https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87%D9%88%D9%81%D8%8C_%D8%A7%D9%88%D8%AA%D9%88_%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AA%D8%B3_%28%DB%B1%DB%B8%DB%B8%DB%B4%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B5%DB%B1%29مایرهوف، اوتو فریتس (۱۸۸۴ـ۱۹۵۱) - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-02T01:37:41Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87%D9%88%D9%81%D8%8C_%D8%A7%D9%88%D8%AA%D9%88_%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AA%D8%B3_(%DB%B1%DB%B8%DB%B8%DB%B4%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B5%DB%B1)&diff=2010066522&oldid=prevNazanin در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۳۲2019-12-28T06:32:52Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
مایِرْهوف، اوتو فریتْس (۱۸۸۴ـ۱۹۵۱)(Meyerhof, Otto Fritz)<br /> [[File:38110600.jpg|thumb|مايِرْهوف، اوتو فريتْس]]<br />
<br />
{{جعبه زندگینامه<br />
|عنوان = اوتو فریتس مایرهوف<br />
|نام =Otto Fritz Meyerhof<br />
|نام دیگر=<br />
|نام اصلی=<br />
|نام مستعار=<br />
|لقب=<br />
|زادروز=۱۸۸۴م<br />
|تاریخ مرگ=۱۹۵۱م<br />
|دوره زندگی=<br />
|ملیت=آلمانی<br />
|محل زندگی=آلمان- امریکا<br />
|تحصیلات و محل تحصیل=<br />
| شغل و تخصص اصلی =زیست شـیمی دان<br />
|شغل و تخصص های دیگر=<br />
|سبک =<br />
|مکتب =<br />
|سمت =<br />
|جوایز و افتخارات =نوبل پزشکی (۱۹۲۲)<br />
|آثار =<br />
|خویشاوندان سرشناس =<br />
|گروه مقاله =شیمی و بیوشیمی<br />
|دوره =<br />
|فعالیت های مهم =استاد دانشگاه پنسیلوانیا<br />
|رشته =<br />
|پست تخصصی =<br />
|باشگاه =<br />
}}<br />
<br />
زیستشـیمیدان امریکایی آلمانیتبار. بهسبب تحقیق در زمینۀ تعیین رابطۀ بین مصرف اکسیژن و سوختوساز اسیدلاکتیک در ماهیچه به جایزه نوبل پزشکی ۱۹۲۲ دست یافت. مایرهوف<ref>Meyerhof</ref>&nbsp;در هانوور<ref>Hannover </ref>&nbsp;زاده شد و در دانشگاههای آلمان تحصیل کرد. از ۱۹۱۲، در دانشگاه کیل<ref>Kiel </ref>&nbsp;شاغل بود و در ۱۹۱۸، به مقام استادی رسید. از ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۹ رئیس بخشی شد که در انستیتوی زیستشناسی کایزر (قیصر) ویلهلم<ref>Kaiser Wilhelm Institute for Biology</ref>&nbsp;برلین مخصوص او تأسیس شد و سپس به هایدلبرگ<ref>Heidelberg </ref>&nbsp;رفت. مایرهوف با بهقدرترسیدن هیتلر در دهۀ ۱۹۳۰، آلمان را به قصد پاریس در ۱۹۳۸ ترک کرد و در آنجا مدیر پژوهش انستیتوی زیستشناسی شیمیفیزیک<ref>Institut de Biologie physicochimique</ref>&nbsp;شد. در ۱۹۴۰، زمانی که فرانسه در اوایل جنگ جهانی دوم درگیر جنگ با آلمان شد، به امریکا رفت و استاد دانشگاه پنسیلوانیا شد. در ۱۹۲۰، نشان داد که در شرایط بیهوازی میزان گلیکوژن مصرفشده و اسیدلاکتیک تولیدشده در یک ماهیچۀ در حال انقباض با کشش ماهیچه متناسب است. همچنین، نشان داد ۲۰ تا ۲۵ درصد اسیدلاکتیک هنگام بازگشت ماهیچه به حالت استراحت اکسیده میشود و انرژی حاصل از این اکسیداسیون صرف تبدیل اسید لاکتیک باقیمانده به گلیکوژن میشود. مایرهوف برای توصیف تجزیۀ بیهوازی گلیکوژن به اسید لاکتیک واژۀ گلیکولیز<ref>Glycolysis </ref>&nbsp;را وضع کرد و ماهیت چرخهای تغییر انرژی را در یاختههای زنده نشان داد. مسیر کامل سوختوساز گلیکولیز را به افتخار مایرهوف و گوستاو جورج امبدن (۱۸۷۴ـ۱۹۳۳) مسیر امبدنـ مایرهوف<ref>Embden-Meyerhof Pathway</ref>&nbsp;مینامند.<br />
&nbsp;<br />
<br /><br />
<br /> <!--38110600--><br />
<br />
----<br />
[[Category:شیمی و بیوشیمی]] <br />
[[Category:(شیمی و بیوشیمی)اشخاص و آثار]]<br />
<references /></div>Nazanin