ماتیس، هانری (۱۸۶۹ـ۱۹۵۴) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۸

2024-11-24T11:58:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۸
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	}}		}}
	[[پرونده:38005700-4.jpg\|بندانگشتی\|هانری ماتیس]]		[[پرونده:38005700-4.jpg\|بندانگشتی\|هانری ماتیس]]
			[[File:38005700.jpg\|thumb\|اتاق قرمز، اثر هانری ماتيس]]
	ماتیس، هانری (۱۸۶۹ـ۱۹۵۴م)(Matisse, Henri)<br />		ماتیس، هانری (۱۸۶۹ـ۱۹۵۴م)(Matisse, Henri)<br />

خط ۳۹:		خط ۴۰:


	----~~[[File:38005700.jpg\|thumb\|اتاق قرمز، اثر هانری ماتيس]]~~		----

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
	[[Category:قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
	<references />		<references />

Nazanin در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۷

2024-11-24T11:57:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۷
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	ماتیس، ~~هانْری~~ (~~۱۸۶۹ـ۱۹۵۴~~)(Matisse, Henri)<br />		[[پرونده:38005700-4.jpg\|بندانگشتی\|هانری ماتیس]]
			ماتیس، هانری (۱۸۶۹ـ۱۹۵۴م)(Matisse, Henri)<br />

	نقاش، مجسمه‌ساز، و تصویرگر فرانسوی. از اصلی‌ترین شخصیت‌های نوآور هنر آغاز قرن بیستم بود. در شکل‌گیری [[فوویسم\|فوْویسم]]<ref>fauvism</ref> سهم بسزایی داشت، و بعدها سبکی پدید آورد که خطوط مارپیچ قوی، طرح‌های دوبُعدی، و رنگ‌های درخشان از مشخصه‌های آن بودند. ''رقص''<ref>''The Dance''		نقاش، مجسمه‌ساز، و تصویرگر فرانسوی. از اصلی‌ترین شخصیت‌های نوآور هنر آغاز قرن بیستم بود. در شکل‌گیری [[فوویسم\|فوْویسم]]<ref>fauvism</ref> سهم بسزایی داشت، و بعدها سبکی پدید آورد که خطوط مارپیچ قوی، طرح‌های دوبُعدی، و رنگ‌های درخشان از مشخصه‌های آن بودند. ''رقص''<ref>''The Dance''
	</ref> (~~۱۹۱۰؛~~ ارمیتاژ<ref>Hermitage </ref>، سن‌پترزبورگ)، نمونۀ شاخصی از این دسته آثار اوست. کارهای بعدی‌اش کاملاً انتزاعی<ref>abstract </ref>اند، ازجمله کلاژ<ref>collage </ref>هایش از شکل‌های کاغذی رنگی (''گواش دکوپه''<ref>''gouaches découpées''</ref>). با تأثیر از [[امپرسیونیسم]]<ref> Impressionism </ref> و سپس [[پست امپرسیونیسم\|پُست‌‌امپرسیونیسم]]<ref>post-Impressionism </ref>، در ~~۱۹۰۵~~ سبک فوویستی خود را با رنگ‌هایی قوی و گویا پروراند. از [[کوبیسم]]<ref>cubism </ref> و دیگر گونه‌های پُرسروصدای هنر مدرن تا حد زیادی برحذر ماند و بر جلوه‌های تزیینی رنگ و خط و فرم تکیه کرد؛ تابلوی ''اتاق قرمز''<ref>''The Red Room''</ref> (~~۱۹۰۸ـ۱۹۰۹؛~~ ارمیتاژ، سن‌پترزبورگ)، نمونه‌ای است از این دست.		</ref> (۱۹۱۰م؛ [[ارمیتاژ]]<ref>Hermitage </ref>، [[سن پترزبورگ\|سن‌پترزبورگ]])، نمونۀ شاخصی از این دسته آثار اوست. کارهای بعدی‌اش کاملاً انتزاعی<ref>abstract </ref>اند، ازجمله کلاژ<ref>collage </ref>هایش از شکل‌های کاغذی رنگی (''گواش دکوپه''<ref>''gouaches découpées''</ref>). با تأثیر از [[امپرسیونیسم]]<ref> Impressionism </ref> و سپس [[پست امپرسیونیسم\|پُست‌‌امپرسیونیسم]]<ref>post-Impressionism </ref>، در ۱۹۰۵م سبک فوویستی خود را با رنگ‌هایی قوی و گویا پروراند. از [[کوبیسم]]<ref>cubism </ref> و دیگر گونه‌های پُرسروصدای هنر مدرن تا حد زیادی برحذر ماند و بر جلوه‌های تزیینی رنگ و خط و فرم تکیه کرد؛ تابلوی ''اتاق قرمز''<ref>''The Red Room''</ref> (۱۹۰۸ـ۱۹۰۹م؛ ارمیتاژ، سن‌پترزبورگ)، نمونه‌ای است از این دست.

