https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C_%D8%A2%D8%B0%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B1%D9%82%DB%8Cموسیقی آذربایجان شرقی - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-06T20:51:12Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C_%D8%A2%D8%B0%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B1%D9%82%DB%8C&diff=2010179310&oldid=prevNazanin در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۲2024-06-13T10:22:49Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۳ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۲</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موسیقی آذربایجان شرقی</ins>.jpg|بندانگشتی|<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موسیقی آذربایجان شرقی</ins>]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موسیقی آذربایجان شرقی <br></del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موسیقی آذربایجان شرقی <br></ins><p>موسیقی آذربایجان شرقی در یک تقسیمبندی کلی به دو بخش موسیقی عاشیقی و موغامات (مقامات) تقسیم میشود.</p><p>'''۱ـ موسیقی عاشیقی.''' اساس موسیقی عاشیقی آذربایجان شرقی بر تعدادی نغمه و آهنگ استوار است که «هاوا» نامیده میشوند. موسیقی عاشیقی آذربایجان حدود ۸۰ هاوای مستقل دارد. در جمهوری آذربایجان، موسیقی عاشیقی در قالب چند <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سَبْک </ins>و مکتب تجلی یافته که عبارتاند از مکتب بورچالو، مکتب کازاخ، و مکتب شیروان. عاشیقهای ایران با سبکهای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گوناگون </ins>موسیقی عاشیقی آشنایی دارند اما تفکیک آنها در ایران به اندازۀ جمهوری آذربایجان نیست. عاشیقها نوازنده، خواننده و داستانگویند و بخشی از میراث خنیاگران ایران و آسیای مرکزی و قفقاز را به ارث بردهاند. اوزانها اجداد عاشیقهای امروزی بودهاند. از برخی روایتهای کتبی و شفاهی اینطور استنباط میشود که تاریخ مدون هنر عاشیقی از زمان شاه اسماعیل صفوی آغاز شده است. نغمههای عاشیقی در گذشتههای دور «بوی» و امروز «هاوا» نامیده میشوند. هاواها ستونهای اصلی موسیقی عاشیقها را تشکیل میدهند. امروز موسیقی عاشیقی آذربایجان شرقی با آواز، ساز عاشیقی، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[بالابان]]، </ins>و قاوال (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>دایره <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(موسیقی)|دایره]]</ins>) اجرا میشود. سنت داستانگویی اساس کار عاشیقها بوده است، اما این سنت در حال فراموششدن است. داستانهایی که عاشیقها اجرا میکنند همان داستانهای مألوف اقوام ترکزبان یا ترکنژادند مانند کوراوغلی، شاه اسماعیل، اصلی، کرم، و ...</p><p>'''۲ـ موغومات (مقامات).''' بخش عمدهای از موسیقی آذربایجان شرقی را نوعی موسیقی موسوم به موغومات (مقامات) تشکیل میدهد. مقامات مجموعهای منظم و نسبتاً مدون از نغمهها، گوشهها و مقامهای گوناگون است. نظام مقامات در موسیقی آذربایجان بسیار شبیه به ردیف <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دستگاهی </ins>موسیقی ایران است و این دو ریشۀ مشترک دارند. بهعبارت دقیقتر، مقامات آذربایجان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روایت </ins>آذربایجانی از ردیف دستگاهی موسیقی ایران است. دستگاهها یا مقامات اصلی موسیقی آذربایجان عبارتاند از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ماهور]]، </ins>چهارگاه، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[شور (موسیقی)|شور]]، </ins>بیات شیراز، راست، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>همایون <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(موسیقی)|همایون]] </ins>(شوشتر) و زابل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سه گاه|</ins>سهگاه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins>. این مقامات، مانند ردیف دستگاهی موسیقی ایران، هم بهصورت آوازی و هم بهصورت سازی اجرا میشوند. از سازهایی که در اجرای این نوع موسیقی بهکار میرود، تار آذربایجانی، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>کمانچه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و