لیما، شهر (پرو) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۳

2025-10-27T06:03:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۳
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}}		}}
	~~لیما، شهر (پرو)(Lima)<br/>~~ [[~~File~~:37164300.jpg\|~~thumb~~\|~~کليساي~~ دوآسيس سانفرانچسکو، ليما]]پایتخت و بزرگ‌ترین شهر [[پرو]]، بر رود ریماک<ref>Rimac River		[[پرونده:37164300-1.jpg\|بندانگشتی\|کليسای دوآسيس سانفرانچسکو، ليما]]

			لیما، شهر (پرو)(Lima)<br/>

			پایتخت و بزرگ‌ترین شهر [[پرو]]، بر رود ریماک<ref>Rimac River

	</ref>، به فاصلۀ ۱۳‌کیلومتری [[کایائو، بندر\|بندر کایائو]]<ref>Callao Port </ref>، در ساحل [[اقیانوس آرام]]. 10,092,000 نفر جمعیت دارد (2023) و مساحتش 2,672 کیلومتر مربع است. بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,550 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکز سیاسی، اقتصادی، و فرهنگی پرو است. بخش عمدۀ [[صنایع سنگین]] پرو در این شهر متمرکز شده و اشتغال عمدتاً در بخش دولتی است. پارچه، پوشاک، [[مواد غذایی]] فرآوری‌شده، ماشین‌آلات، و [[خودرو]] در این شهر تولید می‌شود. همچنین بخش عمدۀ صادرات و واردات پرو از طریق بندر کایائو صورت می‌گیرد. تعداد زیادی از پرویی‌ها به امید زندگی بهتر به این شهر مهاجرت کرده‌اند و اکنون حدود یک‌سوم جمعیت لیما در حلبی‌آبادهای اطراف شهر زندگی می‌کنند. برخی از مهم‌ترین بناهای آن عبارت‌اند از کلیسای سان‌ پدرو<ref>Church of San Pedro </ref> (۱۶۳۸)، کلیسای سانتو دومینگو<ref>Church of Santo Domingo </ref> (۱۵۹۹)، و کلیسای سان فرانسیسکو<ref>San Francisco Church </ref> (تکمیل اواسط دهۀ ۱۶۸۰)، دانشگاه ملی سان مارکوس<ref>National University of San Marcos </ref> (۱۵۵۱)، از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های امریکای جنوبی، ویرانه‌های پاچاکاماک<ref>Pachacamac </ref>، متعلق به ۲۰۰م، و ویرانه‌های کاخامارکیلیا<ref>Cajamarquilla </ref> (۲۰۰ تا ۸۰۰م). [[پیسارو، فرانسیسکو (۱۴۷۵م ـ۱۵۴۱)\|فرانسیسکو پیسارو]]<ref>Francisco Pizarro </ref>، فاتح اسپانیایی، در ژانویۀ ۱۵۳۵ این شهر را با نام سیوداد دِ لوس ریس<ref>Ciudad des los Reyes </ref>، به‌معنی شهر پادشاهان<ref>City of the Kings </ref>، بنا کرد. از شکست امپراتوری [[اینکا، تمدن\|اینکا]]<ref>Inca </ref> به‌دست اسپانیایی‌ها، شهر لیما، پایتخت نایب‌السلطنۀ پرو<ref>Viceroyalty of Peru </ref>، منطقه‌ای شامل سرزمین‌های [[اسپانیا]] در [[امریکای جنوبی، قاره\|امریکای جنوبی]]، شد و نزدیک به سه قرن اکثر فعالیت‌های تجاری اسپانیا با امریکای جنوبی از طریق بندر کایائو صورت می‌گرفت. این شهر به‌منزلۀ مرکز تجاری و فرهنگی توسعه یافت و با کشف [[طلا]] و [[نقره (فلزات)\|نقره]] در مناطق اطراف [[آند، کوه های\|کوه‌های آند]]<ref>Andes </ref> به شهری ثروتمند تبدیل شد. در‌خلال جنگ‌های استقلال‌طلبانه در امریکای جنوبی، پایگاه نظامی نیروهای سلطنت‌طلب بود که مخالف جدایی از اسپانیا بودند. در ۱۸۲۱، شهر لیما به‌تصرف [[سان مارتین، خوزه د (۱۷۷۸ـ۱۸۵۰)\|خوزه دِ سان مارتین]]<ref>Jose de San Martin </ref> درآمد و ۵ سال بعد پایتخت کشور مستقل پرو شد. در [[جنگ پاسیفیک]]<ref>Pacific War</ref>، از ۱۸۸۱ تا ۱۸۸۳، شهر مزبور به‌تصرف نیروهای [[شیلی]] درآمد و درخلال دهۀ ۱۹۸۰ صحنۀ بمباران و [[ترور]] و درگیری توسط نیروهای تروریستی بود. اگرچه ليما همچنان یکی از مهم‌ترین شهرهای امریکای جنوبی به‌شمار می‌رود، شکوه و جلال خود را به‌سبب رشد بی‌رویۀ جمعیت، آلودگی، جنایت، و ناآرامی‌های اجتماعی از دست داده است.		