Nazanin در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۱

2024-11-27T06:31:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۱
خط ۱:		خط ۱:

	~~مِتْسوتینْت~~ (mezzotint)		مِتْسوتینت (mezzotint)

	[[File:38127900.jpg\|thumb\|اولين متسوتينت شناخته‌شده توسط لودويگ فون زينگن]]		[[File:38127900.jpg\|thumb\|اولين متسوتينت شناخته‌شده توسط لودويگ فون زينگن]]

	در ایتالیایی به‌معنای «نیم‌سایه». باسمه‌ای که به‌روش چاپ تیزابی<ref>etching</ref>، با تراکم سایه‌ها، نه خط‌ها، حاصل شود. این روش در قرن‌های ۱۸ و ~~۱۹متداول~~ بود، و بیشتر برای تکثیر نقاشی،‌ به‌ویژه تک‌چهره، به‌کار می‌رفت. در این روش لوح مسی یا فولادی را با ابزار آجداری با نام «غلتانک<ref>rocker </ref>»، خراش می‌دادند، و سطح زبر یکنواختی به‌وجود می‌آوردند که جوهر را در خود نگه می‌داشت. در این مرحله با لوح مزبور می‌توانستند باسمۀ سیاه یک‌دستی تولید کنند؛ سپس نقاط مطلوب را «سوهان» می‌زدند تا طیفی از سایه‌های روشن‌تر حاصل شود. از آن‌جا که متسوتینت روشی برای تکثیر تصاویر بود، پس از اختراع عکاسی به‌سرعت از دور خارج شد. متسوتینت را فردی از اهالی اوترخت<ref>Utrecht </ref>~~ ~~با نام لودویگ فون زیگن<ref>Ludwig Von Siegen</ref>~~ ~~(~~۱۶۰۹ـ۱۶۷۵~~) ابداع کرد. از دیگر پیشروان این رشته، شاهزاده روپرت<ref>Prince Rupert </ref>، خواهرزادۀ چارلز اول<ref>Charles I </ref>~~ ~~پادشاه انگلستان، درخور ذکر است. بسیاری از اولین دست‌اندرکاران این هنر، انگلیسی بودند و از این‌رو تا پایان قرن ~~۱۷،~~ با نام «شیوۀ انگلیسی<ref>la manière anglaise</ref>» شهرت داشت. جان اسمیت<ref>John Smith </ref>~~ ~~(~~۱۶۲۵ـ۱۷۴۲~~) از دیگر پیش‌گامان این اسلوب در انگلیس بود، که از روی بیش از ۱۰۰ تک‌چهرۀ گادفری نِلِر<ref>Godfrey Kneller </ref>~~ ~~و بسیاری از آثار کوردجو<ref>Correggio </ref>~~ ~~و تیسین<ref>Titian </ref>~~ ~~گراوور ساخت. جان فِیبر<ref>John Faber </ref>~~ ~~(ح ۱۶۹۵ـ ~~۱۷۵۶~~) که در هلند به‌دنیا آمده، و پدرش نیز خبرۀ متسوتینت بود، صدها متسوتینت از آثار نقاشان معاصرش ساخت. لاپتون گاف<ref>Lupton Goff </ref>~~ ~~(~~۱۷۹۱ـ۱۸۷۳~~) استفاده از فولاد را به‌جای مس رواج داد. برخی از آثاری که به این روش چاپ می‌شدند، رنگین بودند؛ لو بلون<ref>Le Blon</ref>~~ ~~(~~۱۶۶۷ـ۱۷۴۱~~) نخستین فردی بود که در این اسلوب با رنگ طبع‌آزمایی کرد.		در ایتالیایی به‌معنای «نیم‌سایه». باسمه‌ای که به‌روش چاپ تیزابی<ref>etching</ref>، با تراکم سایه‌ها، نه خط‌ها، حاصل شود. این روش در قرن‌های ۱۸ و ۱۹م متداول بود، و بیشتر برای تکثیر نقاشی،‌ به‌ویژه تک‌چهره، به‌کار می‌رفت. در این روش لوح مسی یا فولادی را با ابزار آجداری با نام «غلتانک<ref>rocker </ref>»، خراش می‌دادند، و سطح زبر یکنواختی به‌وجود می‌آوردند که جوهر را در خود نگه می‌داشت. در این مرحله با لوح مزبور می‌توانستند باسمۀ سیاه یک‌دستی تولید کنند؛ سپس نقاط مطلوب را «سوهان» می‌زدند تا طیفی از سایه‌های روشن‌تر حاصل شود. از آن‌جا که متسوتینت روشی برای تکثیر تصاویر بود، پس از اختراع عکاسی به‌سرعت از دور خارج شد. متسوتینت را فردی از اهالی [[اوترخت، شهر\|اوترخت]]<ref>Utrecht </ref> با نام [[زیگن، لودویگ فون (۱۶۰۹ـ ح ۱۶۸۰)\|لودویگ فون زیگن]]<ref>Ludwig Von Siegen</ref> (۱۶۰۹ـ۱۶۷۵م) ابداع کرد. از دیگر پیشروان این رشته، شاهزاده روپرت<ref>Prince Rupert </ref>، خواهرزادۀ [[چارلز اول]]<ref>Charles I </ref> پادشاه انگلستان، درخور ذکر است. بسیاری از اولین دست‌اندرکاران این هنر، انگلیسی بودند و از این‌رو تا پایان قرن ۱۷م، با نام «شیوۀ انگلیسی<ref>la manière anglaise</ref>» شهرت داشت. [[اسمیت، جان (۱۵۷۹ـ۱۶۳۱)\|جان اسمیت]]<ref>John Smith </ref> (۱۶۲۵ـ۱۷۴۲م) از دیگر پیش‌گامان این اسلوب در انگلیس بود، که از روی بیش از ۱۰۰ تک‌چهرۀ [[نلر، گادفری (۱۶۴۶ـ۱۷۲۳)\|گادفری نِلِر]]<ref>Godfrey Kneller </ref> و بسیاری از آثار [[کوردجو]]<ref>Correggio </ref> و [[تیسین]]<ref>Titian </ref> [[گراوور]] ساخت. جان فِیبر<ref>John Faber </ref> (ح ۱۶۹۵ـ ۱۷۵۶م) که در [[هلند]] به‌دنیا آمده، و پدرش نیز خبرۀ متسوتینت بود، صدها متسوتینت از آثار نقاشان معاصرش ساخت. لاپتون گاف<ref>Lupton Goff </ref> (۱۷۹۱ـ۱۸۷۳م) استفاده از فولاد را به‌جای مس رواج داد. برخی از آثاری که به این روش چاپ می‌شدند، رنگین بودند؛ لو بلون<ref>Le Blon</ref> (۱۶۶۷ـ۱۷۴۱م) نخستین فردی بود که در این اسلوب با رنگ طبع‌آزمایی کرد.
	<br/> <!--38127900-->		<br/> <!--38127900-->