			ماتیس از اوایل ۱۸۹۹م، به مجسمه‌سازی نیز رو آورد، و در سال‌های بعد با حجم‌نمایی<ref> modelling </ref> آزاد و نامتعارف طبع‌آزمایی کرد. مجموعۀ نقش‌برجستۀ مفرغی<ref>bronze</ref> با نام ''پُشت''<ref> The Back </ref> (۱۹۰۹ـ۱۹۲۹م)، از مشهورترین مجسمه‌های اوست. در مقام یک گرافیست، باسمۀ تیزابی<ref>etching</ref>، لیتوگراف<ref> lithograph </ref>، و گراوورهای چوبی<ref>wood-engravings </ref> را پدید آورد، ازجمله چاپنقش سنگی ''ایرانی، بازگشت به تاهیتی'' (۱۹۳۰م، [[موزه هنرهای معاصر\|موزۀ هنرهای معاصر تهران]])؛ نیز برای اشعار [[مالارمه، استفان (۱۸۴۲ـ۱۸۹۸)\|مالارمه]]<ref>Mallarmé </ref>، ''[[اولیس (کتاب)\|اولیس]]''<ref>''Ulysses'' </ref> اثر [[جویس، جیمز (۱۸۸۲ـ۱۹۴۱)\|جیمز جویس]]<ref>James Joyce</ref>، و کتاب‌های دیگر تصویرسازی کرد. طراحی صحنه و لباس بالۀ روس [[دیاگیلف، سرگی پاولوویچ (۱۸۷۲ـ۱۹۲۹)\|دیاگیلف]]<ref> Diaghilev’s Ballets Russes </ref> را نیز برعهده گرفت. نیز نمازخانۀ دومینیکن‌ها<ref>Dominicans</ref> را در وانس<ref> Vence </ref>، حوالی نیس<ref>Nice</ref>، طراحی کرد و ساخت؛ این بنا که در ۱۹۵۱م در زمرۀ اماکن مقدس درآمد، از آثار مهم متأخر است که در آن، یک درون‌خانۀ مذهبی به‌شیوه‌ای کاملاً مدرن تزیین شده است.

			ماتیس حدود ۱۹۱۰م، شیفتۀ ظرافت‌های خیره‌کنندۀ هنر ایرانی شد، و با پروراندن هماهنگی رنگی، و سادگی تزیینی خطوط و سطوحِ این هنر، از کوبیسم، مکتبی که پس از فوویسم نامش بر سر زبان‌ها افتاد، دوری گزید و هرگز مجذوب آن نشد. چند سالی به گوشه‌وکنار جهان سفر کرد و در ۱۹۱۷م در [[نیس]] اقامت گزید، و نقاشی‌اش را به کشیدن درون‌خانه‌های مدیترانه‌ای، نقش اشیا، و زنان حرمسرا، منحصر ساخت. ایجاز بسیار، رنگ‌های درخشان، و استفادۀ آزادانه از نقوش پارچه‌ها به‌منزلۀ عنصر فرعی تزیینی، مشخصۀ آثار متأخر اوست.

	ماتیس از اوایل ۱۸۹۹، به مجسمه‌سازی نیز رو آورد، و در سال‌های بعد با حجم‌نمایی<ref> modelling </ref> آزاد و نامتعارف طبع‌آزمایی کرد. مجموعۀ نقش‌برجستۀ مفرغی<ref>bronze</ref> با نام ''پُشت''<ref> The Back </ref> (۱۹۰۹ـ۱۹۲۹)، از مشهورترین مجسمه‌های اوست. در مقام یک گرافیست، باسمۀ تیزابی<ref>etching</ref>، لیتوگراف<ref> lithograph </ref>، و گراوورهای چوبی<ref>wood-engravings </ref> را پدید آورد، ازجمله چاپنقش سنگی ''ایرانی، بازگشت به تاهیتی'' (۱۹۳۰، [[موزه هنرهای معاصر\|موزۀ هنرهای معاصر تهران]])؛ نیز برای اشعار [[مالارمه، استفان (۱۸۴۲ـ۱۸۹۸)\|مالارمه]]<ref>Mallarmé </ref>، ''[[اولیس (کتاب)\|اولیس]]''<ref>''Ulysses'' </ref> اثر [[جویس، جیمز (۱۸۸۲ـ۱۹۴۱)\|جیمز جویس]]<ref>James Joyce</ref>، و کتاب‌های دیگر تصویرسازی کرد. طراحی صحنه و لباس بالۀ روس [[دیاگیلف، سرگی پاولوویچ (۱۸۷۲ـ۱۹۲۹)\|دیاگیلف]]<ref> Diaghilev’s Ballets Russes </ref> را نیز برعهده گرفت. نیز نمازخانۀ دومینیکن‌ها<ref>Dominicans</ref> را در وانس<ref> Vence </ref>، حوالی نیس<ref>Nice</ref>، طراحی کرد و ساخت؛ این بنا که در ۱۹۵۱ در زمرۀ اماکن مقدس درآمد، از آثار مهم متأخر است که در آن، یک درون‌خانۀ مذهبی به‌شیوه‌ای کاملاً مدرن تزیین شده است.[[پرونده:38005700-2.jpg\|بندانگشتی\|هانری ماتیس]]ماتیس حدود ۱۹۱۰، شیفتۀ ظرافت‌های خیره‌کنندۀ هنر ایرانی شد، و با پروراندن هماهنگی رنگی، و سادگی تزیینی خطوط و سطوحِ این هنر، از کوبیسم، مکتبی که پس از فوویسم نامش بر سر زبان‌ها افتاد، دوری گزید و هرگز مجذوب آن نشد. چند سالی به گوشه‌وکنار جهان سفر کرد و در ۱۹۱۷ در نیس اقامت گزید، و نقاشی‌اش را به کشیدن درون‌خانه‌های مدیترانه‌ای، نقش اشیا، و زنان حرمسرا، منحصر ساخت. ایجاز بسیار، رنگ‌های درخشان، و استفادۀ آزادانه از نقوش پارچه‌ها به‌منزلۀ عنصر فرعیِ تزیینی، مشخصۀ آثار متأخر اوست.