</ref>، به فاصلۀ ۱۳‌کیلومتری [[کایائو، بندر\|بندر کایائو]]<ref>Callao Port </ref>، در ساحل [[اقیانوس آرام]]. 10,092,000 نفر جمعیت دارد (2023) و مساحتش 2,672 کیلومتر مربع است. بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,550 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکز سیاسی، اقتصادی، و فرهنگی پرو است. بخش عمدۀ [[صنایع سنگین]] پرو در این شهر متمرکز شده و اشتغال عمدتاً در بخش دولتی است. پارچه، پوشاک، [[مواد غذایی]] فرآوری‌شده، ماشین‌آلات، و [[خودرو]] در این شهر تولید می‌شود. همچنین بخش عمدۀ صادرات و واردات پرو از طریق بندر کایائو صورت می‌گیرد. تعداد زیادی از پرویی‌ها به امید زندگی بهتر به این شهر مهاجرت کرده‌اند و اکنون حدود یک‌سوم جمعیت لیما در حلبی‌آبادهای اطراف شهر زندگی می‌کنند. برخی از مهم‌ترین بناهای آن عبارت‌اند از کلیسای سان‌ پدرو<ref>Church of San Pedro </ref> (۱۶۳۸)، کلیسای سانتو دومینگو<ref>Church of Santo Domingo </ref> (۱۵۹۹)، و کلیسای سان فرانسیسکو<ref>San Francisco Church </ref> (تکمیل اواسط دهۀ ۱۶۸۰)، دانشگاه ملی سان مارکوس<ref>National University of San Marcos </ref> (۱۵۵۱)، از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های امریکای جنوبی، ویرانه‌های پاچاکاماک<ref>Pachacamac </ref>، متعلق به ۲۰۰م، و ویرانه‌های کاخامارکیلیا<ref>Cajamarquilla </ref> (۲۰۰ تا ۸۰۰م). [[پیسارو، فرانسیسکو (۱۴۷۵م ـ۱۵۴۱)\|فرانسیسکو پیسارو]]<ref>Francisco Pizarro </ref>، فاتح اسپانیایی، در ژانویۀ ۱۵۳۵ این شهر را با نام سیوداد دِ لوس ریس<ref>Ciudad des los Reyes </ref>، به‌معنی شهر پادشاهان<ref>City of the Kings </ref>، بنا کرد. از شکست امپراتوری [[اینکا، تمدن\|اینکا]]<ref>Inca </ref> به‌دست اسپانیایی‌ها، شهر لیما، پایتخت نایب‌السلطنۀ پرو<ref>Viceroyalty of Peru </ref>، منطقه‌ای شامل سرزمین‌های [[اسپانیا]] در [[امریکای جنوبی، قاره\|امریکای جنوبی]]، شد و نزدیک به سه قرن اکثر فعالیت‌های تجاری اسپانیا با امریکای جنوبی از طریق بندر کایائو صورت می‌گرفت. این شهر به‌منزلۀ مرکز تجاری و فرهنگی توسعه یافت و با کشف [[طلا]] و [[نقره (فلزات)\|نقره]] در مناطق اطراف [[آند، کوه های\|کوه‌های آند]]<ref>Andes </ref> به شهری ثروتمند تبدیل شد. در‌خلال جنگ‌های استقلال‌طلبانه در امریکای جنوبی، پایگاه نظامی نیروهای سلطنت‌طلب بود که مخالف جدایی از اسپانیا بودند. در ۱۸۲۱، شهر لیما به‌تصرف [[سان مارتین، خوزه د (۱۷۷۸ـ۱۸۵۰)\|خوزه دِ سان مارتین]]<ref>Jose de San Martin </ref> درآمد و ۵ سال بعد پایتخت کشور مستقل پرو شد. در [[جنگ پاسیفیک]]<ref>Pacific War</ref>، از ۱۸۸۱ تا ۱۸۸۳، شهر مزبور به‌تصرف نیروهای [[شیلی]] درآمد و درخلال دهۀ ۱۹۸۰ صحنۀ بمباران و [[ترور]] و درگیری توسط نیروهای تروریستی بود. اگرچه ليما همچنان یکی از مهم‌ترین شهرهای امریکای جنوبی به‌شمار می‌رود، شکوه و جلال خود را به‌سبب رشد بی‌رویۀ جمعیت، آلودگی، جنایت، و ناآرامی‌های اجتماعی از دست داده است.