Nazanin در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۲۹

2019-12-29T08:29:06Z

صفحهٔ تازه

مِتْسوتینْت (mezzotint)

[[File:38127900.jpg|thumb|اولين متسوتينت شناخته‌شده توسط لودويگ فون زينگن]]

در ایتالیایی به‌معنای «نیم‌سایه». باسمه‌ای که به‌روش چاپ تیزابی<ref>etching</ref>، با تراکم سایه‌ها، نه خط‌ها، حاصل شود. این روش در قرن‌های ۱۸ و ۱۹متداول بود، و بیشتر برای تکثیر نقاشی،‌ به‌ویژه تک‌چهره، به‌کار می‌رفت. در این روش لوح مسی یا فولادی را با ابزار آجداری با نام «غلتانک<ref>rocker </ref>»، خراش می‌دادند، و سطح زبر یکنواختی به‌وجود می‌آوردند که جوهر را در خود نگه می‌داشت. در این مرحله با لوح مزبور می‌توانستند باسمۀ سیاه یک‌دستی تولید کنند؛ سپس نقاط مطلوب را «سوهان» می‌زدند تا طیفی از سایه‌های روشن‌تر حاصل شود. از آن‌جا که متسوتینت روشی برای تکثیر تصاویر بود، پس از اختراع عکاسی به‌سرعت از دور خارج شد. متسوتینت را فردی از اهالی اوترخت<ref>Utrecht </ref> با نام لودویگ فون زیگن<ref>Ludwig Von Siegen</ref> (۱۶۰۹ـ۱۶۷۵) ابداع کرد. از دیگر پیشروان این رشته، شاهزاده روپرت<ref>Prince Rupert </ref>، خواهرزادۀ چارلز اول<ref>Charles I </ref> پادشاه انگلستان، درخور ذکر است. بسیاری از اولین دست‌اندرکاران این هنر، انگلیسی بودند و از این‌رو تا پایان قرن ۱۷، با نام «شیوۀ انگلیسی<ref>la manière anglaise</ref>» شهرت داشت. جان اسمیت<ref>John Smith </ref> (۱۶۲۵ـ۱۷۴۲) از دیگر پیش‌گامان این اسلوب در انگلیس بود، که از روی بیش از ۱۰۰ تک‌چهرۀ گادفری نِلِر<ref>Godfrey Kneller </ref> و بسیاری از آثار کوردجو<ref>Correggio </ref> و تیسین<ref>Titian </ref> گراوور ساخت. جان فِیبر<ref>John Faber </ref> (ح ۱۶۹۵ـ ۱۷۵۶) که در هلند به‌دنیا آمده، و پدرش نیز خبرۀ متسوتینت بود، صدها متسوتینت از آثار نقاشان معاصرش ساخت. لاپتون گاف<ref>Lupton Goff </ref> (۱۷۹۱ـ۱۸۷۳) استفاده از فولاد را به‌جای مس رواج داد. برخی از آثاری که به این روش چاپ می‌شدند، رنگین بودند؛ لو بلون<ref>Le Blon</ref> (۱۶۶۷ـ۱۷۴۱) نخستین فردی بود که در این اسلوب با رنگ طبع‌آزمایی کرد.
<br/> 

----
[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:سبک ها، اصطلاحات، ابزار و اماکن]] [[Category:هنر]] [[Category:مکاتب، جریان ها و نظریه ها]]

متسوتینت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۱

Nazanin در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۲۹