	----[[File:38005700.jpg\|thumb\|~~تابلوی~~ اتاق قرمز، اثر هانری ماتيس]]		----[[File:38005700.jpg\|thumb\|اتاق قرمز، اثر هانری ماتيس]]

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
	[[Category:قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
	<references />		<references />

Aeen در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۶

2022-01-15T10:36:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۶
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	ماتیس، هانْری (۱۸۶۹ـ۱۹۵۴)(Matisse, Henri)<br />		ماتیس، هانْری (۱۸۶۹ـ۱۹۵۴)(Matisse, Henri)<br />

	نقاش، مجسمه‌ساز، و تصویرگر فرانسوی. از اصلی‌ترین شخصیت‌های نوآور هنر آغاز قرن بیستم بود. در شکل‌گیری فوْویسم<ref>fauvism</ref> سهم بسزایی داشت، و بعدها سبکی پدید آورد که خطوط مارپیچ قوی، طرح‌های دوبُعدی، و رنگ‌های درخشان از مشخصه‌های آن بودند. ''رقص''<ref>''The Dance''		نقاش، مجسمه‌ساز، و تصویرگر فرانسوی. از اصلی‌ترین شخصیت‌های نوآور هنر آغاز قرن بیستم بود. در شکل‌گیری [[فوویسم\|فوْویسم]]<ref>fauvism</ref> سهم بسزایی داشت، و بعدها سبکی پدید آورد که خطوط مارپیچ قوی، طرح‌های دوبُعدی، و رنگ‌های درخشان از مشخصه‌های آن بودند. ''رقص''<ref>''The Dance''
	</ref> (۱۹۱۰؛ ارمیتاژ<ref>Hermitage </ref>، سن‌پترزبورگ)، نمونۀ شاخصی از این دسته آثار اوست. کارهای بعدی‌اش کاملاً انتزاعی<ref>abstract </ref>اند، ازجمله کلاژ<ref>collage </ref>هایش از شکل‌های کاغذی رنگی (''گواش دکوپه''<ref>''gouaches découpées''</ref>). با تأثیر از امپرسیونیسم<ref> Impressionism </ref> و سپس پُست‌‌امپرسیونیسم<ref>post-Impressionism </ref>، در ۱۹۰۵ سبک فوویستی خود را با رنگ‌هایی قوی و گویا پروراند. از کوبیسم<ref>cubism </ref> و دیگر گونه‌های پُرسروصدای هنر مدرن تا حد زیادی برحذر ~~ماند،~~ و بر جلوه‌های تزیینی رنگ و خط و فرم تکیه کرد؛ تابلوی ''اتاق قرمز''<ref>''The Red Room''</ref> (۱۹۰۸ـ۱۹۰۹؛ ارمیتاژ، سن‌پترزبورگ)، نمونه‌ای است از این دست. ماتیس از اوایل ۱۸۹۹، به مجسمه‌سازی نیز رو آورد، و در سال‌های بعد با حجم‌نمایی<ref> modelling </ref> آزاد و نامتعارف طبع‌آزمایی کرد. مجموعۀ نقش‌برجستۀ مفرغی<ref>bronze</ref> با نام ''پُشت''<ref> The Back </ref> (۱۹۰۹ـ۱۹۲۹)، از مشهورترین مجسمه‌های اوست. در مقام یک گرافیست، باسمۀ تیزابی<ref>etching</ref>، لیتوگراف<ref> lithograph </ref>، و گراوورهای چوبی<ref>wood-engravings </ref> را پدید آورد، ازجمله چاپنقش سنگی ''ایرانی، بازگشت به تاهیتی'' (۱۹۳۰، موزۀ هنرهای معاصر تهران)؛ نیز برای اشعار مالارمه<ref>Mallarmé </ref>، ''اولیس''<ref>''Ulysses'' </ref> اثر جیمز جویس<ref>James Joyce</ref>، و کتاب‌های دیگر تصویرسازی کرد. طراحی صحنه و لباس بالۀ روس دیاگیلف<ref> Diaghilev’s Ballets Russes </ref> را نیز برعهده گرفت. نیز نمازخانۀ دومینیکن‌ها<ref>Dominicans</ref> را در وانس<ref> Vence </ref>، حوالی نیس<ref>Nice</ref>، طراحی کرد و ساخت؛ این بنا که در ۱۹۵۱ در زمرۀ اماکن مقدس درآمد، از آثار مهم متأخر است که در آن، یک درون‌خانۀ مذهبی به‌شیوه‌ای کاملاً مدرن تزیین شده است.[[File:38005700.jpg\|thumb\|تابلوي اتاق قرمز، اثر هانري ماتيس]]		</ref> (۱۹۱۰؛ ارمیتاژ<ref>Hermitage </ref>، سن‌پترزبورگ)، نمونۀ شاخصی از این دسته آثار اوست. کارهای بعدی‌اش کاملاً انتزاعی<ref>abstract </ref>اند، ازجمله کلاژ<ref>collage </ref>هایش از شکل‌های کاغذی رنگی (''گواش دکوپه''<ref>''gouaches découpées''</ref>). با تأثیر از [[امپرسیونیسم]]<ref> Impressionism </ref> و سپس [[پست امپرسیونیسم\|پُست‌‌امپرسیونیسم]]<ref>post-Impressionism </ref>، در ۱۹۰۵ سبک فوویستی خود را با رنگ‌هایی قوی و گویا پروراند. از [[کوبیسم]]<ref>cubism </ref> و دیگر گونه‌های پُرسروصدای هنر مدرن تا حد زیادی برحذر ماند و بر جلوه‌های تزیینی رنگ و خط و فرم تکیه کرد؛ تابلوی ''اتاق قرمز''<ref>''The Red Room''</ref> (۱۹۰۸ـ۱۹۰۹؛ ارمیتاژ، سن‌پترزبورگ)، نمونه‌ای است از این دست.