Shahraabi در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۴

2025-10-27T05:44:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
	{{الگو:جعبه اطلاعات ~~شهر5~~
	\| کشور =پرو		\| کشور =پرو

	\| نام فارسی =لیما		\| نام فارسی = لیما


	\|نام لاتین = Lima		\|نام لاتین =Lima


	\| نام‌ قدیمی =		\| نام‌ قدیمی =
	\| نام دیگر =		\| نام دیگر =

	\| استان =		\| استان =
	\| شهرستان =		\| شهرستان =
	\| بخش =		\| بخش =
	\| موقعیت =13‌کیلومتری بندر کایائو		\| موقعیت = 13‌کیلومتری بندر کایائو

			\| جمعیت = 10,092,000 نفر (2023)

	\| ~~جمعیت~~ = 8,~~180,000 نفر~~		\| مساحت =2,672 کیلومتر مربع


	\| نوع اقلیم =		\| نوع اقلیم =
	\| ارتفاع از سطح دریا =		\| ارتفاع از سطح دریا = 1,550 متر (بلندترین نقطه)
	\| تولیدات و صنایع مهم = پارچه، پوشاک، مواد غذایی فرآوری‌شده، ماشین‌آلات و خودرو		\| تولیدات و صنایع مهم = پارچه، پوشاک، مواد غذایی فرآوری‌شده، ماشین‌آلات و خودرو


	\| برخی بناهای مهم = کلیسای سان‌ پدرو (1638)، کلیسای سانتو دومینگو (1599)، و کلیسای سان فرانسیسکو (تکمیل اواسط دهۀ 1680)، دانشگاه ملی سان مارکوس(1551)، ویرانه‌های پاچاکاماک متعلق به 200م، ویرانه‌های کاخامارکیلیا (200 تا 800م)		\| برخی بناهای مهم = کلیسای سان‌ پدرو (1638)، کلیسای سانتو دومینگو (1599)، و کلیسای سان فرانسیسکو (تکمیل اواسط دهۀ 1680)، دانشگاه ملی سان مارکوس(1551)، ویرانه‌های پاچاکاماک متعلق به 200م، ویرانه‌های کاخامارکیلیا (200 تا 800م)


	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}}		}}

	لیما، شهر (پرو)(Lima)<br/> [[File:37164300.jpg\|thumb\|کليساي دوآسيس سانفرانچسکو، ليما]]پایتخت و بزرگ‌ترین شهر [[پرو]]، بر رود ریماک<ref>Rimac River		لیما، شهر (پرو)(Lima)<br/> [[File:37164300.jpg\|thumb\|کليساي دوآسيس سانفرانچسکو، ليما]]پایتخت و بزرگ‌ترین شهر [[پرو]]، بر رود ریماک<ref>Rimac River

Shahraabi در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۱

2025-10-27T05:41:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۱
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	لیما، شهر (پرو)(Lima)<br/> [[File:37164300.jpg\|thumb\|کليساي دوآسيس سانفرانچسکو، ليما]]پایتخت و بزرگ‌ترین شهر [[پرو]]، بر رود ریماک<ref>Rimac River		لیما، شهر (پرو)(Lima)<br/> [[File:37164300.jpg\|thumb\|کليساي دوآسيس سانفرانچسکو، ليما]]پایتخت و بزرگ‌ترین شهر [[پرو]]، بر رود ریماک<ref>Rimac River

