Nazanin در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۳۱

2019-12-30T06:31:30Z

صفحهٔ تازه

مَجاری، ادبیات (Hungarian literature) 
سابقۀ ادبیات مکتوب به ۱۲۰۰م بازمی‌گردد، اما آنچه بر بالینْت بالاشی<ref>Bálint Balassi</ref> (۱۵۵۴ـ ۱۵۹۴) و گسترش سنت شاعرانۀ غیردینی در قرن ۱۶ تأثیر گذاشت، ادبیات شفاهی غنی و برجا مانده بود. هاپسبورگ<ref>Habsburg</ref> مجارستان سبک باروک<ref>baroque</ref> را پذیرفت، سبکی که در آثار شاعران بزرگی چون میکلوش زرینیی<ref>Miklós Zrínyi</ref> (۱۶۲۰ـ ۱۶۶۴) نمود یافته است. عصر روشنگری الهام‌بخش نویسندگانی چون میهالی چوکونوی ویتِز<ref>Mihály Csokonai Vitéz</ref>، شاعر تغزلی، بود (۱۷۷۳ـ ۱۸۰۵)، اما حماسه‌های ملی یانوش آرانْی<ref>János Arany</ref> و شورِ انقلابی دوستش، شاندور پتوفی<ref>Sándor Petöfi</ref>، مخاطبان بیشتری داشت. رمان مجاری، که تحت تأثیر رئالیسم<ref>realism</ref> اروپایی بود، با مور یوکوی<ref>Mór Jókai</ref> (۱۸۲۵ـ۱۹۰۴)، نویسندۀ بزرگ رمانتیک، و کالمان میکسات<ref>Kálmán Mikszáth</ref> (۱۸۴۷ـ۱۹۱۰)، زندگی‌نامه‌نویس او، پیشرفت کرد. در اوایل قرن ۲۰ نویسندگان بزرگی چون آندره آدی<ref>Endre Ady</ref> (۱۸۷۷ـ۱۹۱۹)، شاعر سمبولیست، با مجلۀ ''نیوگات''<ref>Nyugat</ref>، مجلۀ ادبی جناح چپ، همکاری داشتند. نوشته‌های سوسیالیستی، از قبیل آثار تیبور دِری<ref>Tibor Déry</ref> (۱۸۹۴ـ ۱۹۷۷)، میان دو جنگ جهانی رونق یافت. هرچند سرکوبِ قیام ۱۹۵۶ به دلسردی نویسندگانی انجامید که از بهبود اوضاع پس از رژیم استالین استفاده کرده بودند، اما شاعران متهور، تأثیرگذار، و آشفته‌حالی مانند فِرِنتس یوهاس<ref>Ferenc Juhász</ref> (۱۹۲۸ـ ) و لاسلو ناج<ref>László Nagy</ref> (۱۹۲۵ـ ۱۹۷۸) به مقابله با مسائلی حل‌ناشدنی چون زندگی، مرگ، و مجارستان ادامه داده‌اند.
 

----
[[رده:ادبیات عمومی]]
[[رده:اصطلاحات، مفاهیم، تاریخ عمومی]]

مجاری، ادبیات - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۳۱