	ماتیس حدود ۱۹۱۰، شیفتۀ ظرافت‌های خیره‌کنندۀ هنر ایرانی شد، و با پروراندن هماهنگی رنگی، و سادگی تزیینی خطوط و سطوحِ این هنر، از کوبیسم، مکتبی که پس از فوویسم نامش بر سر زبان‌ها افتاد، دوری گزید و هرگز مجذوب آن نشد. چند سالی به گوشه‌وکنار جهان سفر کرد و در ۱۹۱۷ در نیس اقامت گزید، و نقاشی‌اش را به کشیدن درون‌خانه‌های مدیترانه‌ای، نقش اشیا، و زنان حرمسرا، منحصر ساخت. ایجاز بسیار، رنگ‌های درخشان، و استفادۀ آزادانه از نقوش پارچه‌ها به‌منزلۀ عنصر فرعیِ تزیینی، مشخصۀ آثار متأخر اوست.		ماتیس از اوایل ۱۸۹۹، به مجسمه‌سازی نیز رو آورد، و در سال‌های بعد با حجم‌نمایی<ref> modelling </ref> آزاد و نامتعارف طبع‌آزمایی کرد. مجموعۀ نقش‌برجستۀ مفرغی<ref>bronze</ref> با نام ''پُشت''<ref> The Back </ref> (۱۹۰۹ـ۱۹۲۹)، از مشهورترین مجسمه‌های اوست. در مقام یک گرافیست، باسمۀ تیزابی<ref>etching</ref>، لیتوگراف<ref> lithograph </ref>، و گراوورهای چوبی<ref>wood-engravings </ref> را پدید آورد، ازجمله چاپنقش سنگی ''ایرانی، بازگشت به تاهیتی'' (۱۹۳۰، [[موزه هنرهای معاصر\|موزۀ هنرهای معاصر تهران]])؛ نیز برای اشعار [[مالارمه، استفان (۱۸۴۲ـ۱۸۹۸)\|مالارمه]]<ref>Mallarmé </ref>، ''[[اولیس (کتاب)\|اولیس]]''<ref>''Ulysses'' </ref> اثر [[جویس، جیمز (۱۸۸۲ـ۱۹۴۱)\|جیمز جویس]]<ref>James Joyce</ref>، و کتاب‌های دیگر تصویرسازی کرد. طراحی صحنه و لباس بالۀ روس [[دیاگیلف، سرگی پاولوویچ (۱۸۷۲ـ۱۹۲۹)\|دیاگیلف]]<ref> Diaghilev’s Ballets Russes </ref> را نیز برعهده گرفت. نیز نمازخانۀ دومینیکن‌ها<ref>Dominicans</ref> را در وانس<ref> Vence </ref>، حوالی نیس<ref>Nice</ref>، طراحی کرد و ساخت؛ این بنا که در ۱۹۵۱ در زمرۀ اماکن مقدس درآمد، از آثار مهم متأخر است که در آن، یک درون‌خانۀ مذهبی به‌شیوه‌ای کاملاً مدرن تزیین شده است.[[پرونده:38005700-2.jpg\|بندانگشتی\|هانری ماتیس]]ماتیس حدود ۱۹۱۰، شیفتۀ ظرافت‌های خیره‌کنندۀ هنر ایرانی شد، و با پروراندن هماهنگی رنگی، و سادگی تزیینی خطوط و سطوحِ این هنر، از کوبیسم، مکتبی که پس از فوویسم نامش بر سر زبان‌ها افتاد، دوری گزید و هرگز مجذوب آن نشد. چند سالی به گوشه‌وکنار جهان سفر کرد و در ۱۹۱۷ در نیس اقامت گزید، و نقاشی‌اش را به کشیدن درون‌خانه‌های مدیترانه‌ای، نقش اشیا، و زنان حرمسرا، منحصر ساخت. ایجاز بسیار، رنگ‌های درخشان، و استفادۀ آزادانه از نقوش پارچه‌ها به‌منزلۀ عنصر فرعیِ تزیینی، مشخصۀ آثار متأخر اوست.
	~~[[پرونده:38005700-2.jpg\|بندانگشتی\|هانری ماتیس]]~~


	----		----[[File:38005700.jpg\|thumb\|تابلوی اتاق قرمز، اثر هانری ماتيس]]

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
	[[Category:قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
	<references />		<references />