	</ref>، به فاصلۀ ۱۳‌کیلومتری [[کایائو، بندر\|بندر کایائو]]<ref>Callao Port </ref>، در ساحل [[اقیانوس آرام]]. ۸,~~۱۸۰~~,~~۰۰۰~~ نفر جمعیت دارد (~~۲۰۰۳~~). مرکز سیاسی، اقتصادی، و فرهنگی پرو است. بخش عمدۀ [[صنایع سنگین]] پرو در این شهر متمرکز شده ~~است~~ و اشتغال عمدتاً در بخش دولتی است. پارچه، پوشاک، [[مواد غذایی]] فرآوری‌شده، ماشین‌آلات، و [[خودرو]] در این شهر تولید می‌شود. همچنین بخش عمدۀ صادرات و واردات پرو از طریق بندر کایائو صورت می‌گیرد. تعداد زیادی از پرویی‌ها به امید زندگی بهتر به این شهر مهاجرت کرده‌اند و اکنون حدود یک‌سوم جمعیت لیما در حلبی‌آبادهای اطراف شهر زندگی می‌کنند. برخی از مهم‌ترین بناهای آن عبارت‌اند از کلیسای سان‌ پدرو<ref>Church of San Pedro </ref> (۱۶۳۸)، کلیسای سانتو دومینگو<ref>Church of Santo Domingo </ref> (۱۵۹۹)، و کلیسای سان فرانسیسکو<ref>San Francisco Church </ref> (تکمیل اواسط دهۀ ۱۶۸۰)، دانشگاه ملی سان مارکوس<ref>National University of San Marcos </ref> (۱۵۵۱)، از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های امریکای جنوبی، ویرانه‌های پاچاکاماک<ref>Pachacamac </ref>، متعلق به ۲۰۰م، و ویرانه‌های کاخامارکیلیا<ref>Cajamarquilla </ref> (۲۰۰ تا ۸۰۰م). [[پیسارو، فرانسیسکو (۱۴۷۵م ـ۱۵۴۱)\|فرانسیسکو پیسارو]]<ref>Francisco Pizarro </ref>، فاتح اسپانیایی، در ژانویۀ ۱۵۳۵ این شهر را با نام سیوداد دِ لوس ریس<ref>Ciudad des los Reyes </ref>، به‌معنی شهر پادشاهان<ref>City of the Kings </ref>، بنا کرد. از شکست امپراتوری [[اینکا، تمدن\|اینکا]]<ref>Inca </ref> به‌دست اسپانیایی‌ها، شهر لیما، پایتخت نایب‌السلطنۀ پرو<ref>Viceroyalty of Peru </ref>، منطقه‌ای شامل سرزمین‌های [[اسپانیا]] در [[امریکای جنوبی، قاره\|امریکای جنوبی]]، شد و نزدیک به سه قرن اکثر فعالیت‌های تجاری اسپانیا با امریکای جنوبی از طریق بندر کایائو صورت می‌گرفت. این شهر به‌منزلۀ مرکز تجاری و فرهنگی توسعه یافت و با کشف [[طلا]] و [[نقره (فلزات)\|نقره]] در مناطق اطراف [[آند، کوه های\|کوه‌های آند]]<ref>Andes </ref> به شهری ثروتمند تبدیل شد. در‌خلال جنگ‌های استقلال‌طلبانه در امریکای جنوبی، پایگاه نظامی نیروهای سلطنت‌طلب بود که مخالف جدایی از اسپانیا بودند. در ۱۸۲۱، شهر لیما به‌تصرف [[سان مارتین، خوزه د (۱۷۷۸ـ۱۸۵۰)\|خوزه دِ سان مارتین]]<ref>Jose de San Martin </ref> درآمد و ۵ سال بعد پایتخت کشور مستقل پرو شد. در [[جنگ پاسیفیک]]<ref>Pacific War</ref>، از ۱۸۸۱ تا ۱۸۸۳، شهر مزبور به‌تصرف نیروهای [[شیلی]] درآمد و درخلال دهۀ ۱۹۸۰ صحنۀ بمباران و [[ترور]] و درگیری توسط نیروهای تروریستی بود. اگرچه ليما همچنان یکی از مهم‌ترین شهرهای امریکای جنوبی به‌شمار می‌رود، شکوه و جلال خود را به‌سبب رشد بی‌رویۀ جمعیت، آلودگی، جنایت، و ناآرامی‌های اجتماعی از دست داده است.		</ref>، به فاصلۀ ۱۳‌کیلومتری [[کایائو، بندر\|بندر کایائو]]<ref>Callao Port </ref>، در ساحل [[اقیانوس آرام]]. 