قاوال (دایره) درخور ذکر است. قاوال را در عرف این موسیقی خواننده مینوازد. بهجز موسیقی عاشیقی و مقامات، انواع دیگری از موسیقی در فرهنگ آذربایجان شرقی متداول است که برخی از آنها عبارتاند از لالاییها، نغمههای چوپانی، که با نی نواخته میشوند، ترانهها، مرثیهها و آوازهای کار. سازهای متداول در موسیقی آذربایجان شرقی عبارتاند از ساز عاشیقی (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[قوپوز]]، [[</ins>چگور<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins>)، تار آذربایجانی، کمانچه، بالابان، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[نی (ساز)|نی]]، </ins>نیلبک، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سرنا]]، </ins>قاوال (دایره)، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[دهل]]، </ins>ناقارا، قوشا ناقارا، تخته، و گارمون (نوعی آکاردئون).</p></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده: <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">38499900-2</del>.jpg | بندانگشتی|<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موسيقي آذربايجان شرقي</del>]]<p>موسیقی آذربایجان شرقی در یک تقسیمبندی کلی به دو بخش موسیقی عاشیقی و موغامات (مقامات) تقسیم میشود.</p><p>'''۱ـ موسیقی عاشیقی.''' اساس موسیقی عاشیقی آذربایجان شرقی بر تعدادی نغمه و آهنگ استوار است که «هاوا» نامیده میشوند. موسیقی عاشیقی آذربایجان حدود ۸۰ هاوای مستقل دارد. در جمهوری آذربایجان، موسیقی عاشیقی در قالب چند <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سَبْکْ </del>و مکتب تجلی یافته که عبارتاند از مکتب بورچالو، مکتب کازاخ، و مکتب شیروان. عاشیقهای ایران با سبکهای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گوناگونِ </del>موسیقی عاشیقی آشنایی دارند اما تفکیک آنها در ایران به اندازۀ جمهوری آذربایجان نیست. عاشیقها نوازنده، خواننده و داستانگویند و بخشی از میراث خنیاگران ایران و آسیای مرکزی و قفقاز را به ارث بردهاند. اوزانها اجداد عاشیقهای امروزی بودهاند. از برخی روایتهای کتبی و شفاهی اینطور استنباط میشود که تاریخ مدون هنر عاشیقی از زمان شاه اسماعیل صفوی آغاز شده است. نغمههای عاشیقی در گذشتههای دور «بوی» و امروز «هاوا» نامیده میشوند. هاواها ستونهای اصلی موسیقی عاشیقها را تشکیل میدهند. امروز موسیقی عاشیقی آذربایجان شرقی با آواز، ساز عاشیقی، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بالابان، </del>و قاوال (دایره) اجرا میشود. سنت داستانگویی اساس کار عاشیقها بوده است، اما این سنت در حال فراموششدن است. داستانهایی که عاشیقها اجرا میکنند همان داستانهای مألوف اقوام ترکزبان یا ترکنژادند مانند کوراوغلی، شاه اسماعیل، اصلی، کرم، و ...</p><p>'''۲ـ موغومات (مقامات).''' بخش عمدهای از موسیقی آذربایجان شرقی را نوعی موسیقی موسوم به موغومات (مقامات) تشکیل میدهد. مقامات مجموعهای منظم و نسبتاً مدون از نغمهها، گوشهها و مقامهای گوناگون است. نظام مقامات در موسیقی آذربایجان بسیار شبیه به ردیف <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دستگاهیِ </del>موسیقی ایران است و این دو ریشۀ مشترک دارند. بهعبارت دقیقتر، مقامات آذربایجان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روایتِ </del>آذربایجانی از ردیف دستگاهی موسیقی ایران است. دستگاهها یا مقامات اصلی موسیقی آذربایجان عبارتاند از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ماهور، </del>چهارگاه، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شور، </del>بیات شیراز، راست، همایون (شوشتر) و زابل سهگاه. این مقامات، مانند ردیف دستگاهی موسیقی ایران، هم بهصورت آوازی و هم بهصورت سازی اجرا میشوند. از سازهایی که در اجرای این نوع موسیقی بهکار میرود، تار آذربایجانی، کمانچه و قاوال (دایره) درخور ذکر است. قاوال را در عرف این موسیقی خواننده مینوازد. بهجز موسیقی عاشیقی و مقامات، انواع دیگری از موسیقی در فرهنگ آذربایجان شرقی متداول است که برخی از آنها عبارتاند از لالاییها، نغمههای چوپانی، که با نی نواخته میشوند، ترانهها، مرثیهها و آوازهای کار. سازهای متداول در موسیقی آذربایجان شرقی عبارتاند از ساز عاشیقی (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قوپوز، </del>چگور)، تار آذربایجانی، کمانچه، بالابان، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نی، </del>نیلبک، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سرنا، </del>قاوال (دایره)، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دهل، </del>ناقارا، قوشا ناقارا، تخته، و گارمون (نوعی آکاردئون).