Aeen در ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۵

2022-01-10T11:25:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۵
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	نقاش، مجسمه‌ساز، و تصویرگر فرانسوی. از اصلی‌ترین شخصیت‌های نوآور هنر آغاز قرن بیستم بود. در شکل‌گیری فوْویسم<ref>fauvism</ref> سهم بسزایی داشت، و بعدها سبکی پدید آورد که خطوط مارپیچ قوی، طرح‌های دوبُعدی، و رنگ‌های درخشان از مشخصه‌های آن بودند. ''رقص''<ref>''The Dance''		نقاش، مجسمه‌ساز، و تصویرگر فرانسوی. از اصلی‌ترین شخصیت‌های نوآور هنر آغاز قرن بیستم بود. در شکل‌گیری فوْویسم<ref>fauvism</ref> سهم بسزایی داشت، و بعدها سبکی پدید آورد که خطوط مارپیچ قوی، طرح‌های دوبُعدی، و رنگ‌های درخشان از مشخصه‌های آن بودند. ''رقص''<ref>''The Dance''
	</ref> (۱۹۱۰؛ ارمیتاژ<ref>Hermitage </ref>، سن‌پترزبورگ)، نمونۀ شاخصی از این دسته آثار اوست. کارهای بعدی‌اش کاملاً انتزاعی<ref>abstract </ref>اند، ازجمله کلاژ<ref>collage </ref>هایش از شکل‌های کاغذی رنگی (''گواش دکوپه''<ref>''gouaches découpées''</ref>). با تأثیر از امپرسیونیسم<ref> Impressionism </ref> و سپس پُست‌‌امپرسیونیسم<ref>post-Impressionism </ref>، در ۱۹۰۵ سبک فوویستی خود را با رنگ‌هایی قوی و گویا پروراند. از کوبیسم		</ref> (۱۹۱۰؛ ارمیتاژ<ref>Hermitage </ref>، سن‌پترزبورگ)، نمونۀ شاخصی از این دسته آثار اوست. کارهای بعدی‌اش کاملاً انتزاعی<ref>abstract </ref>اند، ازجمله کلاژ<ref>collage </ref>هایش از شکل‌های کاغذی رنگی (''گواش دکوپه''<ref>''gouaches découpées''</ref>). با تأثیر از امپرسیونیسم<ref> Impressionism </ref> و سپس پُست‌‌امپرسیونیسم<ref>post-Impressionism </ref>، در ۱۹۰۵ سبک فوویستی خود را با رنگ‌هایی قوی و گویا پروراند. از کوبیسم<ref>cubism </ref> و دیگر گونه‌های پُرسروصدای هنر مدرن تا حد زیادی برحذر ماند، و بر جلوه‌های تزیینی رنگ و خط و فرم تکیه کرد؛ تابلوی ''اتاق قرمز''<ref>''The Red Room''</ref> (۱۹۰۸ـ۱۹۰۹؛ ارمیتاژ، سن‌پترزبورگ)، نمونه‌ای است از این دست. ماتیس از اوایل ۱۸۹۹، به مجسمه‌سازی نیز رو آورد، و در سال‌های بعد با حجم‌نمایی<ref> modelling </ref> آزاد و نامتعارف طبع‌آزمایی کرد. مجموعۀ نقش‌برجستۀ مفرغی<ref>bronze</ref> با نام ''پُشت''<ref> The Back </ref> (۱۹۰۹ـ۱۹۲۹)، از مشهورترین مجسمه‌های اوست. در مقام یک گرافیست، باسمۀ تیزابی<ref>etching</ref>، لیتوگراف<ref> lithograph </ref>، و گراوورهای چوبی<ref>wood-engravings </ref> را پدید آورد، ازجمله چاپنقش سنگی ''ایرانی، بازگشت به تاهیتی'' (۱۹۳۰، موزۀ هنرهای معاصر تهران)؛ نیز برای اشعار مالارمه<ref>Mallarmé </ref>، ''اولیس''<ref>''Ulysses'' </ref> اثر جیمز جویس<ref>James Joyce</ref>، و کتاب‌های دیگر تصویرسازی کرد. طراحی صحنه و لباس بالۀ روس دیاگیلف<ref> Diaghilev’s Ballets Russes </ref> را نیز برعهده گرفت. نیز نمازخانۀ دومینیکن‌ها<ref>Dominicans</ref> را در وانس<ref> Vence </ref>، حوالی نیس<ref>Nice</ref>، طراحی کرد و ساخت؛ این بنا که در ۱۹۵۱ در زمرۀ اماکن مقدس درآمد، از آثار مهم متأخر است که در آن، یک درون‌خانۀ مذهبی به‌شیوه‌ای کاملاً مدرن تزیین شده است.[[File:38005700.jpg\|thumb\|تابلوي اتاق قرمز، اثر هانري ماتيس]]

	<ref>cubism </ref> و دیگر گونه‌های پُرسروصدای هنر مدرن تا حد زیادی برحذر ماند، و بر جلوه‌های تزیینی رنگ و خط و فرم تکیه کرد؛ تابلوی ''اتاق قرمز''<ref>''The Red Room''</ref> (۱۹۰۸ـ۱۹۰۹؛ ارمیتاژ، سن‌پترزبورگ)، نمونه‌ای است از این دست. ماتیس از اوایل ۱۸۹۹، به مجسمه‌سازی نیز رو آورد، و در سال‌های بعد با حجم‌نمایی<ref> modelling </ref> آزاد و نامتعارف طبع‌آزمایی کرد. مجموعۀ نقش‌برجستۀ مفرغی<ref>bronze</ref> با نام ''پُشت''<ref> The Back </ref> (۱۹۰۹ـ۱۹۲۹)، از مشهورترین مجسمه‌های اوست. در مقام یک گرافیست، باسمۀ تیزابی<ref>etching</ref>، لیتوگراف<ref> lithograph </ref>، و گراوورهای چوبی<ref>wood-engravings </ref> را پدید آورد، ازجمله چاپنقش سنگی ''ایرانی، بازگشت به تاهیتی'' (۱۹۳۰، موزۀ هنرهای معاصر تهران)؛ نیز برای اشعار مالارمه<ref>Mallarmé </ref>، ''اولیس''<ref>''Ulysses'' </ref> اثر جیمز جویس<ref>James Joyce</ref>، و کتاب‌های دیگر تصویرسازی کرد. طراحی صحنه و لباس بالۀ روس دیاگیلف<ref> Diaghilev’s Ballets Russes </ref> را نیز برعهده گرفت. نیز نمازخانۀ دومینیکن‌ها<ref>Dominicans</ref> را در وانس<ref> Vence </ref>، حوالی نیس<ref>Nice</ref>، طراحی کرد و ساخت؛ این بنا که در ۱۹۵۱ در زمرۀ اماکن مقدس درآمد، از آثار مهم متأخر است که در آن، یک درون‌خانۀ مذهبی به‌شیوه‌ای کاملاً مدرن تزیین شده است. [[File:38005700.jpg\|thumb\|تابلوي اتاق قرمز، اثر هانري ماتيس]]

