هنرمندِ مستقل و اسرارآمیزِ نسخۀ سینمایی [[بار هستی]] (رمان معروف [[کوندرا، میلان (۱۹۲۹)\|میلان کوندرا]]) بود؛ ضمن این که ویژگی‌های یک زن برگمانی را نیز دارا بود و به همین دلیل یک‌بار در ''فانی و الکساندر''<ref>''Fanny och Alexander''</ref> (1982م) و بار دیگر در نقش «آنا<ref>Anna</ref>» در فیلم ''پس از تمرین''<ref>''After the Rehearsal''</ref> (1984م) برگمان ظاهر شد. اوج کار اولین در ۱۹۸۹م با فیلم ''دشمنان، یک داستان عاشقانه'' بود. در این فیلم او توانست نقش «ماشا<ref>Masha</ref>»، یکی از بازماندگان اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها، را با قدرت هرچه تمام‌تر بازی کند. در ۱۹۹۰م در ''هاوانا''<ref>''Havana''</ref> کنار [[ردفورد، رابرت (۱۹۳۶)\|رابرت ردفورد]] بازی کرد. اما فیلم چندان موفق نبود. در ۱۹۹۴م، یکی از بهترین شهرآشوب‌های تاریخ سینما را کنار [[اولدمن، گری (۱۹۵۸)\|گری اولدمن]] در نوآرِ مدرنِ ''از رومئو خون می‌رود''<ref>''Romeo Is Bleeding''</ref> به تصویر کشید. خشونت و بی‌رحمی، ملاحت و اغواگری و شیطان‌صفتی‌ اولین در این فیلم از مثال‌زدنی‌ترین نمونه‌های دهۀ ۱۹۹۰م به شمار می‌رود.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۷

2024-08-20T07:17:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۷
خط ۴:		خط ۴:

	(نام کامل: لنا ماریا یونا اولین<ref>Lena Maria Jonna Olin</ref>) بازیگر سوئدی. پدر و مادرش بازیگر بودند، اما خودش در ابتدا علاقه‌ای به بازیگری نداشت. پدرش استیگ اولین<ref>''<bdi>Stig Olin</bdi>''</ref> بازیگر نقش‌های اصلی در سینمای سوئدِ دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰م، در تعدادی از فیلم‌های اینگمار برگمان جلوی دوربین رفته و خود نیز چند فیلم طی دهۀ ۱۹۵۰م، کارگردانی کرده است. لنا پس از پایان دورۀ دبیرستان مدتی در یک بیمارستان کار می‌کرد و آموزگار بود. به تشویق [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] فیلم ساز نامدار سوئدی و دوست خانوادگی‌شان وارد یک مدرسۀ تئاتر شد. خیلی زود به تئاتر سلطنتی دراماتیک<ref>Royal Dramatic Theatre</ref> در استکهلم راه پیدا کرد و مورد توجه قرار گرفت. از نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۷۰م با ایفای نقش کوتاهی در فیلمی از برگمان (''چهره به چهره''<ref>''Face to Face''</ref>)، در فیلم‌های سوئدی بازی می‌کرد. به دنبال ایفای نقش در ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی''<ref>''The Unbearable Lightness of Being''</ref> (1988م)، در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و به آمریکا رفت. برای ''دشمنان، یک داستان عاشقانه''<ref>''Enemies, A Love Story''</ref> (1989م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود. همسر نخستش اوریان رامبری<ref>Örjan Ramberg</ref> بازیگر است و همسر دومش لاسه هالستروم<ref>Lasse Hallström</ref> (از ۱۹۹۴م)، کارگردان.		