https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%A8%DB%8C%D8%8C_%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%28%DA%A9%D9%88%D9%81%D9%87_%D8%AD_%DB%B3%DB%B0%DB%B3%D9%80%DB%B3%DB%B5%DB%B4%D9%82%29 2026-05-03T08:42:13Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%A8%DB%8C%D8%8C_%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_(%DA%A9%D9%88%D9%81%D9%87_%D8%AD_%DB%B3%DB%B0%DB%B3%D9%80%DB%B3%DB%B5%DB%B4%D9%82)&diff=1228505&oldid=prev 2019-07-24T05:23:50Z

<p>جایگزینی متن - &#039;\\3&#039; به &#039;&lt;!--3&#039;</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> مُتَنَبّی، احمد بن حسین (کوفه ح ۳۰۳ـ۳۵۴ق)&lt;br&gt;<br /> &lt;p&gt;شاعر عرب. پدرش از شیعیان (احتمالاً زیدی) جنوب یمن بود. متنبّی در حملۀ قرمطیان به کوفه (۳۱۲ق) به واحۀ سماوه رفت و در ۳۱۵ق بازگشت و در سایۀ ابوالفضل کوفی پرورده شد. زمانی‌که بار دیگر قرامطه کوفه را به تصرف درآوردند متنبّی به بغداد مهاجرت کرد (۳۱۶ق). در ۳۱۹، به سوریه رفت و برخی از سران بدویان و بزرگان شام و لاذقیه را مدح گفت. گویند در حدود ۳۲۲ق ادعای پیغمبری کرد و در میان بدویان پیروانی یافت و لقب متنبی گرفت،‌ اما لؤلؤ، والی حمص، این شورش را سرکوب و او را زندانی کرد. در حدود ۳۲۵ق، از حبس رها شد و به دربار حاکم طبریه رفت، اما مخالفانش او را مجبور به فرار کردند. متنبی به صحرای سوریه گریخت و در حدود ۳۳۰ق با ورود سیف‌الدولۀ حمدانی به حلب، ناچار به طرابلس و سپس دمشق رفت. چون سیف‌الدوله انطاکیه را گشود (۳۳۷ق)، متنبی قصیده‌ای در تهنیت او گفت و توانست جای خود را در دربار او مستحکم کند. قصاید وی در مدح این فرمانروا به «سیفیّات» معروف است و بدایع او در این اشعار ستایش سخن‌سنجان را برانگیخته است. سرانجام، پیوند متنبی با سیف‌الدوله گسست و او ناچار به کافور، نایب‌السلطنۀ اِخشیدی مصر، پیوست. گویند، چون خواستار حکومت ناحیه‌ای شد و کافور نپذیرفت، از او روی گرداند و هجوش کرد. سپس به عراق رفت (۳۵۰ق)، سالی را در کوفه بماند و آن‌گاه به بغداد روی آورد. در این روزگار، بغداد مُسَخَّر معزالدولۀ دیلمی و مرکز بزرگان فکر و اندیشه بود. شاعران و سخنوران دربار، ازجمله حاتمی و حجّاج، با متنبی خصومت ورزیدند و حاتمی وی را به سرقت ادبی متهم کرد. متنبی دوباره به کوفه برگشت و در نبردی علیه قرمطیان شرکت جست. بعد، به دعوت صاحب بن عَبّاد، به ارجان و پس از آن به دربار عضدالدولۀ دیلمی به شیراز رفت و آن پادشاه را مدح گفت. لیکن سودای عراق و سوریه بار دیگر شاعر را به سفر انگیخت و در همین سفر بدویان بر کاروان او تاختند، متنبی و پسر و همراهانش را کشتند و اوراق دیوانش را در صحرا پراکندند. پاره‌ای از اشعار متنبی در عربی ضرب‌المثل شده و از این نظر، در میان شاعران ایرانی، سعدی شیرازی متأثر از اوست.&lt;/p&gt;<br /> &lt;br&gt;&lt;!--38131700--&gt;<br /> [[رده:اسطوره شناسی]]<br /> [[رده:اسطوره های ایران]]<br /> [[رده:دین اسلام]]<br /> [[رده:تاریخ اسلام – دوره های اموی و عباسی]]</div>

DaneshGostar