مولر، الکساندر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۳

2025-10-08T06:23:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۳
خط ۳۴:		خط ۳۴:

	الکساندر مولر، در تاریخ ۹ ژانویه ۲۰۲۳م (۱۹ دی ۱۴۰۱ش) در سن ۹۵ سالگی در سوئیس درگذشت.		الکساندر مولر، در تاریخ ۹ ژانویه ۲۰۲۳م (۱۹ دی ۱۴۰۱ش) در سن ۹۵ سالگی در سوئیس درگذشت.






	----		----

	[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]		[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]

Mohammadi3 در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۲

2025-10-08T06:22:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۲
خط ۷:		خط ۷:
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=بازل ۱۹۲۷م		\|زادروز=بازل ۱۹۲۷م
	\|تاریخ مرگ=		\|تاریخ مرگ=۲۰۲۳م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=~~سوییسی~~		\|ملیت=سوئیسی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل فیزیک و ریاضی در ~~موسسه~~ فدرال فناوری ~~سوییس~~		\|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل فیزیک و ریاضی در مؤسسه فدرال فناوری سوئیس
	\| شغل و تخصص اصلی =~~فیزیک دان~~		\| شغل و تخصص اصلی =فیزیک‌دان
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =استاد دانشگاه زوریخ		\|سمت =استاد دانشگاه زوریخ
	\|جوایز و افتخارات =~~جایزه~~ نوبل فیزیک (~~۱۹۸۷~~)		\|جوایز و افتخارات =نوبل فیزیک (۱۹۸۷م)
	\|آثار =		\|آثار =
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[File:38514100.jpg\|thumb\|مولِر، الکساندر]]		}}[[File:38514100.jpg\|thumb\|مولِر، الکساندر]]
	مولِر، الکساندر (۱۹۲۷)(Müller, Alexander)<br/>		مولِر، الکساندر (۱۹۲۷-۲۰۲۳م)(Müller, Alexander)<br/>

	فیزیک‌دان سوئیسی. به‌‌سبب تحقیق در زمینۀ اَبَررسانندگی با دمای زیاد در مواد سرامیکی، به جایزۀ نوبل فیزیک ۱۹۸۷ دست یافت. کشف این مواد گام مهمی در زمینۀ کاربرد اَبَررساناها در رایانه‌ها، بالابری مغناطیسی<ref>magnetic levitation</ref> قطارها، و تولید و توزیع کارآمدتر برق بود. این جایزه مشترکاً به مولر و گئورگ بدنورتس<ref>Georg Bednorz </ref> اعطا شد. اَبَررسانندگی شارِش بی‌مقاومت جریان الکتریکی است که در دماهای بسیار کم، در فاصلۀ چند درجه تا صفر مطلق، در بسیاری از فلزات و ترکیب‌های فلزی دیده‌ می‌شود. در ۱۹۸۶، مولر و بدنورتس نشان دادند که اکسیدهای سرامیکی لانتانم، باریوم، و مس در دماهای بیش از ۳۰ کلوین اَبَررسانا می‌شوند، که بسیار بیشتر از دمای ابررساناهایی بود که تا آن زمان شناخته شده بودند. مولر در بازل<ref>Basel </ref>، زاده شد و در مؤسسۀ فدرال فناوری سوئیس<ref>Swiss Federal Institute of Technology </ref>، واقع در زوریخ، فیزیک و ریاضی خواند. بعد از فارغ‌التحصیلی در ۱۹۵۸، به مؤسسۀ یادمان باتل<ref>Battelle Memorial Institute </ref> در ژنو<ref>Geneva </ref> پیوست. هم‌زمان در دانشگاه زوریخ نیز به تدریس پرداخت و در ۱۹۷۰، به مقام استادی رسید. در ۱۹۶۳، به آزمایشگاه‌های پژوهشی زوریخ<ref>Zürich Research Laboratories </ref>، واقع در روشلیکون<ref>Rüschlikon</ref>، پیوست.		فیزیک‌دان سوئیسی. به‌‌سبب تحقیق در زمینۀ اَبَررسانندگی با دمای زیاد در مواد سرامیکی، به جایزۀ نوبل فیزیک ۱۹۸۷ دست یافت. کشف این مواد گام مهمی در زمینۀ کاربرد اَبَررساناها در رایانه‌ها، بالابری مغناطیسی<ref>magnetic levitation</ref> قطارها، و تولید و توزیع کارآمدتر برق بود. این جایزه مشترکاً به مولر و گئورگ بدنورتس<ref>Georg Bednorz </ref> اعطا شد. اَبَررسانندگی شارِش بی‌مقاومت جریان الکتریکی است که در دماهای بسیار کم، در فاصلۀ چند درجه تا صفر مطلق، در بسیاری از فلزات و ترکیب‌های فلزی دیده‌ می‌شود. در ۱۹۸۶، مولر و بدنورتس نشان دادند که اکسیدهای سرامیکی لانتانم، باریوم، و مس در دماهای بیش از ۳۰ کلوین اَبَررسانا می‌شوند، که بسیار بیشتر از دمای ابررساناهایی بود که تا آن زمان شناخته شده بودند. مولر در بازل<ref>Basel </ref>، زاده شد و در مؤسسۀ فدرال فناوری سوئیس<ref>Swiss Federal Institute of Technology </ref>، واقع در زوریخ، فیزیک و ریاضی خواند. بعد از فارغ‌التحصیلی در ۱۹۵۸، به مؤسسۀ یادمان باتل<ref>Battelle Memorial Institute </ref> در ژنو<ref>Geneva </ref> پیوست. هم‌زمان در دانشگاه زوریخ نیز به تدریس پرداخت و در ۱۹۷۰، به مقام استادی رسید. در ۱۹۶۳، به آزمایشگاه‌های پژوهشی زوریخ<ref>Zürich Research Laboratories </ref>، واقع در روشلیکون<ref>Rüschlikon</ref>، پیوست.