	ماتیس حدود ۱۹۱۰، شیفتۀ ظرافت‌های خیره‌کنندۀ هنر ایرانی شد، و با پروراندن هماهنگی رنگی، و سادگی تزیینی خطوط و سطوحِ این هنر، از کوبیسم، مکتبی که پس از فوویسم نامش بر سر زبان‌ها افتاد، دوری گزید و هرگز مجذوب آن نشد. چند سالی به گوشه‌وکنار جهان سفر کرد و در ۱۹۱۷ در نیس اقامت گزید، و نقاشی‌اش را به کشیدن درون‌خانه‌های مدیترانه‌ای، نقش اشیا، و زنان حرمسرا، منحصر ساخت. ایجاز بسیار، رنگ‌های درخشان، و استفادۀ آزادانه از نقوش پارچه‌ها به‌منزلۀ عنصر فرعیِ تزیینی، مشخصۀ آثار متأخر اوست.		ماتیس حدود ۱۹۱۰، شیفتۀ ظرافت‌های خیره‌کنندۀ هنر ایرانی شد، و با پروراندن هماهنگی رنگی، و سادگی تزیینی خطوط و سطوحِ این هنر، از کوبیسم، مکتبی که پس از فوویسم نامش بر سر زبان‌ها افتاد، دوری گزید و هرگز مجذوب آن نشد. چند سالی به گوشه‌وکنار جهان سفر کرد و در ۱۹۱۷ در نیس اقامت گزید، و نقاشی‌اش را به کشیدن درون‌خانه‌های مدیترانه‌ای، نقش اشیا، و زنان حرمسرا، منحصر ساخت. ایجاز بسیار، رنگ‌های درخشان، و استفادۀ آزادانه از نقوش پارچه‌ها به‌منزلۀ عنصر فرعیِ تزیینی، مشخصۀ آثار متأخر اوست.

Aeen در ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۳

2022-01-10T11:23:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۳
خط ۱:		خط ۱:

	~~ماتیس، هانْری (۱۸۶۹ـ۱۹۵۴)(Matisse, Henri)<br/> [[File:38005700.jpg\|thumb\|تابلوي اتاق قرمز، اثر هانري ماتيس]]~~

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =هانری ماتیس		\|عنوان =هانری ماتیس
خط ۳۰:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
			ماتیس، هانْری (۱۸۶۹ـ۱۹۵۴)(Matisse, Henri)<br />

	نقاش، مجسمه‌ساز، و تصویرگر فرانسوی. از اصلی‌ترین شخصیت‌های نوآور هنر آغاز قرن بیستم بود. در شکل‌گیری فوْویسم<ref>fauvism</ref> سهم بسزایی داشت، و بعدها سبکی پدید آورد که خطوط مارپیچ قوی، طرح‌های دوبُعدی، و رنگ‌های درخشان از مشخصه‌های آن بودند. ''رقص''<ref>''The Dance''		نقاش، مجسمه‌ساز، و تصویرگر فرانسوی. از اصلی‌ترین شخصیت‌های نوآور هنر آغاز قرن بیستم بود. در شکل‌گیری فوْویسم<ref>fauvism</ref> سهم بسزایی داشت، و بعدها سبکی پدید آورد که خطوط مارپیچ قوی، طرح‌های دوبُعدی، و رنگ‌های درخشان از مشخصه‌های آن بودند. ''رقص''<ref>''The Dance''
			</ref> (۱۹۱۰؛ ارمیتاژ<ref>Hermitage </ref>، سن‌پترزبورگ)، نمونۀ شاخصی از این دسته آثار اوست. کارهای بعدی‌اش کاملاً انتزاعی<ref>abstract </ref>اند، ازجمله کلاژ<ref>collage </ref>هایش از شکل‌های کاغذی رنگی (''گواش دکوپه''<ref>''gouaches découpées''</ref>). با تأثیر از امپرسیونیسم<ref> Impressionism </ref> و سپس پُست‌‌امپرسیونیسم<ref>post-Impressionism </ref>، در ۱۹۰۵ سبک فوویستی خود را با رنگ‌هایی قوی و گویا پروراند. از کوبیسم

