Mohammadi2 در ‏۱۷ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۰۱

2021-04-17T21:01:47Z

صفحهٔ تازه

لوگوس (logos)<br /> (واژۀ یونانی، به‌معنی سخن، خرد، [[کلمه الله|کلمة‌الله]]) اصطلاحی در فلسفه و الهیات یونانی، عبری و مسیحی. فیلسوفان یونانی آن را به‌منزلۀ تجسم خرد<ref>reason
</ref> در جهان هستی به‌کار می‌بردند. یهودیان، تحت تأثیر یونانیان، خردمندی<ref>wisdom </ref> را جنبه‌ای از فعالیت خدا می‌انگاشتند. فیلون<ref>Philo </ref> کوشید که با یکسان انگاشتن لوگوس با مفهوم یهودی خردمندی، فلسفۀ افلاطونی<ref>Platonic </ref> و رواقی<ref>Stoic </ref> و عبری را با یکدیگر سازش دهد. چندتن از نویسندگان عهد جدید<ref>New Testament</ref> لوگوس را، با پیروی از استنباط فیلون، با مسیح، یعنی دومین شخص تثلیث<ref> Trinity </ref>، هم‌ذات دانستند. در فلسفۀ یونانی، به‌ویژه در هراکلیتوسِ اِفِسوسی<ref>Heraclitus of Ephesus </ref> و آناکساگوراس<ref>Anaxagoras </ref> و رواقیان، لوگوس عبارت از خرد الهی<ref>divine reason </ref> است که در فرآیند کیهانی<ref>cosmic process </ref> ساری و جاری است. نظام‌های فکری آنان آیین همه‌خدایی است که متضمن هیچ خدای متعالی نیست و تعلیم می‌دهند که این حقیقت را که در جهانِ دیده‌شدنی نیمی پنهان و نیمی آشکار است، می‌توان در خویشتن<ref>self </ref> یافت. در ترجمۀ هفتادی<ref>Septuagint </ref> (ترجمۀ یونانی «عهد عتیق<ref>Old Testament </ref>») لوگوس دلالت دارد بر کلامِ گفته‌شده یا خردمندی خدا که در آفرینش، مشیّت الهی، و وحی ابراز می‌شود. فیلون و مکتب اسکندرانی ـ یهودی این دو معنیِ اصولاً جداگانه را به‌هم آمیختند. می‌توان گفت که لوگوس در نزد فیلون با مفهوم خدا در نزد افلاطون، که از موهبت فعالیت خلاق برخوردار است و علّیت عام<ref>universal causality</ref> در نظر رواقیان مطابقت دارد.

 

----

[[Category:فلسفه ، منطق و کلام]]
[[Category:یونان باستان]]
<references />

لوگوس - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۱۷ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۰۱