			الکساندر مولر، در تاریخ ۹ ژانویه ۲۰۲۳م (۱۹ دی ۱۴۰۱ش) در سن ۹۵ سالگی در سوئیس درگذشت.

	----		----

	[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]		[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]

Mohammadi3 در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۹

2025-10-08T06:19:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۹
خط ۱:		خط ۱:

	~~مولِر، الکساندر (۱۹۲۷)(Müller, Alexander)<br/> [[File:38514100.jpg\|thumb\|مولِر، الکساندر]]~~

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =الکساندر مولر		\|عنوان =الکساندر مولر
خط ۲۹:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}[[File:38514100.jpg\|thumb\|مولِر، الکساندر]]
			مولِر، الکساندر (۱۹۲۷)(Müller, Alexander)<br/>

	فیزیک‌دان سوئیسی. به‌‌سبب تحقیق در زمینۀ اَبَررسانندگی با دمای زیاد در مواد سرامیکی، به جایزۀ نوبل فیزیک ۱۹۸۷ دست یافت. کشف این مواد گام مهمی در زمینۀ کاربرد ~~اَبَررســاناها~~ در ~~رایانه‌هــا،~~ بالابری ~~مغناطیســـی~~<ref>magnetic levitation</ref> قطارها، و تولید و توزیع کارآمدتر برق بود. این جایزه مشترکاً به مولر و گئورگ بدنورتس<ref>Georg Bednorz </ref> اعطا شد. اَبَررسانندگی شارِش بی‌مقاومت جریان الکتریکی است که در دماهای بسیار کم، در فاصلۀ چند درجه تا صفر مطلق، در بسیاری از فلزات و ترکیب‌های فلزی دیده‌ می‌شود. در ۱۹۸۶، مولر و بدنورتس نشان دادند که اکسیدهای سرامیکی لانتانم، باریوم، و مس در دماهای بیش از ۳۰ کلوین اَبَررسانا می‌شوند، که بسیار بیشتر از دمای ابررساناهایی بود که تا آن زمان شناخته شده بودند. مولر در بازل<ref>Basel </ref>، زاده شد و در مؤسسۀ فدرال فناوری سوئیس<ref>Swiss Federal Institute of Technology </ref>، واقع در زوریخ، فیزیک و ریاضی خواند. بعد از فارغ‌التحصیلی در ۱۹۵۸، به مؤسسۀ یادمان باتل<ref>Battelle Memorial Institute </ref> در ژنو<ref>Geneva </ref> پیوست. هم‌زمان در دانشگاه زوریخ نیز به تدریس پرداخت و در ۱۹۷۰، به مقام استادی رسید. در ۱۹۶۳، به آزمایشگاه‌های پژوهشی زوریخ<ref>Zürich Research Laboratories </ref>، واقع در روشلیکون<ref>Rüschlikon</ref>، پیوست.		فیزیک‌دان سوئیسی. به‌‌سبب تحقیق در زمینۀ اَبَررسانندگی با دمای زیاد در مواد سرامیکی، به جایزۀ نوبل فیزیک ۱۹۸۷ دست یافت. کشف این مواد گام مهمی در زمینۀ کاربرد اَبَررساناها در رایانه‌ها، بالابری مغناطیسی<ref>magnetic levitation</ref> قطارها، و تولید و توزیع کارآمدتر برق بود. این جایزه مشترکاً به مولر و گئورگ بدنورتس<ref>Georg Bednorz </ref> اعطا شد. اَبَررسانندگی شارِش بی‌مقاومت جریان الکتریکی است که در دماهای بسیار کم، در فاصلۀ چند درجه تا صفر مطلق، در بسیاری از فلزات و ترکیب‌های فلزی دیده‌ می‌شود. در ۱۹۸۶، مولر و بدنورتس نشان دادند که اکسیدهای سرامیکی لانتانم، باریوم، و مس در دماهای بیش از ۳۰ کلوین اَبَررسانا می‌شوند، که بسیار بیشتر از دمای ابررساناهایی بود که تا آن زمان شناخته شده بودند. مولر در بازل<ref>Basel </ref>، زاده شد و در مؤسسۀ فدرال فناوری سوئیس<ref>Swiss Federal Institute of Technology </ref>، واقع در زوریخ، فیزیک و ریاضی خواند. بعد از فارغ‌التحصیلی در ۱۹۵۸، به مؤسسۀ یادمان باتل<ref>Battelle Memorial Institute </ref> در ژنو<ref>Geneva </ref> پیوست. هم‌زمان در دانشگاه زوریخ نیز به تدریس پرداخت و در ۱۹۷۰، به مقام استادی رسید. در ۱۹۶۳، به آزمایشگاه‌های پژوهشی زوریخ<ref>Zürich Research Laboratories </ref>، واقع در روشلیکون<ref>Rüschlikon</ref>، پیوست.