10,092,000 نفر جمعیت دارد (2023) و مساحتش 2,672 کیلومتر مربع است. بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,550 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکز سیاسی، اقتصادی، و فرهنگی پرو است. بخش عمدۀ [[صنایع سنگین]] پرو در این شهر متمرکز شده و اشتغال عمدتاً در بخش دولتی است. پارچه، پوشاک، [[مواد غذایی]] فرآوری‌شده، ماشین‌آلات، و [[خودرو]] در این شهر تولید می‌شود. همچنین بخش عمدۀ صادرات و واردات پرو از طریق بندر کایائو صورت می‌گیرد. تعداد زیادی از پرویی‌ها به امید زندگی بهتر به این شهر مهاجرت کرده‌اند و اکنون حدود یک‌سوم جمعیت لیما در حلبی‌آبادهای اطراف شهر زندگی می‌کنند. برخی از مهم‌ترین بناهای آن عبارت‌اند از کلیسای سان‌ پدرو<ref>Church of San Pedro </ref> (۱۶۳۸)، کلیسای سانتو دومینگو<ref>Church of Santo Domingo </ref> (۱۵۹۹)، و کلیسای سان فرانسیسکو<ref>San Francisco Church </ref> (تکمیل اواسط دهۀ ۱۶۸۰)، دانشگاه ملی سان مارکوس<ref>National University of San Marcos </ref> (۱۵۵۱)، از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های امریکای جنوبی، ویرانه‌های پاچاکاماک<ref>Pachacamac </ref>، متعلق به ۲۰۰م، و ویرانه‌های کاخامارکیلیا<ref>Cajamarquilla </ref> (۲۰۰ تا ۸۰۰م). [[پیسارو، فرانسیسکو (۱۴۷۵م ـ۱۵۴۱)\|فرانسیسکو پیسارو]]<ref>Francisco Pizarro </ref>، فاتح اسپانیایی، در ژانویۀ ۱۵۳۵ این شهر را با نام سیوداد دِ لوس ریس<ref>Ciudad des los Reyes </ref>، به‌معنی شهر پادشاهان<ref>City of the Kings </ref>، بنا کرد. از شکست امپراتوری [[اینکا، تمدن\|اینکا]]<ref>Inca </ref> به‌دست اسپانیایی‌ها، شهر لیما، پایتخت نایب‌السلطنۀ پرو<ref>Viceroyalty of Peru </ref>، منطقه‌ای شامل سرزمین‌های [[اسپانیا]] در [[امریکای جنوبی، قاره\|امریکای جنوبی]]، شد و نزدیک به سه قرن اکثر فعالیت‌های تجاری اسپانیا با امریکای جنوبی از طریق بندر کایائو صورت می‌گرفت. این شهر به‌منزلۀ مرکز تجاری و فرهنگی توسعه یافت و با کشف [[طلا]] و [[نقره (فلزات)\|نقره]] در مناطق اطراف [[آند، کوه های\|کوه‌های آند]]<ref>Andes </ref> به شهری ثروتمند تبدیل شد. در‌خلال جنگ‌های استقلال‌طلبانه در امریکای جنوبی، پایگاه نظامی نیروهای سلطنت‌طلب بود که مخالف جدایی از اسپانیا بودند. در ۱۸۲۱، شهر لیما به‌تصرف [[سان مارتین، خوزه د (۱۷۷۸ـ۱۸۵۰)\|خوزه دِ سان مارتین]]<ref>Jose de San Martin </ref> درآمد و ۵ سال بعد پایتخت کشور مستقل پرو شد. در [[جنگ پاسیفیک]]<ref>Pacific War</ref>، از ۱۸۸۱ تا ۱۸۸۳، شهر مزبور به‌تصرف نیروهای [[شیلی]] درآمد و درخلال دهۀ ۱۹۸۰ صحنۀ بمباران و [[ترور]] و درگیری توسط نیروهای تروریستی بود. اگرچه ليما همچنان یکی از مهم‌ترین شهرهای امریکای جنوبی به‌شمار می‌رود، شکوه و جلال خود را به‌سبب رشد بی‌رویۀ جمعیت، آلودگی، جنایت، و ناآرامی‌های اجتماعی از دست داده است.