</p></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><br><!--38499900--></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><br><!--38499900--></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:موسیقی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:موسیقی]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:موسیقی ملل و اقوام]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:موسیقی ملل و اقوام]]</div></td></tr>
</table>Nazaninhttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C_%D8%A2%D8%B0%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B1%D9%82%DB%8C&diff=1234667&oldid=prevDaneshGostar: جایگزینی متن - '\\3' به '<!--3'2019-07-24T05:23:50Z<p>جایگزینی متن - '\\3' به '<!--3'</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
موسیقی آذربایجان شرقی <br><br />
[[پرونده: 38499900-2.jpg | بندانگشتی|موسيقي آذربايجان شرقي]]<p>موسیقی آذربایجان شرقی در یک تقسیمبندی کلی به دو بخش موسیقی عاشیقی و موغامات (مقامات) تقسیم میشود.</p><p>'''۱ـ موسیقی عاشیقی.''' اساس موسیقی عاشیقی آذربایجان شرقی بر تعدادی نغمه و آهنگ استوار است که «هاوا» نامیده میشوند. موسیقی عاشیقی آذربایجان حدود ۸۰ هاوای مستقل دارد. در جمهوری آذربایجان، موسیقی عاشیقی در قالب چند سَبْکْ و مکتب تجلی یافته که عبارتاند از مکتب بورچالو، مکتب کازاخ، و مکتب شیروان. عاشیقهای ایران با سبکهای گوناگونِ موسیقی عاشیقی آشنایی دارند اما تفکیک آنها در ایران به اندازۀ جمهوری آذربایجان نیست. عاشیقها نوازنده، خواننده و داستانگویند و بخشی از میراث خنیاگران ایران و آسیای مرکزی و قفقاز را به ارث بردهاند. اوزانها اجداد عاشیقهای امروزی بودهاند. از برخی روایتهای کتبی و شفاهی اینطور استنباط میشود که تاریخ مدون هنر عاشیقی از زمان شاه اسماعیل صفوی آغاز شده است. نغمههای عاشیقی در گذشتههای دور «بوی» و امروز «هاوا» نامیده میشوند. هاواها ستونهای اصلی موسیقی عاشیقها را تشکیل میدهند. امروز موسیقی عاشیقی آذربایجان شرقی با آواز، ساز عاشیقی، بالابان، و قاوال (دایره) اجرا میشود. سنت داستانگویی اساس کار عاشیقها بوده است، اما این سنت در حال فراموششدن است. داستانهایی که عاشیقها اجرا میکنند همان داستانهای مألوف اقوام ترکزبان یا ترکنژادند مانند کوراوغلی، شاه اسماعیل، اصلی، کرم، و ...</p><p>'''۲ـ موغومات (مقامات).''' بخش عمدهای از موسیقی آذربایجان شرقی را نوعی موسیقی موسوم به موغومات (مقامات) تشکیل میدهد. مقامات مجموعهای منظم و نسبتاً مدون از نغمهها، گوشهها و مقامهای گوناگون است. نظام مقامات در موسیقی آذربایجان بسیار شبیه به ردیف دستگاهیِ موسیقی ایران است و این دو ریشۀ مشترک دارند. بهعبارت دقیقتر، مقامات آذربایجان روایتِ آذربایجانی از ردیف دستگاهی موسیقی ایران است. دستگاهها یا مقامات اصلی موسیقی آذربایجان عبارتاند از ماهور، چهارگاه، شور، بیات شیراز، راست، همایون (شوشتر) و زابل سهگاه. این مقامات، مانند ردیف دستگاهی موسیقی ایران، هم بهصورت آوازی و هم بهصورت سازی اجرا میشوند. از سازهایی که در اجرای این نوع موسیقی بهکار میرود، تار آذربایجانی، کمانچه و قاوال (دایره) درخور ذکر است. قاوال را در عرف این موسیقی خواننده مینوازد. بهجز موسیقی عاشیقی و مقامات، انواع دیگری از موسیقی در فرهنگ آذربایجان شرقی متداول است که برخی از آنها عبارتاند از لالاییها، نغمههای چوپانی، که با نی نواخته میشوند، ترانهها، مرثیهها و آوازهای کار. سازهای متداول در موسیقی آذربایجان شرقی عبارتاند از ساز عاشیقی (قوپوز، چگور)، تار آذربایجانی، کمانچه، بالابان، نی، نیلبک، سرنا، قاوال (دایره)، دهل، ناقارا، قوشا ناقارا، تخته، و گارمون (نوعی آکاردئون).</p><br />
<br><!--38499900--><br />
[[رده:موسیقی]]<br />
[[رده:موسیقی ملل و اقوام]]</div>DaneshGostar