https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8_%D8%A7%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AA_%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C 2026-05-18T18:15:03Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8_%D8%A7%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AA_%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C&diff=2010277145&oldid=prev 2025-11-07T11:29:07Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۹</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l2">خط ۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مکتب اصالت زیبایی‌شناسی</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مکتب اصالت زیبایی‌شناسی</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اصطلاحی است که ریشه در رویکرد کافت به هنر دارد و مدعی است که هنر دارای ماهیت و منشی خردخودپاینده و مستقل است و نباید با معیارهای غیرهنری مورد داوری قرار گیرد. از این‌رو ارزیابی هنر بر پایۀ معیارهای اخلاقی، سیاسی و یا اجتماعی مردود تلقی می‌شود. می‌توان شعار «هنر برای هنر» را صورت دیگری از این نظر به‌شمار آورد. در قرن نوزدهم تئوفیل گوتیه شعار هنر برای هنر را سرلوحۀ بحث‌ها و به‌طور کلی رویکرد خود به هنر و ادبیات قرار داد و گفت هرگاه هنر به ارزش‌هایی فراسوی زیبایی‌شناسی مدد رساند، اعتبار هنری‌اش از میان خواهد رفت. گفته می‌شود ویکتور کوزن اولین کسی است که این عبارت را به‌کار گرفت. این آموزه از سوی برخی اندیشمندان فرانسوی، آلمانی و انگلیسی رواج یافت و کسانی چون گوته و شیلر مدعی شدند که هنرمند نباید رهین منت هیچ کس و هیچ چیز جز هنر قرار گیرد. آن‌ها هنرمندانه زیستن و به خاطر هنر زندگی کردن را شعار خود قرار دادند. در انگلستان لیونل جانسون (1867ـ1902م). جورج مور (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1811ـ1870</del>)، آرتور سیمونز (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1865ـ1945</del>) و اسکار وایلد (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1845ـ1900</del>) در زمره مروجان این مکتب محسوب می‌شدند. در قلمرو هنر کلایوبل و راجر فرای در سایۀ وجهی فرمالیستی همین گرایش را دنبال کردند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اصطلاحی است که ریشه در رویکرد کافت به هنر دارد و مدعی است که هنر دارای ماهیت و منشی خردخودپاینده و مستقل است و نباید با معیارهای غیرهنری مورد داوری قرار گیرد. از این‌رو ارزیابی هنر بر پایۀ معیارهای اخلاقی، سیاسی و یا اجتماعی مردود تلقی می‌شود. می‌توان شعار «هنر برای هنر» را صورت دیگری از این نظر به‌شمار آورد. در قرن نوزدهم تئوفیل گوتیه شعار هنر برای هنر را سرلوحۀ بحث‌ها و به‌طور کلی رویکرد خود به هنر و ادبیات قرار داد و گفت هرگاه هنر به ارزش‌هایی فراسوی زیبایی‌شناسی مدد رساند، اعتبار هنری‌اش از میان خواهد رفت. گفته می‌شود <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[کوزن، ویکتور (۱۷۹۲ـ۱۸۶۷)|</ins>ویکتور کوزن<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>اولین کسی است که این عبارت را به‌کار گرفت. این آموزه از سوی برخی اندیشمندان فرانسوی، آلمانی و انگلیسی رواج یافت و کسانی چون گوته و شیلر مدعی شدند که هنرمند نباید رهین منت هیچ کس و هیچ چیز جز هنر قرار گیرد. آن‌ها هنرمندانه زیستن و به خاطر هنر زندگی کردن را شعار خود قرار دادند. در انگلستان لیونل جانسون (1867ـ1902م). جورج مور (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1811ـ1870م</ins>)، آرتور سیمونز (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1865ـ1945م</ins>) و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[وایلد، اسکار (۱۸۵۴ـ۱۹۰۰)|</ins>اسکار وایلد<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>(<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1845ـ1900م</ins>) در زمره مروجان این مکتب محسوب می‌شدند. در قلمرو هنر کلایوبل و راجر فرای در سایۀ وجهی فرمالیستی همین گرایش را دنبال کردند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&amp;nbsp;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&amp;nbsp;</div></td></tr> </table>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8_%D8%A7%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AA_%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C&diff=2010106375&oldid=prev 2021-05-10T05:44:19Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> مکتب اصالت زیبایی‌شناسی<br /> <br /> اصطلاحی است که ریشه در رویکرد کافت به هنر دارد و مدعی است که هنر دارای ماهیت و منشی خردخودپاینده و مستقل است و نباید با معیارهای غیرهنری مورد داوری قرار گیرد. از این‌رو ارزیابی هنر بر پایۀ معیارهای اخلاقی، سیاسی و یا اجتماعی مردود تلقی می‌شود. می‌توان شعار «هنر برای هنر» را صورت دیگری از این نظر به‌شمار آورد. در قرن نوزدهم تئوفیل گوتیه شعار هنر برای هنر را سرلوحۀ بحث‌ها و به‌طور کلی رویکرد خود به هنر و ادبیات قرار داد و گفت هرگاه هنر به ارزش‌هایی فراسوی زیبایی‌شناسی مدد رساند، اعتبار هنری‌اش از میان خواهد رفت. گفته می‌شود ویکتور کوزن اولین کسی است که این عبارت را به‌کار گرفت. این آموزه از سوی برخی اندیشمندان فرانسوی، آلمانی و انگلیسی رواج یافت و کسانی چون گوته و شیلر مدعی شدند که هنرمند نباید رهین منت هیچ کس و هیچ چیز جز هنر قرار گیرد. آن‌ها هنرمندانه زیستن و به خاطر هنر زندگی کردن را شعار خود قرار دادند. در انگلستان لیونل جانسون (1867ـ1902م). جورج مور (1811ـ1870)، آرتور سیمونز (1865ـ1945) و اسکار وایلد (1845ـ1900) در زمره مروجان این مکتب محسوب می‌شدند. در قلمرو هنر کلایوبل و راجر فرای در سایۀ وجهی فرمالیستی همین گرایش را دنبال کردند.<br /> <br /> &amp;nbsp;<br /> <br /> 84010200<br /> <br /> [[Category:هنر]]<br /> [[Category:مکاتب، جریان ها و نظریه ها]]</div>

Nazanin