(نام کامل: لنا ماریا یونا اولین<ref>Lena Maria Jonna Olin</ref>) بازیگر سوئدی. پدر و مادرش بازیگر بودند، اما خودش در ابتدا علاقه‌ای به بازیگری نداشت. پدرش استیگ اولین<ref>''<bdi>Stig Olin</bdi>''</ref> بازیگر نقش‌های اصلی در سینمای سوئدِ دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰م، در تعدادی از فیلم‌های اینگمار برگمان جلوی دوربین رفته و خود نیز چند فیلم طی دهۀ ۱۹۵۰م، کارگردانی کرده است. لنا پس از پایان دورۀ دبیرستان مدتی در یک بیمارستان کار می‌کرد و آموزگار بود. به تشویق [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] فیلم ساز نامدار سوئدی و دوست خانوادگی‌شان وارد یک مدرسۀ تئاتر شد. خیلی زود به تئاتر سلطنتی دراماتیک<ref>Royal Dramatic Theatre</ref> در استکهلم راه پیدا کرد و مورد توجه قرار گرفت. از نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۷۰م با ایفای نقش کوتاهی در فیلمی از برگمان (''چهره به چهره''<ref>''Face to Face''</ref>)، در فیلم‌های سوئدی بازی می‌کرد. به دنبال ایفای نقش در ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی''<ref>''The Unbearable Lightness of Being''</ref> (1988م)، در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و به آمریکا رفت. برای ''دشمنان، یک داستان عاشقانه''<ref>''Enemies, A Love Story''</ref> (1989م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود. همسر نخستش اوریان رامبری<ref>Örjan Ramberg</ref> بازیگر است و همسر دومش لاسه هالستروم<ref>Lasse Hallström</ref> (از ۱۹۹۴م)، کارگردان.

			اولین مثل [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)\|گرتا گاربو]] و [[برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)\|اینگرید برگمان]] محصول موفق و درخشان دیگری از سوئد بود که در هالیوودِ دهۀ ۱۹۸۰م محبوب شد. در واقع او با چهرۀ ملیح و مرموزش مناسب‌ترین انتخاب برای ایفای نقش زنِ هنرمندِ مستقل و اسرارآمیزِ نسخۀ سینمایی [[بار هستی]] (رمان معروف [[کوندرا، میلان (۱۹۲۹)\|میلان کوندرا]]) بود؛ ضمن این که ویژگی‌های یک زن برگمانی را نیز دارا بود و به همین دلیل یک‌بار در ''فانی و الکساندر''<ref>''Fanny och Alexander''</ref> (1982م) و بار دیگر در نقش «آنا<ref>Anna</ref>» در فیلم ''پس از تمرین''<ref>''After the Rehearsal''</ref> (1984م) برگمان ظاهر شد.
	----		----

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:2042173519.jpg\|بندانگشتی\|[[دی لوییس، دانیل (۱۹۵۸)\|دانیل دی لوئیس]] و لنا اولین در صحنه‌ای از سبکی تحمل‌ناپذیر هستی]]		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=لنا اولین\|نام=Lena Olin\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=استکهلم 22 مارس 1955م\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=سوئدی\|محل زندگی=امریکا - سوئد\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=بازیگر\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=متن و فهرست انتهای مقاله\|خویشاوندان سرشناس=لاسه هالستروم (همسر، از 1994م)
			استیگ اولین (پدر)\|گروه مقاله=سینما\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}[[پرونده:2042173519.jpg\|بندانگشتی\|[[دی لوییس، دانیل (۱۹۵۸)\|دانیل دی لوئیس]] و لنا اولین در صحنه‌ای از سبکی تحمل‌ناپذیر هستی]]
	[[پرونده:2042173519- 2.jpg\|بندانگشتی\|لنا اولین در نقش ماشا- در فیلم «دشمنان، یک داستان عاشقانه» ]]		[[پرونده:2042173519- 2.jpg\|بندانگشتی\|لنا اولین در نقش ماشا- در فیلم «دشمنان، یک داستان عاشقانه» ]]