Shahraabi در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۹

2025-10-27T05:39:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۹
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	}}		}}

	لیما، شهر (پرو)(Lima)<br/> [[File:37164300.jpg\|thumb\|کليساي دوآسيس سانفرانچسکو، ليما]]پایتخت و بزرگ‌ترین شهر ~~پرو،~~ بر رود ریماک<ref>Rimac River		لیما، شهر (پرو)(Lima)<br/> [[File:37164300.jpg\|thumb\|کليساي دوآسيس سانفرانچسکو، ليما]]پایتخت و بزرگ‌ترین شهر [[پرو]]، بر رود ریماک<ref>Rimac River

	</ref>، به فاصلۀ ۱۳‌کیلومتری بندر کایائو<ref>Callao Port </ref>، در ساحل اقیانوس آرام. ۸,۱۸۰,۰۰۰ نفر جمعیت دارد (۲۰۰۳). مرکز سیاسی، اقتصادی، و فرهنگی پرو است. بخش عمدۀ صنایع سنگین پرو در این شهر متمرکز شده است و اشتغال عمدتاً در بخش دولتی است. پارچه، پوشاک، مواد غذایی فرآوری‌شده، ماشین‌آلات، و خودرو در این شهر تولید می‌شود. همچنین بخش عمدۀ صادرات و واردات پرو از طریق بندر کایائو صورت می‌گیرد. تعداد زیادی از پرویی‌ها به امید زندگی بهتر به این شهر مهاجرت کرده‌اند و اکنون حدود یک‌سوم جمعیت لیما در حلبی‌آبادهای اطراف شهر زندگی می‌کنند. برخی از مهم‌ترین بناهای آن عبارت‌اند از کلیسای سان‌ پدرو<ref>Church of San Pedro </ref> (۱۶۳۸)، کلیسای سانتو دومینگو<ref>Church of Santo Domingo </ref> (۱۵۹۹)، و کلیسای سان فرانسیسکو<ref>San Francisco Church </ref> (تکمیل اواسط دهۀ ۱۶۸۰)، دانشگاه ملی سان مارکوس<ref>National University of San Marcos </ref> (۱۵۵۱)، از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های امریکای جنوبی، ویرانه‌های پاچاکاماک<ref>Pachacamac </ref>، متعلق به ۲۰۰م، و ویرانه‌های کاخامارکیلیا<ref>Cajamarquilla </ref> (۲۰۰ تا ۸۰۰م). فرانسیسکو پیسارو<ref>Francisco Pizarro </ref>، فاتح اسپانیایی، در ژانویۀ ۱۵۳۵ این شهر را با نام سیوداد دِ لوس ریس<ref>Ciudad des los Reyes </ref>، به‌معنی شهر پادشاهان<ref>City of the Kings </ref>، بنا کرد. از شکست امپراتوری اینکا<ref>Inca </ref> به‌دست اسپانیایی‌ها، شهر لیما، پایتخت نایب‌السلطنۀ پرو<ref>Viceroyalty of Peru </ref>، منطقه‌ای شامل سرزمین‌های اسپانیا در امریکای جنوبی، شد و نزدیک به سه قرن اکثر فعالیت‌های تجاری اسپانیا با امریکای جنوبی از طریق بندر کایائو صورت می‌گرفت. این شهر به‌منزلۀ مرکز تجاری و فرهنگی توسعه یافت و با کشف طلا و نقره در مناطق اطراف کوه‌های آند<ref>Andes </ref> به شهری ثروتمند تبدیل شد. در‌خلال جنگ‌های استقلال‌طلبانه در امریکای جنوبی، پایگاه نظامی نیروهای سلطنت‌طلب بود که مخالف جدایی از اسپانیا بودند. در ۱۸۲۱، شهر لیما به‌تصرف خوزه دِ سان مارتین<ref>Jose de San Martin </ref> درآمد و ۵ سال بعد پایتخت کشور مستقل پرو شد. در جنگ پاسیفیک<ref>Pacific War</ref>، از ۱۸۸۱ تا ۱۸۸۳، شهر مزبور به‌تصرف نیروهای شیلی درآمد و درخلال دهۀ ۱۹۸۰ صحنۀ بمباران و ترور و درگیری توسط نیروهای تروریستی بود. اگرچه ليما همچنان یکی از مهم‌ترین شهرهای امریکای جنوبی به‌شمار می‌رود، شکوه و جلال خود را به‌سبب رشد بی‌رویۀ جمعیت، آلودگی، جنایت، و ناآرامی‌های اجتماعی از دست داده است.		