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ مولر، الکساندر (۱۹۲۷) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به مولر، الکساندر منتقل کرد

2025-10-08T06:18:43Z

Mohammadi3 صفحهٔ مولر، الکساندر (۱۹۲۷) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به مولر، الکساندر منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۸
(بدون تفاوت)

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

مولِر، الکساندر (۱۹۲۷)(Müller, Alexander)<br/> [[File:38514100.jpg|thumb|مولِر، الکساندر]]

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =الکساندر مولر
|نام =Alexander Müller
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=بازل ۱۹۲۷م
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=سوییسی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل فیزیک و ریاضی در موسسه فدرال فناوری سوییس
| شغل و تخصص اصلی =فیزیک دان
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =استاد دانشگاه زوریخ
|جوایز و افتخارات =جایزه نوبل فیزیک (۱۹۸۷)
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =فیزیک و مکانیک
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

فیزیک‌دان سوئیسی. به‌‌سبب تحقیق در زمینۀ اَبَررسانندگی با دمای زیاد در مواد سرامیکی، به جایزۀ نوبل فیزیک ۱۹۸۷ دست یافت. کشف این مواد گام مهمی در زمینۀ کاربرد اَبَررســاناها در رایانه‌هــا، بالابری مغناطیســـی<ref>magnetic levitation</ref> قطارها، و تولید و توزیع کارآمدتر برق بود. این جایزه مشترکاً به مولر و گئورگ بدنورتس<ref>Georg Bednorz </ref> اعطا شد. اَبَررسانندگی شارِش بی‌مقاومت جریان الکتریکی است که در دماهای بسیار کم، در فاصلۀ چند درجه تا صفر مطلق، در بسیاری از فلزات و ترکیب‌های فلزی دیده‌ می‌شود. در ۱۹۸۶، مولر و بدنورتس نشان دادند که اکسیدهای سرامیکی لانتانم، باریوم، و مس در دماهای بیش از ۳۰ کلوین اَبَررسانا می‌شوند، که بسیار بیشتر از دمای ابررساناهایی بود که تا آن زمان شناخته شده بودند. مولر در بازل<ref>Basel </ref>، زاده شد و در مؤسسۀ فدرال فناوری سوئیس<ref>Swiss Federal Institute of Technology </ref>، واقع در زوریخ، فیزیک و ریاضی خواند. بعد از فارغ‌التحصیلی در ۱۹۵۸، به مؤسسۀ یادمان باتل<ref>Battelle Memorial Institute </ref> در ژنو<ref>Geneva </ref> پیوست. هم‌زمان در دانشگاه زوریخ نیز به تدریس پرداخت و در ۱۹۷۰، به مقام استادی رسید. در ۱۹۶۳، به آزمایشگاه‌های پژوهشی زوریخ<ref>Zürich Research Laboratories </ref>، واقع در روشلیکون<ref>Rüschlikon</ref>، پیوست.

 

----

[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]