	لنا اولین (استکهلم 22 مارس 1955م - ) Lena Olin		لنا اولین (استکهلم 22 مارس 1955م - ) Lena Olin

	(نام کامل: لنا ماریا یونا اولین<ref>Lena Maria Jonna Olin</ref>) بازیگر سوئدی. پدر و مادرش بازیگر بودند، اما خودش در ابتدا علاقه‌ای به بازیگری نداشت. پدرش استیگ اولین<ref>''<bdi>Stig Olin</bdi>''</ref> بازیگر نقش‌های اصلی در سینمای سوئدِ دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰م، در تعدادی از فیلم‌های اینگمار برگمان جلوی دوربین رفته و خود نیز چند فیلم طی دهۀ ۱۹۵۰م، کارگردانی کرده است. لنا پس از پایان دورۀ دبیرستان مدتی در یک بیمارستان کار می‌کرد و آموزگار بود. به تشویق [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] فیلم ساز نامدار سوئدی و دوست خانوادگی‌شان وارد یک مدرسۀ تئاتر شد. خیلی زود به تئاتر سلطنتی دراماتیک<ref>Royal Dramatic Theatre</ref> در استکهلم راه پیدا کرد و مورد توجه قرار گرفت. از نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۷۰م با ایفای نقش کوتاهی در فیلمی از برگمان (''چهره به چهره''<ref>''Face to Face''</ref>)، در فیلم‌های سوئدی بازی می‌کرد. به دنبال ایفای نقش در ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی''<ref>''The Unbearable Lightness of Being''</ref> (1988م)، در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و به آمریکا رفت. برای ''دشمنان، یک داستان عاشقانه''<ref>''Enemies, A Love Story''</ref> (1989م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود. همسر نخستش اوریان رامبری<ref>Örjan Ramberg</ref> بازیگر است و همسر دومش لاسه هالستروم<ref>Lasse Hallström</ref> (از ۱۹۹۴م)، کارگردان.		(نام کامل: لنا ماریا یونا اولین<ref>Lena Maria Jonna Olin</ref>) بازیگر سوئدی. پدر و مادرش بازیگر بودند، اما خودش در ابتدا علاقه‌ای به بازیگری نداشت. پدرش استیگ اولین<ref>''<bdi>Stig Olin</bdi>''</ref> بازیگر نقش‌های اصلی در سینمای سوئدِ دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰م، در تعدادی از فیلم‌های [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] جلوی دوربین رفته و خود نیز چند فیلم طی دهۀ ۱۹۵۰م، کارگردانی کرده است. لنا پس از پایان دورۀ دبیرستان مدتی در یک بیمارستان کار می‌کرد و آموزگار بود. به تشویق [[برگمان، اینگمار (۱۹۱۸ـ۲۰۰۷)\|اینگمار برگمان]] فیلم ساز نامدار سوئدی و دوست خانوادگی‌شان وارد یک مدرسۀ تئاتر شد. خیلی زود به تئاتر سلطنتی دراماتیک<ref>Royal Dramatic Theatre</ref> در استکهلم راه پیدا کرد و مورد توجه قرار گرفت. از نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۷۰م با ایفای نقش کوتاهی در فیلمی از برگمان (''چهره به چهره''<ref>''Face to Face''</ref>)، در فیلم‌های سوئدی بازی می‌کرد. به دنبال ایفای نقش در ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی''<ref>''The Unbearable Lightness of Being''</ref> (1988م)، در سطح بین‌المللی به شهرت رسید و به آمریکا رفت. برای ''دشمنان، یک داستان عاشقانه''<ref>''Enemies, A Love Story''</ref> (1989م) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود. همسر نخستش اوریان رامبری<ref>Örjan Ramberg</ref> بازیگر است و همسر دومش لاسه هالستروم<ref>Lasse Hallström</ref> (از ۱۹۹۴م)، کارگردان.