	</ref> (۱۹۱۰؛ ارمیتاژ<ref>Hermitage </ref>، سن‌پترزبورگ)، نمونۀ شاخصی از این دسته آثار اوست. کارهای بعدی‌اش کاملاً انتزاعی<ref>abstract </ref>اند، ازجمله کلاژ<ref>collage </ref>هایش از شکل‌های کاغذی رنگی (''گواش دکوپه''<ref>''gouaches découpées''</ref>). با تأثیر از امپرسیونیسم<ref> Impressionism </ref> و سپس پُست‌‌امپرسیونیسم<ref>post-Impressionism </ref>، در ۱۹۰۵ سبک فوویستی خود را با رنگ‌هایی قوی و گویا پروراند. از کوبیسم<ref>cubism </ref> و دیگر گونه‌های پُرسروصدای هنر مدرن تا حد زیادی برحذر ماند، و بر جلوه‌های تزیینی رنگ و خط و فرم تکیه کرد؛ تابلوی ''اتاق قرمز''<ref>''The Red Room''</ref> (۱۹۰۸ـ۱۹۰۹؛ ارمیتاژ، سن‌پترزبورگ)، نمونه‌ای است از این دست. ماتیس از اوایل ۱۸۹۹، به مجسمه‌سازی نیز رو آورد، و در سال‌های بعد با حجم‌نمایی<ref> modelling </ref> آزاد و نامتعارف طبع‌آزمایی کرد. مجموعۀ نقش‌برجستۀ مفرغی<ref>bronze</ref> با نام ''پُشت''<ref> The Back </ref> (۱۹۰۹ـ۱۹۲۹)، از مشهورترین مجسمه‌های اوست. در مقام یک گرافیست، باسمۀ تیزابی<ref>etching</ref>، لیتوگراف<ref> lithograph </ref>، و گراوورهای چوبی<ref>wood-engravings </ref> را پدید آورد، ازجمله چاپنقش سنگی ''ایرانی، بازگشت به تاهیتی'' (۱۹۳۰، موزۀ هنرهای معاصر تهران)؛ نیز برای اشعار مالارمه<ref>Mallarmé </ref>، ''اولیس''<ref>''Ulysses'' </ref> اثر جیمز جویس<ref>James Joyce</ref>، و کتاب‌های دیگر تصویرسازی کرد. طراحی صحنه و لباس بالۀ روس دیاگیلف<ref> Diaghilev’s Ballets Russes </ref> را نیز برعهده گرفت. نیز نمازخانۀ دومینیکن‌ها<ref>Dominicans</ref> را در وانس<ref> Vence </ref>، حوالی نیس<ref>Nice</ref>، طراحی کرد و ساخت؛ این بنا که در ۱۹۵۱ در زمرۀ اماکن مقدس درآمد، از آثار مهم متأخر است که در آن، یک درون‌خانۀ مذهبی به‌شیوه‌ای کاملاً مدرن تزیین شده است. حدود ۱۹۱۰، شیفتۀ ظرافت‌های خیره‌کنندۀ هنر ایرانی شد، و با پروراندن هماهنگی رنگی، و سادگی تزیینی خطوط و سطوحِ این هنر، از کوبیسم، مکتبی که پس از فوویسم نامش بر سر زبان‌ها افتاد، دوری گزید و هرگز مجذوب آن نشد. چند سالی به گوشه‌وکنار جهان سفر کرد و در ۱۹۱۷ در نیس اقامت گزید، و نقاشی‌اش را به کشیدن درون‌خانه‌های مدیترانه‌ای، نقش اشیا، و زنان حرمسرا، منحصر ساخت. ایجاز بسیار، رنگ‌های درخشان، و استفادۀ آزادانه از نقوش پارچه‌ها به‌منزلۀ عنصر فرعیِ تزیینی، مشخصۀ آثار متأخر اوست.		<ref>cubism </ref> و دیگر گونه‌های پُرسروصدای هنر مدرن تا حد زیادی برحذر ماند، و بر جلوه‌های تزیینی رنگ و خط و فرم تکیه کرد؛ تابلوی ''اتاق قرمز''<ref>''The Red Room''</ref> (۱۹۰۸ـ۱۹۰۹؛ ارمیتاژ، سن‌پترزبورگ)، نمونه‌ای است از این دست. ماتیس از اوایل ۱۸۹۹، به مجسمه‌سازی نیز رو آورد، و در سال‌های بعد با حجم‌نمایی<ref> modelling </ref> آزاد و نامتعارف طبع‌آزمایی کرد. مجموعۀ نقش‌برجستۀ مفرغی<ref>bronze</ref> با نام ''پُشت''<ref> The Back </ref> (۱۹۰۹ـ۱۹۲۹)، از مشهورترین مجسمه‌های اوست. در مقام یک گرافیست، باسمۀ تیزابی<ref>etching</ref>، لیتوگراف<ref> lithograph </ref>، و گراوورهای چوبی<ref>wood-engravings </ref> را پدید آورد، ازجمله چاپنقش سنگی ''ایرانی، بازگشت به تاهیتی'' (۱۹۳۰، موزۀ هنرهای معاصر تهران)؛ نیز برای اشعار مالارمه<ref>Mallarmé </ref>، ''اولیس''<ref>''Ulysses'' </ref> اثر جیمز جویس<ref>James Joyce</ref>، و کتاب‌های دیگر تصویرسازی کرد. طراحی صحنه و لباس بالۀ روس دیاگیلف<ref> Diaghilev’s Ballets Russes </ref> را نیز برعهده گرفت. نیز نمازخانۀ دومینیکن‌ها<ref>Dominicans</ref> را در وانس<ref> Vence </ref>، حوالی نیس<ref>Nice</ref>، طراحی کرد و ساخت؛ این بنا که در ۱۹۵۱ در زمرۀ اماکن مقدس درآمد، از آثار مهم متأخر است که در آن، یک درون‌خانۀ مذهبی به‌شیوه‌ای کاملاً مدرن تزیین شده است. [[File:38005700.jpg\|thumb\|تابلوي اتاق قرمز، اثر هانري ماتيس]]