</ref>، به فاصلۀ ۱۳‌کیلومتری [[کایائو، بندر\|بندر کایائو]]<ref>Callao Port </ref>، در ساحل [[اقیانوس آرام]]. ۸,۱۸۰,۰۰۰ نفر جمعیت دارد (۲۰۰۳). مرکز سیاسی، اقتصادی، و فرهنگی پرو است. بخش عمدۀ [[صنایع سنگین]] پرو در این شهر متمرکز شده است و اشتغال عمدتاً در بخش دولتی است. پارچه، پوشاک، [[مواد غذایی]] فرآوری‌شده، ماشین‌آلات، و [[خودرو]] در این شهر تولید می‌شود. همچنین بخش عمدۀ صادرات و واردات پرو از طریق بندر کایائو صورت می‌گیرد. تعداد زیادی از پرویی‌ها به امید زندگی بهتر به این شهر مهاجرت کرده‌اند و اکنون حدود یک‌سوم جمعیت لیما در حلبی‌آبادهای اطراف شهر زندگی می‌کنند. برخی از مهم‌ترین بناهای آن عبارت‌اند از کلیسای سان‌ پدرو<ref>Church of San Pedro </ref> (۱۶۳۸)، کلیسای سانتو دومینگو<ref>Church of Santo Domingo </ref> (۱۵۹۹)، و کلیسای سان فرانسیسکو<ref>San Francisco Church </ref> (تکمیل اواسط دهۀ ۱۶۸۰)، دانشگاه ملی سان مارکوس<ref>National University of San Marcos </ref> (۱۵۵۱)، از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های امریکای جنوبی، ویرانه‌های پاچاکاماک<ref>Pachacamac </ref>، متعلق به ۲۰۰م، و ویرانه‌های کاخامارکیلیا<ref>Cajamarquilla </ref> (۲۰۰ تا ۸۰۰م). [[پیسارو، فرانسیسکو (۱۴۷۵م ـ۱۵۴۱)\|فرانسیسکو پیسارو]]<ref>Francisco Pizarro </ref>، فاتح اسپانیایی، در ژانویۀ ۱۵۳۵ این شهر را با نام سیوداد دِ لوس ریس<ref>Ciudad des los Reyes </ref>، به‌معنی شهر پادشاهان<ref>City of the Kings </ref>، بنا کرد. از شکست امپراتوری [[اینکا، تمدن\|اینکا]]<ref>Inca </ref> به‌دست اسپانیایی‌ها، شهر لیما، پایتخت نایب‌السلطنۀ پرو<ref>Viceroyalty of Peru </ref>، منطقه‌ای شامل سرزمین‌های [[اسپانیا]] در [[امریکای جنوبی، قاره\|امریکای جنوبی]]، شد و نزدیک به سه قرن اکثر فعالیت‌های تجاری اسپانیا با امریکای جنوبی از طریق بندر کایائو صورت می‌گرفت. این شهر به‌منزلۀ مرکز تجاری و فرهنگی توسعه یافت و با کشف [[طلا]] و [[نقره (فلزات)\|نقره]] در مناطق اطراف [[آند، کوه های\|کوه‌های آند]]<ref>Andes </ref> به شهری ثروتمند تبدیل شد. در‌خلال جنگ‌های استقلال‌طلبانه در امریکای جنوبی، پایگاه نظامی نیروهای سلطنت‌طلب بود که مخالف جدایی از اسپانیا بودند. در ۱۸۲۱، شهر لیما به‌تصرف [[سان مارتین، خوزه د (۱۷۷۸ـ۱۸۵۰)\|خوزه دِ سان مارتین]]<ref>Jose de San Martin </ref> درآمد و ۵ سال بعد پایتخت کشور مستقل پرو شد. در [[جنگ پاسیفیک]]<ref>Pacific War</ref>، از ۱۸۸۱ تا ۱۸۸۳، شهر مزبور به‌تصرف نیروهای [[شیلی]] درآمد و درخلال دهۀ ۱۹۸۰ صحنۀ بمباران و [[ترور]] و درگیری توسط نیروهای تروریستی بود. اگرچه ليما همچنان یکی از مهم‌ترین شهرهای امریکای جنوبی به‌شمار می‌رود، شکوه و جلال خود را به‌سبب رشد بی‌رویۀ جمعیت، آلودگی، جنایت، و ناآرامی‌های اجتماعی از دست داده است.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو:جعبه اطلاعات شهر5
| کشور =پرو

