Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

مِنهیر (menhir)<br/> [[File:38448700.jpg|thumb|منهير در ساردني]]به زبان برتون<ref>Breton </ref> «سنگ‌افراشته». سنگ‌افراشته‌های عظیم دوران پیش از تاریخ. مِنهیرها را می‌توان به‌صورت تنها و گروهی یافت. توزیع جغرافیایی آن‌ها بسیار پراکنده است؛ در قارۀ امریکا (بیشتر به‌صورت تنها) و در اروپا، آسیا و افریقا گروهی یافت می‌شوند و به دوره‌های گوناگون تعلق دارند. اغلب نمونه‌های اروپایی در اواخر عصر نوسنگی یا اوایل عصر مفرغ برپا شده‌اند. منهیرهای کارناکِ<ref>Carnac </ref> بِرِتانی، در شمال‌ غربی فرانسه، آثاری جالبی‌اند و ارتفاع یکی از آن‌ها به حدود ۱۰ متر می‌رسد. در نزدیکی آن در موربیئان<ref>Morbihan </ref>، زمانی مِنهیری موسوم به منهیر بزرگ بریزِه<ref>Le Grand Menhir Brisé </ref> به ارتفاع حدود ۲۱ متر قرار داشت. در جزایر بریتانیا، منهیرهای معروف عبارت‌اند از دِویلز اَروز<ref>Devil’s Arrows</ref>، باروبریج<ref>Boroughbridge </ref>، یورکشر غربی<ref>West Yorkshire </ref>، فایو کینگز (پنج شاه)<ref>Five Kings </ref>، کاکردیل علیا<ref>Upper Coquerdale </ref>، نورتامبرلند<ref>Northumberland </ref>؛ و در ویلز، هارولد استونز<ref>Harold’s Stones </ref>، تِرلِک<ref>Trelleck </ref>، و گوئنت<ref>Gwent </ref>. نمونه‌های متعدد آن‌ها در ایرلند، معروف به گولان<ref>Goulaun </ref>، گالان<ref>Gallan </ref>، دالان<ref>Dallan</ref> یا لیگان<ref>Liagan </ref>، از عصر نوسنگی تا صدر مسیحیت ساخته شده‌اند. در اِسکاتلَند، به گروه‌های منهیر معمولاً «سنگ‌های کَت<ref>Cat Stones</ref>» می‌گویند. گاه، منهیرها دارای نقوش انسان یا حیوان هستند. نمونه‌های بعدی، معمولاً متعلق به صدر مسیحیت دارای نوشته‌هایی به لاتینی یا آگم<ref>Ogham</ref> (حروف سِلتی یا پیکتی<ref>Pictish</ref> باستانی) هستند. به‌‌طور کلی، منظور از ساخت مِنهیرها مشخص نیست؛ هرچند برخی از آن‌ها نشانۀ قبور پیش از تاریخ‌اند، و بعضی دیگر علایم مرزی یا نشان‌های مرزی، مکان‌های اجتماع، محل‌های مقدس یا بخشی از سازه‌های بزرگ‌تر آیینی بوده‌اند.

 

----

[[Category:باستان شناسی جهان]] [[Category:(باستان شناسی جهان)شهرها و محوطه های باستانی معدوم شده]]

منهیر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