Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

مُطلَق‌گرایی (فلسفه)(absolutism)<br/> در فلسفه، عنوان دو رویکرد کاملاً جداگانه و متمایز؛ رویکرد اول، که با هگل<ref>Hegel </ref> پیوند دارد، به سرشت مثالی<ref>ideal </ref> و متحول واقعیت غایی<ref>ultimate reality</ref> بازمی‌گردد که هگل آن را امر مطلق<ref>absolute </ref> می‌نامید. رویکرد دوم، بر وجود حقیقت مطلق تأکید دارد و خلاصۀ آن این است که هر گزاره‌ای را اصولاً می‌توان یا صادق<ref>true </ref> ‌یا کاذب<ref>false </ref> ‌نامید. مطلق‌گرایی<ref>absolutism </ref> ‌به این معنای اخیر با نظریۀ خطاپذیری<ref>fallibilism </ref> ‌سازگار است؛ یعنی هرچند نظریه‌ها یا صادق‌اند یا کاذب، لزوماً وسیله‌ای برای تصمیم‌گیری دربارۀ یکی از این دو گزینه در اختیار نداریم. نظریۀ‌ حقیقت مطلق را باید از پراگماتیسم<ref>pragmatism </ref> ‌و ابزارگرایی<ref>instrumentalism</ref>، که حقیقت نظریه‌ها را با سودمندی یا کارایی‌شان می‌سنجند، جدا دانست.

 

----

[[Category:فلسفه ، منطق و کلام]] [[Category:(فلسفه ، منطق و کلام)اصطلاحات و مفاهیم]]

مطلق گرایی (فلسفه) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