| نام فارسی =لیما

|نام لاتین = Lima

| نام‌ قدیمی =
| نام دیگر =
| استان =
| شهرستان =
| بخش =
| موقعیت =13‌کیلومتری بندر کایائو

| جمعیت = 8,180,000 نفر

| نوع اقلیم =
| ارتفاع از سطح دریا =
| تولیدات و صنایع مهم = پارچه، پوشاک، مواد غذایی فرآوری‌شده، ماشین‌آلات و خودرو

| برخی بناهای مهم = کلیسای سان‌ پدرو (1638)، کلیسای سانتو دومینگو (1599)، و کلیسای سان فرانسیسکو (تکمیل اواسط دهۀ 1680)، دانشگاه ملی سان مارکوس(1551)، ویرانه‌های پاچاکاماک متعلق به 200م، ویرانه‌های کاخامارکیلیا (200 تا 800م)

| شهر ها و آبادی های مهم =
}}

لیما، شهر (پرو)(Lima)<br/> [[File:37164300.jpg|thumb|کليساي دوآسيس سانفرانچسکو، ليما]]پایتخت و بزرگ‌ترین شهر پرو، بر رود ریماک<ref>Rimac River

</ref>، به فاصلۀ ۱۳‌کیلومتری بندر کایائو<ref>Callao Port </ref>، در ساحل اقیانوس آرام. ۸,۱۸۰,۰۰۰ نفر جمعیت دارد (۲۰۰۳). مرکز سیاسی، اقتصادی، و فرهنگی پرو است. بخش عمدۀ صنایع سنگین پرو در این شهر متمرکز شده است و اشتغال عمدتاً در بخش دولتی است. پارچه، پوشاک، مواد غذایی فرآوری‌شده، ماشین‌آلات، و خودرو در این شهر تولید می‌شود. همچنین بخش عمدۀ صادرات و واردات پرو از طریق بندر کایائو صورت می‌گیرد. تعداد زیادی از پرویی‌ها به امید زندگی بهتر به این شهر مهاجرت کرده‌اند و اکنون حدود یک‌سوم جمعیت لیما در حلبی‌آبادهای اطراف شهر زندگی می‌کنند. برخی از مهم‌ترین بناهای آن عبارت‌اند از کلیسای سان‌ پدرو<ref>Church of San Pedro </ref> (۱۶۳۸)، کلیسای سانتو دومینگو<ref>Church of Santo Domingo </ref> (۱۵۹۹)، و کلیسای سان فرانسیسکو<ref>San Francisco Church </ref> (تکمیل اواسط دهۀ ۱۶۸۰)، دانشگاه ملی سان مارکوس<ref>National University of San Marcos </ref> (۱۵۵۱)، از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های امریکای جنوبی، ویرانه‌های پاچاکاماک<ref>Pachacamac </ref>، متعلق به ۲۰۰م، و ویرانه‌های کاخامارکیلیا<ref>Cajamarquilla </ref> (۲۰۰ تا ۸۰۰م). فرانسیسکو پیسارو<ref>Francisco Pizarro </ref>، فاتح اسپانیایی، در ژانویۀ ۱۵۳۵ این شهر را با نام سیوداد دِ لوس ریس<ref>Ciudad des los Reyes </ref>، به‌معنی شهر پادشاهان<ref>City of the Kings </ref>، بنا کرد. از شکست امپراتوری اینکا<ref>Inca </ref> به‌دست اسپانیایی‌ها، شهر لیما، پایتخت نایب‌السلطنۀ پرو<ref>Viceroyalty of Peru </ref>، منطقه‌ای شامل سرزمین‌های اسپانیا در امریکای جنوبی، شد و نزدیک به سه قرن اکثر فعالیت‌های تجاری اسپانیا با امریکای جنوبی از طریق بندر کایائو صورت می‌گرفت. این شهر به‌منزلۀ مرکز تجاری و فرهنگی توسعه یافت و با کشف طلا و نقره در مناطق اطراف کوه‌های آند<ref>Andes </ref> به شهری ثروتمند تبدیل شد. در‌خلال جنگ‌های استقلال‌طلبانه در امریکای جنوبی، پایگاه نظامی نیروهای سلطنت‌طلب بود که مخالف جدایی از اسپانیا بودند. در ۱۸۲۱، شهر لیما به‌تصرف خوزه دِ سان مارتین<ref>Jose de San Martin </ref> درآمد و ۵ سال بعد پایتخت کشور مستقل پرو شد. در جنگ پاسیفیک<ref>Pacific War</ref>، از ۱۸۸۱ تا ۱۸۸۳، شهر مزبور به‌تصرف نیروهای شیلی درآمد و درخلال دهۀ ۱۹۸۰ صحنۀ بمباران و ترور و درگیری توسط نیروهای تروریستی بود. اگرچه ليما همچنان یکی از مهم‌ترین شهرهای امریکای جنوبی به‌شمار می‌رود، شکوه و جلال خود را به‌سبب رشد بی‌رویۀ جمعیت، آلودگی، جنایت، و ناآرامی‌های اجتماعی از دست داده است.

 

----

[[Category:جغرافیای آمریکا]] [[Category:جغرافیای انسانی ایالات متحده امریکا و کانادا]]