			ماتیس حدود ۱۹۱۰، شیفتۀ ظرافت‌های خیره‌کنندۀ هنر ایرانی شد، و با پروراندن هماهنگی رنگی، و سادگی تزیینی خطوط و سطوحِ این هنر، از کوبیسم، مکتبی که پس از فوویسم نامش بر سر زبان‌ها افتاد، دوری گزید و هرگز مجذوب آن نشد. چند سالی به گوشه‌وکنار جهان سفر کرد و در ۱۹۱۷ در نیس اقامت گزید، و نقاشی‌اش را به کشیدن درون‌خانه‌های مدیترانه‌ای، نقش اشیا، و زنان حرمسرا، منحصر ساخت. ایجاز بسیار، رنگ‌های درخشان، و استفادۀ آزادانه از نقوش پارچه‌ها به‌منزلۀ عنصر فرعیِ تزیینی، مشخصۀ آثار متأخر اوست.
			[[پرونده:38005700-2.jpg\|بندانگشتی\|هانری ماتیس]]


	----		----

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
			[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
			<references />

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

ماتیس، هانْری (۱۸۶۹ـ۱۹۵۴)(Matisse, Henri)<br/> [[File:38005700.jpg|thumb|تابلوي اتاق قرمز، اثر هانري ماتيس]]

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =هانری ماتیس
|نام = Henri Matisse
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۶۹م
|تاریخ مرگ=۱۹۵۴م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=مجسمه ساز و تصویرگر
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار = اتاق قرمز (۱۹۰۸ـ۱۹۰۹؛ ارمیتاژ، سن پترزبورگ)؛ ایرانی، بازگشت به تاهیتی (۱۹۳۰، موزه هنرهای معاصر تهران)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

نقاش، مجسمه‌ساز، و تصویرگر فرانسوی. از اصلی‌ترین شخصیت‌های نوآور هنر آغاز قرن بیستم بود. در شکل‌گیری فوْویسم<ref>fauvism</ref> سهم بسزایی داشت، و بعدها سبکی پدید آورد که خطوط مارپیچ قوی، طرح‌های دوبُعدی، و رنگ‌های درخشان از مشخصه‌های آن بودند. ''رقص''<ref>''The Dance''

</ref> (۱۹۱۰؛ ارمیتاژ<ref>Hermitage </ref>، سن‌پترزبورگ)، نمونۀ شاخصی از این دسته آثار اوست. کارهای بعدی‌اش کاملاً انتزاعی<ref>abstract </ref>اند، ازجمله کلاژ<ref>collage </ref>هایش از شکل‌های کاغذی رنگی (''گواش دکوپه''<ref>''gouaches découpées''</ref>). با تأثیر از امپرسیونیسم<ref> Impressionism </ref> و سپس پُست‌‌امپرسیونیسم<ref>post-Impressionism </ref>، در ۱۹۰۵ سبک فوویستی خود را با رنگ‌هایی قوی و گویا پروراند. از کوبیسم<ref>cubism </ref> و دیگر گونه‌های پُرسروصدای هنر مدرن تا حد زیادی برحذر ماند، و بر جلوه‌های تزیینی رنگ و خط و فرم تکیه کرد؛ تابلوی ''اتاق قرمز''<ref>''The Red Room''</ref> (۱۹۰۸ـ۱۹۰۹؛ ارمیتاژ، سن‌پترزبورگ)، نمونه‌ای است از این دست. ماتیس از اوایل ۱۸۹۹، به مجسمه‌سازی نیز رو آورد، و در سال‌های بعد با حجم‌نمایی<ref> modelling </ref> آزاد و نامتعارف طبع‌آزمایی کرد. مجموعۀ نقش‌برجستۀ مفرغی<ref>bronze</ref> با نام ''پُشت''<ref> The Back </ref> (۱۹۰۹ـ۱۹۲۹)، از مشهورترین مجسمه‌های اوست. در مقام یک گرافیست، باسمۀ تیزابی<ref>etching</ref>، لیتوگراف<ref> lithograph </ref>، و گراوورهای چوبی<ref>wood-engravings </ref> را پدید آورد، ازجمله چاپنقش سنگی ''ایرانی، بازگشت به تاهیتی'' (۱۹۳۰، موزۀ هنرهای معاصر تهران)؛ نیز برای اشعار مالارمه<ref>Mallarmé </ref>، ''اولیس''<ref>''Ulysses'' </ref> اثر جیمز جویس<ref>James Joyce</ref>، و کتاب‌های دیگر تصویرسازی کرد. طراحی صحنه و لباس بالۀ روس دیاگیلف<ref> Diaghilev’s Ballets Russes </ref> را نیز برعهده گرفت. نیز نمازخانۀ دومینیکن‌ها<ref>Dominicans</ref> را در وانس<ref> Vence </ref>، حوالی نیس<ref>Nice</ref>، طراحی کرد و ساخت؛ این بنا که در ۱۹۵۱ در زمرۀ اماکن مقدس درآمد، از آثار مهم متأخر است که در آن، یک درون‌خانۀ مذهبی به‌شیوه‌ای کاملاً مدرن تزیین شده است. حدود ۱۹۱۰، شیفتۀ ظرافت‌های خیره‌کنندۀ هنر ایرانی شد، و با پروراندن هماهنگی رنگی، و سادگی تزیینی خطوط و سطوحِ این هنر، از کوبیسم، مکتبی که پس از فوویسم نامش بر سر زبان‌ها افتاد، دوری گزید و هرگز مجذوب آن نشد. چند سالی به گوشه‌وکنار جهان سفر کرد و در ۱۹۱۷ در نیس اقامت گزید، و نقاشی‌اش را به کشیدن درون‌خانه‌های مدیترانه‌ای، نقش اشیا، و زنان حرمسرا، منحصر ساخت. ایجاز بسیار، رنگ‌های درخشان، و استفادۀ آزادانه از نقوش پارچه‌ها به‌منزلۀ عنصر فرعیِ تزیینی، مشخصۀ آثار متأخر اوست.

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:قرن 20 - اشخاص]]