	اولین مثل [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)\|گرتا گاربو]] و [[برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)\|اینگرید برگمان]] محصول موفق و درخشان دیگری از سوئد بود که در هالیوودِ دهۀ ۱۹۸۰م محبوب شد. در واقع او با چهرۀ ملیح و مرموزش مناسب‌ترین انتخاب برای ایفای نقش زنِ هنرمندِ مستقل و اسرارآمیزِ نسخۀ سینمایی [[بار هستی]] (رمان معروف [[کوندرا، میلان (۱۹۲۹)\|میلان کوندرا]]) بود؛ ضمن این که ویژگی‌های یک زن برگمانی را نیز دارا بود و به همین دلیل یک‌بار در ''فانی و الکساندر''<ref>''Fanny och Alexander''</ref> (1982م) و بار دیگر در نقش «آنا<ref>Anna</ref>» در فیلم ''پس از ~~تمرین~~''<ref>''After the Rehearsal''</ref> (1984م) برگمان ظاهر شد. اوج کار اولین در ۱۹۸۹م با فیلم ''دشمنان، یک داستان عاشقانه'' بود. در این فیلم او توانست نقش «ماشا<ref>Masha</ref>»، یکی از بازماندگان اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها، را با قدرت هرچه تمام‌تر بازی کند. در ۱۹۹۰م در ''هاوانا''<ref>''Havana''</ref> کنار [[ردفورد، رابرت (۱۹۳۶)\|رابرت ردفورد]] بازی کرد. اما فیلم چندان موفق نبود. در ۱۹۹3م، یکی از بهترین شهرآشوب‌های تاریخ سینما را کنار [[اولدمن، گری (۱۹۵۸)\|گری اولدمن]] در نوآرِ مدرنِ ''از رومئو خون می‌رود''<ref>''Romeo Is Bleeding''</ref> به تصویر کشید. خشونت و بی‌رحمی، ملاحت و اغواگری و شیطان‌صفتی‌ اولین در این فیلم از مثال‌زدنی‌ترین نمونه‌های دهۀ ۱۹۹۰م به شمار می‌رود. لنا اولین در سال‌های پس از این به تناوب در آثار هالیوود و اروپایی عمدتاً در نقش‌های اصلی یا شخصیت‌های مهم فیلم‌ها بازی کرده است.		اولین مثل [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)\|گرتا گاربو]] و [[برگمان، اینگرید (۱۹۱۵ـ۱۹۸۲)\|اینگرید برگمان]] محصول موفق و درخشان دیگری از سوئد بود که در هالیوودِ دهۀ ۱۹۸۰م محبوب شد. در واقع او با چهرۀ ملیح و مرموزش مناسب‌ترین انتخاب برای ایفای نقش زنِ هنرمندِ مستقل و اسرارآمیزِ نسخۀ سینمایی [[بار هستی\|بار هستی/ ''سبکی تحمل‌ناپذیر هستی'']] (رمان معروف [[کوندرا، میلان (۱۹۲۹)\|میلان کوندرا]]) بود؛ ضمن این که ویژگی‌های یک زن برگمانی را نیز دارا بود و به همین دلیل یک‌بار در ''فانی و الکساندر''<ref>''Fanny och Alexander''</ref> (1982م) و بار دیگر در نقش «آنا<ref>Anna</ref>» در فیلم ''پس از تمرینِ''<ref>''After the Rehearsal''</ref> (1984م) برگمان ظاهر شد. اوج کار اولین در ۱۹۸۹م با فیلم ''دشمنان، یک داستان عاشقانه'' بود. در این فیلم او توانست نقش «ماشا<ref>Masha</ref>»، یکی از بازماندگان اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها، را با قدرت هرچه تمام‌تر بازی کند. در ۱۹۹۰م در ''هاوانا''<ref>''Havana''</ref> کنار [[ردفورد، رابرت (۱۹۳۶)\|رابرت ردفورد]] بازی کرد. اما فیلم چندان موفق نبود. در ۱۹۹3م، یکی از بهترین شهرآشوب‌های تاریخ سینما را کنار [[اولدمن، گری (۱۹۵۸)\|گری اولدمن]] در نوآرِ مدرنِ ''از رومئو خون می‌رود''<ref>''Romeo Is Bleeding''</ref> به تصویر کشید. خشونت و بی‌رحمی، ملاحت و اغواگری و شیطان‌صفتی‌ اولین در این فیلم از مثال‌زدنی‌ترین نمونه‌های دهۀ ۱۹۹۰م به شمار می‌رود. لنا اولین در سال‌های پس از این به تناوب در آثار هالیوود و اروپایی عمدتاً در نقش‌های اصلی یا شخصیت‌های مهم فیلم‌ها بازی کرده است.