Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

مارْسِل، گابْریِل (۱۸۸۹ـ۱۹۷۳)(Marcel, Gabriel)

[[File:38025000.jpg|thumb|مارْسِل، گابْريِل]]

فیلسوف اگزیستانسیالیست و نمایش‌نامه‌نویس فرانسوی. خود را نوسقراطی می‌دانست تا رویکرد دینی خود را از اگزیستانسیالیسم غیردینی ژان پل سارتر<ref>Jean Paul Sartre

</ref> متمایز کند. همانند اغلب اگزیستانسیالیست‌ها عمیقاً متأثر از کی‌یرکگور<ref>Kierkegaard

</ref> بود و بسیاری از مضامین مهم آثارش، نظیر ''انسان زائر''<ref>''Pilgrim human'' </ref> و ''مطلق چونان موجودی شخصی و عاشق''، کاملاً مذهبی‌اند. او در ۱۹۲۹ کاتولیک شد. اغلب اندیشه‌های فلسفی و هنری مارسل بر تمایز میان مفهوم «مسئله» و مفهوم «راز<ref>''mystery''</ref>» استوار است. اولی طبیعتی بیرونی و دومی طبیعتی شخصی دارد. مسئله، مشکلی است که از طریق «تأمل اولیه<ref> primary reflection </ref>» که انتزاعی، تحلیلی و عینی است، حل می‌شود و پس از حل، علاقۀ به آن زایل می‌شود. اما راز هرگز تماماً حل نمی‌شود و همیشه زنده و جذاب باقی می‌ماند. به رازها می‌توان در «تأمل ثانویه<ref>secondary reflection </ref>» نزدیک شد که نه با اوبژه‌ها بلکه با حضور موجود سروکار دارد و به معناهای زندگی خود شخص ارتباط می‌یابد. نمونه‌ای از «تأمل ثانویه» رابطۀ انسان با بدن خویش یعنی تجسد است که همانند رابطه‌اش با جهان در قالب‌های اندیشۀ انتزاعی تبیین‌شدنی نیست و راز باقی می‌ماند. اما راز به هیچ‌وجه مترادف با ابهام و ناشناختنی نیست. تأمل ثانویه، ما را در حضور بی‌واسطه و توأمان شناخت و هستی قرار می‌دهد. راز چیزی است که ما خود را در آن درگیر می‌یابیم، آن هم نه جزیی و از جهات معیّن و مخصوص از خودمان، بلکه درگیر با تمام وجود به گونه‌ای که وحدتی را تحقق می‌بخشیم که بنا به تعریف هرگز نمی‌تواند خودش را درک کند و فقط می‌تواند موضوع خلاقیت و ایمان باشد. در راز، مرز میان «در من» و «در برابر من» زایل می‌شود. از آثارش ''ژورنال مابعدالطبیعی''<ref>''Metaphysical Journal'' </ref> (۱۹۲۷)؛ ''انسان زائر'' (۱۹۴۴)؛ ''راز هستی''<ref>''The Mystery of Being''</ref> (۱۹۵۱).

 

----

[[Category:فلسفه ، منطق و کلام]] [[Category:فلسفه غرب – اشخاص، آثار و مکاتب]]

مارسل، گابریل (۱۸۸۹ـ۱۹۷۳) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